Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Pag-usapan natin ang champagne.
Hindi lang isang inumin ang champagne,
isa itong celebration.
Champagne ang sumasalubong sa bagong taon
at ang iniinom sa bawat kasal.
Party time na ang ibig sabihin ng champagne.
Kahit ang tunog ng tapon ay sapat na para ma-excite ang mga tao.
Naiintindihan mo?
So, ano'ng meron dito sa sparkling wine mula sa maliit na rehiyon sa France
na nagpapa-espesyal sa kanya?
Ayon sa alamat, nagsimula ang lahat noong ika-17 siglo
sa Franciscanong monghe na nagngangalang Dom Pérignon.
Trabaho ni Dom Pérignon na gumawa ng alak para sa monasteryo,
pero isang araw, naisip niyang sumubok ng iba.
Naglagay siya ng yeast at asukal sa kanyang alak para i-ferment,
at sa pagkamangha ni Dom,
kinain ng yeast ang asukal at ito'y naging...
Mga bula!
Uminom ng isang sipsip ang monghe ng sparkling elixir na ito at sinabing...
Bilis! Nalalasahan ko ang mga bituin!
Kita mo,
noon pa man, may kung anong magic na ang champagne.
At ngayon, pwedeng maging parte ang TRG ng tradisyong 'yon
sa pagbili nito sa isa sa mga sikat na brand sa France,
ang Château Cassell.
May higit 200 brands na tayo,
kaya oras na para pasukin ang market ng champagne.
At soon, malay natin?
Baka matitikman natin ang mga bituin.
Very good, Sydney.
Talagang pinag-aralan mo ang acquisition na 'to.
Thank you, Marvin.
Kaya ipapadala kita sa Paris
para mag-present mismo kay Hugo Cassell.
Ha?
Marvin?
Akin ang M&A ng France at UK sa nakaraang tatlong taon.
At ang galing ng ginawa mo, Ryan.
Pero ilang taon na nating hinahabol ang Château Cassell at di tayo sinuswerte.
Pero mukhang magbabago na ang kapalaran natin.
Ano, Sydney? Kaya mong ma-close 'to sa Biyernes?
Mag-iimpake na ako.
- Matitikman ang mga bituin? - Sobra ba?
Hindi para kay Marvin.
Di ako makapaniwalang binigay niya sa ’kin 'to.
Madalas, ako ang nagtatrabaho, at ipapasa niya sa ibang tanga.
- Walang personalan. - Na-offend ako.
Pinush ko 'yong Uptown Elle no'ng walang naniwalang kikita ’yon.
Isa sa top earners ng TRG ang Stillwater Vodka.
Kahit puro home run ako, lagi niyang nililipat 'yong goalpost.
- Magkaiba ang sports na ’yon. - Hindi ngayon.
Mapapatunayan ko na kay Marvin at sa TRG
na handa na ako.
Kung matatalo ako sa acquisition,
masaya lang ako na sa 'yo.
Nice try.
Okay 'yong attempt ko, di ba?
Ano ka ba?
- Gusto ko lang tumulong. - Oo nga.
Paano na tayo magbe-bake ng cookies at manonood ng Die Hard?
- Tradisyon 'yon. - Babalik ako sa bisperas ng Pasko.
Okay.
So, ano ang una mong gagawin?
Magtatrabaho ako, Sky.
Dapat mag-umpisa ka sa Eiffel Tower.
Alam kong cliché,
pero pag nakita mo sa personal, parang out-of-body experience.
Wala akong oras para mamasyal, Sky. Malaking oportunidad 'to sa 'kin.
Para kang si Mama.
Ano'ng mali do'n?
Alam mo ang sinasabi ko.
Hindi ko alam.
Pangarap ni Mama na magka-sariling kumpanya,
at meron sana kung may investor na naniwala sa kanya.
Naalala mo pa 'yong kuwento niya sa Venice?
'Yong umiinom siya ng Bellinis sa Carnival?
Oo.
Tapos huli na ang lahat.
At nag-pinky promise tayo sa isa't-isa na paglaki natin, lilibutin natin ang mundo.
Ako, tinupad ko 'yon.
Dalawang beses akong nag-backpack sa Europe.
Nilakad ko ang Great Wall of China. Nag-hike ako sa pyramid ng Machu Picchu.
May $18 ka lang na ipon.
Uy, hindi 'yan ang point ko.
Ang sinasabi ko lang, matagal ka nang hindi namamasyal.
Kahit isang gabi lang.
Mag-promise ka, sis...
Mag-promise ka na isang gabi kang di magtatrabaho habang nando'n ka.
Isang gabi para lang
maging Sydney ulit.
Okay. Promise.
Pinky promise.
- Hay naku. - Pinky promise.
Nakakainis ka talaga.
I love you too.
Hi, Marvin. Na-delay 'yong flight ko pero papunta na 'ko sa hotel ngayon.
May mga binago ako sa proposal ko.
May tatlong pagpipilian ako depende sa oras na ibibigay sa 'kin ni Cassell.
Okay. Mukhang hindi lang tayo ang nandiyan.
May kaagaw ka sa Château Cassell at sa atensyon ni Cassell.
Otto Moller ng Weingut,
Brigitte Laurent ng Terrebonne,
at isang Roberto Salazar na taga Ibiza.
Medyo wild card siya. Pero ako'ng bahala.
Tama nga ang pagpapadala ko sa 'yo sa Paris.
- Hindi kita bibiguin. - Alam kong hindi.
Bonsoir, mademoiselle.
Hi. Sydney Price. Mag-check in ako.
Dalawang gabi ka lang dito?
- Oo. - Sayang naman.
Napakaganda ng Pasko sa Paris.
Sana sa susunod magtatagal ka na.
Merci beaucoup.
ISANG GABI NAG-PROMISE KA!
Bonsoir, mademoiselle.
Hi. May malapit bang bookstore dito?
- Oo naman. - 'Yong may English language section?
Bibilhan ko ng regalo ang kapatid ko.
Okay.
Voilà.
Les Étoiles?
Sa tingin ko meron sila ng hinahanap mo.
- Kailangan mo ba ng mapa? - Hindi na.
Nakaplano na dito ang buong ruta ko.
Mukhang ready ka.
Palagi.
Buwisit.
Oo, isang cappuccino lang.
Excuse me.
Parlez-vous anglais?
Oui.
Ibig kong sabihin, oo.
Pwede mo bang ituro 'yong self-help section?
Self-help?
Self-development?
Self-development.
Oui.
Oo. Pwede mo ba akong tulungang hanapin?
Oui.
Sundan mo ako.
Excuse me.
Ano'ng ibig sabihin nito?
"Tanggap ko ang matinding pakikipagsapalaran ng pagiging ako."
Simone de Beauvoir.
Sobrang ganda.
Napakaganda.
Voilà.
- Ay, oo nga. Thank you. - Oo.
- You're welcome. - Tingnan natin.
The Ultimate Guide to Self-sabotage. Ayos 'yan.
Hindi.
Get out of Bed and Get Out of Debt. Medyo harsh, pero totoo.
Growing Up at Any Age. Wow.
Perfect 'to.
Wow.
Oh, tingin mo para sa 'kin ito?
Hindi para sa 'kin 'to.
- Para 'to sa kapatid ko. - Okay.
Oo, medyo may pinagdadaanan siya nitong mga nakaraan.
Ang totoo, malaki ang pinagdadaanan niya.
Wag mong masamain. Mahal ko siya.
At kung talagang magpapakatotoo ako, may kasalanan din ako
dahil bata pa lang siya inaalagaan ko na siya, at...
Wow, nagdadaldal ako.
- Sorry. - Hindi.
Jet lag.
Sanay ka na do'n dahil nagtatrabaho ka rito.
- Di ako nagtatrabaho rito. - Ha?
Di ako tagarito.
Pero tinutulungan mo 'yong babae maghanap ng libro sa baba.
Oo, Les Étoiles ang paborito kong bookstore sa Paris.
Madalas ako rito.
Halata nga.
Soon, magbubukas rin ako ng bookstore na kagaya nito.
Pero 'yong akin may wine bar sa likod.
- Naghahanap lang ako ng tamang lokasyon. - Isang wine bookstore.
Oo.
Di na 'ko aalis no'n.
Henri.
Sydney.
Enchanté.
Enchantée.
First time mo sa Les Étoiles?
- First time ko sa Paris. - Hindi nga?
Oo, at may isang gabi lang ako para makapamasyal, kaya...
Aalis na ako.
Isang gabi lang?
C'est impossible.
Alam ko. Kaya meron akong listahan ng mga kailangan kong makita,
at ng oras na inilaan sa bawat isa.
Next ang Eiffel Tower.
Bakit?
Dahil Eiffel Tower 'yon.
At gusto kong makita ang view sa itaas.
May alam akong mas magandang view at tayo lang ang nando'n.
- Tayo? - Well, kailangan kitang isama do'n.
Di mo 'yon mahahanap nang mag-isa.
Ang sweet mo naman,
pero may reservation ako sa Café de Flore na hindi ko pwedeng ma-miss.
Café de Flore?
Wag na.
Mas maraming authentic na Parisian food sa mga Christmas market, at mas mura pa.
Nasaan sila?
- Malapit lang. - Huhulaan ko. Pwede mo akong dalhin do'n.
Kung ipipilit mo. Oo, bakit hindi?
Kailangan mo ng guide para ipasyal ka
at para safe ka sa mga des personnes bizarres.
Des personnes bizarres?
Sila ba 'yong mga nagpapanggap na nagtatrabaho sa bookstore
at nakikipag-flirt sa mga turista?
- Tingin mo nakikipag-flirt ako sa 'yo? - Hindi ba?
Oo naman.
Nice to meet you, Henri.
Good luck sa wine bookstore mo.
Teka.
Alam kong nakakatawa 'to.
At alam kong hindi mo naiintindihan ang kahit isang salita na sinasabi ko.
Pero gusto ko lang na makasama ka.
Gusto kitang makilala.
At kung tatanggapin mo ang imbitasyon ko ngayong gabi,
promise, ipapakita ko kung bakit ito ang pinakamagandang lugar sa mundo.
Sige, sabihin nating sasama ako sa 'yo.
Ano mismo ang ipapakita mo sa 'kin?
Pasko sa Paris.
Bawal umalis ng Paris nang di natitikman ang crêpe.
Merci.
Para sa 'yo.
- Ooh, macaron. Tikman mo ang macaron. - Hindi.
- Isa lang. - Tama na 'to.
Voilà.
Tradisyon 'to. Hot wine.
Isa lang kasi may meeting ako bukas ng umaga.
Ano'ng trabaho mo?
Hindi ko pwedeng sabihin.
Bakit? Spy ka ba o ano?
Hindi nga?
Hindi.
Nangako ako sa kapatid ko na kakalimutan ko ang trabaho ng isang gabi.
At mula pagkabata namin,
pag nag-pinky promise kami, kailangan naming tuparin 'yon.
Mais qu'est-ce que c'est, "pinky promise?"
Ah, 'yong...
- Ikaw naman. - Okay.
'Yan ang pinky promise.
Wow.
Nangako ka ng mas maganda pang view diyan?
Bata pa ako noong huling sakay ko sa Ferris wheel.
Dinadala ako ng mama ko rito kada Pasko.
'Yon ang tradisyon namin.
Kaming dalawa lang.
- Siya ba ay... - Oo.
Namatay noong anim na taon ako.
Nakakalungkot 'yon.
'Yong mama ko namatay no'ng 15 ako.
Kami na lang ng kapatid ko pagkatapos no'n.
Eh, 'yong papa mo?
Umalis pagkatapos ipanganak si Skyler. Wala akong masyadong maalala sa kanya.
Eh, ikaw?
- Sana nga umalis na lang ang papa ko. - Wow.
Gano'n kasama, ha?
Ang papa ko...
Ano 'yon?
Butas ng puwet?
Mali?
Ano?
Hindi, gusto ko 'yong pagkakasabi mo.
Gusto niyang hawakan ko 'yong negosyo namin.
Pero gusto kong ituloy ang pangarap ko.
Kaya palagi kaming nagtatalo.
"May tamis sa tawa ng mga bituin."
Ang ganda.
Galing sa paborito kong libro noong bata pa ako.
Le Petit Prince.
Ba't mo paborito 'yon?
Mahabang kwento.
Mukhang may oras pa tayo.
Okay.
Bigay ng mama ko ang librong 'yon noong limang taon ako.
Binabasa niya sa akin gabi-gabi bago ako matulog.
Pero nagkasakit siya,
at di nagtagal, mag-isa na lang ako, parang le petit prince.
Pero nasa 'kin pa rin 'yong libro...
at naaamoy ko ang pabango niya sa pages.
Dinadala ko 'yon kahit saan ako magpunta.
Tinatakot na 'ko ng papa ko na itatapon niya 'yon.
Kaya itinago ko sa kanya...
at ilang beses kong itinago sa napakaraming lugar
na isang araw nakalimutan ko na kung saan ko nilagay.
Pero sa tuwing titingin ako sa mga bituin, naiisip ko siya.
At kung ipipikit ko ang mga mata ko...
Naaamoy ko pa rin ang pabango niya.
Kaya...
Ayun.
Kaya 'yon ang paborito ko.
Parang naging paborito ko na rin.
Dalawang taon lang kayong kasal?
Di ako makapaniwalang sinasabi ko 'to. Hindi ako ganito.
Baka dahil sa hot wine.
Ano 'yan?
Kapag nandiyan na ang wine, umaalis ang talino.
- Ang gaganda ng kasabihan ng mga French. - Oo. Wag mong iwasan 'yong tanong.
Okay.
Niloko niya ako.
Sobrang nasaktan ako.
Pero nagiging joke ko na lang ngayon.
Parang okay na 'ko, pero hindi pa.
Bakit ka magpapanggap na okay lang lahat?
Sinusubukan ko pa ring patunayan sa sarili ko.
Sa boss ko,
at sa ex ko.
At sa tatay ko, na ni hindi ko nga kilala.
Nagkukunwari akong matapang, pero pakiramdam ko, isa akong impostor.
Parang hindi ako sapat.
Gets mo ba 'yon?
Oh, oui.
Sinusubukan ko pa ring patunayan sa tatay ko
na kaya kong magtagumpay nang mag-isa.
Iniisip niya na babagsak ako.
Hindi. Naniniwala ako sa ’yo.
At kung kailangan mo ng tulong sa wine bookstore, sabihin mo lang,
dahil ang pagsuporta sa maliliit na negosyo, specialty ko ’yan.
Ingat lang.
’Yong pinky promise mo.
Tama.
Tama si Skyler. Kailangan ko ’to.
Ito na ang pinakamasaya ko sa matagal na panahon.
Ako rin.
Pwedeng mabuo ang buong buhay mo sa isang araw lang.
Ang ganda ng buhay ko ngayon.
Ako rin.
BABALIK AKO AGAD PINKY PROMISE
Naku!
Sydney?
Marcel.
- Mademoiselle. - Tulong.
Late na 'ko sa meeting at kailangan ko ng taxi papunta rito.
Mga 30 minutes pa ang taxi. May ginagawa kasi sa Rue de Rivoli.
- Matrapik. - Ano’ng gagawin ko?
Pwede mong lakarin 'to,
daan ka sa Trocadéro Gardens, at 20 minutes nando'n ka na.
May mas mabilis ba?
Oui.
Tumakbo ka.
Okay.
Bonjour.
Sydney Price. Nandito ako para sa 12 o’clock.
- Late ka na. - Alam ko.
Pasensya na.
Sundan mo 'ko.
Good luck.
Merci.
Oh, salamat. Okay.
Maraming salamat.
Merci beaucoup.
Hello.
Ako si Sydney Price.
Hi, Sydney. Ako si Roberto.
Nice to meet you, Roberto.
At ito si Otto Moller ng Weingut
at Brigitte Laurent ng Terrebonne.
Bilib ako sa acquisition mo last year sa Château Drummond.
- Nabuhay mo ulit ang negosyo— - Tigilan natin ang drama, okay?
Okay.
Mahigit 30 years ko nang kilala si Hugo Cassell.
Kahit madalas kaming di nagkakasundo, may isang bagay kaming pareho.
Dapat sa France lang ang champagne.
Aayusin lang ang pagpapatakbo sa Château Cassell,
at walang kasinghusay ang mga German.
Makikita niya na wala sa patriotism ang solusyon sa problema
kundi nasa genauigkeit und Prazision.
Wala akong alam sa sinabi mo, pero nakakatakot pakinggan.
Pasensya na, medyo nalilito ako. Bakit tayo sabay-sabay na nandito?
Mahilig si Hugo sa kompetisyon.
Hindi ka lang sa kanya magpi-pitch. Magpi-pitch ka rin sa amin.
Ayos.
Bonjour.
Brigitte.
Gentlemen. Miss Price.
So...
Sinong gustong mag-umpisa?
Ako na.
Monsieur Cassell, magiging totoo na ako.
Never pa akong nagtrabaho.
May net worth na $30 bilyon ang tatay ko
dahil sa naimbento niyang microchip na kung saan-saan nilalagay ngayon.
Di ko naiintindihan.
Pero ang alam ko, tuwing may party ako,
nagbubukas ako ng Château Cassell Grand Cru.
At lagi akong may pa-party.
Nandito ako ngayon dahil gusto ko ang champagne mo.
At nag-aalala ako na pag nabenta na ang kumpanya mo,
papangit 'yong quality,
at maapektuhan ang mga party ko.
Gusto mong bilhin ang Château Cassell para lang ituloy ang party mo?
Ang Château Cassell, ginagawang bula ang problema ko.
Maupo ka na.
Yes, sir.
Mademoiselle Price.
Hindi ko alam kung paano mo mahihigitan ’yon,
pero parang awa mo na, subukan mo.
Nakabenta kayo ng anim na milyong bote ng Grand Cru, 2 years ago.
Noong nakaraang taon, apat na milyon na lang.
Bumagsak nang husto ang production n'yo, dahil sa mahinang ani,
pero hindi bumaba ang demand.
Napakahusay ng champagne n'yo, pero luma na ang production arm n'yo.
Sa tulong ng Roth Group...
Excusez-moi.
Bonjour...
- Sydney? - Henri?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Si Henri ang vice president ng Château Cassell
at ang anak ko.
Anak mo siya?
Magkakilala kayo?
Nagkakilala kami kagabi.
Nagkita kami sa Les Étoiles.
Siyempre naman.
Mas madalas si Henri sa bookstore na ’yon kaysa sa opisina.
The Roth Group.
Sasabihin ko pa lang kay Monsieur Cassell ang tungkol sa kumpanya ko.
- Alam ko ang tungkol kay Marvin Roth. - Talaga?
Binabasag niya ang maliliit na negosyo
at pinaparte-parte para ibenta sa pinakamataas na bidder.
- Anong pinagsasabi mo? - Tungkol sa Château Laberge.
Si Ryan Garner ng The Roth Group ang nag-acquire sa Bordeaux
at pinalayas niya si Pierre Laberge sa sarili niyang kumpanya.
Wala akong alam diyan.
Baka dapat mag-research ka muna
bago mo nakawin ang isa pang French vineyard.
Henri. Tama na.
Pasensya na.
Mabuti ang intensyon ni Henri, pero mainitin ang ulo niya gaya ng papa niya.
Umaasa ako na balang araw, siya na ang mag-manage ng Château Cassell.
Sa mahabang panahon, pinapamana ito sa kanilang mga anak.
Pero dito na ’yon nagtatapos, kay Henri.
C'est la vie.
Ginagarantiya ng TRG na ikaw pa rin ang magiging presidente.
Puro salita lang ’yan.
Isasama ko sa contract.
Gaya ng ginawa n'yo sa Château Laberge?
Nandito ako ngayon para marinig ang proposal n'yo para sa Château Cassell.
Handa na akong magdesisyon dito mismo
pero...
mali pala ’yon.
Ayokong sabihin n'yo kung bakit kayo ang nararapat na bumili ng vineyard ko.
Gusto kong ipakita n'yo.
Magiging bisita ko kayo sa Château Cassell ngayong weekend.
Sa Lunes, magdedesisyon ako.
Si Claudine na assistant ko, ang maghahanda ng travel plans n'yo.
Anak siya ng may-ari?
Grabe, akalain mo 'yon?
Sa mundo ko, mataas.
Aminin mo, parang may kakaibang serendipity na nangyayari.
Parang tadhana.
Tayo ang gumagawa ng tadhana natin.
- Terminator 2 na naman. - Grabe, kinakabahan ako.
Puro akoTerminator 2 pag kinakabahan.
Lumalakas ka na! Para kang kanta ni Kelly Clarkson!
Teka, ano?
Nasaan ka?
SoulCycle. Siyanga pala, pwede mo ba akong i-Venmo ng $500 pag may oras ka?
Babayaran kita pagdating ng influencer money ko.
Sino na ba ang na-influence mo?
Di ko alam kung may trabaho pa 'ko next week dahil sa ’yo.
Ba't kasalanan ko?
Sinabi mong mag-day off ako at wag munang pag-usapan ang trabaho.
Sabi ko mag-night off ka, hindi magkipag-sex sa ang anak ng may-ari.
Problema 'to.
Okay, medyo magulo nga.
Pero di mo ba nakikitang ang perfect niya?
Pinipilit ka ng universe na i-balance ang trabaho at love.
Kaya mo 'yan, Syd.
Para kang...
Para kang kanta ni Kelly Clarkson!
I love you!
I love you more.
- Sige na. - Bye.
First class ’to, di ba?
Di ko lang makita ang pagkakaiba.
- Yay, nandito na si Sydney! - Hi.
- Mag-party na tayo. - 9:00 a.m. pa lang.
- Oo nga, di ba? - Excuse...
Mein Freund, di mo ba nabasa kung ano’ng epekto ng alak sa katawan mo?
Nabasa ko. Kaya nga tumigil ako sa pagbabasa.
Templo ang katawan ko.
Sa akin, mas parang bouncy castle.
Hello, ladies and gentlemen. Gusto n'yo ba ng wine, cheese, o coffee?
Cheese!
Oui.
Kain tayo, Sydney?
Ay, lactose intolerant ako.
Lactose intolerant? Sa France?
Ang swerte mo. Ang di ko lang kaya, 'yong mag-exercise.
Nasa fitness relocation program ako.
Tinitingnan ko ang mga damit ko, sabi ko, “Hindi 'to kasya sa 'kin,
di 'to kasya sa 'kin."
Di mo ginagalaw ang mimosa mo.
- Sa 'yo na lang. - Ayos.
Hello, ladies and gentlemen.
Welcome sa Château Cassell.
Dito nakatira ang pamilya Cassell
mula nang maitayo ang château noong 1682.
Kukuha na ako nito.
So, parang honor system ba dito?
Uhaw lang talaga ako.
Ang cozy dito.
Massyadong cozy.
Ito si Bulles.
- Hi. - Gusto ka niya.
Oo. Hi, buddy.
Philippe, nasaan si Hugo?
Pasensya na, late si Monsieur Cassell. May importanteng lakad.
Humihinigi siya ng paumanhin at sasamahan niya kayo mamaya sa dinner.
Maintenant, ipapakita ko na ang mga kwarto ninyo.
Bakit mo binabanggit ang Château Laberge? Matagal na ’yon.
Siguro kasi medyo napakasama ng trato sa kanya ni Ryan.
Overvalued 'yong kumpanya no'ng na-acquire.
Ginawa namin ang kailangan para kumita.
Marvin.
Kung iisipin ko ang nararamdaman ng bawat kumpanya, na nalugi sila,
matagal na akong nalugi.
Ano’ng meron sa ’yo?
Nagbago ka mula nang dumating ka sa Paris.
- Mabait kang tao, Sydney. - Salamat.
Hindi 'yon compliment!
Ipakita mo, na kaya mong lumaban.
Kaya ko. Kaya kong lumaban.
- Kailangan mong maging matatag. - Matatag ako.
- Para akong Kelly Clarkson song. - Ha?
Ewan ko. Sorry.
Gusto mo ’tong opportunity na 'to. Nagkamali ba ako?
Hindi. Promise 'yan.
Marvin?
Mag-impake ka na.
Nakaimpake na.
Hello.
May tao ba?
Hello, Bubbles!
Up.
Bonjour, Henri.
Bonjour, Philippe.
Di ko narinig na dumating ka na.
Bago kasi 'yong electric Peugeot ko.
Subukan mo ngayong weekend.
Mabilis ’yon.
Gusto ko ng mabilis.
Oo, alam ko.
Nandito na ang mga bisita mo.
Katatapos ko lang ipakita ang mga kwarto nila.
Bon.
Nasaan 'yong Grinch?
Nasa barn.
Sinusubukan pa ring gawing lemonade 'yong lemon.
Babalik agad ako.
Merde.
Handa ka na bang sumuko?
Never!
Makikita mo. Ito ang magiging pride ng Épernay auto show.
Oui.
'Yan na naman, pero namamatay bago pa makaalis dito.
Hindi ngayong taon.
Magbabalik ang Citroën. Sigurado ako!
Bon alors...
Kumusta ang biyahe?
Madali lang. In-enter ko 'yong address, at kotse na ang pumili ng daan.
Nasaan ang saya do'n?
Ang tawag do'n, progress.
Siguro narinig mo na ’yon?
Kompleto na ba sila?
Oo, nandito na raw.
At para saan ba 'yon?
Di ka naman nagho-host pag holiday.
Paano mo nalaman?
Tatlong Pasko ka nang hindi umuuwi.
Di ka naman uuwi ngayon kung di dahil sa merger.
At kay Sydney Price.
Ano’ng ibig sabihin no'n?
Rien, rien.
Nakita ko kung paano mo siya tingnan.
Bagay sa 'yo ang passion.
Gusto mo bang matulad sa Château Laberge?
Batang Bordeaux ’yon, na nasa pangit na side ng Garonne.
Legacy champagne 'to na may daan-daang taon ng kasaysayan!
Walang halaga sa kanila ang legacy!
Sino ka para magsabi niyan?
Tinanggihan mo nga 'yong legacy natin.
- Ba't napunta sa 'kin ang usapan? - Dapat lang!
Merde!
Best day ever.
Alam mo, mula pagkabata ko,
tatlo lang ang laging wish ko pag Pasko.
Isang monkey butler, isang robot butler, at mga kaibigang parang sa Friends.
Napapalibutan ako ng mga hangal.
Ang ganda no'n, Brigitte.
Ano ang Pasko para sa ’yo, Otto?
Ordinaryong Pasko sa mga German.
Nagpapahid kami ng abo, nagtatago sa mga anino,
kumakain ng marzipan at knackwurst habang nagtatago kay Krampus.
Sino si Krampus?
Kalahating kambing, kalahating demonyo siya
na nagpaparusa sa masasamang bata pag Pasko.
Nakakatakot pakinggan.
Mas malala 'yong asawa niya, si Frau Perchta.
Pinapalitan niya ng basura ang bituka ng mga bastos na bata.
Tinatawag siyang, ina ng recycling.
Tulad ng iba, nalaman kong di totoo si Krampus noong mid-twenties na 'ko.
Ang sama ng araw na ’yon para sa 'kin. Pero gusto ko pa rin ang Pasko.
Do'n lang ako nakakaupo sa tabi ng patay na puno
habang kumakain ng candy mula sa sapatos nang di hinuhusgahan.
Bonsoir.
At magsisimula na tayo.
Magandang gabi sa lahat.
Sana komportable kayo at nagustuhan n'yo ang mga kwarto n'yo.
Ang ganda, salamat.
Brigitte.
Chère Brigitte.
Ilang taon na tayong magkakilala, 30 years na ba?
Thirty-two.
Thirty-two. Isang buong buhay na.
Alam ko kapag may gumugulo sa isip mo. Sige na.
Inialay natin ang buong buhay natin sa negosyong 'to,
di gaya ng mga Amerikano na hindi alam ang kaibahan ng champagne sa sparkling wine.
Hugo, nagtrabaho rin sa vineyard ang papa ko, gaya ng papa mo.
Agree ka na dapat nasa France ang Château Cassell
dahil ang champagne ay dapat nasa kamay ng mga French.
Sorry, di ko halos naintindihan 'yon.
Limitado lang ang French ko.
Oo naman.
Pero ito ang alam ko...
“Ang di sumusulong, umaatras.”
Oo. Very good, Sydney. ’Yan ang spirit.
Noong 2017 nagkaroon ng mainit na spring kaya maaga ang pamumunga.
Isang matinding frost noong late April ang pumatay sa 40% ng ani.
Dapat may naipon kayong reserba mula 2015 at 2016 harvest,
pero wala kayong backup storage
para ma-maximize ang mga taon na ’yon.
'Yon din ang sinapit ng Terrebonne.
At mauulit pa 'yon kung mananatili kayo sa nakaraan.
Ang Terrebonne brand ang mag-aangkla sa Château Cassell
sa isa sa pinakamalalaking domain sa mundo.
Nalulubog sa utang si Mr. Cassell, at ang inaalok mo ay isang angkla?
As requested, monsieur.
Ito ang unang test ng weekend.
Titingnan natin kung gaano n'yo kakilala ang Château Cassell Grand Cru.
- Gusto kong pumikit kayo. - Pero nakatakip na ang label.
May mga pagkakaiba sa kulay sa bawat vintage ng champagne.
Ayaw kong makita ng mata n'yo.
Gusto kong makita n'yo gamit ang ilong, dila, pati tenga.
Pumikit kayo, please.
Sa harap n'yo ngayon ay isang baso ng Château Cassell Grand Cru.
Kunin n'yo ang baso at ilapit sa ilong n'yo.
Amuyin n'yo.
Ano'ng nakikita ninyo?
Honeydew melon, yellow apple.
Sydney, ikaw?
Grapefruit at...
luya.
Magaling.
Otto?
Wala akong naaamoy.
Nasira ang olfactory nerves ko noong 2016
dahil sa paglalaro ko ng eisstockschießen.
Roberto?
Ang Mediterranean.
Saint-Tropez.
Na-surprise mo ako. Ano pa?
Summer ng 2012, nakatira ako sa yacht ng tatay ko.
Nakilala ko ang isang sailor, si Gunther, na di umaalis ng harbor.
Nagkaroon kami ng relasyon.
Kahit nakiusap ako,
alam kong darating ang araw na haharapin niya ang takot niya sa dagat.
At doon naglayag si Gunther papuntang Patagonia.
Doon, bumangga ang barko niya sa mga bato ng Cape Horn,
at lumubog sa kailaliman ng dagat.
Roberto, condolense.
O niloko niya ako.
Ang hirap malaman.
Basta, di ko na ulit nakita si Gunther.
’Yan ang sinasabi ng champagne na ’to sa akin.
At ito ay 1987 Château Cassell Grand Brut Blanc de Noir Millésime Special Edition.
Holy shit! Paano mo nalaman?
Sanay na ako diyan.
Umiinom ako ng champagne, nagpapa-party, at marami akong alam.
Magaling.
Ano 'yan?
Di ko alam kung ano ang ihahain sa inyo, pero ang ganda ng ideya ni Brigitte.
Higit isang libong klase ng keso, sa France pa lang,
higit pa sa pagkain ang cheese.
Bahagi ito ng aming kultura, ng aming kasaysayan.
Para makilala ang France, kailangan mong makilala ang cheese.
Ayos ka lang, Sydney?
Oo naman.
Philippe, ibigay mo sa kanya 'yong Camembert muna, tapos Brie.
Isang pirasong Roquefort bagay na bagay sa Sancerre.
Pagkatapos, isang wedge ng Reblochon.
Wag mong kalimutan 'yong Munster.
At panghuli, 'yong le Pont-l'Évêque.
Vive la France!
Ano’ng kailangan mo?
Kinakamusta ka ni Papa.
Nag-aalala siya, na bigla kang umalis sa dinner.
Ayos lang ako. Medyo...
- Umu... - Hindi.
Ayos lang.
Lactose intolerant ako.
Lactose intolerant?
- Ayaw sa 'kin ng cheese. - Hindi.
Oui.
'Yan na ang pinakamalungkot na narinig ko.
Sa totoo lang, may kasabihan kami.
“Singlungkot ng pagkaing walang keso.”
Ako ’yon.
- Isang malungkot na pagkain. - Bakit di mo sinabi?
Pagkatapos ng mga pinagsasabing "France is cheese"?
Ayoko.
At di ko hahayaang isipin ni Brigitte na nanalo siya.
Wala siyang awa.
- Kailangan ko lang magpahinga. - Imposible yata 'yan.
Bakit? Ano’ng gagawin natin?
O-M-G.
- Henri? - Halika, Otto.
Bakit hindi kayo ni Sydney ang mauna?
- Takot ako sa kabayo. - Wag kang mag-alala.
- Parang malaking aso lang 'yan. - Takot ako sa aso.
Kumusta ka sa pusa?
Roberto, maupo ka na.
Ayos ka lang?
Punta tayo sa Festival of Light!
Best day ever 'to.
Alam kong magugustuhan mo 'to, Roberto.
Tara, Christmas tree selfie!
O-M-G.
- Ite-text ko sa 'yo 'to. - Nein. Sayang sa memory.
- Sige na! Ang cute mo. - Nein. Wag mo akong i-text ng kahit ano.
Okay, hindi.
AirDrop na lang.
Sino 'yon?
Le Père Noël.
Santa Claus ng France.
Mas bagay na Zaddy Claus.
Mauna na ’ko sa inyo.
Susubukan kong mapasama sa naughty list.
Brigitte, samahan mo ako.
- Aalis na... - Oo. Sige, siyempre.
May next year pa naman.
Oo, laging may next year, Brigitte.
Merry Christmas.
May regalo ako sa ’yo.
Ito.
- Macarons? - Oo.
Pinakamasarap sa Champagne.
Dapat ba kitang patawarin sa pagiging gago mo
kapalit ng isang kahon ng macarons?
- Babawiin ko na lang. - Hindi, nililinaw ko lang ang kondisyon.
Oh, okay.
Pasensya na.
Nababaliw ako sa tatay ko, at...
Siguro guilty ako na di ko tinanggap 'yong Château Cassell.
Sorry din.
No'ng nalaman kong di ka pala 'yong inaakala ko, natakot ako.
Ako at ang trust, hindi magkasundo ngayon.
Pwede mo ’kong pagkatiwalaan.
Yeah!
At paano ako lalabas? Ganito ba...
I-text mo siya.
Hindi, ngayon 'yong pinaka-busy niyang panahon e, di ba?
- Ano naman? - Di ko siya dapat i-text.
Magpapakipot na lang ako.
Pagod na ’ko.
Good night sa inyong lahat.
Dapat makatulog kayong mabuti.
Abala tayo bukas.
Good night, Brigitte.
Good night.
Narinig n’yo siya. Matulog na tayong lahat.
At hindi ka makakatulog nang walang nightcap.
- Bakit hindi? - Bakit nakakatayo ka pa?
Di ba?
May parte ako na nagsasabing wag nang uminom,
pero 'yong kabilang parte ko, "Wag kang makinig sa kanya. Lasing siya."
- Tara na, Otto. - Oh, yeah, sige.
- Salamat sa peer pressure. - Walang anuman. Trabaho ko ’yan.
Na-e-enable ba kita dahil nakatayo lang ako at nanonood?
Gusto mo ba silang samahan?
Gusto ko sana, pero dapat maghanda na ako para bukas.
Oo.
Tama ka. Mahaba pa ang araw bukas.
Good night.
Good night, Sydney.
CASSELL, KUHA SA FAMILY TASTING ROOM NILA
Pasok.
Hi, Sydney.
- Di ako makatulog. - Naku, sinabi mo pa.
Aba, may OnlyFans pala si Père Noël.
Sige, ano'ng iniisip mo?
Si Henri.
Honey, na-in love ka sa Paris, pinaka-romantikong lugar sa mundo.
Tapos isang malupit na twist of fate, ginawa kayong star-crossed lovers.
Parang Moulin Rouge na walang tuberculosis.
Baliw ka kung hindi ka mababaliw ngayon.
Salamat.
Gusto kong maging katulad mo.
Gusto kong maging matapang sa love.
Tingin mo matapang ako?
Lagi akong nadadapa.
Talaga?
Natuto lang akong gawing parte ng sayaw ’yon.
Alam mo, ang love, parang test na di mo ni-review.
Basta gagawin mo na lang, at magdasal na maging okay.
Sana makapasa ka.
- Patingin ako. - Gusto mo?
- Oo. - Sigurado ka?
Okay.
- Naku. - Oo.
Wow.
Totoong tao ba ito?
Uy.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Uy, buddy.
Hi.
May...
- Oo, ako rin. - Okay.
- Okay. Oo. - Okay.
Merde!
Hi.
Good morning, Champagne!
Oras na para gumising!
Marami tayong gagawin ngayong araw!
Halika na, gising na!
Tara, Roberto!
- Trabaho ba ito? - Oo, Roberto, trabaho ito.
Sydney! Otto!
- Ready na. - Paano ka naging ready?
Alam mo ’yong kasabihang "Der frühe Vogel fängt ein Wurm"?
- Sorry? - The early bird catches a worm.
At ilang araw na akong may bulate.
Oo, pasensya na.
Ikaw din, Brigitte.
Ikaw din, Henri.
Guys, tara na!
Akala ng marami tahimik ang vineyards kapag winter.
Malayong-malayo 'yan sa katotohanan.
Sa katunayan, mas busy kami sa winter kaysa sa spring.
At nagsisimula ito rito, sa pruning.
Kapag mali ang pagkakagawa, mabubulok, at makakapasok ang mga insekto.
Kapag tama ang pagkakagawa, mabubuhay sila nang ilang dekada.
Tara, magtrabaho na tayo para malaman kung sino ang may kakayahan.
Oo, sige.
Kumuha kayo ng tig-isang row at ng tool.
Pasensya na.
Pwede 'to? Pwedeng gawin 'to?
- Oo. - Wow.
Heto, dalawang beses mo 'tong hiwain.
- Okay. - Parang ganito.
- Sige na, Roberto. - Tapos na ako.
- Hindi. Kaunti pa. - Parang pinapalaya ko 'yong mga tangkay.
Noong una natakot sila, parang nanigas sila,
at ngayon tinutuli ko na sila.
Kailangan mong gawin lahat 'yan.
- Sorry? - Oo.
Dito at dito. Isa, dalawa.
- Okay. - Oo, mabuti.
Pwede na siguro akong mag-champagne break ngayon.
Ooh, mas gusto ko ito.
Di pwedeng inumin ang mga ’to, Roberto. Hindi pa.
Una, kailangan nating alisin ang latak na naipon sa mga bote.
Para magawa ito, iniikot ang bote ng one-quarter turn
sa buong buwan ng taglamig.
Riddling ang tawag dito.
'Yong una muna, tapos 'yong pang-apat, tapos iikot mo.
Next row, next row.
At para malinaw sa lahat. Karera 'to.
Karera laban sa oras,
at sa inyo, karera laban sa isa’t isa.
- Oo. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Oh, tungkol na sa sausage ngayon.
Okay, malabo pa rin.
- Otto. - Oo.
Roberto. Sydney.
Henri, handa ka na ba?
Maalikabok sa 'kin.
Brigitte, naaalala mo ’to?
Pwede bang mag-gloves o...
Ano sa tingin mo?
Ready... set... go.
Start na ba?
- Oo! - Magsimula ka na.
Pinapauna lang kita.
Di na kailangan.
Ah gano'n?
Kailangan ko nga.
- Winner! - Winner!
- Nauna ako. - Hindi.
- Oo. - Tingnan mo sa replay.
Sabi ko, i-replay mo.
Oo. Isang kamay dito, at dito 'yong isa, tapos kaunting ikot lang.
Winner!
Ano'ng meron dito?
Nagko-contest kami ng Christmas tree decoration.
Sobrang kakaiba.
Salamat. Oo, ang peg ko Chuck E. Cheese na naka-psilocybin.
At ikaw, Otto, ano’ng peg mo?
Malaise.
Tama.
May holiday plans ba kayo?
Oo, mag-ho-host ako ng annual holiday party,
susundan ng New Year’s Eve bash,
at syempre may Se7en-themed secret Santa party
na tinawag kong What’s in the Box-ing Day?
Ako, manonood ng Stirb Langsam kasama ang pamilya ko, o Die Slowly.
Die Hard sa inyo 'yon.
Nanood ka rin ng Die Hard tuwing Pasko?
Oo, pero sa Germany trahedya siya.
Kawawang Hans Gruber. Hindi siya naiintindihan.
Sigurado akong terorista si Hans Gruber.
Sa amin, si Hans Gruber ay parang Robin Hood,
nagnanakaw sa mga sakim na corporate overlords.
'Yong Nakatomi Corporation ang naglagay sa peligro sa mga empleyado nila
para lang sa barya para sa kanila.
Nagbibigay si Robin sa mahihirap.
Di natin alam ang plano ni Hans sa perang ’yon.
Baka gusto niyang magtayo ng mga eskuwelahan.
At si John McClane?
Excuse me, ’yong trigger-happy cowboy na ’yon?
Si John McClane ang dahilan ng lahat ng kaguluhan
dahil sa "yippee-ki-yay, mother-fathers" niya.
Maginoong magnanakaw si Hans Gruber.
Binomba niya ang Nakatomi Plaza.
Wala namang perpekto.
- Okay. - Otto!
Ah, oras na para sa presentation ko.
Oo. Okay.
Ito ang pinakamagandang network distribution sa buong mundo.
Tingnan mo kung gaano kabilis dumaan ang mga bote sa ekonomiya...
na parang walang gravity, ibig sabihin, walang mga taripa.
Naku, si Krampus.
Sisirain niya ang Pasko
at pipigilan ang distribution ng Château Cassell sa buong Europe.
Hindi ngayong taon, Krampus.
Pipigilan ka ng Weingut.
Wag!
Weingut Imports, protektor ng Pasko laban kay Krampus hanggang sa hinaharap.
Krampus, Krampus.
Wow, napaka...
Tapos na ang presentation ko.
Maaari bang panoorin mo ulit?
Sa tingin ko, hindi na.
May naihanda rin akong director’s cut.
Mas mahaba 'yon ng 68% at mas maraming impormasyon para sa utak mo.
Una, siguraduhin mong sobrang lamig ng champagne,
tapos i-angle mo 'yong bote ng 30 to 45 degrees
at hanapin mo 'yong mga bula,
at doon mo isi-saber ang bote.
Excuse me, Roberto, pero ano'ng kinalaman nito sa Château Cassell?
Dapat gumagawa ka ng business proposal.
Alam natin pareho na ang tanging business na kaya kong patakbuhin
ay monkey business.
Pero marunong akong mag-enjoy.
Hindi ito gagana.
Kailangan ng saber para mag-saber ng bote,
kaya nga sabering ang tawag.
Diyos ko!
Makikita mo, kapag nakuha na ng Terrebonne ang Château Cassell,
makakarating ang champagne mo sa iba’t ibang teritoryo,
lalo na sa Asian market, kasama ang Singapore,
South Korea at India,
kung saan maraming nabentang champagne nitong mga nakaraang taon...
Hugo, okay ka lang?
Pasensya na. Sige, tuloy mo lang.
Ang magandang balita,
tutulungan ka ng Terrebonne na malampasan ang market-entry trade barriers
na naging hamon para sa lahat ng French leaders...
Monsieur Cassell?
Maganda, di ba?
Kapag tumingin ka sa mga vines na ’yan, aakalain mong natutulog sila...
pero ang totoo, baligtad.
Madaming nangyayari sa ilalim ng lupa.
Sydney, pwede mo ba akong samahan maglakad?
Okay.
Kumusta ang Épernay?
Pinakamagandang lugar na nakita ko sa buong buhay ko.
May kutob akong maiintindihan mo.
Hindi lahat ganyan.
Kita mo 'yon?
Ikinasal ako sa burol na 'yon.
- Nineteen years old pa lang ako. - Wow.
Doon ipinanganak si Henri.
Nasa bukid ako, nagpu-prune ng vines no'ng pumutok ang panubigan ni Sophie.
Halos hindi ako umabot sa château bago siya manganak.
’Yan si Henri, impulsif.
Ang asawa ko ang mundo ko.
Pero nagkasakit siya.
At no'ng inuubos no'ng sakit ang buhay niya,
inuubos din nito ang buhay ko.
Dapat nagpakatatag ako para kay Henri.
Pero...
halos hindi ko maihakbang ang mga paa ko.
Kaya ginawa ko, ang tanging alam ko.
Nagtrabaho ako.
Sa French, di namin sinasabing, "I miss you."
Sinasabi namin, "Tu me manques",
ibig sabihin, "Nawawala ka sa akin."
’Yon mismo ang nararamdaman ko no'ng nawala si Sophie...
at 'yon din ang nararamdaman ko ngayon kay Henri.
Ikinalulungkot ko 'yong kay Sophie.
Pero di mo kailangang ma-miss si Henri.
Nandiyan pa siya.
Ayaw sa 'kin ni Henri.
Hindi. Pakiramdam ko, nawawala ka rin sa kanya.
Bulles!
Henri, Sydney, sa cellars. Kabisado n’yo ’yon.
- Otto, samahan mo ako sa bukid. - Okay.
Roberto at Brigitte, sa château kayo.
- Halika na. - Bulles.
- Bulles! - Doggie!
Bulles!
Madalas ba niyang gawin ’to?
Palagi.
Wag kang mag-alala, mahahanap natin siya.
Kumusta 'yong meeting mo kay Papa?
Hindi naman 'yon meeting. Ikaw lang ang pinag-usapan namin.
Huhulaan ko. Sinumpa niya ako dahil di ako sumunod sa yapak niya.
Hindi, ang totoo...
Miss na miss na daw niya ang mama mo
at miss ka raw niyang makasama sa buhay niya.
Ano pa ang sinabi niya?
Siya siguro ang dapat magsabi sa ’yo.
Hindi ko masabi kung saan nanggagaling.
Siguro maghiwalay tayo. Magkita na lang tayo sa entrance.
Okay.
Bulles!
Hi, buddy.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hello.
Hinahanap ka namin.
Gotcha.
Ayan ka na pala!
Nahanap mo?
Oo.
Pasaway na bata.
Nakita ko rin ito.
Mon Dieu.
Isa pa ulit, sa English.
Ang pinakamahirap na daan ay papunta sa pinakamagandang destinasyon.
Ang galing talaga ng mga French sa kasabihan.
Oo naman.
Ano'ng masasabi mo sa kakaibang Christmas tree na ’to?
Ang ganda.
Henri, may ipapakilala ako sa 'yo.
- Uy, Syd. - Ano'ng ginagawa mo rito?
Nag-aalala si Marvin sa progress mo,
kaya pinapunta niya ako rito para tumulong.
Di ko kailangan ng tulong.
Pasensya na.
Hi.
- Sino ka? - Hi.
Ryan Garner, The Roth Group.
Tama.
Pasensya na, may business pa kaming pag-uusapan.
Madalas kaming umupo rito ng mama mo pagkatapos maghapunan.
Naalala ko 'yon.
Pwede akong umupo?
Naalala mo ba no'ng nagtatakbuhan kayo sa vineyard?
Pareho kayong tawang-tawa na halos hindi na kayo makahinga...
Iniisip mo pa rin 'yon?
Palagi.
May gusto akong sabihin sa ’yo.
Bagay na dapat matagal ko nang sinabi...
Sorry.
Sorry kung di ako naging malakas para sa ’yo no'ng pinaka-kailangan mo ako.
Pero gusto kong malaman mo na nandito na ako para sa ’yo.
At palagi akong nandito...
kung bibigyan mo ako ng pagkakataon.
Alam ko na...
Alam kong, gusto mong ituloy ko ang Château Cassell, pero...
kailangan kong hanapin ang sarili kong landas.
Sorry, papa.
Wala akong ibang hihilingin para sa ’yo kundi sundin mo ang sarili mong landas.
Ano’ng meron sa ’yo?
Sydney Price.
Oui.
Oo. Ganyan talaga siya...
Nagawa mo, Syd.
Tumawag na ang mga abogado ni Cassell para simulan ang preliminary talks.
At nakikipag-negosasyon na si Marvin sa Takami Imports.
Ano’ng pinagsasabi mo? Walang sinabi si Hugo tungkol dito.
Kailangan lang alam ni Hugo ang kailangan,
at hindi niya kailangang malaman ito.
Hindi pa, hanggang sa matapos ang deal na mabenta 'to sa mga Japanese.
Makakakuha ng 50 milyon ang TRG.
At dahil iyon sa 'yo.
Paano si Hugo?
Nangako ako na di siya tatanggalin.
Pag nakuha na 'to ng Takami, mawawalang bisa na ang dating kontrata.
Ito 'yong matagal mo nang pangarap.
Pumunta ka rito para kunin ang Château Cassell, at nagawa mo.
Mission accomplished.
Tama ka.
Pumunta ako rito para isara ang deal,
para ipagmalaki ako ni Marvin, at para kumita ng pera para sa TRG.
Nagawa ko lahat ng dapat kong gawin.
At ngayon gusto ko nang bawiin.
Gagamitin ko ang isang magulong sports analogy mo para maintindihan mo.
Bottom of the ninth na.
Nasa goal line ka na.
Pwede mong dalhin ang bola papasok sa end zone,
o itapon ka sa penalty box hanggang matapos ang career mo.
Henri?
Uy.
Mali 'to.
Ano?
Sabi ko sa sarili ko, pumunta ako rito para protektahan ang papa ko...
pero ang totoo, pumunta ako para makita ka.
Pero ngayon alam ko na, na hindi tayo pwede.
Ano'ng sinasabi mo?
May nakita akong side ni Papa ngayong gabi...
na matagal ko nang nakalimutan.
Henri.
Kailangan kong samahan si Papa bukas,
gaya ng kailangan mong samahan ang kumpanya mo.
Mas mabuting magpaalam na tayo ngayon.
Magpaalam?
Au revoir, Sydney.
Merde.
Hi.
Uy, Hugo.
- Pwede ba kitang samahan? - Sige.
Kumusta 'yong kotse?
Handa na akong sumuko.
Alam ko ang pakiramdam.
May '65 Fiat ang mama ko.
- Talaga? - Oo.
Oo, at siya mismo ang nag-aayos pag may sira, na halos palagi.
Palipat-lipat kami palagi.
Nakikitira kami kina tita ko, kay lola, at
sa ilang boyfriend na di rin nagtagal.
Pag oras na para umalis, inaayos niya ’yong lumang Fiat, at umaalis kami.
Ginagawa niyang parang adventure ang lahat.
Nagpupuyat kami at nanonood ng pelikula na hindi pa dapat namin pinapanood.
Gaya ng...
Terminator 2.
At siyempre, Die Hard.
Basta mga palabas na nilalabanan ng bida 'yong imposibleng sitwasyon.
Pero no'ng tumanda ako, hindi na 'yon masaya.
Nagsimula akong magalit sa kanya.
Pero ngayon, naiintindihan ko na ginawa lang niya ang makakaya niya.
Sa sarili niyang paraan, siya ang bida ng kwento niya.
Naku,
kailangan ko ang mama mo ngayon.
Ako rin.
Sobrang nagsikap siya.
Ang gusto ko lang, magtagumpay siya.
Kaya ako napasok dito.
Pag may naliligtas akong small business, parang siya rin ang naliligtas ko.
Ang corny, di ba?
Hindi naman.
Ilang taon kong sinubukang iligtas ang asawa ko,
tapos 'yong vineyard.
Pero hindi ko mailigtas ang lumang kotse na ’to.
- Tiningnan mo na 'yong carburetor? - Oo.
’Yong idle jets?
Sige na, baby.
Ayun!
Sayang, di umabot sa car show.
Better late than never, di ba?
Better late than never.
Sydney,
ba't di mo sabihin kung ano talaga ang nasa isip mo?
Hey, buddy.
Uy.
Tigilan mo na ang paghahabol ng rabbits, ha?
Goodbye, Philippe.
Goodbye, mademoiselle.
Sige, sabihin nating sumama ako sa 'yo.
Ano mismo ang ipapakita mo sa 'kin?
Pasko sa Paris.
Good morning sa inyong lahat.
Masaya akong makilala kayong lahat nitong nakaraang weekend.
Napahanga ako ng bawat isa sa inyo
sa mga proposal n'yo para sa future ng Château Cassell.
Alam n'yo naman na hindi lang ito basta kumpanya para sa 'kin. Buhay ko 'to.
Di natin hihintayin si Sydney?
Hindi na kailangan, Otto.
- Umalis na siya kagabi. - Ano'ng ibig mong sabihin?
- Sino'ng makakakuha ng kontrata? - May deal kayo ni Sydney?
Congratulations, Sydney!
Sorry, mabilis talaga ako magpaputok.
Ayos 'yan, Roberto. Pinapatawa mo ako.
Kaya sa 'yo ko binebenta ang Château Cassell.
Sorry, ano 'yon?
- Ano? - Ano?
Binebenta mo ang Château Cassell sa clown na 'to? Ano'ng iniisip mo?
Papa, sigurado ka ba dito?
Iba ang champagne sa ibang wine.
Katuwaan ang champagne, at puno si Roberto ng kasiyahan.
- Malaking pagkakamali 'to. - Nagkamali na ako noon.
Ang totoo, muntik na akong magkamali ngayon sa pagpirma sa kumpanya n'yo.
Sinabi ni Sydney ang plano n'yo.
Kung paano ako lolokohin ng amo mo.
Napakagago talaga.
Wag, Hugo, mag-isip kang mabuti. Tanga si Roberto.
Wala siyang alam sa France o sa negosyo.
Hugo, tama ang sinasabi niya.
Lahat ng alam ko sa France natutunan ko sa Ratatouille.
- Gusto ko ang cartoon na 'yon. - Classic 'yon.
Pero wala akong alam sa negosyo.
Bibigyan na lang kita ng pera at maging partners tayo?
Roberto, kailangan ko ng €60 milyon
o kukunin ng bangko ang property.
Hay, salamat. Akala ko sobrang laki ng sasabihin mo.
- Nakakatawa kasi totoo, di ba? - Oo.
Nababaliw na kayo.
Pareho kayong baliw. Alam mo 'yon?
Sa negosyong ito, kailangan 'yon.
So, ano na?
Iinom tayo.
- Prost! - Nagawa mo!
- Santé! - May kasabihan kami sa Germany.
“May isang dulo sa lahat ng bagay, maliban sa sausage, na may dalawa.”
Wow, marami kayong kasabihan tungkol sa sausage, ’no?
Sana nakapagpaalam ako kay Sydney bago siya umalis.
Pwede tayong gumawa ng group text. Para magkausap tayo.
- Talaga? - Oo.
Di pa ako nakasali sa group text, kaunti lang kasi ang kaibigan ko.
Akala nila, medyo kakaiba ako.
Puntahan mo na.
Isang glass-half-empty na klase ng tao.
Di mahalaga kung glass-half-empty ka
o glass-half-full.
Ang mahalaga, mapupuno ulit ang baso.
Sasabihin mo bang tanga ako dahil kay Roberto ko binenta?
Ako ang tanga.
Malaking pagkakamali ang nagawa ko kay Sydney.
Oo.
Ano’ng gagawin mo ngayon?
Ano’ng gusto mong gawin ko?
Huli na para sa 'kin.
Better late than never.
Go.
Bilisan mo.
Philippe!
Ano'ng nangyayari?
Wala akong kotse.
Paano?
Sydney.
Oh merde.
- Bonjour, mademoiselle. - Bonjour, Marcel.
Kumusta ang trip mo sa Champagne?
Paano mo sinasabi ang catastrophe?
Catastrophe?
Siyempre. Mas maganda pakinggan sa French.
Ano'ng nangyari?
Ang totoo,
di ko na-close 'yong deal, nag-resign ako sa trabaho, at na-broken hearted ako.
Sa isang weekend lang.
Pero na-in love ako,
nahanap ko 'yong lakas na meron pala ako, at nakahanap ng mga kaibigan.
Kaya siguro "champagne problems" lang 'yon.
Champagne problems?
Ibig sabihin, di gano’n kabigat ang mga problema mo.
Matutuwa pa ang ibang tao kung napunta sa kanila 'yon.
Mukhang maganda 'yong trip.
Oo, siguro nga.
Salamat sa lahat.
Walang anuman, mademoiselle.
- Kailangan mo ba ng taxi pa-airport? - Oo, please.
At may kailangan rin akong dadaanan saglit.
Okay.
Excuse me. Good morning.
Hinahanap ko si Sydney Price.
Titingnan ko po.
Pasensya na, pero nag-check out na si Mademoiselle Price kanina.
Merci.
Monsieur.
Baka makatulong ako sa 'yo.
Sydney.
Pa'no mo nalamang nandito ako?
'Yong concierge sa hotel.
Marcel.
Tama.
Bumalik ka para sa mga libro?
Oo, pero ito ang nakita ko.
Para sa kapatid mo?
Hindi, para sa 'kin.
Pasensya na.
Para akong tanga.
Ulit.
Pwede ka ring magsalita.
Hindi na.
Kaya mo pa naman.
Alam mo...
Sana alam ko ang mga salita para sabihin ang nararamdaman ko.
Pero kapag sinusubukan kong sabihin sa English, pumapalpak ako.
Okay lang.
Aalis na 'ko. Malapit na 'yong flight ko.
Okay.
Sydney.
Tu me manques.
Nawawala ka rin sa 'kin.
PAGKATAPOS NG ISANG TAON
Merry Christmas, sa inyong lahat!
- Merry Christmas. - Pwede ba kayong lahat sa dinner mamaya?
At promise, walang cheese ngayon.
- Siguro kaunting cheese lang. - Hindi.
"At ang mga bata ay sumigaw nang sumigaw, pero patuloy pa rin si Krampus."
Okay, ito na lang kaya?
Uy, papunta pa lang sa magandang eksena.
Hello.
Skyler ang pangalan mo?
Piliin mo ang trabahong gusto mo at di ka na magtatrabaho sa buhay mo, di ba?
Technically, silent partner ako.
Kaya siguro ako di pinagsasalita ni Hugo.
- Bulles! - Akala niya di ko kayang manahimik.
Sabi niya nga, di ko kaya ang five seconds nang di nagsasalita.
Kaya kong manahimik. Secret lang 'yon.
Kumusta tayo ngayon?
Well, dahil iniinom ni Roberto halos lahat ng kita natin,
negative pa rin ang Le Petit Rêve.
Pero magbabago 'to pag nakuha na natin 'yong mga kinita ngayong Pasko.
May nakapagsabi na ba sa 'yo na ang sexy mong COO?
- Sinabi mo kanina. - Talaga?
Pero may mga bagay na dapat ulitin.
Merry Christmas, Sydney.
Merry Christmas, mahal ko.
Natatakot lang ako na baka i-read niya lang.
kahit na 'yon ang kulay niya.
Siguro marami siyang ho-ho-ho sa iba-ibang lugar.
I-text ko ba siya, Philippe?
Alam mo, maganda ang connection namin ni Père Noël.
Seasonal 'yon.
Bulles!
THE END
Nagsalin ng Subtitle: M. Zafe