1
00:00:17,434 --> 00:00:19,102
ฉันชื่อแคเรน คัมเมอเรอร์

2
00:00:19,185 --> 00:00:20,395
ฉันชื่อแคเรน คัมเมอเรอร์

3
00:00:20,478 --> 00:00:21,479
ฉันถูกลักพาตัวมา

4
00:00:21,563 --> 00:00:23,481
- ฉันถูกลักพาตัว
- และฉันถูกลักพาตัวมา

5
00:00:23,565 --> 00:00:25,358
ฉันถูกลักพาตัวมา

6
00:00:26,568 --> 00:00:30,238
คดีลักพาตัวที่เอฟบีไอทำมักจะจบไม่สวย

7
00:00:30,780 --> 00:00:32,574
สถิติจะแสดงให้เห็น

8
00:00:32,657 --> 00:00:36,119
ว่าเหยื่อส่วนใหญ่ไม่รอดชีวิต
หลังจากเวลาผ่านไประยะหนึ่ง

9
00:00:37,829 --> 00:00:42,709
เธอกลัว สีหน้าเธอหวาดกลัวมาก

10
00:00:43,293 --> 00:00:46,004
ใครก็ได้ช่วยฉันที

11
00:00:47,297 --> 00:00:50,550
ในคดีแบบนี้ เวลาไม่เป็นมิตรกับเรา

12
00:00:51,426 --> 00:00:53,219
ฉันกลัวแทนเธอ

13
00:00:54,554 --> 00:00:55,722
ฉันกลัวแทนเธอ

14
00:00:56,848 --> 00:01:00,769
(แฟนเก่ายอดแย่)

15
00:01:14,115 --> 00:01:19,788
เมื่อปี 2006 ฉันเพิ่งแยกทางกับสามี
ที่แต่งงานกันมา 17 ปี

16
00:01:20,580 --> 00:01:22,540
และฉันก็เริ่มออกเดตอีกรอบ

17
00:01:23,958 --> 00:01:27,712
ฉันเป็นผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน
ของศูนย์การแพทย์เบิร์ต ฟิช

18
00:01:28,296 --> 00:01:30,298
ฉันมีบ้านของตัวเอง

19
00:01:30,840 --> 00:01:33,885
ฉันเพิ่งซื้อรถมัสแตงจีที ปี 2006
ใหม่เอี่ยมมาคันหนึ่ง

20
00:01:34,928 --> 00:01:37,180
ฉันรู้สึกเป็นอิสระมาก

21
00:01:37,263 --> 00:01:39,015
และฉันก็รู้สึกดีมากๆ

22
00:01:39,557 --> 00:01:42,936
(แคเรน
เดย์โทนาบีช ฟลอริดา)

23
00:01:43,728 --> 00:01:46,981
แคเรนเป็นป้าทางฝ่ายแม่ฉัน

24
00:01:47,065 --> 00:01:50,318
เราสนิทกันมากตั้งแต่ฉันยังเล็ก

25
00:01:51,069 --> 00:01:55,115
แคเรนเป็นคนรักอิสระมากๆ

26
00:01:55,782 --> 00:01:58,159
สนุกสนาน บ๊องๆ

27
00:01:58,243 --> 00:02:03,498
เธอจะพูดอะไรตามใจคิดเวลามีเรื่องอยากพูด

28
00:02:04,958 --> 00:02:09,587
ฉันพักอยู่กับเธอในปี 2006

29
00:02:09,671 --> 00:02:11,047
ตอนนั้นฉันอายุ 18

30
00:02:11,131 --> 00:02:14,175
แคเรนกับฉันสนุกกันมากค่ะ

31
00:02:14,259 --> 00:02:19,764
ฉันว่าการที่มีฉันอยู่ใกล้ๆ
หลังจากเธอหย่าน่ะช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้น

32
00:02:19,848 --> 00:02:22,892
เหมือนมีที่พักใจในวันที่ยากลำบากแบบนั้น

33
00:02:24,060 --> 00:02:28,231
เธอใช้ชีวิตแต่งงานมานานมาก
และตอนนี้เธอก็กลับมาโสด

34
00:02:28,982 --> 00:02:31,151
โสดแล้วก็ออกเดต

35
00:02:31,234 --> 00:02:33,069
(มกราคม 2006)

36
00:02:33,153 --> 00:02:37,073
คืนหนึ่ง ฉันกับน้องสาวออกไปโอเชียนเด็ค

37
00:02:37,157 --> 00:02:39,284
มันเป็นที่ที่เหมาะกับการพบปะผู้คน

38
00:02:41,077 --> 00:02:43,413
สก็อตต์เข้ามาหาฉันและขอฉันเต้นรำ

39
00:02:44,330 --> 00:02:47,750
เขาล่ำมาก ผมบลอนด์ ตาฟ้า

40
00:02:48,751 --> 00:02:51,713
เขาบอกฉันว่าเขาเริ่มเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว

41
00:02:51,796 --> 00:02:56,634
และฉันก็เห็นว่ามันน่าสนใจมาก
เพราะตอนนั้นฉันเองก็ชอบออกกำลังกาย

42
00:02:57,969 --> 00:03:00,972
ตอนฉันเจอสก็อตต์ ฉันรู้สึกว่าเราปิ๊งกันนิดหน่อย

43
00:03:02,307 --> 00:03:05,018
ฉันโทรหาเธอตอนเช้าเพื่อดูว่า
"เป็นยังไงบ้าง" อะไรแบบนั้น

44
00:03:05,101 --> 00:03:08,438
เธอบอกว่า "อ๋อ มันยอดเลย ฉันชอบเขาจริงๆ"

45
00:03:09,147 --> 00:03:13,234
ฉันเจอเขาตอนปลายเดือนมกรา
และวันวาเลนไทน์ก็เปิดหูเปิดตาฉันจริงๆ

46
00:03:14,527 --> 00:03:20,325
เขาให้ดอกไม้ฉัน เขาให้ดัมเบลฉัน
ที่จริงเขาจ่ายเงินไปกับฉันเยอะมาก

47
00:03:21,075 --> 00:03:25,413
เราเคยไปเต้นรำด้วยกัน
ที่คลับบางแห่งในเดย์โทนาบีช

48
00:03:25,955 --> 00:03:28,374
เราจะออกไปกินมื้อค่ำด้วยกัน

49
00:03:29,375 --> 00:03:31,085
ฉันชอบสก็อตต์จริงๆ

50
00:03:32,420 --> 00:03:35,131
แคเรนตกหลุมรักแบบโงหัวไม่ขึ้น

51
00:03:35,215 --> 00:03:38,509
เธอแบบ "อ๋อ มีผู้ชายคนนี้อยู่ เขาหล่อมาก"

52
00:03:38,593 --> 00:03:40,428
พวกเขาดูเหมาะสมกันดี

53
00:03:40,511 --> 00:03:43,556
พวกเขาสนุกกัน หัวเราะกัน

54
00:03:43,640 --> 00:03:50,563
และฉันก็คิดว่านั่นคือสิ่งที่ขาดหายไปนานมาก
จากชีวิตแต่งงานก่อนนั้นของแคเรน

55
00:03:50,647 --> 00:03:52,982
ฉันว่าเธอเลยมีความสุขมาก

56
00:03:53,066 --> 00:03:56,110
ตอนที่เธอเริ่มมีความรู้สึกนั้นอีกครั้ง

57
00:04:02,575 --> 00:04:07,997
ฉันทำงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่ชอบเรื่องไพ่ทาโรต์ หินคริสตัล

58
00:04:08,081 --> 00:04:11,000
เธอมีหมอดูไพ่ทาโรต์ในคอนเนตทิคัต

59
00:04:11,084 --> 00:04:13,920
ที่เราให้ทำนายไพ่ทางโทรศัพท์ได้

60
00:04:14,545 --> 00:04:17,298
เธอให้เบอร์ฉันมา
บอกว่า "แคเรน อยากลองมั้ย"

61
00:04:18,299 --> 00:04:20,260
ฉันอยากรู้อยากเห็นมาก

62
00:04:23,763 --> 00:04:25,181
ฉันเลยทำตามนั้น

63
00:04:27,558 --> 00:04:29,269
เธออ่านไพ่ฉัน

64
00:04:31,562 --> 00:04:34,774
แล้วจู่ๆ เธอก็พูดว่า "คุณได้เจอคนคนนี้"

65
00:04:34,857 --> 00:04:35,900
(ปีศาจ)

66
00:04:35,984 --> 00:04:39,195
"เขาบ้าคลั่ง และคุณก็ต้อง
หนีไปให้พ้นจุดนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่เร็วได้"

67
00:04:40,697 --> 00:04:42,865
ฉันแบบ "แหม เธอไม่รู้อะไรหรอก"

68
00:04:43,866 --> 00:04:45,493
"ให้ตายสิ เธอจะรู้ได้ยังไง"

69
00:04:46,703 --> 00:04:49,664
ฉันไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วเธอพูดจริงมากๆ

70
00:04:55,211 --> 00:04:59,716
ฉันสังเกตเห็นว่าสก็อตต์
เริ่มมาป้วนเปี้ยนอยู่ตลอดเวลา

71
00:05:00,466 --> 00:05:03,428
แบบว่าเขาเริ่มทิ้งของไว้ที่นั่น

72
00:05:03,511 --> 00:05:07,682
และพอฉันรู้ตัวอีกที เขาก็อยู่ที่นั่นตลอด

73
00:05:09,017 --> 00:05:11,019
ที่จริงเขาอาศัยอยู่กับพ่อแม่เขา

74
00:05:11,602 --> 00:05:13,354
อยู่ถัดไปไม่ไกลบนถนนสายเดียวกับฉัน

75
00:05:14,772 --> 00:05:18,234
ฉันไม่ได้มองหาความสัมพันธ์แบบผูกมัดอยู่จริงๆ

76
00:05:18,318 --> 00:05:21,738
อาจจะคบกันแบบออกเดต แต่ไม่มีอะไรเกินนั้น

77
00:05:24,324 --> 00:05:26,075
แล้ววันหนึ่งฉันก็กลับมาบ้าน

78
00:05:26,159 --> 00:05:30,705
แล้วจู่ๆ สก็อตต์ก็ย้ายเข้ามาอยู่บ้านฉันแล้ว

79
00:05:30,788 --> 00:05:32,582
แล้วเขาก็ว่า "ใช่ ผมย้ายเข้ามาแล้ว"

80
00:05:33,082 --> 00:05:35,668
และพอฉันบอกว่า
"เอ้อ คุณอาจต้องออกไป"

81
00:05:35,752 --> 00:05:39,088
นั่นคือตอนที่เขาพูดว่า
"ผมรับจดหมายที่นี่มาเกือบเดือนแล้ว

82
00:05:39,172 --> 00:05:40,048
โดยที่คุณไม่รู้ตัว"

83
00:05:40,131 --> 00:05:42,258
เพราะเขาจะมาดูตู้จดหมายฉัน
หาจดหมายของเขา

84
00:05:42,342 --> 00:05:44,469
ก่อนฉันกลับจากทำงาน

85
00:05:45,553 --> 00:05:47,680
ฉันไม่พอใจเรื่องนั้นนัก

86
00:05:47,764 --> 00:05:50,350
แต่ฉันไม่ได้คิดจริงๆ ว่ามันสำคัญแค่ไหน

87
00:05:50,433 --> 00:05:53,019
ที่เขารับจดหมายที่นั่นกับอะไรๆ ในตอนนั้น

88
00:05:54,812 --> 00:05:59,317
สก็อตต์เริ่มทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมากขึ้น

89
00:05:59,400 --> 00:06:02,987
แบบว่าถ้าฉันอยากไปร้านขายของกับแคเรน
หรือไปช็อปปิ้งด้วยกัน

90
00:06:03,071 --> 00:06:07,408
มันก็จะแบบ "ไม่ พวกคุณไม่ต้องทำงั้นหรอก"

91
00:06:07,492 --> 00:06:10,495
เขาจ้องจับผิดทุกอย่างที่เธอทำ

92
00:06:11,537 --> 00:06:15,708
ถ้าแคเรนออกมาโดยใส่ชุดที่เขาไม่ชอบ

93
00:06:15,792 --> 00:06:18,044
เขาก็จะบอกเธอว่า "คุณต้องไปเปลี่ยนชุด"

94
00:06:18,127 --> 00:06:20,296
"คนเขาจะคิดว่าคุณมันไร้คลาส"

95
00:06:21,297 --> 00:06:24,842
แคเรนเปลี่ยนไปแน่นอนค่ะ
หลังจากสก็อตต์ย้ายเข้ามา

96
00:06:29,722 --> 00:06:32,809
คืนหนึ่งฉันกับแฟนน่ะ เราไปกินมื้อค่ำที่นั่น

97
00:06:33,309 --> 00:06:39,023
แล้วฉันก็เอาของใส่ตู้เย็น
และนั่นคือตอนที่ฉันเห็นเข็มฉีดยา

98
00:06:39,524 --> 00:06:44,695
และนั่นคือตอนที่แฟนเก่าฉันมองมาทางฉัน
แล้วเขาก็ถาม "ทำไมถึงมีสเตียรอยด์ล่ะ"

99
00:06:44,779 --> 00:06:46,739
"รู้มั้ยว่ามันผิดกฎหมาย"

100
00:06:46,823 --> 00:06:48,950
ไม่มีใบสั่งยาพวกนั้น

101
00:06:49,867 --> 00:06:51,702
และนั่นคือตอนที่ฉันเข้าไปดึงตัวแคเรนมา

102
00:06:51,786 --> 00:06:55,998
แล้วถามว่า "นั่นอะไรน่ะ
ทำไมพี่มีของพวกนั้นในตู้เย็น"

103
00:06:56,082 --> 00:07:00,545
และนั่นคือตอนที่เธอบอกฉันว่า
สก็อตต์ใช้มันเพื่อฟิตหุ่น

104
00:07:01,337 --> 00:07:04,090
และฉันก็แบบ "แคเรน นั่นมันไม่ดีเลยนะ"

105
00:07:04,173 --> 00:07:09,178
ฉันบอกว่า "ถ้าออกกำลังและทำแบบนั้นน่ะ
ความก้าวร้าวเพราะสเตียรอยด์มันจะแย่มากๆ"

106
00:07:09,971 --> 00:07:13,641
นั่นเป็นสัญญาณอันตรายค่ะ

107
00:07:16,936 --> 00:07:21,441
เดือนมีนาคม ปี 2006
สก็อตต์กับฉันคบกันมาได้สองสามเดือน

108
00:07:21,524 --> 00:07:25,153
สก็อตต์จะพูดว่า
"ทำไมเบรนน่าไม่ออกไปหาที่อยู่ของตัวเองล่ะ"

109
00:07:25,236 --> 00:07:28,322
"เธอโตพอจะไปอยู่กับเพื่อนๆ
หรืออะไรแบบนั้นได้แล้ว"

110
00:07:29,991 --> 00:07:33,494
ฉันรู้สึกได้เลยว่าสก็อตต์ไม่ชอบฉัน

111
00:07:34,537 --> 00:07:41,043
ฉันว่าฉันเป็นอุปสรรค
ขวางทางเขาในการควบคุมแคเรน

112
00:07:42,044 --> 00:07:45,006
แคเรนกับฉันไปกันได้ดีมาก
ก่อนเธอจะเจอกับสก็อตต์

113
00:07:45,089 --> 00:07:46,716
แล้วจู่ๆ

114
00:07:46,799 --> 00:07:49,969
เขาก็มาอาศัยอยู่ที่นั่น
และคุณก็ขอให้ฉันย้ายออกไป

115
00:07:50,052 --> 00:07:53,181
ไม่ใช่เธอพูดเองแน่

116
00:07:56,225 --> 00:07:58,394
ตอนสก็อตต์เสนอให้เบรนน่าย้ายออกไป

117
00:07:58,478 --> 00:08:00,938
นั่นคือตอนที่
ความรุนแรงในครอบครัวที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้น

118
00:08:04,275 --> 00:08:07,570
เขาจะกดตัวฉันไว้และตะคอกฉันทั้งคืน

119
00:08:09,071 --> 00:08:12,617
เขาเป็นคนตัวใหญ่มาก หนักประมาณ 100 กิโล

120
00:08:14,368 --> 00:08:15,786
ฉันจะมีโทรศัพท์อยู่

121
00:08:15,870 --> 00:08:18,289
และเขาก็จะกระชากมันออกจากมือฉัน ทำลายมัน

122
00:08:18,372 --> 00:08:20,249
ฉันจะได้โทรแจ้งตำรวจไม่ได้

123
00:08:22,293 --> 00:08:24,420
ฉันหนีไปจากเขาไม่ได้

124
00:08:35,556 --> 00:08:42,021
ถ้าฉันได้คุยกับแคเรนบ้างหลังย้ายออกมา
ปกติก็จะเป็นตอนที่เธอทำงาน

125
00:08:42,104 --> 00:08:44,899
เพราะนั่นเป็นเวลาเดียวที่ฉันคุยกับเธอได้จริงๆ

126
00:08:45,483 --> 00:08:48,819
ฉันแบบ "เกิดอะไรขึ้น"
แบบ "บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น"

127
00:08:48,903 --> 00:08:52,031
"ไม่ ป้าพูดเรื่องนี้ไม่ได้"

128
00:08:54,033 --> 00:08:58,079
ถ้าฉันรู้ว่ามันจะแย่แค่ไหน ฉันคงไม่มีวันทิ้งเธอมา

129
00:09:00,498 --> 00:09:04,919
แคเรนปลีกตัวออกห่างจากคนอื่นจริงๆ
และฉันก็ไม่ได้เจอเธอบ่อยนัก

130
00:09:05,920 --> 00:09:09,257
เธอไม่อยากออกไปไหนต่อไหนแล้ว
ทำอะไรๆ กับสก็อตต์ตลอด

131
00:09:10,675 --> 00:09:12,593
สก็อตต์ควบคุมแคเรนได้

132
00:09:12,677 --> 00:09:15,012
เพราะตอนนั้นเธอขาดความมั่นใจ

133
00:09:15,846 --> 00:09:20,101
การที่เพิ่งหย่ามานั่นทำให้เสียกำลังใจ

134
00:09:20,685 --> 00:09:26,023
ฉันเองก็เคยเป็นเหยื่อ
การทารุณกรรมในครอบครัวมาก่อน

135
00:09:26,107 --> 00:09:28,025
ฉันเลยรู้จักสัญญาณบ่งชี้

136
00:09:29,443 --> 00:09:34,865
ทุกคนรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ต่างกัน
แต่ความกลัวทำให้เธอกระดิกไม่ออก

137
00:09:37,577 --> 00:09:41,872
สก็อตต์บอกฉันว่าเพราะเขาย้ายเข้ามาอยู่กับฉัน
งั้นฉันก็ไล่เขาออกไปได้

138
00:09:41,956 --> 00:09:44,292
แต่ต้องทำแบบนั้นผ่านศาล

139
00:09:44,375 --> 00:09:48,087
ฉันคิดว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นกับฉันได้ยังไง
บอกตรงๆ นะคะ

140
00:09:51,132 --> 00:09:54,510
ฉันขายหน้าที่ทำให้ตัวเอง
ตกไปอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้

141
00:09:54,594 --> 00:09:58,973
เพราะนี่ฉันพึ่งพาตัวเองได้
ประสบความสำเร็จทางการเงิน

142
00:09:59,056 --> 00:10:02,226
แล้วฉันก็ตระหนักได้ว่า
ฉันคุมสถานการณ์ไม่อยู่แล้วในตอนนั้น

143
00:10:03,561 --> 00:10:08,107
ฉันเริ่มกลัวตัวเองจะไม่ปลอดภัย
แต่ฉันก็ทนมาพอแล้วเหมือนกัน

144
00:10:08,190 --> 00:10:10,901
ฉันจะพยายามทำทุกอย่าง
เพื่อเอาเขาออกไปจากที่นั่น

145
00:10:11,485 --> 00:10:13,362
ต่อให้ฉันต้องออกหนังสือขับไล่ก็เถอะ

146
00:10:13,446 --> 00:10:15,448
(กรกฎาคม 2006)

147
00:10:15,531 --> 00:10:18,576
(คบกันมาเจ็ดเดือน)

148
00:10:20,244 --> 00:10:25,708
จุดเปลี่ยนสำหรับฉันคือ
ตอนที่เขากดตัวฉันไว้ทั้งคืน ตะคอกใส่ฉัน

149
00:10:25,791 --> 00:10:29,170
เขาเอาแต่ตะคอกแล้วตะคอกอีก

150
00:10:29,754 --> 00:10:34,425
เช้าวันนั้นหลังจากเขาปล่อยฉัน
ฉันก็แต่งตัวและไปทำงาน

151
00:10:36,093 --> 00:10:39,889
ระหว่างนั้นเขาก็เริ่มโทรเข้ามือถือฉัน

152
00:10:41,599 --> 00:10:45,353
และตอนที่ฉันเดินเข้าออฟฟิศวันนั้น
ฉันก็เปิดลำโพงคุยกับเขา

153
00:10:45,978 --> 00:10:48,648
ฉันบอกเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของฉันว่า
"คุณต้องฟังนี่นะ"

154
00:10:49,649 --> 00:10:52,777
ตอนนั้นเขาตะโกนใส่ฉันว่า
"ถ้าคุณไม่กลับมา ผมจะฆ่าคุณ"

155
00:10:53,736 --> 00:10:58,991
พอมาถึงจุดนั้น ฉันก็มีพยาน
ฉันบอกว่า "คุณต้องออกไป"

156
00:10:59,075 --> 00:11:02,828
แล้วเพื่อนที่ทำงานฉันคนหนึ่งก็พาฉันกลับบ้าน

157
00:11:05,081 --> 00:11:06,791
ไปเอาหมาของฉัน ฉันเอาของมา

158
00:11:07,833 --> 00:11:09,877
เขาขับรถมาจอดหลังรถคันนั้น

159
00:11:10,586 --> 00:11:13,339
เพื่อนฉันเป็นผู้หญิงตัวใหญ่
แล้วเธอก็ลงรถไปพูดกับเขา

160
00:11:13,422 --> 00:11:15,174
เธอบอกว่า "คุณต้องไป"

161
00:11:16,509 --> 00:11:19,011
ฉันขึ้นรถไปกับร็อคกี้พร้อมเสื้อผ้าบางส่วน

162
00:11:20,513 --> 00:11:24,558
ฉันพักที่อพาร์ตเมนต์เธอช่วงสุดสัปดาห์นั้น
จนกระทั่งเขาย้ายออกไป

163
00:11:31,148 --> 00:11:35,820
หลังจากสก็อตต์ไปแล้ว
เขายังคิดว่าเขาเป็นเจ้าของฉันอยู่

164
00:11:36,904 --> 00:11:40,282
เขาจะขู่ฆ่าหมาฉันถ้าฉันไม่ใช้เวลากับเขา

165
00:11:40,908 --> 00:11:44,286
แล้วเขาก็จอดรถไว้หลังรถฉัน
เพื่อให้ฉันออกไปไม่ได้

166
00:11:48,874 --> 00:11:50,710
มันแย่ลงเรื่อยๆ

167
00:11:51,961 --> 00:11:54,255
เขาเริ่มสะกดรอยตาม

168
00:11:54,338 --> 00:11:57,299
ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้วเวลาอยู่คนเดียว

169
00:11:57,925 --> 00:12:00,010
พอต้นเดือนตุลาคม

170
00:12:00,094 --> 00:12:04,140
ฉันเลยขอให้เบรนน่าย้ายเข้ามาอยู่กับฉันอีก
เพื่อความปลอดภัยของฉันเอง

171
00:12:06,559 --> 00:12:13,566
ฉันอายุย่างเข้า 19 ในเดือนตุลาคมปี 2006
และฉันก็เริ่มกลับไปพักอยู่กับแคเรน

172
00:12:15,109 --> 00:12:18,988
ฉันไม่ชอบที่เบรนน่าย้ายกลับไปอยู่กับแคเรนจริงๆ

173
00:12:20,072 --> 00:12:25,161
ความที่ยังเด็ก
เบรนน่าเลยคิดว่าเธอปกป้องแคเรนได้

174
00:12:25,745 --> 00:12:27,371
ซึ่งแบบว่าไม่เลย

175
00:12:28,164 --> 00:12:28,998
ลูกยังเด็ก

176
00:12:29,081 --> 00:12:31,834
(11 พฤศจิกายน 2006)

177
00:12:31,917 --> 00:12:36,213
วันหนึ่งเบรนน่าอยู่ที่บ้าน
และหลานๆ ฉันก็แวะมาหา

178
00:12:36,297 --> 00:12:38,424
และพวกเขาก็นั่งกันอยู่ในห้องนั่งเล่น

179
00:12:38,507 --> 00:12:41,093
สก็อตต์เข้ามา
เปิดประตูเหมือนเขาเป็นเจ้าของบ้านนั้น

180
00:12:43,179 --> 00:12:45,681
พูดว่า "จุ๊ๆ" กับพวกหลานๆ

181
00:12:45,765 --> 00:12:47,475
เขาเดินผ่านพวกเขาไป

182
00:12:47,558 --> 00:12:49,810
เขาเข้ามาในห้องนอนฉัน

183
00:12:49,894 --> 00:12:52,396
ฉันกรี๊ด "เบรนน่า เขามาที่นี่"

184
00:12:52,480 --> 00:12:54,648
ฉันได้ยินแคเรนบอกเขาว่า "คุณต้องกลับไป"

185
00:12:54,732 --> 00:12:57,359
"คุณต้องออกไปจากบ้านฉัน
ฉันไม่อยากให้คุณอยู่ที่นี่"

186
00:12:57,443 --> 00:12:59,445
"บอกแล้วไงว่าฉันพอแล้วกับเรื่องนี้"

187
00:12:59,528 --> 00:13:01,530
และเขาก็ไม่ฟังแคเรน

188
00:13:03,157 --> 00:13:06,160
เบรนน่าวิ่งออกมาจากห้อง
ฉันบอกว่า "แจ้งตำรวจ"

189
00:13:06,243 --> 00:13:08,370
เธอต่อสายอยู่

190
00:13:08,454 --> 00:13:11,582
ตอนที่เขาวิ่งออกไป เขาขึ้นรถแล้วก็ขับออกไป

191
00:13:16,504 --> 00:13:18,881
ฉันอยากให้แคเรนโทรแจ้งตำรวจ

192
00:13:18,964 --> 00:13:23,219
แต่ฉันก็เข้าใจด้วยว่าแคเรนกลัวมาก

193
00:13:24,762 --> 00:13:31,143
ฉันจำได้ว่าเธอบอกฉันว่า
"เธอไม่เข้าใจ เขาบ้าไปแล้ว"

194
00:13:31,227 --> 00:13:34,271
แบบว่า "เขาจะฆ่าป้าถ้าป้าทำอะไรผิดไป"

195
00:13:37,900 --> 00:13:41,320
เขาฝากข้อความเสียงไว้ 27 ข้อความ
ในโทรศัพท์ฉันวันนั้น

196
00:13:41,403 --> 00:13:44,698
"คุณอยู่ไหน ทำไมไม่รับโทรศัพท์"

197
00:13:44,782 --> 00:13:46,784
มันเป็นแบบนี้ตลอด

198
00:13:48,661 --> 00:13:52,748
วันจันทร์ที่ 13 พฤศจิกายน ฉันขึ้นรถ

199
00:13:53,833 --> 00:13:55,292
กำลังจะไปทำงาน

200
00:13:57,253 --> 00:14:01,632
ฉันไปถึงป้ายหยุดแล้วก็มองไปทางหนึ่ง

201
00:14:02,174 --> 00:14:05,761
แล้วจู่ๆ ประตูฝั่งผู้โดยสารด้านหน้า
ก็ถูกกระชากเปิด

202
00:14:07,221 --> 00:14:11,141
เขาซุ่มรอเธออยู่ในพุ่มไม้

203
00:14:11,225 --> 00:14:13,602
เพราะเธอใช้เส้นทางเดียวกันไปทำงานทุกวัน

204
00:14:14,436 --> 00:14:19,608
สก็อตต์กระโดดออกมาจากพุ่มไม้
ใช้กุญแจรีโมทปลดล็อกรถ

205
00:14:19,692 --> 00:14:23,612
โดดขึ้นรถโดยถือมีดอยู่ บอกเธอว่า "ขับไป"

206
00:14:25,531 --> 00:14:27,575
เขาคำรามเหมือนคนบ้า

207
00:14:28,158 --> 00:14:29,994
เขาบอกว่า "ผมจะเชือดคุณตรงนี้เลย"

208
00:14:30,077 --> 00:14:31,245
"คุณไปซ่อนที่ไหนไม่ได้"

209
00:14:31,328 --> 00:14:35,249
"ผมมีเลขประกันสังคมคุณ
และผมก็ต้องเจอคุณให้ได้"

210
00:14:37,084 --> 00:14:41,380
นี่เป็นครั้งแรกที่สก็อตต์ถือมีดหรืออาวุธขู่ฉัน

211
00:14:43,507 --> 00:14:45,634
และสิ่งที่ฉันทำก่อนหน้านี้

212
00:14:45,718 --> 00:14:50,848
เวลาสก็อตต์ระเบิดอารมณ์
หรือมีสถานการณ์รุนแรง

213
00:14:50,931 --> 00:14:55,561
ก็คือถ้าฉันใจเย็นและเป็นฝ่ายยอม
มันจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้น

214
00:14:57,229 --> 00:14:59,815
ในที่สุดฉันก็ทำให้เขาใจเย็นลงได้มากพอ
ด้วยการพูดว่า

215
00:14:59,899 --> 00:15:02,276
"โอเค ก็ได้ ฉันจะยังเจอคุณอยู่"

216
00:15:02,860 --> 00:15:05,195
"ฉันสัญญาจะเจอกับคุณคืนนี้"

217
00:15:05,279 --> 00:15:09,742
เขายอมให้ฉันขับไปส่งเขา
ตรงที่เขาจอดรถจี๊ปไว้บนถนนเลยบ้านฉันไป

218
00:15:10,326 --> 00:15:11,702
ฉันบอกเพื่อนคนหนึ่งของฉัน

219
00:15:11,785 --> 00:15:15,205
แล้วเธอก็บอกว่า "ฉันจะไปเจอเธอ
ที่สำนักงานตำรวจเดย์โทนาบีช"

220
00:15:15,748 --> 00:15:19,835
เรายื่นขอคำสั่งคุ้มครองฉุกเฉิน

221
00:15:19,919 --> 00:15:23,213
เขาบอกว่า "พอตรวจสอบแล้ว
เราจะส่งมันให้เขาคืนนี้"

222
00:15:26,800 --> 00:15:29,762
ระหว่างนั้นลิซ่าก็พาฉันกลับบ้าน

223
00:15:30,638 --> 00:15:32,348
ฉันทิ้งรถไว้ที่ทำงาน

224
00:15:33,015 --> 00:15:35,476
ฉันไม่อยากให้สก็อตต์รู้ว่าฉันอยู่ที่บ้านด้วยซ้ำ

225
00:15:35,559 --> 00:15:38,270
เผื่อว่าเขาได้รับคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวในคืนนั้น

226
00:15:39,688 --> 00:15:41,857
เบรนน่ากับฉันอยู่กันมืดๆ ในคืนนั้น

227
00:15:41,941 --> 00:15:44,777
เราไม่อยากให้ใครรู้ว่าเราอยู่ที่นั่น

228
00:15:45,361 --> 00:15:47,446
เรากลัวว่าเขาจะเข้ามาฆ่าเราทั้งคู่

229
00:15:50,032 --> 00:15:53,410
ฉันจำได้ว่าเธอกลัวมาก

230
00:15:54,787 --> 00:15:57,206
แบบว่า "เขาเอากุญแจรีโมทป้าไปได้ยังไง"

231
00:15:58,332 --> 00:16:01,335
เพราะนั่นเป็นทางเดียวที่เขาขึ้นรถมาได้

232
00:16:03,796 --> 00:16:09,802
เธอแบบว่า "หมอนี่ทำอะไรได้
มากกว่าที่เราเคยคิดเยอะ"

233
00:16:11,804 --> 00:16:14,473
ฉันเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ทันที

234
00:16:14,556 --> 00:16:19,144
แล้ววันต่อมาฉันก็เอารถไปเปลี่ยนกุญแจใหม่ด้วย

235
00:16:19,228 --> 00:16:21,563
ฉันไม่ได้ให้พวกเขาเปลี่ยนกระโปรงท้าย

236
00:16:22,439 --> 00:16:26,360
ทั้งฉันกับทางดีลเลอร์น่ะ เราไม่คิดว่ามันจำเป็น

237
00:16:26,944 --> 00:16:29,113
(27 พฤศจิกายน 2006)

238
00:16:29,196 --> 00:16:31,156
(สองสัปดาห์หลังยื่นขอคำสั่งคุ้มครอง)

239
00:16:31,240 --> 00:16:35,494
เช้าวันจันทร์ ฉันไปทำงาน

240
00:16:42,167 --> 00:16:48,340
ฉันขับไปตามถนนได้ประมาณ 50 เมตร
แล้วไฟเตือนว่ากระโปรงท้ายเปิดอยู่ก็ติดขึ้นมา

241
00:16:49,883 --> 00:16:52,136
ฉันอาจเปิดมันทิ้งไว้ตอนไปซื้อของ

242
00:16:52,886 --> 00:16:54,054
ปิดไม่สนิท

243
00:16:56,098 --> 00:16:57,391
ฉันลงจากรถ

244
00:17:00,102 --> 00:17:01,520
เดินไปปิดมัน

245
00:17:02,646 --> 00:17:03,480
แล้ว…

246
00:17:06,150 --> 00:17:09,653
สก็อตต์ก็กระโจน
ออกมาจากกระโปรงท้าย ใส่ชุดดำ

247
00:17:11,905 --> 00:17:15,034
คว้าตัวฉัน เอามีดจ่อคอฉัน ฉันเริ่มกรีดร้อง

248
00:17:15,117 --> 00:17:17,161
เขาพูดว่า "ถ้าร้องอีก ผมจะเชือดคุณตรงนี้"

249
00:17:18,203 --> 00:17:20,581
เขาโยนฉันเข้าไปตรงที่นั่งผู้โดยสาร

250
00:17:23,834 --> 00:17:25,335
ขับรถนั่นออกไป

251
00:17:29,006 --> 00:17:31,341
พาฉันไปตรงที่รถจี๊ปเขาจอดอยู่

252
00:17:33,010 --> 00:17:36,013
เขาบอกว่า "ถ้าทำตัวดีๆ คุณก็นั่งข้างหน้าได้"

253
00:17:36,638 --> 00:17:40,350
เราขึ้นรถจี๊ปเขา แล้วเขาก็ขับออกไป

254
00:17:44,646 --> 00:17:46,023
เขาพูดกับฉันว่า

255
00:17:46,106 --> 00:17:48,984
"คุณบีบให้ผมทำแบบนี้
เพราะคุณไปขอคำสั่งคุ้มครอง คุณผิดเอง"

256
00:17:50,944 --> 00:17:56,825
เขามีถุงมืออยู่ในคอนโซลกลาง
และฉันก็ถามว่า "มีไว้ทำไม"

257
00:17:56,909 --> 00:17:59,870
เขาบอกว่า "เลือดจะได้ไม่เลอะมือ"

258
00:18:03,624 --> 00:18:06,126
ฉันถามเขาว่า "คุณทำอะไรกับฉันเนี่ย"

259
00:18:08,128 --> 00:18:11,090
แล้วเขาก็บอกว่า "ผมแค่ขับรถอยู่"

260
00:18:12,549 --> 00:18:14,968
แล้วเขาก็บอกว่า "คุณควรโทรไปลาป่วย"

261
00:18:15,803 --> 00:18:17,930
และนั่นก็คือตอนที่ฉันโทรไปลาป่วย

262
00:18:20,682 --> 00:18:22,810
ฉันว่าตอนนั้นฉันช็อกอยู่

263
00:18:27,564 --> 00:18:30,317
ฉันจำได้ว่ามีเรื่องบางอย่างต้องโทรหาเธอ

264
00:18:31,318 --> 00:18:33,028
และเธอก็ไม่รับสาย

265
00:18:34,196 --> 00:18:35,447
ฉันเลยโทรใหม่

266
00:18:35,948 --> 00:18:37,950
ไม่มีใครรับสาย ฉันแบบ "โอเค"

267
00:18:38,033 --> 00:18:40,202
ตอนนี้ฉันเริ่มเป็นห่วงนิดหน่อยแล้ว

268
00:18:40,702 --> 00:18:44,206
เพราะพอมาถึงจุดนี้ แคเรนกับฉันก็เข้าใจกันดี

269
00:18:44,289 --> 00:18:46,083
ว่าเราจะโทรหากัน

270
00:18:46,166 --> 00:18:49,211
แบบว่าพยายามติดต่อกลับหากัน
ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้

271
00:18:51,046 --> 00:18:52,923
ตอนที่เบรนน่าพยายามโทรหาฉัน

272
00:18:53,006 --> 00:18:55,425
ฉันบอกเขาว่า "เอ้อ ฉันต้องรับสายนะ"

273
00:18:56,426 --> 00:18:59,388
เขาบอกว่า "คุณต้องเล่าว่าผมกำลังจะฆ่าตัวตาย

274
00:18:59,471 --> 00:19:01,181
และคุณพยายามห้ามผมอยู่"

275
00:19:03,142 --> 00:19:05,602
ตอนฉันคุยกับเบรนน่า
ฉันเลยบอกว่า "ฉันอยู่กับสก็อตต์

276
00:19:05,686 --> 00:19:07,729
และเขาขู่จะฆ่าตัวตาย"

277
00:19:09,231 --> 00:19:12,234
เธอบอกฉันทางโทรศัพท์ว่า
"อย่าแจ้งตำรวจนะ"

278
00:19:12,317 --> 00:19:15,195
และในความคิดฉัน
ฉันแบบว่า เขานั่งอยู่ข้างๆ เธอเลย

279
00:19:15,279 --> 00:19:17,823
ฉันรู้ว่าเขาอยู่ เพราะฉันฟังออกจากน้ำเสียงเธอ

280
00:19:18,991 --> 00:19:21,160
และฉันก็บอกเธอว่า

281
00:19:21,243 --> 00:19:24,204
ฉันบอกว่า "ถ้าป้าอยากให้หนูแจ้งตำรวจ

282
00:19:24,288 --> 00:19:26,748
บอกว่า 'อย่าแจ้งตำรวจนะ' อีกที"

283
00:19:28,667 --> 00:19:31,837
แล้วเธอก็พูดว่า "เบรนน่า อย่าแจ้งตำรวจนะ"

284
00:19:33,255 --> 00:19:35,424
นั่นคือตอนที่ฉันโทรแจ้งตำรวจ

285
00:19:36,008 --> 00:19:40,846
และฉันก็บอกพวกเขาว่า
"ฉันเชื่อว่าป้าแคเรนของฉันถูกลักพาตัวไป"

286
00:19:44,600 --> 00:19:49,771
จะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการทำคดีลักพาตัว

287
00:19:50,814 --> 00:19:53,442
ดังนั้นทุกคนก็จะร่วมแรงร่วมใจกัน

288
00:19:53,525 --> 00:19:58,530
มาพยายามตามหาเหยื่อให้สุดความสามารถ
ก่อนคดีนี้จะกลายเป็นคดีฆาตกรรมเถอะ

289
00:20:00,032 --> 00:20:02,743
ฉันเป็นตำรวจสืบสวน
ที่สำนักงานตำรวจเดย์โทนาบีช

290
00:20:02,826 --> 00:20:04,953
ในแผนกสืบสวนอาชญากรรม

291
00:20:08,874 --> 00:20:12,502
เราออกคำสั่งเฝ้าระวัง แบบว่าให้คอยจับตาดู

292
00:20:13,086 --> 00:20:18,258
เราให้คำบรรยายรูปพรรณของสก็อตต์
แคเรน ลักษณะยานพาหนะที่เขาใช้

293
00:20:18,342 --> 00:20:20,761
เราแจ้งให้เจ้าหน้าที่รู้ว่ามีหมายจับเขา

294
00:20:20,844 --> 00:20:23,639
ดังนั้นถ้าเจอเขาก็ละก็ ให้ควบคุมตัวเขาไว้

295
00:20:23,722 --> 00:20:25,515
และแจ้งว่าแคเรน คัมเมอเรอร์เป็นเหยื่อ

296
00:20:25,599 --> 00:20:27,100
(คนหาย
แคเรน คัมเมอเรอร์)

297
00:20:27,184 --> 00:20:30,854
สิ่งที่เราพยายามทำอยู่ก็คือหาร่องรอย

298
00:20:30,938 --> 00:20:33,106
ไปทิศทางไหน พวกเขาจะไปไหน

299
00:20:34,191 --> 00:20:38,820
เราสั่งติดตามบัตรเครดิต
และบัตรธนาคารของแคเรนกับสก็อตต์

300
00:20:38,904 --> 00:20:42,115
ซึ่งแปลว่าให้แจ้งให้เรารู้ถ้ามีการใช้บัตรพวกนั้น

301
00:20:42,199 --> 00:20:45,369
และพวกเขาก็จะแจ้งเราว่ามันเกิดขึ้นที่ไหน

302
00:20:47,120 --> 00:20:49,873
ตอนนี้เราเตรียมพร้อม รอให้มีการทำอะไร

303
00:20:53,335 --> 00:20:57,381
เรื่องหนึ่งที่คุณต้องไม่ลืมขณะที่เรานั่งอยู่ที่นี่วันนี้

304
00:20:57,464 --> 00:21:02,803
ก็คือในปี 2006 เทคโนโลยีที่เรามี
ไม่ได้เป็นแบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

305
00:21:04,096 --> 00:21:07,140
ในโลกปัจจุบัน คุณรู้การเคลื่อนไหวทุกฝีก้าว

306
00:21:07,224 --> 00:21:10,352
มีวิดีโอ มีกล้องวงจรปิด
มีกล้องถ่ายภาพรถฝ่าไฟแดง

307
00:21:10,435 --> 00:21:13,563
ทางม้าลายทุกแห่งมีกล้องอยู่

308
00:21:14,064 --> 00:21:16,316
สถานการณ์ในปี 2006 ไม่ได้เป็นแบบนั้น

309
00:21:19,194 --> 00:21:21,029
ฉันกลัวแน่ละค่ะ

310
00:21:21,613 --> 00:21:27,327
ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนในตอนนี้
แล้วฉันก็สงสัยว่าแคเรนยังมีชีวิตอยู่มั้ย

311
00:21:29,997 --> 00:21:32,833
ตอนสก็อตต์พาตัวฉันไป ฉันคิดว่าเขาไม่มีแผน

312
00:21:33,667 --> 00:21:37,713
ฉันว่าเขาคิดว่าเขาจะพาฉันไปที่ไหนก็ได้
และจะไม่มีใครทำอะไร

313
00:21:37,796 --> 00:21:39,548
(ฟลอริดา
เดย์โทนาบีช)

314
00:21:39,631 --> 00:21:43,760
คืนแรกที่เราเข้าพัก
ที่โรงแรมซันไรส์อินน์ในเซนต์ออกัสติน

315
00:21:43,844 --> 00:21:45,012
(เซนต์ออกัสติน)

316
00:21:45,637 --> 00:21:48,056
ฉันต้องรออยู่ในรถ

317
00:21:48,140 --> 00:21:51,810
ฉันไม่มีมือถืออยู่กับฉันแล้ว
เขาเอากุญแจติดตัวไปด้วย

318
00:21:51,893 --> 00:21:55,480
เขาคอยจับตาดูรถนั่นอยู่ตลอดเวลาที่เช็กอิน

319
00:21:58,233 --> 00:22:03,071
เขาโทรหาแม่ฉันและบอกเธอว่า
เรามาเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน

320
00:22:05,198 --> 00:22:06,408
พอเราเข้าไปในห้อง

321
00:22:08,535 --> 00:22:10,537
เขาก็ให้ฉันกินยานอนหลับ

322
00:22:12,998 --> 00:22:14,833
ฉันถูกบังคับให้มีเซ็กซ์กับเขา

323
00:22:17,252 --> 00:22:21,965
ฉันรู้ว่าการทำเป็นนิ่งนอนใจและยอมจำนน
เป็นวิธีที่ฉันจะใช้พยายามเอาตัวรอด

324
00:22:23,508 --> 00:22:27,804
ถ้าฉันคิดจะตะโกน
กรีดร้อง หรืออะไรก็ตาม เขาก็มีมีด

325
00:22:27,888 --> 00:22:30,140
ถ้าไม่มีใครทำอะไรเร็วพอ ฉันตายแน่

326
00:22:30,891 --> 00:22:33,977
ฉันพยายามเอาตัวรอดในวิธีที่ฉันคิดว่าทำได้

327
00:22:35,604 --> 00:22:37,147
(ถูกลักพาตัวมาหนึ่งวัน)

328
00:22:37,230 --> 00:22:40,484
(ถูกลักพาตัวมาสองวัน
28 พฤศจิกายน 2006)

329
00:22:41,276 --> 00:22:46,323
วันต่อมาสก็อตต์ไม่มีเงิน
เขาเลยอยากแวะที่ธนาคาร

330
00:22:46,406 --> 00:22:48,617
ฉันจะได้ถอนเงินออกมาจากบัญชีเช็คของฉันได้

331
00:22:50,494 --> 00:22:56,458
เราแวะที่ธนาคารวาโคเวีย
เขาให้ฉันเอาเช็คถอนเงินออกมา 500 ดอลลาร์

332
00:22:57,000 --> 00:23:00,379
เขาประกบข้างๆ ฉันเลยโดยที่มีมีดอยู่ในกระเป๋า

333
00:23:00,462 --> 00:23:02,422
ฉันว่าฉันไม่มีทางเลือกค่ะ

334
00:23:02,506 --> 00:23:05,842
ต่อให้ฉันพูดว่า "เขาลักพาตัวฉันมา"
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

335
00:23:05,926 --> 00:23:07,719
เขาจะเชือดคอฉันตรงนั้นเลย

336
00:23:07,803 --> 00:23:09,513
ธนาคารมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

337
00:23:09,596 --> 00:23:12,557
ฉันรู้เรื่องนั้น แต่กว่าจะมีใครตอบสนอง

338
00:23:12,641 --> 00:23:13,934
ฉันก็คงตายไปแล้ว

339
00:23:16,853 --> 00:23:21,191
เราได้รับแจ้งว่าแคเรนถอนเงิน 500 ดอลลาร์

340
00:23:21,274 --> 00:23:22,859
จากธนาคารในเซนต์ออกัสติน

341
00:23:23,819 --> 00:23:28,824
พอเราเห็นการเคลื่อนไหวของบัญชีธนาคาร
ตอนนี้เราก็รู้แล้วว่าพวกเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือ

342
00:23:29,574 --> 00:23:31,618
เจ้าหน้าที่รักษากฎหมายไปตรวจสอบที่ธนาคาร

343
00:23:31,701 --> 00:23:35,872
และพวกเขาก็ได้รู้ที่นั่นว่า
สก็อตต์กับแคเรนมาด้วยกัน

344
00:23:37,040 --> 00:23:40,585
ในการย้อนดูเทป ดูเหมือนเธอหวาดกลัวมาก

345
00:23:41,169 --> 00:23:42,754
สก็อตต์มีประวัติใช้ความรุนแรง

346
00:23:42,838 --> 00:23:46,633
และเรายังเจอข้อเท็จจริงที่ว่าเขาใช้ยาด้วย

347
00:23:46,716 --> 00:23:48,301
ตอนนี้เขามีเงินในกระเป๋าแล้ว

348
00:23:48,385 --> 00:23:51,012
ตอนนี้เรากังวลจริงๆ ค่ะ โอเค เขาไปทางไหน

349
00:23:52,639 --> 00:23:55,642
เราเลยค้นประวัติเขา ดูเอกสารต่างๆ ของเขา

350
00:23:55,725 --> 00:24:00,480
ดูว่าเขารู้จักใครบ้าง เราจะติดต่อใครได้
ใครจะบอกอะไรเราได้เรื่องเขา

351
00:24:03,900 --> 00:24:08,280
พี่ชายฉันเคยเป็นตำรวจที่เดย์โทนาบีช

352
00:24:09,239 --> 00:24:13,410
แล้วจู่ๆ วันหนึ่งเขาก็โทรหาฉันและบอกว่า

353
00:24:13,493 --> 00:24:15,745
"เธอคงไม่เชื่อเรื่องนี้แน่"

354
00:24:16,246 --> 00:24:19,082
"สก็อตต์ ฟรีแมนลักพาตัวผู้หญิงคนหนึ่งไป"

355
00:24:19,166 --> 00:24:20,584
(พฤศจิกายน 2006)

356
00:24:22,878 --> 00:24:25,297
(มิถุนายน 1991)

357
00:24:25,380 --> 00:24:27,591
ช่วงต้นทศวรรษ 1990

358
00:24:27,674 --> 00:24:31,803
เพื่อนผู้หญิงของฉัน
ทำงานที่ลานโบว์ลิ่งแห่งหนึ่งที่มีบาร์

359
00:24:31,887 --> 00:24:36,183
ที่ทุกคนไปกัน และนั่นคือที่ที่ฉันพบสก็อตต์ ฟรีแมน

360
00:24:36,266 --> 00:24:38,518
(คิม
เดย์โทนาบีช ฟลอริดา)

361
00:24:39,811 --> 00:24:43,648
ความประทับใจแรกของฉันคือเขาหล่อ

362
00:24:43,732 --> 00:24:45,984
เขาบอกว่าเขาเป็นนักดับเพลิง

363
00:24:47,402 --> 00:24:49,154
ฉันคิดว่าเขามีศักยภาพดี

364
00:24:50,447 --> 00:24:55,535
ฉันรู้สึกเหมือนสก็อตต์
จงใจทุ่มเทความรักให้ฉันหลง

365
00:24:56,244 --> 00:25:01,124
ทีนี้อย่าลืมว่าตอนนั้นฉันเป็นเด็กสาวอายุ 22

366
00:25:01,208 --> 00:25:03,877
เขาแก่กว่าหกปี

367
00:25:03,960 --> 00:25:10,133
สก็อตต์รุกหนักมากจริงๆ และคลั่งฉันมากๆ

368
00:25:12,469 --> 00:25:17,557
สก็อตต์มีเสน่ห์มาก แล้วเราก็เริ่มคบกัน

369
00:25:19,100 --> 00:25:25,065
ตอนฉันเจอสก็อตต์ทีแรก
เขาเป็นนักดับเพลิงของเมืองโอคาลา

370
00:25:25,941 --> 00:25:27,609
แต่เป็นแบบนั้นอยู่ได้ไม่นาน

371
00:25:28,652 --> 00:25:31,571
หลังจากที่เราเริ่มคบกันไม่เท่าไร

372
00:25:31,655 --> 00:25:36,535
สก็อตต์ก็บอกว่าเขาถูกไล่ออกจากหน่วยดับเพลิง

373
00:25:36,618 --> 00:25:40,330
ตอนนั้นสก็อตต์ยังอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่เขา

374
00:25:41,248 --> 00:25:44,751
และฉันก็เริ่มเห็นได้ชัดว่า

375
00:25:44,834 --> 00:25:49,089
แม่ของสก็อตต์เป็นคนจ่ายทุกอย่าง

376
00:25:49,673 --> 00:25:54,636
เพราะสก็อตต์ตกงานอยู่นานมาก

377
00:25:55,637 --> 00:26:00,809
ตอนนั้นสก็อตต์ควบคุมฉันได้ทางอารมณ์แน่นอนค่ะ

378
00:26:00,892 --> 00:26:07,440
และเขาก็ชอบให้ฉันใส่เสื้อผ้าบางอย่าง
ไม่ชอบให้ฉันใส่เสื้อผ้าบางอย่าง

379
00:26:07,524 --> 00:26:10,610
เขาชอบบงการและจูงจมูกมาก

380
00:26:13,530 --> 00:26:19,744
พ่อฉันเสียไปแล้ว และฉันก็ไปหาคนสื่อวิญญาณ

381
00:26:19,828 --> 00:26:23,582
หวังว่าฉันจะได้ยินอะไรจากพ่อบ้าง

382
00:26:24,499 --> 00:26:26,876
ผู้หญิงคนนั้นมีไพ่ทาโรต์

383
00:26:27,377 --> 00:26:31,965
และไพ่ใบแรกที่เธอเปิดก็เป็นไพ่ปีศาจ

384
00:26:32,465 --> 00:26:33,883
และเธอก็บอกฉันว่า

385
00:26:33,967 --> 00:26:38,513
"ฉันเห็นคนที่มีปัญหาทางจิตอย่างหนัก
คนหนึ่งอยู่ใกล้ตัวคุณ"

386
00:26:39,097 --> 00:26:44,978
คนคนนี้เสพยา และเธอก็เห็นคุก

387
00:26:47,897 --> 00:26:50,275
สก็อตต์จะมีช่วงเวลาพวกนี้

388
00:26:50,358 --> 00:26:56,114
ที่เขาจะหายหน้าหายตา
ไปหลายวันโดยไม่มีคำอธิบาย

389
00:26:56,823 --> 00:27:01,119
ฉันรู้ดีว่าสก็อตต์ติดโคเคน

390
00:27:01,995 --> 00:27:08,001
และนั่นก็จะมีส่วนในการทำให้เขา
เสพยาแบบไม่บันยะบันยังและหายตัวไปเป็นช่วงๆ

391
00:27:10,378 --> 00:27:13,381
หลังคบกันมาได้สองปี

392
00:27:13,465 --> 00:27:20,055
เพื่อนคนหนึ่งของเขากับแฟน
ก็ลงมาเยี่ยมเขาจากนอร์ธแคโรไลนา

393
00:27:22,724 --> 00:27:26,936
แล้วเราสี่คนก็ออกไปเที่ยวกลางคืนที่คลับ

394
00:27:27,020 --> 00:27:30,398
ดื่มและสนุกกัน

395
00:27:32,192 --> 00:27:36,488
และตอนกลับมาบ้านคืนนั้น

396
00:27:36,571 --> 00:27:39,199
เราก็คุยกันเรื่องสั่งพิซซ่า

397
00:27:39,783 --> 00:27:42,702
แล้วสก็อตต์ก็สติแตกไปดื้อๆ

398
00:27:42,786 --> 00:27:47,290
และตรึงฉันไว้กับผนัง เอาสองมือรวบคอฉันไว้

399
00:27:47,999 --> 00:27:53,963
ฉันกลัวมาก ฉันแบบว่า
"ผีบ้าอะไรเข้าสิงเขาเนี่ย"

400
00:27:55,423 --> 00:27:59,260
ตำรวจมา และในตอนนั้น

401
00:27:59,344 --> 00:28:03,932
ฉันก็บอกว่าไม่อยากแจ้งความ

402
00:28:04,933 --> 00:28:07,852
ความที่ตอนนั้นฉันเป็นสาวน้อย

403
00:28:07,936 --> 00:28:14,442
ฉันเลยบอกว่า "เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก
เขาดื่มมากเกินไป" และหาข้อแก้ตัวให้

404
00:28:15,735 --> 00:28:22,075
หัวฉันบอกว่า "ไม่นะ ออกไปซะ นี่มันไม่ดีแน่"

405
00:28:22,158 --> 00:28:27,455
แต่หัวใจวัย 20 กว่าๆ ของฉันบอกว่า
"แต่ฉันรักเขา"

406
00:28:28,748 --> 00:28:31,000
(19 มกราคม 2000)

407
00:28:31,084 --> 00:28:33,503
(คบกันมาเก้าปี)

408
00:28:34,087 --> 00:28:40,093
ฉันกลับบ้านมาจากที่ทำงาน
และสก็อตต์ก็เมาอยู่ที่นั่น

409
00:28:40,176 --> 00:28:43,346
และอยากให้ฉันออกไปบาร์กับเขา

410
00:28:44,347 --> 00:28:47,016
ฉันบอกว่า "ไม่ คุณเมา"

411
00:28:47,892 --> 00:28:54,357
พฤติกรรมเขาไม่อยู่กับร่องกับรอย
เขากราดเกรี้ยวมาก

412
00:28:54,441 --> 00:28:58,236
ฉันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นและเขาทำอะไรอยู่

413
00:28:59,571 --> 00:29:05,785
ฉันเลยเข้าไปในตู้เสื้อผ้า
และเริ่มค้นดูกระเป๋ายิมและอะไรพรรค์นั้น

414
00:29:06,286 --> 00:29:10,874
และฉันก็หยิบกล่องที่ไว้ใช้เก็บเช็คขึ้นมา

415
00:29:10,957 --> 00:29:12,584
พอฉันหยิบขึ้นมา มันก็มีเสียงดังกุกกัก

416
00:29:14,043 --> 00:29:18,131
ฉันเลยเปิดดู เป็นกระบอกฉีดยา

417
00:29:19,007 --> 00:29:20,800
และฉันก็คิดว่า "ตายแล้ว"

418
00:29:21,426 --> 00:29:23,428
เขาฉีดสเตียรอยด์

419
00:29:23,511 --> 00:29:28,641
และนั่นก็นำไปสู่พฤติกรรมบ้าๆ
เอาแน่เอานอนไม่ได้ของเขา

420
00:29:29,350 --> 00:29:33,813
ฉันเข้าไปคุยกับเขาเรื่องของที่ฉันเจอในตู้เสื้อผ้า

421
00:29:33,897 --> 00:29:37,442
และนั่นก็คือตอนที่เขาเดือดจัด

422
00:29:39,360 --> 00:29:45,617
สก็อตต์ตบหน้าฉัน
และพยายามยึดของทุกอย่างของฉันไป

423
00:29:45,700 --> 00:29:50,371
แล้วเขาก็เอาสองมือรวบคอฉัน
ตรึงฉันไว้กับผนัง

424
00:29:50,455 --> 00:29:52,123
และพยายามบีบคอฉัน

425
00:29:53,124 --> 00:29:54,793
ฉันกลัวมาก

426
00:29:57,212 --> 00:30:01,633
ตำรวจมา และพวกเขา
ก็ถามฉันว่าทุกอย่างโอเคหรือเปล่า

427
00:30:01,716 --> 00:30:05,136
และกับประโยคนั้น
สก็อตต์ก็เดินมาตามโถงทางเดิน แบบว่า

428
00:30:05,220 --> 00:30:06,054
(รายงานเหตุการณ์)

429
00:30:06,137 --> 00:30:08,097
"พวกคุณมาทำอะไรที่นี่วะ"

430
00:30:08,181 --> 00:30:12,143
และ "ไสหัวออกไปซะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี"

431
00:30:12,227 --> 00:30:14,771
ก้าวร้าวมากๆ ค่ะ

432
00:30:16,022 --> 00:30:18,691
และเขาก็ขัดขืนการจับกุม

433
00:30:18,775 --> 00:30:23,863
ต้องใช้สเปรย์พริกไทย
ถึงจับเขาใส่กุญแจมือได้ในที่สุด

434
00:30:26,741 --> 00:30:28,785
นั่นเป็นจุดแตกหักของฉัน

435
00:30:28,868 --> 00:30:33,248
และฉันก็รู้ว่า
ฉันอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นต่อไปไม่ได้

436
00:30:35,083 --> 00:30:36,543
(19 มกราคม 2000)

437
00:30:38,086 --> 00:30:40,255
(28 พฤศจิกายน 2006)

438
00:30:40,338 --> 00:30:43,132
ทันทีที่พี่ชายฉันได้ข่าวสก็อตต์

439
00:30:43,216 --> 00:30:48,137
เขาก็โทรหาฉัน และเขาก็สติแตก
แบบว่า "เธอคงไม่เชื่อเรื่องนี้แน่"

440
00:30:48,221 --> 00:30:50,598
"สก็อตต์ลักพาตัวผู้หญิงคนหนึ่งไป"

441
00:30:50,682 --> 00:30:55,019
ฉันคิดจริงๆ ว่า "ให้ตายสิ นั่นอาจเป็นฉันก็ได้"

442
00:30:55,854 --> 00:30:58,481
เขาบอกว่า "หมอนั่นกำลังหนี
พวกเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือไป"

443
00:30:58,565 --> 00:31:01,401
"เธอพอรู้บ้างมั้ยว่าเขาอาจไปที่ไหน"

444
00:31:01,484 --> 00:31:03,778
และฉันก็บอกว่า "รู้สิ"

445
00:31:04,904 --> 00:31:10,785
พี่ชายฉันถามว่าฉันจะไปพบ
เจ้าหน้าที่สืบสวนฮอว์กินส์มั้ย

446
00:31:11,286 --> 00:31:12,704
และฉันก็ตกลง

447
00:31:14,080 --> 00:31:20,587
ฉันบอกเจเน็ต ฮอว์กินส์
เรื่องที่ที่ฉันเคยไปกับสก็อตต์

448
00:31:20,670 --> 00:31:23,006
ซึ่งฉันคิดว่าเขาอาจพาแคเรนกลับไป

449
00:31:24,757 --> 00:31:30,138
ฉันรู้ว่าสก็อตต์มีเพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง
ที่อาศัยอยู่ในนอร์ธแคโรไลนา

450
00:31:30,221 --> 00:31:33,224
และฉันก็คิดว่า "อืม แน่ละ เขาอาจไปที่นั่น"

451
00:31:34,475 --> 00:31:38,897
แล้วมันก็ออกทีวี ลงหนังสือพิมพ์

452
00:31:39,480 --> 00:31:41,316
ฉันกลัวแทนเธอ

453
00:31:42,567 --> 00:31:45,653
ฉันกลัวค่ะ ฉันกลัวแทนเธอ

454
00:31:50,450 --> 00:31:54,037
เราออกจากเซนต์ออกัสติน
และเราก็ขับรถขึ้นเหนือ

455
00:31:54,537 --> 00:31:58,124
และเราก็พักที่เดย์สอินน์ในนอร์ธแคโรไลนา

456
00:31:59,334 --> 00:32:01,794
มันเป็นสถานการณ์เดียวกันกับในเซนต์ออกัสติน

457
00:32:03,171 --> 00:32:04,923
เขาเอายาให้ฉันกิน

458
00:32:11,763 --> 00:32:13,806
เขาพกมีดติดตัวไว้

459
00:32:14,849 --> 00:32:16,267
(ถูกลักพาตัวมาสองวัน)

460
00:32:16,351 --> 00:32:19,562
(ถูกลักพาตัวมาสามวัน
29 พฤศจิกายน 2006)

461
00:32:20,939 --> 00:32:23,775
พอฉันตื่นมาเช้าวันรุ่งขึ้น
เราก็เตรียมตัวออกเดินทาง

462
00:32:24,275 --> 00:32:26,611
และฉันก็ก้มลงดู และเห็นสมุดฉีก

463
00:32:28,071 --> 00:32:30,490
ฉันคว้ามันและเอามันยัดใส่กระเป๋า

464
00:32:31,324 --> 00:32:32,867
ฉันไม่รู้ว่าฉันทำแบบนั้นทำไม

465
00:32:32,951 --> 00:32:36,788
ไม่รู้สิคะ ฉันไม่รู้ว่าฉันทำไปทำไม
จนถึงวันนี้ฉันก็ยังไม่รู้

466
00:32:41,417 --> 00:32:45,630
จากชาร์ล็อตต์
เราก็ไปไบรสันซิตี้ เราแวะกินอาหารกัน

467
00:32:45,713 --> 00:32:46,756
(ไบรสันซิตี้)

468
00:32:49,342 --> 00:32:54,722
ฉันทำงานเป็นหัวหน้าเชฟ
ที่ร้านบาร์บีคิวแวกอนในไบรสันซิตี้มา 11 ปี

469
00:32:55,306 --> 00:32:58,685
วันนั้นเป็นวันธรรมดาๆ ที่ร้านบาร์บีคิวแวกอน

470
00:32:58,768 --> 00:33:03,648
เพราะฉันเป็นแม่ครัวหลัก ฉันเลยได้พักนิดหน่อย
หลังช่วงเร่งด่วนตอนมื้อเที่ยง

471
00:33:03,731 --> 00:33:06,901
ฉันเลยเดินออกไปทางประตูหลัง

472
00:33:06,985 --> 00:33:11,489
ซึ่งอยู่ติดกับลานจอดรถ เพื่อพักสูบบุหรี่แป๊บหนึ่ง

473
00:33:12,073 --> 00:33:18,663
และฉันก็อยู่ตรงนั้น
ตอนที่เห็นรถคันหนึ่งขับเข้ามาจอด

474
00:33:21,833 --> 00:33:25,378
มันเป็นรถจี๊ปสีดำเข้ม

475
00:33:26,462 --> 00:33:29,841
มีผู้หญิงคนหนึ่งลงมาจากฝั่งผู้โดยสาร

476
00:33:30,341 --> 00:33:32,510
และยืนอยู่ตรงนั้นเฉยๆ

477
00:33:32,593 --> 00:33:36,848
ฉันก็เลยส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้เธอ

478
00:33:36,931 --> 00:33:40,643
แต่เธอไม่ได้ส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรกลับมา

479
00:33:41,352 --> 00:33:45,231
และบอกตรงๆ นะคะ
ฉันคิดว่า "เธอเป็นอะไรน่ะ"

480
00:33:46,232 --> 00:33:51,320
เธอมีสีหน้านี้ ไม่รู้สิคะ สีหน้าว่างเปล่านี่น่ะ

481
00:33:51,904 --> 00:33:55,116
ผู้ชายลงรถมาแล้วก็คว้าแขนเธอ

482
00:33:56,701 --> 00:33:58,453
พวกเขาเดินเข้าประตูหน้าไป

483
00:33:58,536 --> 00:34:01,414
แล้วฉันก็แค่กลับไปทำงานเหมือนที่ปกติฉันจะทำ

484
00:34:06,878 --> 00:34:08,838
ฉันเข้าไปใช้ห้องน้ำ

485
00:34:09,839 --> 00:34:12,759
ฉันดูในกระเป๋าถือแล้วก็หยิบปากกามา

486
00:34:12,842 --> 00:34:15,428
ฉันเขียนโน้ต มันบอกว่า

487
00:34:15,511 --> 00:34:18,431
"ฉันชื่อแคเรน คัมเมอเรอร์ ฉันถูกลักพาตัวมา"

488
00:34:18,931 --> 00:34:21,601
"ช่วยโทรแจ้งสำนักงานตำรวจเดย์โทนาบีชที"

489
00:34:21,684 --> 00:34:24,395
"นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ช่วยเงียบไว้นะคะ"

490
00:34:26,064 --> 00:34:30,276
ฉันหวังว่าจะไม่มีใครพูดอะไร
ระหว่างเรากินอาหารอยู่ในนั้น

491
00:34:32,236 --> 00:34:35,031
ฉันกลัวว่าฉันจะตายถ้าเขารู้เข้า

492
00:34:37,533 --> 00:34:41,287
เราออกจากร้านบาร์บีคิวนั่น เราแวะที่ปั๊มน้ำมัน

493
00:34:41,370 --> 00:34:43,998
แล้วฉันก็เข้าไปใช้ห้องน้ำ

494
00:34:44,082 --> 00:34:46,125
มาถึงตอนนี้ฉันกลัวมาก

495
00:34:46,834 --> 00:34:50,463
เพราะเขาจะยืนรออยู่หน้าประตูห้องน้ำ
ระหว่างฉันอยู่ในนั้น

496
00:34:50,963 --> 00:34:55,301
และเขาจะดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอื่นผ่านไปผ่านมา

497
00:34:56,928 --> 00:34:58,721
แต่ฉันทิ้งโน้ตไว้อีกแผ่น

498
00:35:05,061 --> 00:35:08,481
ไม่รู้สิคะ คงต้องผ่านไป 20 นาทีหรือราวๆ นั้น

499
00:35:09,065 --> 00:35:11,109
และฉันก็ต้องไปเข้าห้องน้ำ

500
00:35:11,818 --> 00:35:17,907
พอฉันหันไปกดชักโครก ก็มีบางอย่างยื่นออกมา

501
00:35:19,367 --> 00:35:22,328
มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น ฉันเลยจะเก็บมัน

502
00:35:25,081 --> 00:35:27,583
ทันทีที่แตะกระดาษนั่น

503
00:35:28,292 --> 00:35:32,964
ฉันก็รู้สึกขนลุก… ทันที ทั่วตัวเลยค่ะ

504
00:35:33,047 --> 00:35:35,007
แล้วฉันก็เริ่มอ่านมัน

505
00:35:35,091 --> 00:35:40,096
และรู้แบบเป๊ะๆ ในตอนนั้นเลย
ว่าใครเป็นคนเขียนโน้ตนั่น

506
00:35:41,472 --> 00:35:44,058
ฉันเดินตรงออกมาจากห้องน้ำนั่น

507
00:35:44,142 --> 00:35:47,103
ตรงไปยังโทรศัพท์โดยเร็วที่สุดเท่าที่เร็วได้

508
00:35:48,354 --> 00:35:50,398
แล้วก็โทรแจ้ง 911

509
00:35:52,191 --> 00:35:54,777
ทางนั้นถามว่าพวกเขายังอยู่ที่นั่นมั้ย

510
00:35:55,278 --> 00:35:58,197
แต่ฉันบอกตำรวจว่าพวกเขาไปแล้ว

511
00:35:58,281 --> 00:36:02,451
พอฉันนึกย้อนกลับไป
ถึงตอนที่พวกเขาเข้ามาจอดรถที่ลานจอด

512
00:36:03,369 --> 00:36:07,707
ฉันก็รู้ว่าเธอไม่ได้ทำตัวหยาบคายร้ายกาจอยู่

513
00:36:07,790 --> 00:36:10,376
เธอกลัว

514
00:36:10,459 --> 00:36:15,882
เธอกลัวมาก สีหน้าเธอหวาดกลัวมาก

515
00:36:16,674 --> 00:36:20,094
แบบ "ใครก็ได้ช่วยฉันที"

516
00:36:25,433 --> 00:36:28,895
เราได้รับโทรศัพท์แจ้งว่ามีคนพบกระดาษโน้ต

517
00:36:28,978 --> 00:36:31,814
ที่แคเรนทิ้งไว้ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
ในนอร์ธแคโรไลนา

518
00:36:31,898 --> 00:36:36,319
เมื่อมาถึงตอนนี้
เราดีใจมากเพราะแคเรนยังมีชีวิตอยู่

519
00:36:36,402 --> 00:36:39,989
และเธอก็มีสติพอจะทิ้งโน้ตไว้ให้เรา

520
00:36:40,072 --> 00:36:41,991
"ฉันอยู่ที่นี่ นี่คือเบาะแส"

521
00:36:42,074 --> 00:36:43,492
(ฉันถูกลักพาตัวมา)

522
00:36:43,576 --> 00:36:46,787
ตอนที่เราได้โน้ตฉบับแรกนั่น ฉันก็โล่งอก

523
00:36:46,871 --> 00:36:50,166
เธอยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นก็ยังมีความหวังอยู่

524
00:36:50,791 --> 00:36:53,419
พอเจอโน้ตฉบับนี้ในนอร์ธแคโรไลนา

525
00:36:53,502 --> 00:36:56,839
ตอนนี้เราก็ตระหนักได้ว่า
เขาข้ามเส้นแบ่งเขตไปหลายรัฐ

526
00:36:56,923 --> 00:37:01,594
ซึ่งอยู่นอกเหนือเขตอำนาจของเราไปมาก
เราเลยต้องดึงเอฟบีไอเข้ามา

527
00:37:03,304 --> 00:37:07,225
คดีลักพาตัวที่เอฟบีไอทำมักจะจบไม่สวย

528
00:37:07,725 --> 00:37:11,896
สถิติจะแสดงให้เห็นว่าเหยื่อส่วนใหญ่ไม่รอดชีวิต

529
00:37:11,979 --> 00:37:13,773
หลังจากเวลาผ่านไประยะหนึ่ง

530
00:37:15,107 --> 00:37:20,446
ฉันคิดว่าการที่แคเรนตัดสินใจทิ้งโน้ตไว้

531
00:37:20,529 --> 00:37:22,865
ฉลาดมากๆ ค่ะ

532
00:37:22,949 --> 00:37:26,369
ฉันไม่รู้ว่ามีคนเยอะมั้ยที่จะคิดถึงเรื่องนั้น

533
00:37:26,452 --> 00:37:32,124
เพราะคุณถูกปลูกฝัง
ให้เกิดความกลัวว่าจะโดนทำร้าย

534
00:37:32,208 --> 00:37:36,254
จนคุณจะไม่กล้าทำอะไร
ที่เสี่ยงต่อการได้หายใจเข้าอีกครั้ง

535
00:37:37,171 --> 00:37:40,174
พอมาถึงจุดไหนสักจุด เธอก็คิดได้ว่า
"ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง"

536
00:37:40,258 --> 00:37:42,093
"พวกเขาจะไม่มีวันหาฉันเจอ"

537
00:37:43,469 --> 00:37:47,390
ฉันเชื่อว่าสก็อตต์ ฟรีแมน
เป็นบุคคลอันตรายมาก

538
00:37:47,473 --> 00:37:49,392
และเขาก็เป็นเหมือนระเบิดเวลา

539
00:37:52,061 --> 00:37:54,689
โรงแรมที่เราเข้าพักตอนนั้น
ไม่ต้องใช้บัตรประจำตัว

540
00:37:54,772 --> 00:37:57,608
และรับเฉพาะเงินสด เพราะแน่ละว่า

541
00:37:57,692 --> 00:38:00,486
ในตอนนั้นเขาไม่อยากแสดงบัตรประจำตัว

542
00:38:02,113 --> 00:38:04,365
ฉันบอกสก็อตต์หลายครั้ง
ในช่วงที่เกิดเรื่องทั้งหมดนี้

543
00:38:04,448 --> 00:38:09,870
ฉันบอกสก็อตต์ว่า "ปล่อยฉันออกไปตรงนี้ก็พอ
แค่ทิ้งฉันไว้ข้างถนนนี่แหละ"

544
00:38:10,413 --> 00:38:14,083
"แค่ปล่อยฉันไป"
และเขาก็ไม่ยอมทำแบบนั้น

545
00:38:14,583 --> 00:38:16,168
(ถูกลักพาตัวมาสามวัน)

546
00:38:16,252 --> 00:38:19,463
(ถูกลักพาตัวมาห้าวัน
1 ธันวาคม 2006)

547
00:38:20,923 --> 00:38:24,010
เราออกจากพิเจียนฟอร์จในวันศุกร์

548
00:38:24,719 --> 00:38:29,265
เราไปเมืองเทรนตัน จอร์เจีย
ที่ที่ฉันทิ้งโน้ตอีกแผ่นไว้ในปั๊มน้ำมัน

549
00:38:29,849 --> 00:38:31,684
โน้ตแบบเดียวกันกับก่อนนี้

550
00:38:31,767 --> 00:38:34,186
"ฉันชื่อแคเรน คัมเมอเรอร์ ฉันถูกลักพาตัวมา"

551
00:38:34,270 --> 00:38:36,105
"โทรแจ้งสำนักงานตำรวจเดย์โทนาบีชที"

552
00:38:36,188 --> 00:38:37,773
"นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น"

553
00:38:40,484 --> 00:38:44,030
หลังจากนั้นเราก็เดินทางต่ออีก 100 ไมล์
ไปเมืองสนีด แอละแบมา

554
00:38:44,113 --> 00:38:47,074
ที่ที่ฉันทิ้งโน้ตอีกแผ่นไว้ในปั๊มน้ำมัน

555
00:38:48,534 --> 00:38:52,580
เราพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง
ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับธนาคารวาโคเวียพอดี

556
00:38:52,663 --> 00:38:55,082
และในตอนนี้เราก็เหลือเงินสดไม่มากแล้ว

557
00:38:55,166 --> 00:38:57,960
และฉันก็บอกว่า "ทำไมเรา
ไม่ไปเบิกเงินสดออกจากธนาคารล่ะ"

558
00:38:58,044 --> 00:39:00,171
แล้วเขาก็โมโหมาก

559
00:39:03,341 --> 00:39:05,509
เขาคว้ามีดมา กระแทกมันลงไป

560
00:39:06,761 --> 00:39:11,098
แล้วเขาก็พูดว่า "อย่าลืมว่าผมมีเจ้านี่อยู่ตลอด"

561
00:39:13,851 --> 00:39:19,690
การได้รับโน้ตพวกนั้น
เป็นเครื่องยืนยันว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

562
00:39:19,774 --> 00:39:21,359
แต่มันน่าหงุดหงิดนิดหน่อย

563
00:39:21,442 --> 00:39:26,364
เพราะดูเหมือนเรายังตามหลังอยู่หนึ่งก้าวเสมอ

564
00:39:26,447 --> 00:39:28,157
เวลาไม่เป็นมิตรต่อเรา

565
00:39:28,240 --> 00:39:32,495
ดังนั้นยิ่งผ่านไปนานแค่ไหน เราก็ยิ่งกังวลขึ้นว่า

566
00:39:32,578 --> 00:39:35,748
เราจะหาแคเรนเจอไม่ทันช่วยชีวิตเธอ

567
00:39:35,831 --> 00:39:38,584
(ว่าง)

568
00:39:40,294 --> 00:39:43,798
ในเวลานั้นฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเห็นโน้ตพวกนั้นมั้ย

569
00:39:43,881 --> 00:39:46,175
ตอนเราอยู่ในห้องพักโรงแรม
ฉันพยายามทำให้แน่ใจ

570
00:39:46,258 --> 00:39:48,052
ว่าทีวีไม่ได้เปิดรายการข่าว

571
00:39:48,135 --> 00:39:50,054
เพราะฉันกลัวว่ามันจะออกข่าว

572
00:39:50,137 --> 00:39:52,390
และฉันกลัวสิ่งที่เขาจะทำในตอนนั้น

573
00:39:52,473 --> 00:39:54,183
(ถูกลักพาตัวมาห้าวัน)

574
00:39:54,266 --> 00:39:57,395
(ถูกลักพาตัวมาแปดวัน
4 ธันวาคม 2006)

575
00:39:59,146 --> 00:40:04,777
ในวันจันทร์ เราขับรถจากนิวอัลบานี มิสซิสซิปปี
ไปยังกรีนวิลล์ มิสซิสซิปปี

576
00:40:04,860 --> 00:40:06,278
เงินสดเหลือน้อยมากๆ

577
00:40:07,446 --> 00:40:13,327
เราแวะที่ปั๊มน้ำมัน
และตอนที่เราเตรียมจะออกไป เขาก็บอกว่า

578
00:40:13,411 --> 00:40:15,371
"ผมต้องโทรศัพท์"

579
00:40:16,705 --> 00:40:20,793
เขาไปหลังรถ และฉันก็ได้ยินเสียงเขาตะโกน

580
00:40:20,876 --> 00:40:22,420
ฉันไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไรอยู่

581
00:40:23,295 --> 00:40:25,840
ฉันไม่แน่ใจว่าเขาคุยกับใครอยู่

582
00:40:27,258 --> 00:40:28,801
เขาโกรธจัด

583
00:40:30,803 --> 00:40:32,304
(บ้านแม่ของสก็อตต์ ฟรีแมน)

584
00:40:32,388 --> 00:40:36,851
ตำรวจคอยเฝ้าติดตาม
โทรศัพท์ของพ่อแม่สก็อตต์อยู่

585
00:40:37,435 --> 00:40:42,523
และพวกเขาก็ดักฟังโทรศัพท์สายหนึ่ง
จากสก็อตต์ถึงแม่เขาได้

586
00:40:42,606 --> 00:40:44,316
เขาโทรมาไถเงิน

587
00:40:46,402 --> 00:40:51,115
ลูกรัก แม่มีแค่ราวๆ 150
แค่กรอกใบฝากเพื่อเอามันเข้าไปเหรอ

588
00:40:51,198 --> 00:40:54,285
ไปธนาคารแล้วก็ฝากแม่งเข้าไปซะ
ไม่อยากเชื่อว่าแม่ไม่ได้ทำอะไรเลย

589
00:40:54,368 --> 00:40:56,454
- เอ้อ…
- แล้ว 150 ก็ทำอะไรไม่ได้

590
00:40:56,537 --> 00:40:59,457
150 จะทำให้ผม
ต้องทำร้ายใครสักคนเพื่อเอาเงินแม่งมา

591
00:40:59,540 --> 00:41:00,916
โอเค ขอบคุณมากๆ เลย

592
00:41:02,418 --> 00:41:08,090
วิธีที่สก็อตต์พูดกับแม่ของเขามันไม่ใช่แค่โกรธ

593
00:41:08,924 --> 00:41:13,137
เขาใส่เอาๆ อย่างรุนแรงจนสัมผัสได้ มันแย่มาก

594
00:41:13,721 --> 00:41:16,182
ไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่มีเชี่ยอยู่แค่นี้
แม่ควรไปหามาเพิ่มอีก

595
00:41:16,265 --> 00:41:19,018
ผมต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อหาเงิน โอเคนะ

596
00:41:19,101 --> 00:41:21,103
- ลูกควรทำงั้น
- ผมแม่งจะต้อง…

597
00:41:21,187 --> 00:41:23,856
ทำไมต้องทำให้เรื่องมันแย่ลง สก็อตต์
ไม่รู้เหรอว่า…

598
00:41:23,939 --> 00:41:25,983
ผมไม่มีทางเลือกอื่น หุบปากเหอะ
ทำแบบที่บอก

599
00:41:26,066 --> 00:41:27,943
- มีสิ ลูกมีทางเลือกนะ ลูกรัก
- บาย

600
00:41:28,027 --> 00:41:29,820
โธ่ ใจเย็นก่อน สก็อตต์ ลูกต้องใจเย็นๆ

601
00:41:29,904 --> 00:41:31,489
บาย ทำแบบที่บอกก็พอ บาย

602
00:41:31,572 --> 00:41:32,823
แม่รักลูกนะ

603
00:41:33,324 --> 00:41:34,158
ตอนเขาโทรมา

604
00:41:34,241 --> 00:41:37,661
เขาก็ถือสายอยู่นานพอ
ที่เอฟบีไอจะตามรอยการโทรนั่นได้

605
00:41:37,745 --> 00:41:39,914
เพื่อระบุว่าเขาโทรมาจากที่ไหนแน่

606
00:41:40,498 --> 00:41:43,167
เขาอยู่ในกรีนวิลล์ มิสซิสซิปปี

607
00:41:43,250 --> 00:41:44,502
(กรีนวิลล์)

608
00:41:44,585 --> 00:41:46,462
เรารู้ว่าเราต้องเอาเงินเข้าธนาคาร

609
00:41:49,548 --> 00:41:50,883
เราไปที่ตู้เอทีเอ็ม

610
00:41:53,093 --> 00:41:55,262
เราได้เงิน 150 ดอลลาร์นั่นมาแล้ว

611
00:41:56,096 --> 00:42:01,143
เขาพยายามถอนเงินนั่น
เจ้าหน้าที่รักษากฎหมายจับตาดูมันอยู่

612
00:42:01,685 --> 00:42:06,315
พวกเขาส่งเอฟบีไอ
และเจ้าหน้าที่รักษากฎหมายในท้องถิ่น

613
00:42:06,398 --> 00:42:09,026
ไปยังที่ตั้งตู้เอทีเอ็มนั่นทันที

614
00:42:12,947 --> 00:42:14,740
เราผละจากตู้เอทีเอ็มมา

615
00:42:15,908 --> 00:42:17,910
เขาไปที่ชุมชนแห่งหนึ่งและซื้อโคเคน

616
00:42:19,787 --> 00:42:22,748
แล้วเราก็ขับรถไปตามทางหลวง

617
00:42:27,086 --> 00:42:31,549
ฉันขับรถกลับบ้านไปกินมื้อเที่ยง
ซึ่งฉันทำเป็นบางครั้ง

618
00:42:31,632 --> 00:42:37,263
และฉันก็นั่งอยู่ที่โต๊ะในครัว
กินแซนด์วิชอยู่ตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น

619
00:42:38,514 --> 00:42:40,224
เป็นหัวหน้าของฉันโทรมา

620
00:42:40,307 --> 00:42:43,477
เขาขอให้ฉันหยุดทำอะไรก็ตามที่ทำอยู่

621
00:42:44,186 --> 00:42:46,313
และออกเดินทางทันที

622
00:42:46,397 --> 00:42:50,276
มุ่งหน้าไปเมืองเล็กๆ ที่ชื่อลีแลนด์ มิสซิสซิปปี

623
00:42:54,572 --> 00:42:57,950
ฉันคุยโทรศัพท์กับตำรวจทางหลวงมิสซิสซิปปี

624
00:42:58,033 --> 00:43:03,038
สำนักงานนายอำเภอวอชิงตันเคาน์ตี้
และสำนักงานตำรวจคลีฟแลนด์ด้วย

625
00:43:03,706 --> 00:43:07,293
และภายในห้านาทีที่อยู่บนทางหลวงสาย 61

626
00:43:07,376 --> 00:43:09,253
ฉันก็รู้รูปพรรณรถคันนั้นแล้ว

627
00:43:10,379 --> 00:43:13,382
ฉันรู้ชัดว่าแคเรนหน้าตาเป็นยังไง

628
00:43:13,465 --> 00:43:16,719
ฉันรู้ชัดว่าสก็อตต์ ฟรีแมนหน้าตาเป็นยังไง

629
00:43:16,802 --> 00:43:18,887
และสองนาทีต่อมา

630
00:43:19,555 --> 00:43:23,684
ฉันก็เห็นรถที่ตรงตามคำบรรยายลักษณะนั่น

631
00:43:23,767 --> 00:43:25,519
และฉันก็ค่อยๆ ไล่ตามไปจนทัน

632
00:43:28,147 --> 00:43:30,691
เห็นได้ชัดสำหรับฉันว่าเป็นแคเรนที่อยู่ในรถ

633
00:43:30,774 --> 00:43:33,611
ฉันจะไม่มีวันลืมสีหน้าเธอเลย

634
00:43:33,694 --> 00:43:34,820
ฉันเห็นความกลัวได้เลย

635
00:43:34,903 --> 00:43:38,157
เธอไม่ได้มองมาทางฉัน
เธอมองตรงแน่วไปข้างหน้า

636
00:43:38,240 --> 00:43:40,284
ไม่มีการพูดคุย

637
00:43:40,367 --> 00:43:43,454
และนายฟรีแมนก็มองตรงไปข้างหน้าเหมือนกัน

638
00:43:44,038 --> 00:43:49,001
ตอนนั้นหัวหน้าฉัน
ติดต่อตำรวจทางหลวงมิสซิสซิปปีแล้ว

639
00:43:49,084 --> 00:43:51,754
และมีหลายหน่วยอยู่ในบริเวณนั้น

640
00:43:53,297 --> 00:43:56,508
เราอยู่บนทางหลวง แล้วจู่ๆ เขาก็พูดว่า

641
00:43:56,592 --> 00:43:59,136
"พวกนั้นตามเราอยู่"
และฉันก็ถามว่า "คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ"

642
00:44:05,976 --> 00:44:08,687
ฉันเงยหน้ามอง และดูเหมือนว่า
มีตำรวจเป็นล้านตามเราอยู่

643
00:44:08,771 --> 00:44:12,066
ไฟไซเรนส่องวูบวาบ และเขาก็เริ่มตะโกน

644
00:44:12,149 --> 00:44:13,734
เขาบอกว่า "ขอเวลาเดี๋ยว"

645
00:44:14,318 --> 00:44:16,945
เราขับไปเร็วมาก ฉันกรีดร้อง

646
00:44:18,238 --> 00:44:22,284
แล้วเขาก็ขับออกทางออกทางหลวงไป

647
00:44:23,535 --> 00:44:26,413
ทันทีที่นายฟรีแมนเห็นหน่วยตำรวจทางหลวง

648
00:44:26,497 --> 00:44:29,333
เขาก็รู้ว่าพวกเขารู้ว่าเขาเป็นใคร

649
00:44:31,168 --> 00:44:32,419
เธอรู้ว่าเขามีมีด

650
00:44:32,503 --> 00:44:36,548
เธอเชื่อว่าเขาอาจเอื้อมมือมาฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ

651
00:44:37,591 --> 00:44:39,927
เธอใกล้จะได้รับความช่วยเหลือมากๆ

652
00:44:40,010 --> 00:44:43,097
แต่อาจตกอยู่ในอันตรายมากที่สุด
เท่าที่เป็นมาตลอดการเดินทางนี้

653
00:44:46,308 --> 00:44:49,103
แล้วจู่ๆ พวกเขาก็ล้อมกรอบเรา

654
00:44:49,687 --> 00:44:53,524
มีตำรวจ 25 นายลงมาจากรถ ถือปืนอยู่

655
00:44:53,607 --> 00:44:56,652
ฉันแบบ "ให้ตายสิ ฉันตายแน่"

656
00:44:56,735 --> 00:45:01,198
แล้วพวกเขาก็คว้าตัวเขาออกไปจากรถ
และเหวี่ยงเขาลงบนพื้น

657
00:45:04,243 --> 00:45:08,330
แล้วก็มีเจ้าหน้าที่หน้าตาดีคนหนึ่งมาคว้าตัวฉันไว้

658
00:45:17,214 --> 00:45:18,716
และฉันก็พูดกับเขาว่า

659
00:45:20,175 --> 00:45:23,095
"คุณมีปืนมั้ย" เขาบอกว่า "ครับ"
ฉันบอกว่า "อย่าปล่อยฉันไปนะ"

660
00:45:25,889 --> 00:45:28,600
เขาพาฉันไปที่รถพยาบาล

661
00:45:28,684 --> 00:45:33,480
แล้วพวกเขาก็วัดความดันฉัน มันอยู่ที่ 250/150

662
00:45:33,564 --> 00:45:35,566
และฉันก็จะไม่ยอมไปโรงพยาบาล

663
00:45:35,649 --> 00:45:38,986
ฉันบอกว่า "ฉันไม่ไป เขามีปืน ฉันจะอยู่กับเขา"

664
00:45:39,820 --> 00:45:41,864
จากนั้นที่เขาทำ
ก็เลยเป็นการทำให้ฉันใจเย็นลง

665
00:45:43,031 --> 00:45:46,034
เขาพาฉันไปที่รถของแอนน์ ลาเฮย์
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

666
00:45:46,118 --> 00:45:48,328
เขาให้ฉันเข้าไปนั่งในนั้น
พูดว่า "คุณจะปลอดภัยที่นี่"

667
00:45:48,412 --> 00:45:49,413
มันจบลงแบบนั้นแหละค่ะ

668
00:45:50,956 --> 00:45:52,332
ฉันจำได้ว่าฉันได้รับโทรศัพท์

669
00:45:52,916 --> 00:45:56,754
เอฟบีไอโทรมาบอกว่า
"เราได้ตัวแคเรนมาแล้ว"

670
00:45:56,837 --> 00:45:58,839
"เราได้ตัวเธอ และสก็อตต์ก็ถูกควบคุมตัว"

671
00:45:58,922 --> 00:46:04,219
และฉันก็แบบ "ขอบคุณพระเจ้า"
มันรู้สึกเหนือจริงค่ะ

672
00:46:06,013 --> 00:46:09,141
ตอนพวกเขาจับตัวเขาได้
แบบว่าทุกคนตื่นเต้นมาก

673
00:46:09,224 --> 00:46:11,226
โล่งอกไปเลยค่ะ

674
00:46:11,727 --> 00:46:13,771
โล่งอกมากจนสะเทือนอารมณ์

675
00:46:13,854 --> 00:46:15,481
มีการหลั่งน้ำตากันด้วย

676
00:46:16,857 --> 00:46:20,986
เจ้าหน้าที่ตรวจค้นรถจี๊ปของสก็อตต์
หลังเขาถูกควบคุมตัว

677
00:46:21,779 --> 00:46:25,365
พวกเขาพบมีดสปริงที่เปิดใบมีดอยู่

678
00:46:25,449 --> 00:46:28,410
ซึ่งอยู่ในช่องเก็บของประตูฝั่งคนขับ

679
00:46:28,494 --> 00:46:31,997
พวกเขาพบเชือก พวกเขาพบผ้าห่ม

680
00:46:32,080 --> 00:46:37,211
พวกเขาพบกระป๋องที่ใช้สูบโคเคน

681
00:46:38,295 --> 00:46:43,383
นั่นมันบ่งชี้ให้หน่วยงานรักษากฎหมายรู้จริงๆ ว่า

682
00:46:43,467 --> 00:46:46,178
สก็อตต์เป็นคนวางแผนเรื่องนี้ตามลำพัง

683
00:46:48,597 --> 00:46:52,726
ทันทีที่เขาถูกจับ
หัวหน้ากับรองหัวหน้าฉันก็ตัดสินใจว่า

684
00:46:52,810 --> 00:46:55,103
เพราะเธอได้รับ
ความกระทบกระเทือนทางจิตใจมาก

685
00:46:55,187 --> 00:46:57,564
พวกเขาจึงตัดสินใจไม่ให้เธอขึ้นเครื่องบิน

686
00:46:57,648 --> 00:47:02,528
แต่ให้ฉันกับจาคารี
ขับรถขึ้นไปรับเธอและพาเธอกลับมา

687
00:47:03,987 --> 00:47:06,573
แคเรนดูเหนื่อยอ่อน หมดเรี่ยวหมดแรง

688
00:47:07,115 --> 00:47:10,619
เราเลยแค่ดูแลให้เธอสบายกายสบายใจ
และขับรถพาเธอกลับมาเดย์โทนา

689
00:47:12,246 --> 00:47:15,582
ในอึดใจแรกที่ฉันเห็นแคเรน
ฉันก็กอดเธอแน่นมากๆ

690
00:47:15,666 --> 00:47:17,793
ฉันแบบว่าไม่อยากปล่อยเธอไปเลย

691
00:47:18,293 --> 00:47:22,172
มันเป็น… ช่วงเวลาที่สะเทือนอารมณ์มากค่ะ

692
00:47:23,006 --> 00:47:25,342
(สก็อตต์ ฟรีแมนถูกตั้งข้อหา
สะกดรอยตามขั้นร้ายแรง)

693
00:47:25,425 --> 00:47:26,552
(ลักพาตัวโดยใช้อาวุธ)

694
00:47:26,635 --> 00:47:29,012
(ละเมิดคำสั่งศาล
ห้ามใช้ความรุนแรงในครอบครัว)

695
00:47:29,096 --> 00:47:30,430
(และละเมิดทัณฑ์บน)

696
00:47:30,514 --> 00:47:33,350
(ในปี 2007 ฟรีแมน
ถูกตัดสินว่ามีความผิดทุกข้อกล่าวหา)

697
00:47:33,433 --> 00:47:36,103
(และถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต)

698
00:47:38,689 --> 00:47:42,818
(เขาเสียชีวิตระหว่างถูกคุมขังในปี 2025)

699
00:47:45,362 --> 00:47:47,573
แคเรนกระทบกระเทือนทางใจมาก

700
00:47:48,574 --> 00:47:50,450
ทุกอย่างทำให้เธอกลัว

701
00:47:50,993 --> 00:47:52,995
แบบว่าพอได้ยินเสียงอะไรเธอก็กลัว

702
00:47:53,787 --> 00:47:56,540
คือว่าคุณพูดเสียงดังมากๆ ใกล้เธอไม่ได้เลย

703
00:47:56,623 --> 00:47:59,334
เธออยากให้มีคนอยู่รอบตัวตลอด

704
00:48:00,669 --> 00:48:02,838
แคเรนต้องทนอะไรมาเยอะมาก

705
00:48:02,921 --> 00:48:05,674
ทำไมเธอไม่สู้กลับเหรอ เธอทำไม่ได้
เธอกระดิกกระเดี้ยไม่ได้

706
00:48:05,757 --> 00:48:06,925
ความกลัวทำให้เธอเป็นงั้น

707
00:48:08,135 --> 00:48:09,970
และชาวบ้านก็ไม่รู้เรื่องนั้น

708
00:48:11,096 --> 00:48:16,310
เมื่อคิดถึงสิ่งที่แคเรนผ่านมา
ฉันชื่นชมว่าเธอเข้มแข็งมากในฐานะคนคนหนึ่ง

709
00:48:18,478 --> 00:48:20,856
ตอนฉันคบกับสก็อตต์และเห็นสิ่งบ่งชี้บางอย่าง

710
00:48:20,939 --> 00:48:23,066
ที่เขาแสดงออกมาในตอนนั้น

711
00:48:23,650 --> 00:48:28,238
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นสัญญาณเตือน
ถึงความรุนแรงในครอบครัวที่อาจเกิดขึ้น

712
00:48:28,822 --> 00:48:30,616
สมัยนั้นมันยังไม่แพร่หลาย

713
00:48:30,699 --> 00:48:34,286
ไม่มีการพูดคุยกันอย่างเปิดเผย
แบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

714
00:48:36,830 --> 00:48:39,082
ตั้งแต่นั้นมาฉันก็พัฒนาตัวเอง

715
00:48:39,666 --> 00:48:41,710
ก็เลยเริ่มเห็นชัดเจนพอดู

716
00:48:41,793 --> 00:48:46,173
ว่านี่เป็นสถานการณ์
ที่จะกลายเป็นสถานการณ์รุนแรงตั้งแต่แรกแล้ว

717
00:48:46,256 --> 00:48:49,384
และฉันก็แค่มองไม่เห็นสัญญาณเตือนนั่นด้วยซ้ำ

718
00:48:53,221 --> 00:48:54,890
ทุกวันนี้ฉันไปได้สวย

719
00:48:56,433 --> 00:49:00,687
ฉันโชคดีมาก
ฉันมองและใช้ชีวิตต่างไปจากเดิมมาก

720
00:49:01,897 --> 00:49:04,566
ฉันรู้สึกโชคดีมากที่ยังมีชีวิตอยู่
คุณไม่เข้าใจหรอกค่ะ

721
00:49:04,650 --> 00:49:06,860
ฉันบอกทุกคนเลย
ฉันบอกว่า "ชีวิตมันสั้นเกินไปนะ"

722
00:50:35,282 --> 00:50:37,909
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร