กิ้งก่า
โอเค ใจเย็นก่อน
ฉันเข้าใจว่าทุกคนรู้สึกยังไง แต่ไว้เราคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
ดูท่าเขาจะได้รับการรักษาอย่างดี
ค่อยยังชั่ว
แก...
มาทําอะไรที่นี่
ถ้าพวกนายถูกจับได้ตอนนี้ ฉันลําบากแน่
ไม่ได้มาตามล่าเราเหรอ
แหงล่ะ ทุกคนโดนหมายหัว เป็นอาชญากรที่มีหมายจับ
ข้อหาลักลอบขนยาเสพติดและฆ่าพ่อค้ายา
- นั่นเราไม่ได้... - ไค
เราต้องหนีก่อน
ยังดีที่ตาแก่นี่หัวไวเข้าใจโลก
- ทีนี้มาคิดกันว่าจะไปไหน - อะไรนะ
พวกนายทุกคนไม่มีที่ให้กลับไปกันแล้ว
ตอนนี้อู่ของพวกนายโดนป.ป.ส. ยึดไปเป็นของกลางแล้ว
เราจะไปร่วมมือกับเขาทําไม
ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด
- เข้าใจผิดเหรอ - ฟังเขาก่อนเถอะ
เจอแล้วค่ะ
เก่งมาก
แผนที่กระดาษ
ใช่ เพราะมันตรวจจับอุปกรณ์ของเราได้
ทีนี้ก็...
ทันทีที่พวกนั้นเข้าประจําที่
มันจะแกะรอยความเคลื่อนไหวเราได้ทันที
แต่ในบริเวณนี้
ระบบตรวจสอบย้อนกลับไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่
เราต้องตัดผ่านตรงนั้น
แล้วรู้ข้อมูลสีเทาแบบนั้นได้ยังไง
การกําจัดหนูคืองานของฉัน
พวกมันชอบมารวมตัวกันในที่มุมอับแบบนี้
ต่อไปก็คือปัญหา
พอจะมีที่ซ่อนที่เลี่ยงระบบตรวจสอบย้อนกลับมั้ยล่ะ
จะมีได้ยังไง
ตกใจนะเนี่ย
ขนาดพวกนายขี่มอเตอร์ไซค์ไปไหนต่อไหน
พวกนายก็ยังไม่มีทางเลือก ต้องอยู่แต่ในระบบ
น่าเสียดายที่เรามีไม่มีเหตุผลให้หนีหรือซ่อนตัว
เราไม่เหมือนไฮยีน่าอย่างนาย ที่ยึดติดกับองค์กรที่ล่มสลาย
เธอนี่มัน...
ไม่มีเวลามาเถียงกันแล้ว
ระบบจับความเคลื่อนไหว ของกําแพงจะทํางานแล้ว
เราไปไหนดี
นี่
หมู่บ้านชายขอบเหรอ
ก็อาจได้ผล
ไค รู้จักที่นี่ได้ยังไง
(โตเกียว โอเวอร์ไรด์)
พ่อ เรากําลังเข้าซอย
รับทราบ
ทีนี้บอกได้รึยัง
ว่านายมาทําอะไรที่นี่
พวกเราป.ป.ส.ไล่ล่าการส่งยามานานแล้ว
แต่พวกนายกลับหลบการจับของเราไปได้
แล้วจู่ๆ พวกนายทุกคนก็โผล่มาตรงหน้าเรา
อย่างกับมีคนนําทางพวกนายมาหาเรา
หมายความว่าไง
เรามุ่งเป้าไปที่พวกค้ายาที่งานคอนเสิร์ตเมื่อวาน
แต่ระหว่างทางไปสถานที่จัดงาน
ฉันได้ข้อมูลว่าพ่อค้ายาเริ่มเคลื่อนไหว
นึกว่าพวกมันจะระวังพวกเรา และเปลี่ยนสถานที่ซื้อขาย
แต่พอไปถึงที่นั่น สิ่งที่เราเจอคือ
ศพพ่อค้ายา แล้วก็พวกนายทุกคน
ดูจากที่เกิดเหตุ
ก็เหมือนพวกนายจะมีเรื่องขัดแย้งกัน กับลูกค้าและฆ่าพวกนั้นทิ้ง
แต่ว่า...
วิธีที่ใช้ปืนนี้เป็นฝีมือของมืออาชีพ
ยิงไม่พลาดเลย
แต่พวกนั้นไม่ได้ยิงใส่เรา
กระสุนอาจจะหมดก็ได้
ดูสิว่าพวกนั้นฆ่าไปกี่ศพ
พวกนักฆ่ามืออาชีพหนีไปตอนกระสุนหมดเหรอ
โชคดีที่ทพวกนั้นมันโง่
บอกแล้วไงว่าเราไม่ได้ฆ่าใคร!
พอข้าไปถึง พวกนั้นก็ตายแล้ว!
อุปกรณ์ใครบ้างที่เคยโดนแฮก
พอพูดถึงเรื่องนี้ ไคเคยแฮกฉันครั้งนึง
พอนึกย้อนไปเรื่องนั้น
ฉันเคยเห็นเครื่องหมายว่า มีคนแฮกอุปกรณ์ของวาตาริก่อนฉัน
ฉันเคยบอกฮิวโก้แล้ว แต่เราก็มัวยุ่งเรื่องส่งของ
การเคลื่อนไหวของเราถูกสะกดรอยเหรอ
ไม่ มันไม่จบแค่นั้น
ทุกการเคลื่อนไหวของพวกนาย ถูกชักนําด้วยวิธีที่แยบยล
แต่ฉันคิดว่าทุกคนเชื่อว่า ได้ขี่มอเตอร์ไซค์ไปไหนต่อไหนอย่างมีอิสระ
ไม่มีทาง
เขามีเหตุผล
หลังจากมีคนฆ่าพ่อค้ายา
ถ้าพวกนั้นหาจังหวะเหมาะๆ เพื่อให้ดูเหมือนเราเป็นคนฆ่า
และทําให้เรามาเจอกับพวกป.ป.ส.
ทุกอย่างก็สมเหตุสมผล
เป็นไปได้เหรอ
ใช่เลย
ถ้าฉันไม่หนีไป
ก็ไม่มีใครไปที่งานคอนเสิร์ตหรอก
คิดว่ามีคนนําทางเราเหรอ
ไม่
คนที่รู้ความเคลื่อนไหวของเรา...
ยังมีอีกคน
อิเอะอุจิ
อิเอะอุจิเป็นหนึ่งในข้าราชการหลายคน
แต่เธอมีสิทธิพิเศษอย่างนึง
เธอมีสิทธิ์เข้าถึง การสแกนข้อมูลของโตเกียว อินไซต์
อินไซต์
พลังที่มองเห็นทั่วโตเกียว
มันรู้ทุกย่างก้าวของเราเหรอ
แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามันคอยจับตาดูเราตลอดหรอก
มันจัดการข้อมูลทั้งหมดในโตเกียว
ซึ่งมากมายมหาศาลมาก มนุษย์ไม่มีทางเข้าใจได้
ส่วนที่เธอดูแล
เป็นส่วนเดียวในระบบที่ควบคุมโดยมนุษย์
กําแพง
ใช่แล้ว
การควบคุมกําแพง อิเอะอุจิจะช่วยให้ การทํางานของอินไซต์เป็นไปอย่างสมบูรณ์
และสามารถจับข้อมูล ความเคลื่อนไหวในระดับมนุษย์
ตราบใดที่เรายังอยู่ในระบบเครือข่าย
ระบบตรวจสอบย้อนกลับหาพวกมันไม่เจอเหรอ
หมายความว่าไง
เป็นไปได้ว่าพวกมันกําลังเคลื่อนไหว ในพื้นที่การสแกนของเรามีกําลังอ่อน
น่ารําคาญชะมัด
แล้วคุณต้องการอะไรจากผม
เพื่อขยายระบบตรวจสอบย้อนกลับ
โปรดอนุมัติการนําทางด้วยค่ะ
คุณจะโยกย้ายผู้อยู่อาศัยตามอําเภอใจเหรอ
ผมลังเลใจทีเดียวนะ
คนอาจเข้าใจผิดว่าการใช้ข้อมูลแบบนี้ จะเป็นการจํากัดเสรีภาพของพวกเขา
ระบบเพิ่มประสิทธิภาพส่วนนี้เอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน
ด้วยการนําทางผู้พักอาศัยผ่านอุปกรณ์ต่างๆ
และขยายระยะการเคลื่อนไหว
เราสามารถเพิ่มระยะสแกนและความแม่นยําได้
เข้าใจแล้ว
เอาให้ชัวร์นะว่า จะไม่มีใครแกะรอยมันมาถึงผมได้
ขอบคุณค่ะ
ถ้านี่เป็นแผนที่ถูกวางไว้
เด็กๆ ที่เรานําส่ง ก็ถูกพามาโตเกียวเพื่อใช้งานเหรอ
อิเอะอุจิรู้ดี
ว่ากุญแจสู่เมืองนี้ คือมนุษย์ที่ยังไม่ถูกแปลงเป็นดิจิทัล
ตัวตนที่มองไม่เห็นเหล่านั้น คือพลังที่ขับเคลื่อนโลกได้
จะใช้เมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ
และกําจัดพวกเขาได้ตามใจ
โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเมืองนี้ให้ดีที่สุด
เด็กพวกนั้นก็ด้วยเหรอ
เฮ้ย เห็นนี่มั้ย
นี่คือ...
การไหลของรถพวกนี้
ระบบกําลังนําทางพวกเขา
เหมือนกับเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเดียวกัน
ดูเหมือนพวกนั้นจะเคลื่อนไหวแล้วสินะ ผู้อยู่อาศัยทุกคนเป็นเครื่องสแกน
(ระดับประสิทธิภาพ 99.79 เปอร์เซ็นต์)
นี่คือ...
เมืองโตเกียว
ในรูปแบบที่เหมาะสมที่สุด
(พบแล้ว)
เจอตัวแล้ว
เธอเจอเราแล้ว
เราก็เกือบถึงแล้วเหมือนกัน
เอามอเตอร์ไซค์ลงเลย
ไค ไปกันเถอะ
ฉัน...
ไค!
ฉันขี่ไม่ได้
อย่ามาขวาง!
ถ้าฉันขี่ ฉันจะ...
พูดอะไรของนาย!
ไค แฮกมันได้มั้ย
ไม่ได้หรอก
เราคงต้องทิ้งมอเตอร์ไซค์ไว้
กิ้งก่า ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่เป็นเหรอ
อย่าไร้สาระน่า
รถน่ะได้ แต่ฉันไม่เคยแตะมอเตอร์ไซค์ด้วยซ้ํา
แค่นี้เหรอ!
(พบแล้ว)
พวกนั้นจะตามมาทันแล้ว
พ่อ เร่งแซงพวกเราไปเลย
โอเค เข้าใจแล้ว จะลองดูนะ
(พบแล้ว)
ตอนนี้เลย!
(พบแล้ว) (หายไป)
เกาะให้แน่นๆ!
นานมากแล้วนะเนี่ย จะบิดให้สุดฝีมือเลย
(พบแล้ว)
(หายไป)
เงียบมากเลย
เพราะมันห่างจากระบบตรวจสอบย้อนกลับ และฟังก์ชันการทํางานของเมืองทั้งหมดถูกตัด
ไม่มีใครอยากอยู่ในที่แบบนี้อีกแล้ว
ใช่ เราไม่เคยมาส่งของแถวนี้เลย
เราอยู่ไม่ไกลจากใจกลางเมือง แต่มันก็ต่างกันสิ้นเชิง
ไค ที่นี่ใช่มั้ย
ใช่ ฉันเป็นคนที่นี่
ยังไงนายก็เป็นข้าราชการใช่มั้ย
ใช่ ทําไม
นายเป็นคนแจ้งเบาะแสไม่ได้เหรอ
ใช้อินไซต์เป็นหลักฐานก็ได้
ปัญหาก็คืออินไซต์นั่นแหละ
มันเป็นตัวควบคุมความจริงที่อยู่ในมือพวกนั้น
ใช่ แต่...
และหนึ่งแผนกที่สามารถสั่งการอินไซต์ได้ก็คือ...
ใช่ กระทรวงดิจิทัลที่อิเอะอุจิทํางานอยู่
พวกนั้นถึงได้รู้ว่ามีใครเข้าออกโตเกียวบ้าง
งั้นหลักฐานสําคัญของเราก็อยู่ในมือศัตรู
แต่ถ้าเราไม่เข้าไปขัดขวาง
อิเอะอุจิก็จะทําอีก
ถ้าต้องการหลักฐาน
เราอาจจะพอมีนะ
ฮิวโก้!
ฮะ
ไง
ระวังหน่อย!
ฮิวโก้ เป็นอะไรรึเปล่า
อย่ากดดันตัวเอง
ไม่ มันไม่มีประโยชน์
- อะไรนะ - หิวจะตายอยู่แล้ว
โธ่เอ๊ย
เข้าใจแล้ว
เราอาจมีโอกาสด้วยเจ้าสิ่งนี้
นั่นอะไร
บัญชีลับของคนที่เคยโดนกิ้งก่าจับแล้วถูกปิดระบบ
เขาทํามาหากินด้วยการส่งของผิดกฎหมาย
ปล่อยให้พวกมันหลุดมือไปได้ ขนาดผมให้อํานาจคุณแล้วนะ
ขออภัยด้วยค่ะ
หน้าที่ของเราคือทําให้เมืองนี้ทํางานได้
ในฐานะเมืองที่ดีที่สุดที่ไร้ของเสียที่ไม่จําเป็น
เพื่อบรรลุถึงจุดนั้น...
เราต้องกําจัดสิ่งที่ไม่จําเป็นออกไป
สมุดบัญชี
มีบันทึกสถานที่และเวลาที่ไปส่งของ
พูดอีกอย่างก็คือเรารู้ว่าข้ามกําแพงได้เมื่อไหร่
ถ้าเรารู้เรื่องนี้...
เราก็จะสามารถใช้หลักฐานเปิดโปง ว่าอิเอะอุจิลบข้อมูลนั่น
ใช่
แต่เราจะฟ้องเธอได้ยังไง
ต่อให้เราส่งข้อมูลเข้าระบบ มันก็จะถูกปฏิเสธอยู่ดี
การส่งของ
หืม
ใช่ เราจะส่งให้พวกเขาโดยตรงเลย
- อะไรนะ - เดี๋ยวก่อน
ครั้งนี้เราควรหนี
ไม่เห็นจะต้องหมกมุ่นกับการอยู่ที่นี่เลย
- ถ้าเราเปลี่ยนตําแหน่ง... - คิดว่าเราจะหนีกันได้ตลอดไปเหรอ
จริงอยู่ ตอนนี้เรามีหลายทางเลือก
เราจะขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปก็ได้
เราจะส่งข้อมูลนี้ไปที่กระทรวงดิจิทัลก็ได้
ยังไงเราก็ต้องเดินหน้าเต็มสปีด
เอางี้มั้ยล่ะ
แต่ละคนไปคิดกันว่าเราจะเอายังไง
แล้วก็ออกตัวกันพรุ่งนี้เช้าตอนพระอาทิตย์ขึ้น
ไม่ว่าใครจะเลือกทางไหน
ก็ไม่ว่ากัน
- ได้ - ได้
ผู้คนเคลื่อนที่ไปมาอย่างไร้จุดหมาย ไม่หยุดหย่อน และไร้ความหวัง
นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นดาว
มองหาที่ที่จะเป็นเจ้าของ
แม้ว่าพวกเขาจะปกป้อง ขโมยหรือถูกขโมยไป
พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น
(รีบูตระบบ)
ฮิวโก้
- หืม - เอ่อ...
ยังเจ็บอยู่มั้ย
นิดหน่อย
ฉันอยากขอโทษ
ทั้งหมดเป็นเพราะฉันมาที่ซูมะการาจ...
ฉันอยากขอบคุณนาย
คนที่สังเกตเห็นว่าอุปกรณ์ของเราถูกแฮก
คือนายใช่มั้ย
ไม่งั้นก็ไม่รู้อะไรจะเกิดขึ้นใช่มั้ยล่ะ
แต่ถ้าวันนี้ฉันไม่พุ่งออกไปแบบนั้นล่ะก็...
เอาเถอะ ไม่เป็นไร
ต่อให้คนที่ขี่รถเป็นก็อาจจะพุ่งไปแบบนั้นเหมือนกัน
ว่าไงนะ
มอเตอร์ไซค์ไม่เหมือนรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ
พวกมันตั้งตรงด้วยตัวมันเองไม่ได้ด้วยซ้ํา
ถ้านายมีมอเตอร์ไซค์ นายก็พุ่งออกไป ช่วยคนที่นายรักได้ในพริบตา
แต่ถ้าไม่มีใครคอยคุมแฮนด์จับ มันก็เป็นแค่ก้อนโลหะเย็นๆ
แต่ตอนนั้น
ตอนนายขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป
นายทําให้ฉันนึกเรื่องสําคัญขึ้นมาได้
จงพุ่งไปข้างหน้าบนเส้นทางที่นายเลือกเอง
นี่เหมือนตราเกียรติยศเลย
โอ๊ย!
เป็นอะไรมั้ย
ฉันอยากออกไปจากที่นี่เหลือเกิน
ถ้าไม่มีแท็ก
ฉันคิดว่าฉันจะไม่มีวันเป็นอิสระ
ที่ที่ฉันจากมา...
คนเร่ร่อนไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างแก ไม่มีที่ให้หลบซ่อนหรอก
แล้วฉันเป็นใคร...
ใครจะสนล่ะว่าเธออยู่ไม่ได้
ฉันไม่เคยรู้เรื่องนั้นเลย
แต่ตอนนี้...
ฉันก็อยากเหมือนกัน
จากนี้ไป...
ทุกคน ฟังฉันนะ
ฉันจะเอาสมุดบัญชีไปส่งเอง
นี่คือที่ที่เรา...
อะไรนะ ไม่ได้ยินเลย
เราจะไปแล้ว เร็วเข้า เตรียมตัวให้พร้อม
ถ้าเจอยัยนั่น จะขออัดหน้านางสักป้าบ
อย่าไปยุ่งกับเธอเลย
พวกนายนี่โง่จริงๆ
- เอาล่ะ - โอ๊ะ
พร้อมจะไปจัดส่งด้วยหัวใจรึยัง
อืม
คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล