ข้าสู้ได้ดีไหม
ข้าสู้ได้อย่างน่ายอมรับหรือยัง
อือ
ดีจัง
อัท
ยังหรอกนะ
ข้ายังไม่พอใจหรอก
ให้ข้าได้เห็นพัฒนาการของเจ้า
และข้าจะดูแลเจ้า
ข้าจะพาเจ้าไปด้วย
ข้าจะแบ่งพลังชีวิตของข้าให้
เพราะงั้น...
ขอร้องละ ทนหน่อยเถอะ ช่วยรับเลือดของข้าไว้ที
โลกที่สะท้อนอยู่ในดวงตาฉันนี้กลับตาลปัตร
ร่างของฉันร่วงหล่นลงไปอย่างไร้ทิศทาง
มีแต่ดวงจันทร์เท่านั้นที่รู้ ถึงเบื้องหลังของความรุ่งโรจน์
ความยุติธรรมจอมปลอมแพร่กระจายไป
การแก้แค้นนั่นแหละคือแนวทางของฉัน
การลวงหลอก ภาพลวงตา ภาพมายา ชนชั้นต่ํา รูปเคารพจอมปลอม
จําวันนั้นได้หรือไม่ จําฉันได้ไหม
ฉันเฝ้ารอให้วันนี้มาถึง
จําวันนั้นได้หรือไม่ จําฉันได้ไหม
ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้
สลักเอาไว้ในหัวใจ ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนบาป
ความตั้งใจของฉันสถิตอยู่ในดาบนี้
ฉันไม่สนใจว่าจะตกต่ําเพียงใด
ฉันจะเดินหน้าไป เพื่อจบการล้างแค้นอันยาวนานเสียที
(Übel Blatt ดาบคลั่งทวงแค้น)
(ตอนที่สิบ เกเกินอังกริฟฟ์ - รุกกลับ)
เยี่ยมไปเลย
พวกเรากําลังจะยึดนครเสรี
เดี๋ยวก่อน พวกท่านน่ะ
แบบนี้หมายความว่ายังไง
ท่านเอลซาเรีย
นี่มัน...
ถามไปก็เปล่าประโยชน์
หยุดการกระทําไร้ยางอายเดี๋ยวนี้ แล้วถอนทัพออกไปซะ
เข้าใจแล้ว เจ้าคือบุตรีของสิทธิสรรเจ้านี่เอง
ขออภัยที่ต้องกล่าวเช่นนี้ แต่ข้าไม่อาจถอนกําลังทหารได้
นครเสรีแห่งนี้ให้ที่ซ่อนกับมือกบฏสังหารผู้กล้า
และเตรียมก่อกบฏต่อท่านหัวหน้าป้อมปราการ
รวมถึงจักรวรรดิอีกด้วย
ด้วยบัญชาจากท่านหัวหน้าป้อมปราการบาเรสตาร์
พวกเราจะลงทัณฑ์การกระทําเช่นนั้นเอง
ไร้สาระสิ้นดี ไหนล่ะหลักฐาน
ของแบบนั้นไม่จําเป็นต้องมีหรอก
คนไร้ประโยชน์ไม่มีที่ยืนหรอกนะ
เข้าใจใช่ไหม
เราจะพิชิตนครเสรีและสําเร็จโทษเจ้าเมือง
จากนั้นก็ค่อยส่งรายงานไปที่เมืองหลวง ว่ามีการก่อกบฏ
คําพูดของผู้ชนะถือเป็นที่สุด
ช่างไร้มนุษยธรรมนัก
ทําไมหนึ่งในเจ็ดผู้กล้า ถึงได้แต่งตั้งคนเช่นนี้เป็นขุนพล
หึ แล้วเจ้าจะทําเช่นไร
คิดว่าพวกเจ้าสี่คน จะมีปัญญาหยุดกองทัพนี้ได้งั้นเหรอ
นี่เป็นปัญหาภายในอาณาจักรของเรา
หากพวกเจ้ายอมดูอยู่เงียบๆ ละก็
พวกเราก็ไม่จําเป็นต้องทรมาน และสังหารคนของท่านมาร์ควิสเกล็น
หน้าเดิน
ล้อมคฤหาสน์เจ้าเมืองไว้
ดาริสเต คิดหาทางทําอะไรสักอย่างเร็ว
ตอนนี้ไม่มีทางทําอะไรได้เลย เกินกําลังไป
จะให้นิ่งดูดายความป่าเถื่อนเช่นนี้เหรอ
ข้าบอกให้คิดหาทางทําอะไรสักอย่างเร็ว
มีอะไรเหรอ อัท ทําหน้าดีใจใหญ่เลย
ท่านพี่ ในที่สุดวันนี้ข้าก็ทําให้เคนเซล ยอมรับการต่อสู้ของข้าด้วยแหละ
ข้าดีใจมาก เพราะงั้นข้าพร้อมที่จะ...
ยังหรอกนะ
ข้ายังไม่พอใจหรอก อัท
โล่งอกไปที
เคนเซล
ยังต้องรออีกนานกว่าพระจันทร์จะออกมา เจ้าถึงจะใช้พลังได้
ด้านหลังข้ามันเงียบเหงา
เจ้าพักอีกสักหน่อยแล้วตามข้ามาด้วยนะ
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวข้าตามไป
แม่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ทําไมเจ็ดผู้กล้าถึงบุกโจมตีเรา
เจ็ดผู้กล้าเป็นคนดีไม่ใช่เหรอ
เลวร้ายที่สุด
ทางนี้ค่ะ ท่านอัลเทีย
ใกล้ถึงคฤหาสน์ท่านเจ้าเมืองแล้ว
จะปลอดภัยกว่าอยู่ตรงนี้ และกลุ่มป้องกันตนเองก็รวมพลอยู่ที่นั่น
รีบไปกันเถอะ
หลีกไปซะ หัวหน้ากองกําลัง
ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ ดูเจ้าหลับหูหลับตาเอาชีวิตของตัวเองไปทิ้ง
ด้วยการสู้กับกองทัพนั่นหรอก
พวกมันเข้ามาปู้ยี่ปู้ยําเมืองอันเป็นที่รักของเรา
เจ้าจะยอมอย่างนั้นหรือ
ไปกันเลย
หุบปากซะ อัลโกร
เดลเซเร...
ข้าเองก็ไม่อยากหันดาบใส่เจ้าหรอกนะ
แต่ถ้าเจ้ายืนกรานที่จะไปต่อละก็...
หยุดเดี๋ยวนี้
ข้าไม่รอแล้ว
ดาริสเต รีบบอกแผนการมาเดี๋ยวนี้
เป็นไปไม่ได้หรอก เอลซาเรีย ถึงจะเป็นดาริสเตก็เถอะ
มีเพียงวิธีเดียว ก็คือบั่นคอหัวหน้าป้อมปราการบาเรสตาร์
ทําเช่นนั้นแล้วการต่อสู้นี้ก็จะจบลง
การจะหยุดกองทัพที่ชูธงหัวหน้าป้อมปราการ
มันก็ต้องใช้วิธีนั้นแหละ
ข้ากลายเป็นอัศวินแห่งภาคีเจ็ดพลทวน ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่น
เพื่อรับใช้องค์จักรพรรดิผู้เป็นที่รัก
และประชาชนของพระองค์
ตอนนี้ ทั้งที่ข้ากําลังอยู่ต่อหน้า ประชาชนที่กําลังทุกข์ทรมานแท้ๆ
ผู้กล้าคนนึงกลับขวางทางข้าอยู่
เจ้าไม่เคยเห็นกับตาใช่ไหมล่ะ
เจ้าไม่เคยเห็นว่าผู้กล้าที่เจ้าปกป้องนั้นต่อสู้ยังไง
ข้า... ควรทําเช่นไร
เราเกือบถึงคฤหาสน์เจ้าเมืองแล้ว
ง่ายดายเสียจริง
คิดจะไม่ขัดขืน เพื่อลดความเสียหายให้น้อยที่สุดอย่างนั้นเหรอ
แบบนี้ก็น่าเบื่อแย่
แจ้งทหารทุกกอง
ในนครเสรีนี้มีกบฏผู้ทรยศซ่อนตัวอยู่มากมาย
ให้ทุกหน่วยสืบหาในตัวเมือง
และสําเร็จโทษได้เลยตามดุลพินิจของตัวเอง
เป็นอะไรไป
เราล้างบางเมืองนี้ตามคําสั่งของเจ็ดผู้กล้า
ไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัว
ครับ
มานี่
อย่านะ ปล่อยแม่ข้านะ
อย่าเลย เอลซาเรีย
ปล่อยข้านะ
อย่านะ
เจ้าคือ...
ข้าคือกบฏมือสังหารผู้กล้า
หมอนี่...
เด็กคนนี้... คือกบฏมือสังหารผู้กล้างั้นเหรอ
จัดการมัน
เป็นอะไรไป
ถ้าเจ้าเด็ดหัวของกบฏมือสังหารผู้กล้าได้ เจ้าก็จะได้สร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง
ศัตรูก็มีอยู่แค่คนเดียวไม่ใช่เหรอไง
ไม่บุกเข้ามาเหรอ
พวกเจ้าปล้นชิงจากประชาชนของจักรวรรดิ
แต่กลับไม่แตะต้องกบฏมือสังหารผู้กล้าเนี่ยนะ
ทหารของเจ็ดผู้กล้าช่างกล้าหาญเสียจริง
ข้า... ข้าจะฆ่าเจ้าเอง
ยิงได้ๆ
ทําอะไรน่ะ
แม่ลูกคู่นั้นน่ะ รีบหนีไปซะ
อือ
เจ้าคือ...
คุณอัลเทีย ทําไมถึงมาอยู่ในที่แบบนี้
แล้วพวกเจ้าล่ะทําอะไรอยู่ ถึงชักดาบออกมาในที่แบบนี้
ชีวิตของพวกเจ้า คือชีวิตที่ข้าเคยมอบให้ที่เมืองแถบชายแดน
เจ้าจะเอาชีวิตมาทิ้งแบบไร้ค่างั้นรึ
แบบนั้นข้ายอมไม่ได้
ข้าขอโทษ ท่านพี่อัลเทีย ต่อให้ต้องสละชีวิต ข้าก็จะทํา
ไม่ได้นะ
ข้าบอกแล้วไงว่าข้าไม่ยอมให้เจ้าตาย จงสู้และมีชีวิตรอดให้ได้
บ้าเอ๊ย
เด็กนั่นคือกบฏมือสังหารผู้กล้างั้นเหรอ
ไม่มีอะไรต้องกลัว ก็แค่ต้องสู้กับเด็กตัวเล็กๆ คนนึง
เรายังมีทัพใหญ่อยู่
ท่านขุนพลวัลเก
เวลาแบบนี้ยังจะมีอะไรอีกล่ะ
ที่หน้าลานกว้าง พลเรือนติดอาวุธพร้อมกลุ่มป้องกันตนเอง
ออกมาต่อต้านกองทหารที่กําลังสืบหาตัวกบฏครับ
ว่าไงนะ
ใช้หน้าไม้ยิงไล่มันไป
เราไม่ได้สู้เพื่อเอาชีวิตมาทิ้ง
แต่สู้เพื่อช่วยผู้คนให้ได้มากที่สุด
คุณอัลเทีย
ออกไปจากนครเสรีเถอะนะครับ
ออกไปงั้นเหรอ
สถานการณ์แบบนี้ จะให้ข้าหนีเอาตัวรอดไปคนเดียวได้ยังไง
คุณอัลเทีย
ใช่แล้ว
สมัยข้าเป็นนักลักลอบขนคนเข้าเมือง
ข้าคงจะตัดขาดแบบไม่สนใจไยดี
ว่าใครจะอยู่หรือตายมันก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้า
แม้ว่าที่ทําไปก็เพื่อเงิน
แต่ผู้คนที่ข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ก็ได้ใช้ชีวิตที่สงบสุข
แต่ก็มีคนที่มาช่วงชิง ความสงบสุขนั้นไปอย่างง่ายดาย
พอได้เห็นเรื่องแบบนั้นแล้วก็เลย...
เมืองนี้นี่ยอดเยี่ยมจริงๆ
ที่ทําให้คนเคยลักลอบขึ้นเรือเช่นเจ้า
ได้ไต่เต้าจนเป็นหัวหน้ากลุ่มป้องกันตนเองแบบนี้
ดูสิ
ทหารบางส่วนสูญเสียขวัญกําลังใจและเริ่มหนีแล้ว
น่ากลัวจริงๆ
เด็กนั่นเพียงคนเดียว ก็เปลี่ยนกระแสของสนามรบได้
แต่ว่าน่าเสียดาย
อีกเพียงนิดเดียว เขาก็จะทําให้กองทัพของขุนพลเสียขวัญ
แต่เขาเหนื่อยแล้ว
จะเอายังไงล่ะ เอลซาเรีย
จะร่วมมือกับเขาเพื่อตีโต้กองทัพของขุนพลไหมล่ะ
ร่วมมือเหรอ
ร่วมต่อสู้กับเขางั้นเหรอ
ข้าจะไปสู้ขับไล่พวกโจร
งั้นก็ไปกันเลยไหม
ไม่คิดเลยว่าจะต้องร่วมสู้ กับคนที่เมื่อกี้เราต้องกําจัดเขาในฐานะกบฏ
เราไม่ได้ร่วมมือกันสักหน่อย ข้าทําไปเพื่อปกป้องประชาชน
จ้าๆ
เอาเป็นว่า ไปกันได้แล้ว
ใครอีกวะเนี่ย
มีมาจากด้านหลังอีกคนงั้นเหรอ
ข้าดีใจที่เจ้าไม่เป็นอะไรแล้ว
อือ
คุ้มกันด้านหลังให้ข้าด้วย
ไว้ใจข้าได้เลย
- เก็บกวาดพวกมันให้หมด - ได้
หนีเร็ว
บ้าเอ๊ย ทางนี้มีพวกของมันอีกเหรอ
พวกข้าไม่ใช่พรรคพวกของเขา
พวกเจ้าก็แค่เป็นศัตรูของพวกข้าเท่านั้นเอง
เด็กคนนั้น...
กําลังต่อสู้เพื่อผู้กล้าที่ตนเองเชื่อมั่นอย่างแท้จริง
ข้าจะกลับไปที่ปราสาทเพื่อขอกําลังเสริมด้านหลัง จากท่านหัวหน้าป้อมปราการ
เจ้าอยู่ที่นี่ จัดแนวรบใหม่ซะ
ไม่ว่ายังไงก็ห้ามถอยทัพเด็ดขาด
เฮ้ย
เดี๋ยวก่อนสิ
อย่าเข้ามานะ
อย่านะ
มันจบแล้ว
ไอ้พวกโง่ อย่าได้ถอยทัพเชียว
หนวกหูโว้ย
ไอ้พวกโง่ อย่าหนีสิ
เฮ้ย
กลับมานี่
ดูนั่น หอรบของขุนพล
บ้าเอ๊ย ตัวขุนพลไม่อยู่
แสงนั่น มันคืออะไรกัน
เมื่อกี้มันปืนใหญ่เวทนี่
เป็นไงล่ะ เห็นหรือยัง
ผู้กล้าของเรา หัวหน้าป้อมปราการบาเรสตาร์ มาออกโรงด้วยตัวเอง
ด้วยการขับปราสาทลอยฟ้านั่นมา เพื่อเผาพวกแกให้ราบ
ปราสาทลอยฟ้าของหัวหน้าป้อมปราการเหรอ
งั้นการโจมตีด้วยสายฟ้าเมื่อกี้ก็คือ...
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
ปราสาทลอยฟ้า ของหัวหน้าป้อมปราการใช้เพื่อป้องกัน
ป้อมปราการทั้งสิบขององค์จักรพรรดิ ที่ทรงสร้างขึ้นในเลมดา
ไม่ใช่อาวุธเวทมนตร์ชั่วร้าย ที่พวกวิชเทห์คิดขึ้นมาแบบนั้นสักหน่อย
ทําไมท่านหัวหน้าป้อมปราการ
ที่ได้รับทั้งเกียรติ และหน้าที่ในการดูแลป้อมปราการ
ถึงมีปราสาทแบบนี้ได้
นั่นคือปราสาทของเจ้าเหรอ บาเรสตาร์
ไม่น่าเชื่อ
ว่าเจ้าจะเป็นฝ่ายโผล่หัวมาหาข้าเองแบบนี้
พวกเราจะเข้าไปที่นั่นใช่ไหม
ใช่
เคนเซล
มีพวกใหม่มา
กําลังเสริมสินะ
วัลเก รวบรวมทหารที่ยังเหลือรอดอยู่ซะ ได้เวลาตอบโต้บ้างแล้ว
ได้เลย
ดูซะ ไอ้นครเสรีอวดดี
มาแอบสร้างเรือเหาะ
ของเกล็นในเขตของข้า ก็จะต้องโดนแบบนี้แหละ
ยิง ยิงมันให้แหลกเป็นจุณ
แต่ว่าท่านครับ ข้างล่างยังมีกองทัพของพวกขุนพลอยู่
ใครจะไปสนล่ะ
ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
ทุกอย่างในอาณาเขตป้อมปราการ ข้าจะทําลายทิ้งหรือยึดเอาไว้ก็ได้ทั้งนั้น
หยุดสักที ข้ายังอยู่ข้างล่างนี่
เจ้าบอกว่าปราสาทลอยฟ้านั่น เป็นของท่านหัวหน้าป้อมปราการใช่หรือไม่
มันหมายความว่ายังไง ต้องอธิบายหน่อยแล้ว
ไม่ให้หนีหรอกนะ
เฮ้ย เป็นอะไรหรือเปล่า แข็งใจไว้
บ้าเอ๊ย มาได้แค่นี้เองเหรอ
ไปจัดการกับกองพลมังกรบินกัน
อือ
มีอยู่บางคืนที่ฉัน
กอดเข่าและร้องไห้
โอบกอดเศษเสี้ยวของความฝันอันแสนไกล
กอดไว้ กอดไว้ กอดไว้
มีคนเคยบอกว่าความฝันที่ถูกทิ้งไป
ก็คือละอองดวงดาว
แต่สิ่งไร้ค่าที่สวยงามขนาดนั้น
ไม่มีอยู่จริงน่ะสิ
ไม่ว่าจะเกิดใหม่สักกี่หน
ฉันก็ยังจะวาดแผนที่อันไร้ที่สิ้นสุด
บนผืนฟ้าเดิมยามราตรี
ราวกับเป็นกลุ่มดาว ราวกับเป็นผลงานชิ้นเอก
ดวงดาวเอ๋ย แม้จะพร่ามัว ดวงดาวเอ๋ย แม้จะกระจัดกระจาย
แม้ว่าดวงดาวจะหายไป แต่ก็มันยังคงอยู่ที่เดิม
สักวันฉันจะจับดวงดาวไว้ให้แน่น
แล้วกลายเป็นผู้กล้าของความฝันตัวฉันเอง
เสี้ยวพระจันทร์ที่เหมือนใบมีดนั้น
มีคนเคยชี้ไปที่มัน
แต่ฉันไม่เคยรู้จักขอบคมอะไร ที่นุ่มนวลและอ่อนโยนแบบนี้
มันกําลังส่องแสงอยู่
ส่องแสงให้กับวันพรุ่งนี้
คําบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต
คู่มือสู่โลกของ Übel Blatt ดาบคลั่งทวงแค้น
คีย์เวิร์ดของวันนี้คือ "นครเสรีจูลลัส-อาบลัส"
(ทางตอนใต้สุดของภูมิภาค ของอาณาเขตป้อมปราการเลมดา)
(เมืองนี้มีประวัติ เป็นจุดศูนย์กลางการค้าขนาดใหญ่)
(รายล้อมด้วยขุนนางท้องถิ่น ที่หวังจะครอบครองเมือง)
(ระหว่างสงครามกับวิชเทห์ ดินแดนแห่งความมืด)
(จักรพรรดิมีรับสั่งให้สร้าง)
(กองเรือเหาะมังกรสิบลําในเมืองนี้...)
ต่อไป ตอน 11 "ปลายทางแห่งความคิด"