Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Стојте. Тука ќе застанеме.
Уште не е тоа.
Што е сега?
Не лути се, само работиме.
Не се лутам, само, повторивме десет пати.
Не сум јас виновна што не можеш да ја бакнеш.
Треба вистински да ја бакнеш.
Усните ми беа на нејзините.
Но проблемот е во значењето.
Сакате да избегате заедно
бидејќи сакате да уништите се што сте изградиле и да почнете одново.
Мора да биде диво, слободно.
Поинтензивно? - Да, поинтензивно, така е.
Повеќе...
Нешто стварно!
Технички гледано, отворете ја устата повеќе,
работете повеќе со усните, нека биде помалку структурирано.
Неструктурирани движења со усните. -Добро, одиме.
Кажете ми искрено,
Што ве наведе да се омажите за тој човек?
Извонреден е.
Не лажете.
Уште не е тоа. -Доста!
Тогаш, ти направи го. -Добро.
Добро... Извини.
Јас ќе бидат ти, а тој ќе биде ти, добро?
Не лажете.
Добро, мислам...
Така некако. - Да, не е лошо.
Почувствува? -Да.
Следната сцена?
Дефинитивно.
За следната сцена мислев дека би можеле...
Нора?
Си ја видел Нора?
Каде е Нора? -Не знам.
Каде сум?
СЦЕНИ НА ЉУБОВТА
Иванов е депресивен лик.
Депресијата го создава тоа чувство на одвоеност
со преразвиено суперего.
Тоа ме потсети на Марти Мекфлај во "Враќање во иднината 2".
Затоа што тој се враќа
и се гледа како дејствува.
Освен тоа, ќе го цитирам Витгенштајн за кого зборувавме:
"Границите на мојот јазик се границите на мојот свет."
Значи, тука се среќаваме.
Марти Мекфлај и Витгенштајн.
Тука можеме да застанеме.
Премиерата ќе биде набрзо, но ќе биде прекрасно.
Ви благодарам. -Фала.
Баш интересно.
Имаш момент? -Да.
Размисли за паркетот?
Паркетот е преубав,
но прескап.
Прескап? -Да.
Ќе биде врв на претставата!
Дами и господа, наскоро пристигаме на станицата Пари Ест,
последна станица на возот.
Анри!
Ова е важно. Се изнамачив да ја договорам аудицијата.
Целиот Париз сака да влезе. -Да?
Да, првиот филм на Ноеми беше неверојатен,
убедлив, одлични критики.
А тука е и Франсоа Гразјани. Сите филмови му се хитови.
Штотуку го видов на плакат.
Да, го има насекаде. Во твојот крај нема интернет?
Шега настрана, може да има уште аудиции,
но не толку.
Без гајле, мотивиран сум.
Да, но сите се мотивирани.
Потешко е да се пробиеш подоцна во животот.
Подоцна во животот? Не претерувај.
Поради социјалните мрежи, триесетти се новите педесетти.
Да. -И што да правам?
Им реков дека имаш 26.
Се шегуваш?
Не, тоа не менува ништо.
Тогаш, зошто си го кажал тоа?
Што е проблемот?
Не знам да лажам.
Актер си, да те потсетам.
Франсоа игра социолог што останува без приходи.
И за да се снајде,
ограбува со најдобриот пријател.
Комедија? -Меѓу другото.
Тематиката е социјална, авантуристичка, за пријателството.
Да, и што е многу важно,
ги издигаме ликовите да им ја нагласиме авантуристичката страна.
Грозје? -Сфаќаш?
Не, фала.
Почнуваме реалистички. - Пробај го.
Филмот е критика на системот,
но потоа треба да се засили.
Вкусно е.
И ликовите на крај наоѓаат нешто повеќе од пари.
Нешто недопирливо и трансцедентно.
Сфаќаш? - Склоност кон ризик?
Те потсетува на нешто? - Погледни ме.
Авантурата ми е во крвта.
Долго време се знаете? -Да.
Ова ни е втор заеднички филм.
Ме одушевија нејзините кратки филмови.
Глупости. - Морав да соработувам со тебе.
Франсоа ги чита луѓето,
им го гледа потенцијалот.
Да почнам да снимам? - Може.
Ти го прочитав резимето.
Имаш многу театарско искуство за 26-годишен.
Да, затоа што...
почнав млад.
На факултет имавме дружина
и игравме заедно.
Сум ги видел сите.
Молам?
Супер ми се сите твои претстави со Нора Кербер.
Одлични беа.
Фала.
Може да почнеме?
Да, извини.
Ќе се претставам. Се викам Анри.
Твоите го сакале Балавоан?
Имаа негови слики насекаде.
Моите пријатели мислеа дека е тетка ми.
Да?
Сосема.
Знам. Да го договориме тоа, па ќе разговараме.
Се слушаме. Чао.
Ноеми беше. Си ги одушевил.
Сигурно? -Да, зошто?
Немав таков впечаток.
Престани, си и бил супер и сака да соработувате.
Што сакаш да ми кажеше?
Си ја добил улогата!
Се гордеам со тебе.
Не направив ништо.
Во тоа си најдобар.
Кажи и на Нора!
Да, знаеше да има и кореографија.
Кореографија? - Некаква кореографија.
Ммислам дека гледав репортажа за тоа.
Тоа е боречка вештина.
Симболична е, естетска,
политичка и...
Што?
Рече политичка.
Обувките секако се политички.
Не се. -Се.
Но луѓето бираат обувки и со тоа порачуваат нешто.
Си видела обувки да гласаат?
Не, но облеката е политичка.
Од шест до 12 одработи се? - Никако.
До 13 години. - Си го правела тоа шест месеци.
Види го ова.
ги донесе?
Бестрага, извини.
Добро ти е компјутерот? - Да, мислам дека е.
Оди ако треба да работиш.
Не требаше да ми кажеш нешто?
Не е важно, може да почека.
Добро, сега ми е полесно.
Фала.
Одиме? -Да.
Бестрага.
Што? Што е работата?
Знам.
Извини, памтиш
како заглави на крајот на вториот чин?
Мислам дека имам решение.
Сега работиш? -Чекај, морам да го запишам ова да не заборавам.
Памтиш дека бев на аудиција за еден филм?
Да. -Ја добив улогата.
Сериозно?
Да, сериозно.
Кога е тоа?
Почнува веднаш.
Но како?
Работиме на претстава.
Иванов е во секоја сцена. Што ќе правиме?
Не веруваш во мултитаскинг?
Никогаш не сум бил на филм, би сакал да пробам.
Не би бил прв што работи и на претстава и на филм.
Што би бил првиот што го направил тоа добро, можеби.
Ќе биде во ред, верувај ми.
Го имаш новото сценарио?
Го немам.
Ќе ти го дадеме.
Микаел, може да му најдеш ново сценарио на Анри?
Не е важно за денеска.
Го сменив крајот беше премногу...
директен.
Ќе ми кажеш што мислиш? - Се разбира.
Дневната за тебе и Франсоа.
Ти се допаѓа? -Супер е.
Не знам баш за каучот.
Зошто? Што е проблемот?
Само му недостига нешто, сфаќаш?
Да, гледам.
Душа?
Да, или неколку перници.
Пет минути.
Треба да одиме.
Денеска сме во гужва, жал ми е.
Го смениле распоредот, хаос е.
Ќе мора да почнеме веднаш.
Нема да имаш време за одмор.
Се одморив во возот.
Да донесам чаши?
Не, шишиња се во ред.
Одлично. Преоблечи се.
И почнуваме, може? -Да.
Се гледаме набрзо.
Како е?
Добре дојде, друже.
Ја запозна екипата? - Да, дел.
Сите се супер, освен Лу.
Престани. -Здраво.
Ова е Анри. Одличен актер.
Добре дојде Анри, Одличен актер.
Еве ти го костимот, можеш да се преоблечеш таму.
Фала.
Колку професионално.
Боже, престани да пречиш.
Побрзај, дојди.
Не грижи се, Анри.
Кога сите доцнат, значи дека никој не доцни.
Одиме на пијалак вечер?
Не можам, треба да го фатам возот.
Да, твојата проба.
Која претстава?
Иванов.
Ја обожавам таа драма! - Не сум ја гледала.
Пробав да те однесам.
Добро, ќе одиме да го гледаме Анри.
Добро.
Спремни? -Спремни.
Фала.
Полиција, стој!
Стој!
Зошто е толку бавен?
Бестрага.
Добро, сечи!
Сечи!
Завршуваме.
Сцена 27Ц, шести обид, завршуваме.
Значи...
Не е убедливо. Преблиску сте си.
ЗНаеме, но тој е пребавен.
Анри, можеме да затресеме со камерата,
но ни треба малку повеќе брзина.
Како да тренираат за Олимпијада.
Трчаат како луди.
Извини, нема да го менувам сценариото за да завршиш в затвор.
Секако дека не. - Значи, се согласуваме.
Нејсе, верувам во тебе. - Добро.
Одиме, можеш ти.
Полиција!
Со огледало? Вистинско огледало?
Да се долови страшливоста на ликот.
Тишина на сетот.
Пуштаме звук. Пуштаме.
Знаеш дека не можеме да вежбаме без тебе.
Знам, но бев на сетот за една важна сцена.
Добро, нема проблем.
Тогаш, се гледаме утре?
Да, и без гајле, ќе го надоместиме изгубеното време.
Да.
Можам со часови да работам и размислувам,
без да сетам умор.
"Но сега не правам ништо."
Бестрага.
Можам со часови да работам и размислувам без да сетам умор,
но сега не правам ништо.
Не размислувам за ништо.
Совеста ме јаде.
Исцрпен сум со телото и умот.
Чувствувам страшна вина.
"Но не можам..."
Но не можам да сфатам зошто.
Мачно ми е од куќата.
Полоша е од затвор.
"Не можам да го поднесам друштвото на жена ми."
Тибам, ова е ужасно!
Таа сцена е здодевна, не тече.
Цело ова време и труд беа залудни?
Мора да ги прифатиме фактите.
Имам идеја.
Што? -Дојди. Ќе ти покажам.
Сечи!
Сечи, фала.
Одлично, Франсоа.
Анри, многу е важно
да станеш кога камерата е кај тебе.
Но не ја гледам.
Не ја гледаш, но ја гледаш.
Користи го периферниот вид.
На пример, сега те гледам. -Да?
Но знам кога Пјер ќе крене рака.
Пјер, крени рака.
Ете, ја видов.
И сега ја видов. Гледаш?
Сфати? -Добро.
Сигурно? Важно е. -Да.
Ќе ни снема пица.
Во ред е, ќе успееме.
Имаме за шест обиди. - Тоа е доволно.
Анри, слушаш? -Да.
Не заборавај кој ти е ликот.
Марко е сонценце.
Отелотворена топлина. -Знам.
Ќе нарачам уште пица.
Не, можам јас.
Анри, сконцентрирај се. Сакам живост, ентузијазам, радост, еуфорија.
Ме слушаш ли, Анри? Слушаш?
Да, бе! Сфатив!
Извини.
Прибери се и сконцентрирај се.
Сите те чекаме.
Ова не е претставата на девојка ти.
Ќе биде добро.
Ги вика своите реченици, посебно кога вели:
"Да се љуби, да се престане да се љуби..."
и скока во колата
и таму држи поинтимен говор.
Сакам да го пробам тоа во колата да видам како ќе биде со Анри.
Анри, што мислиш ти?
Анри?
Заспал?
Чекај, сериозно?
Анри?
Што е? -Стигнавме.
Ќе дојде баба ти по нас на станица?
Немам поим.
Се лутиш?
Не, супер сум.
Следната станица е Шарлвил Мезјер.
Ни глас, принцезо.
Во неволја сме, принцезо. Во неволја сме.
Требаше да одиме по другиот пат.
Зошто? Опасно ли е?
Будала ли си? Волшебникот Бабибел живее во шумава.
Не, ова е шумата Винсен, на безбедно сме.
Бабибел!
Ќе го разбудиш. Ќе ти ги намириса смрдливите стапала!
Го слушаш тоа?
Што слушам?
Бабибел!
На мој терен сте.
Ќе ве исполапам!
Ќе ве голтнам!
Бегајте брзо!
Треперете,
бедни намокрени.
Јас сум господар на волшебнава шума
во која сакам да си лежам
и да мезам мали деца
додека си ги пеам омилените песни.
Извинете.
Не знам како ќе ве изедам, можеби со малку лиснато тесто,
малку запршка и павлака
или со бел сос.
Анри е се подобар.
Ова не беше во план.
Бестрага.
Анри рече "бестрага"!
Бестрага, бестрага...
Колку е детинест. -Браво!
Не мораше да ме возиш, не испив многу.
Си ги измеша децата.
Што да правам кога мајка ти и сестра и си личат?
Што се случи со твоите внуци и внуки?
На што мислиш?
Беа совршени. -Баш!
Сите умираа од смеење.
Треба почесто да јадам ќотек.
Сепак, беше малку чуден.
Молам? -Нели?
Треба да се воздржуваш пред камера,
па се развиваат лоши навики.
Без навреда.
Едвај чекам да го видам твојот Иванов.
Фала, Нанет, но моментално нема претстава.
Зошто не се вратите на тоа?
Добро прашање. Сите би требало да се вратиме на тоа.
Кому ти тоа?
Мене сигурно не.
Колку ме нервираш кога го правиш тоа.
Што?
Мислиш дека си ги контролираш чувствата,
но не ги контролираш.
Има право.
Исфрли го тоа од себе, душо. Тоа е здраво.
Добро сум, Нанет.
"Добро сум, Нанет".
Го запишавте датумот на мојот роденден?
Да. -Можеш да сметаш на нас.
Можеме да сметаме на тебе?
Што е проблемот? - Колку ме нервираш!
Тибам!
Овој ремен е само за украс?
Што ти е, ма? Смири се.
Смирена сум.
Каде одиш?
Зошто ја правиме претставата?
Како тоа?
Затоа што не можеме ништо друго?
Треба да плаќаме сметки?
Престани. -Да исплаќаме кредити.
Да настапуваме во престижни сали.
Да направиме нешто единствено!
Точно така.
Нешто единствено што одразува кои сме.
Да ја покажеме нашата поврзаност. Тоа е од почетокот.
Инаку, никој нема да сети ништо. Претставите се бесмислени.
Се согласувам со тебе.
Па? Премиерата е за два месеци.
Сите не чекаат. Работам 18 часа дневно, имам 12.000 прашања
од продукција, техника, обезбедување и реклама.
И сакам да го правам тоа.
Само би сакала да те видам во театарот кога ќе дојдам.
Само тоа, но не.
И кога конечно ќе дојдеш,
пак не си присутен.
Измислуваш изговори, секогаш сите други се виновни.
Мислиш, лесно ми е?
Гледаш дека се мачам.
Не спијам, постојано сум во воз.
Но ти го избра тоа.
Самиот си го направи.
Не ме слушаш. Во свој свет си.
Рече дека ќе можеш.
Давам се од себе! -Тоа не е доволно.
Заслужуваме подобро.
И еве гледаш,
пак сум јас онаа што вика за да постигнеме нешто.
Секогаш јас ја оживувам и поддржувам екипата.
А кој ме поддржува мене?
Никој.
Имаш право.
Мислев, има место за промена.
Но очигледно згрешив.
И што ќе направат тие?
Кој?
Филмската екипа.
Ако си одиш, што ќе направат?
Нема да се откажам од филмот.
Важен ми е.
Ме оставаш?
Не, ја оставам претставата.
Не е тоа исто?
Требаше да го предвидам ова одамна.
Што?
Дека ќе станеш она што се заколнавме дека нема да станеме.
Што точно?
Опортунист.
Самиот рече, со месеци вложуваме минимален напор.
Не го реков тоа.
Не сме на иста бранова должина, не сме веќе вљубени.
Еден крај друг сме,
но не сме ни тоа.
Само имам нов сон.
Мој е, не е наш, а ти не можеш да го поднесеш тоа.
Не можам цел живот да играм во твоите претстави, Нора!
Треба да го прифатиш тоа.
Ајде, отвори! Отвори!
Отвори ја вратата!
Добро си?
Да.
Сигурно? -Сосема.
Што правиш?
Пак пушиш?
И јас и Нора престанавме.
Но сега сум слободен.
Гледам. Колку инспиративно.
Нема да лажам,
ова нема да биде лесен премин.
Но ќе биде одлична можност.
Едно поглавје завршува, друго почнува.
Сепак, не скокај од балконот. Соседите и онака веќе ме мразат.
Доцнам.
Нема да вечераме? - Не. Имам проекција.
Се гледаме. -Чао.
Како ќе го поставиме Иванов без Иванов?
Ќе најдеме подобар Иванов.
Имаш некој на ум?
Да.
Со Нилс работиме на тоа.
Да? Кого би сакале?
Не можам да ти кажам многу.
Кажи ми едно име.
Тибо Галеб.
Тибо Галеб? - Меѓу другите.
Во што играл?
Во "Галеб."
Не грижете се, ќе најдеме друг актер.
Имајте малку доверба во нас.
Не е до довербата.
Туку до што? -Што ќе правиме дотогаш? Ќе вежбаме јога?
Дотогаш ќе продолжиме со пробите. Тука сме.
Анри беше во секоја сцена.
Баш размислував за тоа
и најдобро решение е Естер
да го кажува неговиот текст.
Така е.
Јас? -Да.
Се шегуваш?
Зошто не?
Веќе имам улога. -Да.
Можеме да ги ставиме сцените на Ана на чекање.
Чекај, знаеш дека
играњето на Ана е многу емотивно.
Нилс нека го прави тоа.
Не, не сум актер.
Се гледа дека не си.
Сите треба да придонесат.
Само барам услуга. На сите ни треба твојата помош.
Само на неколку дена? -Да.
Следната недела ќе го средиме тоа.
Добро, поставено е.
Супер.
Веќе имаме добри вести.
Подгответе се, нема да си верувате на очите.
Прекрасно е.
Смеам? -Слободно, пријателе.
Добро си? -Добро сум.
Во што застана? Многу е кревко.
Бестрага. -Еве.
Тоа е лизгалиште!
Не можеме да го користиме тоа. - Не претерувајте, во ред е.
Да. Ќе најдеме решение.
Копачки? -Да, ни требаат соодветни обувки.
Никој нема да ми ги чепка чевлите.
Пробај еднаш без штикли.
Ќе видиш каде ќе завршат моите штикли!
Нора, Жулиет ми се заканува.
Нора!
Сериозно, престанете.
Како си можел да направиш под на кој не се стои?
Доста, смирете се.
Прво, подот е прекрасен.
Тоа е најважно.
Благодарам.
Ништо не функционира совршено од првиот обид.
Затоа работиме со овој материјал.
Ќе се позанимаваме со подот.
Да пробаме со друга сцена.
Давид,
повели. Одиме.
Те молам.
Ве сакам од се срце.
Како беше?
Студено.
Знаеш како луѓето имаат добра и лоша страна?
На снимките твоите не се гледаат.
Двете страни ми се лоши?
Ти имаш тажна и среќна страна.
Во тоа е твојата сложеност.
Среќен ли си?
Во животот воопшто.
Мислев н снимањето, но добро.
Зошто? Ноеми рекла нешто?
Не, но изгледаш како да ќе завршиш со се.
Без гајле. Ова ти е прво снимање, се пронаоѓаш.
И добро се справуваш со тоа.
Само си љубезен.
Инстинктите ти се добри, верувај ми.
Создаден си за ова.
Нора ме остави.
Извини, не знаев. -Не е...
Таков е животот.
Ништо страшно.
Каде си сега?
Спијам на каучот на агентот.
Не е одлично, но е привремено.
Биди кај мене.
Сериозно, имам кревет за гости.
Не мислев...
Знам, но имам место.
Би било супер, дојди.
Знам што поминуваш.
Не си сам.
Здраво.
Само така влегувате?
Ми даде клуч.
За итни случаи.
Итно ни треба пијачка.
Одиш?
И требаш на Франција.
Не возбудливо да се разговара со луѓе што се оставени.
Толку е репетитивно.
Мене ми е супер.
Туѓите болки во срцето се интригантни.
Да? -Повеќе од моите.
Смешно е тоа.
Дека моите болки се бедни? - Не, не...
Изразот болка во срцето.
Не знаев дека страдам од тоа,
но страдам.
Па, тоа е клише.
Ти си пософистициран, Анри Одличен Актер.
Мислиш?
Апсолутно. Твојата снобовска страна што сака театар.
А што те растажува тебе?
Веќе ништо.
Носам оклоп.
Еве.
Пипни.
Мојот непробоен елек.
Одиме. -Каде?
Прозорец, како во филм.
Но ова е стварност.
Стварноста не постои, ние си ја пишуваме приказната.
Но во барот беше добро.
Нема веќе да го видиме.
Ќе ти дадам поттик.
Дојди.
Вака?
Едната тука, другата на рамо.
Кој е за бањање?
Прво да ги поздравиме луѓето.
Се вика Алпијанист.
Алпинист? -Не, Алпијанист.
Пијанист доживува несреќа на планинарење.
Лош наслов? - Како типографска грешка.
Да, бедно е. Ни треба нов наслов.
Твојот следен филм? - Да, но има и пресврт.
Јас режирам.
Абе ајде!
Вистинско време е за тоа.
Се качуваш ли?
По карпи?
Искрено, не.
Пробав и си ги повредив прстите.
Ги знаеш основите.
Сакаш на аудиција?
За која улога?
За главната, алпијанистот.
Престани.
Не ти се допаѓа?
Не е тоа, туку...
Ти би требало да го правиш тоа.
Имам шест филмови во подготовка.
Луѓето ќе се заситат од мене.
Не сум познат.
Можеш да добиеш нешто како тој лик!
Знаеш што? Прво прочитај го сценариото.
Ако ти се допаѓа, ќе разговараме. -Добро.
Договорено? - Договорено.
Се враќам веднаш.
Анри Одличен Актер, најдов шаман.
Малку зборува, но има се.
Што ти треба, пријателе?
Нора?
Тука не можам да ти помогнам.
Но имам МДМА.
Сечи! Имам што ми треба. Ова е супер.
Ова беше последната сцена на Анри!
Браво.
Успеа! Вибрираш, одличен беше.
Ги надмина моите очекувања.
Овој филм е првенствено приказна за пријателството
и ти ми помогна да сфатам.
Ти благодарам.
Браво.
Фала, фала.
Што правиш тука?
Ме извади од памет!
Добро си?
Ќе повратам.
Зошто го направи тоа? Баш е чудно.
Само се обидов
да бидам креативен.
Не знаев како да ти кажам.
Што?
Очекуваш некого?
Не.
Анри... Всушност...
Тоа е...
Што правиш ти тука?
Имате работа?
Да, нешто малку, ни требаат пет минути.
Не.
Нема да работиме.
Добро.
Си се фатила со стажант?
Отмено. -Не, не...
Можам да се фатам со стажант ако сакам.
Не сум веќе стажант, туку асистент на сцена.
Извини, честитам.
Не си губела време, тоа е студено.
Дрско е од тебе да ми проповедаш за емпатија.
Што направив? -Што направи? Ме прашуваш што направи?
Не гледаш како не заеба откажувајќи се од претставата?
Не гледам. -Не е таа себичната.
Не мешај се.
Спремив вечера.
Да јадеме.
Одиме.
Да јадеме, гулапчиња.
Имаме лазањи.
Анри, можеш да ми кажеш што правиш?
Се чувствувам како дома.
Дојди, одиме на друго место.
Не, не.
Ова е мојот дом, останувам.
Седни и ти.
Мило ми е што ве гледам.
Сакаш чинија? Гладна си?
Не, фала.
И, како е?
Се опнавте?
Дали се опнавме?
Никој не зборува така во твоето средно?
Тоа ти е единствена шега? Младоста не е навреда.
Не е навреда, туку комплимент. - Да? -Да.
Ти се восхитувам.
Децата се иднината, ќе го спасат светот.
Да, сфативме.
Убаво од тебе, фала.
Па ќе можеш да ги снимаш твоите глупави филмови.
Што? -Ве молам, престанете. Ова е навистина...
Премногу е патетично.
Не знам, не знам.
Се откажувам. Решете си го тоа сами.
Ме ставаш на негово ниво?
Да, на мое ниво си, ниво на огромна патетика.
Не остана таму? - Останав, спиев на каучот.
Нема хотели во Ремс?
Не баш многу.
Треба да продолжиш со животот, ова не е здраво.
Лесно е да се каже.
Но така е.
Уште не ја доделила мојата улога.
Ја сакаш пак?
Не го реков тоа.
Не мачи се со тоа.
Не се мачам.
Не сакаш да се откажеш од своето место.
Затоа не можеш да продолжиш.
И?
Какво уживање.
Нора?
Се сеќаваш кога зборувавме за тимска работа?
Како рековме?
Дека тимот ги прифаќа меѓусебните предизвици
и ги претвора во можности и сето тоа...
Да, да.
Се премислив. -Да?
Ако остане посраниот под на Иван, си одам.
Што е со чизмите?
Не е ова лудило?
Нема тој кретен да ми уништи се со панталони со џебови.
Го чув тоа, Жулиет.
Чизмите се привремени?
Сакаш друга боја?
Не, не сака.
Гледаш ли што трпам?
Само момент.
Иван, ќе најдеме решение? -Да.
Ете. Добро.
Одиме?
Не одиме.
Треба да разговараме.
Што е? -Извини, Нора.
Треба да ги почекаме сите.
Значи, ова е бунт?
Не, само да го почекаме Нилс.
Не сум сигурна дали Нилс ќе се врати.
Бестрага, сериозно?
Прво Анри, сега Нилс?
Не се мртви, ќе биде во ред.
Нема. -Не можеме.
Што не можете?
Да направиме нешто добро.
Да направите нешто добро?
Сериозно? Не смеете да размислувате така.
Да се сконцентрираме на работата, на процесот,
а не на исходот, да бидеме присутни.
Моментално немаме Иванов, асистент,
сценографијата е лизгалиште.
Костимите ни се како од циркус.
Какви снобови сте вие!
Циркусот е фантастичен.
Мојот психотерапевт се согласува со мене.
Психотерапевтот ти рекол
да престанеш да работиш?
Не, ќе престанеме да одиме во оваа насока.
Јуриме кон катастрофа.
Се грижиме за тебе бидејќи те сакаме, сфаќаш ли?
Ме сакате?
Каква полза имам од тоа?
Сериозно.
Не треба да ме сакате.
Треба да ми помогнете.
Сакате да кажам дека ништо не оди откако Анри си отиде?
Дека целата се испогубив и дека губам контрола?
Немам идеи, немам замав.
Не можам да решам ниеден проблем,
иако сум стручна за тоа.
Имаме проблем? Викни ја Нора и таа ќе го реши.
Но сега ме чека овој огромен неуспех.
Задоволни?
Нора?
Имаш момент?
Што е?
Ја сакам твојата работа и знам дека ти треба актер.
Не ми е јасно.
Би сакал да соработувам со тебе.
Мислеше дека ќе те земам само така?
Не, не само така,
но мислев дека можеме да поразговараме.
Затоа што можеш да направиш 1000 склекови
и бараат селфија со тебе?
Никој не може да направи 1000 склекови.
Тогаш, зошто?
Бидејќи сум спремен.
Ја знам претставата напамет и ме интересира само работата.
Тоа е се.
Знам дека јас и ти сме исти.
Знаеш некои работи.
Морам да почувствувам нешто.
Да ризикувам.
Не е мој проблем ако си хиперактивен.
Само почни да вежбаш кросфит или да боксуваш.
Веќе боксувам.
Пробај ЛСД. -Добро, ако сакаш.
Прво пушти ме на аудиција.
Чуму?
Претставата е откажана.
Фала, го изгубив клучот.
Добро си?
Да.
Тука е Франсоа? Не се јавува.
Не, не...
Не ми се јавил.
Да?
Одлично. Тогаш, да се напиеме нешто.
Каква збирка!
По една плоча од секој бенд досега.
Можеби е за вонземјаните.
Што? -Кога ќе излезат од нивните капсули.
Да го прикажам животот на Земјата.
Згазен сум.
Самотијата знае да биде тешка.
Тоа те растажува?
Работам на тоа.
Одиш во пустина да поработиш на тоа?
Камо среќа, но не. Разговарам со психотерапевт.
Да го сфатам тоа.
Имате некаква трага?
Мојот незаситен нарцизам.
И смртта на мајка ми кога имав шест години.
Мислам дека тоа е поради твојата покојна мајка.
Може едно лично прашање?
Не кријам ништо.
Што сте точно ти и Франсоа?
Тоа те интригира?
Сакаш да ги знаеш гласините.
Мора да признаеш дека е мистериозно.
Што да ти кажам?
Франсоа е како сонце.
Можеш да уживаш во неговиот сјај, но не очекувај ништо повеќе.
Никогаш нема да припаѓа никому.
И јас сум таков.
Не припаѓам веќе никому.
Те загрижува ли тоа?
Малку.
Еве, бестрага!
Тибам.
Да тибам.
Што се случило тука?
Изгледа страшно, но не е она што мислите.
Имав куп идеи.
Некакво просветлување. Се се врти околу композиција,
декомпозиција, рекомпозиција.
Морав да уништам се за да го сфатам тоа.
Изгледа грубо,
но не сме тука за убавина.
Бараме нешто вистинито.
Бевме толку далеку што не ни беше грижа.
И каков е планот?
Дрво.
Што значи тоа?
Дрвото е подобро од под,
нели?
Не знам. Не е исто.
А Иванов? -Ти си Иванов.
Има право.
Пак ни недостига еден актер.
Ќе се претставам. Се викам Анри.
Имам трие... 26 години. - Добро.
Кажи кога си спремен.
Имам ќерка.
Живее во Марсеј со мајка и.
И имам...
Треба да возиш.
Сцената се случува во кола.
Ти си зад воланот. -Добро.
Еве.
Имам ќерка.
Живее во Марсеј со мајка и.
Сврти лево. -Штедам пари...
Пушти трепкач. - Да им се придружам.
Извинете.
Да пробам да им се придружам.
Без звуци.
Вклучи се во сообраќајот.
Чекај,
како менуваш...
Имаш возачка, Тиери?
Можеш да ми најдеш нешто друго? Навистина ми треба работа.
Да размислам.
Можеби пак можам некоја претстава.
Има една за некој тип што се откажува од се
за да ја помине Франција на точак.
Знаеш да возиш точак?
Се прашувам како ме гледаш понекогаш.
Чекај, ќе те побарам јас.
Ало, Нанет? Се е во ред?
Нора не се јавува.
Како можам јас да помогнам?
Секогаш е исто со неа. Кога има проби, како да сум мртва.
Што сака повеќе? Баба си или претставата?
Едвај стигнав.
Добро си?
Да.
Се чувствувам како да сум во воз за шест месеци во минатото.
Така ми беше и мене кога ми се јави баба ти.
Ти се јавила Нанет?
Зошто? -Не си и кажала дека ме остави.
Не те оставив јас тебе.
Нејсе, се правев дека не е така.
Мислев, можам да дојдам на забавата
за да не мора да објаснуваш.
Или ќе слезам на следната станица.
Не мора.
Многу си фин.
Не сум расположена за семејни испрашувања.
Знаеш дека давањето ми е природно.
Скромен како и секогаш.
Ја обожавам Нанет.
Навистина.
До толку?
Поради неа останав со тебе последниве неколку години.
Толку ја обожавам.
Таа ми е најомилена.
Се држиш?
Да, зошто?
Како да ти е непријатно.
Не ми е.
Знам да глумам совршено момче.
Зошто совршено?
Ќе забележат разлика.
Многу смешно.
Двајцата мораме да глумиме тука.
Чудно е што воопшто не ме допре.
Сакаш да те допрам?
Да.
Вака?
Тоа е многу пристојно.
Вака?
Нема да те пипкам.
Тоа те плаши?
Не ме плаши, се работи за почит.
Знам, може да прснам да се смеам.
Зошто? - Нема посебна причина, само...
Знаев да те смеам.
Не се сеќавам.
Вака.
Цепки си.
Заборавив колку е ова бучно.
Имаш право, да навалиме.
Овде звучи подобро.
Бестрага.
Да погледнам?
Каде е?
Не можеш така. Колку бедно.
Сега си готов.
Добро утро.
Добро си? -Да.
Да се смириме?
Би можеле.
Тоа е само идеја.
Идеја.
Да.
Те чека некој?
Ти?
Деца? -Да?
Како напредува Иванов?
Оди.
И ништо повеќе?
Што? -Не ми кажуваш ништо.
Како да ти вадам заби.
Престани, Нанет.
Не, ти кажувам многу.
Сме зборувале за тоа.
Ме интересира како ти оди, душо.
Ќе биде сосема различно од она што го правев.
Како различно?
Како прво, Анри не учествува.
Не! -Не учествува. -Не!
Но не е важно. - Да разговараме за тоа.
Што си направил? Те исфрлила? - Не направив ништо.
Сакаше да работи нешто ново. - Да разговараме за тоа.
Така е најдобро.
Сериозно. Мислам дека и на мене ми требаше промена.
Каква промена?
Ги прераспределив улогите.
И зедов нов актер. -Кого?
Знаеш кого.
Не знам. -Франсоа.
Франсоа Клузе?
Не знам.
Добар ми е.
Што? Не знаеше?
Чудно, мислев дека ти кажал.
Не, не ми кажал.
Извини, мислев дека знаеш.
Не, тоа е супер. Навистина.
Сигурно?
Дефинитивно.
За што е торбата?
Си одам.
Ти се смачи од мене? -Престани.
Знам за Нора.
Пази, тоа звучи залажувачки.
Може да разговараме за тоа? - Немам што да ти кажам.
Јас сум во претставата што ја напушти,
а ти во мојот филм.
Напредуваме.
Се слушаш ли што збориш?
Не, не напредуваме.
Си знаел дека ќе се налутам.
Но не ти е гајле. Правиш што сакаш. Не мислиш на никој друг.
Не ти здодеа да ги обвинуваш сите?
Преземи одговорност.
Размисли малку,
твоите грешки те донеле до тука.
Да, но останувањето тука нема да ги подобри работите.
Значи, страшливец си и неблагодарник.
Ти дадов да останеш и вака ми благодариш?
Не знаев дека имало цена. Колку?
Не го реков тоа.
Сфатив, без гајле.
Инсистирав да играш во филмот.
Сети се на тоа во твојот нов актерски живот.
Ценам се што направи за мене.
Но да бидеме реални.
Земаш повеќе одошто даваш.
Добро, излегувај.
Саша, не можеме.
Ве љубам лудо. - Не можеме!
Без вас... - Не можеме, никако.
Животот нема смисла, ни цел ни радост.
Кога бев мал, во детството,
ве љубев.
Добро е, добро, само продолжи.
Во детството, ве љубев.
Вашата душа.
Ве љубам, Никола Алексејевич.
За вас би отишол...
Повтори: "Не можеме."
Не можеме. Не можеме.
Просторот меѓу вас е опасен, тешко се поминува.
Не можеме.
Би отишол со вас каде било. - Не можеме.
Аман, побрзо. -Не можеме.
Ќе се задавам.
Тоа значи да почнеме се одново?
Среќа, младост, новост.
Тоа значи да се живее.
Да се почне одново. -Да.
Ова беше подобро. - Беше малку рамно.
Убаво. - Не ти, ние, сцената.
А тебе?
Изгледаше поприродно, само јас доцнев, извини.
Да го исечеме твоето влегување.
Како тоа? -Па...
Ме интересира како би било да си цело време таму.
Пробај нешто друго освен вресок.
Тоа ја прави сцената преобична.
Во ред.
Спиеш?
Не, се концентрирам.
Покажи ми ја раката.
Па? Доаѓаш?
Каде?
На претставата.
Која претстава?
Престани.
Ја гледаше?
Да.
Франсоа ме викна.
Каква беше?
Оди види ја.
Пречам?
Во ред е, завршивме.
Сакаше да ми кажеш нешто?
Не, ништо.
Кога режисер и актер разговараат, ме оставаат на мира.
Се преправаш дека разговараш со мене? -Не.
Одморам малку, ако не ти пречи.
Не ми пречи.
Кога сме веќе тука, фала што ми веруваш.
Моментално си во ендек.
Да, но вреди.
Знаеш каде одиш
и тоа е многу инспиративно.
Бидејќи наскоро завршуваме со снимањето,
можам да ти го кажам ова.
Останува меѓу нас. -Јасно.
Немам поим каде одам.
Сериозно? -Да.
И не сум само јас.
Мислам дека никој не знае што прави,
само никој не се осмелува да каже.
Престани, инспириран си.
Како не.
Да, имам куп идеи.
Скокам од една на друга, но на крај,
ќе видиме што ќе се случи.
Не знам.
Не зборувај така.
Зошто не? -Има многу причини.
Вознемирува.
Не, напротив,
ако ја прифатиш неизвесноста и навистина се ослободиш,
се е можно.
Мислам дека тоа е најдобар начин да создадеш нешто интересно.
Но мора да постои
нешто во што сме сигурни.
Се разбира, Бог е мртов,
сонцето ќе експлодира на крај.
Но дотогаш, се е можно.
Буквално се.
Натан, спремни сме. - Да? Добро.
Размисли за тоа за својата сцена.
Здраво. Фала. -Лизгаво е.
Може да седнам тука?
Добар ден.
Акција!
Добро сте?
Не движете се, повреден сте.
Сериозно, не движете се.
Знаете ли како се викате?
Господине, добро сте?
Да.
Треба да одам.
Сечи.
Анри, добро е, но дејствието е во другата насока.
Извини.
Беше одличен во сцената.
Кратка е.
Чудно е бидејќи...
Мислев дека те познавам однатре и однадвор како актер.
Но никогаш не сум те видела ваков.
Под туѓа режија? -И тоа.
Зошто дојде?
Ти кажав, Лу ме викна.
Да, но зошто?
Што сакаш?
Вечерва ни е последната претстава
и би ми било многу мило да дојдеш.
Ја постави претставата без мене, не може да си продолжиме?
Сигурно?
Добро.
Извини, исцрпена сум
и не размислувам добро.
Одам, ме чекаат.
Каде е таа?
Си отиде.
Што би направила ти? -Јас?
Всушност, истото што и ти.
Тоа е проблемот.
Го имаме истиот непробоен елек.
Всушност, двајцата се криеме.
Невнимателни сме,
страшливи.
И премногу горди.
Глупости.
Тогаш, зошто не барав повеќе од Франсоа?
Не се ни обидов и тоа е глупаво.
Некогаш мора да го предадеш она што го имаш за да направиш нешто ново.
Не се менуваме. Се вљубуваме, раскинуваме и пак истото.
Не гледај ме така. -Како?
Така, ти ги слушам мислите. Наметливи се.
Тоа беше намерно.
Ајде,
дај ми го твојот непробоен елек.
Да средам тука.
Извини, има уште коли?
Не, треба да чекате да ги вратат.
Анри!
Дојде.
Што правиш тука?
Претставата почнува.
Имаш право.
Што беше тоа?
Кој го направи тоа?
Додека не ги најдат или некој не укаже на...
Ја кренаа цената.
Некој фетишист.
Нозете горе, молам.
Во ред.
Нема да може вака.
Не може да почнеме додека не откриеме...
Ти си.
Лудаку.
Требаше да знам. -Добро е.
Читам во мир, а ти ме малтретираш
и ми го валкаш костимот?
Немаш попаметна работа?
Би била ли тажна ако умрам?
Какво е тоа прашање?
Едноставно, би била ли тажна?
Тажно е, Боркин, што смрдиш на вотка.
Искрено, тоа ми е одвратно.
За некои љубовта е нешто споредно.
Разговор со саканиот,
заедничка прошетка по градината,
плачење на нејзиниот гроб, тоа е се.
Но за мене љубовта е
се на светот.
Те љубам.
Тоа значи дека сакам да ја истерам твојата тага.
Ќе дојдам со тебе на крајот на светот.
Качи се на планина, и јас ќе дојдам.
Спушти се во амбис, и јас ќе дојдам.
Каква радост би ми донело
препишувањето на твоите хартии цела ноќ,
бдеењето некој да не те разбуди,
поминувањето стотици километри со тебе.
Се сеќавам на денот
Кога дојде кај нас
кога беше жетва, целата правлива.
Бараше за пиење и ти донесов вода,
но кога дојдов, спиеше цврсто на каучот.
Спиеше 12 часа без престан.
Бдеев да не те разбуди некој.
Чувството беше прекрасно.
Колку повеќе труд треба,
толку е љубовта поубава,
толку повеќе ја чувствуваме.
И?
Ова ти е најдобрата претстава досега.
Знам.
Скромна, како и секогаш.
Веднаш ќе дојдам.
Каде сум?
ЗА ЕРНЕСТ И ЖОЗЕФ
МЕДИЈА-ПРЕВОДИ