- Wiem. Prawie kończę. - Wciąż się pakujesz.
Nie.
Tak. Sprawdzam, czy wzięłam buty jeździeckie.
- Ken mówi, że są tam konie. - Konie? Chyba opcjonalnie?
- Mam je. - Malibu, co spakowałaś?
Nie wiesz, gdzie schowałam paszport?
Mamy być na lotnisku dwie godziny przed odlotem.
To tylko sugestia.
Dasz wiarę, że spędzimy tydzień na angielskiej wsi?
Tak się cieszę.
Nie mogę się doczekać. I mam niespodziankę.
- Niespodziankę? - Skup się. Znajdź paszport.
Znalazłam. Już idę.
- Spóźnimy się. - Spokojnie. Ken zna skrót.
ZAGADKI BARBIE: WIELKI POŚCIG
- Wszyscy zginiemy! - Nie dziś, Marcus.
Ken, twoja ciocia na pewno nas ugości?
Na sto procent.
Dotarliśmy w rekordowym czasie.
Chcę wysiąść.
Nie czepiajcie się tego skrótu.
Nie możesz lecieć z nami?
Chciałbym.
Wieki nie widziałem cioci, ale finały Wielkiej Fali są raz w roku.
O, nie!
Mój paszport.
Mam go, odkąd wsiadłaś do auta. Warto być przygotowanym.
Unikniemy niespodzianek.
Co?!
Niestety nie ma dwóch miejsc obok siebie.
- Zarezerwowałyśmy je pół roku temu. - Musimy siedzieć razem.
Nagrywamy pierwszy odcinek podcastu podróżniczego.
Podcast podróżniczy?
Niespodzianka. Pomyślałam, że będzie fajnie.
- I jest. Super! - Tak?
Jak pani widzi, musimy siedzieć razem.
Nie da się nic zrobić?
Możesz zwolnić. Mistrzostwa Wielkiej Fali odwołane.
Z powodu… niespodziewanej flauty?
Świetnie. Dołączymy do Malibu i Brooklyn u cioci V.
I…
nie.
Nie ma już wolnych miejsc.
Musicie siedzieć osobno.
To tylko 10 godzin. Zrobimy podcast po wylądowaniu.
Dobry pomysł. Zaczniemy od: „Na żywo z Londynu”.
Pospieszcie się, bo nadacie „Na żywo z Malibu”.
- Gdybyśmy przyjechały wcześ… - Szybko!
- Anglio, nadchodzimy… - Uwaga!
Przepraszam, pędzę na… Brooklyn?
Renee? Dokąd lecisz?
Do Wenecji. Zaczynam staż w Interpolu.
Rany.
Jeśli się nie pospieszę, nie zdążę na samolot.
- My też. Bezpiecznego lotu. - Wzajemnie!
Mam miejsce 132J. A ty?
Na żywo z Londynu!
Oto pierwszy odcinek Paszportu do Przygody.
- Prowadzimy go we dwie. Jestem Barbie. - Ja też jestem Barbie.
Z przyjemnością prezentujemy z bliska
miejsca i dźwięki Londynu,
a wśród nich London Eye, Big Ben,
Pałac Buckingham i Opactwo Westminsterskie.
Chętnie podzielimy się z wami doświadczeniem.
Paszport do Przygody? To ekscytujące!
- Podoba ci się? - Bardzo.
O, mój Boże.
Malibu.
Rany. Jesteś taka piękna! Tak, ty.
Przyjazna jesteś, co?
Za bardzo.
Zrobiła to celowo?
Jak masz na imię?
Pepper!
Pepper, wracaj tu natychmiast.
Pewnie jesteś Morgan.
Kumplujemy się z twoim kuzynem. Jestem Barbie.
Ja również.
Barbie i Barbie? Załatwię wam plakietki.
Możesz mnie nazywać Malibu.
A mnie Brooklyn.
Miło mi.
Ken wspominał, że rywalizujesz w skokach.
Muszę wracać na trening.
Do zobaczenia.
Wydaje się miła.
To labirynt z żywopłotu?
To profesjonalna arena.
W sobotę odbędą się tam mistrzostwa.
Nie. Dwa razy tyle pieczarek.
- To samo z krewetkami. - Ale…
Aż tyle? Niech będzie pudding chlebowy.
Doskonały wybór.
Halo? Lady Carson?
Barbie! I Barbie! Jesteście.
Tak.
Ma pani piękny dom. Z XVIII wieku?
Brawo, dokładnie z 1725.
Nazywajcie mnie ciocią Violet.
Przyjaciele Kena są dla mnie jak rodzina.
Co u mojego bratanka?
Bardzo chciał tu być.
Nie mówił, że zamieszkamy w muzeum.
Oprowadzę was, ale…
Postradałaś zmysły, jeśli myślisz,
że puszczę coś takiego płazem.
Georgino, co cię dziś ugryzło?
To, że… Kim jesteście?
To jest Barbie. To też Barbie.
Nieważne. Na czym skończyłam?
Chodzi o to,
że po raz kolejny
twój bluszcz rozrasta się jak chwast
i zasłania moją nagradzaną bugenwillę.
Pewnie jesteście wykończone. Milton odprowadzi was do pokojów.
Niedługo zabiorę was na wycieczkę.
Georgino, proszę.
To twoja toksyczna bugenwilla wplątała się w mój bluszcz.
Wypraszam sobie!
Wasz pokój…
Jak z podręcznika do historii. Boję się czegokolwiek tknąć.
Jeśli niczego więcej nie potrzebujecie, pozwolę wam się rozgościć.
Dziękuję, Miltonie.
Widzisz to?
Niewiarygodne.
To na pewno z końca XVII wieku.
- Co do…? - Niemożliwe.
Ukryte schody. Musimy je sprawdzić.
Puk, puk.
Oprowadzić was po posiadłości?
- Tak. - Chodźmy.
Ten labirynt jest niesamowity. Prawie się tam zgubiłam. Dwa razy.
Co roku gubimy kilkoro gości.
Jesteśmy na miejscu. Ostatni przystanek: stadnina Carson.
Pepper.
Już się poznaliście.
Stanę poza zasięgiem jej języka.
A to Tornado.
Kolejna z naszych utalentowanych klaczy.
Cześć, mała.
Co tam?
Jak na konia pokazowego jest dość nieśmiała.
Malibu może próbować ją przemycić w bagażu podręcznym.
Bądź łaskawa nie dotykać mojego konia.
Znacie moją córkę Morgan?
Mieliśmy już przyjemność.
Udanego treningu.
To nie wystarczy, prawda, mamo?
Nie róbmy tego przy gościach.
Jak sobie życzysz.
Popręg!
Poluzował się.
Już. Zacisnęłam.
Nie dotykaj popręgów innych jeźdźców.
Morgan.
Ma całkowitą rację. To nie moja sprawa.
Nie przejmuj się nią. Myśli tylko o mistrzostwach.
Przepraszam, muszę przygotować galę.
A także niespodziankę dla wszystkich gości.
Napędziłeś nam strachu, Denholm.
Przepraszam. Sprzątam boksy.
Sporo tam tego. Warto zmniejszyć ilość błonnika w paszy.
Proszę. Mamy towarzystwo.
To nasz główny stajenny.
Zamiast się tu zakradać,
powinien naprawiać przeszkody, by Morgan mogła ćwiczyć.
Tak jest. Już idę.
Morgan zgodzi się, żebyśmy obejrzały jej trening?
Oczywiście!
Poza tym mamy z Miltonem mnóstwo zajęć przed galą.
Chwilę popatrzymy, dobrze?
O ile pozwolisz mi nagrać drugi odcinek.
Po zakwaterowaniu postanowiłyśmy
poznać kulturę angielskiej wsi i obejrzeć próbę skoków konnych.
Skoki są formą sztuki.
To celebracja piękna i gracji konia,
umiejętności i precyzji jeźdźca oraz łączącej ich więzi.
Ale było jeszcze wcześnie, a po zachodzie słońca
posiadłość Carsonów miała się przeobrazić w… hej!
O co chodzi?
Nie widziałaś, że coś błysnęło w krzakach?
Nie.
- Są świetne. - Już rozumiem, czemu cię to kręci.
Co tam?
Pepper. Uspokój się.
Coś jest nie tak.
Nie!
Uspokój się.
Już dobrze. Możesz mi zaufać.
I jak? W porządku?
Może być. Dziękuję.
Unieruchomiłam ją, ale musi cię obejrzeć…
lekarz.
Co z nią?
Wyzdrowieje, ale mogła złamać nogę.
Pytam o Pepper.
Mamo!
O ciebie też się martwię.
No już.
Nie wystąpię w sobotę. Złamałam nogę.
Morgan, nie czas na histerię.
Histerię?
Robisz z igły widły.
- Kiedy ja…? - Co to?
Popręg jest luźny.
Może ona go poluzowała.
Nie. Zacisnęłam go. Pomagałam.
Mamo!
Denholm, pomóż Morgan.
Muszę znaleźć zastępstwo.
Nikt nie może dosiąść Pepper. To moja klacz.
Jeśli nie dasz rady, wystąpi ktoś inny. Wiesz, jakie to ważne.
Chodźcie.
Wkrótce przyjęcie. Przyda mi się pomoc.
Zacisnęłam go, przysięgam.
Wiem. Ale co mogło się stać?
Nie wiem. Dzieje się coś dziwnego.
Nie mogę się z tego otrząsnąć.
Widziałaś spojrzenie Denholma? Jakbym coś zrobiła.
Nie przejmuj się.
On ma naturalnie gniewny wyraz twarzy.
Martw się tym, co założymy na galę.
Lady Carson przyniosła suknie Morgan.
Pewnie nigdy ich nie nosiła.
Tak, to raczej nie jej bajka.
Dziękuję, Miltonie.
Ale tu wytwornie.
Jak studniówka razy dziesięć.
Wmieszamy się w tłum?
Pewnie.
Jeździsz konno.
Jak się domyśliłaś? Cassidy.
- Mów mi Brooklyn. - Malibu.
Cieszysz się na mistrzostwa? My tak.
Nie skaczemy jak ty, ale będziemy na trybunach.
Serca będą nam skakać!
- Pytałam, czy się cieszysz? - Bardzo.
Trochę się denerwuję. Mamy tu wielu wspaniałych jeźdźców.
A kim są ci, którzy nie jeżdżą?
Przedstawię wam śmietankę brytyjskich miłośników koni.
To Giovanni Binatchi. Kolekcjoner z Włoch.
Patrz, jaki licytuję jacht.
Widziałeś taki statek? Oczywiście, że nie.
Kolekcjoner? Czego?
Chyba wszystkiego.
Ma dwa lądowiska dla helikopterów.
To ważne, gdy trzeba szybko czmychnąć. Znasz to?
- Jasne, że nie. Nie jesteś mną. - Fascynujące.
Posiadanie koni to coś więcej niż hobby.
Facet, na którego pluje Giovanni, to Dietrich Blutbergmann,
prezes Towarzystwa Jeździeckiego.
Nie kupisz konia bez jego błogosławieństwa.
Warto mieć go po swojej stronie. Ktoś mi opowiadał, że…
Te grzyby są wstrętne. Wykopała je z ziemi?
- A to lady… - Poznałyśmy się.
Mogę prosić o uwagę?
Dziękuję za przybycie.
W sobotę odbędą się 150. Mistrzostwa Pucharu Europy w skokach.
Cieszymy się, że jesteśmy gospodarzami
tak prestiżowego wydarzenia.
Za pozwoleniem Towarzystwa Jeździeckiego
mam zaszczyt zaprezentować trofeum,
o które zawodnicy powalczą w sobotę:
Brylantowe Siodło.
Nosi je nasza mistrzyni Pepper.
- Wygląda lepiej. - Jak każda dziewczyna w tylu brylantach.
Mama mia. È bellissimo.
Coś wspaniałego.
Tak. Mówisz o siodle, prawda?
O koniu.
Siodło, które zostanie wręczone zwycięzcy sobotniej imprezy,
jest warte około 50 milionów funtów.
Waży najwyżej 14 kilogramów.
Za to Pepper jest bezcenna.
Niech uważa. Kończy jej się dobra passa.
Nie. Koniecznie dzisiaj!
Czy legenda jest prawdziwa? Nie wierzę.
Jesteś tu…
Dziękuję, Pepper. To wszystko, Denholm.
Lady Carson, czy ja i Brooklyn możemy odprowadzić ją do stajni?
Oczywiście.
Nie masz nic przeciwko?
Nie.
Dzień dobry. Znamy się? Jestem Lady Carson.
W czyim imieniu rywalizujesz?
Przepraszam. Muszę skorzystać z toalety.
Pomocy!
Stój!
Ciężarówka…nie mogłyśmy ich zatrzymać.
Barbie! Co się stało?
- Pepper! Ktoś ją porwał. - Porwał?
- Mam gorszą wiadomość. - Może być gorsza?
Ukradli Brylantowe Siodło!
Zamknąć bramę. Nikt nie wyjdzie, póki nie przyjedzie ochrona.
Podejrzewasz kogoś z nas?
To mógł być każdy.
Nawet my?
Tak.
Napisy: Iwona Rojek-Walczak