Są wyniki badań cukierka tego martwego dzieciaka.
To Highway, prawda?
Nie, to zwykły cukierek.
Co?
Nie znamy przyczyny jego śmierci.
Ale to zwykły beztagowiec.
Coś jeszcze?
Skoro mowa o ludziach bez tagów,
wczoraj złapano kilku w pobliżu Muru.
Ale to nieistotne.
Nie powiedziałbym.
Słucham?
WARSZTAT SUMA
Mówiłam, że to zbyt lekkomyślne!
No już.
Nie bądź zrzędliwa.
Zawsze taki jesteś.
Nie mieliśmy nad tym kontroli. To się nazywa akt Boży.
Ale też...
było całkiem fajnie.
Prawda, Spoke?
Rozmawiałaś z Ieuji?
Kazałam jej się nie martwić.
Dobra. Jeden problem rozwiązany.
Co zrobimy z tym bezdomnym kotem?
Nie połączymy tego ciała z miejscem, w którym przekroczono Mur.
Musimy, bo znowu odbiorą nam śledztwo.
- Co? - Co?
Poprosiłem o dane z wczoraj, ale nie mam dostępu.
Spróbuj jeszcze raz.
To nie zadziała.
Może ograniczają dostęp.
- Ministerstwo Cyfryzacji? - Dział Administracji Nowych Obywateli.
Chodźmy.
Co? Dokąd?
Odzyskać nasze prawa dostępu.
Co? Proszę zaczekać!
Nikomu o was nie powiem.
W zamian zapomnijcie, że was zhakowałam.
- Co? - Próbujesz z nami negocjować?
- Ty bezczelna... - Chwila.
W czym problem? Spokojnie.
Dobrze? Dochowamy wzajemnych tajemnic.
Nigdy tu nie wracaj.
Nie przyjechałabym do Centrum, a co dopiero tutaj.
Nie chcę mieć nic wspólnego z takimi szaleńcami.
Ty bachorze.
Przyszedł pan Kageyama z Departamentu Kontroli Narkotyków.
W czym mogę pomóc?
Nowi Obywatele bez tagów.
Aż głowa od tego boli, prawda?
Ich istnienie nie jest zagrożeniem dla systemu.
- Ma pan jakąś sprawę? - Racja.
To się nazywa Wgląd, tak?
System inwigilacji obywatelskiej?
Optymalizacji, nie inwigilacji.
Imponująca rzecz.
Mówi o Tokio wszystko.
A wie pani o tym?
Sprawa została już załatwiona.
Najwyraźniej zajęto się tym automatycznie.
Ale trochę się martwię,
gdyż wielu beztagowców podlega naszej jurysdykcji.
Możemy uzyskać dostęp do danych?
Mikuriya, dyrektor Biura Sprawiedliwości Ministerstwa Cyfryzacji.
Kageyama z Departamentu Kontroli Narkotyków Ministerstwa Zdrowia.
Przepraszam.
Byłem zdumiony tym, z jaką pasją prowadzi pan śledztwo.
Jestem zaskoczony pańskim wtargnięciem.
„Wtargnięciem”? To nie było miłe.
Nawet przy tak dużej ilości zgromadzonych danych
dajecie beztagowcom uciec.
Pomyślałem, że może brakuje wam ludzi.
Chciałem pomóc w waszym śledztwie.
Naszym „śledztwie”, tak?
Archaizmie, kiedy wszystko robiono na piechotę.
Przypomina mi to nieistniejącą już organizację policyjną.
Szkoda, że NARKO zostanie tak samo rozwiązane.
To nie jest jeszcze przesądzone.
Tak pan myśli?
W każdym razie proszę nam pozwolić zająć się śledztwem w sprawie beztagowców.
Jeśli kiedykolwiek będziemy potrzebować ludzi na ulicach,
skontaktujemy się z panem później.
Jak poszło?
Nie udało się, co?
Wyciągnęli nawet szefa Biura Sprawiedliwości. Rety.
Powiedział, że to szkoda, że zamykają NARKO.
Co za gnojek.
Po kolei zabierają wszystkie miejsca pracy.
Jak można się było spodziewać po Biurze Sprawiedliwości.
Siły Biura rosną,
podczas gdy my słabniemy.
Nikt nie wygra z płynącym czasem.
Czemu się pan zatrzymał?
Jedziemy dalej.
Dokąd znowu?
Dzieciak, który zhakował nasze urządzenie.
Musimy ją znaleźć.
Nie do wiary.
Obiecałaś mi Highway.
Przecież ci mówię, że byli tam NARKO.
Więc muszę to zdobyć na koncercie.
Jesteś bezużyteczna.
Posłuchaj, mam przez ciebie od cholery kłopotów.
Jeśli nie będę ostrożna, mogą mnie wyrzucić z miasta!
Taka księżniczka bez zmartwień jak ty
nie potrzebuje syfu jak Highway.
Rodzice to pikuś w porównaniu z NARKO!
Pouczasz mnie?
Nie do wiary.
Nie zapędzaj się tak.
Byłam dla ciebie miła,
bo potrafisz zhakować wszystko
i słuchałaś się mnie.
Co?
To ty powinnaś znać swoje miejsce.
Nie urodziłaś się tu, prawda?
Kogo obchodzi, że cię wyrzucą?
Szybciutko cię sprawdzimy.
Ruszamy.
Co?
Zauważyła nas?
Niestety,
taki ślimak bez muszelki jak ty
nie ma się gdzie ukryć.
Twój wydział jest na skraju rozpadu, prawda?
Jeśli mnie niesłusznie aresztujesz,
to ty stracisz swoją muszelkę.
Ty śmieciu!
Tak traktujesz dzieciaka?
Ktoś, kto może zhakować urządzenie NARKO,
nie może być zwykłym dzieciakiem.
Zapomnij o tym martwym beztagowcu.
Po co tak bardzo chcesz zdobyć narkotyki?
Stój!
Gdzie się nauczyłaś tak hakować?
- Za nią! - Czekaj.
Ale znowu stracimy ją z oczu.
Dobrze.
Takiej zwierzyny się nie goni.
Tylko na nią czeka.
Nie urodziłaś się tutaj.
Kogo obchodzi, że cię wyrzucą?
Taki ślimak bez muszelki jak ty nie ma się gdzie ukryć.
Jedziesz ze mną.
Zapomnij o tym martwym beztagowcu...
DEPARTAMENT KONTROLI NARKOTYKÓW
INFORMACJE
To ten nasz dzieciak.
Nie przewieźliście go?
Przewieźliśmy go, jak należy.
Już prawie został Nowym Obywatelem.
Ale skąd macie te dane?
Podobno były na urządzeniu NARKO.
To był on.
INFORMACJE O SPRAWIE
Znowu Jaszczur?
Yoshiaki Kageyama z Departamentu Kontroli Narkotyków.
Znany jako Jaszczur.
To weteran NARKO.
Szybko i po cichu zbliża się do celu i osacza go bez ostrzeżenia.
Skoro to NARKO, były w tym narkotyki?
Nie ma na to dowodów.
To po co był tam zespół NARKO?
Kogo to obchodzi?
Nie powiążą go z nami.
Żartujesz sobie?
Ktoś zginął.
Zignorujesz to, bo nie miał taga?
Ta sprawa podlega nam,
więc będę informować was na bieżąco.
Dziękuję.
Kurczę, co tu się dzieje?
Czy ten Jaszczur cię ściga?
To nie twoja sprawa. Na razie.
Jesteś głodna?
- Staruszku. - Tak?
Dodaj jeden talerz.
Co?
Nie dotykaj.
To samochód klienta.
Na zewnątrz
pracujemy dla bogatych klientów. Naprawy aut i motocykli benzynowych.
A to tutaj
to nasza dusza.
Twoja twarz pyta: „Jak to ma pomóc?”.
Wcale nie.
Spoko. To dobre pytanie.
Sam nie jestem tego pewien.
Ale uwielbiam to uczucie,
kiedy ściskam manetki i perfekcyjnie manewruję.
Skoro mowa o manewrowaniu,
gdzie się nauczyłaś takich technik?
Zhakowałaś urządzenie NARKO.
Co ważniejsze, ktoś zhakował urządzenie tej kobiety przede mną.
Ma dobre zabezpieczenia?
Co?
Hugo.
O, jesteś. Chciałem cię o coś zapytać.
Później. To pilne zadanie.
To nasz szpital.
Rozumiem.
Dołączę później. Możesz jechać pierwszy?
Masz jakieś informacje?
Zapytałam w schronisku, do którego wysłaliśmy dzieci.
Zniknął, gdy odwrócili wzrok.
Jeszcze pokopię, a ty zajmij się dostawą.
Jesteś pewna?
Niedawno zaczęli nas obserwować.
To zbyt ryzykowne.
Rozumiem. Zostaw to mnie.
A co z przekroczeniem Muru?
Będzie dobrze. Mam tu geniusza hakerstwa.
Że niby ja?
- Nie ma mowy. - No to cię stąd wyrzucimy.
Nie możemy zostawić w warsztacie dobrego hakera samego.
Co?
Nie masz dokąd wrócić, prawda?
Jeśli tam pójdziesz, Jaszczur znów na ciebie zapoluje.
Dobrze? Chodź z nami.
Do diabła.
Tym razem zaczniemy w szpitalu w Zachodniej,
przekroczymy Mur dwa razy,
i dojedziemy do szpitala w Dzielnicy Wschodniej.
DZ. ZACHODNIA DZ. WSCHODNIA
Co dostarczamy?
Serce.
Chwila, to znaczy...
Tak, na przeszczep.
Zgodnie z prawem to przeterminowany towar, który ma być wyrzucony.
Ale wiesz, wciąż tętni w nim życie.
Wytrzyma do przeszczepu, o ile szybko je dostarczymy.
Rząd ma surowe standardy. Ratowanie ludzi nie jest priorytetem.
I tu wchodzimy my.
Dla pieniędzy zrobicie wszystko, co?
Nie chwal nas za bardzo.
Musi dojechać na miejsce w ciągu 30 minut.
Pospieszcie się, proszę.
Zostawcie to Warsztatowi Suma.
To dron okamochi.
Pozwala nam bezpiecznie przewozić większość rzeczy.
Znowu analogowa metoda.
Spoke, liczę na twoje wsparcie.
Rozumiem.
A ty, skoro w pojemniku z sercem jest tag...
Otworzę Mur w trakcie przekraczania.
Tak jak tamta pani.
Tak. Szybko łapiesz.
Dasz radę.
A jeśli nie?
Dobra. Ruszajmy!
Ej, nie ignoruj mnie!
Myślałam, że jedziemy ekspresówką.
Wtedy byśmy nie zdążyli.
Hej!
Jak ty tędy w ogóle jedziesz?
To instynkt.
Jedź tam, dokąd prowadzi cię intuicja!
Zbliża się Mur.
Wiem przecież.
Do roboty.
Nie otworzyło się!
To może... tak?
Udało się.
Zbliża się do nas.
Zostaw to mnie.
Przekroczyliśmy pierwszy Mur. Dobra robota.
A mówiłaś, że nie dasz rady.
Dobra, zabawa dopiero się zaczyna!
O kurczę.
Przepraszam.
Nie ma czasu. Jedziesz z Hugo.
Co?
Tylko nim nie trzęś.
Jaja sobie robisz. W ten sposób serce się rozpadnie.
Wybacz, to jedyny sposób.
Jedziemy, Kai.
Nie mogę. To niemożliwe.
Ktoś na to czeka.
Wiedząc o tym, musimy im to dostarczyć.
Nie dostarczamy tylko organu.
Wkładamy w to nasze serca.
Słaby ten żart.
Zamknij się.
Tam.
Dziękuję.
- Pospieszmy się. - Tak.
To ta rodzina czeka na serce.
Serca dostarczono nie tylko klientowi, ale także nam.
To tak, jakbyśmy dzielili się sercem.
Jak mówiłam, to było okropne.
WARSZTAT SUMA
Ale zgłodniałem.
Chodźmy coś zjeść, Spoke...
- Cholera! - Cholera!
Zapomnieliśmy o nim!
- Ja pojadę. - Co?
Nie ma sensu, żebyśmy jechali oboje.
Dobra, zajmij się tym.
Witaj
w Warsztacie Suma.
Wszyscy wędrują, szukając swojego miejsca.
Ale miejsce, w którym wszystko gra, niekoniecznie jest wygodne.
Nie daje cukierków byle komu.
O czym ty mówisz?
Hugo jest miły dla ludzi, którzy nie mają swojego miejsca.
Gdzie jesteś?
- Mój motor jest uziemiony. - Wszystko w porządku?
Właśnie go wieziemy. Jest cały.
Chodziło mi o dostawę.
Dowieźliśmy serce na czas.
Nie straszcie mnie tak.
Gdy wróciłam, nikogo nie było.
Nikogo?
Nie ma tam Hugo?
Co? Nie widzę go tu.
Nie ma go w warsztacie?
Ojcze. Chwileczkę.
- O co chodzi? - Jesteśmy.
Czy Hugo wyszedł po obejrzeniu tego?
ZAMKNIĘTE NA STAŁE
Dowiedziałam się kilku rzeczy o chłopcu, którego dostarczyliśmy.
Dzień przed śmiercią chyba ktoś go zabrał.
Muszę to potwierdzić,
ale wygląda na to, że Jaszczur może być w to zamieszany.
Co? Jaszczur był w to zamieszany?
Co?
Napisy: Grzegorz Marczyk