ΤΖΟΜΠΟΥ (26) ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΣΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΤΕΧΟΝ (35) ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
-Αυτό είναι άβολο. -Είναι καλά;
-Περίμενε! -Δεν θα μιλήσουν;
Όντως τώρα;
Μπορούμε να μιλήσουμε λίγο; Είναι σκοτεινά, αλλά να μιλήσουμε;
Δεν θέλω να τελειώσει έτσι η μέρα.
-Μίλα μου, τότε. -Εντάξει.
Αυτή η συζήτηση
με έκανε ειλικρινά να νιώσω πολύ άβολα.
Ήταν δύσκολο να σας ακούω τόση ώρα, και ήθελα να πάρω λίγο καθαρό αέρα.
Η περίπτωσή μου διαφέρει απ' των άλλων.
Οι γονείς μου δεν θα έλεγαν ποτέ κάτι ενάντια στους γκέι.
Οπότε, ακούγοντάς σας όλους,
ένιωσα πως ό,τι κι αν έλεγα θα ακουγόταν πολύ ανεύθυνο.
Αυτό ήταν;
Ναι.
Τότε, έπρεπε να μου το πεις πριν εδώ.
Συγγνώμη.
Δεν νομίζω ότι η σχέση μας είναι ίδια με των άλλων.
Γι' αυτό θέλω να μου μιλάς για όλα αυτά τα πράγματα
και να εκφράζεις τις σκέψεις σου.
Αλλιώς, δεν θα ξέρω.
Συγγνώμη που δεν σ' το είπα όταν ήρθες πριν εδώ.
-Μπράβο του. -Και στον Τζόμπου.
Ναι. Πώς ήταν το επόμενο πρωί;
Καλέ.
-Τι; -Τι;
-Φιλιούνται! -Τι στο καλό;
-Τι φάση; -Τι στο καλό;
Ναι!
Ο καβγάς έκανε πιο έντονα τα αισθήματά τους.
Καλημέρα.
Αν υπάρχει κάτι που δεν πρόλαβα να κάνω,
αυτό είναι ν' ακούσω πώς νιώθει ο Τέχον. Ναι, ελπίζω να πει κάτι.
Και θέλω να φύγουμε μαζί.
Ακόμα κι όταν φύγουμε από δω,
υπάρχουν πολλά ακόμα που θέλω να μάθω γι' αυτόν,
θέλω να τον δω και να μιλήσουμε.
Γι' αυτό θέλω να φύγουμε μαζί.
ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΣΑΠΟΡΟ ΜΕ ΕΝΑ ΔΕΙΠΝΟ.
ΑΛΛΑΞΤΕ ΡΟΥΧΑ ΚΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΒΡΑΔΥ.
-Πολύ χαριτωμένο. -Λατρεύω αυτήν τη στιγμή.
-Απίστευτο! -Φοβεροί!
Τι όμορφοι! Είναι όλοι τόσο χαριτωμένοι!
Πολύ κομψοί!
Το τελευταίο μας ταξίδι.
Τελευταίο βράδυ.
-Στην υγειά μας. -Στην υγειά μας.
-Στην υγειά μας! -Στην υγειά μας!
-Τι; Λέτε; -Τι;
Έτσι νομίζω!
Έρχονται!
Πρέπει να το απολαύσουμε, αλλά είναι λυπηρό.
ΙΖΑΓΙΑ (32), ΟΥΙΛΙΑΜ (34)
Μου λείψατε!
-Πέρασε καιρός! -Πέρασε καιρός!
Τι κάνετε;
-Κι εμένα μου έλειψες, Ίζαγια. -Μου έλειψες!
Ναι!
Καιρό έχω να σας δω.
Είσαι υπέροχος.
-Πέρασε πολύς καιρός. -Γεια!
Πέρασε πολύς καιρός!
Δεν έχετε αλλάξει καθόλου.
Έρχεται!
-Φυσικά κι έρχεται! -Ο Καζού!
ΚΑΖΟΥΓΙΟΥΚΙ (40)
Γιατί γελάτε όλοι τώρα;
Ήρθα.
Μου έλειψες!
Γύρισα.
-Καλώς ήρθες. -Είναι πολύ αστείο.
Πού είναι το αστείο;
-Αναρωτιέμαι τι έγινε με τον Καζουγιούκι. -Κι εγώ.
-Είμαστε όλοι εδώ. -Ναι, είμαστε.
Πείτε "Καλώς ήρθατε".
Γυρίσαμε.
Όχι.
Καλά, στην υγειά μας, τότε!
Στην υγειά μας! Πέρασε πολύς καιρός!
-Ναι! -Αξίζει χειροκρότημα.
Υπέροχα.
Δεν έχετε τσακωθεί;
-Έχουμε τσακωθεί. -Το ήξερα.
Μαλώνετε, έτσι; Το φαντάστηκα.
-Το περίμενα. -Σας φαντάζομαι.
Συζητάμε συνέχεια. Δεν σταματάμε μέχρι να ικανοποιηθεί.
-Ναι. -Καταλαβαίνετε.
Ναι.
-Οι συζητήσεις συνεχίζονται, έτσι; -Αναμενόμενο!
Εγώ τις είδα.
Νομίζω ότι τελειώσαμε, λέω ότι νυστάζω, κι αυτός με μαλώνει.
Το κάνετε εικόνα, ε;
-Είμαστε πάντα μαζί, εξάλλου. -Όντως;
Ναι, συνέχεια.
Αλλά τα πάμε τέλεια.
Φαίνεται. Είστε όπως ήσασταν.
-Ωραία. -Τα πάτε καλά.
-Θα μείνετε στην Ισπανία; -Ναι, τρεις μήνες.
Μετά θα πάμε στην Αυστραλία, αν μπορέσουμε.
Αλλά…
-Καλό ακούγεται. -Τέλεια. Ναι.
Εσύ, Καζουγιούκι;
Ναι, θέλω να μάθω.
Είμαι περίεργος.
Πήγα να τον δω
και του είπα ότι ήθελα να ξαναπροσπαθήσουμε
άλλη μια φορά.
Τότε είπε "Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ".
-Αλήθεια; -Απίστευτο.
Ένιωθε ακριβώς το ίδιο.
-Οπότε; -Οπότε;
Οπότε;
Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας.
-Ναι! -Συγχαρητήρια.
-Υπέροχα! -Αυτό είναι υπέροχο!
-Καταπληκτικό! -Τέλεια!
-Συγχαρητήρια, σοβαρά! -Θα μπορούσα να κλάψω.
Είπε ότι μάλλον ήταν μια καλή στιγμή να ηρεμήσουμε,
να αναλογιστούμε το παρελθόν και να σκεφτούμε το μέλλον.
-Στην υγειά σας! -Στην υγειά σας!
Στη συνέχεια των 15 ετών.
-Τέλεια. -Συγχαρητήρια.
-Και σε σκεφτόμουν.
-Τα πράγματα πάνε καλά. -Ναι.
Αλλά μου έλειψε όλο αυτό, όταν γύρισα σπίτι.
Είχα ενθουσιαστεί που θα ερχόμουν σήμερα, ξέροντας ότι θα σας δω όλους.
Ναι, το ίδιο κι εμείς.
Δεν περίμενα ότι θα ερχόμουν τόσο κοντά με όλους.
Σίγουρα.
Όταν πρωτοήρθα, δεν ήμουν σίγουρος ότι θα πάνε όλα καλά.
Δεν περίμενα ότι θα ένιωθα τόσο πολύ ότι δεν θέλω να σας αφήσω.
Μόλις δύο μέρες απομένουν,
και θα ήθελα να ακούσω τι χαίρεστε που ζήσατε εδώ.
Εγώ σκέφτηκα πολύ, φυσικά.
Και χάρη σε όλους σας, τα ξαναβρήκα με τον πρώην μου. Χαίρομαι που ήρθα.
Όταν μπήκα στο Πράσινο Δωμάτιο και τους γνώρισα όλους για πρώτη φορά,
δεν είχα ιδέα τι συναισθήματα κουβαλούσε ο καθένας.
Ακούγοντάς σας όλους…
να λέτε τι νιώθετε,
τι σκέφτεστε
και τι εμπειρίες είχατε,
ένιωσα ότι γινόμασταν φίλοι, ένα συναίσθημα που είχα καιρό να νιώσω.
Και βρέθηκα να χτίζω σιγά σιγά αναμνήσεις με όλους σας.
Κι ένιωσα ειλικρινά χαρούμενος που ήρθα.
Και μέσα σε όλο αυτό,
βρήκα μέχρι και κάποιον που αγαπώ.
Ακόμα αναρωτιέμαι αν είναι εντάξει που είμαι τόσο τυχερός,
αλλά χαίρομαι που ήρθα.
Ελπίζω να συνεχίσουμε να είμαστε φίλοι.
-Εσύ, Τζόμπου; -Ναι.
Βασικά, αφού χώρισα με τον πρώην μου,
ήταν η μοναδική φορά στη ζωή μου που ένιωσα πραγματικά…
Ήταν πολύ δύσκολο για μένα, και είχα πάθει κατάθλιψη.
Και από τότε, σταμάτησα να βλέπω σοβαρά τους άλλους
ή ν' αφήνω να με γνωρίσει κάποιος, για να είμαι ειλικρινής.
Ναι. Αλλά ήθελα να το αλλάξω αυτό, και γι' αυτό ήρθα εδώ.
Και καθώς περνούσα χρόνο μιλώντας με όλους σας για διάφορα,
ήταν φυσικό…
Κατάλαβα ότι ήθελα να γνωρίσω καλύτερα κάποιον συγκεκριμένο.
Και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό…
ήθελα να γνωρίσω αυτό το άτομο καλύτερα.
Και ήθελα κι αυτός να με γνωρίσει καλύτερα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
την προηγούμενη σχέση μου.
Είναι υπέροχη ανάμνηση.
Αλλά αυτό ανήκει στο παρελθόν.
Ακόμα τη θεωρώ υπέροχη ανάμνηση,
αλλά τώρα θέλω πραγματικά να φτιάξω νέες αναμνήσεις με κάποιον άλλο.
Νομίζω ότι αυτό οφείλεται σε όλους εσάς,
σ' αυτούς τους δύο διασκεδαστικούς μήνες που μιλήσαμε, γελάσαμε και κλάψαμε μαζί.
Γι' αυτό, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους.
Υπέροχο.
-Άραγε πώς να του φάνηκε; -Ναι.
-Κερασιές. -Κερασιές!
Ανθίζουν.
-Πολύ όμορφες. -Πανέμορφες.
-Ναι! -Είναι άνοιξη.
Οι εποχές άλλαξαν.
-Ναι, το χιόνι έλιωσε. -Οι κερασιές ανθίζουν.
Ουίλ-Ίζα και Καζουγιούκι, σας έχουμε ένα δώρο.
Η ιδέα είναι ότι ήρθαμε σαν μπουμπούκια κι ανθίσαμε πριν φύγουμε.
Είναι πολύ χαριτωμένες.
-Είναι πολύ χαριτωμένες. -Υπέροχες.
-Αντίο, αλήθεια. -Ναι.
-Τα λέμε. -Ναι!
-Αντίο. -Τα λέμε.
-Αντίο.
-Να βρεθούμε σύντομα. -Ναι.
-Να προσέχετε. -Αντίο.
-Αντίο.
ΓΙΟΣΙΜΙ, ΤΣΙΑΚΙ, ΜΕΓΚΟΥΜΙ, ΘΕΛΜΑ, ΝΤΟΥΡΙΑΝ
-Υπέροχο δείπνο. -Ναι.
Ήταν πραγματικά.
Ήρθαν ο Ουίλιαμ και ο Ίζαγια.
-Ήρθε κι ο Καζού. Χάρηκα πολύ. -Βασικά…
Ήταν απίστευτο πώς ξαναζωντάνεψε ο παλιός έρωτας του Καζού.
-Δεν πίστευα ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατόν. -Μόνο στα μυθιστορήματα.
-Αλλά όντως συμβαίνει. -Συμβαίνει!
-Αυτά τα 15 χρόνια πρέπει να ήταν φοβερά. -Ναι!
Μπήκε στο Πράσινο Δωμάτιο, για να το ξεπεράσει.
Κρατούσε ημερολόγιο αναπολώντας τη σχέση,
θυμήθηκε κάθε λεπτομέρεια, τακτοποίησε τις σκέψεις του και γύρισε στον πρώην.
Αν δεν είχε συμμετάσχει, δεν θα είχε κάνει τόσο προσεκτικά αυτήν τη διαδικασία.
-Δεν θα είχε τον χρόνο. -Ναι.
Αντιμετώπισε τα αισθήματά του και βρήκε μια απάντηση.
Αυτός ο χρόνος πρέπει να σημαίνει πολλά γι' αυτόν.
Και ο Ίζαγια και ο Ουίλιαμ συζητούν ακόμα.
-Κάνουν μίτινγκ. -Ακόμα, ναι.
Όταν πια είστε μαζί, το κάνετε;
-Μπορείς να κάνεις άπειρες συζητήσεις. -Άπειρες;
Πρέπει να συζητάς καθημερινά,
ώστε να προσαρμόζεσαι για ένα καλύτερο μέλλον.
-Αλλά μετά από ένα σημείο… -Δεν φτάνει;
Όταν ανεβαίνεις ένα βουνό που νομίζεις ότι αυτό είναι, συχνά βρίσκεις άλλο μετά.
-Δεν το έχουμε ζήσει όλοι; -Πότε κάνουμε διάλειμμα;
Αλλά ο Ουίλιαμ είπε ότι βρήκε κάποιον που αγαπάει.
-Ναι. -Έτσι είναι.
Μάλλον έχουν συμβατές ενέργειες γι' αυτές τις συζητήσεις.
Αλλά ήταν γλυκό που δάκρυσε ο Τζόμπου, έτσι;
Αναρωτιέμαι αν άγγιξε τον Τέχον.
-Αναρωτιέμαι τι σκεφτόταν ο Τέχον. -Ναι.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΞΩ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ
Ήρθες.
Τι λες να ξαναδούμε τις αναμνήσεις γύρω από τη λίμνη Ακάν;
Πάμε μια βόλτα.
Πάμε.
ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ
Νοσταλγικά, έτσι;
Ναι.
-Θυμάσαι το πρώτο μας ραντεβού; -Ναι.
Είχε χιονίσει πολύ και είχε πάγο εδώ.
-Γλιστρούσε πολύ εδώ. -Γλίστρησα.
Το σκηνικό έχει αλλάξει.
Και αγοράσαμε…
δώρα ο ένας για τον άλλον. Είναι νοσταλγικά.
Εδώ είναι.
Τόσο νοσταλγικά. Εδώ δουλέψαμε στην καντίνα την πρώτη φορά, θυμάσαι;
-Έκανε κρύο. -Έκανε πολύ κρύο εκείνη τη μέρα.
-Ήταν η μέρα που σε διάλεξα. -Η μέρα που με διάλεξες.
Είχα πολύ άγχος εκείνο το πρωί. Έτσι ξεκίνησαν όλα.
Είχε πλάκα, όμως.
-Πολύ νοσταλγικά. -Δεν είναι;
Οι δυο τους χρειάστηκαν δύο μήνες για να φτάσουν εδώ.
Το νιώθω…
εντελώς διαφορετικό το μέρος.
Τα αισθήματά μας είναι διαφορετικά και το τοπίο είναι διαφορετικό.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα εμφανιζόσουν στο Πράσινο Δωμάτιο.
Ήταν έκπληξη.
Αν δεν βρισκόμασταν εδώ, θα συναντιόμασταν ποτέ;
Ποιος ξέρει;
Ίσως η ζωή μας να ήταν διαφορετική.
Αν το σκεφτείς, είναι παράξενο, ε;
Πώς λειτουργεί η ζωή.
Κάτσε στην άλλη πλευρά.
Ας μιλήσουμε λίγο.
Εντάξει. Είναι τόσο σκοτεινά.
Πώς ήταν οι τελευταίοι δύο μήνες;
Πολύ το σκέφτεσαι.
-Δεν ξέρω, συγγνώμη. -Τι;
Όσο για μένα, σε ήξερα…
πριν έρθεις στο Πράσινο Δωμάτιο.
Αλλά νομίζω ότι γνώρισα τον αληθινό Χούε
όταν σε διάλεξα να δουλέψουμε μαζί στην καντίνα.
Νομίζω ότι η πραγματική μας γνωριμία ξεκίνησε
τη στιγμή που γύρισα την πινακίδα σου.
Ήταν κάπως γραφτό να συναντηθούμε έτσι.
Αυτό σκέφτηκα την πρώτη μέρα, όταν εμφανίστηκες.
Μετά πήγαμε στο Νισέκο, σωστά;
Τότε άρχισαν να επιταχύνουν τα συναισθήματά μου.
Ήταν από ζήλια;
Ήταν από ζήλια, και δεν ήθελα να σε πάρουν μακριά μου.
Ναι.
Όταν δουλέψαμε στην καντίνα τη δεύτερη φορά
και σου είπα ότι ακόμα δεν είχα μια απάντηση,
σκέφτηκα "Μισό λεπτό".
Κατάλαβα ότι θα στενοχωριόμουν, αν έβρισκες κάτι άλλο.
Κατάλαβα ότι θα στενοχωριόμουν.
Σκέφτηκα
"Αυτό σημαίνει ότι μ' αρέσει; Μ' αρέσει;"
Όταν γύρισα στο Κανσάι για την τελετή εισαγωγής,
σκεφτόμουν τι θα σε έκανε χαρούμενο.
Έτσι μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω εκείνες τις κούπες.
Χάρηκα πολύ μ' αυτό.
Ήταν απίστευτη έκπληξη.
Συγκινήθηκα πολύ, όταν το έκανες αυτό για μένα.
Ήμουν τόσο χαρούμενος εκείνη τη στιγμή.
Είναι μια ανάμνηση που θα φυλάω για την υπόλοιπη ζωή μου.
Όταν μου είπες για την οικογένειά σου και που τους το είπες ανοιχτά,
και μιλήσαμε για όλα αυτά…
με έκανε να θέλω να είμαι δίπλα σου.
Και
θα φύγουμε σύντομα από το Πράσινο Δωμάτιο
και μάλλον δεν θα βλεπόμαστε κάθε μέρα.
Μπορεί και να εκνευρίζει ο ένας τον άλλον ανά φάσεις.
Αλλά αφού περάσαμε δύο μήνες έτσι μαζί,
αντιμετωπίζοντας σοβαρά ο ένας τον άλλον, συζητώντας και δημιουργώντας αναμνήσεις…
νιώθω ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τα πάντα.
Όταν με ρώτησες στο ποδόλουτρο
"Τι είδους σχέση θες να έχεις;",
είπες ότι φοβόσουν μήπως δεν ανταποκριθείς στις προσδοκίες μου.
Αλλά δεν χρειάζεται να ανησυχείς γι' αυτό.
Όσο είσαι…
δίπλα μου,
είμαι χαρούμενος.
Οπότε…
θα γίνεις…
το πρώτο μου…
αγόρι;
Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω.
Δηλαδή…
Πες το! Απάντησέ μου, ντε! Θα αρχίσω να κλαίω, σοβαρά.
Ναι, μαζί, ας…
Δηλαδή, μάλλον…
θα περάσουμε πολλά πράγματα, αλλά θέλω να τα ξεπεράσω μαζί σου.
Όχι, θα κλάψω. Περίμενε.
Δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω. Δάκρυα ευτυχίας.
Ανυπομονώ.
Κάνει κρύο. Πάμε πίσω;
Κάνει κρύο, έτσι;
Κάνει κρύο.
Δώσ' μου το χέρι.
ΤΖ, Ρ, ΧΟΥ, ΧΙ, ΤΟ, ΜΠ, ΤΕ
Ήταν πολύ ωραία.
Ένιωσα ότι πέρασε γρήγορα.
Ήταν τόσο ωραία, που δεν κατάλαβα ότι πέρασαν δύο μήνες.
Έφτιαξα αναμνήσεις που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Αναμνήσεις που θα θυμάμαι όλη μου τη ζωή.
Χαίρομαι πάρα πολύ. Σας ευχαριστώ όλους.
Όπως όλοι ξέρετε,
είναι η δεύτερη φορά που μένω στο Πράσινο Δωμάτιο.
Στην αρχή, ανησυχούσα πολύ για το πώς θα με υποδεχόσασταν.
Αλλά οι πέντε βδομάδες εδώ ήταν έντονες και…
Ένιωσα ότι πέρασαν δύο φορές πιο γρήγορα, κάτι που σημαίνει ότι πριν το καταλάβω,
είχα ήδη προσαρμοστεί εδώ για δεύτερη φορά.
Μέσα από όσα έμαθα από όλους εδώ,
γνώρισα μια εκδοχή του εαυτού μου που δεν είχα ξαναδεί
και αντιμετώπισα τα συναισθήματά μου.
Σας αγαπώ όλους.
Θέλω να πω κάτι σε όλους σας.
Χθες ο Χούε κι εγώ
κάναμε ένα ταξίδι στις αναμνήσεις.
Και το γεγονός ότι συνάντησα τον Χούε…
δουλέψαμε μαζί στην καντίνα για πρώτη φορά…
Όσο περνούσε ο καιρός, άρχισε κι ο Χούε να με παίρνει στα σοβαρά.
Δεν έχει τύχει ν' ανοίξω την καρδιά μου τόσο σοβαρά σε κάποιον
και ν' ανταποκριθεί σοβαρά κι αυτός.
Μαζί του, ένιωθα ότι μπορούμε να πορευτούμε μαζί στη ζωή.
Έτσι, του είπα επίσημα χθες τι νιώθω,
και τώρα είμαστε μαζί.
-Τι; -Αλήθεια;
Συγχαρητήρια.
Χαμπάρι δεν πήραμε. Χαίρομαι πολύ για σας.
Χθες ο Μπόμι μού είπε τι νιώθει, και ήθελα να το δω σοβαρά.
Ένιωσα έτσι, επειδή…
Βασικά, όταν πήγαμε στο Σαπόρο,
τα λόγια του Μπόμι μού έκαναν μεγάλη εντύπωση.
Είπε "Είμαι πιο ενθουσιασμένος για ό,τι θα έρθει αφού φύγουμε".
Είπε "Νομίζω ότι τώρα είναι η πραγματική αρχή".
Αυτά τα λόγια ήθελα ν' ακούσω.
Ξέρω ότι μάλλον θα κάνουμε πολλά λάθη στο μέλλον,
αλλά και πάλι,
ελπίζω να γίνω ένα στήριγμα για τον Μπόμι.
Γι' αυτό,
ο Μπόμι είναι πραγματικά ξεχωριστός για μένα, και ταυτόχρονα,
όλοι εσείς μου είστε πολύ αγαπητοί.
Γι' αυτό, ό,τι κι αν συμβεί στο μέλλον,
ελπίζω να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή.
Οπότε, θέλω πραγματικά…
να σας πω ευχαριστώ.
Θα φύγουμε τώρα.
Εντάξει.
-Τέχον. -Είμαι περήφανος για σένα.
Να είστε ευτυχισμένοι μαζί.
Θα κλάψω.
Ευχαριστώ, Χιρόγια.
Χάρη σ' εσένα, πέρασα τέλεια.
Ναι, ξέρεις,
χάρηκα πολύ όταν μου είπες πώς νιώθεις.
Είμαι μαζί σου.
-Κι εγώ μαζί σου. -Σ' αγαπώ.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ, Τέχον. -Ευχαριστώ.
Είμαι περήφανος για σένα.
Είμαι μαζί σου. Μίλα μου όποτε θες. Θα έρχομαι κι εγώ για συμβουλές.
-Να ξαναβρεθούμε. -Ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
-Φιλενάδες. -Φιλενάδες.
-Φιλενάδες! -Φιλενάδες!
Πραγματικά…
-Να ξαναβρεθούμε οι φιλενάδες. -Ναι.
-Συγχαρητήρια. Χαίρομαι. -Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ πολύ. -Είμαι μαζί σου.
Ευχαριστώ.
Σοβαρά, δεν νομίζω ότι έχω ξαναγελάσει ποτέ τόσο πολύ.
Μου έδωσες πολλή χαρά, Τομοάκι.
Συγχαρητήρια.
-Ευχαριστώ. -Συγχαρητήρια.
Τα λέμε.
-Αντίο. -Αντίο.
Κάνει κακό στην καρδιά, έτσι;
Τα λέμε.
Πάμε χέρι χέρι;
-Απίστευτο… -Φοβερό!
-Ήταν υπέροχο! -Απλώς…
Ήταν υπέροχο.
Όλοι έχτισαν εξαιρετικές σχέσεις.
Το ταξίδι του Μπόμι και του Χούε στις αναμνήσεις.
Η ζωή μπορεί να σου χαρίσει πολύτιμες στιγμές.
Ναι.
Κάναμε κι εμείς μια αναδρομή, αλλά έγιναν πολλά, έτσι;
-Το αυτί. -Το αυτί.
-Ήταν τέλειο! -Ήταν πολύ ωραίο. Μου άρεσε πολύ!
-Από εκεί ξεκίνησαν όλα. -Εκεί άλλαξαν.
"Με έκανε να θέλω να είμαι δίπλα σου".
Απίστευτο! Τι φανταστική ατάκα!
Πολύ δυνατή.
"Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω".
Αυτό είναι ρομαντισμός, ε;
Θυμάσαι; Αυτό είναι ρομαντισμός.
Αν το θυμάμαι; Ίσως δεν το ήξερα ποτέ.
-Τι είναι ο ρομαντισμός. -Κατάλαβα.
Λοιπόν, νομίζω ότι θα είμαι ο επόμενος
που θα συνεχίσει τον δρόμο του και θα φύγει από το Πράσινο Δωμάτιο.
Μάλιστα.
Μέχρι τώρα στη ζωή μου,
φοβόμουν πολύ μήπως πληγωθώ από τις σχέσεις,
είτε ήταν φιλικές είτε ερωτικές.
Δεν ήθελα να με αντιπαθούν.
Έτσι, κατέληξα
να ζω τη ζωή μου προσπαθώντας να μην έρθω κοντά με κανέναν.
Αλλά αφότου ήρθα εδώ,
έμαθα ότι όλοι έχουν τις δικές τους δυσκολίες
και διαφορετικές εμπειρίες στη ζωή τους.
Αυτό μου έδωσε πραγματικά κουράγιο.
Αν δεν είχα έρθει εδώ,
σίγουρα δεν θα σκεφτόμουν να το πω ανοιχτά.
Επειδή ήρθα εδώ,
μπόρεσα να γράψω ένα γράμμα στους γονείς μου.
Ίσως αυτό το γράμμα μου
να μπορέσει
να δώσει ελπίδα ή κουράγιο σε κάποιον άλλον.
Θα πάρει λίγη ώρα, αλλά κάντε μου τη χάρη να σας το διαβάσω εδώ.
Ας το ακούσουμε.
"Αγαπητοί μαμά και μπαμπά, συγγνώμη γι' αυτό το ξαφνικό γράμμα.
Σας γράφω σήμερα, γιατί υπάρχει κάτι που θέλω να σας πω.
Είμαι γκέι.
Είμαι ένας άντρας που έλκεται από άλλους άντρες.
Δεν φταίει κανείς ούτε έγινε κάτι που το πυροδότησε.
Όπως ο μπαμπάς ερωτεύτηκε τη μαμά,
ελκύομαι κι εγώ φυσικά από ανθρώπους.
Αυτοί οι άνθρωποι τυχαίνει να έχουν ίδιο φύλο μ' εμένα.
Για μένα, αυτό είναι όλο.
Ήξερα ότι ήμουν γκέι από τότε που ήμουν μικρός.
Εσείς οι δύο πάντα λέγατε
ότι το μόνο που έχει σημασία είναι να είμαι υγιής και φυσιολογικός.
Απλώς στενοχωριόμουν που δεν ήμουν 'φυσιολογικός' όπως θα περιμένατε εσείς.
Και έζησα τη ζωή μου πιστεύοντας ότι αν το κρατούσα μέσα μου,
τότε η οικογένειά μας θα ήταν ευτυχισμένη.
Αλλά όσο μεγάλωνα, κάθε φορά που γύριζα σπίτι,
παρατηρούσα ότι ήσασταν όλο και πιο γερασμένοι.
Και κατάλαβα ότι δεν μας είχε μείνει πολύς χρόνος ως οικογένεια.
Άρχισα να αναρωτιέμαι αν ήταν σωστό να το κρατάω μυστικό.
Και αποφάσισα να σας πω ότι είμαι γκέι.
Θυσιάσατε και οι δύο τις ζωές σας για να με μεγαλώσετε,
και θα ακουγόταν αχαριστία να σας το πω αυτό.
Η σκέψη ότι ίσως να μη με συγχωρούσατε με τρομοκρατούσε.
Αλλά μετά γνώρισα εννιά φίλους.
Οι ηλικίες, οι εθνικότητες και το υπόβαθρό τους ήταν διαφορετικά.
Γελάσαμε και κλάψαμε μαζί, μοιραστήκαμε πολλές εμπειρίες
και μάθαμε και ωριμάσαμε μαζί.
Αν δεν είχα γνωρίσει αυτούς τους φίλους, θα κρυβόμουν μια ζωή.
Και δεν θα μπορούσα να γράψω αυτό το γράμμα.
Μπαμπά, από τότε που ήμουν παιδί, ήσουν απασχολημένος με τη δουλειά.
Έλειπες από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Ήσουν αυστηρός και πάντα θυμωμένος, οπότε σε μισούσα όταν ήμουν μικρός.
Όταν ενηλικιώθηκα, όμως, κι άρχισα να δουλεύω κάθε μέρα,
κατάλαβα επιτέλους τη δύναμη και το μεγαλείο σου.
Σε σέβομαι μέσα απ' τα βάθη της καρδιάς μου.
Μαμά, σ' αγαπώ για την καλοσύνη σου,
και κάνω ό,τι μπορώ για να είμαι καλός με τους άλλους με τον τρόπο μου.
Σ' ευχαριστώ πολύ που με γέννησες και με μεγάλωσες με τόση αγάπη.
Θέλω να καταλάβετε τι είναι φυσιολογική ευτυχία για μένα,
ακόμα κι αν διαφέρει λίγο απ' των άλλων.
Κι αν μπορέσετε να με συγχωρήσετε,
θέλω να πορευτούμε ξανά μαζί στη ζωή ως οικογένεια.
Σας ευχαριστώ πολύ για όλα. Από τον Τομοάκι".
Σίγουρα θα καταλάβουν.
-Ευχαριστώ. Συγγνώμη για τον χρόνο. -Δεν πειράζει.
Ευχαριστώ που το διάβασες.
Ευχαριστώ.
Μια αγκαλιά πριν φύγω;
Ευχαριστώ.
Ήσουν ο πιο χαρούμενος απ' όλους και πάντα μας έκανες να γελάμε.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Συνέχισε δυνατά.
-Είσαι καλά, Ριούκι; Καλή τύχη. -Καλά είμαι.
-Ας το πούμε ανοιχτά. -Ναι.
Κι εσύ, Ριούκι.
-Ευχαριστώ. -Κι εγώ.
-Το ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά… -Θα είμαι εντάξει.
Τομοάκι…
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που με διάλεξες για την καντίνα.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Ευχαριστώ.
-Καλή τύχη. -Καλή τύχη.
-Σας ευχαριστώ! -Ευχαριστούμε.
-Μη με ξεχάσετε. -Θέλω να σε ξεχάσω, αλλά δεν μπορώ.
Ξέχνα με και θα έρθω σπίτι σου!
Αντίο.
Κάτι χτύπησα.
Τόσο φασαριόζικος μέχρι το τέλος.
-Ήταν λίγο συγκλονιστικό. -Υπέροχο γράμμα.
Ειδικά όταν πρωτοήρθε…
-Ήταν πολύ ευαίσθητος. -Μετά έγινε η ψυχή του πάρτι.
Ναι.
Και τώρα γράφει τέτοιο γράμμα.
-Είχε υπέροχο βλέμμα. -Είναι σημαντικό.
Είτε είναι σε γράμμα είτε σε μια συζήτηση,
είναι σημαντικό να εκφράζεις την ευγνωμοσύνη και τα συναισθήματά σου.
Είναι σημαντικό.
Λοιπόν…
θα φύγω κι εγώ.
Ο λόγος που ήρθα εδώ
ήταν μια πολύ οδυνηρή εμπειρία που είχα στην τελευταία μου σχέση.
Δεν μπορούσα να εμπιστευτώ κανέναν πια.
Και δεν μπορούσα να κάνω μια καινούρια σχέση.
Αλλά αφότου ήρθα εδώ, είδα τον Ίζαγια και τον Ουίλιαμ
ν' αναπτύσσουν αγάπη ο ένας για τον άλλον,
κι άκουσα να μιλάτε για το ποιος σας αρέσει,
με τι παλεύετε και τις δικές σας απόψεις για τον έρωτα.
Αν και δεν μπόρεσα να βρω τον έρωτα εδώ,
μπόρεσα να συνειδητοποιήσω ότι δεν είναι όλοι απαίσιοι.
Το ένιωσα πραγματικά, αφού ήρθα εδώ και σας γνώρισα όλους.
Ωραία.
Νομίζω ότι μπορώ να προχωρήσω σε άλλη σχέση.
Ωραία.
-Είμαι εντάξει με τον έρωτα τώρα. -Αυτό είναι καλό.
Όσο για να το πω ανοιχτά…
Αρχικά, δεν ήθελα να το συζητήσω μπροστά σε όλους σας.
Το θεωρούσα ανούσιο να το κάνω.
Αφού δούλεψα στην καντίνα με τον Τζόμπου, ένιωσα ότι μπορούσα να προσπαθήσω.
Και αφού το συζήτησα, κατάλαβα ότι υπήρχαν κι άλλοι που δυσκολεύονταν.
Κι όταν η μαμά του Τζόμπου έφερε όντεν και όλα αυτά,
είδα ότι η αγάπη μπορεί να υπάρχει ακόμα και αφού το πεις ανοιχτά.
Ο Χιρόγια και ο Τζόμπου το έδειξαν αυτό.
Οπότε, είμαι ενθουσιασμένος που φεύγω.
Ξέρω ότι είναι περίεργο που το λέω αυτό,
αλλά είμαι περίεργος να δω την αντίδραση των άλλων.
Άρχισα να βλέπω θετικά το να το πω ανοιχτά.
Υπέροχα.
Ακόμα κι αν τα πράγματα δεν πάνε όπως ελπίζω…
θα έχω όλους όσους γνώρισα εδώ.
Γι' αυτό, πιστεύω
ότι μπορώ να πω στον μπαμπά μου για μένα με περηφάνια.
Έγινες πιο δυνατός. Ωρίμασες.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
-Ευχαριστώ. -Είμαι μαζί σου.
Ο μικρός μας αδερφός.
Τα αποχαιρετιστήρια λόγια σου ήταν τόσο θετικά, που εξεπλάγην.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είσαι τελείως διαφορετικός απ' ό,τι ήσουν όταν πρωτοήρθες εδώ.
Θα σας ενημερώνω.
-Να ρωτήσεις και για την ερωτική μου ζωή. -Ναι. Θα ρωτήσω.
-Τα λέμε. -Να προσέχεις.
-Δεν θέλω. -"Δεν θέλω".
Καλή τύχη, Ριού!
-Αντίο. -Αντίο.
Σας αγαπώ!
-Πολύ χαριτωμένο! -Τι γλυκό!
Κι εμείς σ' αγαπάμε.
-Πολύ γλυκό. -Ωραία κίνηση.
Ο Ριούκι είναι πολύ νέος και έχει πληγωθεί βαθιά στην αγάπη.
Η οικογενειακή του κατάσταση ήταν κάτι που τον κρατούσε πίσω, αλλά άλλαξε.
Νομίζω ότι το να έχει κάπου ν' απευθυνθεί αν τα πράγματα δεν πάνε όπως ελπίζει
είναι κάτι υπέροχο για τον Ριούκι.
Νομίζω ότι η αυτοπεποίθηση να το πει ανοιχτά
είναι ο θησαυρός που κέρδισε στο Πράσινο Δωμάτιο.
Λοιπόν,
μάλλον είναι η σειρά μου.
Αλλά
νιώθω ξεκάθαρος κι ελεύθερος.
Πέρασα
δύο πολύ διασκεδαστικούς μήνες.
Αφού αποφάσισα να έρθω εδώ και να είμαι ειλικρινής για τα συναισθήματά μου…
Δούλεψα πολύ με τον τρόπο μου.
Είχα φίλους που με βοήθησαν.
Είμαι ενθουσιασμένος για το μέλλον.
Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους
και να φύγω με ένα χαμόγελο στα χείλη.
-Ωραίο χαμόγελο. -Ναι!
Τώρα που μείνατε μόνο οι δυο σας,
θέλω να πω ότι είμαι μαζί σας, και όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα,
θα είμαι δίπλα σας.
Εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
-Είσαι λεπτός. -Σκάσε.
Ευχαριστώ.
Είχε πλάκα.
-Τα λέμε. Σας ευχαριστώ. -Τα λέμε. Κι εμείς.
Σας αγαπώ.
Να το! Αντιγράφεις τον Ριούκι.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Αντίο.
Τώρα λάμπει.
Φαίνεται πολύ καλύτερα.
Ο Χιρόγια θα γνωρίσει έναν υπέροχο άνθρωπο μετά από αυτό.
-Σωστά. -Ναι.
Δεν είναι καλός στο να εκφράζει τα συναισθήματά του,
αλλά νοιάζεται ειλικρινά για τους ανθρώπους και τους φίλους του.
-Είναι καλό άτομο. -Χαίρομαι που φάνηκε στο τέλος.
Είναι μια πετυχημένη εμπειρία για τον Χιρόγια.
Θα καταφέρει να φτιάξει σωστές σχέσεις και σε άλλες κοινότητες.
Μ' ενθάρρυνε να μην εγκαταλείπω τις σχέσεις.
Σήμερα ξεκόβεις εύκολα ανθρώπους όταν γίνονται ενοχλητικοί
και προχωράς σε άλλον κόσμο.
Με έκανε να νιώσω ότι είναι υπέροχο να σχετίζεσαι με κόσμο.
ΜΠΟΜΙ, ΧΙΡΟΓΙΑ, ΧΟΥΕ, ΤΖΟΜΠΟΥ, ΡΙΟΥΚΙ, ΤΕΧΟΝ, ΤΟΜΟΑΚΙ
Θέλω να πω κάτι.
Πες το.
Μου έγραψες γράμμα την πρώτη μου μέρα.
Και με διάλεξες να δουλέψουμε μαζί και δεύτερη φορά.
Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή…
ήμουν προσεκτικός μαζί σου. Μόλις είχαμε γνωριστεί,
αλλά έγραψες στο γράμμα σου ότι σε τράβηξα.
Οπότε, ανησυχούσα ότι αν σου έδειχνα μια άλλη πλευρά μου,
μπορεί να μην ένιωθες το ίδιο για μένα.
Δεν ήθελα να σε απογοητεύσω.
Αλλά μέσα σε όλο αυτό, δεν ξέρω πότε έγινε,
άρχισα να θέλω να φάω πρωινό μαζί σου.
Όταν ήμουν στην καντίνα, αναρωτιόμουν
τι έφαγες για μεσημεριανό και πώς περνούσες τη μέρα σου.
Αναρωτιόμουν αν κοιμήθηκες καλά το βράδυ.
Καταλάβαινα ότι σε σκεφτόμουν όλο και περισσότερο.
Την πρώτη φορά που δουλέψαμε στην καντίνα, δεν πέρασα καθόλου καλά.
Οπότε, ήμουν πεπεισμένος ότι δεν θα είχαμε ποτέ τέτοια σχέση.
Γι' αυτό και στην αρχή δεν ήθελα καν να το αποδεχτώ.
Αλλά αφού άρχισα να νιώθω έτσι, ήρθε το επαγγελματικό ταξίδι στο Σαπόρο.
Και διάλεξα εσένα. Αυτό έγινε επειδή…
δεν μπορούσα να σε αφήσω μόνο.
Ένιωθα ότι ήθελα να σε πάρω μαζί μου.
Αλλά μετά απ' αυτό, είχαμε και το ραντεβού με διανυκτέρευση, σωστά;
Τότε άρχισα
να αμφιβάλλω για τη σχέση μας ακόμα περισσότερο, για να 'μαι ειλικρινής.
Ήθελα να μιλήσουμε για πολλά πράγματα σε διαφορετικό περιβάλλον.
Αλλά δεν πήγε όπως ήλπιζα.
Όσο πιο πολύ χρόνο περνούσαμε μόνοι μαζί, όμως,
τόσο στενοχωριόμουν όταν δεν ήμασταν μαζί
και καταλάβαινα ότι μου έλειπες.
Όταν έτρωγα με τους άλλους και δεν ήσουν εκεί,
ένιωθα μοναξιά και ήθελα να μοιραστώ το νόστιμο φαγητό μαζί σου.
Όταν είπες ότι πονάει το αυτί σου, ανησύχησα για σένα.
Κατάλαβα ότι έτσι ένιωθα.
Ειλικρινά, αν ρωτούσες αν θα καταφέρναμε να μιλήσουμε για πολλά,
θα σου έλεγα πως όχι.
Αλλά είμαι περίεργος
για το τι μας περιμένει και για σένα αφού φύγουμε.
Και θέλω να με γνωρίσεις καλύτερα.
Αυτή είναι η τελευταία μας μέρα στο Πράσινο Δωμάτιο.
Αλλά νιώθω ότι μπορούμε να πάρουμε τον χρόνο μας
και να μιλάμε για πράγματα όσο προχωράμε.
Καταλαβαίνω ότι νιώθω λίγο πιο θετικά.
Για παράδειγμα,
έχω τη συνήθεια να λέω "μάλλον".
Όμως,
θέλω να είμαι πιστός στον εαυτό μου τώρα.
Τζόμπου,
μ' αρέσεις.
Δεν ξέρω γιατί κλαίω, αλλά…
Ευχαριστώ.
-Ήθελα να σ' το πω με χαμόγελο. Αλλά… -Έλα τώρα.
Κι εμένα μου αρέσεις πολύ, Τέχον.
Ναι.
Θέλω να φύγουμε από δω μαζί.
Ας φύγουμε μαζί από το Πράσινο Δωμάτιο.
Είμαι πολύ χαρούμενος.
Ναι. Αυτήν τη στιγμή, νιώθω πολύ ευτυχισμένος
που θα μπορέσω να φτιάξω νέες αναμνήσεις μαζί σου.
Και που επιτέλους μπορώ να 'μαι ο εαυτός μου. Τα τελευταία χρόνια,
δεν μπορούσα να 'μαι απόλυτα ο εαυτός μου,
αλλά τώρα είμαι γεμάτος με θετικότητα και ευτυχία.
Ευχαριστώ.
Έτσι.
Χαίρομαι!
-Χαίρομαι τόσο πολύ! -Απίστευτο!
Εντάξει.
Πέρασε γρήγορα ο καιρός.
Είμαστε οι τελευταίοι, έτσι;
Είναι μοναχικά.
Είχε πλάκα.
Δεν είχε;
Πρόσεχε!
Περπατούν ενώ φιλιούνται!
-Πολύ φιλιούνται! -Θα πέσετε!
Είσαι χαριτωμένος.
ΜΠΟΜΙ
ΧΟΥΕ
ΤΖΟΜΠΟΥ
ΤΕΧΟΝ
ΧΙΡΟΓΙΑ
ΚΑΖΟΥΓΙΟΥΚΙ
ΤΟΜΟΑΚΙ
ΡΙΟΥΚΙ
ΟΥΙΛΙΑΜ
ΙΖΑΓΙΑ
ΟΥΙΛΙΑΜ, ΙΖΑΓΙΑ
ΧΟΥΕ, ΜΠΟΜΙ
ΤΖΟΜΠΟΥ, ΤΕ
ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ. ΤΖΟΜΠΟΥ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ. ΜΠΟΜΙ
ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ! ΧΙΡΟΓΙΑ
-Ναι! -Ναι!
Ήταν πολύ ωραία!
Ήταν πραγματικά υπέροχα. Η καρδιά μου είναι γεμάτη.
Τι είναι αυτό…
Τι φοβερή εκπομπή!
Τι υπέροχο περιεχόμενο!
-Είναι υπέροχο, έτσι; -Είναι!
Τα δάκρυα του Τέχον με τον Τζόμπου.
Συγκινήθηκα πολύ.
-Κι εγώ. -Σε καταλαβαίνω.
Νομίζω ότι τα δάκρυα του Τέχον έδειξαν τη στιγμή που η καρδιά ξεπέρασε τη λογική.
-Ωραία! -Ωραία το είπες, νεαρή μου! Ακριβώς.
-Μπράβο! -Όχι, μα…
-Η καρδιά του ξεπέρασε τη λογική. -Του αρέσει να καταλαβαίνει.
"Γιατί; Τι σκέφτεσαι; Θέλω να μάθω περισσότερα".
Του αρέσει να συλλέγει πληροφορίες και να το σκέφτεται καλά,
πριν αφεθεί να νιώσει κάτι.
Αλλά πριν προλάβει να το καταλάβει με τη λογική,
τα αισθήματά του είχαν ήδη ξεφύγει.
Για τον εαυτό σου μιλάς! Άσε την καρδιά σου ελεύθερη!
-Ναι! -Άσ' την ελεύθερη!
-Ξέχνα τα στοιχεία!
Κατάλαβα ότι πρέπει η καρδιά να προηγείται της λογικής. Το είδα με τα μάτια μου.
-Σωστά. -Ναι.
Ακριβώς.
Σε αυτούς τους δύο μήνες, όλοι ωρίμασαν και άλλαξαν αισθητά.
Τα πρόσωπά τους απέκτησαν αυτοπεποίθηση.
Κατάλαβα ότι μπορείς να αλλάξεις σε δύο μήνες.
Για κάποιους, ήταν μια περίοδος που τους ενθάρρυνε να το πουν ανοιχτά.
Άλλοι, όπως ο Καζού, γύρισαν σε πρώην ή βρήκαν κάποιον που αγαπούν.
Όλοι βίωσαν εκπληκτικές μεταμορφώσεις, εξέλιξη
και σημαντικά σημεία καμπής αυτούς τους δύο μήνες.
Αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό.
Είτε ήταν φιλία, είτε έρωτας,
είτε οι σχέσεις γενικά, όλοι τα αντιμετώπισαν σοβαρά.
Είναι συγκινητική η διάθεση ν' αντιμετωπίζεις κατά μέτωπο τα πράγματα.
Αν νιώσω ποτέ ότι ρουτινιάζω, θα ξαναδώ τη σεζόν.
-Σωστά. Ισχύει. -Αυτό κατάλαβα.
-Η ειλικρίνεια είναι η καλύτερη πολιτική. -Ναι, είναι.
Σας ευχαριστώ πολύ. Αλήθεια.
-Σας ευχαριστώ. -Που ήρθατε.
Χάρη σ' εσάς, ήταν πολύ ωραία.
-Δεν θα μπορούσα μόνη μου. -Όχι, αλήθεια.
Λοιπόν, μάλλον θα φύγω πρώτος.
Περίμενε!
Υποτιτλισμός: Αγγελική Παπαβασιλείου