ไปจัดการกองพลมังกรบินกันเถอะ
ได้
เด็กอมนุษย์งั้นเหรอ
เมื่อกี้พวกนั้นช่วยข้าไว้เหรอ
อย่าแตกตื่น
พาชาวเมืองไปที่ปลอดภัย
อันตรายนะคะ คุณป้า รีบหนีไปที่ปลอดภัยเร็ว
ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ แม่หนูน้อย
เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยแล้ว
อีกเดี๋ยวเจ็ดผู้กล้าก็มาช่วยเราแล้วละ
มอดไหม้ไปให้หมด
จูลลัส-อาบลัสกําลังลุกเป็นไฟ
โลกที่สะท้อนอยู่ในดวงตาฉันนี้กลับตาลปัตร
ร่างของฉันร่วงหล่นลงไปอย่างไร้ทิศทาง
มีแต่ดวงจันทร์เท่านั้นที่รู้ ถึงเบื้องหลังของความรุ่งโรจน์
ความยุติธรรมจอมปลอมแพร่กระจายไป
การแก้แค้นนั่นแหละคือแนวทางของฉัน
การลวงหลอก ภาพลวงตา ภาพมายา ชนชั้นต่ํา รูปเคารพจอมปลอม
จําวันนั้นได้หรือไม่ จําฉันได้ไหม
ฉันเฝ้ารอให้วันนี้มาถึง
จําวันนั้นได้หรือไม่ จําฉันได้ไหม
ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้
สลักเอาไว้ในหัวใจ ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนบาป
ความตั้งใจของฉันสถิตอยู่ในดาบนี้
ฉันไม่สนใจว่าจะตกต่ําเพียงใด
ฉันจะเดินหน้าไป เพื่อจบการล้างแค้นอันยาวนานเสียที
(ÜBEL BLATT ดาบคลั่งทวงแค้น)
(ตอนที่ 11 เกอฟืล ซู... - ปลายทางแห่งความคิด)
ไอ้หมอนี่มันเป็นอะไรวะ
เคนเซล
คนนั้นไง
ท่านหัวหน้า คนคนนั้นเป็นใครกัน
ข้าไม่รู้ แต่ว่า...
ข้าคือหัวหน้ากลุ่มป้องกันตนเองแห่งนครเสรีนี้
ข้าต้องระวังวาจาของตัวเอง
กับผู้ที่ข้าไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า หรือจุดประสงค์ของเขา
แต่พอได้เห็นท่วงท่าในการต่อสู้แล้ว ข้าจะเรียกเขาว่าอะไรได้อีกนอกจาก...
ผู้กล้า
บัดซบเอ๊ย ฆ่ามัน ฆ่ามันให้ได้
อัลโกร
ยิงๆ
คนที่ยังขยับได้ จงหยิงอาวุธขึ้นมา
คุ้มกันเขาที
คุ้มกันเขา
คุ้มกันผู้กล้าของพวกเรา
ผู้กล้าของพวกเราเหรอ
- ผู้กล้าของพวกเราเหรอ - ผู้กล้าเหรอ เขาเป็นผู้กล้าของพวกเรา
คุณอัลเทีย ทุกคน...
ทุกคนกําลังเรียกเคนเซลว่าผู้กล้า
ใช่
เคนเซล เจ้าอาจไม่ใช่คนที่ยินดีกับเรื่องแบบนี้
แต่ตอนนี้ทุกคนที่นี่รู้แล้วละ
รู้ว่าเจ้าต่างหากที่เป็นผู้กล้า
เคนเซล
ไอ้หมอนี่ ตึงมือเกินไปแล้ว
ข้ามีภารกิจจากท่านหัวหน้าป้อมปราการ ที่ต้องไปจัดการให้เรียบร้อย
พวกเจ้ากําจัดมันซะ แล้วกําราบนครเสรีให้จงได้
แต่ว่าท่านขุนพล
มันคือเรือธงลําล่าสุดของกองบินเรือเหาะมังกร
ที่ท่านมาร์ควิสเกล็นสั่งให้ต่อขึ้นมา
เมื่อเราได้เรือเหาะลํานั้นมา ตามที่ท่านหัวหน้าป้อมปราการต้องการละก็
เราก็ใช้ปืนใหญ่เวทของปราสาท เพื่อเผาทุกสิ่งให้กลายเป็นจุณ
ทําไมเรือเหาะมัน... นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ยกโทษให้ข้าด้วย
บอกไปหมดแล้ว ข้าบอกทุกอย่างที่รู้ไปหมดแล้ว
วัลเก
คิดจะฉวยโอกาสจากความวุ่นวาย
มาขโมยเรือเหาะมังกร ของท่านมาร์ควิสเกล็นงั้นหรือ
ไร้ยางอายสิ้นดี
เรือธงเป็นของข้าแล้ว
ยอดเยี่ยมมาก
วิเศษมาก ช่างเป็นเรือเหาะที่วิเศษจริงๆ
แม้จะถูกสร้างขึ้นมาในยุคสมัยอันสงบสุข
รูปลักษณ์ของมันนั้นช่างดุดัน
แต่ถึงกระนั้นก็ยังงดงาม
บ้าเอ๊ย เรือเหาะสวยงามขนาดนี้ แต่ตราสัญลักษณ์นั่นเกะกะชะมัด
บัดซบ
ทําไมนะ เกล็น ทําไมถึงเป็นเจ้าอยู่เรื่อย
พวกเขาปฏิเสธคําขอของข้า ที่จะต่อเรือธงเรือเหาะมังกรงั้นเหรอ
ทําไมล่ะ
ถึงจะถามข้าอย่างนั้นก็เถอะ...
นี่เป็นการตัดสินใจของทางเมืองหลวงน่ะขอรับ
บ้าจริง
แต่เรือเหาะของเกล็น กําลังถูกต่อขึ้นที่นครเสรี ในอาณาเขตของข้าแท้ๆ
แล้วทําไมคําขอของข้าถึงถูกปฏิเสธล่ะ
บ้าเอ๊ย
ทําไมนะ... ไอ้เกล็น
ทําไมมีแต่มันที่มีอํานาจมากขึ้นทุกที
ข้า... ข้ากับเกล็นต่างกันตรงไหน
ไม่ เราไม่ต่างกันสักหน่อย
พวกเราน่ะ...
พวกเราควรจะเท่าเทียมกันสิ
พวกนั้นไปซะแล้ว
พวกเขาบ้าไปแล้ว...
สี่คนนั้นไม่มีทางรอดชีวิตกลับมาหรอก
อย่าว่าแต่ไปถึงสถานที่ปิดผนึก และทําภารกิจให้สําเร็จเลย
ภารกิจนี้มันบ้าบิ่นเกินไปตั้งแต่แรกแล้ว
ถ้าเรากลับไปรายงานฝ่าบาท ท่านต้องเข้าใจอย่างแน่นอน
แต่เขาอาจทําสําเร็จก็ได้
เขาน่ะ...
แอชรีทเป็นคนแบบนั้นแหละ
เขาเป็นคนแบบนั้นมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
เขาทําเรื่องเหลือเชื่อให้สําเร็จได้ ด้วยสีหน้าสบายๆ แบบนั้นอยู่เรื่อย
ที่พวกเราเดินทางมาจนถึงตอนนี้
ได้ฝ่าฟันความยากลําบากมากมาย ที่คนธรรมดาไม่อาจทําได้
แต่สุดท้ายแล้ว พวกเราก็ได้รู้ซึ้ง
ว่าเมื่อเทียบกับเขาแล้ว พวกเรามันก็แค่คนขี้ขลาดธรรมดาๆ เท่านั้น
ตลอดเลยๆ
ถ้าสี่คนนั้นทําภารกิจให้สําเร็จได้
ก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไรนี่นา
ถ้าเป็นพวกเขาละก็
คงปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับแน่ๆ
คงไม่มีปัญหาอะไร...
แล้วจากนั้นจะให้ข้าใช้ชีวิตต่อไปทั้งชีวิต
โดยอาศัยความเมตตา ของแอชรีทและคนอื่นๆ เหรอ
งั้นจะให้เราทํายังไงล่ะ เกล็น
ถ้าพวกแอชรีท บังเอิญทําภาจกิจสําเร็จแล้วกลับมาล่ะ
ทั้งเจ้าทั้งข้า มันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
แต่ว่าช่างเถอะ
เพราะสุดท้าย เรือธงของกองบินเรือเหาะมังกร มันก็ตกเป็นของข้า
เราจะโยนความผิดว่า เรือเหาะโดนโจรในนครเสรีปล้นไป
ซึ่งเป็นพวกเดียวกับบกบฏมือสังหารผู้กล้า
จากนั้นเราก็จะซ่อนเรือเหาะไว้ ที่ไหนสักแห่งในภูเขาทางตอนเหนือ
แต่ก่อนอื่น ข้าจะต้องกําจัดพวกที่รู้มากเกินไปให้สิ้นซาก
ด้วยปราสาทลอยฟ้าและเรือธงนี้
- ไปทางปราสาท อัท - เข้าใจแล้ว
กล้าบินเข้ามาระหว่างปราสาทลอยฟ้า
กับเรือธงของข้าเนี่ยนะ
พวกแมลงวันโง่เขลาเอ๊ย
ยิงมันให้ร่วง
ยังไม่พร้อมยิงอีกเหรอ
ตอนนี้ข้ากําลังตรวจดูแผงควบคุมอยู่
นี่ไงล่ะ
ตอนนี้เหมือนเราจะควบคุมปืนใหญ่หลัก ได้ด้วยเจ้านี่แหละ
ดีมาก
ถ้าเช่นนั้นก็ยิงปราสาทลอยฟ้าซะ
เจ้าคิดดีแล้วนะ
แน่นอนสิ
ถึงจะปวดใจ ที่ต้องพาพวกเจ้ามาเสี่ยงอันตรายด้วยก็ตาม
ไม่ต้องห่วงพวกข้าหรอก
ถ้าเข้าตาจนจริงๆ พวกเราก็หาทางเผ่นกันได้
แต่เจ้าน่ะ...
ข้า บุตรีของสิทธิสรรเจ้า
ได้หันมาปองร้ายเจ็ดผู้กล้า
ข้ายอมรับว่า อาจสร้างปัญหาให้ท่านพ่อบ้างแหละนะ
แต่ว่า ท่านพ่อเลี้ยงข้ามา
ไม่ให้เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ กับพวกขุนนางที่กระทําเรื่องป่าเถื่อน
ในนามของผู้กล้า เราจะสําเร็จโทษพวกกบฏที่กระทําความชั่วซะ
ข้าเพียงคนเดียวไม่อาจขโมยเรือธงลํานี้ได้...
บ้าเอ๊ย
เฮ้ย ช่วยข้าด้วย
เดี๋ยว กลับมาก่อน
ยิง
ทําไมเรือเหาะของข้าถึง...
โจมตีกลับ โจมตีกลับไป
หลบ
บ้าเอ๊ย สายฟ้านี่
อัท เราจะอ้อมไปประชิดจากทางด้านล่าง แล้วก็เข้าปราสาท
บินขนาบกําแพงไว้ แล้วเราจะไม่โดนสายฟ้า
- จากนั้นก็บินขึ้นไปที่หอคอยและ... - เข้าใจแล้ว
อัท มารับข้าด้วยนะ
เอ๊ะ
บาเรสตาร์
บ้าเอ๊ย
บ้าเอ๊ยๆ
เราเกือบจะถึงนครเสรีแล้ว
ในที่สุดข้าก็ได้รับคําสั่งให้สังหารเคนเซล
หวังว่าสี่คนนั้นจะยังจัดการเป้าหมายไม่ได้
ถ้าเอลซาเรียและพรรคพวก ยังกําจัดเคนเซลไม่ได้ งั้นก็คง...
สุดท้ายแล้วอิกเฟสกับเคนเซลก็จะ...
โหดชะมัด
อะไรกัน...
สภาพแบบนี้มันหมายความว่ายังไง
เกิดอะไรขึ้น
เขา... ตายแล้วหรือยังนะ
ไม่ เคนเซลไม่ใช่คนที่จะมาตายด้วยอะไรแบบนี้
เรือธงของกองบินเรือเหาะมังกรนั่น
คือลําที่มาร์ควิสเกล็น สั่งให้ต่อขึ้นมาที่จูลลัส-อาบลัส
แต่ปราสาทนั่นล่ะ
จะว่าไปข้าก็เคยได้ยินมาในนครเสรี
ว่าหัวหน้าป้อมปราการ ได้สร้างปราสาทของตนขึ้นมาใหม่
แต่ไม่มีใครรู้ว่าปราสาทนั้นอยู่ที่ไหน
เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้แน่
คนที่เป็นถึงหนึ่งในเจ็ดผู้กล้า
ทําไมถึงเก็บซ่อนของแบบนั้นไว้ลับหลังจักรวรรดิ
กบฏมือสังหารผู้กล้างั้นเหรอ
ถ้าเขาฆ่าผู้กล้าไม่ใช่แค่หนึ่งแต่เป็นถึงสองคน แล้วข้าจัดการเขาได้
เกียรติยศของข้าก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก
ใครก็ได้...
เป็นอะไรหรือเปล่า
ข้ามาช่วยแล้ว บาเรสตาร์
แปลกจริง...
ทําไมในเวลาเช่นนี้ข้ากลับนึกถึงเขา
ชายคนที่ข้าเป็นคนฆ่า
ยิง
บัดซบ
ข้าคือหนึ่งในเจ็ดผู้กล้า
ไม่สมควรถูกกระทําเช่นนี้
ระดมยิงต่อไปเรื่อยๆ และมุ่งหน้าเข้าไปที่ปราสาท
เราต้องลากตัวหัวหน้าป้อมปราการ ออกมาจากปราสาทนั่น
แล้วซักถามกันให้รู้เรื่อง
บาเรสตาร์ล่ะ
ไม่ให้หนีไปได้หรอก
นี่ลําสุดท้ายแล้ว
เร็วเข้า
- ปล่อยข้านะ - ให้ข้าขึ้นด้วย
แย่แล้ว พวกมันกําลังจะยิง เราต้องรีบออกเรือ
- ไม่ รอเดี๋ยว - ข้ายังไม่ได้ขึ้นเลย
เฮ้ย หลีกไป
- นั่นเรือเหาะของข้า... - หุบปาก
เดี๋ยวก่อน นั่น...
ท่านหัวหน้าป้อมปราการ
ใครจะไปสนวะ
เฮ้ย เดี๋ยว... รอด้วย รอด้วยสิ
รอ...
ท่านพ่อ นี่มัน...
ยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะ
เราได้รวบรวมช่างฝีมือชั้นยอด และทําทั้งหมดนี้ได้ในเวลาอันสั้น
แต่ทั้งๆ ที่ช่วงนี้ กองทัพของจักรวรรดิชําระเงินล่าช้า
ท่านก็ยังสร้างของพวกนี้ได้
ถึงได้บอกว่าเจ้ายังไม่เข้าใจ เรื่องธุรกิจยังไงล่ะ บาเรสตาร์
ถ้าเราสร้างบุญคุณ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้ไว้ละก็
พอสงครามจบลง
ก็สามารถฟันกําไรคืนจากจักรวรรดิเท่าไหร่ก็ได้
ถ้าจักรวรรดิพ่ายแพ้และวิชเทห์เข้ามายึดครอง
เราก็ไม่ต้องทํามาหากินอะไรกันแล้ว
จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน แข็งแกร่งและมีสติปัญญาล้ําเลิศ
เป็นคนที่รักษาคําพูด
ถ้าเป็นยุคสมัยของพระองค์แล้วละก็ ธุรกิจจะต้องเฟื่องฟูแน่นอน
ท่านพ่อคงศรัทธา ในตัวจักรพรรดิองค์ปัจจุบันมากเลยสินะ
สีหน้าเมื่อครู่ดูไม่เหมือนพ่อค้าเลยสักนิด
องค์จักรพรรดิกําลังเฟ้นหาผู้กล้า
เพื่อเดินทางไปสู่ผนึก ในส่วนลึกของป่าแห่งความตาย
จงไปซะ บาเรสตาร์
ข้าเนี่ยนะ
เจ้าไม่มีหัวการค้าเหมือนพวกพี่ชายเจ้า
แต่เจ้ามีร่างกายที่แข็งแรง
ท่านพ่อ
เพื่อสร้างบุญคุณกับจักรพรรดิ ถึงกับต้องถวายลูกชายให้เลยเหรอ
ลูกชายคนอื่นๆ ของข้า ต่างก็ตั้งตัวเป็นพ่อค้ากันได้แล้ว
ข้าครุ่นคิดเรื่อยมาว่าจะทําอย่างไรกับเจ้าดี
อีกไม่นานนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิ จะออกเดินทางไปทําภารกิจ
เจ้าจะได้เรียนรู้อะไรมากมายจากพวกเขา
ข้าไม่ได้ขอให้เจ้า นําชื่อเสียงมาให้วงศ์ตระกูลหรอก
ขอให้เจ้ามีชีวิตรอดกลับมาก็พอ
ปลอดภัยใช่ไหม บาเรสตาร์
แอชรีท
เงยหน้าขึ้น บาเรสตาร์
แย่จริง
ข้าตั้งใจมาเพื่อสังหารผู้กล้าทั้งที
แต่ตอนนี้ข้ากําลังจะสังหารคนทรยศ ที่คิดไม่ซื่อกับจักรวรรดิเหมือนเป็นผู้กล้าเสียเอง
แอชรีท...
รู้ด้วยเหรอว่าข้าเป็นใคร บาเรสตาร์
มา...
มาช่วยข้าแล้วสินะ
ดูพวกเขาสิ แอชรีท
พวกเขา... ตายกันหมดเลย
ข้าเตือนพวกเขาแล้วด้วย
บาเรสตาร์ พูดอะไรน่ะ
ทุกคนต่างก็เป็นคนดีแท้ๆ
แต่กลับพุ่งเข้าใส่สัตว์ประหลาดแบบนั้น
บัดซบ
ท่านพ่อนะท่านพ่อ ทําไมถึงส่งข้ามาในที่แบบนี้
ทําไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่กันนะ
ถึงจะถูกเรียกว่าเป็นคนไม่เอาไหน
แต่ข้าก็อยากช่วยงานอยู่ข้างกายท่านพ่อมากกว่า
กลับบ้านกันเถอะ ข้าอยากกลับบ้าน
มันไม่เหมาะกับข้าเลยสักนิด
ขอโทษที่มาถึงที่นี่นะ...
ข้าน่ะ... ก็เป็นแค่ลูกของพ่อค้า
ข้าไม่ใช่นักรบอย่างพวกเจ้า
ขอให้ข้าได้กลับบ้านเกิดเถอะนะ
ถ้ากลับไปก็จะมีท่านพ่อและพี่ๆ รออยู่...
ไปทางไหนล่ะ
บอกข้าทีสิ แอชรีท
เลมดาไปทางไหน
ป่านนี้ท่านพ่อคงกําลังคุยโว เรื่องป้อมปราการกับองค์จักรพรรดิอยู่แน่...
บาเรสตาร์ เจ้า...
ข้าจะไปบ่นท่านพ่อให้หูชาเลย
- เถอะนะ แอชรีท... - ข้าคิดมาตลอดนะ แอชรีท
เมื่อภารกิจนี้จบลง ข้าจะกลับไปบ้านที่เลมดา
และจะไปเป็นพ่อค้าที่มั่งคั่ง
แต่ก็คงไม่วายโดนท่านพ่อที่วางมือแล้ว พร่ําบ่นไม่หยุดอย่างแน่นอน
ถ้าถึงตอนนั้น สักวันหนึ่ง ก็แวะมาที่เลมดาสิ
ข้าจะพาเที่ยวเอง
เนอะ แอชรีท
สักวันหนึ่ง...
เจ้าหลงลืมทั้งสถานที่ที่ตนเองอยากกลับไป...
และอนาคตที่เจ้าต้องการอย่างแท้จริงไปจนสิ้น...
เจ้าโง่เอ๊ย
เจ้ามองไม่เห็นทางกลับไป
แล้วเจ้าจะนําทางข้าได้อย่างไร
บาเรสตาร์
มีอยู่บางคืนที่ฉัน
กอดเข่าและร้องไห้
โอบกอดเศษเสี้ยวของความฝันอันแสนไกล
กอดไว้ กอดไว้ กอดไว้
มีคนเคยบอกว่าความฝันที่ถูกทิ้งไป
ก็คือละอองดวงดาว
แต่สิ่งไร้ค่าที่สวยงามขนาดนั้น
ไม่มีอยู่จริงน่ะสิ
ไม่ว่าจะเกิดใหม่สักกี่หน
ฉันก็ยังจะวาดแผนที่อันไร้ที่สิ้นสุด
บนผืนฟ้าเดิมยามราตรี
ราวกับเป็นกลุ่มดาว ราวกับเป็นผลงานชิ้นเอก
ดวงดาวเอ๋ย แม้จะพร่ามัว ดวงดาวเอ๋ย แม้จะกระจัดกระจาย
แม้ว่าดวงดาวจะหายไป แต่มันก็ยังคงอยู่ที่เดิม
สักวันฉันจะจับดวงดาวไว้ให้แน่น
แล้วกลายเป็นผู้กล้าของความฝันตัวฉันเอง
เสี้ยวพระจันทร์ที่เหมือนใบมีดนั้น
มีคนเคยชี้ไปที่มัน
แต่ฉันไม่เคยรู้จักขอบคมอะไร ที่นุ่มนวลและอ่อนโยนแบบนี้
มันกําลังส่องแสงอยู่
ส่องแสงให้กับวันพรุ่งนี้
คําบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต
คู่มือสู่โลกของ Übel Blatt ดาบคลั่งทวงแค้น
คีย์เวิร์ดของวันนี้คือ "ปราสาทลอยฟ้า"
(ในยุคสมัยแรกของการก่อตั้งจักรวรรดิ)
(เหล่าผู้ปกครองเมืองเคยใช้ ป้อมปราการจากแผ่นหินที่ลอยได้ตามธรรมชาติ)
(จักรวรรดิได้สร้างปราสาทลอยฟ้า ที่เสริมความแข็งแกร่งขึ้นมา)
(แม้ป้อมปราการเหล่านี้จะเป็นอนุสรณ์ของอดีต)
(แต่บาเรสตาร์ได้แอบสร้างขึ้นมาป้อมนึง โดยเสริมการป้องกันที่ไร้เทียมทาน)
(ผสานความมหัศจรรย์ทางสถาปัตยกรรม)
(เข้ากับความสามารถในการเคลื่อนที่ ของเรือธงแห่งกองเรือเหาะมังกร)
ต่อไป ตอนที่ 12 "ดาบเล่มใหม่"