Punkty.
Tokio, klaster danych lokalizacyjnych.
Miasto, w którym wszystkie dane są zoptymalizowane.
Ludzie. Ulice. Samochody. Mosty.
Wszystko jest klastrem, chmurą punktów.
Stolice, regiony i kraje w tym mieście nie mają znaczenia,
gdyż napływa tam masa punktów z kraju i z zagranicy.
Jak pszczoły zbierające miód.
Zbierające go jak najwięcej na jak najkrótszym pokonanym dystansie.
Mamusiu, chcę ciasto.
Mamy nie po drodze.
Spójrz na to.
Trasę można zoptymalizować.
A nie mówiłam?
Dobrze, skoro tak mówi to urządzenie.
Tak!
Jedziecie za szybko.
Przestańcie tak pędzić.
Jeśli Mur was złapie, tropiciele znów będą was ścigać.
Nie martw się.
Te ślamazary nie mają ze mną szans, co nie?
Tylko nie wchodź mi w drogę.
Ostre słowa.
Zaczekajcie na mnie!
Mijamy Mur.
Kurtyna za 20 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
To ważka!
Przestań. Zboczymy z trasy.
O nie! Ucieka!
Wracaj tu.
Proszę.
Dzięku... Co?
ZAMIESZKAJ W DZIELNICY CENTRALNEJ
SZCZĘŚLIWY LOS
WYGRANA – 2 BILETY
Jedna miska ramenu!
Ze zwykłymi dodatkami i ostrą, gorącą zupą!
Auć.
Dzięki za zamówienie!
Punkty nieoczekiwanie zderzają się i łączą.
Oto historia chmury punktów, która się temu sprzeciwia,
żyjąc w tej sieci optymalizacji.
Dzisiejsze Tokio, po odzyskaniu sił po Wielkim Trzęsieniu Ziemi w Tokai,
zostało podzielone cyfrowymi murami na trzy dzielnice.
Pierwotni Obywatele są w Dzielnicy Zachodniej.
Nowi Obywatele z kraju i zza granicy żyją w Dzielnicy Wschodniej.
W Dzielnicy Centralnej mieszkają ludzie między Wschodnią a Zachodnią.
CO SŁYCHAĆ?
Mam zajęcia.
OPTYMALIZACJA
Ty też, nie?
ZAJĘCIA
Znowu wagarujesz?
TWÓJ AUTOPILOT JEST ŚWIETNY MASZ CZAS?
OPTYMALIZACJA
OCZYWIŚCIE, ŻE NIE
PEWNIE
Wprowadzenie dochodu podstawowego
gwarantuje każdemu indywidualny styl życia.
Jest to zautomatyzowane poprzez połączenie z tagami.
Optymalizacja na podstawie preferencji i stylu życia
rozwija się każdego dnia.
Osiągnęliśmy idealne społeczeństwo, w którym każdy może być wolny
i cieszyć się szczęśliwym życiem.
U podstaw tego wszystkiego stoi postprywatna technologia
udostępniania lokalizacji, Traceability,
która jest używana w Reformie Mobilności.
OPTYMALIZACJA
Kai.
Rety, było blisko.
Masakra jak moi rodzice rygorystycznie mnie śledzą.
Dlatego nie mogę zostać długo.
Ale cieszę się, że cię widzę.
Proszę.
Tylko dwa, prawda?
Co? Niemożliwe. Naprawdę je zdobyłaś?
Dzięki. Umieram ze szczęścia.
Co w tym wspaniałego?
Weź to.
- I to. - Co?
Proszę.
- Pójdziesz ze mną? - Co?
Obiecuję, że będzie fajnie.
Idziesz?
Starzy ci pozwolą?
Rety, jesteś taka wkurzająca.
Czemu o tym mówisz?
Będzie dobrze.
Czego dziś chciałaś?
Racja. Mam pewną sprawę.
Właściwie to chciałam prosić cię o przysługę.
Tylko ciebie mogę o to poprosić.
Ale nic na siłę.
O co chodzi? Mów.
Naprawdę?
Szczerze mówiąc...
Chcę... Highway.
Highway?!
Nie smęć o tym, jak złe są narkotyki.
Ale...
Kiedyś łatwo było się dostać na Zachód,
ale przestali go dostarczać z Centrum.
Najwyraźniej góra naprawdę się tym zajmuje.
Wiesz o Narkotykowych, prawda?
Podobno cały wydział może zostać zamknięty,
więc desperacko chcą zachować pracę.
Co za kłopot.
Ale ty dasz sobie radę, prawda?
ZAJĘTE
KAI KOGUMA ZMIENIONO DZIELNICĘ
Mam jechać do Dzielnicy Centralnej?
Tak. Bo ja przecież nie mogę.
Jeśli rodzice by się o tym dowiedzieli, kto wie, co by zrobili.
Ty masz luz. Mieszkasz sama i możesz swobodnie jeździć.
Cóż, to...
Widzisz? Ciągle mnie sprawdzają.
Tata...
Jest na tyle bogaty, żeby cię odebrać prywatnym autem.
Jego poproś, żeby to zrobił.
Co? Jaki rodzic wziąłby swoją córkę na zakupy narkotyków?
Chcesz rozbić moją rodzinę?
Hop.
Liczę na ciebie.
Na razie.
A cóż to?
Znajoma mi o tobie mówiła.
Ile?
Dwie dychy.
Proszę. Dzięki.
Towar pierwsza klasa.
Nie o to chodzi.
Zaskakująco łatwo było go kupić.
Jeśli masz punkty, w Centrali dostaniesz wszystko.
- Cholera, to NARKO. - Co?
Stój!
Czego chcecie?
Nie szarp się.
Przepraszam za to.
Szybciutko cię sprawdzimy.
- Zrób to. - Tak jest.
Panna Kai Koguma.
Co obywatelka Zachodniej robi w tak podupadłym miejscu?
Co?
HISTORIA ZMIAN DZIELNIC
Wygląda świetnie.
O to właśnie chodzi.
Co? Zhakowano mnie?
- Co? - Zhakowała moje urządzenie?
ZMIANA UŻYTKOWNIKA
- Dzielnica Zachodnia! - Dziękuję za wspólną podróż.
WATARI ZBLIŻASZ SIĘ DO CELU
Co to ma być?
Co?
Zatrzymuję pojazd.
- Proszę uważać. - Nie dojechaliśmy!
No to idziemy.
Dzień dobry.
ODBLOKOWANE
Doigrałaś się.
Więc to ciebie szukali NARKO.
Narkotyki szkodzą zdrowiu.
To najmniejsze z naszych zmartwień.
Jeśli ojciec się dowie...
Kurczę. Bacznie cię obserwuje, co?
Stary Yukio na pewno się ucieszy.
Przestań!
Co teraz?
Co? Przetworzymy jej dane
- i ją przekażemy. - Czekaj.
Nikomu o was nie powiem.
Więc proszę, puśćcie mnie.
Masz tupet.
Nie powinno się porywać Kontenerowców, prawda?
Nie wiem, w jakiej branży robicie,
ale jeśli oni się dowiedzą, zamkną was lub nawet wyrzucą z miasta.
Ty gówniaro.
Dobra. Więc ją uwolnijmy.
Hugo.
W czym problem?
Nie chce tu być, więc po co ją do tego zmuszać?
Mówisz tak, ale...
Proszę. Weź.
Ale na wolność musisz trochę poczekać.
Czeka nas zabawa.
Co? Zabieramy ją ze sobą?
Nie mamy wyboru.
Z dobrym kompanem czas mija szybko.
Chyba połączył nas los, prawda?
Rany, lepiej oddaj mi mój tag, rozumiesz?
O nie.
Moje urządzenie nadal używa twojego taga.
Wyłapią nakładające się tagi!
A niech to. Nie mamy wyboru.
Jedziemy.
Możemy przedostawać się przez Mur.
Co?
Co? Ojcze, przyjechałeś.
Tak, przejeżdżałem tędy w drodze do domu.
Sprawdzam, co u ciebie.
Tędy wcale nie jest po drodze.
Cześć!
Mówiłam, że sami sobie poradzimy.
Wiem, ale...
Co?
Kto to?
Kiedy zaczęliśmy przyjmować w ramach usługi bezdomne koty?
Płyniemy z prądem.
Co za punktualność.
Kto to?
Ieuji pracuje w Wydziale Cyfrowym.
Urzędniczka i rzadka orędowniczka praw człowieka.
Miło panią widzieć.
Chce pani tego, co zwykle?
Nie, właściwie...
Zbliżcie się tu wszyscy.
Chwila. Dzieci?
- Jest ich pięcioro! - Przestań!
Zgadza się.
Zaprosiła ich stolica w ramach Programu Pomocy Praw Człowieka,
ale nagle go anulowano.
Posłuchajcie mnie...
Zostały zaproszone, ale nie mają tagów.
W zasadzie są beztagowcami.
Prawdopodobnie zostaną deportowane.
Ale gdyby ktoś dostarczył je do Schroniska Pomocy,
zdążę aplikować o tagi.
I tu właśnie wchodzą nasze usługi dostaw specjalnych?
Nie mogłam udawać ślepej.
W sumie nie powinnam się wtrącać, ale...
Ale nie mamy miejsca, żeby przewieźć piątkę dzieciaków...
Zostaw to nam.
Czekaj, Hugo.
Mamy twój samochód, prawda?
Przez dwa pojazdy nas złapią.
Więc będziemy się ścigać. Prawda, Spoke?
Mnie nie pytaj.
Oczywiście zapłacę wszelkie dodatkowe opłaty.
Doceniam to, ale...
Dobra, do roboty.
- Wielkie nieba. - Ty usiądziesz tutaj.
Znając pani stanowisko,
to niesamowite, że pomaga pani beztagowcom.
Jedynie ludzie z Warsztatu Suma mogą pomóc im zyskać wolność.
Zostawiam ich wam.
Zbierzcie się!
- Dobra! - Chwila!
- Właź! - Rety...
- Dziękuję. - Szybciej!
Ruszamy.
- O rany! - Cicho.
- Otwórz okno! - Nie dotykaj!
Nie otwieraj okna! To niebezpieczne!
Jak widok?
To jest Tokio.
Rozumiesz nas?
Tak.
Dzieci zaproszone do stolicy
marzą o życiu tutaj i desperacko się przygotowują.
Ale są deportowane, jeśli wydanie taga zostanie cofnięte.
Stają się beztagowcami, nawet po skorzystaniu z oficjalnej trasy.
Ej, pokaż nam!
- Nie masz taga? - Przestań.
Nie możesz bez niego zostać w Tokio.
- Właśnie! - Zostaw mnie.
- To Highway? - Cukierek.
To nie narkotyk.
Proszę.
Już prawie czas.
Zbliżamy się do Muru, ojcze.
Dobra. Ała!
Odliczam do Kurtyny.
Pięć, cztery, trzy,
dwa, jeden.
Niedobrze!
Nie trafili!
- Złapali nas! - Widzisz? Wiedziałam!
Przykro mi.
Nie mogę ich zgubić!
I co teraz?
Wysyłam ich. Szykujcie się!
Rozumiem.
Co wysyłasz?
Trzymajcie się mocno.
- Wszystko gra? - Jedź przodem, ojcze!
Rozumiem! Tylko uważajcie!
- Watari, weź dzieciaka. - Dobra.
Spoke, odwróć ich uwagę.
Trzymaj.
Jedziesz ze mną.
Kolejny fajny wieczór na przejażdżkę!
To był on!
W porządku?
Oczywiście, że nie.
- Więcej ścigających. - Dobra.
- Przyjrzyj się. - Co?
Zapewnimy im wolność!
Przestań szpanować!
To nie było fajne.
Watari!
Możesz podjechać bliżej do tej pani?
Co?
Watari, podjedź tu!
Trzymaj.
Dziękuję.
Jedź.
I kto tu teraz szpanuje?
Przyspieszamy.
Trzymaj się mocno!
Pęknięcia i szczeliny ukryte w tym zoptymalizowanym mieście.
Skradający się przez nie ludzie.
WARSZTAT SUMA
Niedoskonałość, która uzupełnia doskonały system.
Po raz kolejny powstaje nowa szczelina.
Beztagowiec, co?
Nawet nie wiem, skąd jest.
Tak czy siak, nie podlega naszej jurysdykcji.
Co?
Cóż...
To coś
to nasza wskazówka.
Napisy: Grzegorz Marczyk