Sa wakas, narito na ako.
Sa Ōoku.
Dito ang mga alay sa Pagdiriwang ng Pagsilang.
Pumila kayo!
Bawal ang mga lalaki sa Ōoku.
Mga babae lamang ang maaaring pumasok.
Ito ba ang Ōoku?
Naku! Sabik na sabik na ako!
Salamat!
Salamat naman! Hindi nadurog!
Alam mo kung ano ito?
Hindi. Ngunit natitiyak kong masarap iyan.
Onigiri ito na may hoba miso.
Ang bango.
- Nais mong tikman? - Ha?
Para ito sa mga tutulong sa akin sa Ōoku.
Kaya iginawa ako ng marami ng lola ko!
Narito ako upang maglingkod sa Ōoku.
Ako si Kame.
Ngayon din ako magsisimula sa Ōoku.
Ako si Asa.
Nakatatakam naman.
Ang amoy ng miso at dahon ng hoba na bahagyang sunog.
Heto, kumuha ka ng isa kung nais mo.
Maraming salamat.
Hoy!
Kayong dalawa. Binibining Asa at Binibining Kame.
Aba, ang ganda nga ninyo katulad ng narinig ko.
Maraming salamat sa tulong.
Masaya akong makilala ka!
Marahil ay mahirap ang mahabang paglalakbay.
Ako si Sakashita, bantay sa palasyo.
Bilang bantay sa Ōoku, sa Ikapitong Tarangkahan ako nakatalaga.
Amin na ang inyong mga dala.
Maraming salamat.
Ngunit ito lamang ang dala ko. Kaya ko na ito.
Ganoon ba? Ngunit si Binibining Kame, napakaraming dala.
Ginoong Sakashita, tikman din po ninyo itong onigiri ng lola ko.
Aba! Nakapabango naman ng amoy nito!
Tila kailangan mo ng gayuma. Ipaghahanda ba kita?
Naku! Sino ka ba?
Isang hamak na manlalako ng gamot.
Naglalako ako ng gayuma mula sa Britanya na kayang akitin ang kahit sinong babae...
Ayaw ko niyan!
Kahina-hinala ka.
At bakit ganiyan ang kasuotan mo?
Binibining Asa, Binibining Kame,
lumayo kayo sa mga ganitong lalaki.
Wala siyang mabuting idudulot!
O, siya. Ituloy na lang natin ang usapan mamaya.
Nakaaaliw ka.
Paalam!
Hiramoto, nasa Ōoku tayo ngayon.
Magtino ka.
Sandali, Saburomaru. Nadarama kong may magagandang paparating.
Napakaganda nila, hindi ba?
Tumigil ka na!
Kapag hindi ka nagpakatino, itatapon ko iyang pahintulot mo!
Napakahigpit mo naman. Magpakasaya tayo!
Maaari ba ninyong ipakita ang pahintulot ninyo?
Ano? Nasaan na?
Hinihintay na kayo
nina Binibining Awashima at Binibining Mugitani.
Mahalaga ang unang pagkikita. Nawa'y palarin kayo.
Magpapakilala kaagad ako.
Kainin ninyo iyang onigiri, ha?
Salamat!
Hoy, ikaw!
Kailangan mo na ba iyong gayuma?
Hindi nararapat dito sa Ōoku ang mga katulad mo!
Kababaihan lamang na nagtipon-tipon upang pagsilbihan ang Kamahalan
ang maaari rito.
Hanggang dito ka na lamang sa Ikapitong Tarangkahan.
Kapag pumasok ka nang walang pahintulot, pupugutan ka dito mismo.
Paalam, Manlalako ng Gamot!
Hindi ko kailangan ng gayuma!
Heto na!
MONONOKE THE MOVIE: THE PHANTOM IN THE RAIN
- Magandang araw. - Magandang araw.
Si Binibining Awashima ang nag-aalaga sa mga panauhin.
Ako si Mugitani, ang namamahala sa pang-araw-araw na gawain at kaganapan.
Ako po si Asa.
Ako po si Kame.
Nakahanda po kaming maglingkod.
Pakiusap, uminom kayo.
Mula ito sa ating tagapangalaga, sa Diyosa ng Tubig!
Lahat ng babae sa Ōoku, iniinom ito tuwing umaga.
Sa pangangalaga ng Diyosa ng Tubig,
palagi tayong handang gumawa ng tagapagmana ng Kamahalan.
Ngayon, ang pinakamahahalagang bagay na dala ninyo mula sa inyong tahanan
ay iaalay ninyo sa balon na ito.
Itapon ninyo doon kung sino kayo sa kasalukuyan.
Ang kasalukuyang ako...
Itapon?
Ito ay dahil magiging pag-aari tayo ng Kamahalan.
- Ialay natin ang puso't katawan natin. - Bagay lang naman ito.
Tama iyon!
Kaya ko ito.
Ginawa ng lola ko itong mga onigiri.
Naisip kong ibahagi ito sa inyo
upang mapagsaluhan natin, ngunit... Ha?
Ha?
Ngayon, natitiyak kong napatibay nito ang iyong paninindigan.
- Binibining Utayama, magandang araw. - Binibining Utayama, magandang araw.
Kung kakapit kayo sa lahat ng tinatangi ninyong bagay,
hindi ninyo magagampanan ang tungkulin ninyo.
Paumanhin po.
Bahagi ba ng aming tungkulin na itapon ang pag-aari naming mahalaga sa amin?
Aba, tahasan ka kung magsalita.
Bata pa lamang ako ay nagsasanay na ako.
Dahil sa aking mga nakamit, pumayag ang aking ama
na magtungo ako rito sa Ōoku.
Nais niyang ipagpatuloy ko ang pagsisikap kong mag-aral.
Ngunit wala akong mahalagang pag-aari na maaari kong itapon.
Wala kang bagay na tinatangi?
- Bigay ng aking lola ang suklay na ito. - Kame!
- Magiging mapalad daw ako dahil dito. - Tama na! Di mo ito kailangang gawin.
Kailangan!
Kailangan ko ring pagbutihin dito sa Ōoku.
Mayroong... nabuong anyo.
Mababasa kayo.
Binibining Utayama!
Patawad po sa nasaksihan ninyo!
Ikaw riyan! Ano ang ginagawa mo? Magbigay-galang ka.
Siya si Binibining Utayama, ang tagapangasiwa ng Ōoku.
At siya naman ang kaasawa na si Binibining Botan!
Awashima, walang kapintasan ang asal ng baguhang ito.
Patawad po!
Wala siya sa tamang pag-iisip upang gampanan ang tungkulin niya!
Handa akong ialay ang buhay ko sa tungkulin ko.
Ang Ōoku ay hindi pook upang tuparin ang iyong hinahangad.
Ano ang ibig ninyong sabihin?
Ang lakas ng loob mong sumagot kay Binibining Utayama!
Sa halip na lumikha ka ng sarili mong landas,
kailangan mong mag-ambag sa Ōoku.
Ikaw at ako ay narito dahil sa layuning iyon.
Sa paggampan mo sa iyong tungkulin, makakamit mo ang mas mataas na pananaw.
Mas mataas na pananaw...
Kalaunan, iyong mapagtatanto na ang pagdududa sa iyong puso
ay hindi mahalaga.
Ito ay isasaisip ko rin po!
Binibining Utayama, tumuloy na tayo.
Huwag nating paghintayin ang mga ginoo.
Mugitani, kung maaari sana'y subukan mong magtimpi.
Malinaw po!
Ginoong Sakashita...
Bakit?
Ano ba ang lahat ng kaguluhang ito?
Hindi mo alam iyong tungkol sa pagdiriwang?
Nakaamoy ako ng pagkakataon upang kumita.
Pambihira.
Si Binibining Yukiko, ang asawa ng Kamahalan,
ay nagsilang na.
Ang lahat ng paghahandang ito ay upang ipagdiwang iyon!
Hindi ba't ang ganitong pagdiriwang, isinasagawa bago isilang ang bata?
A! Sapagkat...
Napakaraming naganap.
Paparating na si Binibining Utayama!
Naku! Huwag po kayo riyan! Si Binibining Utayama po riyan!
Ayos lamang.
Patawad kung pinaghintay ko kayo.
Ako si Tokita Saburomaru. Siya si Saga Hiramoto.
Kararating din lamang namin.
Bakit ipinagpaliban
ang Pagdiriwang ng Pagsilang dalawang buwan na ang...
Ipagpaubaya ninyo sa akin.
Ipinatawag kami dahil hindi lahat ay maiaasa sa iyo.
Nakasaad ang lahat sa ulat.
Hindi lamang kawalan ng paghahanda ang ugat nito.
Ipinaalam ko na ito kay Tagapamahalang Otomo.
Inutusan ako na ayusin ito sa loob ng Ōoku.
Tagapamahalang Otomo?
Isa akong Otomo at naglilingkod ako sa Ōoku.
Ako si Botan.
Napakahirap daw ng naging panganganak ni Binibining Yukiko.
Napagod siya nang husto.
May mga nagsasabi na iyon ay dahil hindi ginanap ang pagdiriwang
noong nakaraang dalawang buwan.
Sa madaling salita, Binibining Utayama, ikaw ang dapat na managot.
Nauunawaan ko.
Kaya ginawa namin ang pambihirang pasya na isagawa ang parada
pagkatapos niyang magsilang.
Tungkulin naming pangasiwaan ang Ōoku...
Pagmamay-ari ng Kamahalan ang Ōoku!
Iyon ay igalang ninyo!
Humihingi ako ng tawad,
ngunit ipinadala kami rito ng pamahalaan upang magbantay at tiyakin
na magiging maayos ang pagdiriwang.
Maaari'y narinig mo na ito mula kay Tagapamahalang Otomo.
Ganoon na nga.
Ngunit tama na ang labis na pakikialam
at ang labis ninyong pakikisalamuha sa mga tagapagsilbi sa Ōoku.
Ito ang Ōoku! Ipinagbabawal ang mga lalaki dito!
Bahagi man ito ng inyong tungkulin,
parurusahan pa rin ang mga lumalabag sa patakaran
kahit na sino pa sila.
Malinaw.
Kung maaari'y maghanda na kayo upang makapagsimula na kami bukas.
Maliwanag.
Tuyot na si Suma.
Hindi.
Tuyot na si Kiyo.
Hindi.
Hindi tuyot si Fuki.
- Otogi bozu. - Kamahalan!
Ako ay tuyot na.
Si Binibining Fuki na naman?
Walang katapusan ang pagkauhaw ng Kamahalan.
Nasa dalawang libo ang mga tagapagsilbi sa Ōoku.
Maghahanda kayo ng agahan ng lahat bago sumikat ang araw.
Ha?!
Paumanhin po!
Una, ipagluluto ninyo ng pagkain ang limampung tao sa ikaapat na gusali.
Kapag handa na kayo, magiging isang daan na iyon.
Isang daan?
Tiyakin ninyong nag-agahan na kayo bago kayo magsimula.
Malinaw po.
Ang ganda ng sulat-kamay mo, Asa!
Ngunit gaano kaya kaaga iyong "bago sumikat ang araw"?
Ipinagluluto ko ng agahan ang mga kapitbahay ko noon.
Kaya natin ito.
Hindi ko pa nasusubukang magluto ng agahan.
Si Panginoong Saburomaru raw ay kapatid ng kaasawang si Binibining Fuki.
Siya ang ikatlong anak na lalaki ng mga Tokita.
Hindi iyan mahalaga.
Tahimik nating itutuloy ang Pagdiriwang ng Pagsilang.
Lumalakas ang pamilyang Tokita.
Iiwasan kong makabangga sila at mas palakasin pa sila.
Iyon ang aking saloobin bilang isang Otomo.
Ikaw man, Binibining Utayama, ay nasa pangangalaga
ng mga Otomo.
Iparamdam natin sa kanila na tila may ginagawa sila.
Tagapagsilbi ang inyong magiging katungkulan
at sa pangalawang palapag ang inyong magiging silid.
- Susunod kayo sa punong tagapaglingkod... - Dalawang libong tagapagsilbi?
At walo lamang ang maglilingkod bilang kaasawa ng Kamahalan.
- Ukol sa paglilinis... - Sa isang hakbang nagsisimula ang lahat.
...magkusang-loob.
Malinaw po!
Opo.
Ang mga kaasawa. Bigyang-daan ninyo sila.
Tila mga palamuting bulaklak tayo na nagpapaganda kay Binibining Fuki...
Narito na ang mga kaasawa!
Tila wala nang ibang nais ang Kamahalan bukod kay Binibining Fuki.
Hindi mo ba ako narinig?!
Patawad po!
Nawa'y pitasin din ng Kamahalan ang mga palamuting bulaklak.
Hindi pa ako bumubukadkad nang ako'y unang kausapin ng Kamahalan.
Darating din ang inyong panahon.
Binibining Fuki!
Magandang araw po.
Talagang... napakaganda ninyo.
Bago ka siguro.
Opo! Ako po si Kame!
Magandang araw.
Nagsasayang ka pa rin ng panahon sa paglalako rito?
Magsasara na kami!
Hindi lamang gamot ang aking inilalako.
Di ako nagsasayang ng panahon.
Hindi ka iinom?
Hindi. Di ako iinom hangga't di tapos ang ating tungkulin.
Nakababagot ka naman.
Mukhang mas mahirap ang tungkuling ito kaysa sa inakala ko.
Kailangan lang nating tumingin sa mga dilag.
Ayos, hindi ba?
Hindi lamang pagsilang sa tagapagmana ng Kamahalan
ang tungkulin ng Ōoku.
Alam ko naman iyan.
Matibay ang ugnayan ng shogunato at ng Ōoku.
Ang mga ugnayang politikal sa labas ay pinangangalagaan nila rito.
Hayaan mo ang politika.
Kung walang maisisilang na tagapagmana, ano ang silbi ng Ōoku?
Hindi ako nagsasalita nang masama laban sa ate mo.
Tungkulin nating pangasiwaan ang Pagdiriwang ng Pagsilang,
ngunit ang pakay ng mga tagalabas ay si Binibining Utayama.
Ang matandang iyon...
Ayaw ko sa kanya.
Nahihirapan ang mga tagalabas na isagawa ang mga balak nila sa Ōoku.
Maaaring ito ang dahilan kaya nais nila na bawasan ang kapangyarihan niya.
Hindi ko matagalan ang mukha niya, na tila siya ang pinakamataas.
Malamang mahirap maging pangatlong anak na lalaki ng mga Tokita.
Nakuha mo ang tungkuling ito dahil kay Binibining Fukui.
Kaya kailangang may kauwian ito.
Bakit ipinagpaliban nang dalawang buwan ang Pagdiriwang ng Pagsilang?
Ano ang katwiran?
Lubos nang matagal ang pamumuno ni Binibining Utayama sa Ōoku.
Napakapangit ng amoy ng tubig na iyon, hindi ba?
Oo. Amoy bulok.
Paano iyon naiinom nang ganoon kadali nina Binibining Awashima?
Mag-ingat sa apoy!
Dahil ba ginagawa nila para sa Kamahalan?
Hay, sana maging kaasawa na rin ako katulad ni Binibining Fuki.
Ang ganda niya.
Nang makasalubong natin si Binibining Fuki,
nagliwanag din ang mga mata ni Binibining Mugitani.
Si Binibining Fuki!
Ang ganda...
Maganda ang lahat ng kaasawa.
Maging ang sa iyo, hindi ba, Asa?
Ang totoo, sa halip na maging kaakit-akit na kaasawa ako,
mas nais kong magkaroon ng bagong kakayahan.
Ngayon, layunin ko na maging tagasulat ng Ōoku.
Ang marubdob na damdamin ng Kamahalan para kay Binibining Fuki ngayon...
Babae na naman ang isinilang ni Binibining Yukiko.
Malamang ay pambihira ang husay ni Binibining Fuki.
Kapag nagpatuloy ito, ang magiging tagapagmana ng Kamahalan ay...
Alam mo, Asa, tila ang husay mo sa lahat ng bagay.
Hindi ko alam kung magtatagumpay ako rito.
Huwag kang mag-alala. Pagbutihin nating dalawa.
Matagal nang hindi pinipili si Binibining Yukiko.
Lalo pang nagiging makapangyarihan si Binibining Fuki.
Si Binibining Otomo Botan naman...
Tila hindi niya kinagigiliwan ang panggabing gawain.
Asa!
Mabuti na lamang at nakilala kita, Asa.
Ako rin.
Maaga tayo bukas. Matulog na tayo.
Oo. Magandang gabi.
Magandang gabi.
IKALAWANG ARAW
Masamang kapalaran
Kasalanan at dumi
Gawing dalisay
Gawing malinis
Kalooban ng langit
- Ayaw ng Diyosa ng Tubig sa apoy. - Pangalagaan ninyo kami
Mabuting kapalaran
Binibining Utayama.
Magandang araw.
Magandang araw po.
Ang ipinagpaliban na Pagdiriwang ng Pagsilang,
magaganap na sa loob ng tatlong araw.
Maraming panauhin ang darating sa araw na iyon.
Sa ilang araw na natitira,
nais kong nakatutok ang lahat sa mga paghahanda.
Mga babae lamang ang maaaring pumasok!
Iyong may mga alay para sa pagdiriwang, dito ninyo dalhin!
Bawal ang lalaki sa Ōoku!
Mukhang... malayo pa.
Heto na ang mga mamamahala sa Pagdiriwang ng Pagsilang.
Si Awashima ang mangangasiwa sa pakikipag-ugnayan.
Mula sa pagiging punong tagapaglingkod,
magiging tagabati siya ng matataas na pinuno.
Mula sa mga palamuti hanggang sa pagkain at inumin,
kailangang maging maayos ang takbo ng lahat.
Susunod ang lahat sa mga utos ni Awashima.
Maaaring umabot sa higit isang daan ang mga lalahok sa pagdiriwang.
Mula sa pag-aayos ng upuan hanggang paggabay sa mga paalis,
hindi tayo maaaring magkamali.
Ang tagapaglingkod na si Mugitani, magiging punong tagapaglingkod.
Sa kanya ko inaatas ang tungkuling nabanggit.
Makatatanggap ng patnubay si Mugitani
mula sa taong may kaalaman
ukol sa ugnayan ng shogunato at mga makapangyarihang pinuno.
Walang iba kundi ang kaasawang si Otomo.
Mugitani, sundin mo ang patnubay ni Otomo.
Opo!
At kahit na kararating lamang niya kahapon,
may iaatas din ako kay Aya.
Siya ang magiging gabay
nina Tokita Saburomaru at Saga Hiramoto, mga tagasiyasat ng shogunato.
Hindi ito pangkaraniwan,
ngunit itatalaga ko siya bilang takapaglingkod.
Maaari bang magsalita kayong dalawa?
Ang husay mo, Asa.
Ako si Tokita Saburomaru.
Binibining Asa, salamat sa iyong paggabay.
- Tokita? Kamag-anak ni Binibining Fukui? - Napakapanatag!
...umaasa ako sa iyong tulong, Binibining Mugitani!
Bagama't bawal ang mga lalaki rito, narito silang dalawa
upang tiyakin na magiging maayos ang ating paghahanda,
Asa, tiyakin mong mauunawaan nilang hindi natin kailangan ng bantay.
Alagaan mo silang mabuti.
Ito ang Ōoku!
Lahat kayo, ialay ninyo ang inyong sarili sa Ōoku!
Simulan na ang mga gawain.
Opo.
Maayos kaya ang kalagayan nina Binibining Asa at Binibining Kame?
Ginoong Sakashita, ano ang inaasahan mo
sa dalawang iyon?
Mukhang ayos lang si Binibining Asa Kay Binibining Kame ako nag-aalala.
Madalas na nahihirapan ang mga babaeng lubos ang kabaitan.
Ang mga babaeng nagtatagumpay,
nagbabago nang husto
na tila ibang tao na sila sa susunod na makita mo sila.
Asa!
- Pinag-aaralan ko ang mga gawain sa Ōoku. - Kame...
Tutulungan kitang gabayan sila.
Pangako, babalikan ko ang gawain ko mamaya.
- A... - Ayos lang?
Pangako iyan, ha?
May isang dalaga kamakailan lang na nagbago rin nang husto.
Nasaan na siya ngayon?
Balita ko, umalis siya sa Ōoku at bumalik sa kanayunan.
Balita mo?
Ano ang pangalan ng tagapagsilbing iyon?
Bakit?! Bakit ko kailangang sabihin sa isang katulad mo?
Nasa dakong unahan ang inyong tulugan.
Naalala ko na naman ang pagdaan ni Binibining Fuki
upang gampanan ang kanyang panggabing gawain.
Naku! Nakasasabik!
Marami akong natutuhan. Tanggapin mo ang pasasalamat ko.
Talagang kaakit-akit ang lahat dito.
Binibining Asa, gaano katagal na mula nang dumating ka sa Ōoku?
Kahanga-hanga ka, Kame.
Nagulat ako sa kaalaman mo.
Ililibot sa Ōoku ang mochi na para sa Pagdiriwang ng Pagsilang.
Pagkatapos, ito ay dadalhin dito at ang tagasulat ng Ōoku ay...
Saburomaru, sino sa dalawa ang nais mo?
May gawain tayo. Huwag kang pasaway!
Huwag ka nang mahiya!
Dapat ay narito na ang pantaboy na asin.
Natagalan po dahil sa sama ng panahon.
Bibili na lamang ako rito sakaling hindi dumating.
- Kay Asa mo iasa. - Kay Binibining Asa?
Kame!
Awashima, ilang taon na mula nang dumating ka sa Ōoku?
- Nagutom tuloy ako! - Anim na taon na po.
Tinitiyak ko na nabibigyan ko
ng mas maraming gawain ang mga may husay at matibay na hangarin.
Isa ka sa kanila.
Ngunit ang maging tagapaglingkod sa unang araw pa lang,
maging si Kitagawa...
Awashima, tingnan mo ito.
Mukha ba itong gawa ng baguhan?
Si Binibining Asa ang sumulat nito.
Mahal ng lahat ang sarili nila.
Nais nating tayo ay kilalanin, mahalin,
at pahalagahan.
Hindi natin makakamit ang mga ito nang tayo lang.
Umaasa tayong bibigyang-kasiyahan tayo ng ating kapwa
ngunit inihahambing din tayo sa kanila.
Sila rin ang kaagaw natin sa iilang katungkulan dito.
Pangako, magsisikap po ako.
Nais lamang kitang makausap.
Ito na yata ang pinakamahabang araw ng buhay ko...
Ganito pala ang mga silid dito!
Nais ko nang magkaroon ng sarili kong silid!
Asa, kahanga-hanga ito!
Sa palagay ko'y wala nang ibang binigyan ng katungkulan
matapos lamang ang isang araw.
Pinili ako ni Binibining Utayama upang gampanan ito. Paghuhusayan ko.
Aalis na ako.
Ha? Aalis ka na agad?
Nais ko lang namang sumilip.
Abang tagapagsilbi lamang ako. Ihahanda ko na ang mga tulugan.
Ganoon ba?
Bukas na lang ulit.
Oo! Bukas na lang!
Iyong payong...
Paumanhin.
Naiwan ko iyan rito.
Nang magpalit ako ng silid,
nakalimutan kong dalhin.
Dati po bang sa inyo ang silid na ito?
Tama.
Ako si Kitagawa.
Binibining Kitagawa, ako po si Asa.
Naku, hindi mo kailangang gumalang nang husto.
Sa anyo po ng inyong kimono...
Malamang kayo ang tagasulat ng Ōoku.
Ang ganoong katungkulan ay sa loob lamang ng Ōoku may halaga.
Noong bata pa ako, dumalaw ako sa Ōoku kasama ang ama ko.
Pinukaw ng Pagdiriwang ng Pagsilang ang kalooban ko nang panahong iyon.
Magmula noon, pinangarap ko nang makapaglingkod sa Ōoku.
Sa likod ng magagandang mananayaw,
buong-lakas na ikinampay ng tagasulat ang kanyang panulat.
Naaalala ko pa kung paano ako binighani ng tanawing iyon.
Iyon dapat ang aking katungkulan sa gaganaping Pagdiriwang ng Pagsilang.
Hindi raw po ito natuloy dahil may naganap.
Tama.
Napakagandang panulat.
Bakit hindi mo subukan na maging tagasulat ng Ōoku?
Hindi ko pa po kaya.
Matagal na panahon pa po iyon.
Mag-usap uli tayo.
Huwag mong alalahanin ang katungkulan kapag tayong dalawa lang.
Maraming salamat po.
Maaari mo bang bantayan ang manika para sa akin?
Ha?
Babalik ako upang makita uli siya.
Magandang araw. Magpahinga ka nang mabuti.
Opo.
Magandang gabi po!
Binibining Kitagawa...
IKATLONG ARAW
Masamang kapalaran...
Pilitin mong gumising.
Patawad.
Palagi na lamang akong umaasa sa iyo.
Ganiyan talaga.
Linisin
Kalooban ng langit
- Tayo na! - Oo!
- Ama! - Ama!
Mababait na bata.
Ano ba ang kalat na ito?!
Hindi ba't sinabi ko kahapon na tapusin mo ito?
Nakalimutan mo ba?
Hindi po sa ganoon...
Patawad po! Magmamadali na ako mula ngayon!
Mula ngayon? Hindi iyan matutuyo!
Kaya nga sinabi ko kahapon na dapat mo nang gawin iyan!
Hindi maaari na ngayon mo pa lamang gagawin iyan!
Isa pa, may iba ka pang gawain ngayon, hindi ba?
Ang tigas ng ulo mo.
Hindi ka ba nahihiya na hindi tapos ang gawain mo?
Ano po ang nangyayari?
Binibining Asa! Ang mga tungkulin niya!
Hindi niya iyon natapos!
Humihingi po ako ng tawad.
Hindi ko po ito tiniyak.
Hindi ito maaari.
At nasaan na ang asin na hiningi ko kahapon?
Nagawan mo ba ito ng paraan?
Opo.
Nagpabili kaagad ako pagkabigay ninyo ng utos.
Napakaaga pa lamang ay dumating na ito.
Kahanga-hanga si Binibining Asa!
Hindi katulad ng isa rito, hindi ba?
Binibining Awashima!
Hindi rin gumising si Kame upang maghanda ng agahan kanina.
Naku, paano ba ito?
Hindi niya kasalanan.
Kasalanan ko po dahil hindi ko hiningi ang tulong niya.
Kahit na dalawa dapat ang gumawa ng gawaing iyon,
inakala ko na kaya ko nang mag-isa.
Nagkamali po ako.
Kung ganoon, sinasabi mo ba
na ang kaya mo lamang gawin ay makipaglandian sa mga lalaki?
- Hindi... - Binibining Mugitani!
Nagpaabala ka sa mga lalaki kahapon. Ngayon nama'y labis ang iyong tulog.
Tamad kapag gawain ngunit masipag kapag lalaki?
- Kung nakita lang ninyo... - Aba, aba!
Dapat ba naging mas maunawain ako?
- Hindi ko sinasadyang... - Anong hindi?
Tama na iyan!
Binibining Kame, kunin mo ang iyong mga gamit
at magtungo ka sa silid ni Binibining Mugitani.
Pag-aaralan mo mula sa simula ang iyong mga tungkulin.
At ikaw, Binibining Mugitani,
kumilos ka nang naaayon sa pagiging tagapaglingkod mo.
- Opo. - Ako ang may kasalanan, kung kaya't...
Aba.
Ngayong mas mataas na ang iyong katungkulan,
maaari mo bang turuan rin si Binibining Kame?
Opo.
Kung iyon po ay tungkulin ko, tinatanggap ko po.
Pangako...
- Mas mag-iingat na po ako! Magsisikap ako! - Hindi!
Patawad po!
- Aakuin ko ang pagtuturo sa babaeng ito! - Patawad po!
- Kame!
Napakagandang kamay.
Dalawang buwan na ang nakalilipas, tila may tagapaglingkod na nagkasakit.
Pagkatapos ay nilisan niya ang Ōoku.
At wala ring malinaw na paliwanag
kung bakit ipinagpaliban ang Pagdiriwang ng Pagsilang.
Dapat bang magsiyasat ang shogunato?
Kahanga-hanga naman ang bagay na ito!
Panukat ito.
Panukat?
Paano ito gumagana? Ano ang sinusukat nito?
Ang hindi...
Ang hindi...?
nakikita ng tao, at kung gaano ito kalayo.
Ikaw...
Hindi mahalaga sa iyo ang mga tungkulin mo, hindi ba?
Iyon ang nakikita ko!
Ginagawa ko po... ang makakaya ko.
Ngunit hindi ko magawa na gumising nang maaga.
Inaalala ko ang mga sinasabi sa akin, ngunit lagi kong nakalilimutan.
Hindi ako mahusay katulad ng ibang tao.
Palagi akong napag-iiwanan.
Kung ganoon, bakit ka nagtungo rito sa Ōoku?
Bakit ka narito?!
Nakakita na ako ng katulad mo.
Hindi dahil maganda ka,
maaari ka nang magpakatamad!
Ang mahalaga lamang sa iyo ay makasampa ka sa kama ng Kamahalan!
Hindi iyan totoo.
Heto na!
Tama na! Huwag po!
Kung balak mong paghusayan ang gawain mo,
hindi mo kakailanganin ang lahat ng ito!
Huwag!
Hindi ba't sinabi ko na?
Pupugutan kita kapag lumampas ka rito!
Ang mononoke...
lumitaw na!
Tigil!
Naku!
Kailangan nila itong malaman!
Sa likod?
Hoy! Wala kang pahintulot upang...
Ano ang mga ito?
Ano ang nangyari?
Ang mangekyo...
Ginoong Sakashita!
Nasaan ang nanghimasok...
Binibining Awashima!
Sa taas?
- Huwag kang umalis! - Sandali...
Binibining Awashima?
Mukhang may narinig siyang nakasisindak na sigaw na tila si Binibining Mugitani.
Umalis?
Mapanganib...
Ano ang kaguluhang ito?
Kame!
Buhay siya.
Si Binibining Kame lang ba ang narito?
Narito rin daw kanina si Binibining Mugitani.
Mabuti at ika'y mahinanon.
Si Kame...?
Magigising rin siya...
- Sa palagay ko... - Ha?
Nahuli ako ng dating.
- Ang ingay... - Ano ang tunog na iyon?
Mugitani...
Ito...
ay hindi gawa ng tao.
- Sino ka?! - Hindi tao?
Isa lang akong...
manlalako ng gamot.
Lumabag ka sa kautusan. Nanghimasok at nangugulo ka rito sa Ōoku!
Sa ngayon, may kinakaharap kayo na di kayang tapusin ng espadang iyan.
Kagagawan ito ng mononoke.
- Mono... - ...noke?
Ang sanhi ng mga pagpaparamdam...
- Pagpaparamdam? - Walang ganoon dito sa Ōoku!
Hayaan ninyo akong...
tapusin ang mononoke.
Habang natutuyo ang sahig, may lumilitaw na bilog.
Ang mononoke na ito...
ay dating ayakashi na nagngangalang...
Karakasa.
Binibining Mugitani...
Ano ang ingay na iyon?
Natukoy ko na... ang Anyo.
Anong anyo?
Titigil lamang ang mga pagpaparamdam kung tatapusin ko ang mononoke.
Ang mangekyo...
Hindi sapat ang kapangyarihan ng tao upang tapusin ang isang mononoke.
Kung kaya't nasa akin ito.
Ito ang Kon, isa sa walong espada ng Yin at Yang.
Nagmula ito sa lupain ng Shuga at ipinagkatiwala sa 64 na tagapangalaga.
Kilala rin ito bilang...
Banal na Espada!
Bakit hindi mo agad na tinapos gamit iyang espada?
May mga kailangan upang mahugot ko ang espadang ito.
Mga kailangan?
Anyo.
Katotohanan.
Katwiran.
Kung wala ang tatlong iyon,
hindi ko mahuhugot itong espada.
Katotohanan ang nakikita natin.
Katwiran naman ang dahilan ng simbuyo ng damdamin
na nagbabaga rito sa Ōoku.
Kapag ipinakita mo sa espada ang tatlong iyon,
magagawa mo nang tapusin ang sinasabi mong mononoke?
Walang alinlangan.
At upang ipakita ang tatlong bagay na ito...
- Sakashita. - Po?
- Bigyan mo siya ng pahintulot. - Binibining Utayama?
Nais kong tapusin niya ang tinatawag niyang "Karakasa".
Wala kayong pagsasabihan ng mga nangyari ngayong gabi.
At hangga't hindi natatapos ang Pagdiriwang ng Pagsilang,
hindi patay si Mugitani.
Ha?
Malinaw ba, Awashima?
Opo. Malinaw po.
Sa lahat ng naririto, nais kong ibahagi ninyo sa akin
ang inyong mga Katotohanan
at Katwiran.
IKAAPAT NA ARAW
Masamang kapalaran
Kasalanan at dumi
Gawing...
Masarap ba ang tubig? Makalangit na...
Sandali.
Diyosa ng Tubig, tama?
Mabuting kapalaran
Maaari ko po bang hilingin na huwag muna paalisin si Binibining Kame?
Hindi nararapat dito
ang mahihina o kaya ang mga walang maiambag.
Sa unang tatlong araw pa lamang, makikita na kung anong uring tao sila.
Sa iyo ko iaasa ang mangyayari kay Kame.
Sino iyon?
Manlalako mula sa Ikapitong Tarangkahan.
Makinig ang lahat.
Kinailangang umuwi nang biglaan ni Mugitani sa kaniyang tahanan.
- Ha? - Ano ang nangyayari?
Maaga siyang umalis kanina kaya hindi na siya nakapagpaalam.
Tingnan mo.
Ang sinumang may mabigat na pasanin
ay nagkakaroon ng lakas na kailangan sa susunod na hakbang.
Itinatalaga ko si Asa bilang punong tagapaglingkod.
Siya ang magiging kapalit ni Mugitani.
Punong tagapaglingkod?
May nangyari na bang ganito noon?
Binibining Asa...
Magagampanan mo ba?
Pakiusap,
iasa ninyo sa akin.
Hindi nakauwi sa kanila iyong tagapaglingkod na binanggit.
Ano ang sinabi mo?
Ang pangalan ng tagapaglingkod...
Bakit may manlalako sa loob ng Ōoku?
Dapat pugutan ka!
Bakit hindi ninyo itanong kay Binibining Utayama?
Makapangyarihan sa politika si Binibining Utayama.
Nais ko siyang gawing huwaran.
Ha? Espada?
Nais kong magtanong sa iyo tungkol sa isang tagapaglingkod.
Masarap ba ang tubig?
Binibining Kitagawa...
Minsan, dapat may itapon tayo upang makausad tayo.
Binibining Asa, ano kaya ang iyong itatapon?
Mga bagay lamang na nais kong itapon ang mayroon ako noon.
Ngunit may mga bagay na hindi dapat itapon.
Hindi lahat ng iyon...
...nahahawakan.
Kapag itinapon mo ang mga iyon, matutuyot ka.
May isa na nais kong iligtas mula sa pagkatuyot.
Kaya... Kailangan kong itapon iyon.
Binibining Asa.
Ayaw ko...
Ayaw kong makita si Binibining Mugitani.
Huwag kang mag-alala.
Makakasama mo ako sa paggawa ng mga gawain ngayon.
Talaga?
Oo.
Maaari bang ikaw ang mag-alaga sa mga panauhin
sa pagdiriwang?
Binibining Utayama, hindi mas mababa sa iyo ang katayuan ko.
Bilang isang Otomo,
usapin lamang ukol sa ugnayan ng Ōoku at ng labas na mundo ang tungkulin ko.
Tahasan kang magsalita.
Tayong mga tagapaglingkod, hindi maaari sa silid ng Kamahalan.
Iyon ang patakaran ng Ōoku!
Salamangkero ba siya?
Ano ang nangyayari?
Si Karakasa...
nasa malapit!
Karakasa?
Huli ka na.
Ang layunin mo ba
ay magdulot ng mga suliranin
upang mapahamak ako bilang nakatataas sa iyo?
Ang ganda ng pagkakasulat.
Mali po kayo!
Nang makilala ko si Asa dito sa Ōoku, alam ko nang alanganin ako.
Hindi ko kayang gawin ang mga bagay sa paraang kaya niya.
Kapag nagpatuloy ito, paaalisin ako.
Kaya...
kung mapapansin lang ako ng Kamahalan...
Ginugulo mo ba kami dahil ipinatapon namin ang suklay mo?
Ha?
Wala talagang mononoke, hindi ba?
Mononoke?
Itinago mo si Mugitani, hindi ba?
Kayong dalawa ni Asa!
Hindi ko po alam ang sinasabi ninyo...
Sinulsulan ka ba ni Asa na gawin ang lahat ng ito?!
Ginagawa mo lang ang kahit na anong nais mo
ngunit tamad ka kapag ayaw mo ang gawain.
- Wala nang mas duduwag pa sa ginagawa mo! - Tama na po!
Panaginip ba ito?
Sundan mo siya!
Ang tuso niyang tingin!
Pasaway na bata! Bakit?!
Binibining Utayama!
Hindi ko ginustong itapon iyan!
Patawarin mo ako!
Ayaw bumukas!
Patawad! Patawarin mo ako!
Patawad...
Aakuin ko... ang pagtuturo
sa babaeng ito.
Gumagawa ng gulo iyong Manlalako ng Gamot at iyong dalawang tagasiyasat.
Ano?
May mononoke raw dito!
- Ano ito? - Lumayo kayo!
Pakiusap!
Sandali...
Hindi na siya... maililigtas.
Ginagawa nitong tubig-ulan ang mga tao?
Matatagpuan mo si Binibining Kame sa sahig na lupa.
Kame!
Dalawang buwan na ang nakalilipas, may tagapaglingkod na naglaho sa Ōoku.
Pauwi raw siya sa bahay nila sa nayon matapos siyang paalisin.
Subalit naglaho siyang tila bula at walang nakaaalam kung nasaan siya.
Umuwi ba talaga si Binibining Mugitani sa kanila kaninang umaga?
At dalawang buwan na ang nakalilipas,
ipinagpaliban ang Pagdiriwang ng Pagsilang.
Nagkataon lang ba talaga ang lahat?
Walang silbi?
Malapit na siya!
Ano ang tunog na iyon?
Hindi ninyo kailangang manghimasok!
Hindi ba't sinabi ko nang alam na ito ni Tagapamahalang Otomo?
Sabihin mo.
Ang nawawalang tagapaglingkod... Ano ang kanyang pangalan?
- Binibining Kitagawa... - Ang dating tagasulat ng Ōoku...
Si Binibining Kitagawa!
Natukoy ko na ang Katotohanan.
Si Binibining Kitagawa ang Katotohanan?
Ang mononoke...
paparating na!
Ano ito?!
Ang nakikita ninyo roon ay ang mononoke.
Si Karakasa!
Patawad!
Hindi pa ito ang huling Anyo ni Karakasa.
Kapag inilahad nito ang huli nitong anyo, hindi na ito mapipigilan.
Awashima!
Ano ba ang nangyayari rito sa Ōoku?
Itutuloy pa rin
ang Pagdiriwang ng Pagsilang!
Natatakot talaga ako!
Asa, huwag mong bibitawan ang kamay ko hanggang umaga!
Oo.
Mangako ka! Kung hindi, di na ulit kita kakausapin.
Pangako, hindi kita bibitawan.
Pangako, ha?
Nakilala ko si Binibining Kitagawa.
Nakilala? Ngunit si Binibining Kitagawa...
Hindi ako maaaring matuyot.
Ha?
Iyon ang natutuhan ko.
Salamat kay Binibining Kitagawa,
napagtanto ko kung ano ang mahalaga,
kung ano ang hindi ko dapat itapon.
Mabuti iyon!
Oo.
- Ano ba iyon? - Ha?
Iyong bagay na mahalaga sa iyo.
Di ko sasabihin.
Sabihin mo na!
Kame, may sasabihin ako sa iyo.
Ano iyon?
Mahalagang... bagay.
ARAW NG PAGDIRIWANG NG PAGSILANG
Huwag mo kaming pakialaman.
Ano ang ibig mong sabihin?
Pumanaw si Binibining Awashima matapos ang Pagdiriwang ng Pagsilang.
Ngunit...
Tungkulin lamang ang pagsasagawa ng pagdiriwang.
Ngunit marami ang nag-alay ng kanilang puso at kaluluwa
sa tungkuling ito.
May tungkulin ba na ganito kahalaga?
Hindi ba't tungkulin ninyo
na alamin kung may maitim na lihim si Binibining Utayama
upang pabagsakin siya?
Binibining Asa...
Magpapadala ako ng sugo mamaya. Bukas na ninyo ituloy ang inyong gawain.
Hangga't hindi tapos ang pagdiriwang,
hindi ko papayagan ang anumang kaguluhan sa Ōoku.
Mabuting kapalaran
Nakausap mo si Binibining Kitagawa?
Naisip ko na baka mapangalagaan ka ng Manlalako ng Gamot, Asa.
Baka magawa nating makalapit sa Katwiran ng mononoke.
Hindi ko alam kung ano ang nangyari kay Binibining Kitagawa.
Ngunit...
Ngunit?
Pakiramdam ko mas nauunawaan ko na
ang nararamdaman ni Binibining Kitagawa.
Ang nararamdaman niya?
Wala akong nasabing kapaki-pakinabang.
Paumanhin.
Makatutulong iyon nang kaunti.
Ngunit ang tunay na palaisipan ay si Binibining Utayama.
- Di niya pinapansin ang mga pagpaparamdam. - Tama siya.
Bakit niya ipinipilit ang pagdiriwang?
Ito ang Ōoku.
Minsan, kailangan nating pigilan ang ating damdamin
upang magawa natin ang ating tungkulin.
Batay sa kakayahan nilang gawin iyon,
matutukoy ko kung angkop sila sa mahahalagang tungkulin.
- Maging si Binibining Kitagawa? - Oo.
Kung ganoon, ang susunod na pakay ng mononoke ay si...
Kung hindi matutuloy ang pagdiriwang katulad noong nakaraang dalawang buwan,
hindi ba't matitigil ang pagpaparamdam?
Iyan ba ang iniisip mo?
Binibining Utayama...
Ito ang ating tungkulin.
Tama ka.
Mononoke? Nakakatakot!
Paano ang pagdiriwang?
May mga namatay na. Kailangang itigil...
Matutuloy ang Pagdiriwang ng Pagsilang katulad ng ating pinaghandaan.
Mukha siyang mongheng bangkay.
- Ang mga tungkulin ni Binibining Awashima... - Naging parang bangkay na siya.
- ay mababang-loob kong ipagpapatuloy. - Tiyak na nagdusa siya nang husto.
Ngayong araw na ang Pagdiriwang ng Pagsilang.
Hinihiling ko na makipagtulungan ang lahat.
- Para sa Kamahalan at sa kanyang kabiyak... - Talagang wala siyang pag-aalinlangan.
- kailangang magpatuloy ang pagdiriwang. - Ayos lang ba ito?
Ngayon, simulan na natin ang Pagdiriwang ng Pagsilang!
Pakigampanan na ang inyong mga tungkulin.
- Maliwanag. - Maliwanag.
Isa, dalawa...
Hila!
Kapag nagsimula na, nawawala na ang pagkasabik, tama ba?
Hindi hinihintay ng panahon ang sinuman.
Nakalulungkot po siguro na hindi kayo makasali.
Hindi iyon mahalaga.
Tumutulong tayo nang hindi nakikita.
Dahil narito ako, kapag lumabas ang mononoke...
Naaalala ko pa ang sinabi ninyo nang unang araw ko rito.
Na makakamit ko ang mas mataas na pananaw habang ako'y umuusad.
Tama kayo, Binibining Utayama.
Nauunawaan ko na ngayon
na hindi mahalaga ang paghihirap na naranasan ko noon.
Kapag mas mataas ka sa iba,
naiiba ang pananaw mo.
Nakita ko ang sarili ko na hindi nababahala sa kahit na ano.
Hila!
Ngunit kasabay nito, may pumigil sa nararamdaman ko.
At iyon ay...
Si Binibining Kame.
Si Kame? Napag-isipan mo na ang gagawin mo sa kaniya?
- Hiniling kong lisanin niya ang Ōoku. - Ninais kong maging kaasawa.
Ninais kong magsuot ng magandang kimono para sa Kamahalan...
Buo ang loob mo at di ka nagpapadala sa iyong damdamin.
Katulad ni Kame,
nais ko ring magkasama kami habang kumakain.
Nais kong makipag-usap sa kanya hanggang sa malalim na ang gabi.
Salamat kay Binibining Kitagawa.
Kitagawa?
...laban sa sinuman!
Binibining Utayama!
Ang mononoke?
Itinapon ko...
Ang Manlalako ng Gamot!
Kung hindi agad natin iyon tatapusin, manganganib tayo!
Ano ang Katwiran nito?
Kung hindi ko huhugutin ang espada ko, tapos na tayo!
Binibining Utayama!
- Ano ang itinapon mo? - Ha?
Sinusubukan niyang tumawid dito!
Bakit? Bakit ikaw ang pakay ni Karakasa?
Hindi ko alam!
Ang kisame!
Ayos!
Saburomaru...?
Tuyot na...
Binibining Kitagawa?
Binibining Kitagawa!
Kitagawa...
Ako ay...
tuyot na.
Hayun si Binibining Kitagawa?
Si Karakasa...
magpapakitang-anyo na!
Noong unang pagkakataong hinimok ako na magtapon ng mahalagang bagay,
tinapon ko iyon nang walang pag-aalinlangan.
Sa pagtapon ko nito,
nagpasiya akong maging ibang tao.
Nagustuhan ako ni Binibining Kitayama at tuloy-tuloy ang aking naging pag-angat.
Kasabay ko, may isa pang dalaga na pumasok sa Ōoku.
Nahirapan siyang makibagay at lubha siyang makakalimutin.
Naipon ang yamot ko sa kaniya.
Binigyan ako ng mahalagang tungkulin sa Pagdiriwang ng Pagsilang.
Sinabi ko sa kaniya nang araw na iyon na kailangan niyang lisanin ang Ōoku,
nang mabawasan ang pag-aalala ko at matutukan ko ang mga tungkulin ko.
Iyon ang akala ko.
Ngunit...
nagkamali ako.
Nagsimula akong mag-isip kung ano ba ang nagbago sa akin.
At napagtanto ko na tuyot na pala ako.
Hindi ko namalayan, wala na akong gana na gawin ang tungkulin ko.
Binawi ang katungkulan ko.
Hindi ko na nagawang lumabas sa silid ko.
Upang matuyot ako nang ganoon,
maaaring may itinapon ako.
Mahalagang bagay.
Itinapon ko iyon doon.
Huwag!
Kame...
Asa!
Makaliligtas ka!
Kitagawa?
Sinabi sa akin ni Binibining Kitagawa...
na hindi ako maaaring matuyot.
Nagtanim ba siya ng sama ng loob?
Naniniwala po ako na walang sama ng loob si Binibining Kitagawa
laban sa sinuman!
Ang aking tungkulin...
Ito ay...
ang aking...
tungkulin!
Ang baho.
Ang Katwiran...
ay naihayag na.
Anyo.
Katotohanan.
Katwiran.
Ngayong natukoy na ang tatlong ito,
ang aking espada'y
pakawalan!
Pakawalan!
Karakasa.
Humanda ka nang mahati,
maging dalisay, at mamahinga.
Mononoke...
bumalik ka na.
Hagupit ng liwanag!
Patawad.
Heto na!
- Iyon ang mononoke? - Tahimik!
Sabay tayong magtungo.
Ano iyong mahalaga sa iyo, Asa?
Hindi maaari!
Ha?
Naku...
Gagampanan ko ang tungkulin ko.
Simulan na!
Handa na!
Ako ay lilisan...
nang may kababaang-loob.
Manlalako ng Gamot!
Hindi ko pa rin makita
ang Anyo nito.
Nakangiti siya.
IKALAWANG YUGTO
ITUTULOY SA "THE ASHES OF RAGE"
THE PHANTOM IN THE RAIN
WAKAS
Nagsalin ng Subtitle: Aprille Fernandez