Dobrze walczyłam?
Jesteś ze mnie dumny?
Tak.
To dobrze.
Aht.
Jeszcze nie.
Nie jestem usatysfakcjonowany.
Pokaż, jak wielką zostaniesz wojowniczką.
Wyszkolę cię.
Zabieram cię ze sobą.
Podzielę się z tobą swoją energią życiową.
Więc proszę...
Proszę, wytrwaj. Musisz przyjąć moją krew.
Świat odbity w moich oczach Jest skrzywionym odbiciem
Upadam pokonany i zwisam do góry dnem
Tylko księżycowe promienie zdradzały Co leży po drugiej stronie chwały
Sprawiedliwość spowita została złem
Trwam tutaj, aż się nie zemszczę
Zdrada, ułuda, niecne przewały Bezmyślny motłoch, fałszywe morały
Pamiętasz ów dzień? Pamiętasz mnie?
Czekałem, aż ten dzień nadejdzie
Pamiętasz ów dzień? Pamiętasz mnie?
Nigdy ci nie wybaczę
Wyryj to sobie w sercu Wiem, że jestem grzesznikiem
W dłoni klingę nieustępliwości dzierżę
Nieważne, jak nisko upadnę
Wyruszę, aby ta długa ścieżka zemsty Znalazła swój koniec
ODCINEK 10 GEGENANGRIFF (KONTRATAK)
Cudownie.
Zdobędziemy Wolne Miasto!
Macie z tym skończyć!
Co to ma znaczyć?
Pani Elsaria.
To...
Na nic mi wasze przeprosiny.
Zaprzestańcie tego haniebnego czynu i wycofajcie wojska!
Już rozumiem. Zapewne jesteś córką zacnego elektora.
Niestety, ale na tę prośbę przystać nie mogę.
Miasto jest schronieniem Zabójcy Herosów.
Szykowało się do rewolty nie tylko przeciwko balistografowi,
ale też imperium.
Na rozkaz czcigodnego balistografa Barestara
dosięgnie je ostrze sprawiedliwości.
Cóż to za koszałki-opałki! A dowody?
Dowody są zbędne.
Na nic mi dyletanccy kołtuni.
Zrozumiano?
Podbijemy Wolne Miasto i skrócimy jego pana o głowę.
Potem powiadomimy stolicę o rebelianckich działaniach.
Słowa zwycięzcy tworzą prawdę.
Jakie to odrażające.
Dlaczego jeden z Siedmiu Herosów mianował takiego nikczemnika na magistrata?
I cóż na to poradzicie?
Wasza czwórka spróbuje pokonać moją okazałą armię?
Sprawujemy pieczę nad tym terytorium. Ustąpcie i obserwujcie stamtąd.
Wolę uniknąć zaszlachtowania ludzi markiza Glenna.
Naprzód!
Przejmijcie posiadłość pana tego miasta!
Dariste. Na gwałt potrzebny nam plan.
Nie. Na ten moment nic nie możemy zrobić.
Nie przymkniemy oczu na tak rażące barbarzyństwo. Chcę mieć plan!
O co chodzi, Aht? Uśmiechasz się.
Bracie. W końcu sprawiłam, że Köinzell był dumny z mojej walki.
Tak się cieszę. Dlatego jestem gotowa...
Jeszcze nie.
Nie jestem usatysfakcjonowany, Aht.
Chwała niebiosom.
Köinzell?
Minie chwila, nim wyłonią się księżyce i dadzą ci moce.
Przyda mi się wsparcie.
Odpocznij. Znajdź mnie, gdy będziesz gotowa.
Pójdę za tobą.
Mamo, co się dzieje?
Dlaczego najechał na nas heros?
Siedmiu Herosów to nie ci dobrzy?
Jakie to straszne.
Tędy, pani Alteo.
Rezydencja pana jest już blisko.
Będziemy bezpieczniejsi, bo stacjonuje tam Korpus Straży.
Prędko.
Z drogi, kapitanie Korpusu Straży!
Nie pozwolę wam marnować życia na walkę z tą monstrualną armią.
Pustoszą nasze ukochane miasto!
I pan po prostu na to pozwoli?
Naprzód!
Milcz, Algro.
Delzere...
Też nie chcę skierować ostrza przeciwko tobie.
Jeśli jednak nie ustąpisz...
Dość tego!
Mam dość czekania.
Dariste, wiem, że wymyśliłeś plan. Wyjaw go.
Nie bądź nierozsądna. Nawet on nic nie wymyśli.
Można zrobić tylko jedno. Zabić balistografa Barestara.
Co doprowadzi do zawieszenia broni.
Chcecie powstrzymać armię pod jego sztandarem?
To nieuniknione.
Zostałam rycerką Zakonu Siedmiu Włóczni,
aby służyć ukochanemu imperatorowi i jego ludowi.
Ta wizja wypełniła mnie dumą.
Ale spójrzcie na to cierpienie.
Heros stoi na drodze sprawiedliwości!
Sami tego nie doświadczyliście?
Nigdy nie widzieliście, jak walczy heros, którego chcecie bronić.
Cóż mam robić?
Zbliżamy się do rezydencji pana.
Rozczarowujące.
Zaprzestali oporu i minimalizują zniszczenia.
Zaiste nużące.
Powiadom oddziały.
Wielu zdradzieckich rebeliantów ukrywa się w tym mieście.
Mają przeszukać miasto. Niech ukarzą rebeliantów wedle woli.
O co chodzi?
Oczyszczamy miasto na rozkaz Siedmiu Herosów.
Na nic tu wstrzemięźliwość.
Tak jest.
Chodź tu!
Nie dotykajcie jej! Łapy precz od mojej mamy!
Nie możesz, Elsario!
Puśćcie mnie!
Stop! Proszę!
Jesteś...
Jestem rebeliantem, Zabójcą Herosów.
Więc to...
Ten dzieciak to rebeliant, Zabójca Herosów?
Pojmać go!
Co się wahacie?
Kto zetnie głowę Zabójcy Herosów, doczeka się sławy!
To tylko jeden człowiek!
Boicie się zaczynać ze mną?
Bez wahania grabiliście mieszkańców,
ale Zabójcy Herosów nie tkniecie.
Jakże dzielne są wojska Siedmiu Herosów.
Stracisz głowę!
Ognia!
Co ty robisz?
Wynoście się stąd.
Tak jest.
Jesteś...
Pani Altea? W takim miejscu!
Co tu robicie z obnażonymi mieczami?
W mieście granicznym dałam wam szansę na nowe życie.
Zamierzacie po prostu to wyrzucić w błoto?
Nie pozwolę na to!
Przepraszam, pani Alteo. Muszę, choćby za cenę własnego życia.
Nie!
Powtarzam, że nie pozwolę. Musicie żyć i walczyć.
Psiajucha.
Ten smark to rebeliant, Zabójca Herosów?
Nie boję się. Takie chuchro? A mnie wspiera potężna armia.
Dowódco Walge.
Czego teraz chcesz?
Uzbrojeni cywile i Korpus Straży połączyli siły,
aby walczyć z grabieżą... naszymi ludźmi ścigającymi rebeliantów.
Co?
Wystrzel z balisty! Rozbić ich.
Nie dajcie się zabić.
Walczcie i ochrońcie tyle osób, ile to możliwe!
Pani Alteo!
Proszę, ewakuujcie miasto.
Ewakuować?
Miałabym ocalić siebie, gdy piekło zapanowało na ulicach?
Pani Alteo.
Tak.
Kiedy trudniłam się przemytem, nie obchodziło mnie, czy ktoś przeżyje.
Odcięłam się od nich.
Owszem, zarabiałam tak na życie.
ale pomogłam blindziarzom znaleźć życie w pokoju.
Widziałam, jak źli ludzie im to odebrali.
Po tym wszystkim, co widziałam, jak mogłabym?
Cudowne miasto,
skoro były blindziarz mógł awansować
do rangi kapitana Korpusu Straży.
Zobaczcie.
Zdemoralizowane oddziały się wycofują.
Jakie to przerażające.
Dzieciak w pojedynkę odwrócił losy bitwy.
Jest tak blisko.
Jeszcze jedna szarża i załamią się morale wojsk magistrata.
Ale on się powoli męczy.
Co teraz, Elsario?
Dołączymy do niego, aby wypędzić wojska magistrata?
Dołączyć do niego?
Walczyć u jego boku?
Ruszam, aby odeprzeć rabusiów.
Zatem czas na nas.
Połączymy siły z Zabójcą Herosów, którego próbowaliśmy schwytać.
Nie łączymy sił. Robimy co konieczne, aby ochronić ludzi.
Dobrze.
Tak czy siak, chodźmy.
Kto tym razem, do czorta?
Drugi atakuje nas od tyłu.
- Cieszę się, że jesteś znów na nogach. - Tak.
Osłonisz mnie?
Zostaw to mnie.
- Rozprawmy się z nimi. - Dobrze!
Uciekajcie!
Cholera! Kolejni sojusznicy!
Nie obrażajcie nas. Żadni sojusznicy.
Jednakże uznajcie nas za swych wrogów.
Ta dziewczyna...
Teraz to widzę. Szczerze walczy za herosa, w którego wierzy.
Wracam do zamku, aby poprosić o posiłki od balistografa.
Wy zreorganizujcie linię frontu.
Nie wolno wam się wycofać.
Hej!
Chwila!
Odejdźcie ode mnie.
Nie!
To już koniec.
Wy patałachy! Jak śmiecie się wycofywać?
Cicho bądź!
Idioci! Wy hultaje! Nie biegnijcie!
Ejże!
Wracajcie tu!
Zobacz! Wieża szturmowa magistrata!
Cholera. Nie ma ich tutaj.
Co to za smuga światła?
To była magiczna artyleria.
I jak wam się to podobało?
Przybył wielki i potężny balistograf, pan Barestar,
aby ukarać to zdradliwe tałatajstwo diabelskim ogniem z latającego zamku!
Latający zamek balistografa?
Czyli ten atak świetlny to był...
Nierozumny.
Tytuł „balistografa” to zaszczyt ustanowiony
na cześć dziesięciu obronnych baterii, których budowę imperator zlecił w Lemda.
A nie ta straszliwa replika wischtechiańskiej artylerii magicznej.
Dlaczego balistograf,
który dostąpił zaszczytu dozoru nad bateriami,
ma taki zamek?
Czyli to twoja cenna forteca, Barestarze.
Cóż za miła niespodzianka.
Zaoszczędziliście mi kłopotu znalezienia was.
Zinfiltrujemy zamek, prawda?
Tak jest.
Köinzellu.
Mamy towarzystwo.
Posiłki!
Walge. Zbierzcie pozostałe oddziały. Czas na kontratak.
Tak jest.
Patrzcie! Wy zuchwalcy z Wolnego Miasta!
Tak kończy się budowa statków powietrznych Glenna za moimi plecami na moim włościach!
Ognia! Obrócić ich w proch!
Panie, wojsko magistrata jest pod nami.
I co z tego?
Nie mają dla mnie znaczenia.
Wszystko w balistografostwie mogę niszczyć i pozyskiwać wedle swej woli.
Przestańcie! Wciąż jestem na dole!
Powiadasz, że latający zamek należy do balistografa?
Wyjaśnisz nam dokładnie, co się dzieje.
Nigdzie nie idziesz.
Wszystko gra? Zostańcie ze mną.
Niech to piekło pochłonie. Czy to koniec?
- Obezwładnijmy brygadę latających smoków. - Tak jest.
Niejedną noc przepłakałam
We własne kolana się wtulałam
W ręku trzymałam fragment
Odległego snu, snu, snu
Powiadają, że gwiezdny pył stworzony jest
Z porzuconych marzeń
Ale nie widziałam nigdy śmietnika
Który lśniłby tak jasno
Nieważne, ile czeka mnie wcieleń
Nie ustanę nigdy w wytyczaniu mapy
Noc w noc tego samego gwieździstego nieba
Te konstelacje, te dzieła sztuki
Stella rozmywa, Stella rozsiewa
Gwiazda wciąż tam lśni, nawet gdy znika
Pewnego dnia ją chwycę i już nie wypuszczę
Stanę się bohaterką własnego snu
Kiedyś mi ktoś wskazał Że krawędź księżyca w nowiu
Jest ostra jak brzytwa
Ale nigdy nie widziałam ostrza Tak łagodnego i życzliwego
Oświetli mnie
Jutro mnie oświetli
Napisy: Przemysław Stępień
Przewodnik po świecie Übel Blatt.
Hasło na dziś: „Wolne Miasto Jullas-Abllas”.
POŁOŻONE NA POŁUDNIOWYM KRAŃCU LEMDY, ZNANE CENTRUM HANDLU.
CEL LOKALNYCH WIELMOŻY PODCZAS WOJNY Z WISCHTECHEM.
IMPERATOR ZBUDOWAŁ TU 10 STATKÓW SMOCZEJ FLOTY.
Odcinek 11: „Z uczuciem”.