คะแนน คะแนน คะแนน
โตเกียว กลุ่มข้อมูลตําแหน่งพื้นที่
เมืองที่ข้อมูลทั้งหมดถูกปรับให้เหมาะสม
ผู้คน ถนน รถ สะพาน
ทุกอย่างคือกลุ่มคะแนน
คลาวด์คะแนน
เมืองหลวง ภูมิภาค และประเทศต่างๆ ไม่ได้สําคัญอะไรในเมืองนี้
คะแนนมากมายรวบรวมจากที่นี่และนอกประเทศ
เหมือนผึ้งที่เก็บน้ําผึ้ง
เหมือนที่พวกมันต้องเก็บน้ําผึ้งให้มากๆ โดยใช้ระยะทางที่สั้นที่สุด
แม่คะ หนูอยากกินเค้ก
แต่เราไม่ได้ไปทางนั้น
ดูนี่สิคะ
สามารถปรับเส้นทางให้เหมาะสม
หนูบอกแล้ว!
โอเค ถ้าเครื่องของลูกว่าอย่างนั้น
อืม!
นายเร่งเครื่องมากเกินไปแล้ว
เลิกซิ่งได้แล้ว
ถ้ากําแพงจับนายได้ พวกแทร็กเกอร์ได้ไล่ตามนายอีกรอบแน่
ไม่ต้องห่วงน่า
พวกเฉื่อยนั่นไม่มีทางจับฉันได้หรอก จริงมั้ยล่ะ
อย่ามาขวางทางฉันก็พอ
ใจร้ายจัง
ให้ตายสิ รอฉันด้วย!
เราจะผ่านกําแพง
เปิดใช้งานเดอะบลายด์ในอีก 20 วิ
สิบ เก้า แปด
เจ็ด หก ห้า
สี่ สาม สอง หนึ่ง
อุ๊ย แมลงปอ!
หยุดเลย เดี๋ยวเราออกนอกเส้นทาง
ไม่นะ มันหนีไปแล้ว!
กลับมานี่ก่อน
นี่
ขอบ... หืม
(อาศัยอยู่ที่เขตกลางอีเวนต์ฮอลล์)
(ตั๋วนําโชค)
(คุณชนะตั๋วสองใบ)
ราเม็งหนึ่งชาม!
พร้อมท็อปปิ้งประจําของคุณและซุปร้อนๆ!
โอ๊ย
ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ!
คะแนนชนกันกะทันหันและเชื่อมต่อกัน
นี่คือเรื่องราวของคลาวด์คะแนน ที่ไม่ได้รับการปรับให้เหมาะสม
ขณะที่อยู่ในเครือข่ายการปรับปรุงข้อมูล
(โตเกียว โอเวอร์ไรด์)
โตเกียวในปัจจุบัน หลังการฟื้นตัว จากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่โตไค
ถูกแบ่งด้วยกําแพงดิจิทัลออกเป็นสามเขต
พลเมืองดั้งเดิมคือเขตตะวันตก
พลเมืองใหม่ที่มาจากในประเทศ และจากต่างประเทศอาศัยอยู่เขตตะวันออก
เขตกลางเป็นที่อยู่อาศัยของผู้คน ระหว่างตะวันออกกับตะวันตก
(ไง)
ฉันเรียนอยู่
เธอก็เรียนด้วยเหรอ
โดดเรียนอีกแล้วเหรอ
(ออโต้ไพลอตเธอช่วยฉันไม่ขาดเรียน ว่างมั้ย)
(ว่างมั้ย)
(ไม่ว่าง (98%))
(ว่าง (17%))
วิถีชีวิตของผู้คน
ได้รับการันตีรายได้พื้นฐานสากลเบื้องต้น
เป็นระบบอัตโนมัติ ที่ใช้อุปกรณ์เชื่อมต่อกับแท็กดิจิทัล
การเพิ่มประสิทธิภาพ จะปรับจากความชอบและไลฟ์สไตล์
ที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวัน
เราสร้างสังคมในอุดมคติได้สําเร็จ ที่ที่ใครๆ ก็มีอิสระ
และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
ปัจจัยสําคัญของเรื่องนี้
คือเทคโนโลยีแชร์ตําแหน่งส่วนตัวย้อนหลัง ที่เรียกว่าการตรวจสอบย้อนกลับ
ซึ่งใช้ในการปฏิรูปการเดินทาง
(ปรับปรุงเส้นทาง)
ไค
ให้ตายสิ เกือบไปแล้ว
น่ารําคาญชะมัด พ่อแม่ฉันเข้มงวดเรื่องการติดตามสุดๆ
ฉันเลยอยู่นานไม่ได้
แต่ดีใจที่ได้เจอเธอนะ ไค
นี่
เธอต้องใช้สองใบใช่มั้ย
ฮะ! ไม่มีทาง เธอได้มาจริงๆ เหรอเนี่ย
ขอบใจนะ ฉันมีความสุขมากๆ เลย
มันมีอะไรดีขนาดนั้นเลยเหรอ
งั้นเอานี่ไป
- และนี่ - ฮะ!
นี่ไง
- อยากไปกับฉันมั้ย - อะไรนะ
รับรองว่าสนุกแน่
เธอไปด้วยเหรอ
พ่อแม่เธอจะโอเคมั้ย
โอ๊ย น่ารําคาญจริงๆ
จะพูดถึงเรื่องนี้ทําไมเนี่ย
ต้องโอเคอยู่แล้ว
แล้ววันนี้เธออยากได้อะไร
จริงด้วย คืออย่างงี้นะ
ที่จริงฉันอยากขอร้องให้เธอช่วยหน่อย
มีแค่เธอคนเดียวที่ฉันขอของนั่นได้
แต่ฉันไม่บังคับเธอหรอก
อะไรเหรอ พูดมาเลย
จริงเหรอ
บอกตามตรงนะ...
ฉันอยากได้ไฮเวย์
ไฮเวย์เหรอ!
ไม่ต้องมาเทศน์ฉันหรอกว่ายาเสพติดมันไม่ดี
แต่...
มันเคยหาง่ายในเขตตะวันตกเหมือนกันนะ
แต่หลังๆ มานี้มันก็เลิกเข้ามาจากเขตกลาง
ดูเหมือนพวกเบื้องบนกําลังกวาดล้างเรื่องนี้
รู้จักเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติดใช่มั้ย
เหมือนว่าทั้งแผนกอาจถูกปิด
พวกเขาเลยต้องรักษาตําแหน่งไว้
น่าเบื่อชะมัด
แต่เธอไม่ติดปัญหาอะไรใช่มั้ยล่ะ
(เต็ม)
(โคกุมะ ไค บันทึกการเปลี่ยนสู่เขตกลาง)
เธอจะให้ฉันไปเขตกลางเหรอ
ใช่ ก็ฉันไม่มีปัญญาไปด้วยตัวเองนี่
ถ้าพ่อแม่รู้ว่าฉันออกจากเขตตะวันตก ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาจะทําอะไรบ้าง
เธอไม่เป็นไรหรอกน่า
เธออยู่คนเดียว จะไปไหนมาไหนก็อิสระ
นั่นก็...
เห็นมั้ย พ่อแม่คอยจับตาดู ตําแหน่งของฉันตลอดเวลา
คุณพ่อ...
เขารวยขนาดที่ใช้รถส่วนตัวมารับเธอได้เลยนะ
ทําไมเธอไม่ขอพ่อล่ะ
ฮะ! พ่อแม่แบบไหนกันที่ออกไปซื้อยาให้ลูกสาว
เธอจะทําครอบครัวฉันแตกแยกรึไง
เอาล่ะ
งั้นฝากด้วยนะ
บ๊ายบาย
นี่อะไร
มีเพื่อนเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟัง
เท่าไหร่
สองหมื่น
นี่ ขอบใจ
ของจริง
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
มันหาซื้อง่ายจนน่าตกใจ
ถ้ามีคะแนน ก็หาอะไรในเขตกลางได้ทุกอย่าง
- ให้ตายสิ พวกป.ป.ส. - อะไรนะ
หยุดนะ!
ต้องการอะไร!
เลิกดิ้นได้แล้ว
เอาละ โทษทีนะ
ให้เราตรวจดูหน่อย
- ตรวจเลย - ครับผม
น.ส.โคกุมะ ไค
พลเมืองเขตตะวันตก มาทําอะไรในที่โทรมๆ แบบนี้เนี่ย
ฮะ
(ประวัติการเข้าออก)
โห น่ากินมากเลย
ใช่เลย
ฮะ! ฉันโดนแฮกเหรอเนี่ย
- อะไรนะ - เขาแฮกอุปกรณ์ฉันเหรอเนี่ย
(สลับผู้ใช้)
เขตตะวันตก!
ขอบคุณที่เดินทางกับเรา
(วาตาริ ใกล้ถึงจุดหมายแล้ว)
อะไรล่ะเนี่ย
ฮะ!
หยุดรถ
- ระวังทางด้วย - เรายังไม่ถึงเลยนะ!
ไปกันเถอะ
สวัสดี
(ปลดล็อก)
หาเรื่องใส่ตัวนะเรา
นายคือคนที่กลุ่มป.ป.ส.ตามล่าตัวสินะ
ยาเสพติดไม่ดีต่อสุขภาพนะ
เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ
ถ้าพ่อรู้เข้า...
ให้ตายสิ เขาคอยจับตาดูเธอแจเลยนะ
ฉันว่าตาแก่ยูกิโอะต้องดีใจแน่
นี่ พอเลย!!
แล้วยังไงต่อ
อะไร เราจะประมวลผลข้อมูลของเขาอยู่
- แล้วส่งจะส่งมอบตัว - เดี๋ยวก่อน
ฉันจะไม่บอกใครเรื่องพวกคุณ
ขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะ
ช่างกล้าซะเหลือเกินนะ
พวกคุณไม่ควรปล้นรถบรรทุกขนส่งใช่มั้ยล่ะ
ไม่รู้ว่าคุณทํางานอะไร
แต่ถ้าพวกเขารู้ พวกเขาอาจจะปิดพวกคุณ
หรือไม่ก็ห้ามคุณออกจากเมือง
ไอ้เด็กนี่
โอเค งั้นก็ปล่อยเขาไปเถอะ
นี่ ฮิวโก้
มีปัญหาอะไร
เขาบอกว่าไม่อยากอยู่ที่นี่ แล้วจะบังคับกันทําไม
นายก็พูดง่าย แต่...
นี่ รับไป
แต่ต้องรออีกหน่อยจนกว่าจะเรียบร้อย
เรามีเรื่องสนุกรออยู่
อะไรนะ จะพาเขาไปด้วยเหรอ!
เราไม่มีทางเลือกนี่
ไม่มีถนนเส้นไหนไกลเกิน ถ้ามีเพื่อนร่วมทางดีๆ
ต้องเป็นโชคชะตาแน่ๆ ที่พาเรามาเจอกัน จริงมั้ย
ให้ตายสิ เอาแท็กฉันคืนมา เข้าใจมั้ย
ไม่นะ
เครื่องฉันยังใช้แท็กคุณอยู่
พวกมันจะจับแท็กที่ทับซ้อนกันของฉัน!
ให้ตายสิ ฉันเราคงไม่มีทางเลือก
เรียบร้อย
เราผ่านกําแพงได้แล้ว
ฮะ!
หืม พ่อมาด้วยเหรอ
ใช่ บังเอิญผ่านมาระหว่างทางกลับบ้านน่ะ
มาดูพวกเธอหน่อย
นี่ใช่ทางกลับบ้านที่ไหน
หวัดดี!
บอกแล้วไงว่าพวกเราเอาอยู่
ก็รู้ แต่ว่า...
หืม
นั่นใคร
นี่ เราเริ่มมีบริการ รับแมวจรจัดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
คือเราต้องด้นสด
มาทันเวลาเป๊ะเลย
นั่นใคร
อิเอะอุจิทํางานอยู่กระทรวงดิจิทัล
เจ้าหน้าที่บริหารเทศบาล และผู้สนับสนุนสิทธิเรื่องมนุษยชนที่หาได้ยาก
ยินดีที่ได้พบค่ะ คุณอิเอะอุจิ
วันนี้อยากได้เหมือนเดิมมั้ยคะ
ไม่ค่ะ ที่จริงแล้ว...
ทุกคน มารวมกันหน่อย
เดี๋ยว เด็กเหรอ
- มีห้าตั้งคน! - หยุดนะ!
ใช่ค่ะ
เมืองหลวงเชิญพวกเขามา ภายใต้โครงการบรรเทาทุกข์ด้านสิทธิมนุษยชน
แต่จู่ๆ มันก็ถูกยกเลิก
ฟังฉันนะ...
พวกเขาได้รับเชิญ แต่ไม่มีแท็ก
พูดง่ายๆ คือตอนนี้ไร้แท็ก
พวกเขาอาจถูกเนรเทศ
แต่ถ้ามีใครพอจะพาพวกเขา ไปสถานสงเคราะห์เพื่อสิทธิมนุษยชน
ฉันจะมีเวลาขอแท็กให้
ก็เลยต้องใช้บริการขนส่งพิเศษของเราถูกมั้ย
ฉันทําหลับหูหลับตาเรื่องเด็กพวกนี้ไม่ได้
ในฐานะเจ้าหน้าที่บริหาร ฉันไม่ควรยุ่ง แต่...
แต่เราไม่มีที่พอสําหรับเด็กห้าคน
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเรา
เดี๋ยวก่อน ฮิวโก้!
เรามีรถของคุณไม่ใช่เหรอ
รถสองคันจะทําให้เราโดนจับได้
งั้นเราค่อยซิ่งเมื่อถึงเวลา
ใช่มั้ย สโป๊ก
- อย่าถามฉัน - พูดภาษาญี่ปุ่นได้มั้ย
แน่นอน รับรองว่า ฉันจะจ่ายค่าบริการเพิ่มให้เป็นพิเศษ
ขอบคุณมากนะครับ แต่...
เอาล่ะ ไปทํางานกันเถอะ
- ให้ตายสิ - โอเค เราจะให้พวกเธออยู่ตรงนี้
ถึงคุณจะเป็นเจ้าหน้าที่บริหาร
แต่ก็น่าทึ่งที่คุณช่วยคนไร้แท็ก
ผู้เดียวที่ช่วยพวกเขาให้เป็นอิสระได้
ก็คือพวกคุณทุกคนจากซูมะการาจ
ฝากพวกเขาด้วยนะคะ
เอาล่ะ มารวมกัน!
- เอาล่ะ! - เดี๋ยว!
- ขึ้นรถ! - โธ่เอ๊ย...
- ขอบคุณค่ะ - เร็วเข้า!
เราไปกันแล้ว
- โอ้ ว้าว! - เงียบเดี๋ยวนี้เลย
- เปิดหน้าต่างสิ! - อย่าแตะต้องนะ!
นี่ อย่าเปิดหน้าต่างสิ มันอันตราย!
วิวเป็นไงบ้าง
นี่คือโตเกียว
ฟังเราเข้าใจมั้ย
อือ
เด็กๆ ถูกเชิญมาเมืองหลวง
ฝันถึงชีวิตที่นี่และเตรียมตัวเองมาพร้อมสุดๆ
ถ้าการออกแท็กถูกเพิกถอนก็จะถูกเนรเทศ
พวกเขากลายเป็นคนไร้แท็ก แม้จะเข้ามาอย่างเป็นทางการก็ตาม
เฮ้ย เอาให้เราดูหน่อย!
- ไม่มีแท็กเหรอ - หยุดนะ
ถ้าไม่มีก็อยู่โตเกียวไม่ได้
- ใช่! - ปล่อยฉันนะ
นั่นไฮเวย์เหรอ!
ลูกอม
ไม่ใช่ยา
เอ้า
จวนได้เวลาแล้ว
กําแพงมาแล้ว พ่อ
โอเค โอ๊ย!
นับถอยหลังสู่เดอะบลายด์
ห้า สี่ สาม
สอง หนึ่ง
แย่แล้ว!
พวกเขาพลาด!
- พวกมันเจอเราแล้ว! - เห็นมั้ย กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
โทษที
ฉันสลัดพวกมันไม่หลุด!
เอาไงกันต่อดี
ฉันจะส่งพวกนั้นไป เตรียมตัวให้พร้อม!
เข้าใจแล้ว
ส่งอะไร
จับแน่นๆ
เป็นอะไรรึเปล่า
ล่วงหน้าไปก่อเลย พ่อ!
เข้าใจแล้ว ระวังด้วยล่ะ!
- วาตาริ พาเด็กนั่นไป - โอเค
สโป๊ก เบนความสนใจพวกนั้น
และนี่
นายไปกับฉัน
เป็นคืนที่ดีสําหรับการขี่รถ!
เป็นเขานี่เอง!
โอเครึเปล่า
ไม่โออยู่แล้ว
- มีตัวไล่ล่าเพิ่มมาอีก - เออ
- ดูดีๆ สิ - อะไร
เรากําลังส่งพวกเขาสู่อิสรภาพ!
เลิกทําตัวเท่ได้แล้ว!
ไม่เห็นจะเท่ตรงไหน
วาตาริ!
นี่ พอจะขี่ไปใกล้ๆ มอเตอร์ไซค์ ของผู้หญิงคนนั้นได้มั้ย
ฮะ!
วาตาริ ทางนี้!
นี่
ขอบคุณ
ไปเลย
ดูสิว่าทีนี้ใครกันที่พยายามทําตัวเท่
เราจะซิ่งแล้วนะ
เกาะแน่นๆ!
รอยแตกและรอยแยก ซ่อนตัวอยู่ในเมืองที่ดีที่สุดแห่งนี้
มนุษย์ที่แทรกตัวผ่านรอยพวกนั้น
(ซูมะการาจ)
ระบบที่สมบูรณ์ถูกเสริมด้วยสิ่งที่ไม่สมบูรณ์
รอยแยกใหม่เกิดขึ้นอีกครั้ง
ไร้แท็กเหรอ
ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเขามาจากไหน
ไม่ว่ายังไง นี่ไม่ใช่เขตอํานาจศาลของเรา
ฮะ!
คือ...
ตรงนี้
เป็นเบาะแสของเรา
คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล