Wreszcie tu jestem.
W Ōoku.
Przyjmuję wasze dary na Ceremonię Świętowania Narodzin.
Ustawcie się!
Mężczyźni nie mają wstępu do Ōoku.
Mogą wejść tylko kobiety z przepustką.
To jest Ōoku?
O rany! To takie ekscytujące!
Dziękuję!
Całe szczęście! Nic się im nie stało.
Wiesz, co tu mam?
Nie, ale wygląda to smakowicie.
- Kulki z miso na liściach magnolii. - Ładnie pachną.
- Chcesz jedną? - Słucham?
Babcia dała mi ich dużo, żeby wystarczyło dla wszystkich w Ōoku.
Przyjechałam tu do pracy.
Nazywam się Kame.
Ja też zaczynam dziś pracę w Ōoku.
Mam na imię Asa.
Trudno się im oprzeć.
Ależ pachnie ta pasta miso w połączeniu z liśćmi magnolii.
Pan też może spróbować.
Będę bardzo wdzięczny.
Hej!
Wy dwie! Panie Asa i Kama, tak?
Jesteście tak piękne, jak mi mówiono.
Dziękuję.
Miło pana poznać!
Pewnie miałyście męczącą podróż.
Jestem Sakashita, strażnik pałacu.
W Ōoku pełnię funkcję strażnika Bramy Nanatsu.
Wezmę wasz bagaż.
Dziękuję,
ale to wszystko, co mam.
Poradzę sobie.
Rozumiem.
Ale pani Kame ma sporo bagażu.
Mistrzu Sakashito, proszę spróbować kulki ryżowej mojej babci.
Ładnie pachną!
Przygotować na wszelki wypadek eliksir miłości?
Hej! A coś ty za jeden?
Jestem tylko skromnym sprzedawcą leków.
Sprzedaję brytyjski eliksir miłości,
za pomocą którego można podbić serce każdej kobiety.
Mnie to nie interesuje!
Podejrzany z ciebie gość.
I co to za dziwaczny strój?
Drogie panie, nie zadawajcie się z takimi jak on.
Nic dobrego by z tego nie wyniknęło.
Później dokończymy naszą rozmowę.
Zgrywus z pana.
Do zobaczenia!
Hiramoto, jesteśmy w Ōoku.
Zachowuj się.
Drogi Saburomaru, wyczuwam zbliżające się ślicznotki.
Czyż nie są piękne?
Opanuj się!
Jeśli będziesz się wygłupiał, wyrzucę twoją przepustkę!
Wyluzuj i spróbujmy dobrze się bawić.
Muszę was prosić o okazanie przepustek.
Gdzie ona jest?
Czekają na was starsze służące: panie Awashima i Mugitani.
Liczy się pierwsze wrażenie. Życzę powodzenia.
Od razu się im przedstawię.
I proszę zjeść tę kulkę ryżową!
Dziękuję!
Hej, ty!
To chcesz ten eliksir miłości?
Ōoku to nie miejsce dla takich jak ty.
Tu mieszkają kobiety, które służą naszemu panu.
Możesz przekroczyć jedynie Bramę Nanatsu.
Jeśli spróbujesz przejść dalej,
zostaniesz ścięty na miejscu.
Do zobaczenia, panie sprzedawco!
Nie potrzebuję eliksirów!
Raz, dwa...
MONONOKE — FILM: ZJAWA W DESZCZU
Witajcie.
Witamy.
To jest pani Awashima. Zajmuje się gośćmi.
Jestem pani Mugitani i kieruję codziennymi zadaniami.
Nazywam się Asa.
A ja Kame.
Będziemy ciężko pracować.
Napijcie się.
To woda od Bogini Wody, która nad nami czuwa.
Każdego poranka piją ją wszystkie kobiety mieszkające w Ōoku.
Będąc pod opieką Bogini Wody,
zawsze jesteśmy gotowe, by począć następcę.
Weźcie najcenniejsze rzeczy, które przywiozłyście z domu,
i wrzućcie je do studni jako ofiarę.
Odrzućcie osoby, którymi byłyście dotychczas.
Osoba, którą byłam...
Odrzucić ją?
Wszystkie stajemy się własnością naszego pana.
- Oddajemy mu nasze serca i ciała. - To tylko rzeczy.
Właśnie!
Dam radę.
Babcia dała mi te kulki ryżowe.
Pomyślałam, że mogłybyśmy
zjeść je razem, ale...
Co?
Jestem pewna, że to wzmocniło twoją determinację.
Dzień dobry, pani Utayama.
Przywiązując się do drogich wam przedmiotów,
nie zdołacie sumiennie wykonywać obowiązków.
Przepraszam!
Czy do naszych obowiązków należy pozbycie się cennych nam rzeczy?
Nie boisz się mówić tego, co myślisz.
Od dziecka ćwiczę pismo.
To dzięki moim osiągnięciom byłam w stanie tu przyjechać.
Ale ojciec kazał mi kontynuować naukę.
Nie mam nic cennego, co mogłabym wyrzucić.
Nie masz nic cennego?
- Dostałam ten grzebień od babci. - Kame!
Miałam go zatrzymać na szczęście.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Chcę się spisać w Ōoku.
Coś... przybrało formę.
Nie zmoknijcie.
Pani Utayama!
Przepraszam, że pani to widziała!
Hej, ty tam! Co robisz? Okaż szacunek!
To jest pani Utayama, zarządczyni Ōoku,
a to dama dworu, pani Botan!
Widzę, że ta nowa ma doskonałe maniery.
Proszę wybaczyć!
Nie ma właściwego nastawienia do wykonywania obowiązków!
Jestem gotowa poświęcić obowiązkom całe życie.
Ōoku to nie miejsce na znajdowanie spełnienia.
Co ma pani na myśli?
Jak śmiesz odpowiadać pani Utayamie?
Zamiast wykuwać własną ścieżkę, musisz się przysłużyć dla dobra Ōoku.
Obie jesteśmy tu w tym celu.
Wypełniając swoją rolę, z czasem zyskasz lepszą perspektywę.
Lepsza perspektywa...
Z czasem zrozumiesz,
że to zwątpienie w twoim sercu było czymś mało istotnym.
Będę o tym pamiętać!
Chodźmy.
Nie każmy panom na nas czekać.
Pani Mugitani, proszę nie przesadzać z surowością.
Tak, pani Botan!
Mistrzu Sakashita?
Tak?
Co to za zamieszanie?
Nic nie wiesz o ceremonii?
Wyczułem szansę na zbicie interesu.
Nie do wiary.
Pani Yukiko, czyli małżonka pana, urodziła mu potomka.
Dlatego dziś świętujemy.
Czy takich ceremonii nie urządza się przed narodzinami dziecka?
Cóż, to dlatego, że...
To skomplikowane.
Wkrótce przybędzie pani Utayama!
Przepraszam! Proszę poczekać!
To miejsce pani Utayamy...
W porządku.
Przepraszam za spóźnienie.
Nazywam się Saburomaru Tokita, a to jest Hiramoto Saga.
Właśnie przyjechaliśmy.
Czemu świętowanie narodzin przesunięto o dwa miesiące?
Nad wszystkim panuję.
Wezwano nas tutaj, bo nie nad wszystkim pani panuje.
Tak napisano w raporcie.
Nie można tego wytłumaczyć brakiem przygotowania.
Wszystko zgłosiłam radnemu Otomo.
Poinstruował mnie, że sama mam rozwiązać tę kwestię.
Radny Otomo?
Pochodzę z rodziny Otomo i służę w Ōoku.
Nazywam się Botan.
Podobno pani Yukiko miała bardzo trudny poród
i jest kompletnie wyczerpana.
Niektórzy sugerują, że to dlatego, iż ceremonia nie odbyła się o czasie.
Innymi słowy, odpowiedzialność za to spada na panią.
Rozumiem.
Dlatego podjęłyśmy decyzję o zorganizowaniu parady
już po porodzie.
Mamy obowiązek nadzorować Ōoku...
Ōoku należy do naszego pana!
Znajcie swoje miejsce.
Przepraszam.
Ale rząd przysłał nas tu z rozkazem dopilnowania,
by ceremonia przebiegła gładko.
Radny Otomo zapewne pani o tym powiedział.
Oczywiście.
Proszę jednak nie wtrącać się w nie swoje sprawy
i nie wchodzić w zażyłość ze służącymi z Ōoku.
To jest Ōoku!
Mężczyźni zwykle tu nie wchodzą.
Może i wypełniacie rozkazy, ale kto łamie tu zasady, zostaje ukarany.
Kimkolwiek by nie był.
Dobrze.
Od jutra zaczynamy naszą pracę.
Rozumiem.
Suma jest spragniona.
Nie.
Kiyo też jest spragniona.
Nie.
Fuki nie jest spragniona.
- Opiekunko. - Mój panie?
Jestem spragniony.
Znowu pani Fuki?
Nasz pan jest dość podekscytowany, prawda?
Ōoku zatrudnia około 2000 służących.
Przed wschodem słońca będziecie szykować wszystkim śniadanie.
Co takiego?
Przepraszam!
Najpierw będziecie je przygotowywać dla 50 osób w czwartym budynku.
Po jakimś czasie już dla stu osób.
Dla stu?
Zanim zaczniecie, koniecznie same się posilcie.
Rozumiemy.
Asa, masz cudowne pismo.
Jak wcześnie będziemy musiały się obudzić?
Często przygotowywałam śniadanie dla moich sąsiadów.
Będzie dobrze.
Ja nigdy wcześniej nie przygotowywałam śniadań.
Ponoć pan Saburomaru jest młodszym bratem pani Fuki.
To trzeci syn w rodzinie Tokitów.
To niczego nie zmienia.
Będziemy robić swoje i przygotowywać się do ceremonii.
Rodzina Tokita ostatnio zyskuje na znaczeniu.
Nie chcę z nimi walczyć, by zyskali dodatkową przewagę.
Tak czuję, jako członek rodziny Otomo,
pod której opieką jest również pani.
Może sprawmy, by im się wydawało, że ciężko tu pracują.
Będziecie pracować w randze służących
i spać w pokoju na piętrze.
Waszą przełożoną będzie...
Dwa tysiące służących?
I tylko osiem z nich może służyć panu jako damy dworu.
- Jeśli chodzi o sprzątanie... - Wszystko w swoim czasie.
...bądźcie samodzielne.
Tak jest!
Dobrze.
To damy dworu. Zawsze ustępujcie im miejsca.
Jesteśmy jak kwiaty, które mają uwydatniać piękno pani Fuki.
To damy dworu!
Wygląda na to, że nasz pan interesuje się już tylko panią Fuki.
Nie słyszałaś?
Przepraszam!
Mam jednak nadzieję, że co jakiś czas pan wybierze też kwiaty.
Pan po raz pierwszy przemówił do mnie, gdy byłam nierozwiniętym pączkiem.
Wasz czas również nadejdzie.
Pani Fuki!
Witam.
Ależ pani jest piękna.
Pewnie jesteś tu nowa.
Tak, proszę pani! Nazywam się Kame.
Witaj.
Nadal się tu kręcisz i sprzedajesz ten chłam?!
Zamykamy!
Mam więcej do zaoferowania niż tylko leki.
I nie tylko się tu kręcę.
Nie pijesz?
Postanowiłem nie pić, póki nie skończymy naszej pracy.
Nudziarz z ciebie, wiesz?
To zadanie może być trudniejsze, niż myślałem.
Musimy tylko się przyglądać ładnym dziewczynom.
Fajny bonus.
Ōoku nie jest jedynie miejscem, gdzie na świat przychodzi następca pana.
Rozumiem.
Szogunat i Ōoku to dwie strony tej samej monety.
Od pracy tu wykonanej zależy równowaga władzy na zewnątrz.
Mniejsza o politykę.
Jaki cel ma Ōoku, skoro i tak trudno o następcę?
To nie jest przytyk wobec twojej starszej siostry.
Mamy tu tylko nadzorować ceremonię.
Pani Utayama stała się celem ludzi spoza Ōoku.
Ech, ta starucha.
Nie lubię jej.
Tym z zewnątrz nie jest łatwo zrealizować swoje plany w Ōoku.
Pewnie dlatego chcą zmniejszyć wpływy pani Utayamy.
Nie mogę znieść tej jej miny.
Ma się za władczynię świata.
Chyba nie jest łatwo być trzecim synem w rodzinie Tokitów.
Dostałeś tę pracę dzięki pani Fuki,
więc musisz się wykazać wynikami.
Czemu Ceremonię Świętowania Narodzin przełożono o dwa miesiące?
Musi być jakiś powód.
Może pani Utayama zbyt długo rządzi w Ōoku?
Ta woda strasznie śmierdziała, prawda?
Tak, taką zgnilizną.
Jakim cudem pani Awashima i inne służące tak łatwo ją wypiły?
Ostrożnie z ogniem!
Może robią to dla naszego pana?
Chciałabym zostać jego damą dworu jak pani Fuki.
Jest prześliczna.
Kiedy pani Fuki dziś nas mijała,
oczy pani Mugitani też się zaświeciły.
To pani Fuki!
Jakie śliczne.
Wszystkie damy dworu są piękne.
Twoje też się zaświeciły.
Szczerze mówiąc,
zamiast stać się damą dworu,
wolałabym się tu czegoś nauczyć.
Chciałabym przejąć rolę dworskiego skryby.
Ależ ogromnym uczuciem nasz pan darzy ostatnio panią Fuki.
Dziecko pani Yukiko to kolejna dziewczynka.
Pani Fuki musi mieć wielki talent.
W tym tempie następca naszego pana będzie...
Asa, odnoszę wrażenie, że ty we wszystkim będziesz świetna.
A ja nie jestem nawet pewna, czy podołam w Ōoku.
Poradzisz sobie. Będziemy pracować razem.
Pani Yukiko od dawna nie została wybrana.
Wpływy pani Fuki wciąż rosną.
Co do pani Botan Otomo...
Ją chyba mało interesuje nocna praca.
Asa!
Cieszę się, że cię poznałam.
Wzajemnie.
Jutro wcześnie zaczynamy. Wyśpijmy się.
Dobrze. Dobranoc.
Dobranoc.
DZIEŃ DRUGI
Wszelkie nieszczęścia
Grzech i nieczystość
Zmyj
Oczyść
Z woli niebios
- Bogini Wody nie lubi ognia. - Chroń nas
Daj nam szczęście
Pani Utayama.
Witaj.
Niedawno przełożona Ceremonia Świętowania Narodzin
odbędzie się za trzy dni.
Tego dnia przybędzie wielu gości.
W ciągu tych kilku dni, które nam zostały,
proszę was o pełne skupienie na swoich obowiązkach.
- Wchodzą tylko kobiety z przepustką! - Przyjmuję wasze dary na ceremonię!
- Ustawcie się! - Mężczyźni nie mają wstępu!
Nadal daleko?
Teraz ogłoszę personel, który będzie usługiwał podczas ceremonii.
Pani Awashima będzie koordynować wszystkie prace podczas uroczystości.
Nie będzie już główną pokojówką, lecz będzie witać dygnitarzy.
Od dekoracji po posiłki i napoje, wszystkim trzeba dobrze się zająć.
Wszystkie macie wykonywać polecenia pani Awashimy.
W ceremonii może wziąć udział nawet ponad sto osób.
Gośćmi trzeba właściwie się zaopiekować.
Tu nie ma miejsca na błędy.
Pani Mugitani z szeregowej pokojówki stanie się teraz główną pokojówką.
Otrzyma także wsparcie
od kogoś, kto zna relacje między szogunatem a władcami,
czyli od damy dworu Otomo.
Proszę chłonąć wiedzę od pani Otomo.
Tak, proszę pani!
Mam też zadanie dla pani Asy,
która przybyła tu zaledwie wczoraj.
Będzie pani przewodniczką
inspektorów z szogunatu: panów Saburomaru Tokity i Hiramoto Sagi.
Choć to nietypowe,
to awansuję panią Asę do rangi pokojówki.
Mogę prosić panów o parę słów?
Brawo, Asa.
Nazywam się Saburomaru Tokita.
Pani Aso, z góry dziękuję za pani pomoc.
- Jest krewnym pani Fuki? - Ale on wyluzowany.
Pani Mugitani, liczę także na pani pomoc.
Panowie przybyli tu,
aby się upewnić, że przygotowania przebiegają zgodnie z planem,
choć zwykle mężczyźni nie mają tu wstępu.
Proszę uczynić wszystko, by przekonać panów,
że nie potrzebujemy dodatkowego nadzoru.
Proszę się nimi dobrze zaopiekować.
To jest Ōoku!
Wszystkie oddajemy się temu miejscu!
Wracajcie do swoich obowiązków.
Tak, proszę pani.
Ciekawe, jak radzą sobie panie Asa i Kame.
Mistrzu Sakashito,
jak według pana sprawdzą się tutaj obie panie?
Pani Asa sobie poradzi, ale martwię się o panią Kame.
Dziewczyny, które są zbyt miłe, często mają problemy.
Te, które odnoszą sukces,
nierzadko zmieniają się tak bardzo,
że przy kolejnym spotkaniu wydają się innymi osobami.
Asa!
- Znam już układ pomieszczeń w Ōoku. - Kame.
Mogę ci pomagać.
Potem zajmę się moimi obowiązkami.
- Cóż... - Zgoda?
Liczę na twoją pomoc.
Kiedyś była tu taka dziewczyna, która całkowicie się zmieniła.
Gdzie ona teraz jest?
Podobno wyjechała z Ōoku i wróciła na wieś.
Podobno?
Jak się nazywa ta służąca?
Czemu miałbym to mówić komuś takiemu jak ty?!
Tutaj znajduje się główna sypialnia.
Pomyśleć, że wczoraj przyszła tu pani Fuki,
żeby wypełnić nocne obowiązki.
O rany. Jakie to ekscytujące!
Wiele się dowiedziałem.
Dziękuję.
Wszystko tu jest takie fascynujące.
Od kiedy jest pani w Ōoku?
Kame, jestem pod wrażeniem.
Masz ogromną wiedzę.
Ciasto ryżowe na ceremonię będzie krążyć po całym Ōoku,
by w końcu trafić tutaj.
Wtedy pałacowy skryba...
Saburomaru, która ci się bardziej podoba?
Jesteśmy w pracy. Nie bądź niegrzeczny.
Coś ty taki wstydliwy?
Cicho!
Sól oczyszczająca powinna była już tu dotrzeć.
Transport się opóźnia przez złą pogodę.
Na wszelki wypadek kupię ją u tutejszego dostawcy.
Niech Asa to zrobi.
Pani Asa?
Kame!
Awashima, ile lat temu przybyłaś do Ōoku?
- Zgłodniałam! - Sześć lat temu.
Chcę dać więcej pracy tym,
które wykazują się talentem i motywacją.
Łącznie z tobą.
Ale żeby dostać funkcję pokojówki w pierwszy dzień?
Nawet Kitagawa...
Pani Awashima, proszę spojrzeć.
Czy to wygląda na dzieło nowicjuszki?
To pismo pani Asy.
Wszystkie jesteśmy samolubne.
Chcemy być rozpoznawane, kochane
i cenione.
Ale same nie jesteśmy w stanie spełnić tych marzeń.
Osoby, które mogą nam w tym pomóc, są zarazem tymi, z którymi nas porównują.
Te same osoby konkurują z nami na nieliczne wysokie stanowiska.
Będę ciężko pracować.
Chciałbym z panią porozmawiać.
Czuję się tak, jakby to był
najdłuższy dzień w moim życiu.
A więc tak wyglądają prywatne pokoje!
Mam nadzieję, że wkrótce będę mieć własny!
Asa, jesteś niesamowita.
Pewnie nikt wcześniej nie dostał tu awansu
po zaledwie jednym dniu.
Pani Utayama wybrała mnie do tej roli. Muszę się starać.
To do zobaczenia.
Już idziesz?
Chcę pooglądać pokoje.
I jako skromna służąca pościelę w nich łóżka.
Rozumiem.
Do jutra!
Tak! Do jutra.
Parasolka?
Przepraszam.
Zostawiłam ją tutaj.
Zapomniałam ją zabrać,
gdy zmieniałam pokój.
Korzystała pani z tego pokoju?
Zgadza się.
Nazywam się Kitagawa.
Pani Kitagawa, jestem Asa.
Nie musisz być taka oficjalna.
Sądząc po pani kimonie,
jest tu pani oficjalnym skrybą.
Takie tytuły mają tylko znaczenie w Ōoku.
Kiedy byłam mała, odwiedziłam Ōoku z moim tatą.
Byłam zachwycona ówczesną Ceremonią Świętowania Narodzin
i od tamtego czasu marzyłam o tym, by pracować w Ōoku.
Stojąca za tancerkami skryba
tak pewnie dzierżyła w dłoni ogromny pędzel.
Pamiętam, jak bardzo urzekł mnie ten widok.
Taka miała być moja rola podczas ostatniej ceremonii.
Podobno z jakiegoś powodu ją odwołano.
Zgadza się.
Piękny pędzel.
Może zaczniesz się ubiegać o funkcję skryby?
Nie mogłabym.
Mam ogromne braki.
Może znów kiedyś porozmawiamy?
W rozmowie w cztery oczy ranga się nie liczy.
Dziękuję.
Zaopiekujesz się tą lalką?
Co?
Przyjdę ponownie, by ją zobaczyć.
Do zobaczenia. Odpocznij.
Dobrze.
Dobranoc!
Pani Kitagawa...
DZIEŃ TRZECI
Wszelkie nieszczęścia...
Nie zasypiaj.
Przepraszam.
Tak bardzo mi pomagasz.
To nic wielkiego.
Zmyj
Z woli niebios
Chodźmy!
Ojcze!
Grzeczne dziewczynki.
Co to za bałagan?!
Nie kazałam ci dokończyć tego wczoraj?
Zapomniałaś?
Chodzi o to, że...
Przepraszam. Zaraz to zrobię!
Zaczynasz teraz? Tak nigdy nie wyschną!
Dlatego miałaś to zrobić wczoraj!
Tego nie można odkładać na później.
Poza tym dziś masz inne obowiązki, prawda?
Wielkie nieba.
Nie wstyd ci tak kiepsko wykonanej roboty?
Co się stało?
Zaniedbała obowiązki!
Nie skończyła swojej pracy!
Bardzo przepraszam.
Nie dopilnowałam jej.
To karygodne.
A co z solą oczyszczającą, o którą wczoraj prosiłam?
Ciekawe, jak to wyszło.
Dobrze.
Wysłałam po nią kogoś zaraz po otrzymaniu polecenia.
Przywieziono ją dziś rano.
Przynajmniej pani Asa się spisała.
Ale ty nie.
Pani Awashima!
Kame dziś zaspała i nie przygotowała śniadania.
Co pani na to?
To nie było tak.
To moja wina, bo nie poprosiłam pani Kame o pomoc.
Choć było to zadanie dla dwóch osób,
myślałam, że sama sobie poradzę.
Pomyliłam się.
Chcesz mi powiedzieć,
że jedyne, co potrafisz, to flirtować z mężczyznami?
- Nie... - Pani Mugitani!
Mężczyźni oderwali cię od wczorajszych obowiązków,
a dziś zaspałaś!
Sama nie wiem, czy jesteś bardziej leniwa, czy rozwiązła.
- Ale ja... - No proszę.
Czyżbym była zbyt nieuprzejma?
- Nie chciałam... - Czego?
Dość!
Pani Kame, proszę zabrać swoje rzeczy i udać się do pokoju pani Mugitani.
Nauczy się pani od podstaw, jakie są pani obowiązki.
Pani Mugitani.
Proszę się zachowywać tak, jak przystało służącej z Ōoku.
Ale to ja zawiniłam...
No proszę.
Właśnie dostała pani awans.
Czy chce pani także przyuczyć panią Kame do obowiązków?
Tak.
Z pokorą przyjmę kolejne zadanie.
Ja...
Od teraz będę uważna i obiecuję ciężko pracować!
- Nie! - Przepraszam!
Ja biorę pełną odpowiedzialność za tę dziewczynę!
- Przepraszam! - Kame...
Jakie piękne dłonie.
Ponoć dwa miesiące temu zachorowała jedna ze służących
i natychmiast opuściła Ōoku.
I tak naprawdę nikt do tej pory nie wie,
dlaczego przełożono Ceremonię Świętowania Narodzin.
Powinniśmy powiadomić o tym szogunat?
Jakie cudowne urządzenie!
To waga.
Waga?
Jak ona działa? I co odmierza?
Dystans do...
Do czego?
...do tego, czego ludzie nie widzą.
Chyba naprawdę nie traktujesz serio swoich obowiązków, co?
To oczywiste.
Robię, co w mojej mocy.
Ale rano trudno mi się obudzić.
I ciągle zapominam, jakie dostałam polecenia.
Nie potrafię przyłożyć się do pracy
i ciągle zostaję w tyle.
Po co w ogóle przybyłaś do Ōoku?
Co tu robisz?!
Widziałam już takie jak ona.
Myślisz, że skoro jesteś ładna,
to możesz się obijać!
Zależy ci tylko na tym, by dostać się do łóżka naszego pana!
To nieprawda.
Jest!
Puszczaj!
Chcesz traktować tę pracę poważnie?
Zatem nie będziesz tego potrzebować!
Nie!
Ostrzegałem cię!
Przekrocz tę granicę, a stracisz głowę!
Mononoke...
pojawił się.
Stój!
Co jest?
Alarm!
Z tyłu?
Hej! Nie możesz tu...
Co to ma być?
Co się działo?
Kalejdoskop...
Mistrzu Sakashito!
Gdzie intruz?
Pani Awashima!
Na górze?
- Nie odchodź! - Czekaj.
Pani Awashima?
Tak. Słyszała okropny krzyk. To brzmiało jak pani Mugitani.
Zniknął?
Czekaj!
Co to za hałasy?
Kame!
Żyje.
Była tu tylko pani Kame?
Podobno była tu też pani Mugitani.
Dobrze, że jesteś taka spokojna.
Czy Kame...?
Ocknie się.
Wygląda na to...
że nie zdążyłem.
- Ten dźwięk... - Co to ma być?
Mugitani.
To nie jest sprawka człowieka.
- Kto to? - Jakiś duch?
Jestem tylko...
sprzedawcą leków.
Wtargnąłeś do Ōoku i wywołałeś tu ogromny zamęt!
Macie do czynienia z czymś, czego nie da się zgładzić mieczem.
To sprawka mononoke.
- Mono... - ...noke?
Wszystkie te zjawy...
- Zjawy? - W Ōoku nie ma żadnych zjaw!
Pozwólcie mi...
zabić tego mononoke!
Gdy podłoga wyschnie, pojawi się na niej taki krąg.
Ten mononoke...
kiedyś był ayakashi i nazywa się...
Karakasa.
Pani Mugitani...
Co to za hałas?
Zidentyfikowałem... jego Formę.
Formę?
Te zjawy znikną jedynie wtedy, gdy zabiję mononoke.
Kalejdoskop...
Ale moc zwykłego człowieka nie wystarczy,
by pokonać mononoke.
Dlatego mam ten miecz.
Kon to jeden z ośmiu mieczy Yin i Yang.
Pochodzi z królestwa Shuga i zdobią go 64 heksagramy.
Znany jest także jako
Święty Miecz!
Czemu od razu nie zabiłeś tego potwora?
Mogę go dobyć tylko w pewnych okolicznościach.
Jakich?
Forma.
Prawda.
Powód.
Bez tych trzech elementów
nie mogę dobyć miecza.
Prawda to faktyczny stan spraw.
Powód to prawdziwa natura namiętności,
które tlą się w Ōoku.
Zatem jeśli wskażesz mieczowi te trzy elementy,
będziesz mógł zabić tego całego mononoke?
Oczywiście.
Ale te trzy elementy muszą być obecne.
- Sakashita. - Tak?
- Daj mu przepustkę. - Tak jest!
Chcę, żebyś zniszczył tego Karakasę.
Nie mówcie nikomu o dzisiejszym incydencie.
I oficjalnie do zakończenia ceremonii
pani Mugitani nie jest martwa.
Słucham?
Zrozumiano, Awashima?
Oczywiście.
Panie i panowie!
Chcę, żebyście podzielili się ze mną...
swoimi własnymi Prawdami... i Powodami.
DZIEŃ CZWARTY
Wszelkie nieszczęścia
Grzech i nieczystość
Zmyj
Czyż ta woda nie jest pyszna? Jak napój bogów.
Zaraz.
Bogini Wody, tak?
Daj nam szczęście
Czy mogę panią prosić o to, by nie odprawiać pani Kame?
Nie ma tu miejsca
dla osób słabych ani mało pracowitych.
Zwykle w ciągu trzech dni poznajemy ich prawdziwy charakter.
Od teraz będzie pod pani opieką.
Kto to jest?
Handlarz spod Bramy Nanatsu.
Proszę o uwagę!
Pani Mugitani musiała nagle wrócić do swojego domu rodzinnego.
- Co się dzieje? - O nie.
Wyjechała wczesnym porankiem, więc nie zdążyła się pożegnać.
Patrz.
Ten, kto dźwiga ciężkie brzemię, ma siłę, by wspiąć się na kolejny stopień.
Mianuję panią Asę na stanowisko głównej pokojówki.
Tym samym zastąpi ona panią Mugitani.
Główna pokojówka?
Czy to się już kiedyś zdarzyło?
Pani Asa...
Poradzi pani sobie?
Proszę...
zostawić to mnie.
Podobno tamta służąca nigdy nie wróciła do domu.
Co powiedziałeś?
Miała na imię...
Co ten handlarz robi w Ōoku?
Trzeba cię ściąć!
Zapytajcie panią Utayamę.
Pani Utayama ma potężną władzę.
Chciałbym mieć tyle władzy, co ona.
Co? Miecz?
Chciałbym cię zapytać o pewną służącą.
Smaczna woda?
Pani Kitagawa.
Czasem trzeba coś wyrzucić, by móc pójść naprzód.
Zastanawiam się, co pani wyrzuci.
Mogłabym wyrzucić wszystko, co mam.
Ale niektórych rzeczy nie wolno wyrzucać.
I nie wszystkie są...
Namacalne.
Wyrzucając to, uschniesz.
Jest coś, co chciałabym uchronić przed uschnięciem.
Dlatego muszę to wyrzucić.
Pani Asa.
Nie chcę spotkać...
Nie chcę spotkać pani Mugitani.
W porządku.
Możesz dziś pracować ze mną.
Naprawdę?
Tak.
Podejmie się pani zadania opieki nad gośćmi
podczas ceremonii?
Pani Utayama, nie jestem pańską podwładną.
Jako członek rodziny Otomo
jestem tylko łączniczką między Ōoku a światem zewnętrznym.
Bardzo pani bezpośrednia.
Nam służącym nie wolno się zbliżać do sypialni pana.
Takie są zasady panujące w Ōoku.
To jakiś magik?
Co się dzieje?
Karakasa... jest blisko.
Karakasa?
Mam cię.
Czyżby twoim ukrytym celem
było mącenie w tym miejscu,
by zagrozić mojej pozycji?
Jakie ładne pismo.
Myli się pani!
Po niedawnej rozmowie z Asą wiedziałam, że mam kłopoty.
Nie potrafię tak dobrze wykonywać zadań, jak ona.
Jeśli to się nie zmieni, zostanę odesłana.
Pomyślałam...
że gdyby nasz pan na mnie spojrzał...
Mścisz się, bo kazałyśmy ci wyrzucić ten grzebień?
Co?
Nie ma żadnego mononoke, prawda?
Mononoke?
Ty ukryłaś panią Mugitani, prawda?
Ty i Asa!
Nie wiem, o co chodzi...
Asa cię do tego namówiła?
Robisz, co ci się podoba,
i ciągle tylko się obijasz!
- Cóż za tchórzostwo! - Nie!
To mi się śni?
Za nim!
To podstępne spojrzenie!
Ty wredna dziewko!
Dlaczego?!
Pani Utayama!
Nie chciałam jej ruszać!
Wybacz mi!
Nie mogę otworzyć!
Nie otwierają się!
Przepraszam!
Przepra...
Ja biorę pełną odpowiedzialność
za tę dziewczynę.
Sprzedawca leków i inspektorzy wywołali zamieszanie.
Co?
Ponoć jest tu mononoke!
- Co to? - Nie zbliżać się!
Weźcie ją!
Chwila...
Tej już nie da się uratować.
Zamienia ludzi w wodę deszczową?
Pani Kame jest na glinianej podłodze.
Kame!
Dwa miesiące temu z Ōoku zniknęła jedna ze służących.
Podobno została odesłana do domu na wsi.
Tak naprawdę po prostu się ulotniła i nikt nie wie, gdzie teraz jest.
Czy pani Mugitani naprawdę wróciła dziś rano do domu?
Dwa miesiące temu
nagle odwołano Ceremonię Świętowania Narodzin.
Czy to rzeczywiście był przypadek?
Nic z tego.
Już blisko.
Co to za dźwięk?
To nie pańska sprawa.
Przecież mówiłam, że zgłosiłyśmy to radnemu Otomo.
Mów.
Jak nazywała się ta zaginiona służąca?
- Pani Kitagawa. - Była skrybą w Ōoku.
Pani Kitagawa!
Odkryłem... jego Prawdę.
Pani Kitagawa jest jego Prawdą?
Mononoke...
nadchodzi!
Co to?
Tam jest mononoke,
Karakasa!
Przepraszam!
To nie jest ostateczna forma Karakasy.
Gdy już przyjmie formę na tym świecie, będzie nie do powstrzymania.
Awashima!
Co się dzieje w Ōoku?
Będę działać według planu
Ceremonii Świętowania Narodzin.
Tak bardzo się boję!
Asa, trzymaj mnie za rękę do samego rana!
Dobrze.
Jak puścisz, to więcej się do ciebie nie odezwę.
Obiecuję, że nie puszczę.
Choćby nie wiem co?
Poznałam panią Kitagawę.
Poznałaś ją? Przecież pani Kitagawa jest...
Nie mogę uschnąć.
Co?
To rada od niej.
Dzięki pani Kitagawie
zrozumiałam, co jest cenne.
Czego nie mogę wyrzucać.
To dobrze!
Tak.
- Co to było? - Co?
Ta cenna rzecz.
To tajemnica.
Powiedz mi! No powiedz!
Chcę ci coś wyznać.
Co takiego?
Coś ważnego.
DZIEŃ CEREMONII ŚWIĘTOWANIA NARODZIN
Proszę nam nie przeszkadzać.
Co ma pani na myśli?
Pani Awashima dziś zmarła.
Ale dlaczego...?
Odprawienie ceremonii to nasz obowiązek,
ale wiele osób włożyło w to całe swoje serca i dusze.
Czy praca może być aż tak ważna?
Czyż panów pracą nie jest
znalezienie brudów na panią Utayamę, żeby doprowadzić do jej upadku?
Ależ...
Później wyślę posłańca.
Wasza praca może poczekać do jutra.
Do czasu zakończenia ceremonii nie chcę w Ōoku żadnych niepokojów.
Daj nam szczęście
Rozmawiałaś z panią Kitagawą?
Pomyślałam, że sprzedawca leków będzie mógł cię ochronić.
Może dzięki temu zbliżymy się do Powodu mononoke.
Nie wiem, co stało się z panią Kitagawą.
Ale...
Ale?
Teraz czuję, że w pewnym stopniu
rozumiem to, co ona odczuwała.
Rozumiesz jej uczucia?
Proszę wybaczyć, jeśli to jest mało przydatne.
Nie, to trochę mi pomoże.
Ale prawdziwą tajemnicą jest pani Utayama.
- Czemu ignoruje te zjawy? - Właśnie.
Czemu nalegała, by ceremonia się odbyła?
To jest Ōoku.
Czasem trzeba stłumić własne uczucia, by wypełnić swoje obowiązki.
Oceniam zdolności osób i decyduję,
czy nadają się one do wykonywania ważnych zadań.
- A co z panią Kitagawą? - Ją też oceniłam.
Czyli kolejnym celem mononoke będzie...
Może gdyby znów odwołała pani ceremonię,
te zjawy by zniknęły?
Tak sądzisz?
Pani Utayama.
To nasz obowiązek.
Masz rację.
Ten mononoke jest upiorny!
Co z ceremonią?
Trzeba ją odwołać, bo zginęli ludzie.
Ceremonia Świętowania Narodzin odbędzie się zgodnie z planem.
Wyglądała jak zmumifikowany mnich.
- Przejmę obowiązki pani Awashimy. - Zmieniła się w mumię.
Musiała okropnie cierpieć.
Ceremonia już niedługo.
Będę wdzięczna za waszą pełną współpracę.
- Nasz pan, jego małżonka i dziecko... - Nie bierze jeńców.
- ...chcą, by ceremonia przebiegła gładko. - Coś nie tak?
Zatem pora rozpocząć Ceremonię Świętowania Narodzin!
Udajmy się na stanowiska!
Tak jest.
Raz, dwa...
W górę!
Gdy nadchodzi oczekiwane wydarzenie, często ekscytacja gdzieś znika.
Czas nie ogląda się na nikogo.
Przykro mi, że nie może pani brać w tym udziału.
W porządku.
Tak wygląda praca za kulisami.
Przynajmniej gdy tu jestem, to mononoke...
Przy pierwszym spotkaniu powiedziała mi pani,
że z czasem zyskam lepszą perspektywę.
Chyba miała pani rację.
W końcu zrozumiałam,
jak nieistotny był ból, którego wcześniej doświadczałam.
Gdy stoisz ponad innymi,
wszystko widzisz inaczej.
Zobaczyłam wersję siebie, której nic nie przeraża.
Do góry! Raz, dwa!
Ale jednocześnie coś trzymało moje uczucia na wodzy.
To była...
pani Kame.
Kame? Zdecydowałaś, co z nią zrobić?
- Poprosiłam ją, by opuściła Ōoku. - Chciałam zostać damą dworu.
Pragnęłam włożyć piękne kimono dla naszego pana.
Byłaś zdecydowana i nie uległaś emocjom.
Chciałam spożywać z nią posiłki.
Spędzać z nią więcej czasu i rozmawiać do późna w nocy.
Chcę podziękować pani Kitagawie.
Kitagawie?
...do kogokolwiek!
Pani Utayama!
Jest tu mononoke?
Wyrzuciłam to.
Sprzedawca leków!
Jeśli prędko go nie zabijemy, będziemy mieć kłopoty!
Potrzebuję Powodu.
Jeśli nie dobędę miecza, to już po nas!
Pani Utayama!
- Co takiego wyrzuciłaś? - Co?
Próbuje przedostać się na tę stronę!
Czemu Karakasa cię ściga?
Pojęcia nie mam!
Sufit!
Ruszam!
Saburomaru...?
Wszystko wyschło...
Pani Kitagawa?
Pani Kitagawa!
Kitagawa...
Jestem...
całkowicie uschnięta.
To pani Kitagawa?
Karakasa...
pojawił się na tym świecie!
Gdy pierwszy raz kazano mi wyrzucić cenny dla mnie przedmiot,
wyrzuciłam go bez wahania.
Pozbywając się go,
postanowiłam stać się inną osobą.
Za sprawą pani Utayamy ciągle awansowałam.
W tym samym czasie do Ōoku przyszła też inna dziewczyna.
Próbowała się wpasować, ale była zapominalska.
Zaczęła coraz bardziej mnie irytować.
Dostałam ważną funkcję podczas ceremonii.
Tego dnia poleciłam jej,
by opuściła Ōoku.
Myślałam, że będę się mniej martwić i skupię się na swoich obowiązkach.
Tak sądziłam.
Ale myliłam się.
Zaczęłam się zastanawiać, co się we mnie zmieniło.
Zdałam sobie sprawę, że jestem całkowicie uschnięta.
Zanim się zorientowałam, straciłam chęć do pracy.
Pozbawiono mnie funkcji.
Zabroniono mi opuszczać mój pokój.
Żeby tak uschnąć,
musiałam się czegoś pozbyć.
Czegoś ważnego.
Wyrzuciłam to... tam.
Nie!
Kame...
Asa!
Dasz radę!
Kitagawa?
Pani Kitagawa powiedziała mi,
że nie mogę uschnąć.
Czy ona żywi urazę?
Nie wierzę, by pani Kitagawa żywiła urazę
do kogokolwiek!
Mój obowiązek...
To jest...
mój...
obowiązek!
Ale smród!
Powód... został ujawniony.
Forma.
Prawda.
Powód.
Dzięki tym trzem elementom
zdołam dobyć
mój miecz!
Dobądź go!
Karakasa.
Przygotuj się na ścięcie,
oczyszczenie i pogrzebanie.
Mononoke.
Wracaj!
Atak!
Wybacz mi.
Na dół!
- Czy to mononoke? - Cicho!
Chodźmy tam razem.
Ta twoja cenna rzecz to ja, tak?
Nie powiem!
Co?
Ojej.
Wypełnię swój obowiązek.
- Gotowi! - Gotowi!
Teraz pokornie...
odejdę stąd.
Sprzedawco leków!
Nadal nie widzę...
jego Formy.
Uśmiechała się.
CZĘŚĆ DRUGA
CIĄG DALSZY W POPIOŁACH GNIEWU
ZJAWA W DESZCZU
KONIEC
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz