Yirmi yıl ve üç inanılmaz macera boyunca
dünyanın bazı en uzak köşelerine yolculuk ettik.
Geziyoruz Charley. Yola çıktık adamım.
Yine de yakınımızdaki ülkeleri hiç düzgünce keşfetmedik.
- Tamam, başlıyoruz. Avrupa'ya. - Hadi.
Yazı, en yakın 17 komşumuz boyunca muhteşem bir tur yaparak geçiriyoruz.
Memleketim İskoçya'dan başlayıp kıtayı geçeceğiz,
İskandinav ülkelerini gezip Kuzey Kutup Dairesi'ne gidecek,
Alpleri dolaşıp Fransa'yı geçmeden önce Baltık ülkelerine inip
iki ay kadar sonra eve döneceğiz.
Battı balık yan gider deyip
yolculuğa, 50 yıllık, elden geçirilmiş, sağı solu belli olmayan
motorlarla çıkacağız.
Motorun sesi tuhaf.
Yanlarındaki üçüncü motorda
kameramanlar Claudio ve Max var.
Bu adamlar kendi günlük kameralarını da alacaklar.
YÖNETMEN / YAPIMCI
Russ, ben, ekip ve iki kamyon takip edeceğiz.
Sadece gerektiğinde buluşacağız.
Bu yaz, oyun alanımız Avrupa.
Vay!
Sezgilerimize kulak verip açık yolda ne keşfedeceğimizi göreceğiz.
Şu anda Avusturya'dayız.
Midem kazınıyor.
Avusturya'nın millî yemeği ne?
Sanırım şnitzel ve elmalı strudel.
Evet. Şnitzel ve strudel.
Yolculuğumuzu zirvede bitirmek için Avrupa'nın en büyük sıradağı
Alplere gidiyoruz.
Avusturya'dan başlayıp
İsviçre'yi geçecek
ve sonra Fransa üzerinden evimize döneceğiz.
Önce Viyana'da kısa bir mola veriyoruz.
VİYANA AVUSTURYA
Viyana
Popom çok ağrıyor.
Ben ilerleyeceğim Ewan, sen de popomu okşarsın.
- Daha iyi mi? - Daha iyi. Sağ ol.
Nehrin adı neydi?
- Tuna. Evet. Tuna. - Tuna.
Evet.
- Böyle hayal etmiştim. - Evet.
Viyana.
İşte geldik, Viyana.
Hayallerin Şehri, Müziğin Şehri
ve şansımıza pastalarıyla meşhur.
Şuna bakın. Senkronize park diye buna denir.
İlginç ve küçük bir kafede
şehrin en iyi hamur işlerinin olduğunu söylediler.
Yaşlı emekliler işletiyormuş.
- Burası mı? - Bak. Küçük bir nine suratı var.
Harika. Yaşlı hanımlar işletiyor.
Belki yaşlı erkekler de vardır. Bilmiyorum.
- Mobilyalara bak. - Çok acayip.
NİNELERİN OTURMA ODASINA HOŞ GELDİNİZ
- İlk kez mi geliyorsunuz? - Evet.
- Öyle mi? Oturun lütfen. - Buraya mı?
- Evet. - Harika.
Sağ olun. Çok güzel.
Bakın, burası, ninenin yemek odası.
Bu kafe, hem yaşlılar hem gençler için. Birlikte çalışıyoruz.
Seviyor musun?
- Evet, seviyorum, seviyorum… - Eğlenceli.
On yıldır buradayım.
On yıl mı?
Evet, şimdi size ne getireyim, özel bir kahve mi yoksa…
- Evet, lütfen. Hadi, Charley. - Gidip kahveye bakayım.
Lütfen, otur…
Şimdi sizden…
Peki.
İkinizin de motoru mu var?
Evet, var.
Gençliğimde her yerde motora binen bir adam aradım…
Bulamadım.
- Bulamadın mı? - Yok.
- Artık buldun. - İki kişi.
Hayır! Çok yaşlıyım.
- Merhaba. - Selam!
Evet. Şundan alabilir miyim lütfen?
- Elmalı strudel mi? - Elmalı strudel. Lütfen. Sağ olun.
- Krema? - Krema. Evet, lütfen.
- Krema, değil mi? - Krema, evet.
İskoçya'da bir deyim var.
"Tabağını bitir. Teyzene geldin."
Burası biraz öyle.
"Tabağını bitir. Teyzene geldin."
Sağ olun.
- Elmalı strudel mi? - Evet.
Tadabilir miyim?
- Çok güzel. - Güzel, değil mi? Evet.
- Vay canına. - Güzelmiş.
Bunlar Viyana'nın özel kekleri.
- O… - Tanrım.
- Muhallebi mi o? - Bu çöreklerde
sıcak erik marmeladı
ve sıcak vanilya sosu var.
- Tanrım. - Vanilya sosu. Tanrım.
Yoğurt gibi mi?
Hayır, bu…
Kotuma geldi.
Krem anglez çok güzel.
- Tanrım, çok güzel. - Çamaşır makinesi ister misin?
Evet.
Nine, kotumu kısa programda yıkar mısın?
Evet, hemen yıkanır.
Çok sağ ol. Tanrım.
Şundan biraz çalayım.
Çok sağ ol. Çok güzel.
Cidden ninenin yapacağı bir şey gibi.
Bak. Değil mi?
Temelde iki motivasyonumuz var.
KAFENİN SAHİBİ
Biri mali yoksulluk.
Altmış beş yaşın üstündeysen ve ek gelir gerekiyorsa
- hiçbir şey yok. - Yok.
- Diğeri de sosyal yoksulluk. - Evet.
İnsanlar aktif olunca, yapacak anlamlı bir şeyleri olunca
- daha uzun süre sağlıklı oluyorlar. - Sağlıklı.
- Evet. - Tebrikler.
İşe yaramış. Bravo
ve o arada insanlara da yardım ediyorsun
- ve kremanız inanılmaz derecede güzel. - Evet.
- Beğendiniz mi? - Çok ama çok güzel.
Elbette öyle.
- Ninenin kreması. - Ninenin kreması, evet.
Muhteşem. Kremayı bitirdim. Üzgünüm.
- Yok. Sorun değil. - Hiç bırakmadım…
Sana hiç krem anglez bırakmadım.
- Üzgünüm Charley. - Ama…
- Ne harika fikir. Güzel, değil mi? - Harika. Kesinlikle.
- Bu taraftan, değil mi? - Evet.
Hadi. Sen önden git Ewan.
Tamam.
Çok yedim.
Biliyorum. Ben de. İçimde yemekten bir bebek var sanki.
Evet, gidip uzanmak istiyorum.
Şu anda bayılmak istiyorum. Evet.
Avusturya kültürünün vakti geldi
ve bunun için de dağlara gidiyoruz.
Yazın bu inanılmaz manzara
bir dizi oyun ve konserin doğal fonu hâline geliyor
ve bir gölde sahnelenen yeni bir operayı izlemeye davet edildik.
Avusturya, dünyanın çok güzel bir bölgesi. Bayılıyorum.
Opera, bir tuz kızına âşık olan bir deniz adamı hakkında
ve tam da bu gölde
değerli tuz birikintilerinin bulunması hakkında bir masala dayanıyor.
GRUNDLSEE AVUSTURYA
- Vay, şuna bak. - Güzel, değil mi?
Evet.
Bak. Kadın şurada. Tuz kadını, değil mi?
Deniz adamı onu arıyor.
Diğer oyuncular şurada.
- Vay. - Teknede.
Şuna bak.
YAPIMCI
Bu efsaneyi Vanni Moretto'ya yolladım.
BESTECİ
O da bizim için bir opera bestelemeye karar verdi
ve yönetmenimiz Andreas'ı buldum.
İzlememize izin verdiğiniz için sağ olun.
İlk prova.
YÖNETMEN
- Göldeki ilk prova. - Evet. Heyecanlı mısın?
- Evet. - Harika. İyi şanslar.
En temeli bu.
Efsane tam da burada geçiyor.
Burada olmak bir açıdan çok heyecan verici.
Tamam. Ve başla!
Ho hey, dostlar! Hey, cesur olun!
İndirin ağları Kuvvetle çekin
Sağ olun! Bu noktaya kadarını yapalım.
Sağ olun.
Johanna, tekneyi biraz geri çekebilir misin?
Suda yapabilir misin?
Ve başla!
- Su adamını gören… - Tamam.
- …o mu? - Doğru. Suda garip bir şey görüyor.
Şarkıcıyla aramdaki hatta durma.
Aradan çekil.
Çık lütfen.
- Tekneyi harika hallettin. - Sağ ol.
- Evet. - Biraz beklenmedikti.
- Bir noktada tek başına çekiyordun. - Güçlüsün.
Tamam. Burada duralım. Biraz mola verin.
- Harika. Başarılar! - Harika.
- Çok eğlenin. - Sağ ol.
Bu sabah izlememize izin verdiğiniz için sağ olun.
Çok özeldi. Sağ olun.
Opera böyle izlenir işte.
Muhteşem. Burayı çok sevdim.
Dünyanın en inanılmayacak derecede güzel manzaralarından biri
ve hazır gelmişken
yeni bir tutkumu gerçekleştirmesem olmaz.
Yarın yamaç paraşütü yapacağım için çok heyecanlıyım.
Bu konuda çok tutkuluyum.
Çünkü hayalim, sonunda İskoç dağlarına tırmanıp
oradan aşağı uçmak.
Bu yüzden iyi bir pilot olmayı öğrenmeliyim.
ERTESİ SABAH
Gün, bugün.
Kursa gittim, Santa Barbara'ya gidip yamaç paraşütüyle uçmayı öğrendim.
Henüz belgemi almadım ama çok yaklaştım.
GÜNLÜK KAMERASI
Şuradan başlayıp şuraya uçacağım.
Şurada irtifa kaybedeceğim. Aşağı
ve sonra şuralarda bir yere ineceğim.
Şartlar harika.
Tamam. Geldik.
Kalkış alanı burası. Başlıyoruz.
Santa Barbara'dan biraz daha yüksek.
- Seni beklerken sola sağa gideyim mi? - Gerek yok.
YAMAÇ PARAŞÜTÜ EĞİTMENİ
İniyor olacaksın.
- Sen iyi olduğunda ben atlayacağım. - Tamam.
Atlayışı başaramazsam da o zaman tek başınasın.
Ne yapıyorum? Kim buna iyi fikir dedi?
Düğümlenmiş, yukarı çevir.
İkili uçacağız. Ewan'la uçmak güzel olur dedim
ve aşağıdaydım ama şimdi buradayım
ve aşağıda kendimden emindim.
Bu dikilenler çok hafif, hiç toka yok.
Sadece böyle kancalar var
ve bu da kilitlemek için üstüne geliyor.
Biraz elastik ve hepsi o.
- Baksana Ewan. - Evet?
Kendini rahat hissettiğinde ve rüzgârı beğenince kalkabilirsin.
Bunu birkaç yüz kere yaptı, yani çok mutluyum.
Vay canına.
Ne güzel.
Yamaç paraşütünde, yön değiştirecekken önce eğiliyorsun.
Dönüşü başlatan bu. Küçük bir fren
ve dönüyorsun.
Bacaklarını gevşet Ewan. Gevşe.
Nerede olduğuna bak.
Charley!
İyi misin dostum?
Evet, fena değilim. Yakınlarda takılıyorum. Geleyim dedim.
Evet, seni burada görmek güzel.
Tanrım.
Vay canına. Dinî bir deneyim gibi.
Bunu çok seviyorum.
Vay!
İniş alanına uçabiliriz belki.
Tanrım.
Vay.
- Ayaklar yukarı. - Evet.
Tamam.
- İyi misin? - Evet.
Çok dar daireler çizerlerken biraz midem bulandı.
Şey gibiydim…
Biraz sersemledim ama inanılmazdı!
Ewan geliyor.
Charley!
- Muhteşem, değil mi? - Adamım!
Yukarıda birbirimizi bir süre gördük ama sonra farklı irtifalarda kaldık…
Evet ama iyi görünüyordun.
- Charley, toplarsan… - Evet.
…biraz topla ve…
Biraz üstüne. Aynen öyle.
Bu taraftan fermuarı çekeyim mi?
Evet.
O kadar sık kamp yapmanın toplamaya faydası oldu Ewan.
Çadırları çok sevmemin nedeni budur belki, paraşütü hatırlattıkları için.
İnanılmaz değil mi?
Bak. Arabanın bagajına tıkıyorsun.
İşte uçağın.
Bu kadar.
- Nasıldı? - Tanrım.
Çok güzeldi. Biraz ağladım.
Şeydi… Çok duygulandım.
Bayıldım. Hiç bu kadar yüksekten kalkmamıştım.
Kalbim duracak gibiydi.
Eğlenceliydi, onunla uçarken bütün kancaları iki kez kontrol etti.
Kendimi tutamadım. Ben de kontrol etmek zorunda hissettim,
iki kez kontrol ettiği kancalara yeniden baktım.
İsviçre'nin bu bölgesindeki bir kalede çalışan bir sanatçıdan bahsettiler.
Not Vital adını kullanıyormuş
ve 80'lerde New York'lu bir sanatçı grubuna dâhilmiş.
Aralarında Warhol ve Basquiat da varmış.
Burası kesinlikle sapa bir yol.
Vay. Yukarı bak.
TARASP KALESİ İSVİÇRE
Evet. Büyük bir ev.
Peki, burası galerisi mi yoksa burada mı yaşıyor?
Emin değilim. İkisi de sanırım.
- Merhaba. - Burada mı kalıyorsun?
- Bazen. - Bazen mi?
Sen kalmaz mıydın?
- Kalırdım, evet. - Ben de.
Kesinlikle kalırdım.
- Tamam. - Vay.
Şu tarafında, şurada kalıyorum.
Adı, Tatsız Nesne.
Tatsız Nesne.
Bakabilir miyiz?
- Çıkmak mı istiyorsunuz? - Evet. Görmek isteriz.
Şuna bak.
1900'da buraya biri gelmiş, adı Lingner'mış.
Odol gargarasını icat etmiş
ve o kadar zengin olmuş ki
canı ne istiyorsa yapabiliyormuş.
Buraya gelip bu harabeyi görmüş,
satın almış ve 16 yıl boyunca tadilat yapmış.
Yani bu kale gargarayla inşa edilmiş, Almanların temiz ağız kokusuyla.
Harika.
Evet, onlar testis.
Michelangelo'nun Floransa'daki Davut heykeline
- bakarsanız… - Evet.
…mesela Davut, Palazzo kadar büyük olsa
testisleri bu boyda olurdu.
Görmek güzel oldu.
Ne mekân.
İnanılmaz.
Bu ağacı ben yaptım.
- Bronzdan döktüm. - Vay canına.
Çok güzel olmuş. Vay, kocaman.
Kaç parçadan yaptın?
Bilmem. Çok parçadan sanırım. Değil mi?
Ama bu, teknik tarafı
- ve pek önemli değil. - Evet.
Michelangelo öyle diyor.
- Teknik… - Teknik önemli değil.
Peki, gidelim. Asansörle çıkarız.
Asansör var.
Elbette var. Bu, çok komik.
Vay canına.
Kalenin sahibi Lingner, org çalmak istemiş.
Burada mı çalacakmış?
Evet. Org bu. Avrupa'daki özel mülkiyete ait en büyük org.
Tanrım.
Şu borulara bak.
Eskinden her şey düz olmalı sanıyorlardı.
Evet.
Spagetti gibi bile olabilir, içinden hava geçsin de.
Böylece orgun boyutlarını küçültebilmişler.
- Bu org ne zaman inşa edilmiş? - 1916'da. Adamın öldüğü yıl.
- Çalınabiliyor mu? - Evet.
- Bir bakayım. - Dene.
Deneyeyim mi? Hayatımda hiç org çalmadım.
- Vay. - Bu, Benjamin Britten'ın.
Vay canına.
Onun enstrümanı çünkü burada beste yaparmış.
Benjamin Britten'ın piyanosunu çaldım.
Al işte.
- Çok güzel. - Bunu…
- Orada bırak. - Endişelendim.
Haklısın, kapatmalıyız.
- Neden? - Endişelendim, evet.
- Şu parça bizi endişelendirdi. - Kapatayım çünkü…
Ama İngiliz malı.
- Evet. - Aynen. Tam da o yüzden…
Evet.
Hiç İngiliz arabası kullandın mı?
Birden ortaya çıktı.
Şuna bak.
Dağları seviyorsanız manzara budur…
Vay canına.
…ve burası millî park.
Evet.
- Gezip keşfe çıkmak çok güzel. - Evet, gezmek muhteşem.
Belki kuleleri manzara için inşa etmişlerdir.
- Hayır. - Espri yaptım.
Manzara umurlarında değildi.
Dışarı bakma fikri yenidir.
Eskiden ya dışardaydınız ya içeride.
Manzaraya bakma fikri, düşkünlük bu.
- Ne komik. - Düşkünlük.
Seninle tanışmak büyük zevkti. Kesinlikle muhteşemdi.
Büyük zevk. Birlikte vakit geçirmekten çok keyif aldım.
Gökkuşağının fotoğrafını çektim.
Devenin leğen kemiğinden çıkıyor sanki.
Evet.
Akıl durdurucu bir deneyimdi.
Acayip bir karakterdi. Beni güldürdü.
Çok komik bir üslubu vardı.
Orgun yanında olanlar çok komikti.
Yani org çalan adam.
Nereden çıktı o? Bir kenarda bekliyordu sanki.
- Çok garipti. - Evet.
1950'lerin İtalyan sanat filmlerinden fırlamış gibiydi.
Alplerden ayrılmadan önce
geceyi kameramanımız Claudio'nun evinde geçireceğiz.
Büyümek için inanılmaz bir yer. Vay canına!
Şuna bak ve Claudio'nun motoru.
Şuna bak. Claudio'nun Long Way Round'taki motoru.
- Evet. - Harika motorlardı.
Onları çok seviyorum.
Merhaba.
Doksan iki yaşında.
CLAUDIO'NUN BABASI
- Olimpiyatlara gittim. - Olimpiyatlara.
Memnun oldum. Adım. Ewan. Memnun oldum.
- Merdiven Olimpiyatları. - Merdiven.
- Altın madalya. - Evet.
Seninle 20 yıl yolculuk ettik Claudio
ama evini hiç görmemiştik
ve buradan hep bahsederdin. Burada olmak çok güzel.
Tanrım, ahşaba bayıldım.
Evet, burada çok tipiktir
- çünkü kışları çok soğuktur. - Evet, soğuk.
- Evet. - Sağ ol.
Tamam. Güle güle. İyi geceler. Çok sağ ol.
Hoşça kal. Güle güle.
ERTESİ SABAH
Sabahın erken saatleri ve pek uyuyamadım.
GÜNLÜK KAMERASI
Beni bütün gece uyutmayan şey, şu ufaklıktı.
Suçlusu bu. Saat altıda bir çan karmaşasıyla uyandım.
İnsan alışıyormuş anlaşılan.
Hoşça kalın millet. Hoşça kalın.
Önden buyur Charley.
İsviçre'den ayrılmak üzereyiz
ama önce başka bir süper yerel sporu deneyeceğiz, hornussen'i,
diğer adıyla çiftçi golfünü.
Vites boşta. Bu iyi olmadı.
Bu motorların vites boştayken virajı pek iyi alamadıklarını
fark ettim.
Aklıma neyi getirdi biliyor musunuz?
Buldum. İrlanda'daki Wicklow Dağlarındaki Sally Gap'i.
Hayır, ben…
Orayı bilmiyorum.
Glencoe'ya çok benziyor.
Tamam, işte gidiyoruz.
Ne olduğunu tam olarak bilmiyoruz. Öğreneceğiz.
J.K. Rowling, Harry Potter'daki Quidditch'i buradan almış…
- Öyle mi? - Bilmem. Tahmin ettim.
- Uydurdun mu? - Uydurdum.
Peki.
Doğruca Boorman Kitabı'ndan, evet.
Şu şeye bak. Kızak pisti gibi olan şeye bak.
Oraya…
Vay canına.
- Sopalar bunlar mı? - Evet.
- Olta gibi olacağını sanmıyordum. - Kocaman, sallanan bir şey.
Bu da… Hornuss'u buraya koyuyoruz.
- Hokey pakı gibi. - Tamam.
- Daha küçük ama daha sert. - Tamam.
Çok hızlı gider. Saatte 300 kilometre
ve hornuss'a olabildiğince hızla vurmaya çalışırlar.
- Paka yani. - Evet, kil parçası.
Nereye konuyor?
En sonuna.
Vay. Tamam.
- Ağaçlara gidince ne oluyor? - Orası ölüm hattı.
Ölüm hattı.
Evet, ölüm hattı.
- Ölüm hattı. - Ölüm hattı.
- Hadi bakalım. - Tamam, başlıyor.
Bana komşum Jimmy Wiley'yi hatırlattı.
Ona çok benziyor.
Bak, kesin kazara çarpıp düşürürdüm.
Klasik, evet.
Dönüyor.
- Ne? - Bulutun üstünde.
Şimdi buluta giriyor.
Artık göremezsiniz.
Evet.
- İçinden bir ses… - Yap hadi.
- …denemeliyiz diyor. - İster misin?
Evet, çok isterim. Evet.
Böyle dönüyorsun.
Dünyanın Nadir Sporları'nda Charley ve Ewan'a katılın.
Long Way Nadir Sporları.
Dönerken yavaş ol.
Topa vur.
Doğal yetenek.
Bence Charley işini buldu.
Sonra sana sözleşmeyi veririm.
Ucuz değilim.
- Çok naziksin. - Bravo.
Çok iyi.
- Bravo. - Sağ ol.
Ewan.
Buraya çıkınca iş ciddiye biniyor.
Nasıl görünüyorum. Borunun yarısını hizaladım mı?
Bence ahşabın ortasında durmalısın.
- Değil miyim? - Hayır. Ortası şurası.
- Tamam. - Tamam.
- Evet, sen… - Antrenör oldu.
Güç kullanma.
- Öyle mi? - Öyle.
Güç'ü kullanmayayım mı? Öyle mi diyorsun?
Güç'ü kullanma.
- Güzel! - Mükemmel.
Tam ortasına vurdun Ewan.
- Bravo. - Güç'ü kullandım.
- Bravo.
İki doğal yetenek. İki oyuncumuz daha oldu.
Bugün iki oyuncu daha var. Evet.
Sağ olun beyler, harikaydı. Çok eğlendim. Harikaydı, evet.
Burada kalıp oynamaya devam etmeliyiz.
- Oyun fikrini sevdim. - Hayır, görmek istiyorum.
Baksana, ne kadar uzağa gidiyorlar. Kilometrelerce uzağa.
Savunurken de
durdurmadan önce hornuss'un yere düşmesine
- izin vermemelisiniz. - Peki.
Şu göçüklere bak. Masif ahşap bu.
Kask takmaları normal.
Evet!
Çok acayip.
Evet, başardı. O şu tarafa gitti, top şu tarafa.
Memnun oldum.
- Kendine iyi bak. Sağ ol. - Sağ ol. Güle güle.
Garip bir spora şahit olduk.
Öyle kamçı gibi komik bir sopa nereden akıllarına gelmiş?
Kim bilir?
Heyecanlarına bayıldım.
Artık son düzlükteyiz, Calais'ye doru gidiyoruz,
sabah Manş Denizi'ni geçeceğiz.
Fransa'ya hoş geldiniz.
- İşte bu, Charley. - Hadi canım. Vay.
Eve dönmeden önce geçeceğimiz son ülke.
Evet. Artık cidden son ayaktayız.
Evet.
Burası, tanıdığımız ve sevdiğimiz Fransa.
- Vay. Çok güzel. - Vay, şuna bak.
REIMS FRANSA
Tanıdık geliyor.
Buraya 25 yıl önce gelmiştim.
İnanılmaz bir Gotik katedral.
Mola verip bacaklarımızı esnetelim mi?
Tamam, öyle yapalım.
Sence burası mı? Bilemiyorum.
- Muhteşem, değil mi? - İnanılmaz, değil mi?
Fransa'da altı günlük bir geziye çıktım
ve bunun önünde motorumun fotoğraflarını çektiğimi hatırlıyorum.
Rahat bırakılmak istiyordum,
o yüzden de saçlarımı Mohikan yerlileri gibi kesmiştim.
Beş gün boyunca kimse benimle konuşmadı. Korkunçtu. Kendimi çok yalnız hissettim.
Buradan bakınca çok büyüleyici, değil mi?
Boyutlarına bak.
İçeri bir göz atalım.
- Cam kapıya bak. - Evet ve sonda.
Böyle bir şey inşa etmek, inanılmaz bir başarı
ama her yerdeki karmaşık ayrıntılar çılgınca.
Her yerdeki şu küçük oymalara bak.
- Duvar ustalarının… - Kendi yüzlerini.
…kendi yüzlerini oymalarına izin verilmiş… Bir tür imza niyetine.
Fransız kralları burada taç giyermiş.
Çılgınlık.
Telsche için bir mum…
Güzel kız kardeşim.
Tamam, gidiyoruz.
İleri ve yukarı.
"Calais." İlk Calais tabelamız.
Evet, şuna bak.
Fransa'nın otoyoldan gitsek göremeyeceğimiz birçok yerini gördük.
Ben çok sevdim.
Diğer taraftan popom yeter artık diyor.
Motorumu yıkamak isterdim.
- Yan tarafındaki yağı temizlemek. - Evet.
Bir hortum vardır eminim.
Kesin.
Merhaba.
Çok hoş. Cidden.
Şey…
Vay canına.
Güzel.
Son gecemizde kalmak için ne güzel bir yer.
Değişime bakın.
Altı hâlâ beyazmış.
Tamamen paslandığına emindim
ama sadece yüzeyi paslanmış
ve ben dâhil kimse yıkamamış.
Bakın, beyaz.
Programın yıldızı gibi görünmesini sağlamalıyım.
Yıldız olan o.
Birlikte yiyeceğimiz son öğünde
pırasalı makarna yapıyorum ve sonra bu bifteği pişireceğiz.
Tavada mühürleyip sonra fırına koyacağız.
İnanılmaz, değil mi?
Dünyanın en çok kilometre yapmış motoru değil
ama 50 yaşında bir motorun soğukta, sıcakta ve yağmurda gitmesi
oldukça etkileyici.
Ona müteşekkirim.
Tanrım, iyi motor, değil mi?
Kahretsin, iyi bir motor, değil mi?
Ben hep… Hep…
Çevrede kimse yokken şuraya geçip yandan ona bakıyorum
çünkü çok güzel.
Bu motor çok güzel.
Son iki buçuk ay inanılmazdı.
Çok uzun bir yolculuk yaptık
ve her saniyesini sevdim.
Ewan'la takılmak ve arkanda sürekli o insanın olması
ve birbirimize göz kulak olmak harikaydı.
Çok ama çok sevdim.
Mükemmel.
Çok güzel.
Bunları önceden kızarttım.
- Eziyor musun sadece? - Sadece ez.
Çiğ sarımsağı ezip sonra pişirirsen
bazen tadı farklı oluyor.
Böylece daha topraksı bir tadı oluyor.
- Artık hep böyle yapacağım… - Denesene.
…ve patateslerimi hep dereotuyla
- pişireceğim. - Evet. Dereotuyla.
- Bu gezide öğrendiğim iki şey. - Ve dinlendirmelisin,
- patatesleri yani, evet. - Evet.
İşte.
Kim öpücük ister?
ERTESİ SABAH
Saat 06.30'u yeni geçti. 08.00'de gidiyoruz.
Calais'ye.
Charley'nin evine gidip herkesle buluşacağız.
GÜNLÜK KAMERASI
Mary beni bekliyor olacak. Onu görmek için sabırsızlanıyorum.
Sarılmak için sabırsızlanıyorum.
Ve yarın,
başladığımız yere, İskoçya'daki evime döneceğim
ama işte bu. Bu, son gün.
Fermuarımı çekemiyorum. Son günde komik olmadı mı?
O da neydi dedim.
Beyaz çamurluklarımla nasıl görünüyorum?
Vay canına. Beyaz olduğunu fark etmemiştim.
Ben de bilmiyordum. Sadece paslandılar sanıyordum.
- Evet. - Çok komik.
Son gün olduğuna hâlâ inanamıyorum.
İşte, deniz.
Tanrım. Dover'ın beyaz yamaçları, değil mi?
- Evet. - Öyle mi?
- Evet. - Çok yakın!
Bu yolculukta yaptığımız her şeyi hatırlamakta zorlanıyorum.
Oldukça olağanüstüydü.
Cidden çok şey yaşadık.
Bu büyük yolculukta bizi 50 yaşında motorlar taşıdı.
Çok uzun bir yol.
Geçtiğimiz ülkelerin çoğuna hiç gitmemiştim.
- Danimarka'ya hiç gitmemiştim. - Ben de gitmemiştim.
Çevrenizde değişen manzarayı görüyorsunuz.
İşte gidiyoruz.
Kardan güzel bir duvar.
Hava şartlarını tecrübe ediyorsunuz.
Ormanlarda sivrisinekler saldırıyordu, yağmurda işiyordum.
Kanımı istiyorlar.
Tanrım.
En sevdiğim gece, adada kamp yaptığımız geceydi
ve bizi orada bıraktılar.
Bir sürü hikâyeye dâhil olduk
ve o zaman da olağan dışı insanlarla tanışıyorsunuz.
Ve bunun, insanın ruhunu besleyen bir yanı var.
Ka-tung.
Teknik terim bu.
Yolculuğa açık olmalısınız.
Motorunuzun bozulmasına
ve yol kenarında kalmaya açık olmalısınız.
Beyaz atlı prensim olabilecek misin?
Gezinin ruhu buydu. Asıl amaç buydu.
Bizi biraz yavaşlatacak eski motorlarla gidelim ki
daha çok şey görüp daha çok gülebilelim
ve tam olarak öyle oldu.
İnanılmaz!
Adamım. Motoru evine sürmek fikri çok heyecan verici.
Çok güzel.
Çıktığımız tüm yolculuklar başka yerlerde bitti.
- Evet. - Şimdiyse buradayız,
Manş Tüneli'nden Britanya'ya geçiyoruz.
Uzun yoldan eve.
İşte gidiyoruz.
- Harika. - Az kalsın düşüyordum.
Utanç verici olurdu.
Evet. "Geçen gün Charley'yle Ewan'ı gördüm
ve Ewan yüzüstü düştü, kıçının üstüne oturdu."
Evet, trende hareketsiz dururken.
İngiltere'ye hoş geldiniz. Umarız, yolcuğunuz iyi geçmiştir
ve bizi seçtiğiniz için…
Tamam. Artık Britanya topraklarındayız. Gidelim.
FOLKESTONE İNGİLTERE
Artık soldan gitmek zorundayız.
Tanrım. Soldan. Soldan.
Charley'nin Surrey'deki evine doğru son düzlükteyiz
ama benim için yolculuğun sonu değil
çünkü yarın Charley'den ayrılıp
tek başıma İskoçya'ya gideceğim.
EWAN'IN EVİ
Vay canına. Birkaç saate…
- Evindeyiz! - Evimde olacağız.
Ama önce bazı motorcularla buluşacağız.
Bu, bir tür gelenek oldu.
Gelmeye başlayan, konvoya katılacak motorcuları koordine etmeye çalışıyoruz.
Saat 13.04.
Babam normalde dakiktir.
İşte geldi!
Bravo! Geldin!
RUSS'IN BABASI
Köşeden yaklaştığını duyduk.
- Öyle mi? - Evet, motorun sesini.
Vay. Aynamda bu kadar çok motor görmek çok hoş.
Bu adamlar motorcu.
Ewan bir filmin çekimleri sırasında
motora binmesinin yasaklandığını anlatıyordu.
"Bana motora binme demek, müzik dinleme demekle aynı şey" dedi.
Bu adamlar böyle.
Adamım, New York'a girişimizi hatırlıyor musun?
İnsanların arasında seni kaybettiğimi
- hissetmiştim. - Evet.
Charley'yle yolda olmak,
sadece onunla paylaştığım bir şey.
Ya o benim aynamda ya ben onun aynasındayım.
Bu çok tanıdık bir şey.
Bu şekilde binlerce kilometre gittik.
Bence yaşlandıkça
kimlerle vakit geçirdiğin çok daha önemli hâle geliyor
ve Ewan da o insanlardan biri.
Motor üstündeyken yeniden bir çocuk olup
mahalleden çocuklarla buluşup takılmanın
güzel bir yanı var. Bunu yetişkin olarak yapmak gibi.
Long Way Round'u yapana dek hiçbir yere gitmiyordum
ve ailemi hayal kırıklığına uğrattığımı hissettiğimi hatırlıyorum.
O yüzden Ewan'la tanıştığıma çok müteşekkirim.
- İnanılmazdı. - Öyleydi.
Sağ ol Ewan. Çok eğlenceliydi.
Asıl sen sağ ol.
Evine çok uzun yoldan geldik Charley,
orası kesin.
Bence bir dahakine sadece A1 ya da M1'de falan gezelim.
M6.
Şurası evimin garaj yolu.
Hadi canım.
Herkese merhaba!
Selam!
Vay. Güzel karıma bak.
Vay, vay, vay…
Mary nerede?
Şuna bak.
Çok uzun bir yoldu.
Seni seviyorum.
Seni görmek çok güzel.
Selam tatlım. Selam.
- Başardık. - Aman tanrım!
Selam baba. Seni görmek çok güzel.
Bütün sabah seni bekledim. Bütün gün.
CHARLEY'NİN BABASI
Çok güzel görünüyorsun baba.
İyi görünüyorsun.
Baba!
- Dövme? - Dövme. Bakın.
- Sandığımdan daha küçükmüş! - Vay!
Evet, daha büyük görünüyordu.
- Ben ilkim, sen ikinci. - Ne? O neden ilk…
Ve evet. Charley'nin evini hiç görmemiştim.
ERTESİ SABAH
Motoruma binip İskoçya'ya gideceğim ama Manchester üstünden,
bütün yolu motor üstünde gitmemek için bir planım var.
Yine güzel İskoçya'ya!
Arkadaşım Chris, bir Volkswagen Beetle toparlıyordu.
Motoru bir römorka koyacağım
ve gece evde olacağım!
Ewan'ı arayıp ne yaptığını öğreneyim.
Açmayacak.
Bu, işte… Her şey bitti.
Charley?
Selam adamım! Nasıl gidiyor?
Ahbap, ben de seni özledim.
Bil bakalım şu anda ne oluyor?
Yağmur yağıyor.
Manchester.
Şu, harika görünüyor!
On haftadır araba kullanmadım.
- On hafta mı? - Hatırlarım umarım. Evet.
İskoçya!
İSKOÇYA'YA HOŞ GELDİNİZ
Parmak izi tanınmadı.
Eve girmeme izin yok çünkü beni içeri almıyor.
Parmak izi tanındı.
ERTESİ SABAH
Buraya. Bas. Buraya. Buna. Buna. Bak, buna bas.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü