ในนรกนิรันดร์แห่งการทำอาหารครั้งนี้ ผู้ที่อยู่รอดเป็นคนสุดท้ายคือ
ถ้านี่คือการทำโดยคิดคำนวณไว้แล้ว เขาก็คือปีศาจจริงๆ ครับ
ทุกอย่างใส่มาเพื่อแคร์รอตจริงๆ
ผู้ที่อยู่รอดเป็นคนสุดท้ายคือ
ช้อนดำ ปีศาจอาหาร ยินดีด้วยครับ
(ปีศาจอาหาร รอด)
(ฮูด็อกจุก ตกรอบ)
- ทั้งคู่ทำออกมาได้ดีมาก - ครับ ใช่ๆ
- แต่ในแง่ความสร้างสรรค์… - ระดับความสร้างสรรค์…
- อันนี้ดีกว่านิดหน่อย - ต่างกันแค่เส้นบางๆ
แคร์รอตหยูเซียงอร่อยมากจริงๆ ครับ มันอร่อยมาก
แต่อาหารจีนจะมีเมนูที่เรียกว่า มะเขือม่วงหยูเซียงอยู่แล้ว
แล้วมันก็คล้ายๆ กัน
ความแตกต่างไม่มากพอ
ห่างกันแค่เส้นบางๆ จริงๆ
เมนูแคร์รอตที่เป็นของหวาน สร้างความประทับใจให้เรามากกว่า
ท่านเป็นคนที่ทำอาหารมาตั้งแต่ก่อนผมเกิดครับ
ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก และนับถือท่านมาก
ผมจะเตรียมตัวให้ดี เพื่อคว้าชัยชนะมาให้ได้ครับ
ขอบคุณครับ
ผมได้มาทำอาหาร ร่วมกับคนหนุ่มสาวมากมายแบบนี้
แล้ววันนี้ ผมก็มาถึงตรงจุดนี้
ตอนแรก มีเชฟอยู่ 100 คน
และในนั้นก็มีลูกศิษย์ผมอยู่หลายคน
มันเหมือนเป็นงานเลี้ยงเฉลิมฉลองของเชฟ ผมรู้สึกดีมากเลยครับ
เราได้ประชันฝีมือกัน และเอาชัยชนะเป็นเดิมพันกัน
มันทำให้ผมได้เห็นรุ่นน้องและลูกศิษย์มากมาย
ในมุมหนึ่ง ผมก็รู้สึกดีมาก
การขึ้นมาเป็นสามอันดับแรกได้
ส่วนตัวผมพอใจมาก และรู้สึกเป็นเกียรติด้วย
ทำได้ดีมากครับ เชฟ
- ยินดีด้วย - ขอบคุณครับ
- ทำได้ดีมากครับ - เก่งมาก
ขอบคุณครับ
มันทำให้ผมรู้ว่า สิ่งที่ทำมาตลอด 57 ปีมันไม่ได้หายไปไหน
ผมยังมีสิ่งที่ทำได้อยู่
ผมภูมิใจในตัวเองมาก
ผมมีความสุขและรู้สึกดีมากครับ เพราะรุ่นน้องได้เข้ารอบ
(ฮูด็อกจุก)
จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
รอดครับ
- ยินดีด้วยครับ - คะ
รอดครับ
ขอบคุณครับ
- คุณปีศาจอาหาร อยู่รอดครับ - ขอบคุณครับ
- อาหารอร่อยมาก - ขอบคุณครับ
เชฟช้อนขาวลับ ชเวคังรก อยู่รอดครับ
การแข่งขันในรอบนี้ คือศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาวครับ
ช้อนขาว ซนจงวอน
ช้อนดำ อัจฉริยะหัวขบถ
คือศึกทีมดำและขาว "ออล ออร์ นอตติง"
แม่เจ้า
สองคนหนึ่งทีม ศึกพันธมิตรขาวดำ
หนึ่งต่อหนึ่ง ศึกวัดชีวิตครับ
หมุนด้วยค่ะ
พวกเขาหมุนได้
คุณฮูด็อกจุก อยู่รอดครับ
ขอบคุณครับ
สวรรค์นิรันดร์แห่งการทำอาหาร
นรกนิรันดร์แห่งการทำอาหาร
ผู้ถูกคัดออกคือคุณอิมซองกึนครับ
แม่ชีซอนแจ
คุณยุนนักหมัก
คุณจองโฮยอง
ช้อนดำ ปีศาจอาหาร ยินดีด้วยครับ
- ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมากครับ
ขอโทษนะครับที่เป็นผม
ตายแล้ว
และด้วยเหตุนี้
สองอันดับแรกที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ก็ถูกกำหนดแล้วครับ
ชเวคังรก
ปีศาจอาหาร
ผมใกล้ไปถึงแล้วครับ
เพื่อไม่ให้รู้สึกเสียใจแม้แต่นิดเดียว
จะทุ่มสุดชีวิตเลยครับ
ผมอยากผ่านเข้ารอบให้ได้ และต้องผ่านเท่านั้น
ผมจะเป็นผู้ชนะครับ
มาพยายามกันนะครับ
เชฟชั้นนำของเกาหลี 100 คนมารวมตัวกัน
เพื่อค้นหาสุดยอดเชฟเพียงหนึ่งเดียว
ในศึกการทำอาหาร
"สงครามเชฟคนละชั้น"
และในที่สุด วันนี้
เชฟสองคนที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
จะประชันกันเป็นครั้งสุดท้าย
ต่อไป จะขอแนะนำผู้อยู่รอดสองคนสุดท้าย ที่ผ่านเข้ามาถึงรอบชิงชนะเลิศครับ
- คุณพระคุณเจ้า - ท็อปสอง
- ใครกันนะ - ใครเหรอ
ผู้เข้ารอบสุดท้ายคนแรก ได้แก่…
ช้อนขาว ชเวคังรกครับ
(ชเวคังรก)
ขนลุกคัก
ขนลุกซู่เลย
ชเวคังรกได้ขึ้นมาสองรอบละ
โห เท่จังเลย
น่าทึ่งมากจริงๆ
ผมเชฟชเวคังรกครับ
ผมกังวลอยู่ตลอดครับ
รอบชิง ในรายการเอาตัวรอดแบบนี้
ผมได้สัมผัสเป็นครั้งที่สองในชีวิตแล้ว
แต่ผมจะเหมาะกับที่นี่หรือเปล่า
ผมรู้สึกอายครับ
ในฐานะคนคนหนึ่ง ผมอาจไม่เหมาะกับที่นี่
แต่ในแง่อาหาร
ผมจะลองพยายามเต็มที่ เพื่อให้ผมคู่ควรกับที่แห่งนี้ครับ
ในที่สุดก็ใกล้ถึงแล้วนะครับ
- ใกล้จะถึงแล้ว - สู้ๆ
ต้องชนะให้ได้สิ
ผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายคนที่สอง ได้แก่…
ช้อนดำ ปีศาจอาหารครับ
(ปีศาจอาหาร)
ปีศาจ
- ภูมิใจจังเลย - เก่งมาก
บอกชื่อมาได้แล้ว
คุณปีศาจอาหาร ช้อนดำที่ผ่านเข้ามามาถึงรอบสุดท้าย
จากนี้ไป จะถูกเรียกด้วยชื่อแทนคีย์เวิร์ดครับ
เปิดเผยชื่อได้เลยครับ
หูย อันนี้อย่างเท่เลย
สวัสดีครับ ผมเชฟอีฮาซองครับ
(ปีศาจอาหาร)
(อีฮาซอง)
ทีนี้เราก็เรียกด้วยชื่อได้แล้วนะ
ผมไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงอะไร
ตอนไปต่างประเทศครั้งแรก ผมดิ้นรนเอาตัวรอดสุดชีวิตเลยครับ
ผมคิดว่านั่นน่าจะเป็นสิ่งที่พิสูจน์ตัวตน และทำให้ผมมายืนอยู่ตรงนี้ได้จนถึงตอนนี้ครับ
เก่งมาก
ไม่เคยเห็นยิ้มสดใสแบบนั้นเลย
ตั้งแต่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก ผมก็พูดมาตลอดว่าเป้าหมายผมคือการชนะ
และตอนนี้ก็เหลืออีกรอบเดียว
เชฟชเวครับ ผมจะคว้าชัยชนะไว้เอง
วันนี้ ณ ที่แห่งนี้
เมื่อสงครามชนชั้นการทำอาหาร อันดุเดือดสิ้นสุดลง
เราจะได้ผู้ชนะอันดับหนึ่ง
ที่เป็นเจ้าของรางวัล 300 ล้านวอนครับ
โห 300 ล้าน
สามร้อยล้านไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะ
ต่อไป จะประกาศหัวข้อในการแข่งขันรอบสุดท้าย
ที่จะใช้ตัดสินผู้ชนะครับ
หัวข้อในการแข่งขันรอบสุดท้ายคือ
"เมนูหนึ่งเดียวเพื่อฉันเท่านั้น" ครับ
- สุดยอดเลย - "เพื่อฉัน"
ทั้งสองคนที่เป็นสองอันดับแรก
ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกคุณทำอาหารเพื่อคนอื่นมาตลอด
แต่ในรอบสุดท้ายนี้
คุณจะต้องทำอาหารที่ดีที่สุด
เพื่อตัวคุณเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน
ผมว่าหัวข้อแบบนี้ยากมากครับ
"เพื่อตัวฉัน" เหรอ ยากมากเลยครับ
สำหรับคนที่ทำอาหารเป็นอาชีพ
การต้องมาทำอาหารเพื่อตัวเองเนี่ยนะ
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ
"อาหารเพื่อตัวฉัน"
อันนี้ยากนะ
- ผมไม่เคยทำอาหารเพื่อตัวเองเลยครับ - ใช่ไหม
- ผมไม่เคยนึกถึงเรื่องนั้นเลย - นั่นสิ
น่าแปลกใจที่คนทำอาหาร
ทำอาหารเพื่อตัวเองไม่ค่อยเป็นครับ
ขณะที่ผมทุ่มเทความสามารถ ความตั้งใจ และเวลาทั้งหมดที่มี
เพื่อทำอาหารให้คนอื่น
ผมไม่เคยจินตนาการ ถึงการทำแบบนั้นให้ตัวเองเลยสักครั้ง
มันหมายความว่ายังไงนะ
ผมว่าทุกคนในวงการนี้ก็คงรู้สึกเหมือนกัน
"ฉันจะทุ่มเทให้ตัวเองได้ยังไงนะ"
ผมคิดว่านี่คือภารกิจ
ที่ทำให้เราตั้งคำถามยากๆ นั้นกับตัวเองครับ
อยากรู้วิธีตัดสินจัง
หลังจากที่เชฟแต่ละคนทำอาหารเสร็จ
จะต้องเคลื่อนย้ายไปยังโต๊ะกรรมการ
และทำการชิมอาหารของตัวเอง พร้อมกรรมการทั้งสองคนครับ
หลังชิมอาหารเสร็จแล้ว
กรรมการจะตัดสินผู้ชนะครับ
ในรอบสุดท้ายนี้
วิธีการตัดสินที่จะใช้คัดเลือกผู้ชนะคนสุดท้าย
คือมติเอกฉันท์จากคณะกรรมการครับ
โหดร้ายจริงๆ
โหดมากเลย
เมื่อกรรมการทั้งสองมีมติเอกฉันท์ตรงกัน การแข่งขันจะสิ้นสุดลงครับ
แต่ว่า หากคะแนนของกรรมการ แตกออกเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง
จะต้องทำการแข่งขันใหม่ครับ
(หากกรรมการเห็นต่างกัน ต้องแข่งใหม่จนกว่ามติจะตรงกัน)
นี่มันนรกแห่งการทำอาหารให้ตัวเอง
- น่าจะได้อยู่ทั้งคืนนะคะ - บ้าไปแล้ว
จะทำเมนูอะไรนะ อยากรู้จัง
ผมจะพยายามสุดฝีมือและเอาชนะอีกครั้ง
ไม่ใช่เพื่อคณะกรรมการเท่านั้น
แต่เพื่อให้เหล่าเชฟทุกท่านที่อยู่ตรงนี้
ยอมรับในตัวผมอย่างแท้จริงครับ
- ทำได้อยู่แล้ว - ดูมั่นใจมากเลย
ผมใกล้ไปถึงแล้วครับ
ผมจะทำลายภาพลวงตาและไปให้ถึงครับ
ขอบคุณครับ
การแข่งขันรอบสุดท้าย
การแข่งขันทำเมนูหนึ่งเดียวเพื่อฉันเท่านั้น
จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
(รอบสุดท้าย เริ่มทำอาหาร)
- สู้ๆ นะ - สู้ๆ
- เลตส์โก - ไปให้สุดกันเถอะ
ต้องเครียดมากแน่เลยค่ะ
- เครียดแน่เลย - คิดหนักน่าดู
ปีศาจไม่กังวลด้วยซ้ำ
อันนั้นต้องทำน้ำซุปแน่เลย
กรรม
- ฮาซอง ตรงข้ามๆ - ตรงข้ามเหรอ
- อีกฝั่ง - อีกฝั่งนึง
- ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ - ไม่นะ
เป็นอะไรเนี่ย
- เขาปิดหม้ออัดแรงดันไม่ได้ครับ - ตายละ เวรกรรม
ไม่รู้เลยครับ ตอนซ้อมก็ปกติ ไม่รู้ทำไมมันปิดไม่ได้ครับ
- ไม่ใช่สิ - ยกขึ้น
ใช่ หมุนไปทางนั้น
- ทางนั้น - ปิด
- ให้ลงล็อก ได้แล้ว - ปิดได้แล้ว
นั่นแหละ
- ให้ลงล็อก ได้แล้ว - ปิดได้แล้ว
นั่นแหละ
แค่ปิดฝาหม้อเองนะ
ทำไมผมต้องดีใจที่เขาปิดฝาหม้ออัดแรงดันได้เนี่ย
ชนะแล้วๆ
เขาแค่ขยับหม้ออัดแรงดันก็ได้เสียงปรบมือแล้ว
นายก็ขยับอะไรบ้างสิ คังรก
ตลกจริงๆ
คนตบมือให้เพราะปิดฝาหม้ออัดแรงดันได้
- คงจะประหม่าน่าดู - ประหม่าแหละครับ
- คงจะประหม่ามาก - ต้องประหม่าอยู่แล้ว
- แรงกดดันมันสูงมาก - แน่นอน
ถ้าแพ้มันก็เหมือนเดิม ถ้าแพ้จะไม่ได้อะไรทั้งนั้น
อาหารเพื่อตัวฉันเหรอ
- อยากรู้จังว่าจะทำอะไร - นั่นสิ
อยากรู้มากเลยว่าจะทำอะไร
อาหารเพื่อตัวฉัน
เราแค่ทำเพื่อตัวเองก็พอไงครับ
ผมว่าโจทย์นี้มัน…
เหมือนเกมสวมบทบาทออนไลน์เลย
เหมือนผมได้รับอิสระเต็มที่
สามารถวิ่งไปไหนมาไหนได้ ตามใจชอบ อะไรแบบนั้น
คังรกทำอะไรอยู่นะ
ผมว่าเชฟชเวคังรกน่าจะทำเมนูเคี่ยวนะครับ
เพราะมันคือสิ่งที่เขาถนัดที่สุด
ฉายาเขาคือ "เจ้านักเคี่ยว" ครับ
เขาน่าจะเคี่ยวแหละ
เขาน่าจะเคี่ยวแหละครับ
"เจ้านักเคี่ยว"
"เคี่ยวตกรต่อเนื่อง"
ผมเป็นนักเคี่ยวผู้โลภมาก
(รอบที่ 1 ศึกคัดเลือกช้อนขาวลับ)
เอาไปเคี่ยว
(รอบที่ 2 ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว)
แล้วก็เคี่ยว
ผมเคี่ยวปลามังค์ฟิช
(ศึกวัดชีวิต ตัวต่อตัว)
(สวรรค์นิรันดร์แห่งการทำอาหาร)
ผมอยากเอามาเคี่ยวให้หมด
ผมจะเอาตับปลาสเกตมาเคี่ยว
ค่อยๆ ใส่ปลาชนิดอื่นลงไปแล้วเคี่ยว
ทรัฟเฟิลก็เอามาเคี่ยว
เคี่ยวมันให้หมด
จนกว่าจะจบ
มนุษย์นักเคี่ยว
ต้องพักบ้างครับ
มันคืออาหารเพื่อตัวผม
ผมจะเคี่ยวยันเมนูเพื่อตัวเองไม่ได้
วัตถุดิบที่ผมชอบ
และรสชาติที่ทำให้ผมประทับใจ
ผมว่าถ้าเอาของพวกนั้น มากระจายไว้ทั่วจานน่าจะดี
มันจะเป็นเมนูซุปที่ใส่เต้าหู้งา
แต่ว่าทำแบบส่งๆ
- เมื่อกี้ใส่อะไรลงไปเหรอ - แป้งเท้ายายม่อม
- อะไรนะ - แป้งเท้ายายม่อม
สำหรับเต้าหู้งา
ผมเอาซอสงามาผสมกับแป้ง
จากนั้นก็คนไปจนกว่ามันจะข้น
- แล้วก็จะปล่อยให้เซตตัวเหรอครับ - มันจะแข็งเหมือนเจลาติน
ถ้าคนบนเตาไปเรื่อยๆ มันจะออกมาเหมือนเยลลี่
แต่ของแบบนั้นก็เรียกเต้าหู้เหรอครับ
- ไม่ใส่ถั่วเหลืองก็ได้เหรอ - ไม่ใส่ก็ไม่เป็นไร
สำหรับอาหารญี่ปุ่น
อะไรที่จับตัวขึ้นมาเรียกว่าเต้าหู้หมด
เลือกทำเมนูที่ใช้เวลาเยอะเลยแฮะ
น่าจะปวดแขนนะนั่น
ระหว่างตีอันนั้นกับตีวิปปิง อันนั้นเหนื่อยกว่าอีก
- เพราะมันข้นกว่าเหรอครับ - ใช่ เพราะมันข้น
มันต้องใช้พละกำลัง
แล้วก็ต้องคอยยกขึ้นยกลงจากเตาตลอด
ไม่ให้มันติดก้นหม้อ
เหมือนเริ่มข้นขึ้นแล้วนะ
ไม่ๆ อันนั้นต้องทำไปจนกว่ามันจะใส
- จนใสแจ๋วเลยเหรอครับ - ครับ
- งั้นก็ยุ่งยากมากเลยนะ - ที่สุด
อาหารรอบชิงดูค่อนข้างเรียบง่ายนะ
- อันนี้เหรอครับ - ครับ
ไม่ได้ทำอะไรหรูหราเลย
รอบนี้เชฟชเวคังรกก็แทบไม่มีอุปกรณ์อะไรเลย
เขามีน้ำมัน มีถ่าน
แล้วก็มีหม้ออัดแรงดันกับเครื่องผสมด้วย
- ใช้อุปกรณ์เยอะมากเลยค่ะ - อือ
ต้องทำอะไรพิเศษแน่เลย
- คุณอีฮาซอง เชฟอีฮาซอง - สวัสดีครับ
จากนี้ต้องเรียกชื่อแล้ว
วันนี้ทำเมนูอะไรครับ
วันนี้ผมทำซุนแดกุกครับ
ซุนแดกุกเหรอครับ
- เขาบอกว่าทำซุนแดกุกนะ - ซุนแดกุก
ซุนแดกุกคืออาหารเกาหลีนี่ครับ
ผมทำเป็นทุกอย่างครับ
โอ้ ใช่แหละ คุณมีคาแรกเตอร์แบบนั้น
มีความมั่นใจแบบนั้น
รู้สึกว่าอันนี้ก็น่าจะมีเรื่องราวเบื้องหลังนะ
สมัยเด็กๆ ผมเคยไปโรงอาบน้ำกับพ่อ ทุกเช้าวันอาทิตย์ครับ
พออาบน้ำเสร็จ เราก็จะไปกินข้าวที่ร้านซุนแดกุกบับ
ซุนแดกุกคืออาหารแห่งจิตวิญญาณของผมครับ
ถ้าบอกให้ผมเลือกทำหนึ่งเมนูเพื่อตัวเอง
สำหรับผมก็น่าจะเป็นซุนแดกุกครับ
เขาเลือกได้ดีจริงๆ
อันนั้นจะทำซุนแดหรือเปล่านะ
- ไม่มั้ง ทำไม่ได้หรอก - งั้นจะทำซุนแดกุกได้ไงคะ
นั่นอะไรเหรอ
- ข้าวสำเร็จรูปใช่ไหม - ใช่
- ข้าวเหรอ - สงสัยจะเป็นข้าว
ใส่ข้าวลงไปสินะ
(ข้าวเหนียวสำเร็จรูป)
(หมูบด)
ถ้าผมจะทำซุนแดจริงๆ โดยใช้ไส้
มันก็คงไม่มีความหมายครับ
ผมตัดสินใจจะทำซุนแดกุกในสไตล์ของผมเอง
(แคร์รอต)
เขาผัดอะไรอยู่เหรอครับ
ปกติซุนแดไม่ได้ผัดนี่ครับ
ผมเอามาผัดในกระทะเพื่อกำจัดความชื้นครับ
ผมเอาผักที่ผัดไว้แล้ว…
- เลือดนี่ ใช่ไหม - ใช่ ซอนจี
แล้วก็ใส่เลือดหมู
(เครื่องผสมอาหาร)
ผมใช้เครื่องผสมตีทุกอย่างให้เข้ากันครับ
- อ๋อ ทำไส้ซุนแดอยู่ - ใช่ กำลังทำไส้ซุนแด
- ที่ทำอยู่เหรอ ใช่จริงด้วย - กำลังทำไส้ซุนแด
เลือกเมนูยากเลยแฮะ
ทำซุนแดด้วยตัวเองเลย
พ่อกับผมเกิดที่แดกู จังหวัดคยองซังครับ
ที่แดกู เรากินซุนแดจิ้มซัมจังกัน
ผมเลยใส่ซัมจังลงไปด้วย
ทางแถบคยองซังจะนิยมกินมินต์เกาหลี กับพริกเสฉวนกันครับ
ผมเลยใส่มินต์เกาหลีกับพริกเสฉวนป่นลงในซุนแด
น่าจะมีกลิ่นอายแบบเกาหลีจ๋าเลยนะครับ
ผมทำซุนแดในแบบของผม
อันนั้นเขาทำซุนแดครับ
- ใช่ - แล้วซุนแดนั่น
เขาไม่ได้ยัดไส้ใส่เข้าไปข้างใน แต่ว่าเอาใส่ถาด
เขาเอาวัตถุดิบของซุนแดทั้งหมดไปบดรวมกัน
แล้วทำเป็นสี่เหลี่ยมครับ
- สงสัยจะทำทั้งแบบนั้นเลย - อ๋อ เจ๋งมาก
ผมจะคลุมด้วยพลาสติกแร็บ แล้วนำไปนึ่งประมาณห้านาทีครับ
นึกแล้วว่าไม่มีทางต้มซุนแดกุกธรรมดาแน่ๆ
ทำซุนแดสไตล์ไฟน์ไดนิ่งเลยนะคะ
อันนั้นน่าสนใจดี เป็นส่วนสำคัญเลยนะครับ
เขาคนไอ้นั่นมา 20 นาทีแล้วนะ
ทำแต่อันนั้นอย่างเดียวเลย
ให้ตาย
เชฟชเวคังรกของเราคนไม่หยุดเลย
ไม่น่าใช่อาหารเพื่อเชฟเขาแล้วนะ
- คงจะปวดแขนมากน่าดู - เพราะปวดแขนเกินไป
อยากไปช่วยคนจัง
ต้องปวดแขนมากแน่เลย อยากไปช่วยคนมาก
จะทันเวลาเหรอ มี 90 นาทีเองนะ
ผมรู้สึกกดดันอยู่ตลอดครับ
ทำไงดีนะ ไม่ใช่ไอ้นี่จะกินเวลาหมดเหรอ
ถ้าผมใช้เวลากับขั้นตอนนี้มากไป
ขั้นตอนที่เหลือก็จะดีเลย์
คนอย่างเดียวมานานมากจริงๆ
ความพยายามสูงไม่ใช่เล่น
เขาทุ่มทุกอย่างให้อย่างเดียวเลยค่ะ
พอคนมาสักพัก
ผมก็เริ่มรู้สึกได้ครับ
มันมาแล้ว
ตอนนี้ได้ละ
- เสร็จแล้ว - ได้แล้ว
เทแล้วๆ
เหมือนชเวคังรกจะคนเสร็จแล้วนะ
ทีนี้ก็เอาไปทำให้มันเย็น
ตอนนี้จังหวะในการทำเขาคล้ายๆ กันเลย
ทางนี้เป็นเต้าหู้ ส่วนทางนั้นก็เหมือนเต้าหู้เลือด
อยากรู้จังว่าจะทำอะไรต่อ
- นั่นสิ - ขั้นตอนต่อไปเหรอ
ต้องทำน้ำซุปแน่เลย
ใช้เวลาเต็มที่จริงๆ
ผมว่ามีสิ่งสำคัญอยู่สองอย่างครับ
เต้าหู้งากับน้ำซุป
มันไม่มีสูตรครับ
ผมทำออกมาจากความทรงจำเลยจริงๆ
- นั่นอะไรเหรอ - กระดูกน่องไก่เหรอ
จะเอามาทำน้ำสต๊อกไก่เหรอ
เขาใส่เห็ดหอมกับกระดูกไก่ ลงในน้ำซุปคัตสึโอะบุชิครับ
เพื่อความกลมกล่อม
- กลมกล่อมทุกอย่าง - รสชาติระเบิดออกมา
เอาน้ำมันหมูออกมาแล้ว
เอาน้ำมันหมูมาทำอะไร
น่าจะเป็นเห็ดสนนะครับ
ใส่ต้นหอมยักษ์ด้วย
เขาทุ่มเทกับน้ำซุปมากเลยนะ
เพิ่มเลเยอร์หลายชั้นมากเลยนะครับ ในน้ำซุปเบส
น้ำซุปนั่นต้องรสชาติสุดจัดแน่เลย
น้ำซุปกระดูกไก่เหรอครับ
นี่คือน้ำซุปผมครับ
น้ำซุปคุณ
ต้องกลมกล่อมมากแน่ๆ
น้ำซุปอยู่ตรงนั้น
ซุนแดกุกมันขึ้นอยู่กับน้ำซุปหมูครับ
หอมกลิ่นซูยุกจัง
กระดูกขาหมู และกระดูกหมูส่วนอื่นๆ
ไส้ใหญ่หมู เนื้อหมู และมันหมู
ผมเอาทุกอย่างมารวมกันแล้วต้มเป็นน้ำซุปครับ
หลังจากได้น้ำซุปแล้วก็เอามากรอง
ใส่ต้นหอมยักษ์กับกระเทียมลงไปปริมาณมาก
จากนั้นผมก็เอามาเคี่ยวให้งวดครับ เพื่อให้รสชาติเข้มข้นขึ้น
เข้มข้นสุดๆ
- ดับเบิล - รสชาติแบบคูณสอง
ไม่มีทางไม่อร่อย
อยากลองชิมน้ำซุปของทั้งสองคนจัง
เหมือนพื้นที่ตรงนี้ถูกเติมเต็ม ด้วยกลิ่นและความหอมเลย
ทุกครั้งที่ข้ามไปอีกฝั่ง จะได้กลิ่นต่างกันสุดขั้วเลยครับ
- ต่างกันสุดๆ - ครับ ต่างกันสุดขั้วเลย
ตอนนี้คือทั้งคู่ต่างทำสิ่งที่อีกฝ่ายไม่ทำ
ทางนี้เป็นดาชิ ส่วนอีกฝั่งเป็นน้ำซุปกระดูกหมู
- ฝั่งหนึ่งน้ำใส - ใสมาก
อีกฝั่งเข้มข้นมาก
ต้องอร่อยมากแน่เลยค่ะ
สงสัยจะย่างอะไร
(ไส้ใหญ่หมู)
ผมจะทำสลัดเครื่องในครับ
น่ากินจังเลย
ไส้ใหญ่ย่างเตาถ่านเหรอ
- ไม่มีทางไม่อร่อยอยู่แล้ว - ยังไงก็อร่อย
นั่นอะไรเหรอ
(ไส้อ่อน)
- ไส้อ่อน - ใช่
- โหย น่าอร่อยนะนั่น - นั่นสิคะ
ผมอยากให้มันมีกลิ่นรมควันอ่อนๆ จากการย่างถ่านครับ
อะไรน่ะ ทำอะไรอีกนั่น
ปกติเราจะกินซุนแดกุกใส่ผงงาขี้ม้อนไงครับ
แต่แทนที่จะทำแบบนั้น ผมเอาเมล็ดงาขี้ม้อน ทั้งเมล็ดมาคั่วเบาๆ เพื่อเพิ่มความหอม
(เมล็ดงาขี้ม้อนทั้งเมล็ด)
(กุยช่าย)
เขาใช้ทุกอย่างที่ใส่ในซุนแดกุกเลย
แต่ว่าใช้เทคนิคของตัวเอง
(กุ้งดอง)
ผมเตรียมโดยทำให้ไส้ใหญ่นุ่มๆ
ส่วนไส้อ่อนมีความหนึบครับ
ผมจะทำสลัดเครื่องใน และวางเป็นชั้นไว้ด้านล่างครับ
โห ต้องอร่อยมากแน่เลย
แต่เชฟไฟน์ไดนิ่งมาทำซุนแดกุกนี่น่าสนใจดีนะ
นั่นสิครับ
คนนั้นก็เป็นคนที่มีไม้เด็ดซ่อนอยู่เสมอเหมือนกัน
- อะไรน่ะ เขาใช้ผักอะไร - ใบฟักทองครับ
ใบฟักทองเหรอ จะเอามาทำอะไรนะ
- นั่นไข่หอยเม่นเหรอ - ใช่ครับ
เอาใบฟักทองมาห่อไข่หอยเม่นเหรอ
น่าสนใจจัง
มันจะเข้ากันไหมนะ
ใบฟักทองน่ะ
อูนิกับใบฟักทอง
อยากรู้จัง อูนิกับใบฟักทองจะเป็นยังไง
นั่นถั่วหวานไม่ใช่เหรอ
(ถั่วลันเตาที่กินฝักได้)
นั่นต้นหอมไม่ใช่เหรอครับ
โอ๊ะ เห็ดสนนี่นา
เดาไม่ออกเลยว่าทำอะไร
การจับคู่วัตถุดิบ…
เหมือนเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ทุกอย่างคือสิ่งที่ผมชอบครับ
ผมกำลังเตรียมวัตถุดิบที่ผมชอบ
ทีละอย่างครับ
ทางนี้ทำอะไรเหรอ
- ของทางนี้ เราก็ยังไม่รู้เหมือนกัน - ยังไม่รู้เหรอ
ผมทำอาหารญี่ปุ่น ปกติเห็นแล้วจะพอเดาได้
แต่นี่ผมจับทางไม่ถูกเลยว่าเขาทำอะไร
มาแล้ว มันออกมาแล้ว
ฉันอยากเห็นอันนั้นมากเลยค่ะ
เขาจะถ่ายทอดออกมายังไงนะ
- นั่นอะไรเหรอ - ซุนแด
อ๋อ ในที่สุดก็ได้เห็น
- ครับ มันคือซุนแด - อ๋อ
ขึ้นรูปแล้ว
มันให้อารมณ์เหมือนไส้กรอกชนิดหนึ่ง เพราะงั้น…
(แป้ง)
ผมทำให้มันมีรูปร่างเหมือนซุนแดหั่น จากนั้นก็เอาไปทอดในน้ำมันงาขี้ม้อน
เขาเอาไปทอดในกระทะนิดหน่อย
- เพื่อดึงกลิ่นหอมออกมา - ใช่
และทำให้กรอบ
ทำดีจริงๆ
มันจะรสชาติเหมือนซุนแดกุก แต่เขาทำแบบแยกส่วนประกอบ
เขาใส่ส่วนพิเศษลงไปเรื่อยๆ ซ้อนทับเป็นชั้นๆ
ทำดีมากเลย
ขาย 48,000 วอนได้เลยนะครับ
ไม่สิ แบบนั้นต้อง 300 ล้านวอน
จริงด้วย ต้อง 300 ล้านวอน
เพราะมันเป็นซุนแดกุกที่หากินที่ไหนไม่ได้
เต้าหู้งาก็เสร็จแล้ว
สภาพเหมาะจะใช้ตอนนี้ที่สุดแล้ว
แต่เต้าหู้ออกมาดีมากเลยนะ
- ใช่ ออกมาดีมากเลยครับ - เนื้อสัมผัสดูดีมาก
เหมือนเต้าหู้จะออกมาดีนะ
อยากลองชิมจังเลย
- เขาจะเอาของมารวมกันยังไงครับ - นั่นสิ มันคืออะไร
มันคืออะไรเหรอ
จะเป็นอะไรนะ
ตอนนี้เหลือเวลาอีกสิบนาทีครับ
เลตส์โกๆ
แต่ว่า
พอมาฝั่งนี้ ผมก็อยากรู้ของฝั่งโน้น
แต่ตอนอยู่ฝั่งโน้น ผมก็อยากรู้ของฝั่งนี้
รีบทำให้เสร็จจะดีกว่า
เมนูร้อนทำให้เสร็จไวๆ จะดีกว่า
อ๋อ เอาปูด้านล่าง
ผมเตรียมอะไรไว้เยอะ แล้วก็มั่นใจด้วย
ผมน่าจะชนะครับ
ทำได้ดีมากครับ
- ลุยเลยๆ - สุดยอดมาก
ไปกันเลย
ทำได้ดีมาก
ถ้ามีร้านที่ทำและขายเมนูนี้โดยเฉพาะจริงๆ
น่าจะทำให้แปลกใจได้เลย
ตัดเรื่องการตัดสินออกไป
ผมทำเมนูนี้โดยนึกถึงตัวเองเท่านั้นครับ
ผมพยายามเต็มที่แล้ว ไม่รู้สึกเสียใจเลยครับ
ทำได้ดีมาก
การทำอาหารในรอบสุดท้ายสิ้นสุดลงแล้วครับ
เจ๋งมาก
พ่อหนุ่มนี่น่าทึ่งจริงๆ
- ขอแค่รสชาติดี เขาก็น่าจะ… - ใช่เลย
มันจะอร่อยไหมนะ
ผมว่าอันนี้รสชาติน่าจะละมุนกว่า
- อันนั้นน่าจะรสชาติจัดจ้านมากครับ - จริง
- อารมณ์แบบ อร่อยแบบตรงไปตรงมา - รสชาติเข้มข้น
ต้องเข้มข้นมากแน่ๆ
แต่ดูไม่ออกเลยว่าอะไร
แต่ทั้งสองเมนูต่างกันมากจริงๆ
แค่ออร่าก็ต่างกันคนละขั้วแล้ว
ทั้งสองคนต่างกันมาก
- บรรยากาศต่างกัน - ใช่ครับ ต่างกันมาก
คุณอีฮาซองที่จะถูกประเมินก่อน
ขอเชิญที่โต๊ะกรรมการเลยครับ
เจ๋งมาก
ดูดีมากเลย
ลุยเลย
ถ้าผ่านไปได้อีกครั้ง ผมก็จะชนะ
ผมต้องทำให้ดีครับ
ถึงมันจะยังไม่จบ แต่ผมน่าจะชนะครับ
ขอร่วมโต๊ะด้วยได้ไหมครับ
จะได้ชิมด้วยกันเหรอ เจ๋งมากเลย
วันนี้ทำได้ดีมากครับ
- ได้ร่วมโต๊ะกัน - จะประหม่าแค่ไหนนะ
ช่วยเสิร์ฟเมนูหนึ่งเดียว เพื่อคุณอีฮาซองเท่านั้นด้วยครับ
ดูหรูหรามากเลยนะ
เขากินซุนแดกุกของเกาหลีกัน แต่มีส้อมกับมีดมาให้ด้วย
เป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายสุดๆ
ก่อนอื่น เป็นเกียรติมากเลยครับ ที่ได้มาร่วมโต๊ะกับทั้งสองคน
โธ่ พูดอะไรอย่างนั้น
ไม่หรอกครับ ผมไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสแบบนี้
เมนูที่ผมเตรียมมาในวันนี้คือซุนแดกุกครับ
(ซุนแดกุก)
ที่ด้านล่าง
มีไส้ใหญ่ที่อ่อนนุ่มกับไส้อ่อน
ผมใช้เครื่องใน ทำออกมาให้คล้ายกับสลัดเครื่องในครับ
ส่วนด้านบนคือซุนแดในสไตล์ของผม
ผมใส่พริกเสฉวนกับมินต์เกาหลี ของโปรดผมลงไปเยอะมากครับ
ด้านบนโรยด้วยครัมเบิลที่ทำจากกุ้งดองครับ
(ครัมเบิลกุ้งดอง)
ด้านข้างมีหนังหมูทอดกรอบและผงกุยช่าย
(หนังหมูทอดกรอบ)
แล้วก็มีน้ำซุป สามารถราดเท่าที่ต้องการได้เลยครับ
ให้ราดน้ำซุปกินแบบนี้เหรอครับ
เพราะมันคือซุนแดกุก
- กินเหมือนเป็นซุปได้เลยครับ - ตอนแรกไม่ต้องใส่ หรือว่า
- แบบนั้นก็ได้ครับ - หรือให้ใส่น้ำซุปก่อน
จะใส่แต่แรกก็ได้ครับ
มีอะไรเยอะแยะเลย
อยากรู้จัง อยากรู้เรื่องราวเบื้องหลังมากเลย
ทำไมถึงอยากมอบเมนูนี้ให้ตัวเองครับ
มันมีเรื่องราวอยู่นิดหน่อยครับ
สมัยผมเรียน จนถึงชั้นประถม
พ่อผมจะพาไปโรงอาบน้ำทุกเช้าวันอาทิตย์ครับ
แต่สมัยนั้นผมไม่ชอบเลย
ใช่ครับ เด็กเกลียดทุกคนแหละ
พ่อชอบเอาผ้าขนหนูมาขัดตัวผมแรงๆ
มันเจ็บมาก ผมเลยไม่ชอบ
แต่ที่ชั้นล่าง มีร้านขายซุนแดกุกอยู่ครับ
เพราะงั้นคอร์สโรงอาบน้ำของเราก็คือ หลังจากขัดตัวจนสะอาดแล้ว
เราก็จะไปกินซุนแดกุกกัน
เวลาเข้าไปในร้านซุนแดกุก
จะได้กลิ่นน้ำซุปหมูที่เคี่ยวจนหอมอบอวลไปทั่ว
พ่อผมมักจะเลี้ยงซุนแดกุกเป็นรางวัลให้ผมเสมอ
ผมจะได้กินซุปร้อนๆ กับพ่อสองคน
การทำแบบนั้นทุกสุดสัปดาห์มันฝังอยู่ในความทรงจำ
เป็นเมนูที่มีความทรงจำอยู่ในนั้น
เขาคงจำได้เป็นฉากๆ เลย
ผมกับพ่อก็เคยไปกินซุนแดกุก หลังเข้าโรงอาบน้ำเหมือนกัน
เหมือนกันเลยสินะ
สมัยผมเป็นนมกล้วยนะ ที่กินหลังเข้าโรงอาบน้ำ
พอผมอายุได้ 21 ปี
ผมก็ไปต่างประเทศ
ต้องเดินทางไปมา ระหว่างยุโรปกับอเมริกาตลอด
แต่ไม่ได้ลงหลักปักฐานที่ไหน
ต้องเดินทางไปเมืองใหม่แล้วปรับตัว
พูดภาษาบ้านเขาก็ไม่ได้
จะหางานตามร้านอาหารก็ยาก
ผมใช้ชีวิตแบบนั้นมาจนถึงตอนนี้ครับ
และในทุกช่วงเวลาแบบนั้น ผมจะนึกถึงซุนแดกุก
เพราะงั้น ทุกครั้งที่กลับมาเกาหลี
อาหารอย่างแรกที่ผมนึกถึงก็คือซุนแดกุกครับ
ผมก็เลย…
เวลาไปต่างประเทศเราจะอยากกินซุนแดกุกมาก
มันคงจะโดนใจจังๆ
อือ น่าซาบซึ้งใจจริงๆ
- หัวข้อคือ "อาหารเพื่อฉัน" ไงครับ - ครับ
เพราะงั้นลองพูดอะไรกับตัวเองหน่อย อะไรก็ได้
ชีวิตในฐานะเชฟที่ผ่านมา
นายได้ปิดฉากบทที่หนึ่ง ของชีวิตการทำงานในองค์กรลงแล้ว
และกำลังจะเริ่มต้นบทที่สอง ด้วยการเตรียมเปิดร้านของตัวเอง
หวังว่านายจะเติบโตขึ้นอีกขั้น และกลายเป็นเชฟที่เก่งยิ่งกว่าเดิม
ถึงกับตั้งความหวังกับตัวเอง
แทนที่จะชม แต่บอกให้พยายามหนักขึ้นเหรอ
ผมเป็นคนประเภทชอบความกดดันครับ
ถ้าจะใช้ความสามารถอย่างเดียว
ผมว่าหนทางยังอีกยาวไกล
เขาน่าจะบอกตัวเองสักหน่อยว่าทำได้ดีมาก
แต่เขาเอาแต่คิดว่าต้องทำให้ดีกว่านี้
- เขาผลักดันตัวเองอยู่ตลอดเลย - ผมละอยากไปกอดเขาจริงๆ
- จริงค่ะ - ถ้าผมทำได้
- ขอบคุณครับ - ทานให้อร่อยนะครับ
อาหารสำหรับอีฮาซอง
ทานให้อร่อยนะครับ
ได้กลิ่นแล้วหิวมากเลย
- ผมจะลองชิมทั้งแบบนี้ก่อน - เชิญเลยครับ
ผมอยากรู้มากว่าซุนแดจะเป็นยังไง
ซุนแดจริงด้วย
พอกินกับน้ำซุปแล้วเปลี่ยนไปทันตาเห็นเลย
ส่วนตัวผมว่านะ
ซุนแดมันจะอร่อย ตอนที่หนังซุนแดมันแตกในปากไงครับ
บ้าเอ๊ย
- โอ๊ย ผมหิว - ไม่ ผมหมายถึงว่า…
คงจะอร่อยมากน่าดู
- แล้วก็ลองกับน้ำซุปด้วย - ตั้งใจลิ้มรสกันสุดๆ
เห็นพยักหน้ารัวๆ เลยนะ
ดูเป็นสัญญาณที่ดี
เขาจะกังวลแค่ไหนนะ
กินไม่ลงเหรอครับ
กินไม่ค่อยลงครับ
- ทุกครั้งที่กินเข้าไปแต่ละช้อน - ครับ
ผมคิดในใจว่านี่คือซุนแดกุก
แต่สัมผัสได้ถึงการขัดเกลาในนั้นด้วย
มันทำให้ความคิดผมตีกลับไปมาแบบนี้ตลอด
คุณรักษาความเป็นเอกลักษณ์ดั้งเดิมไว้
แต่ก็ถ่ายทอดสมดุลของรสชาติออกมาได้ดีเลยครับ
ขอบคุณครับ
ของขวัญที่ได้หลังเข้าโรงอาบน้ำ
ผมว่าพอจะสัมผัสถึงสิ่งนั้นได้จากเมนูนี้เลยครับ
ผมรู้สึกเหมือนเพิ่งอาบน้ำมาเลย
ถ้ากินหลังอาบน้ำมาใหม่ๆ อาจจะอร่อยกว่านี้ก็ได้ครับ
ตอนนี้ก็อร่อยแล้วครับ ไม่ต้องอาบน้ำก็อร่อย
กรรมการแบคจงวอนอร่อยใหญ่เลย
อือ ผลตอบรับดูดีเลยนะ
- กินหมดเลย - กินเกลี้ยงหมด
ขูดก้นถ้วยแล้วครับ
ผมว่าอาหารแบบนั้นมันเจ๋งดี
- ฮาซองต้องทิ้งห่างขาดลอยแน่ครับ - จริงค่ะ
ดูท่าจะอร่อยนะ อยากกินบ้างจัง
เขาต้องชนะแน่เลยครับ
อาหารอร่อยมากครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมาก
เก่งมาก
- เก่งแล้ว เก่งมากๆ - ทำได้ดีมาก
เขาไม่ค่อยกินเลย
- หืม - สงสัยจะกินไม่ลง
คงจะกินลงหรอก
สร้างความประทับใจได้เยอะเลยนะ
ใช่ไหมครับ
โห ไม่คิดเลยว่า เขาจะตีความซุนแดกุกออกมาแบบนั้น
แบบนี้เดาไม่ออกจริงๆ
ทั้งคู่บรรยากาศต่างกันมาก อยากรู้จังว่าผลจะเป็นยังไง
แต่น่าทึ่งมากเลยนะ
เขาผ่านมาทุกรอบ ตั้งแต่รอบที่หนึ่ง
ถ้าเชฟชเวคังรกชนะจริงๆ
แปลว่าชัยชนะเป็นของคนที่กล้าท้าทายจริงๆ
คุณชเวคังรก ขอเชิญที่โต๊ะกรรมการเลยครับ
ลุยเลย
- สู้ๆ นะ - สู้ๆ
- สู้ๆ
ผมรู้สึกว่าผมพยายามมากแล้วจริงๆ
เลยอ่อนไหวอยู่นิดหน่อยครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณครับ
ช่วยเสิร์ฟเมนูหนึ่งเดียว เพื่อคุณชเวคังรกเท่านั้นด้วยครับ
นี่คือเมนูซุปใส่เต้าหู้งาครับ
(ซุปใส่เต้าหู้งา)
แต่ว่า ผมทำตามใจตัวเอง
อันที่จริง ในการทำอาหารเพื่อตัวผมเอง
ผมไม่อยากทำอะไรที่มันยุ่งยากครับ
แต่ว่า
ในเมื่อผมได้เวลามา 90 นาที เพื่อเป็นการประเมินตัวเองด้วย
ผมเลยทำออกมาเป็นเต้าหู้งาครับ
ผมมีความทรงจำดีๆ มากมายในอดีต
เกี่ยวกับการกินเต้าหู้งา ที่ละลายในน้ำซุปร้อนๆ ครับ
สิ่งที่คอยเตือนผม
ให้ไม่ลืมความมุ่งมั่น และไม่ปล่อยให้ตัวเองขี้เกียจ
ก็คือเต้าหู้งาครับ
- ขั้นตอนการทำมันยากมาก - จริงเหรอครับ
เขาใช้คำว่า "ประเมินตัวเอง"
และผมก็ใส่วัตถุดิบต่างๆ ที่ผมชอบลงไปครับ
(เห็ดสน ถั่วหวาน ใบฟักทอง ไข่หอยเม่น เต้าหู้งา)
มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ถูกปากกรรมการก็ได้ครับ
ผมชอบน้ำซุปอุด้งครับ
น้ำซุปอุด้งคือประสบการณ์ที่ผมได้จากร้านตัวเอง
ผมใช้ความทรงจำตอนที่เคยคิดว่า จะทำยังไงดีกับกระดูกไก่ที่เหลืออยู่ดี
และความทรงจำ ตอนที่ผมใส่ต้นหอมยักษ์ลงไปปริมาณมาก
เพื่อช่วยแก้แฮงก์
แล้วผมก็ผสมน้ำซุปคัตสึโอะบุชิลงไป ตามใจตัวเองด้วยครับ
ทำไมถึงอยากทำเมนูนี้ให้ตัวเองครับ
ครับ คือผม…
เป็นมนุษย์นักเคี่ยวครับ
ครับ
คือ…
ผมเคยชนะการแข่งขันมาหนึ่งครั้ง
ตอนนั้นผมทำเมนูเคี่ยวเยอะมาก
"มนุษย์นักเคี่ยว"
"เคี่ยวตกรต่อเนื่อง"
"เจ้านักเคี่ยว"
ผมได้ฉายาเหล่านั้นมาเรื่อยๆ
เพราะงั้นถึงผมจะทำเมนูเคี่ยวไม่ค่อยเก่ง
แต่ผมก็แกล้งทำเป็นเก่งครับ
ที่จริงผมก็ต้องศึกษาเยอะเหมือนกัน
ผมเองก็ทุ่มความพยายามไปเยอะมาก
แต่ก็ยังมีชีวิตส่วนที่เสแสร้งแกล้งทำอยู่ครับ
ผมเลยไม่อยากให้เมนูเคี่ยว เป็นกระทั่งอาหารที่ทำให้ตัวเอง
- เศร้ายังไงไม่รู้ - ใช่ น้ำตาซึมเลย
ผมอยากปลอบใจตัวเองนิดหน่อยครับ
ปกติผมจะเข้มงวดกับตัวเองตลอด
ผมไม่เคยใช้เวลาแม้แต่ 90 วินาที เพื่อทำอาหารให้ตัวเองเลยครับ
พอนึกถึงคนที่ทำอาหาร เพื่อเราคนเดียวแล้วน้ำตาจะไหล
ในพื้นที่ที่เหมือนโลกสมมุตินี้
ผมอยากลองทำดูครับ
ผมอยากลองทำแบบนี้ดู
โห อย่างเท่เลย
นี่คืออาหารจานแรก ที่เชฟทำให้ตัวเองหรือเปล่าครับ
อันที่จริง ผมเคยแค่ต้มรามยอนครับ
- จริงเหรอครับ ให้ตัวเองน่ะเหรอ - ครับ
งั้นก็แปลว่า
เจ้านักเคี่ยว ฆาตกรต่อเนื่อง แล้วก็…
ไม่ใช่ฆาตกร เคี่ยวตกร
- ผมขอโทษครับ - พูดจาพาซวยนะ
เคี่ยวตกร
เขาบอกว่า "ฆาตกรต่อเนื่อง"
"ฆาตกรต่อเนื่อง" เฉยเลย
เคี่ยว… เคี่ยวตกรต่อเนื่อง
สำหรับตัวเชฟที่มีฉายาเหล่านี้
- ก่อนที่จะกิน… - ครับ
มีอะไรอยากบอกกับตัวเองไหมครับ
ทำได้ดีมาก มนุษย์นักเคี่ยว
วันนี้พักจากการเคี่ยวสักวันนะ
ก่อนจะกิน เรามาเติมแก้วกันหน่อยดีไหม
ความหมายของโซจูขวดนี้…
ไม่ใช่เพื่อให้รสชาติเข้ากัน
แต่เป็นการดื่มหลังใช้แรงงาน หรือดื่มก่อนนอน
เพื่อช่วยให้นอนหลับ
เพื่อล้างความเหนื่อยล้า จากสิ่งต่างๆ ในรวดเดียว
เป็นแค่เหล้า
- ถูกต้องเลย - เพราะมันคือสิ่งที่เขาอยากดื่ม
- โซจู - มีโซจูมาคู่กันด้วย
อันนั้นจะขาดไม่ได้จริงๆ
- โซจูฝาแดง - ต้องมีโซจูฝาแดง
หลังจากทำงานเหน็ดเหนื่อยในครัวมา
การกินแบบนั้นได้ฟีลที่สุดแล้ว
ความจริง ถ้าอยากได้การปลอบโยน
- ผมก็คงดื่มโซจูเหมือนกัน - ต้องเป็นโซจูสิ
มา ชนแก้ว
- ต้องสดชื่นแน่เลย - ปรบมือ
เจ๋งมาก
ไอเดียดีมากที่เสิร์ฟโซจู
ต้องหายล้าเป็นปลิดทิ้งแน่
เราจะกินยังไงดีครับ
เต้าหู้งาเป็นวัตถุดิบหลัก ลองชิมดูก่อน
ผมขอแนะนำให้ลองกัดเบาๆ ดูครับ
- เชฟทานเลยครับ - ครับ
เนื้อสัมผัสเต้าหู้ออกมาโอเคไหมครับ
ได้อย่างที่ต้องการไหม
โอเคสำหรับผมครับ
- งั้นก็น่าจะโอเคแล้วไหมครับ - ครับ
ยังไงมันก็เป็นเมนูที่ทำให้ชเวคังรกกินนี่ครับ
ครับ
อุ๊ย นี่อะไรครับ มีเป็นถุงๆ ด้วย
ผมห่อไข่หอยเม่นไว้ในใบครับ
ซ่อนอยู่ข้างในนี่เอง
ผมรู้สึกว่าไข่หอยเม่น
กับใบฟักทอง
น่าจะเข้ากันได้ดีครับ
ใบฟักทองกับไข่หอยเม่นเข้ากันดีนะ
เข้ากันดีแฮะ
ผมไม่เคยกินมาก่อนเลย
เพิ่งเคยกินใบฟักทอง ห่อไข่หอยเม่นครั้งแรกนี่แหละ
เหมือนมันจะเข้ากับใบฟักทองได้ดีนะ
อันนั้นก็ต้องอร่อยแน่เลย
- เขาดูตื่นเต้นกันนะ - อือ
รู้สึกเหมือนเขากินจานนี้อร่อยกว่า จากความรู้สึกนะ
น่าสนุกนะแบบนี้ ทำให้เขาเกร็งได้เลย
ถ้างั้น ในอนาคต
คุณอยากถูกเรียกว่าเคี่ยวตกรต่อเนื่อง หรือซุปตกรต่อเนื่อง
หรือว่าฆาตกรต่อเนื่องครับ
ผมจะอยู่ภายใต้กฎหมายครับ
- จะอยู่ภายใต้กฎหมาย - เขาจะอยู่ภายใต้กฎหมาย
บางคน…
ก็จะถามอะไรแบบนี้ครับ
"เมนูของนายมีอะไรพิเศษ" "ซิกเนเจอร์ของนายคืออะไร"
อันที่จริง ผมไม่ค่อยมีเมนูซิกเนเจอร์หรอกครับ
ผมไม่ใช่เชฟที่พิเศษอะไร
เชฟทุกคนบนโลกนี้
ก็แค่ทำงานอยู่ในครัวโดยไม่สะดุดตาใคร ซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน
ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่แค่โชคดี
เลยมีโอกาสได้เป็นเจ้านักเคี่ยว
- โห พูดดีมากเลย - อือ พูดได้เท่มาก
แต่ว่า เชฟมากมายหลายคน อย่างที่เชฟชเวคังรกว่า
จะมีการเสแสร้งอยู่ไงครับ
ผมคิดว่าเชฟทุกคนคงต้องผ่านช่วงแบบนั้นครับ
ผมเองก็มีสิ่งที่เสแสร้งอยู่หลายอย่างครับ
ผมก็เลยคิดว่า…
นี่คือเมนูที่ซื่อสัตย์
มันให้ความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ครับ
เชฟอันซดจากชามเลยนะคะ ต้องอร่อยมากแน่เลย
- กินกันหมดเกลี้ยงเลย - จริงด้วย
ยกซดเลย
- หมดเกลี้ยง - หมดเกลี้ยง
เกลี้ยงชามเลย โห แบบนี้เดาผลไม่ได้เลย
- สูสีกันจริงๆ ไม่รู้เลยว่าใครจะชนะ - น่าสนุกจัง
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
อาหารอร่อยมากเลยครับ
ขอบคุณครับ
ได้รับคำชมยิ่งใหญ่มาก
- เป็นยังไงนะ - อยากรู้จังว่าผลจะเป็นยังไง
เขาสุดยอดมากเลยนะคะ ให้อะไรก็ทำได้หมด
- เก่งจริงครับ - นั่นสิ น่าทึ่งมาก
ทีนี้ก็ได้เวลาที่กรรมการ ต้องลงคะแนนเสียงอย่างเป็นเอกฉันท์
เพื่อตัดสินผู้ชนะอันดับหนึ่งแล้วครับ
ชเวคังรก ปะทะ อีฮาซอง
อีฮาซอง ปะทะ ชเวคังรก
จากอาหารของสองคนนี้ ขอให้เลือกเชฟเพียงหนึ่งคน
ที่จะกลายเป็นสุดยอดเชฟของเกาหลีด้วยครับ
เวรกรรม จะไปเลือกได้ยังไง
คงจะคิดหนักน่าดู
หมายเลขหนึ่งคืออีฮาซอง
หมายเลขสองคือชเวคังรก
ขอให้กรรมการกดปุ่มตอนนี้เลยครับ
ต้องตื่นเต้นมากแน่เลย
สงสัยจะอร่อยทั้งคู่
- สงสัยจะสูสีกันมากจริงๆ ค่ะ - ครับ
กรรมการถึงได้คิดหนักขนาดนั้น
ใช่ แบบนี้แหละถูกแล้ว
(กรรมการอันซองแจโหวตแล้ว)
กรรมการแบคจงวอน ช่วยกดปุ่มด้วยครับ
เดี๋ยวก่อน
แต่เขาทำซุปเหมือนกันทั้งคู่ เลยเดาไม่ออกจริงๆ
เอาวะ
(กรรมการทั้งสองคนโหวตเสร็จแล้ว)
จบแล้ว กรรมการตัดสินแล้ว
การโหวตสิ้นสุดลงแล้วครับ
ทำได้ดีมากครับ
กรรมการทั้งสองคนต้องมีความเห็นตรงกัน
ถึงจะตัดสินผู้ชนะอันดับหนึ่งได้
ผลการโหวต
ความเห็นของคณะกรรมการทั้งสอง…
โห ทำไมผมใจสั่นแทนนะ ทำไมผมกังวลแทน
- แม่เจ้า - รีบประกาศเร็วๆ เถอะ
เป็นเอกฉันท์ครับ
(ตัดสินอย่างเอกฉันท์สำเร็จ)
จริงเหรอเนี่ย
เป็นเอกฉันท์ครับ
โห สุดยอดเลย
เหลือเชื่อมาก
เป็นสองต่อศูนย์
จะเป็นใครนะ
ใครกันนะ
มือฉันเหงื่อโชกเลยค่ะ
ตายๆ
ผมคิดว่า "เป็นฉันสินะ"
ไม่ใช่ว่าผมคิดว่าจะชนะ
แต่ผมอยากชนะครับ
- อีฮาซอง - ไม่นะ
คิดว่าใครจะชนะ
- คังรกชนะ - ชเวคังรกกำลังสวดภาวนา
ผู้ชนะที่จะได้รับเงินรางวัล 300 ล้านวอนคือ…
ขนาดรู้ผลแล้วก็ยังเหงื่อแตกอยู่ดี
ยินดีด้วยครับ
ช้อนขาว ชเวคังรกครับ
(ช้อนขาว ชเวคังรกชนะ)
สุดยอดเลย
สำเร็จแล้วนะ
บ้าไปแล้ว
โห ชเวคังรก สุดยอดเลย
ว้าว บ้ามาก
- โอ้มายก็อด - สุดยอดเลย
ผมลังเลมาก แต่คิดว่าท่านประธาน…
โห มาท้าทายเป็นครั้งที่สองแล้วก็ชนะ
ถ้าเกิดหัวข้อ…
ในการแข่งขันรอบชิง
ไม่ใช่อาหารเพื่อตัวผมเอง
คุณอสุรกาย… เอ๊ย คุณปีศาจอาหาร
น่าจะทำอาหารออกมาได้เจ๋งกว่าผมครับ
เพราะงั้น
อย่างที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้
ผมไม่ใช่คนที่ทำอาหารได้โดดเด่นอะไร
ผมก็…
เหมือนเหล่าเชฟทั่วประเทศและคนทั่วไป
ที่ตั้งใจทำงานเงียบๆ อยู่ในครัว
และทุ่มเทกับการทำอาหารทุกวัน
ผมก็เป็นแค่หนึ่งในนั้นครับ
ผมจะเก็บคำพูดที่ได้รับไว้อย่างลึกซึ้งในใจ
และ…
จะให้คุณค่ากับทุกความสัมพันธ์ที่ได้พบที่นี่
และจะทุ่มเทชีวิตและความคิด ให้กับอาหารมากยิ่งขึ้นครับ
ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมาก
ก่อนอื่น เชฟทุกท่านที่อยู่ที่นี่ รวมถึงเชฟผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้
ทุกท่านน่าทึ่งมากและทำได้ดีมากครับ
ส่วนตัวผม นี่เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากครับ
อย่างน้อยสุดท้ายนี้ ผมก็ได้แข่งขันกับเชฟชเวคังรก
ทำให้ผมทั้งรู้สึกขอบคุณและภูมิใจมาก
ในฐานะเชฟ ผมอยากเป็นคนที่ทำอาหารเก่งจริงๆ
อยากพูดได้ว่า "ฉันก็ทำอาหารได้ดีเหมือนกันนะ"
ผมอยากไปให้ถึงจุดนั้น
และอยากใช้อาชีพนี้ กับความสามารถในการทำอาหาร
สร้างความสุขให้กับทุกคนรอบตัว รวมถึงตัวผมเอง
ผมอยากเป็นคนที่
สามารถดูแลพวกเขาได้โดยไม่ลำบากครับ
แน่นอนว่านี่เป็นแค่การแข่งขันเอาตัวรอด
ที่แบ่งเราออกเป็นขาวและดำ
แต่มันทำให้ผมนึกถึง ความหมายของชัยชนะนี้ทันทีเลยครับ
ที่นี่มีคนทำอาหารอยู่มากมาย
ทั้งเหล่าผู้เชี่ยวชาญ
แล้วก็ คนที่เพิ่งเริ่มต้น
รวมไปถึงคนที่ทุ่มเทให้กับการทำอาหาร
ทุกคนต่างก็มีอาหารที่ตัวเองถนัดทั้งนั้น
ตลอด 11 ปีที่ทำไส้กรอกมา คือช่วงเวลาที่ผมมีความสุขที่สุดครับ
ฉันคิดว่าชีวิตฉันก็คือผลงานค่ะ
แล้วก็มีคนที่ทำมาหากินด้วยอาหารเหล่านั้น
ฉันเริ่มทำอาหารเพื่อความอยู่รอด
ผมอยากเปิดร้านแฮมเบอร์เกอร์อร่อยๆ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
แทนที่จะเป็นเรื่องราวของผม
ผมอยากแบ่งปันเรื่องราว
ของเหล่าผู้คนที่ทำอาหาร
เพื่อเป็นการปิดท้ายเรื่องราวนี้
สำหรับผม อาหารคือสิ่งที่ผมทำครับ
มันคืองานที่ผมทำ และผมก็ทุ่มทุกอย่างให้กับงานที่ผมทำครับ
เพราะมันคืองานไงครับ เพราะมันคือสิ่งที่ต้องทำ
ถึงจะมีเชฟอยู่มากมาย แต่ไม่ค่อยมีเชฟที่ทำงานหนักสม่ำเสมอหรอกครับ
เพราะงั้นผมจะทุ่มเทอย่างสม่ำเสมอให้ถึงที่สุด
มันทำให้ผมได้รู้ว่าผมยังรักการทำอาหารมากๆ
ผมอยากทำให้ดีที่สุดทุกวัน โดยไม่ให้ตัวเองต้องรู้สึกละอายครับ
ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้ทำอาหารมาทั้งชีวิต
ถ้าฉันไม่ได้ทำสิ่งที่เรียกว่าอาหาร ก็คงไม่มีตัวฉันตอนนี้ค่ะ
ผมทำอาหารมา 57 ปีแล้ว
เป้าหมายของผมคือทำต่อไปให้ถึง 60 ปีครับ
ทุกคนก็คงเหมือนกันแหละครับ
ทุกคนคงมุ่งมั่นกันหมด
และผมก็ไม่คิดว่าความมุ่งมั่นของใคร เล็กหรือใหญ่กว่าของใคร
ผมใช้พลังเฮือกสุดท้าย ของวัย 20 ตอนปลายไปกับร้านของผมครับ
ผมตื่นตอนเช้ามืดไปตลาด เตรียมวัตถุดิบ แล้วก็ล้างจาน
ผมตื่นมาศึกษาตั้งแต่เช้ามืด แล้วก็ค้นคว้าวัตถุดิบ
ผมเคยหมดสติระหว่างทำงานด้วยครับ
ผมคิดว่ามันเป็นเมนูที่ต้องใช้ความอดทนครับ
เพราะมันอร่อยมาก ผมเลยยอมแพ้ไม่ได้ครับ
ช่วงเวลาที่ได้ทำอาหาร
ผมมีความสุขมากครับ
โอเค คิดซะว่าเรามาอยู่ตรงนี้แทนพวกเขา และพยายามให้เต็มที่เถอะ
ผมจะไม่หลงระเริงครับ
ผมดีใจที่กลับมาลองท้าทายอีกครั้ง
(ชเวคังรก)
คำบรรยายโดย ณัฐิญา น่วมถนอม