Ujawnimy głosy tajemniczych sędziów.
Obecny wynik
to 34 głosy dla Białych i 34 głosy dla Czarnych Łyżek.
RESZTA GŁOSOWAŁA NA JEDNĄ DRUŻYNĘ
Różnica 32 głosów.
Trzydzieści dwa głosy…
Różnica 32 głosów?
Czas ujawnić ostateczny wynik.
Wynik pierwszej bitwy to…
Przegraliśmy?
Czarne Łyżki, 34 punkty.
Białe Łyżki, 66 punktów.
Wygrywają Białe Łyżki.
Obecnie Białe Łyżki
prowadzą 32 punktami.
Jesteście najlepsi.
Mało nie dostałem zawału.
Dziękuję!
Podczas wstępnej dyskusji
nalegałem na popularne danie.
Musimy wybrać coś popularnego.
- Iść w mainstream. - Tak.
- Coś, co znają. - Tak.
Zdecydowaliśmy się na prosty smak
i ta strategia zadziałała.
- Niczego nie można być pewnym. - Tak.
Mainstream to mainstream.
Gdy próbowałem dań,
sądziłem, że jedna drużyna może wygrać miażdżącą przewagą.
Danie miało intensywny smak
i uniwersalny charakter, co przemawiało na ich korzyść.
Było słodkie, pikantne i miało wyrazistą naturę.
Jest ostre i słodkie.
Intensywne.
To wydaje się zdrowsze.
Bardziej mi smakowało.
To było niezwykłe, bardzo przyjemne dla podniebienia połączenie.
Wiedziałem, jak zagłosują pozostali sędziowie,
ale uznałem, że posłucham intuicji.
Obecnie Białe Łyżki
prowadzą 32 punktami.
Aż 32?
Aż o tyle przegraliśmy?
Może nasz smak był zbyt subtelny.
Duża różnica.
Trudno będzie nadrobić.
Byłem wściekły.
Przegraliśmy absurdalnie dużą różnicą głosów.
Zgłosiłem się do pozostałych rund.
Druga bitwa to pojedynek pięć na pięć Czarnych i Białych Łyżek.
W tej bitwie
nie będzie 100 sędziów.
Co?
Co jest?
W tej bitwie
waszych dań spróbuje 50 tajemniczych sędziów.
Skąd taki pomysł?
Dla uczciwości,
wybrani sędziowie
to 25 osób, które głosowały na Czarne Łyżki
i 25 osób, które głosowały na Białe Łyżki w pierwszej bitwie.
Co za skrupulatność.
Czyli po równo.
Wśród głosujących na nas są jurorzy Paik i Anh.
To zmniejsza liczbę punktów do zdobycia.
W drugiej bitwie głos każdego sędziego
będzie wart dwa punkty.
Aha.
Dwa punkty od osoby, co daje łącznie 100 punktów.
To dużo.
Musimy postawić na coś odważnego
i odmienić losy drugiej rundy.
Musimy wygrać. Inaczej wracamy do domu.
Tak łatwo nas nie prześcigną.
O ile czegoś nie spalimy
albo nie ukończymy dania, będzie dobrze.
Oto Białe Łyżki, które wezmą udział w drugiej bitwie.
To silni członkowie zespołu.
Wierzę w nich.
Musimy wygrać wszystko. Wszyscy to powtarzali.
Wszystkie rundy.
Białe Łyżki wyszły gotowe, by zakończyć sprawę.
Czarne Łyżki obawiały się, że będzie naprawdę źle,
jeśli się nie odkują.
I zdawały się zdeterminowane, by odmienić swój los.
- Dołączysz? - W rundzie 2.
Jeśli się przydam, jasne.
- Jestem nakręcona. - Dobra.
Wysłaliśmy naszych najsilniejszych.
Zmęczenie nie ma znaczenia. Liczy się zwycięstwo.
W tej bitwie każda z drużyn
wybierze po jednym
składniku głównym.
Sami wybieramy.
Dobra, my pierwsi.
- Co najlepiej? - My pierwsi.
Jako zwycięzcy pierwszej rundy
Białe Łyżki wybierają pierwsze.
Z Koła Lądu Białe Łyżki wybrały
kurczaka.
Wybraliśmy znany składnik
o intensywniejszym, mięsnym smaku.
Wybieramy ikrę mintaja.
Czarne Łyżki wybrały ikrę mintaja.
Ikra mintaja to składnik naturalnie intensywny i bogaty w smaku,
więc możemy być bardziej bezpośredni.
Składnikami Koła Przeznaczenia w drugiej rundzie
są kurczak i ikra mintaja.
Wybrali dwa mocno wytrawne składniki.
Może być pysznie.
- Tak. - Ciekawe, co wymyślą.
Mogą się diametralnie różnić
w zależności od przyrządzania.
Co robimy z kurczaka?
Może fricassée.
Fricassée?
Fricassée to francuskie danie z kurczaka.
Kurczak jest podsmażany i podawany z kremowym sosem.
W pierwszym daniu było dużo octu.
Było słodkawo-kwaśne.
W drugiej rundzie postawiliśmy na coś cięższego.
I bardzo bogatego.
Podamy bardzo kremowe fricassée
z kurczakiem, grzybami i purée ziemniaczanym.
- To będzie znajomy smak. - Proste danie.
Ale musimy dodać ikrę mintaja.
Musi być intensywna i dobrze komponować się z kurczakiem.
- Dodajmy ją do ziemniaków. - Tak będzie najlepiej.
Będzie bardzo wytrawne.
- Z ikrą ziemniaki będą… - Pyszniejsze?
- Brzmi dobrze. - Będzie intensywnie.
Kto robi sos?
- Zrobisz? - Zrobię.
Ja zajmę się grillowaniem.
- Zajmij się warzywami. - Dobrze.
Ty wyciągnij ikrę z osłonek.
Tylko wyciągnąć?
Fricassée z kurczaka i purée z ikrą mintaja.
Już wygraliśmy.
- Tak. Brzmi pysznie. - Tak.
Myślę, że zrobią coś w stylu
fricassée z kurczakiem i ikrą.
- Sam Kim. - Gotuje po włosku.
- Jong-won. - Tak.
Park Hyo-nam.
Wszyscy z kuchni zachodniej.
Fricassée z kurczaka to klasyczne danie.
I łatwo je przygotować dla 50 osób.
Uznaliśmy, że w drugiej rundzie musimy ich dogonić,
więc powinniśmy pójść inną drogą.
Przyrządzimy kkanpunggi,
a na spodzie rozłożymy beszamel
- z ikry mintaja i sera. - Dobrze.
- Będzie pikantne i serowe. - OK.
- Brzmi dobrze. - OK.
Fricassée Białych Łyżek
łatwo może wyjść za tłuste i za ciężkie.
Wybraliśmy kkanpunggi, pikantnego smażonego kurczaka w czosnku.
- Na spód sos serowy. - OK.
- Kurczak i posiekana dymka. - Tak.
Kkanpunggi ma intensywny, pikantny smak.
Myślę, że potrzebuje dla równowagi łagodniejszego elementu.
Ludzie lubią wyrazisty smak tteokbokki,
ale jedzą je też z serem.
To będzie podobne połączenie.
Będę się modliła, żeby było dobre.
Żebyśmy wygrali.
Omówmy stanowiska, aby uniknąć chaosu.
Buntowniczy Geniusz i ja pracujemy tam.
Wy macie przygotować kurczaka.
Zróbcie to przy zlewie, a szef Ok pracuje tutaj.
Widział wcześniej, jak biegamy.
Nie był zadowolony.
Kiedy obserwowałem ich pracę w pierwszej rundzie,
byłem mocno sfrustrowany.
Po drugiej stronie jest dość miejsca.
Mamy deski. Czemu korzystają z jednej?
Nie rozdzielili zadań.
Chyba muszę to zrobić tutaj.
W drugiej rundzie z pięcioma osobami
powiedziałem, że przejmuję prowadzenie.
Nie omawiajcie pomysłów między sobą.
- Tak. - Mówcie mi,
ja je przemyślę i podam dalej
albo odrzucę.
Zaufajcie mi.
Nie miejcie żalu, jeśli odrzucę pomysł.
Dobrze.
- Pytania? - Nie.
- Świetnie.
Nie przejąłem dowodzenia z poczucia obowiązku.
Myślałem: „Są irytujący. Lepiej zrobię to sam”.
Czas
na bitwę Czarnych i Białych Łyżek, Wszystko albo Nic.
Druga kulinarna bitwa zaczyna się teraz.
POJEDYNEK PIĘĆ NA PIĘĆ CZAS TO 120 MINUT
- Powodzenia! - Jazda!
- Czarne Łyżki! - Powodzenia!
- Jazda!
- Wszystko przygotuję. - Kto mi pomoże?
- Ja. - OK.
- Przygotuj kurczaka. - Tak.
Chodźmy po warzywa.
Skończę rozstawianie.
Zanim zaczęliśmy,
wyznaczyliśmy stanowiska i zadania.
Raz, dwa i trzy.
By skutecznie poprowadzić zespół,
trzeba przydzielić odpowiednie zadania odpowiednim osobom.
Gdy zaczniemy, napełnijcie je olejem.
Wszystko, dla pewności.
- OK. - OK.
Zdecydowaliśmy, że zarządzanie drużyną
powierzymy Kulinarnemu Potworowi.
Przyniosę składniki ze spiżarni.
- Weź masło i… - Przygotuję.
- Ser. - Dwa rodzaje sera z lodówki.
Przydzielił wszystkie zadania według czasu.
Jest doskonale zorganizowany.
- Wy przygotujcie kurczaka. - Ja mogę smażyć.
- Przygotuj warzywa na kkanpunggi. - OK.
Jak zacznę smażyć warzywa,
ty wyskrobiesz ikrę.
Jakbyśmy jechali jednym autobusem.
Potwór-Busem.
Przejażdżka premium.
A on prowadzi.
Stąd widzę, że jest świetny w organizacji.
Musieliśmy wcześniej wyglądać żałośnie.
Wcześniej byliśmy jak oni.
Gdzie rękawiczki?
- Tam. - Są tam.
- Tutaj. - Potrzebuję ich.
Ugotuj najpierw wodę.
Gdzie zapalniczka?
- Gdzie to jest? - Co?
No to.
- Obieraczka? - Tym obierać?
- Tak. - Obieraczka…
Do ziemniaków.
- Nie ma tam? - Nie.
Są niezorganizowani.
To była moja pierwsza bitwa drużynowa.
Było inaczej.
Mimo że ustaliliśmy, co należy robić,
po rozpoczęciu bitwy zapanował chaos.
Czekaj! Tutaj.
Przyniosłem. Zapalniczka.
Odpalił kuchenkę.
Obieraczka jest tu, Czcigodna.
Tutaj.
Nastawiłem.
- Nie chcesz obieraczki? - Nie.
Szefie, mam masło do purée.
- OK. - Niech się ogrzeje.
OK.
Szef Son robi za pomocnika kucharza.
Ciężka praca.
Przyniosłem większość przypraw.
- Ocet balsamiczny? - Tak, cały.
- Tu jest sól. - Możemy użyć tego.
Im więcej biegam,
tym bardziej pomagam drużynie.
Wygrali pierwszą rundę taką przewagą,
że nie zniósłbym przegranej.
Myślałem tylko, żeby działać szybko
i zrobić wszystko, co mogę.
- Pomogę z kurczakiem. - OK.
- Wyfiletuj go. - OK.
To…
To dużo pracy.
O wiele więcej, niż myślałem.
- Trudne. - Tak, kupa pracy.
Śliskie. Cholera.
To niełatwe zadanie.
Przygotowanie kurczaka
zajęło dłużej, niż sądziliśmy.
Obstawialiśmy 20 minut.
Hee-eun, ile minęło?
- Dwadzieścia minut. - Zostało 99!
Powinniśmy już skończyć.
Chcieliśmy skończyć kurczaka w 20 minut.
Pomyślałem nawet, że niepotrzebnie go wybraliśmy.
Filetowanie zajmuje dużo czasu.
Patrzcie na naszą Wiedźmę z Wokiem!
- Patrz. - Niesamowita jest.
Widzicie ten nóż?
Jak dla prawdziwej wiedźmy.
Zawsze używam kurczaka.
Ale jesteś szybka.
- Co? - Szybka jesteś.
Serio?
Przyszłam dziś zdeterminowana,
więc naostrzyłam nóż zawczasu.
Rany, Wiedźma z Wokiem
jest bardzo szybka.
Filetowanie to delikatna robota,
a ona robi to tasakiem.
- Wszystko OK? - Tak.
Mamy dużo czasu. Gotowe.
Teraz go zamarynuję.
- Czemu wzdychasz? - Nie wolno.
- Zakaz wzdychania. - Nie wzdychaj.
- Zakaz. - Plecy mnie bolą.
Zakaz wzdychania, Białe Łyżki.
Już prawie. Jeszcze odrobinkę.
Ktoś robi warzywa? Włoszczyznę?
- Czcigodna. - Cześć.
- Składniki to… - Tak.
- Owoce morza i kurczak, więc… - Tak.
Nie każdy kucharz musi być wegetarianinem.
- Prawda. - Dlatego robię,
- co mogę, by pomóc. - Tak.
Tak jak dąży się do równowagi między ludźmi,
tak samo należy postępować z jedzeniem.
W zespole ważna jest
harmonijna współpraca.
„Jestem mniszką, więc nie używam mięsa”. Nie w tym rzecz.
Po prostu gotuję to, co potrafię.
Jeśli porównać to do orkiestry,
muszę po prostu dobrze zagrać swoją partię.
Nie jestem dyrygentem, który zarządza wszystkim.
Co dalej?
Pieczarki gotowe. I pietruszka.
- Przyda się jeszcze jeden seler. - Seler?
- Tak? - Tak.
- Więcej kurczaka? - Nie, wystarczy.
Sprawdzisz to? Podsmażę go.
- Dorzuć cebulę. - Tak jest.
Jaki szef Son jest szybki.
Najpierw podsmażymy kurczaka na patelni.
Kolor jest OK?
Kolor? Tak.
Jest czosnek, rozmaryn i tymianek. Kurczak idzie do pieca.
- Wygląda pysznie. - Super!
Najpierw go podsmażyliśmy, a potem upiekliśmy.
Głównym punktem tego dania jest bogaty sos.
Dzięki kurczakowi bulion nabiera prawdziwego smaku.
Smażymy seler i cebulę na oliwie.
Dodajemy intensywny rosół z kury i gotujemy.
Ognia!
Naszym liderem jest Park Hyo-nam, mistrz kuchni francuskiej.
Dodaje nam to otuchy.
To mistrz kuchni zachodniej,
więc wiedziałem, że to danie będzie doskonałe.
Pachnie tu kuchnią zachodnią.
Musi być dobre. Zrobił je mistrz.
Oby sos był dobry.
- Sos do kkanpunggi. - Wiem.
Papryczki chilli z sosem sojowym są pyszne.
Dobrze idzie?
Miałem zrobić sos do kkanpunggi.
- Jak zrobisz sos? - Na bazie sosu sojowego.
- Z octem balsamicznym? - Serio?
- Tak, pasuje. - Niech będzie.
Zasugerowałem ocet balsamiczny.
Będzie intensywny i słodkawy.
Ostry i słodki.
Tak, to najlepszy smak.
Mogę w czymś jeszcze pomóc?
Szefie Ok.
Po trzy, czyli sześć.
- Trzeba pokroić. - OK.
- Posiekałeś dymki? - Nie. Trzeba to zrobić.
- Musimy skończyć w 20 minut. - Tak jest.
Wiedźmo z Wokiem, sprawdzisz słodycz?
Piętnaście, 25.
Spróbuj. Dodałem syropu.
- Więcej? - Za słone.
- Słone? - Bardzo.
- Za słone. - Słone?
Bardzo.
- Słone? - Tak.
Jak się zredukuje, będzie straszne.
Ma być słodkie, nie słone.
- OK. - Jest za słone.
- Przepraszam. - Jak dla mnie.
Ma być dość łagodne, żeby jeść samo.
Wtedy zredukujemy i dorzucimy kurczaka.
Danie wyszło dziwnie słone i głowiłem się,
jak to naprawić.
Byłem zły.
Miał zająć się sosem i warzywami,
a nawet ich nie przygotował.
Szefie Ok, to za długo trwa.
Nie, już kończę.
- Mieliśmy przygotować warzywa. - Już kończę.
Udało mi się zmniejszyć słoność i wydobyć słodycz,
by naprawić smak.
Posiekałem dymkę, paprykę i czosnek.
- Co teraz? - Chodź tu.
- Wlej mi to. - Co?
- Wodę. - Ile?
- Wlewaj. - Wleję całą.
- Mów stop. - OK.
Jak idzie? Zróbmy jeden i spróbujmy.
- Musimy zrobić ciasto. - Wlej wszystko.
Minęła godzina.
Musimy zacząć smażyć.
- Mamy dwie minuty. - Już prawie.
Podaj mi konkretny czas.
- To? - Trzy minuty.
Trzy minuty?
Gdy pytam, ile coś zajmie,
„już prawie”
nic mi nie mówi.
- Musimy zaczynać. - Gotowi do smażenia.
Pięć minut opóźnienia.
Jako lider musiałem pilnować czasu.
Minęło 15 minut.
Musimy skończyć w 20 minut.
Lider zespołu musi być proaktywny
i na bieżąco sprawdzać postępy.
Wybacz, szefie.
Orzeszki od nowa.
Co? Jak to?
- Są spalone. - Mniej je przypiec?
- I równo. - OK.
- Teraz są dobre. - Tak?
- Dość czy jeszcze? - Dość.
Musiałem dać dobry przykład i pokazać im, jak się to robi.
Gotowe. Co zostało?
Zrób mi pastę skrobiową.
- Jaką pastę? - Z tego.
Zawsze tak pracowałem i bardzo się starałem.
PASTA ZE SKROBI BESZAMEL
- Skończę beszamel. - OK.
Geniuszu.
- Dodamy ikry i koniec. - Jasne.
- Dodasz i doprawisz? - OK.
DODAJE IKRĘ MINTAJA DO BESZAMELU, BY POWSTAŁ KREMOWY SOS
Robią beszamel z ikrą.
- To beszamel z ikrą. - Aha.
Oby nasze purée z ikrą dobrze wyszło.
Musimy je zrobić i przenieść do wielkiej misy.
Trzeba je przecisnąć.
- Mogę spojrzeć, Czcigodna? - Tak.
Trzeba je przecisnąć. Idzie? Tak.
- To chwilę zajmie. - Ale tak się to robi.
- Serio? - To ważne,
by włożyć w to wysiłek.
Ziemniaki wychodzą? Idzie jakoś?
- Niezbyt. - Niezbyt?
Najpierw musimy zrobić to.
Trzeba je przecisnąć.
Pokażę ci.
- Pognieść je? - Tak będzie łatwiej.
Te ziemniaki muszą być gorące.
Ale gorące.
Ziemniaczane piekło.
Kto by pomyślał, że ziemniaki sprawią tyle kłopotu?
No nie?
Ale gorące.
- Może się zamienimy? - Słucham?
Róbmy to na zmianę.
- Musimy zachować siły. - OK.
Tak?
Ziemniaki chwilę zajmą.
To zajmie dłużej, niż sądziliśmy.
Podasz mi to?
- Podaj mi to. - Co?
Podaj mi to.
O tak.
Przeciskaj je.
W ten sposób.
Są gorące, więc róbmy to na kratce.
Dobrze.
Brawo!
- Ładnie przechodzą. - Rządzisz!
Takie przeciśnięcie powinno wystarczyć.
To działa.
- Tak, szybko przechodzą. - Idą.
To powinno wystarczyć.
Spójrzcie.
Kurczak gotowy?
- Gotowy. - Tak?
- Musimy go ugotować w sosie. - Zróbmy to.
Po wyjęciu kurczaka z pieca gotują go w sosie.
Tak.
Trzynaście.
Czternaście.
Jeśli ikra za mocno się podgrzeje,
może mieć rybny posmak.
- Ręka mnie już boli. - Zmienić cię?
Nie trzeba. Zrobię to.
- Skoro cię boli… - Ręka mnie bolała,
ale długo mieszałem w niskiej temperaturze.
Trochę się martwię,
bo zarówno purée, jak i kurczak są kremowe.
- Robię porcję testową. - OK.
- Kuchnia chińska kontra zachodnia. - Tak.
Oby nasze miało pikanterię.
Kkanpunggi robi się tak.
Wrzucamy kurczaka do sosu i pozwalamy mu nasiąknąć.
Na spodzie znajduje się sos beszamelowy z ikrą mintaja i parmezanem.
Jakieś trzy łyżki.
OK, trzy łyżki.
- Spróbuj. - Zrobić to i…
- Czekaj. Spróbuj. - OK.
Spróbujmy razem.
To bitwa drużynowa.
Każdy specjalizuje się w innej kuchni,
a musieliśmy stworzyć jedno danie.
Może ktoś spróbować całości?
- Całości. - Z sosem.
Tak, z sosem i dymką.
Nie za delikatne?
Dodajmy więcej sosu i ikry.
- Doprawić sos? - Mógłby być kwaśniejszy.
- Tak. - Kwaśniejszy?
Na końcu uderza pikantność.
- Sprawdźmy sos. - Jest kremowy.
Nie czuć ikry.
Czegoś brakowało.
Według moich standardów
smak się nie przebijał.
Skoro robisz to cały czas, zrób to po swojemu.
Geniuszu, dodaj więcej ikry.
Zrób swoje najlepsze kkanpunggi.
- Jest zbyt kremowe. - OK.
Za 15 minut musimy nakładać.
- OK. - OK.
Nasze danie ma wyrafinowany smak, ale zawiera śmietanę i masło.
Mogą uznać je za zbyt tłuste.
- Dużo śmietany. - Tak.
- Ziemniaki i wierzch są kremowe. - Ziemniaki, śmietana, ser.
Tak, za ciężkie. Będzie za tłuste.
Fricassée bywa tłuste.
Pomyślałem, że daniu potrzebny jest wyraźny akcent.
Teraz purée ziemniaczane jest w środku z ikrą mintaja,
a sos śmietanowy na wierzchu.
Brakuje temu daniu wyrazistego smaku.
- Trochę kwasku pomoże. - Tak.
Zredukujmy ocet balsamiczny
i polejmy nim ziemniaki.
- Jak wezmą łyżkę… - Doda słodkości.
Tak, i kwaskowatości.
Możemy wziąć ćwiartkę cytryny
i ją opalić.
Albo zgrillować.
Świeży cytrynowy aromat jest świetny.
Czuć nutę soku z opalonej cytryny,
co daje dość unikalny smak.
Czcigodna robiła to z taką starannością.
Nigdy tego nie robiłam.
Cytryna doda wyjątkowego smaku.
Zróbmy danie testowe.
Ułożymy to tak.
Przy tych warstwach dania,
purée, sosie śmietanowym i kurczaku,
ocet balsamiczny i cytryna dodadzą mu wyjątkowości.
SOK Z OPALONEJ CYTRYNY
Kurczak duszony w sosie ma kwasowość i słodycz.
Nie dajemy na wierzch do wyciśnięcia?
- Brakuje mu kwasowości. - Jest dobry.
- I ma dobrą konsystencję. - Daliście octu balsamicznego?
- Tak. - Tak?
Idealna tekstura.
- Ziemniaki są dobre. - I konsystencja.
Szef Park mówi, że konsystencja jest dobra.
OK. Nakładajmy.
- Dodałeś octu balsamicznego? - Tak.
- A zwykłego? - Nie.
Chciałam, aby smak
naprawdę uderzył w podniebienia degustujących.
Dodamy oleju chilli do sosu?
- Brakuje ognia. - Tak, trochę…
Dodajmy oleju chilli.
- Mamy olej chilli? - Tak. Gdzie on był?
- Lao Gan Ma. - Tak.
- Ten słoik. - Ten?
- Przecedź i daj mi olej. - OK.
Musi być pikantne.
Proszę.
Wiedźmo, olej chilli.
- Wystarczy? - Olej chilli?
- Tutaj. - Położę tu.
Spróbujmy jeszcze raz.
Jedziemy.
Dobrze.
Dobre?
- Dobre? - Mamy to.
- Podajmy takie. - Dobre.
- Idealne.
Było pyszne.
Byliśmy zadowoleni. Cała piątka. Było przepyszne.
- Musimy smażyć kurczaka. - OK.
- Za 10 minut podajemy. - OK.
- Dobrze, że mamy dwie stacje. - Tak, przydały się.
- Zostało 40 minut. Nakładamy. - OK.
Łyżka ziemniaków na talerz.
- Ja nałożę. - OK.
- Polewaj. - Dobrze.
- A potem tak? - Tak.
- Musi być lekko różowe. - OK.
Musi mieć ikrę.
- Wymieszaj, żeby było równo. - OK.
Musimy już smażyć.
- Musimy iść. - Drugie smażenie.
Smażę drugi raz.
Weź jedną wielką łychę.
- Nie rozlej. - Jedna łycha. OK.
Od lewej?
- Nieważne. - OK.
Zaczęliśmy nakładać.
Kurczak powoli wychodzi.
Proszę.
W przeciwieństwie do kalmarów zapach jest…
Ślinka cieknie.
To kkanpunggi wyrównuje szanse.
Z tym dymnym posmakiem będzie trudno je pobić.
Myślę, że to będzie powtórka z rundy pierwszej,
tylko odwrotnie.
- Odwrotnie? - Tak.
Ale myślę,
że Białe Łyżki też poszły w mainstream.
Ziemniaki i kurczak.
Dają ser na wierzch.
- O tak. - Oprzyj o brzeg.
- Wszystkie tak samo? - Tak.
Żeby mogli wycisnąć.
- Damy trochę ikry na wierzchu? - Ikry?
- Brakuje mu mocy. - OK.
To nada idealną równowagę.
Na końcu dodaliśmy trochę ikry.
Bo ostatecznie wszystko sprowadza się do detali.
Chciałem, żeby było pyszne.
Ile już zrobiliśmy?
Jeszcze trochę zostało.
- Wytarte trzeba przenieść. - Przenosić?
- Przenoszą talerze. - Powodzenia!
Wygracie!
Przyspieszmy trochę.
- Te są gotowe? - Tak.
Możesz je zabrać.
Cytryna na wierzchu.
- Zupełnie różne smaki. - Tak.
Dania wyrażają osobowość danej drużyny.
Dobra robota.
- Świetnie! - Brawo!
Dobra robota!
- Dobra robota. - Wzajemnie.
- Brawo. - Ostatni.
Jazda! Dobrze!
Wygląda dobrze.
Koniec drugiej bitwy.
POJEDYNEK PIĘĆ NA PIĘĆ KONIEC GOTOWANIA
- Dobra robota. - Brawa!
Spisaliście się.
- Brawo. - Świetnie.
- Świetna robota. - Koniec.
- Brawo. - Dla ciebie też.
Popisali się.
- Ale nasze jest odważniejsze. - Tak.
Rany, to było naprawdę…
Miałem wrażenie,
że po pierwszej bitwie opracowali idealny plan.
„Stawiamy wyłącznie na smak”. Coś odważnego.
Danie Białych Łyżek wygląda na pełniejsze.
Była w nim pewna głębia.
Tym razem mieliśmy szansę.
Tak, dziękuję.
Danie, które przygotowaliśmy na tę bitwę,
jest po prostu smaczne.
CZARNE ŁYŻKI KKANPUNGGI Z SOSEM Z IKRY
Dodaliśmy ikrę mintaja do gładkiej kremowej bazy,
tworząc intensywny sos.
Na wierzchu położyliśmy kkanpunggi.
Osobiście uważam,
że chińska kuchnia jest najsmaczniejsza,
więc wierzę, że możemy wygrać.
Nasze danie nazywa się
„Kukuryku z ikrą”.
BIAŁE ŁYŻKI KUKURYKU Z IKRĄ
Oparliśmy je na klasycznym fricassée.
Wymieszaliśmy ikrę mintaja z purée, aby się połączyły.
Obok leży opalona cytryna.
Jeśli skropicie nią danie, będzie smakować jeszcze lepiej.
Denerwuję się.
Wygrajmy tym razem.
Proszę.
Nasze będzie lepsze.
Aromatyczne.
Powinno być pikantniejsze?
Proszę.
Obie drużyny zrobiły sos z ikry.
PURÉE Z IKRĄ KREMOWY SOS Z IKRĄ
Żadna nie użyła jej dużo.
- Ikra mintaja… - Bardzo łagodne.
Bardzo delikatnie ją czuć.
Sos do kkanpunggi też nie jest mocny.
Gdyby był,
wcale nie czulibyśmy ikry.
Trudny wybór.
Czarne Łyżki zmieniły strategię i poszły w proste smaki.
- Białe Łyżki też sobie poradziły. - Oblizuję nóż.
Cóż…
- Musi ci smakować. - Tak.
Degustacja zakończona.
Nie skończyłem.
Czas
- rozpocząć głosowanie… - Czekajcie.
- …nad drugą bitwą. - Zaraz.
Głosowanie zakończone.
KONIEC GŁOSOWANIA
Najpierw ujawnimy wyniki głosowania dwóch sędziów.
Najpierw poznamy wybór
Anh Sung-jae.
ANH SUNG-JAE BIAŁE ŁYŻKI
Teraz poznamy wybór Paik Jong-wona.
- Proszę. - Proszę.
PAIK JONG-WON CZARNE ŁYŻKI
Ale stres.
To najlepsze kkanpunggi, jakie jadłem w życiu, a trochę ich było.
Nie sądziłem, że ikra mintaja doda takiej wykwintności.
Naprawdę chcę znowu to zjeść.
Przed rozpoczęciem
Czarne Łyżki zapowiedziały, że postawią na bezpośrednie, proste smaki.
Jednak dla mnie nie było to aż tak oczywiste.
Danie zachowało pewną delikatność, mimo próby bycia bezpośrednim,
przez co nie sprawiło mi takiej przyjemności.
Za to „Kukuryku z ikrą”
zdaje się posiadać dwie cechy.
Ma ten klasyczny charakter, ale także nutę dowcipu.
Opalona cytryna…
Gdy dodałem kilka kropel podczas jedzenia,
jak polecił szef Son Jong-won,
podkreśliła smak dania.
A ta maleńka odrobina ikry mintaja na wierzchu,
która może wydawać się nieznacząca,
również pomogła i danie naprawdę zabłysnęło.
Zrobiliśmy, co mogliśmy.
Ciężko pracowaliśmy, by stworzyć zamierzone danie.
Musimy wygrać.
Białym Łyżkom dobrze poszło. Zrobili dobrze skomponowane danie.
Czyli pół na pół.
Musimy wygrać przynajmniej 60 do 40.
Wynik pierwszej bitwy to…
66 punktów dla Białych Łyżek
i 34 punkty dla Czarnych Łyżek.
Obecnie Białe Łyżki prowadzą 32 punktami.
Czas ogłosić
wyniki głosowania.
Proszę ujawnić ostateczne wyniki.
Wygrajmy to.
Byłem pewien, że nasze smaki się obronią.
Wierzyłem w nasze danie i sądzę, że lepiej trafiło w ich gusta.
BIAŁE ŁYŻKI, 48 CZARNE ŁYŻKI 48
BIAŁE ŁYŻKI WYGRYWAJĄ
Zaraz oszaleję.
Chyba się popłaczę.
Czarne Łyżki, 48 punktów.
Białe Łyżki, 52 punkty.
Wygrywają Białe Łyżki.
RÓŻNICA PUNKTÓW PO DRUGIEJ BITWIE 36 PUNKTÓW
Jesteście super.
- Dobra robota. - Byli świetni.
Widocznie nasze nie było tak smaczne.
Łatwo nie będzie, ale…
musimy jakoś przetrwać.
Będę się bardzo starać.
Zrobię, co w mojej mocy, i użyję wszystkich swoich sił.
BITWA DRUŻYNOWA WSZYSTKO ALBO NIC
BIAŁE ŁYŻKI WYGRAŁY 2 BITWY
WYNIK: 118 DO 82 RÓŻNICA 36 PKT
Pozamykały się.
Czemu zniknęli? Denerwuję się.
Trzecia bitwa drużynowa rundy Wszystko albo Nic.
To gra o przetrwanie
jednej drużyny i eliminację drugiej.
W trzeciej bitwie zmierzy się
trzech najlepszych szefów z obu drużyn.
W tej finałowej rozgrywce liczba sędziów wyniesie…
tylko dziesięć.
…tylko dziesięć.
Po dziesięć punktów każdy?
Głos każdego sędziego będzie wart dziesięć punktów.
- Sporo. - Dziesięć punktów.
Niedobrze.
Na podstawie głosów dziesięciu sędziów, w tym sędziów Paika i Anha,
podliczony zostanie łączny wynik,
by zdecydować o losach obu drużyn.
- Co to znaczy? - 70 do 30.
Jeśli zdobędziemy 70 punktów, wygramy. Przy 60 przegramy.
Jak zdobędą 70 punktów, przegramy.
Mamy szansę się odbić.
Możemy nawet wygrać 100 do zera.
Wystarczy 40 punktów.
Celujmy w połowę sędziów. Po 50 punktów na drużynę.
Teraz ujawnimy pozostałych sędziów.
- Ciekawe. Nie mogę się doczekać. - Ja też.
Ponieważ to bitwa trzech najlepszych szefów,
zebraliśmy specjalne grono sędziowskie.
Specjalne grono?
- Co? - Specjalne?
- Przedstawiamy…
specjalnych sędziów w tej bitwie.
To nasi poprzednicy!
BITWA NAJLEPSZYCH 3 NA 3 SPECJALNE GRONO OŚMIU SĘDZIÓW
To nasi poprzednicy!
Uczestnicy z sezonu 1!
Specjalne grono sędziowskie
to ośmioro szefów, którzy błyszczeli w poprzednim sezonie programu.
Cześć wszystkim.
To duże wyzwanie, ale nie poddawajcie się.
Musicie walczyć do końca.
Oby wszystkim dobrze poszło. Będę wam kibicować.
Wróciły wspomnienia sprzed roku.
Szef, którego naprawdę szanuję, i ja
możemy patrzeć w tym samym kierunku,
zamiast na siebie.
To dla mnie zaszczyt.
Cześć, jestem Jung Ji-sun.
Jestem Maniak Gotowania.
Ciocia Omakase, Kim Mi-ryeong.
Jang Ho-joon z Tongyeongu.
Jestem szefem kuchni chińskiej, Lu Chinglai.
Są tu moi starsi koledzy i to z pewnością cenne doświadczenie.
Życzę wam wszystkim powodzenia. Dacie radę!
Do dzieła!
W tej bitwie, ze względu na specjalne grono sędziowskie,
decyzja każdego z sędziów
będzie miała duży wpływ na wyniki.
To kucharze. Znają się na gotowaniu.
Byli na naszym miejscu,
więc spodziewam się ostrej krytyki.
Mają wrażliwsze podniebienia niż przeciętni ludzie.
Nie będzie łatwo. Musimy być przygotowani.
Proszę wybrać trzech najlepszych szefów kuchni,
którzy wezmą na swoje barki los drużyny.
Czas ogłosić
trzech najlepszych szefów kuchni z obu drużyn.
Z Białych Łyżek, Son Jong-won.
Nie popadnę w samozadowolenie.
Chcę wielkiej przewagi.
Jung Ho-young.
Sam Kim.
Ich drużyna była silna.
Nasza jest bardziej oryginalna.
Z Czarnych Łyżek, Kulinarny Potwór.
- Dasz radę! - Nasz mistrz.
Nalegałem, by wystąpić.
Musimy wygrać.
Szef Barbecue Lab.
Nóż Omakase.
Nie byłem do końca…
Jasne, że wybrali swoich najlepszych.
Ale zamiast martwić się ich daniem, skupiłem się na naszym.
Nie przejmowałem się. To mnie musi dobrze pójść.
W Bitwie Najlepszych trzy na trzy
sędziowie Paik i Anh wybrali
ukryty składnik.
- Co? - Znowu zmiana.
…ukryty składnik.
- Co? - Nie te?
Niepotrzebnie wybieraliśmy danie.
Omawialiśmy je ze sto razy.
Nie no, tak nie można.
Wkurzyłem się.
Widzieliśmy pozostałe składniki,
więc wymyślaliśmy tysiące przepisów.
Rozważaliśmy wszystkie możliwości.
A potem okazało się, że będą ukryte składniki, i się wkurzyłem.
Nie wiem, czemu nam to robicie.
Ja też byłem ukryty.
Czemu ciągle coś ukrywają?
Po ujawnieniu ukrytego składnika
każda drużyna musi wybrać z Koła Przeznaczenia jeden składnik,
który dobrze się z nim komponuje.
Łącząc ukryty składnik z wybranym,
każda drużyna musi stworzyć swoje najlepsze danie w finałowej bitwie.
Co to będzie?
Co to?
Najpierw ujawnimy
ukryty składnik wybrany przez sędziów.
- Musi być tam. - Błyszczy.
Co jest pod pokrywką?
Najpierw ujawnimy ukryty składnik.
Tofu.
- Tofu? - Co?
- To tofu. - Tofu!
- Co to? - Tofu.
- Co to jest? - Tofu.
- Tofu.
- To dopiero mistrzowska narracja! - Tofu!
- Rety. - Zabawne.
UKRYTY SKŁADNIK, TOFU
Na egzaminach
nie dostaje się pytań z poprzednich lat.
Tofu? W takiej ważnej bitwie?
Nie spodziewaliście się tofu, co?
- Nie. - Szok.
Nie opuszczajcie gardy. Przyrządźcie nam pyszne danie.
W poprzednim sezonie po zjedzeniu 27 dań z tofu…
też trzymałem się od niego z dala.
Dlatego dziś
oczekuję czegoś wspaniałego od naszych najlepszych szefów.
Widok tofu sprawia, że znów chcę gotować.
Postarajcie się.
Ośmiu sędziów specjalnych
nie będzie obserwowało procesu, by zapewnić sprawiedliwą ocenę.
Nie będą wiedzieli, kto przyrządził dane danie.
O wyniku zadecyduje smak.
- Sprawiedliwie. - Tak.
Proszę o opuszczenie zasłon.
Powodzenia!
- Dacie radę! - Trzymajcie się!
Powodzenia!
Proszę sędziów specjalnych o wyjście.
- Rany. - Powodzenia.
Wszystkiego dobrego.
Teraz obie drużyny przedyskutują strategie
i wybiorą jeden pasujący do tofu składnik
z Koła Przeznaczenia.
Z pozostałych ośmiu składników możecie wybrać dowolny,
czy to z lądu, czy z morza.
Ponieważ Białe Łyżki wygrały drugą bitwę,
to one wybiorą jako pierwsze.
Czas gotowania w Bitwie Najlepszych wynosi 60 minut.
Zależy, jaki składnik wybiorą.
To może zmienić wszystko.
Pierwotny plan wciąż zadziała.
Trzymajmy się go.
Jest takie danie z dużą ilością limonki podanej na somyeonie.
Jest w nim bardzo intensywny, kwaśny bulion.
Zdecydowaliśmy, że dopasujemy do niego, co się trafi.
Przegrywaliśmy,
więc powiedziałem członkom drużyny:
„Zaufajcie mi”.
Skoro jest tak zdeterminowany,
uznałem, że powinniśmy mu zaufać.
Dostaliśmy tofu. W porządku.
Tofu?
Ukryty składnik wybrany przez dwóch sędziów…
- Zmiksujemy je z tsuyu. - Tak.
- Jak w kong-guksu. - Dobra myśl.
Tylko żeby zupa nie wyszła za gęsta.
Zblendujemy tofu i zrobimy odświeżające kong-guksu.
Zimna zupa z tofu brzmi świetnie.
Zgadzam się.
Tylko że znowu możemy wymyślić to samo, co oni.
- To wygramy smakiem. - Nasze będzie lepsze.
- Tak. - Nie oprą się.
- Ciężko. - Tak.
Tofu.
„Czemu tofu?” pomyślałem.
Tofu to trudny składnik.
Samo w sobie jest idealne, więc robienie z nim czegoś…
Jak sprawić, by błyszczało?
Przede wszystkim zróbcie coś, w czym czujecie się pewnie.
Nagle poczułem presję.
Od tego, czy wygramy, czy przegramy,
zależy przetrwanie nas wszystkich.
By wszystkie Białe Łyżki przeszły,
musimy zrobić naprawdę wybitne danie.
Możemy wygrać,
tylko podkreślając składnik poprzez dodanie mu głębi smaku.
Białe Łyżki wybrały karmazyna.
Karmazyn?
Do końca nie mogliśmy zdecydować między rybą a cielęciną.
Ale zdecydowaliśmy się na karmazyna.
Cielęcina smakuje zupełnie inaczej.
Mięso jest twarde i suche.
- Bo nie ma tłuszczu. - Żadnego.
Bo to młode cielę.
Tofu i karmazyn będą do siebie pasować, nie?
Tofu i karmazyn.
- Tofu i karmazyn. - Co?
Jak je przyrządzimy?
Myślałem
o tofu z cienko krojonymi warzywami.
Coś jak ciasto rybne. Ugrillujemy karmazyna i damy na wierzch.
Zrobimy japoński bulion dashi do gęstego sosu do polania.
Zrobimy japońskie danie kenchin-mushi.
Robi się je, dokładnie przecierając tofu, dodając składniki i gotując na parze.
Z karmazynem na wierzchu i tofu pod spodem
można cieszyć się smaczną rybą, miękkim tofu
i bogatym smakiem sosu.
Tofu to składnik, który dobrze absorbuje smaki.
Myślę, że ryba będzie pasować.
Musimy wybrać drugi składnik.
- Może polędwica. - Polędwica?
Polędwica to niezły pomysł. Można podać ją zimno w plastrach.
Ale mamy tylko godzinę.
Zdążymy ją ugotować, schłodzić, pokroić i podać na zimno?
Możemy ją pokroić, jak minie 50-55 minut.
- To za mało. - Dwadzieścia minut powinno wystarczyć.
Myślicie? Jestem pewien, że zdążę.
Skoro jesteś, zrób to.
- Jestem. - Więc polędwica.
Czarne Łyżki
wybrały polędwicę cielęcą z kością.
Czemu wybrali polędwicę?
Ona wymaga więcej czasu.
W kwestii mięsa jest prawdopodobnie najlepszy
ze wszystkich.
Robiąc to, co umie najlepiej,
pomoże drużynie.
Ułożymy cienkie paski smażonego tofu i cielęciny,
które będzie się jadło z plastrami limonki.
To danie na zimno,
coś jak naengmyeon z kawałkami mięsa.
SOBA Z TOFU I POLĘDWICĄ CIELĘCĄ
Limonkę często dodaje się do owoców morza,
więc z mięsem nabierze nowego wymiaru.
To sami koneserzy.
Zdobędę ich podniebienia.
Głosy są więcej warte. Mamy szanse.
- Zróbmy comeback. - Bawcie się tym.
Tak, bawcie się.
- Na trzy. - Raz, dwa, trzy.
Jazda!
Dalej, Białe Łyżki!
Zróbmy to!
Obyśmy przeszli.
Nasz los zależy od… Dlatego to zrobili?
- Koła Przeznaczenia? - Tak.
Jedziemy nim razem.
Czas
na bitwę Czarnych i Białych Łyżek, Wszystko albo Nic.
Bitwa Najlepszych trzy na trzy.
Trzecia bitwa kulinarna zaczyna się teraz.
Jazda!
- Wielki powrót! - Jazda!
Nie ma szans!
Musimy tylko nie przegrać 30 do 70.
Mamy przewagę,
ale nie spodziewam się łatwego zwycięstwa.
Bo nigdy nie wiadomo.
Byłem pewien, że możemy wygrać, ale musimy mieć dużą przewagę.
A to już inna kwestia.
Ale świeże.
Ogromne są.
Sam Kim przygotowuje karmazyny.
Tak. To dobrze.
Filetowaniem powinien zająć się ktoś od zachodniej.
To przepis, który zna tylko Jung Ho-young.
Uznałem, że pomogę mu, jak mogę.
Przygotuję rybę.
Jako lider skup się na innych rzeczach.
Na sosie.
- Trzeba pokroić je w słupki. - Ja to zrobię.
Zblanszuj tofu i wymieszaj.
Byłem zdeterminowany, by wspierać go wszelkimi sposobami.
Szefie Jung, powiedz, kiedy zagotować wodę.
Potrzebuję wody, by zblanszować tofu.
Jeszcze do grillowania.
Z doświadczenia wiem, że start jest naprawdę ważny.
Dlatego w trzeciej bitwie mocno skupiałem się
na stabilnym początku, by resztę rozwiązywać w toku działań.
Wierzyłem, że Szef Barbecue Lab zajmie się cielęciną, jak należy,
dlatego uznałem to za najlepszy wybór.
Cielęcina to nie wołowina, nie ma marmurku z tłuszczu.
Nie ma tego bogatego, tłustego smaku.
Bardziej przypomina schab wieprzowy. To kawałek chudego mięsa.
Różni się od mięsa, do którego przywykł Szef Barbecue Lab.
- Właśnie. - Tak.
- Nie ma marmurka. - Tak.
Ani mięsnego aromatu.
- Racja. - Tak.
Ciekaw jestem, co zrobi.
Pełne obsmażenie mięsa
pewnie wysuszyłoby je i pozbawiło smaku.
Dlatego szybko zrumieniłem je na gazie.
Potem planowałem szybko je ugotować w szybkowarze.
Chcę je pokroić, gdy będzie średnio wysmażone.
Byłem pewien, że zdążę przyrządzić mięso tak, jak ustaliliśmy,
więc nie martwiłem się o czas.
Planowaliśmy smażyć tofu na wolnym ogniu,
by użyć go jako przybrania.
Zleciłem to Kulinarnemu Potworowi.
- Mów, co dalej. - Dalej?
Sekunda.
Odcisnąć tofu?
Zblanszowałem je, więc możesz odcisnąć.
ODCISKANIE WODY Z TOFU DO ZUPY NA ZIMNO
- Odcisnę trzy kostki. - OK.
- Mów, co dalej. - Możesz to przecedzić?
Dobrze.
Coś jeszcze?
Co jeszcze…
Teraz nic.
Jak tofu?
Smaży się.
Daj nam polecenia. Nie mamy co robić.
- Nie masz co robić? - Rozkazuj.
Wycisnąć limonki?
Sok z limonki.
- To dla jednej osoby. A ja? - Użyję tego. Wycisnąć je?
Tak. Zrób to i…
Tofu i…
A ja?
Sekunda.
Mają zupełnie różne style.
Od samego początku trochę się martwiłem.
Ale musisz zrobić wszystko. Bulion i makaron.
Musimy zrobić to razem.
- Ja ponacinam. - Nie.
Musimy jasno podzielić prace.
- Mamy tylko 60 minut. - Jasne.
Nie może być tak, że „w razie czego cię wesprę”.
Mamy 60 minut, musimy rozdzielić zadania.
Wesprę cię.
- Zrobię to. - Nie. Zdecydujmy teraz.
Gotują w zupełnie innym stylu.
Nóż Omakase chciał rozdzielać zadania na bieżąco,
a Kulinarny Potwór zawczasu.
Dlatego nie byłem pewien, czy to zadziała.
Mam pokroić dymkę?
- Zamiast dymki… - Do przybrania?
Pokrójmy gim do przybrania.
- Kizami nori? - Tak.
Jeśli masz czas.
Kluczową kwestią jest to,
że tofu jest o wiele bardziej miękkie niż zwykle.
Blanszujemy je we wrzącej wodzie,
usuwamy jak najwięcej wilgoci,
dodajemy odrobinę skrobi
i cienko pokrojone warzywa.
- Proszę. - Dobra. Dorzuć to.
Ponieważ tofu jest gotowane z jajkami i warzywami,
ma miękką i delikatną teksturę.
Tofu zawijamy w folię spożywczą i formujemy w kulki.
- Tak? - Tak.
Szefie Jung, ryba gotowa.
Co dalej?
Przygotuj to do podsmażenia.
Dobrze współpracują.
Wszyscy robią to, w czym są dobrzy.
- Tak. - Miło to widzieć.
Tofu usmażone.
Chrupiące?
Najważniejsza jest tekstura.
- Chrupie? - Tak.
Fajne. Będzie lepsze, jak wystygnie.
Tofu i gim gotowe.
Prawie skończyliśmy. Skupmy się na czasie.
- Mów, co mam robić. - Dobrze.
SZYBKOWAR Z CIELĘCINĄ
Minęło 15 minut. Wyłącz.
Nie za krótko? Może jeszcze…
- Nie, pięć minut. - Będzie dobra.
- Różowa jest lepsza. - Dobrze.
Za ile będzie gotowa cielęcina?
Jak zostanie nam 15 minut.
Teraz idzie do wody do schłodzenia.
Żeby pokroić ją w ciągu godziny, musimy ją ugotować
i schłodzić.
Zależało mi na średniej do co najmniej średnio krwistej.
Jest krwista.
Gdy wyjąłem cielęcinę, byłem zaskoczony. Była…
jasnoczerwona.
Nie ugotowała się?
Gdzie jest niedogotowana?
- W środku. - Tak.
- Bo to przy kości. - Ta część przy kości?
Podsmażyć ją z wierzchu?
- Jest zbyt krwista. - Tu była kość.
Jest najlepszy w Korei, jeśli chodzi o grilla.
Spodziewałem się, że mięso będzie idealne.
To się nie uda. To…
Włożę ją jeszcze raz do szybkowara. Co myślisz?
Ugotuję ją tutaj. Jest jeszcze gorąca.
Wcale nie jest ugotowana.
Cielęcina to kluczowa kwestia.
Najbardziej paląca.
Spróbuję się wyrobić.
Musimy usmażyć dymkę.
SMAŻONA DYMKA DO PRZYBRANIA
Trzeba rozgrzać olej i usmażyć dymkę.
Będzie ładniej, jak obtoczysz ją w mące.
Duża dymka!
- Najpierw sito. - OK.
Za ciemny kolor. Nie smaż teraz!
Dobra, mamy czas.
Ostatecznie wszyscy obserwujący z góry też biorą w tym udział.
Uznałem, że powinienem myśleć o sobie jak o uczestniku gry.
Jeśli teraz się nie odezwę, będę żałował.
Olej jest teraz za gorący.
- Zmniejsz ogień. - OK.
Skrobię zrobicie później?
- Zaraz zrobię. - OK.
Jest też wędzona papryka!
Trzeba mówić,
póki jest szansa.
Zacznę robić rybę.
Przypraw tylko solą i pieprzem
jak w kuchni zachodniej.
Ryba się wyprężyła, bo była naprawdę świeża.
Karmazyna
nie wolno przesuszyć, dlatego metoda jest ważna.
Skóra powinna być chrupiąca,
a mięso delikatne i soczyste.
Szef Son Jong-won przygotował ją idealnie po zachodniemu.
Prawie gotowa.
Jak cielęcina?
Będzie gotowa na czas. Jeszcze trochę ją pogrilluję.
- Ma być dogotowana. - I schłodzę dwie minuty. Co?
- Ma być dogotowana. - Będzie.
Nadal jest zbyt krwista.
Zdecydowanie.
Sprawdź. Musimy się streszczać.
- Grilluje ją. - Co?
- Grilluje ją. - W bulionie byłoby szybciej.
Będzie dobrze.
Poobracam jeszcze trzy minuty
i powinienem się wyrobić.
- Limonka pokrojona? - Prawie.
- Mów, co robić. - Co?
Musimy pokroić cielęcinę. Czekamy na nią.
Jak? Nawet nie jest ugotowana. Trzeba ją schłodzić.
Od zawsze pracuję w fine diningu,
więc wiem, że proces jest ważny, ale brakowało tu organizacji.
Jestem liderem, więc ciągle czegoś chciał.
„Co robić? Daj mi jakieś zadanie”.
Może coś sobie znaleźć,
a jak nic nie ma, niech siedzi albo idzie.
Chciałem powiedzieć: „Znajdź sobie coś!”.
Ale tylko rozpętałbym kłótnię.
Trudno było się powstrzymać.
Jak? Nawet nie jest ugotowana. Trzeba ją schłodzić.
Możesz spróbować?
Byłem skupiony na cielęcinie.
Byłem pewien swego.
Wierzyłem,
że mi się uda.
Obracałem ją nad palnikiem jak na grillu.
Liczyła się temperatura.
Starałem się ją przyrządzić i schłodzić w zadanym czasie.
- Pokrójmy ją razem. - OK.
GDY SCHŁODZI SIĘ W LODZIE, BĘDZIE GOTOWA
A później
bulion.
Robię pyszny bulion z katsuobushi
i blenduję go z tofu,
żeby zupa nabrała orzechowego aromatu tofu.
Nigdy nie robiłem czegoś takiego.
Ciekawe, jak smakuje.
Wlewa zblendowane tofu do tsuyu, żeby zrobić bulion do makaronu.
DODAWANIE TOFU DO BULIONU TSUYU DO UZYSKANIA WŁAŚCIWYCH PROPORCJI
Dodaję sok z limonki dla aromatu.
Bulion będzie orzechowo-kwaskowaty.
OK.
Bulion gotowy.
Przybranie też.
- Jeszcze cielęcina. - OK.
Jak tam?
- Nadal krwista? - Już do krojenia.
Już nie będzie się gotować.
- OK. - Pokrójmy ją.
Proszę.
I jak?
Pełne obsmażenie mięsa
pewnie wysuszyłoby je i pozbawiło smaku.
Podamy ją średniokrwistą na zimno w plastrach.
Chcę je pokroić, gdy będzie średnio wysmażone.
Jest zbyt…
Nie, będzie idealna.
Jest dobra. Z zewnątrz zawsze tak wygląda.
Problemem jest środek.
- Musi być cieńsza. - OK.
Potrzeba 20 plastrów.
Bardzo dobrze.
Wygląda dobrze.
Kształt jest…
- Pokroić? - Pewnie.
Ostrym nożem.
Cielęcina wygląda OK.
Świetna robota.
Tak, bardzo ładna.
- Dobra. - Przepraszam za tamto…
- Niepotrzebnie ryzykowałem. - Nie.
Ugotowałeś ją idealnie.
I to w godzinę.
Dziesięć porcji.
Ale gorące.
Mamy dziesięć filetów.
Zrobię jeszcze dwa.
- Otworzę. Jestem w tym dobry. - O tak.
- Jak położymy na wierzch… - Tak.
- To też wygląda OK. - Dobrze.
- Wygląda dobrze - Tak?
Spróbujmy gotowego dania.
Sos jest gotowy. Można polewać.
Nie wiem, czy dodawać imbiru.
- Najpierw spróbuję. - OK.
- Imbir zdecydowanie się przyda. - Słodkie.
Teraz jest za słodkie.
Za słodkie?
- Trochę. - Za słodkie.
Bulion katsuobushi redukuje się do słodkiego, gęstego sosu.
Wyszedł jednak słodszy, niż oczekiwano, więc musieliśmy wymyślić, co z tym zrobić.
- Dodajemy sosu sojowego? - Kwasowości.
- Tak? - Kwasowości?
Może skórka z limonki?
Właśnie.
Gdzie imbir?
- Spróbujmy z imbirem. - Proszę.
Imbir już jest.
Trzeba dać więcej.
Limonka będzie OK?
Zetrzemy imbiru i limonki
- i będzie idealnie. - OK.
Zetrę na tarce Microplane.
Spróbuj tego z limonką.
O wiele lepsze.
Z limonką jest dobre.
Imbir i limonka.
- Wyczyszczę ten talerz. - OK.
By zrównoważyć smaki, potrzebowaliśmy kwasowości.
Taka poprawka.
Zacznę nakładać.
- Najpierw bulion? - Tak.
- Tyle? Jedna chochla? - Idealnie.
Na wierzchu
smażone tofu.
To tofu dobrze wygląda.
- To był dobry pomysł. - Ale chrupiące.
Rób tofu, a ja zacznę nakładać.
Sprawdź, czy nie ma ości!
- Ości. - Przy głowie.
W ten sposób.
- Ryba jest idealna. - Dziękuję.
- Wystarczy? - Tak.
Dodaj dymkę.
- Gotowe? - Tak.
Szybko skończyli.
- Dobra robota. - Świetnie.
- Wybacz, że spanikowałem. - Super!
- Brawo! - Brawo!
Udało się.
Świetna robota.
Muszą podawać.
Dodać na koniec dwie krople soku z limonki?
Tak, nie zaszkodzi.
- Zabiorę, jak skropisz. - OK.
OK.
Dobra robota.
POJEDYNEK NAJLEPSZYCH 3 NA 3 KONIEC GOTOWANIA
- Gotowe. - Udało się.
- Brawo! - Spisali się.
- Byliście świetni. - To było…
Ich drużyna…
Chyba zblendowali tofu.
Zblendowali tofu.
Ale czy mięso i tofu
- do siebie pasują? - Będzie dziwne.
Chyba tego nie przemyśleli, ale kto wie?
Byłem zaskoczony.
Czemu tak prosto?
Bo dania na zimno zawsze są prostsze.
Mogli zrobić coś więcej, więc czemu tylko tyle?
Pewnie znowu wygramy.
Widziałem ich danie.
Było całkiem dobrze skomponowane.
Zacząłem się denerwować.
Zapraszamy na miejsca
ośmiu sędziów specjalnych.
Denerwuję się.
Wiadomo.
Od nas zależy wynik.
Proszę podnieść zasłony.
Jak wspominaliśmy,
ośmiu sędziów specjalnych
nie wie, czyich dań próbuje.
Wszystko ukryli. Niech to.
Żebyśmy nie mogli zgadnąć, co zrobili.
Cholera.
Jakie kompletne dania.
Są inne.
Totalne przeciwieństwa. Mają zupełnie różne style.
Wyczuwam cytrusowy aromat.
A tu orzechowy.
To karmazyn?
Trudny składnik.
To grillowany karmazyn, chrupiący, ale delikatny,
na miękkim tofu gotowanym na parze.
Gdy wezmą dużą łyżkę słodkiego sosu
i zjedzą ją z karmazynem i tofu,
przyniesie nam to szczęście i doprowadzi do zwycięstwa,
dlatego to „Szczęśliwy Karmazyn”.
Dobry, słony sos.
Dobra ta smażona dymka.
- Dymka to klucz. - Tak.
Spaja wszystko w jedną całość.
- Tak. - Łączy smaki.
SMAŻONA DUŻA DYMKA
Umiałem wyobrazić sobie smak dania Białych Łyżek.
Słodki sos,
ciepło i miękkość tofu.
Dobrze to zrobili.
Co jest pod spodem? Makaron?
- Tak? - Tak.
To kong-guksu?
To trochę jak naengmyeon, które jemy w Korei na koniec posiłku.
Zmiksowaliśmy ukryty składnik, tofu,
przyrządziliśmy orzechowy i kwaskowaty bulion
i dodaliśmy cienko pokrojoną cielęcinę,
by można było cieszyć się wszystkim razem.
CZARNE ŁYŻKI MAKARON FINAŁOWY
Nie przywołuje wspomnień?
SMAŻONE TOFU
Bardzo chrupiące.
Makaron jest inny, niż się spodziewałem.
- Ten? - Tak.
Dobry?
Bardzo dobry.
Tofu samo w sobie jest mdłe.
Ale oni nadali mu kwaskowy, orzeźwiający smak.
- Dobry pomysł. - Tak, bardzo dobre.
Gdy degustowali,
było widać, co akurat jedzą.
Bardzo smakowało im danie Czarnych Łyżek.
Widziałem tylko makaron.
Ale to, jak go jedli…
WSZYSCY JEDZĄ MAKARON
Zacząłem się zastanawiać, jak smakuje.
Widziałem, jak Maniak Gotowania
ciągle zajada się makaronem.
Może nasze danie naprawdę jest pyszne?
Ale potem wrócił do dania Białych.
To za trudne.
Uznałem, że po prostu był głodny.
To z pewnością
bitwa najlepszych.
Te dania mają zupełnie inny charakter,
ale oba mają swoje silne strony.
- To prawda. - Nie umiem zdecydować.
To ma swój własny urok, podobnie jak to.
- Oba są dobre. - Trudne. Bardzo.
- Ten sos mi bardziej smakuje. - Tak.
- Ale to ma lepsze mięso. - Zgadzam się.
- Bardzo trudne. - Bardzo.
Ale oba są pyszne.
Czas rozpocząć głosowanie nad trzecią bitwą.
Jeśli wolicie danie po lewej, wciśnijcie guzik jeden.
Proszę.
Jeśli wolicie danie po prawej, wciśnijcie guzik dwa.
Proszę zagłosować.
Pozwólcie Choi Kang-rokowi pomścić przegraną!
Dajcie mu przejść.
Mogę odpaść w kolejnej rundzie, ale nie w tej.
- Rety. - Naprawdę.
Dziesięciu sędziów zagłosowało.
Dziękujemy za te pyszne dania.
Na początek…
Pierwsze danie miało klasyczny smak, jakby wypływający z doświadczenia.
Drugie danie po prawej
wydało mi się dość odważne, z unikalnym podejściem.
Jednak skupiłem się na tym, jak połączyły się składniki
i tutaj przyznałem dodatkowe punkty.
Zacznijmy od makaronu.
Bardzo mi się podobało, jak wszystko zgrało się w jednym kęsie.
A ten bulion… Chcę go jeść dalej.
Ale to morskie stworzenie…
„Stworzenie”.
Ma fajną chrupkość,
jest tak delikatne i pyszne.
Pierwsze danie ma tę znajomą słodycz.
Ale ma też intensywny, bogaty smak,
- co czyni je bardzo eleganckim w smaku. - Tak, ten smak.
Jeśli chodzi o Makaron Finałowy,
założyłem, że użyliście tofu do imitacji kong-guksu
i spodziewałem się dość znajomego smaku.
Ale to było coś nowego.
Był obcy, ale też sprawił,
że ślinka cieknie i chce się więcej.
To było dość unikalne odkrycie.
Wszyscy wyrazili pozytywne opinie,
ale chciałbym wskazać minusy.
W pierwszym daniu użyto karmazyna,
ale sos ankake był zbyt intensywny.
Słodkość była dla mnie zbyt przytłaczająca
i nie mogłem wyczuć
smaku ryby.
W drugim daniu,
które powinno dobrze komponować się z tofu,
nie mogłem wyczuć smaku cielęciny.
Gdyby było jej trochę więcej,
moglibyście lepiej wykorzystać ten składnik.
Chciałem tylko to wskazać, zanim przejdziemy dalej.
Dziękuję za te dania.
Denerwowałem się.
Chciałem, żeby ta chwila szybko minęła.
Byłem…
Nie mogłem patrzeć.
To ich być albo nie być.
Trudno wyeliminować wszystkich naraz.
- Dobra robota. - Świetna.
Spisaliście się.
Dobra robota.
Brawo.
- Ciekawe, kto wygra. - Świetnie wam poszło.
Trzecia bitwa drużynowa rundy Wszystko albo Nic.
W pierwszej bitwie…
Czarne Łyżki zdobyły 34 punkty.
Białe Łyżki zdobyły 66 punktów.
W drugiej bitwie…
POJEDYNEK PIĘĆ NA PIĘĆ
Czarne Łyżki zdobyły 48 punktów.
Białe Łyżki zdobyły 52 punkty.
Obecne wyniki to…
Czarne Łyżki, 82 punkty.
Białe Łyżki 118 punktów.
Białe Łyżki prowadzą 36 punktami.
Białe Łyżki wygrały wszystko.
Zdominowały rundę.
W tej rundzie Czarne Łyżki, które obecnie przegrywają,
muszą zdobyć ponad 37 punktów, aby się odbić.
Policzyliśmy punkty
i musiałoby nas wybrać siedmiu
z dziesięciu sędziów.
Wygraliśmy dwie pierwsze bitwy,
ale jeśli przegramy znaczną różnicą głosów,
mogą nam odebrać tę rundę.
Nim ogłosimy wyniki,
sędziowie specjalni poznają
twórców obu dań.
Ale jestem ciekawy.
Danie po lewej przygotowały Białe Łyżki.
Danie po prawej przygotowały Czarne Łyżki.
Teraz ujawnimy wyniki głosowania.
Najpierw
proszę ujawnić głos Jang Ho-joona.
Głosowanie nie było anonimowe?
Nie.
To najtrudniejszy moment całego dnia.
Proszę ujawnić głos Jang Ho-joona.
Jang Ho-joon zagłosował na Czarne Łyżki.
Serio?
Obecne wyniki:
Białe Łyżki, 118 punktów.
Czarne Łyżki, 92 punkty.
Proszę ujawnić głos Jung Ji-sun.
Czarne Łyżki?
Nie wierzę.
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 102 punkty.
Białe Łyżki, 118 punktów.
Brakuje nam 16 punktów. Wystarczą dwa głosy.
Proszę ujawnić głos Lu Chinglaia.
Lu Chinglai zagłosował na Białe Łyżki.
Czarne Łyżki, 102 punkty.
- Białe Łyżki, 128 punktów. - Ale presja.
Proszę ujawnić głos Choi Hyun-seoka.
Choi Hyun-seok wybrał Czarne Łyżki.
- To napięcie mnie wykończy. - Wiedziałam.
Co robimy?
- Serio. - Czekajcie.
Czarne Łyżki, 112 punktów.
Białe Łyżki, 128 punktów.
Proszę ujawnić głos Anh Sung-jae.
Anh Sung-jae zagłosował na Czarne Łyżki.
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 122 punkty.
Białe Łyżki, 128 punktów.
Nadrobiliśmy. Jeszcze sześć.
Tylko sześć punktów.
- Możemy wygrać. - Musi być pyszne.
Proszę ujawnić głos Paik Jong-wona.
Paik Jong-won wybrał Czarne Łyżki.
Serio?
Jeszcze dwa.
Poważnie?
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 132 punkty.
Białe Łyżki, 128 punktów.
Czarne Łyżki przejęły prowadzenie.
Prowadzimy!
Wygrywamy.
Byłem w szoku, gdy objęliśmy prowadzenie.
Myślałem: „Co? Wygramy? Wygraliśmy!”.
Głos był wart dziesięć punktów, więc szybko nadrobiliśmy.
Naprawdę mamy szansę wygrać.
Mamy kłopoty.
Niedobrze.
Dobrze się bawiłem,
aż nagle zrozumiałem, że możemy przegrać.
Czułem, że to moja wina.
Wszystkie głosy pochodziły z jednej strony.
Gdy pomyślałem o drugiej,
zaniepokoiłem się.
Następnie
proszę ujawnić głos Edwarda Lee.
Edward Lee zagłosował na Białe Łyżki.
Dziękuję.
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 132 punkty.
Białe Łyżki, 138 punktów.
Białe Łyżki przejęły prowadzenie.
Następnie
proszę ujawnić głos Napoli Matfii.
Napoli Matfia zagłosował na Białe Łyżki.
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 132 punkty.
Białe Łyżki, 148 punktów.
Jeszcze jeden głos i wygramy.
- Oba głosy muszą być na nas. - I wygramy?
Tak, ale przy jednym przegramy.
Proszę ujawnić głos Maniaka Gotowania.
Białe Łyżki.
- Proszę ujawnić głos. - Proszę, 158.
Mamy szansę!
Ciociu!
Jeden głos.
- Czekaj. - Czarne Łyżki?
Co?
Czarne Łyżki?
Mamy szansę!
Ciociu!
Nie wiadomo.
- Serio? - Ciociu!
Proszę.
Naprawdę może się udać. Zaraz, co się dzieje?
Jest jedną z nas. Wygramy.
Poczułem przypływ adrenaliny i dopaminy.
Pomyślałem: „Naprawdę wygramy?”.
To możliwe?
Nigdy w żadnym konkursie kulinarnym nie byłem tak zdenerwowany.
Obecne wyniki:
Czarne Łyżki, 142 punkty.
Białe Łyżki, 148 punktów.
Jej głos przesądzi sprawę.
- Jak to? - Czemu jestem ostatnia?
Ciociu Omakase!
Obecna różnica to sześć punktów.
Do przyznania zostało dziesięć punktów.
O rety.
Mój Boże.
Teraz
proszę ujawnić głos…
- Nie mogę. - …Cioci Omakase!
Nie mogę patrzeć.
Nie chcę tego widzieć.
Proszę.
Często bywam w knajpie Cioci.
Proszę, zagłosuj na nas.
Idziemy do domu?
Czy zostaniemy?
Ciociu, proszę! Raz!
Proszę!
- Nie płacz! - Ciociu!
Nasz los był w jej rękach.
Liczyłem, że zagłosowała na nas.
Proszę.
Proszę ujawnić głos…
Cioci Omakase!
Napisy: Agnieszka Żurek