ตอนที่ผมดูแลไมโครซอฟท์
ท่านผู้ชมครับ ขอเสียงปรบมือต้อนรับบิล เกตส์
เราประสบความสำเร็จอย่างเหลือเชื่อ
แต่ตอนนั้นผมก็คิดไว้แล้ว ว่าจะมีความเห็นหลากหลาย
เข้าอินเทอร์เน็ต
แล้วคุณจะพบว่าคนคิดยังไงกับบิล เกตส์บ้าง
คุณจะต่อยเขา
หรือจะขว้างพายโปะหน้าเขาก็ได้
จนมาตอนหลัง ตอนที่ผมทำงานการกุศลเต็มเวลา
มันก็เริ่มจะบ้ากันไปใหญ่
จริงหรือไม่ที่ถ้าคุณทำแบงก์หมื่นดอลลาร์ตก
มันไม่คุ้มค่าเสียเวลาที่คุณจะก้มลงเก็บมันขึ้นมา
ไม่ครับ
ความมั่งคั่งมหาศาลแน่นอนว่า ต้องทำให้คนสงสัยแรงจูงใจของคุณ
แต่นี่มันยิ่งไปกว่านั้นอีก
(ทฤษฎีสมคบคิดจริงที่พบในอินเทอร์เน็ต)
มาเริ่มกันที่หมายเลขหนึ่ง ไหนดูซิ
"บิล เกตส์กับโลกเสรีนิยมกำลังวางแผนการ
ที่จะบังคับให้คนกินแมลง"
"เป้าหมายคือเพื่อทำให้ชนชั้นล่างอ่อนแอลง
ด้วยอาหารจากแมลงที่โปรตีนต่ำ"
ผมคงรู้สึกไม่ดีถ้าทำแบบนั้น
โอเค ต่อไป
อันนี้ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ "บิล เกตส์คือกิ้งก่าแปลงร่าง
อยู่ในเผ่าพันธุ์สัตว์เลื้อยคลานเดียวกับ ทอม แฮงส์ และเลดี้กาก้า"
"กิ้งก่าพวกนี้กำลังแอบใช้อิทธิพลควบคุมโลก"
มีคนเคยบอกอันนี้กับผม
ไม่ยักรู้ว่ามีทอม แฮงส์รวมอยู่ด้วย แต่ก็เยี่ยมไปเลย
ต่อไป
"บิล เกตส์กำลังแสวงหาความเป็นอมตะ ด้วยการดื่มเลือดเด็กทารก"
"ไร่ขนาดมหึมาที่บิล เกตส์ถือครองอยู่ แอบส่งมันฝรั่งให้แมคโดนัลด์อย่างลับๆ
เพื่อฉีดวัคซีนฝังลงในเฟรนช์ฟรายส์ กระจายไปทีละชุดแฮปปี้มีล"
ผมก็กินแมคโดนัลด์
โอเค อันสุดท้าย
"หลังจากอุบัติเหตุรถคว่ำ
บิล เกตส์กับเมลินดาอดีตภรรยา ถูกแทนที่ด้วยร่างโคลน"
"ทีมนักวิทยาศาสตร์สร้างคนมาแทนที่
เพื่อให้อำนาจควบคุมโลกของเขา คงอยู่ไปตลอดกาล"
เคยได้ยินอันนี้มาก่อนไหมครับ
ไม่นะ ผมว่าเมลินดายังเป็นคนจริงๆ อยู่นะ
แล้วคุณล่ะ
ผมพยายามเต็มที่อยู่
(What's Next? มองอนาคตกับบิล เกตส์)
(ความจริงหรือสิ่งที่ตามมา)
(ระบบผิดพลาด)
ผมอยากถามความจริงกับคุณ
ผมรู้สึกว่าคุณเป็นคนที่ ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลและตัวเลข
คุณคิดว่าข้อมูลกับความจริง มีความแตกต่างกันไหมครับ
ไม่เชิงนะ ผมหมายถึงข้อมูลคือชุดของข้อเท็จจริง
ว่าของขายไปได้เท่าไหร่
มีคนอยู่กี่คน
พวกเขาทำกิจกรรมอะไรบ้าง
มันเป็นวิธีที่เราใช้ตัดสินใจ
ยกเว้นบางครั้งคนไม่ตัดสินใจบนข้อเท็จจริง
พวกเขาตัดสินใจตามอารมณ์หรือเรื่องราว
หรืออะไรที่ผู้คนรู้สึกเชื่อว่านั่นคือความจริง
"ฉันคิดยังไงเกี่ยวกับแนวคิด อย่างเช่นความจริงเหรอ"
(ดร.เอลิส หวัง นักประวัติศาสตร์ทฤษฎีสมคบคิด)
คุณน่าจะเริ่มด้วยคำถามที่ง่ายๆ ก่อนนะ
ฉันคิดว่ามีสิ่งที่เรียกว่าข้อเท็จจริง
ถ้าฉันแหย่มือเข้าไปในไฟ มันจะเจ็บแน่นอน
แต่คนเรามีวิธีให้เหตุผล ใช้เหตุผลตัดสินต่างกัน
พวกเขาอ้างว่าพวกเขารู้
ฉันเริ่มคิดอย่างตั้งใจมากขึ้น ว่าเราสร้างความจริงขึ้นมายังไง
ความจริงของใคร
ดังนั้นความจริงจึงกลายเป็นสิ่งที่ต่อรองได้
และมันกลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับความเห็นมากกว่า
หรือแย่กว่านั้น เช่น ความเชื่อ
โลกมันซับซ้อนเกินไป
ที่จะทำความเข้าใจสิ่งต่างๆ บนพื้นฐาน ของข้อเท็จจริงเท่านั้น ไม่ว่าจะพฤติกรรม
หรือสภาพอากาศ หรือเศรษฐกิจ หรืออะไรๆ เหล่านี้
เราจึงใช้ทางลัดอย่าง "ฉันไว้ใจคนคนนี้"
สถานีโทรทัศน์ซีบีเอสขอเสนอ
นักข่าวนามอุโฆษ และนักวิเคราะห์ข่าวเอ็ดเวิร์ด อาร์. เมอร์โรว์
เป็นครั้งแรก
ที่มนุษย์สามารถนั่งที่บ้าน และมองดูมหาสมุทรสองแห่งพร้อมกันได้
เราประทับใจกับความสำคัญของสื่อกลางตัวนี้
เราหวังว่าคนจะเรียนรู้การใช้มัน และไม่ใช้มันในทางที่ผิด
นั่นเป็นช่วงสั้นๆ ที่เราคิดว่า ตัวเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเหตุผล
ที่มีความเชื่อที่มีพื้นฐานมาจาก ข้อเท็จจริงที่ตรวจสอบได้
แต่นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา
มันจะใช้เวลานานเกินไป ถ้าคุณไม่เชื่อสิ่งที่คนอื่นบอกคุณ
ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า "อย่าไปเชื่อแค่เพราะมันถูกโพสต์ไว้"
คิวอานอนแพร่ไปไวอย่างกับไฟป่า ในช่วงไม่กี่เดือนมานี้
อินเทอร์เน็ตทำให้จินตนาการนี้เป็นจริงขึ้นมา
ว่าจริงๆ แล้วเราคิดเรื่องพวกนี้ออกด้วยตัวเอง
แต่ความเชื่อใจเหมือนปุ่มที่ล็อกไว้
คุณจะหมุนปุ่มลดความไว้ใจในเรื่องหนึ่งของสังคม
ไปหมุนเพิ่มให้อีกเรื่องไม่ได้
คุณเลือกได้แค่จะขึ้นหรือลง และถ้าคุณตัดสินใจจะลง
คุณได้ทำให้อะไรหลายอย่างไม่มั่นคง
อะไรก็ตามที่เราได้ยิน เรานั่งอยู่ตรงนั้นแล้วก็แบบ…
ไม่มีใครรู้ว่าไว้ใจอะไรได้หรือไม่ได้
คนไว้ใจเพื่อนบ้าน ไว้ใจผู้นำของพวกเขา…
ทุกคน ตื่นได้แล้ว!
และสถาบันที่ให้ความรู้ต่างๆ…
คุณคือซีเอ็นเอ็น คุณคือข่าวลวง
และสิ่งนั้นจะย้อนกลับมาและโจมตีใส่คุณ
ไม่เข้าใจเหรอว่าผมพยายามปกป้องคุณอยู่
- ทำไมถึงมี… - อิสรภาพ!
(นิวยอร์กซิตี้)
มีทฤษฎีสมคบคิดอยู่ตลอด
เราประเมินความคิดสร้างสรรค์ ของคนอเมริกันต่ำไป
และผมคิดว่าบ่อยครั้งที่ผมออกภาคสนาม
ไปถามความคิด คำถาม และบางทีก็ ข้อโต้แย้งที่มีเหตุผลเกี่ยวกับคำถามนั้น
ผมไปงานชุมนุมของทรัมป์
ที่รัฐที่คะแนนเสียงก้ำกึ่ง อย่างโอไฮโอและวิสคอนซิน
เพื่อหาว่าอะไรที่ผู้สนับสนุนเขารู้ แต่พวกเราที่เหลือไม่รู้
- บารัก โอบามามีส่วนสำคัญกับเหตุการณ์ 9/11 - ส่วนไหนครับ
ไม่เคยเห็นตัวเลย ลาพักร้อนตลอด ไม่เคยอยู่ที่ห้องทำงาน
ทำไมคุณถึงคิดว่าบารัก โอบามา ไม่ได้อยู่ที่ห้องรูปไข่ วันที่ 11 กันยานั่นครับ
อันนั้นผมไม่รู้
จริงนะ เริ่มจากยุคของทรัมป์
เราเริ่มเจอเรื่องราวและทฤษฎีต่างๆ ซึ่งมันเกินเบอร์ไปมากๆ
ที่มันมากกว่าแค่
"ฉันไม่เห็นด้วยกับมุมมองของคุณ ฉันมีมุมมองแบบอนุรักษ์นิยม"
ไปเป็น "ฉันได้สร้างความเป็นจริงใหม่ขึ้นมา"
แล้วก็อะไรที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน เรื่องติงต๊อง
ถึงจุดนั้นคุณจะแบบ "ฉันอยากรู้ว่ามันพัฒนามาจากตรงไหน"
ถ้าคุณสนใจทฤษฎีสมคบคิด และ/หรือคอมพิวเตอร์
คุณอาจเคยได้ยินชื่อบิล เกตส์ หวังว่าผมเรียกชื่อเขาถูกนะ
ไม่ว่าจะจากเรื่องควบคุมประชากร จนถึงวัคซีนไมโครชิป
ทฤษฎีต่างๆ ไปไกลมาก และผลที่ตามมาในโลกจริงก็เกิดจริง
และคนที่จะมาช่วยผมขุดคุ้ยเรื่องนี้ก็คือ แคทริน จอยซ์ และไอก์ ศรีสกันธราชา
พวกคุณจะช่วยผมคุ้ยแคะแกะเกา
ว่าการสมคบคิดพวกนี้ ไปเกี่ยวพันกับคนแบบนั้นได้ยังไง
ในทฤษฎีพวกนี้มีความถูกต้องตรงไหนบ้าง
และผมควรจะเชื่ออันไหน
เพราะผมมักจะมองหาทฤษฎีสมคบคิดที่ดี ที่ผมจะสนุกได้เต็มที่
และ/หรือเอาเงินผมไปลงให้ เลยหวังว่าพวกคุณจะช่วยผมได้
เราย้อนเวลากลับไปกันหน่อยดีกว่า โอเคนะ
ย้อนกลับไปปี 2010
ตอนที่มูลนิธิของเราเริ่มก่อตั้ง มูลนิธิเน้นเรื่องอนามัยการเจริญพันธุ์
เพราะจำนวนประชากรในประเทศยากจน เป็นปัญหาใหญ่ที่สุดที่พวกเขาเจอ
เราต้องช่วยพวกแม่ๆ ที่ต้องการจำกัดขนาดของครอบครัว
ให้มีเครื่องมือและความรู้ที่จะทำแบบนั้น
ดังนั้นมูลนิธิเกตส์จึงมองไปที่ ชุมชนในพื้นที่ชนบทในกานา
และพวกเขามองหาหนทาง ที่จะขยายการเข้าถึงวิธีคุมกำเนิดที่ปลอดภัย
ให้แก่ผู้หญิงที่อยากจะสามารถ ควบคุมภาวะเจริญพันธุ์ของตัวเอง
หรือวางแผนการตั้งครรภ์
สิ่งนี้กลายมาเป็นทฤษฎีสมคบคิดที่ซับซ้อนมาก
ที่อ้างว่ามูลนิธิเกตส์ ให้ทุนแก่การทดลองควบคุมประชากร
เพื่อจำกัดจำนวนประชากรแอฟริกัน
ความไม่ไว้ใจแบบนี้มาจากไหน
เรื่องนี้เข้าไปแตะเรื่องเก่าที่แรงมากหลายเรื่อง
ทั้งเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชน
ในช่วงปี 1960
หนึ่งในสามของผู้หญิงเปอร์โตริโกโดนทำหมัน
มีเรื่องการทดลองซิฟิลิสที่ทัสคีกี
มีเยอะแยะเลย
เราในฐานะคนในสังคมได้ทำแบบนั้นไป
- เราบังคับให้คนทำหมัน - ขอออกตัวก่อน ผมไม่ได้ทำแบบนั้น
ผมบอกได้เลยว่ามีบางช่วง สมัยผมเรียนมหาวิทยาลัย
ที่ผมก็คลับคล้ายคลับคลาว่าผมทำอะไรมั่ง แต่ผมรับรองได้ว่าอันนั้นผมไม่ได้ทำ
ดีแล้วค่ะ
แต่ทำไมมันลามจากศูนย์ ไปเป็นการควบคุมประชากรได้เร็วขนาดนี้ครับ
โดยเฉพาะกับบิล เกตส์นี่น่ะ
มันเกี่ยวข้องกับนักเคลื่อนไหวต่อต้านการทำแท้ง
(เดินขบวนเพื่อชีวิต)
มันบังเอิญไปเข้าทาง ความกังวลอันชอบธรรมเหล่านั้นอย่างน่าขัน
จากนั้นก็ปี 2012
เมื่อมูลนิธิเกตส์เข้าไปเกี่ยวข้อง กับการรณรงค์ครั้งใหญ่อันใหม่นี้
ทุกอย่างนี่ก็เลยลงล็อก
องค์กรตะวันตกที่ร่ำรวยเหล่านี้
ไม่ใช่แค่บอกให้เราควบคุมประชากรเท่านั้น
แต่ยังคิดยาของตัวเองขึ้นมาด้วย
นี่คือโศกนาฏกรรม
(ชุมนุมต่อต้านการทำแท้ง)
มันคือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
เหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำให้ ทฤษฎีสมคบคิดเหล่านี้มันเป็นกระแส
ก็เพราะมันมีความจริงเล็กๆ อยู่ในนั้น
ที่ว่าการสาธารณสุขมันไม่เคยเท่าเทียมเลย
(วอชิงตัน ดี.ซี.)
ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่บอกผู้คนว่า บิล เกตส์ไม่ใช่ดาร์ธเวเดอร์
"คุณรู้ได้ยังไง"
"ฉันรู้จักเขา เขาเปล่าทำ เขามัวแต่ยุ่งทำนี่ทำนั่น"
ฉันเคยเจอเขามาแล้ว 109 ครั้ง
คุณมองภาพโดยรวมในตอนนี้ยังไงบ้างคะ
โดยเฉพาะในอินเทอร์เน็ตน่ะค่ะ
เราจะมองย้อนกลับมาที่ตอนนี้ ในฐานะหนึ่งในยุคแห่งการประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่
ฉันว่าคนมากมายที่ริเริ่มอินเทอร์เน็ต
เห็นมันเป็นหนทางที่จะพาเรามาเจอกัน ที่จะขยายความรู้
และหลายอย่างในยุคแรกๆ ก็เป็นแบบนั้น
แล้วเกิดอะไรขึ้น
มันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไง
คุณได้รับเมล
มันเป็นการตัดสินใจทางธุรกิจตั้งแต่แรกๆ แล้ว
ที่จะสร้างแพลตฟอร์ม สร้างกระบะทราย สร้างสนามเด็กเล่น
และเชิญทุกคนเข้ามาร่วม
ตอนเราเปิดตัวครั้งแรก เราหวังว่าจะมีผู้ใช้ประมาณ 400 ถึง 500 คน
ตอนนี้เรามีผู้ใช้ 100,000 ราย ดังนั้นใครจะรู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง
เพราะถ้าไม่มีพวกเราทั่วโลก ที่คอยใส่อะไรเข้าไปอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะการแสดงความคิดเห็น หรือจะรูปแบบไหนก็ตาม
สิ่งเหล่านี้ก็จะเป็นแค่ภาชนะที่ว่างเปล่า
มันเลยกลายเป็นโมเดลธุรกิจแบบ "ไว้ค่อยแก้กันทีหลัง"
(ปี 1996)
กฎหมายนี้เป็นกฎหมาย ที่ก่อเกิดการปฏิวัติอย่างแท้จริง
ที่จะนำอนาคตมายังประตูบ้านของเรา
ในยุคแรกๆ ถ้าคุณต้องรับผิดชอบ กับทุกอย่างบนแพลตฟอร์มของคุณ
คุณอาจโดนฟ้องจนไม่เหลือซาก ก่อนคุณจะคลานออกจากเปลเสียอีก
พวกเขาเลยพยายามจะสร้างการปกป้อง
เพื่อให้บริษัทเหล่านี้ได้เติบโต
อินเทอร์เน็ตเปลี่ยนเร็วเกินไป เนื้อหามันเปลี่ยนเร็วเกินไป
ถ้ารัฐบาลมีความคิดว่าจะสามารถ ควบคุมมัน จำกัดวงมัน และวางระเบียบมัน
ในขณะที่มันยังตั้งไข่อยู่ รัฐบาลต้องล้มเหลวแน่ๆ
ดังนั้นกฎหมายที่เรียกว่า มาตรา 230 ฉบับนี้ตัดสินว่า
แทนที่จะให้แพลตฟอร์มต้องรับผิดชอบ กับสิ่งที่ไหลผ่านมาบนแพลตฟอร์มพวกเขา
พวกเขาไม่ต้องรับโทษ จากความรับผิดชอบต่อเนื้อหานั้น
กฎหมายนี้คุ้มครองผู้บริโภคจากการผูกขาด
มันรับประกันความหลากหลายของความคิดเห็น ซึ่งเป็นหลักการของประชาธิปไตยของเรา
บางทีที่สำคัญที่สุดคือ มันช่วยเสริมประโยชน์ส่วนรวมให้ดีขึ้น
แต่ตอนนั้นที่มาตรา 230 ถือกำเนิดขึ้น
เรากำลังพูดถึงบริษัทที่มีโมเด็มเป็นแผงๆ
กับการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตด้วยระบบทีหนึ่ง
มันจึงสมเหตุสมผล ที่พิจารณาว่าบริษัทพวกนี้เป็นแค่
ท่อถ่ายโอนข้อมูลที่เป็นกลาง ตามที่มาตรา 230 คิดไว้
แต่ตอนนี้กฎหมายนี้ช่วยปกป้องคนรวยที่สุด และบริษัทที่ทรงอำนาจที่สุด
ในประวัติศาสตร์โลก
ฉันคิดว่าสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง ก็คือมันเป็นสื่อกลางที่ดี
ให้กับการซ่อนตัว และการไม่เปิดเผยตัวของพวกประสงค์ร้าย
แบบว่าทีวีและรายการที่ออกอากาศ แม้แต่การออกอากาศก็มีข้อจำกัด
หนังสือพิมพ์มีข้อจำกัด ของที่จับต้องได้มีข้อจำกัด
แต่แล้วคุณก็นำเสนอสิ่งนี้ ที่สนุกและชวนให้ติดงอมแงม
และเต็มไปด้วยเรื่องบ้าๆ
มันสวยงาม มันเปล่งประกาย
มันน่าสนใจมาก และชีวิตคุณก็น่าเบื่อ
ทุกอย่างก็เพื่อให้คุณเข้าหามันใช่ไหมล่ะ
และถ้ามันทำให้คุณจดจ่ออยู่ได้ แล้วก็เริ่มปั่นสิ่งต่างๆ
เพื่อจะทำให้คุณหมกมุ่นกับมันลึกไปเรื่อยๆ
ทีนี้คุณก็จะไม่กลับขึ้นมาอีก
- สวัสดี - สวัสดีค่ะบิล
ภูมิหลังของเราต่างกันมากนะ
ผมไม่ใช่ศิลปิน ส่วนคุณไม่ใช่โปรแกรมเมอร์
โอเค แต่จะบอกว่าคุณไม่ใช่ศิลปินซะเลย ฉันก็รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม
- ขอบคุณมากที่ชม - แต่ฉันไม่ใช่โปรแกรมเมอร์แน่นอน
เมื่อดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเราจากข้อมูลที่ผิดๆ
คุณรู้สึกว่าสี่ปีที่ผ่านมานี่มันรุนแรงขึ้นไหมครับ
ฉันว่าเราต่างก็เคยเห็น
ว่าข้อมูลผิดๆ สามารถ ทำลายชีวิตผู้คนได้ยังไงบ้างมาแล้ว
ใช่เลยครับ
เดี๋ยวนี้เรามีวิธีการรับข่าวสารข้อมูล
ที่เกี่ยวข้องอย่างมาก
กับการที่ความบันเทิงและข้อมูลเข้าใกล้กัน
มากกว่าที่เคยเป็นมาในอดีต
ครับ ความคิดที่ว่าถ้ามันสุดโต่งและตลกมาก
มันก็เกือบจะเหมือนว่า
"โอเค มันอาจจะไม่จริง แต่มันทำให้ฉันหัวเราะได้"
หรือ "ฉันอยากให้มันเป็นเรื่องจริงจัง"
ใช่ เรื่องที่บันเทิงก็คือ
"บิล เกตส์เกลียดสิ่งที่คนพูดกัน เรื่องที่ว่าเขาเกี่ยวข้องกับวัคซีน"
หรือ "เลดี้กาก้าอับอายมากกับข่าวลือพวกนี้"
แต่สำหรับฉัน
ฉันชินกับคำโกหกเกี่ยวกับฉัน ที่ถูกตีพิมพ์ออกมาตั้งแต่ฉันอายุ 20 แล้ว
ฉันเป็นนักแสดง ฉันเลยคิดว่ามันตลกดี
เห็นชัดเลยว่าคนคิดกันว่า คุณไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเป็น
เพราะคุณแต่งหน้าจัดมากและ…
ฉันเป็นแบบนี้จริงๆ นี่คือสิ่งที่ฉันเป็นจริงๆ
นี่คือแก้วที่ฉันใช้ดื่มทุกวัน
นี่คือเพชรที่ฉันใส่ในกาแฟตอนฉันประหม่า
มันไม่ใช่เพชรแท้ เป็นของปลอม
ฉันรู้สึกว่าฉันรู้จากประสบการณ์ตรง ว่าผู้คนเกลียดการถูกปั่นหัวแค่ไหน
ความบันเทิงที่เป็นรูปแบบหนึ่งของการปั่นหัว คือส่วนสำคัญในอาชีพฉัน
ตอนฉันไปงานประกาศรางวัลเอ็มทีวี กับทหารที่ปลดประจำการ
ช่วงที่มีนโยบาย "อย่าถาม อย่าบอก"
ฉันใส่ชุดที่ทำจากเนื้อ
และมีแฟนๆ ที่ชอบมาก เพราะพวกเขาคิดว่ามันฉลาด
พวกเขาพูดว่า "เธอใช้ความบันเทิง เพื่อส่งเสริมวาระทางการเมืองของเธอ"
แต่มันกวนใจคนที่ไม่อยากพูดถึง สิทธิของกลุ่มเพศทางเลือกในตอนนั้นจริงๆ
หยุดคอนเสิร์ตของเลดี้กาก้า
บังเอิญว่าวิธีอุบาทว์ของเธอไม่ค่อย เป็นไปตามวิถีของพระเจ้าน่ะสิจ๊ะ
วิธีอุบาทว์ของฉันเหรอ
การทำอะไรที่ก่อกวน ฉันคิดว่าที่ฉันพยายามจะบอกก็คือ
ฉันรู้ดีเลยในฐานะนักแสดง ว่าผู้คนเกลียดมันแค่ไหน
ในกรณีของผม ส่วนใหญ่มันเกี่ยวกับวัคซีน
ซึ่งผมเกี่ยวข้องกับวัคซีนจริง
ส่วนนั้นคือเรื่องจริง
แต่ถ้ามีแค่หนึ่งหรือสองคน ไม่ใช่ปรากฏการณ์ในวงกว้าง
ผมคงจะพยายามพูดว่า
"เดี๋ยวก่อนสิ ไปหาเรื่องอย่างอื่นเถอะ อย่าหาเรื่องกับวัคซีน"
ส่วนตัวคุณอาจจะไม่รู้สึกเดือดร้อน
แต่มันอาจส่งผลต่อความสัมพันธ์ และความไว้ใจของคนต่อวัคซีนไปเป็นร้อยปี
และถ้าประชาชนสูญเสียความไว้ใจ จะไม่มีทางที่จะหยุดมันได้
ใช่
ไอก์ ตอนนี้ผมจะดึงคุณมาร่วมวงสนทนาด้วยแล้ว
ผมรู้สึกอเมริกามีลักษณะบางอย่าง
ความรู้สึกว่าจำเป็นต้องแต่งเติมนี่
ทุกย่างก้าว เราสำรอกความคิดออกมา แล้วก็แต่งเติมความจริงเพิ่มเข้าไปสักอย่าง
มันคือเกมพรายกระซิบที่อัปสเตอรอยด์
นั่นละที่ทำให้เราได้ทฤษฎีสมคบคิด เรื่องวัคซีนไมโครชิปออกมา
เราตั้งชื่อไว้แล้วรึยังครับ
ทฤษฎีโควิดเหรอ หรือทฤษฎีไมโครชิป
ผมอยากจะเรียกมันว่า ทฤษฎีสมคบคิดวัคซีนไมโครชิป
- โอเค ใช่ - คุณมีอะไรที่ดีกว่านี้ไหม
เปล่า ผมแค่ว่ามันยาวไป แต่ก็มีคำที่เอาไปใช้ค้นหาได้อยู่ในนั้นครบนะ
ซึ่งเป็นประโยชน์ในบอร์ดเรดดิต
- มันเหมาะกับเสิร์ชเอนจินที่สุด - มันคืออะไร บอกภาพรวมผมหน่อย
โอเค ผมกำลังฟังรายการเบรกฟาสต์คลับ
อรุณสวัสดิ์ ทุกคนนี่คือเบรกฟาสต์คลับ
ถ้าคุณเพิ่งเข้ามาฟัง เรากำลังพูดถึงโดนัลด์ ทรัมป์
เพิ่งเป็นข่าวเมื่อวาน ว่าเขากับภรรยาติดเชื้อโควิด
คุณคิดว่าเป็นเรื่องจริงไหม หรือเรื่องแหกตา
คุณคิดว่าเขาติดโควิดจริงไหม
เขามาพูดเรื่อยเจื้อยยามเช้า
แล้วก็เริ่มหันเหการสนทนา ไปในทิศทางที่ผมคาดไม่ถึง
นี่ผมชาร์ลามาญดาก็อด เลนาร์ด แมคเคลวีย์พูด
ผมไม่เชื่อ ผมว่านี่อาจเป็นลูกเล่น
เพื่อทำให้วัคซีนถูกๆ ที่พวกเขารีบทำออกมาดูปลอดภัย
เขาจะไปฉีดออกทีวีทั่วประเทศ ทันใดนั้นก็หายเลย
ลวงตาให้ประชาชนเชื่อว่าวัคซีนปลอดภัย
เขาจะดูเหมือนฮีโร่ เพราะเขาเป็นคนแรกที่ลอง
คนเป็นล้านเข้าแถวรอฉีด แล้วก็ตู้ม ฝังไมโครชิปให้ทุกคนได้แล้ว
แล้วผมก็แบบ "โห เขา… ทุกคนรู้ว่าเขาล้อเล่นใช่ไหม"
ผมก็จำเรื่องนั้นช่วงโควิดได้เหมือนกัน
โควิดเป็นช่วงที่ทุกคนถูกกักตัวนานจนเป็นบ้า
และความคิดว่าเราควรไว้ใจวัคซีนนี้หรือไม่
นั่นคือประเด็นของการสนทนา
ใช่ แต่เขาพูดถึงสี่ครั้ง
ไมโครชิป ฝังไมโครชิป ไมโครชิป ฝังในร่างตรง…
ผมก็แบบ
"คนได้ยินแล้ว จะไม่คิดว่าเขาพูดเล่นหรือเปล่าเนี่ย"
แล้วผมก็สงสัยว่าจะรายงานเรื่องนี้ยังไง
"คนเชื่อเรื่องนี้ไหม มีกี่คนที่เชื่อเรื่องนี้"
"และสิ่งนี้จะส่งผล ต่อการต่อสู้กับไวรัสโควิดของเรายังไง"
ผมแปลกใจจริงๆ ที่จนถึงจุดนั้น
คุณยังมีความหวังว่าข้อความจะยังกระจ่างได้
ครับ
ที่ผมจำได้ในตอนนั้น สมองเรามั่วไปหมด
คิดถึงสารคดีไทเกอร์คิงกับสูตรซาวร์โด
ผมเลยสงสัยว่าเราจะใช้วิธีการแกะรอยผู้สัมผัส
เพื่อแกะรอยคำโกหกจนถึงต้นตอของมันได้ไหม
และจุดเริ่มต้นของเรื่อง ทฤษฎีสมคบคิดวัคซีนไมโครชิปนี้เริ่มขึ้น
จากเรดดิต "ถามได้ทุกเรื่อง" ที่บิล เกตส์เป็นพิธีกร
และเขาทำนายว่าในอนาคต พวกเราทุกคน
จะมีประมาณว่าบัตรประชาชนดิจิทัล
ไม่ใช่ไมโครชิป ไม่ใช่สิ่งที่ฝังเข้าไปในร่างกาย
แต่นั่นล่ะคือจุดเริ่มต้น
แล้วจากตรงนั้น เกิดอะไรขึ้นหลังจากคนเห็นเอเอ็มเอนี้ครับ
มันเดินทางผ่านอินเทอร์เน็ตไปยังสวีเดน
ที่ซึ่งพวกไบโอแฮกเกอร์…
คือพวกที่ชอบฉีดเทคโนโลยีเข้าไปในร่างกาย จะได้กลายเป็นไอรอนแมนน่ะเหรอ
คนพวกนี้เป็นผู้สนับสนุน
พวกเขาฉีดตะกั่วเข้าเส้นเลือด
และสนับสนุนแนวคิด ให้มนุษย์กลายเป็นหุ่นยนต์เนี่ยนะ
พวกเขาเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่ง ของเทคโนโลยีที่ฝังในร่างกายได้
- ผมไม่ได้มาในฐานะตัวแทนการไบโอแฮก - ไม่เอาน่า
เพราะแบบนี้คนถึงไว้ใจสื่อไม่ได้ พูดมาตรงๆ สิครับ
- โอเค คนพวกนี้ติดจะไม่เต็มเต็ง - ขอบคุณ
เห็นไหมว่านี่ขนาดสองคูณสิบสองมิลลิเมตร
มันขนาดเท่ากับเมล็ดข้าวพันธุ์หรู
ไบโอแฮกเกอร์พวกนี้กำลังมองหาโอกาส
ที่จะทำให้ประเด็นเรื่อง ไมโครชิปที่ฝังเข้ามนุษย์ก้าวหน้าไป
ผมติดตั้งระบบลงชื่อเข้าใช้ครั้งเดียว กับแล็ปท็อปผม
ปลดล็อกโทรศัพท์ เปิดประตูเข้าไปในบ้าน
ไซเฟอร์ ไบโอแฮกเกอร์ที่กำลังสนใจเรื่องนี้อยู่
พาดหัวข่าวที่ปลุกปั่นนิดๆ ชี้นำผิดหน่อยๆ
มันบอกว่า "บิล เกตส์จะใช้ การฝังไมโครชิปเพื่อสู้กับไวรัสโคโรนา"
เขาพาดหัวข่าว
หมายความว่าไง เขาเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์เหรอ
นี่แหละปัญหา เราสามารถ โพสต์พาดหัวข่าวได้อย่างกับมันคือข้อเท็จจริง
ก็คือเขาเชื่อไม่ลืมหูลืมตาแล้วพูดว่า
"มันต้องมีอะไร ที่จะถูกฉีดเข้าไปในร่างกายเราแน่ๆ"
ใช่ และคุณก็รู้ว่าอินเทอร์เน็ตทำงานยังไง
มันทำลายมนุษยชาติ เร็วกว่าที่เราจะคาดถึงน่ะเหรอ
คือว่า…
เราควรคุยกับคนที่อยู่ในยุคเริ่มแรก
ของการปฏิวัติทางคอมพิวเตอร์นี่จริงๆ เขาชื่ออะไรนะ บิล บิล เกตส์
(กฎแห่งเสรีภาพ)
สวัสดีครับ นี่อดัมกับรายการลอว์ออฟลิเบอร์ตี้ วันนี้ผมอยากคุยกับคุณถึงบทความนึง
ดูนี่นะครับ
บทความนี้ไปอยู่บนโต๊ะของบาทหลวงที่แจ็กสันวิลล์
เขาเลยทำวิดีโอยูทูบ
บทความเขียนว่า
"บิล เกตส์จะเปิดตัวแคปซูลที่ฝังเข้าสู่มนุษย์ได้
ที่มี 'ใบรับรองดิจิทัล'
ที่สามารถแสดงว่า ใครที่ตรวจหาเชื้อไวรัสโคโรนาผ่านแล้ว"
เรื่องนี้น่าเป็นห่วงจริงๆ สำหรับชาวคริสต์ที่เชื่อในคัมภีร์ไบเบิล
ที่รู้ว่าคัมภีร์ไบเบิลบอกอะไรไว้ เกี่ยวกับช่วงสิ้นสุดยุค
รู้ว่าคัมภีร์ไบเบิลบอกว่าจะมีศัตรูของพระคริสต์
ชายผู้ประกาศตนเป็นพระเจ้า ที่มอบเกียรติยศแก่มังกร
ซึ่งก็คือปีศาจ
เขาตั้งชื่อวิดีโอนี้ว่า "บิล เกตส์ การฉีดฝัง วัคซีนไมโครชิปเพื่อต้านไวรัสโคโรนา"
เขาเพิ่มคำว่า "วัคซีน" เข้าไป
(บิล เกตส์คือปีศาจ)
(ไม่เอาไอ้หัวเข็ม)
ผมเคยอ่านบทความเกี่ยวกับ การใส่ชิปเข้าไปในวัคซีนมา
เมื่อไหร่ลิ้นสองแฉกของบิล เกตส์ จะโผล่ออกมาจากปากเขา
แล้วเขากับหางของเขาจะโผล่มาเมื่อไหร่
แล้วพอกล้องกับ 5จีออกมาแล้วยังไง
พวกเขาจะสแกนทุกคนเหรอ เราต้องโดนสแกนเหรอ
ใช่ ผมจำได้ว่าผมอยู่ที่ งานชุมนุมต่อต้านวัคซีนที่ออเรนจ์เคาน์ตี้
และผู้คนก็พูดกันถึงบิล เกตส์เยอะมาก
พวกเขาพูดถึงเขาอย่างกับเขาเป็นธานอส
อย่างกับว่าเขาต้องการให้ ประชากรหนึ่งในหกหายวับไป
ผมว่ามันจำเป็นต้องพูดว่า แม้แต่ก่อนเกิดโรคระบาด
ก็มีกลุ่มคนที่ต่อต้านวัคซีนอยู่แล้ว
(วัคซีนฆ่าคน)
มีบางส่วนที่คุณจะคิดว่าน่าจะเป็นฝ่ายซ้าย
บางพวกก็เป็นฝ่ายขวา นอกจากทั้งสองฝ่ายก็ยังมีคำว่าอิสรภาพ
แล้วรัฐบาลรู้ไหมว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่
มันกลายเป็น "มีชิปอยู่ในวัคซีน" ได้ยังไง
แบบว่าชิปจะผ่านเข็มได้ยังไง ผมไม่รู้ แล้วไหนจะแหล่งพลังงานอีกล่ะ
นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมได้สัมผัสทฤษฎีสมคบคิดเต็มๆ
ที่บอกว่าผมมีเอี่ยวในการสร้างโรคระบาดนี่ขึ้นมา
นั่นเป็นหนึ่งในทฤษฎีที่สุดโต่งที่สุด
มันจึงเป็นเรื่องใหม่และน่าประหลาดใจมาก
(วอชิงตัน ดี.ซี.)
ช่วงที่เกิดโรคระบาด เราจะคุยกันเป็นประจำ
บ่อยครั้งที่จะเป็น "โอเค ว้าว โลกนี้บ้าไปแล้ว"
"คุณโอเคอยู่ไหม"
"คุณมองเรื่องนี้เหมือนที่ผมมองไหม" และ "คุณได้ข่าวล่าสุดหรือยัง"
การที่เราสื่อสารกันตลอดช่วงนั้น เป็นการบำบัดทางจิตที่ดีมาก
เพราะผมจะบอกว่า
อย่างน้อยผมก็ได้รู้ว่า มีคนที่เข้าใจสิ่งที่ผมกำลังเผชิญอยู่
ฆ่าบิล เกตส์
ในช่วงที่เกิดการแพร่ระบาดใหม่ๆ คนกล่าวหาว่าผมกำลังหากินกับโรคนี้
และพูดถึงขนาดว่าผมจงใจปล่อยวัคซีนออกมา
ที่ทำให้คนตายไปเป็นล้าน
- ใช่ - มันเหมือนเอาความจริงมาพูดกลับด้าน
แทนที่จะใช้เงินเป็นพันล้านเพื่อช่วยคนเป็นล้าน
กลายเป็นผมฆ่าคนเป็นล้านๆ เพื่อให้ได้เงินพันล้าน
ใช่ และเมื่อคุณคุยกับผู้คน
ที่คิดอะไรที่มันไม่จริงจนหลุดโลก และคุณพูดว่า
"นั่นมันไม่จริงเลย คุณสรุปมาแบบนี้ได้ยังไง"
ผมต้องบอกเลยว่าบ่อยครั้งมาก ที่จะกลายเป็นว่า "ก็มีคนเอาทวีตให้ฉันดู"
ดังนั้นคุณสามารถเอาเรื่องไม่จริง
ทวีตมันและรีทวีตมันอีกแสนครั้ง จากนั้นมันจะกลายเป็นข้อเท็จจริง
(นิวยอร์กซิตี้)
พ่อจำได้ว่าเรามีกฎ
ว่าตอนกลางคืนจะมีช่วงเวลาที่ห้ามลูกใช้มือถือ
บางครั้งแม่ไปเข้านอน และพ่อต้องเป็นผู้คุมกฎ
แต่สุดท้ายก็กลายเป็นว่า ลูกมีมือถืออีกเครื่องรึอะไรสักอย่าง
แต่ลูกเคยรู้สึกไหม แม้แต่ในวัยนี้แล้ว ว่าตัวเองใช้มือถือ
และอยู่กับโซเชียลมีเดียมากเกินความจำเป็น
พระเจ้า ใช่เลยค่ะ ติ๊กต็อกนี่เล่นแล้วติดมาก หนูเข้าดูตลอด
แล้วลูกบังเอิญเคยเจอ ข้อมูลผิดๆ บ้าบอเกี่ยวกับพ่อบ้างไหม
ข้อมูลผิดๆ บ้าบอเกี่ยวกับพ่อเหรอ เจอประจำ
หนูเคยโดนเพื่อนตัดสัมพันธ์ เพราะข่าวลือเรื่องวัคซีนด้วยซ้ำไป
แต่หนูเป็นนักศึกษาด้านสาธารณสุขที่สแตนฟอร์ด และหนูว่ามันมีความแตกต่างเล็กน้อย
ในการสื่อสารข้อมูลด้านสาธารณสุข หรือข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่ถูกต้องอยู่มากมาย
ไม่รู้สิ
พ่อต้องเรียนรู้มากกว่านี้ เพราะพ่อยังเชื่ออย่างไร้เดียงสาว่า
การสื่อสารดิจิทัล สามารถเป็นพลังที่จะพาเรามารวมกัน
เพื่อมาถกกันอย่างมีเหตุมีผล
หนูว่าอย่างหนึ่ง ที่พ่อยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องอินเทอร์เน็ต
คือไม่ใช่ตรรกะและข้อเท็จจริงที่จะชนะ
ผู้คนต้องการหลบหนี
พวกเขาอยากหัวเราะ พวกเขาต้องการวิดีโอที่น่าสนใจ
พวกเขาอยากถูกดึงออกจาก ความเป็นจริงที่น่าเบื่อ
คลิปวิดีโอของพ่อในอินเทอร์เน็ตที่ดังที่สุด
คือคลิปที่พ่อพยายามเต้นแดบ
บิล คุณเต้นแดบให้ดูหน่อยได้ไหม ให้ตายสิ บิล
หรือพ่อกระโดดข้ามเก้าอี้
จริงไหมที่คุณกระโดดข้ามเก้าอี้ได้จากท่ายืน
ขึ้นอยู่กับขนาดของเก้าอี้ ผมจะโกงนิดนึงนะ
เยี่ยม!
คลิปพวกนั้นมีคนชอบดูมากที่สุด เพราะคนอยากหนีจากสิ่งต่างๆ
หนูเลยว่าโลกออนไลน์ ข้อเท็จจริงและเหตุผลไม่ชนะเสมอไป
แต่เรื่องแบบที่ว่าพ่อทำเงินได้มากมายจากวัคซีน
พ่อไม่รู้จะไปหายังไงเลยว่ามันมาจากไหน
มันไม่เหมือนองค์กรทางการเมือง
มันก็แค่ความบ้าคลั่ง แล้วใครที่ส่งเสริมเรื่องนั้น
หนูว่ามันคือความกลัว ทุกคนติดอยู่ในบ้านช่วงเกิดโรคระบาด
เราทุกคนกลัวตัวเองจะตาย
ไม่มีใครรู้จริงๆ ว่าจะไว้ใจอะไรหรือเชื่ออะไรได้
สังคมเราก็เลยทำแบบนั้น
ใช่ โซเชียลมีเดียในช่วงโรคระบาดนี่คือแย่ที่สุด
มองอะไรง่ายดายเกินไป
พ่อรู้สึกว่ามันน่ากลัว
เพราะพ่อคิดถึงประชาธิปไตย ในแง่การเอามาใช้ถกกันในประเด็นต่างๆ
ซึ่งตรงข้ามกับการแยกเขาแยกเราโดยสิ้นเชิง
แล้วถ้าเกิดมีโรคระบาด ที่หนักกว่าเป็นสิบเท่าขึ้นมาล่ะ…
อย่าพูดแบบนั้นค่ะ พวกเขาจะคิดว่าพ่อเป็นคนทำ
- ใช่ พ่อกำลังทำอยู่ - อย่าพูดแบบนั้น หยุดเลย
พ่อจะเที่ยวไปบอกใคร ว่าจะเกิดอะไรขึ้นไม่ได้นะคะ
แล้วถ้ามันเกิดขึ้นพวกเขาก็จะแบบ "นั่นไง!"
ไม่ตลกเหรอ
นี่จะเป็นคอนเทนต์สั้นที่ไม่ดี
ที่จะไปทั่วทุกที่ มีคนดูเป็นล้านๆ ถ้าพ่อพูดออกมา
โอเค
ฉันทำงานด้านประวัติศาสตร์กฎหมายยุคกลาง และฉันดูวิธีที่ประวัติศาสตร์ถูกสร้างขึ้น
ประวัติศาสตร์ที่เป็นทางการ พวกมันถูกสร้างขึ้นมายังไง
มีส่วนไหนบ้างที่เข้าไปอยู่ในนั้น
มันมักจะเป็น การผสมผสานปัจจัยหลายอย่างรวมกันเสมอ
แต่ทฤษฎีสมคบคิดมักจะมีเรื่องเดิมๆ เหมือนกัน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เรามีความสุข และทุกอย่างดีหมด
เราควบคุมได้ และเราก็ปลอดภัย
และแล้วสัตว์ประหลาดก็เข้ายึดครอง แต่ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันทำแล้ว
ทุกอย่างดูปกติดี
เพราะสัตว์ประหลาดคอยดู ว่าทั้งหมดนี้ต้องเป็นความลับ
พวกมันเปลี่ยนรูปร่างและขนาดได้ พวกมันอาจดูเหมือนอะไรได้ทั้งนั้น
แต่เรื่องของเรื่องคือ สัตว์ประหลาดพวกนี้ควบคุมสื่อ
พวกมันควบคุมภาพลักษณ์ของตัวเอง
จึงมีเพียงไม่กี่คนที่มองเห็นสัตว์ประหลาดพวกนี้ได้
และถ้าทุกคนพิเศษพอ
ก็จะสามารถดูสัตว์ประหลาดออก ไม่ว่าพวกมันจะหน้าตาเป็นยังไง
มีแต่ฮีโร่ของเรื่องนี้ที่รู้ความจริง
แล้วพวกเขาก็มาเพื่อช่วยโลก
แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ
แบบฉันจะได้เป็นนักล่ามังกรเหรอ เอาสิ ฉันลงชื่อด้วย
และแล้วก็มีเครื่องมือวิเศษ ที่เรียกว่าอินเทอร์เน็ตเกิดขึ้นมา
มันเป็นเทพนิยายเกี่ยวกับตัวตนของคุณ
และมันคือเส้นทางสู่การเป็นฮีโร่ของคุณ
และแก่นของทฤษฎีสมคบคิดคือ การที่มันช่วยให้คุณได้มองเห็นตัวเอง
นี่คือการต่อสู้ระหว่างความดีกับความชั่ว และนั่นคือวิธีที่พวกเขามองโลก
- อวสาน - อวสาน
หนังสือนี่แปลกจัง
- จะให้อ่านอีกรอบไหม - ไม่
โอเค
(สำนักงานเกตส์เวนเจอร์ส)
เราไม่ได้เริ่มแกะรอยการให้ข้อมูลผิด อย่างจริงๆ จังๆ
จนกระทั่งช่วงต้นของการแพร่ระบาด
- สวัสดี - สวัสดี บิล
- ไง - สวัสดี บิล
ผมคิดว่าสิ่งที่บิลกังวลที่สุดคือข้อมูลผิดๆ
ที่เกี่ยวกับหัวข้อและปัญหาที่เขาทำอยู่
ไม่ว่าจะเป็นภาวะโลกร้อน เตรียมพร้อมรับมือโรคระบาด
การขยายการอนามัยโลก
เราแค่ต้องมีการเตรียมรับมือ ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในส่วนนั้น
เราจะให้คุณได้ดูในสิ่งที่คุณยังไม่เคยเห็น
เราจะให้คุณดูบางอย่าง ที่กำลังร้อนแรงอยู่ในตอนนี้
และผมต้องขอโทษด้วย เพราะบางอันมันไม่น่าดูเลย
ถ้ามันมีการแบ่งว่าข้อมูลผิด เป็นยังไงบ้างในช่วงเวลาต่างๆ
มันเคยเป็นแบบแยกเป็นเรื่องๆ
สิ่งที่เกิดขึ้นคือผู้คนเก่งมาก
ในการเอาสิ่งต่างๆ มามัดรวม จนเป็นทฤษฎีสมคบคิดสเกลใหญ่
ที่มีทั้งเรื่องไมโครชิป พื้นที่เพาะปลูก
เทคโนโลยีวัคซีน เรื่องการชักใยการเมืองโลก
นี่คือบอร์ดแสดงข้อมูลผิด เกี่ยวกับตัวคุณแบบเรียลไทม์
สิ่งที่คุณเห็นอยู่ตอนนี้
พวกนี้คือโพสต์และประเด็นทั้งหมด ที่มีส่วนทำให้ปริมาณออกมาอย่างที่เห็น
แต่ผมสงสัยว่าอย่างเรื่องไมโครชิป
ลดลงเหลือศูนย์แล้วหรือว่ายังอยู่
ไม่ นั่นเท่ากับหนึ่งในสี่ ของส่วนต่างๆ ที่เยอะแยะพวกนั้น
อันนี้น่าสนใจทีเดียว
เส้นสีฟ้านี้คือที่เกี่ยวกับสภาพอากาศ
เยอะเลยที่เป็นเรื่อง การชักใยด้านการผลิตอาหาร
ผมขอเลื่อนลงมาข้างล่างหน่อยนะครับ
หนึ่งในข่าวลือและทฤษฎีสมคบคิดที่เพิ่งเกิดขึ้นมา
คือคุณได้ออกแบบสร้างเห็บขึ้นมา ที่เวลาพวกมันกัดคน
จะทำให้คนแพ้เนื้อที่เรากินๆ กันอยู่
และว่านี่คือทฤษฎีเพื่อที่จะ กระตุ้นความต้องการเนื้อสัตว์สังเคราะห์
และปรากฏว่ามีคนอเมริกัน 450,000 คน ถูกเห็บพวกนี้กัดแล้ว
และตอนนี้พวกเขาจะเปลี่ยน ไปบริโภคเนื้อสัตว์ทดแทน
และนั่นเป็นส่วนหนึ่ง ของแผนการเก็งกำไรเนื้อสังเคราะห์
เห็นได้ชัดว่าด้วยความพิลึกพิลั่นของอันนี้
ผมคิดว่าอันนี้ถูกแชร์ไปในวงกว้างกว่าเล็กน้อย
เพราะมันสุดยอดมาก
ที่คนปกติจริงๆ จะรู้สึกแบบว่า "นี่มันบ้าดี"
และมันถูกนับเข้ากลุ่มเป็นกลางหรือทางบวก
ดีใจที่คุณหัวเราะนะ ผมรู้สึกว่าไอ้นี่น่าหดหู่เป็นพิเศษ
มันน่าสนใจที่ได้รู้ว่าจะสู้กลับยังไง
เพราะมีวิธีตอบโต้มากมายที่อาจทำให้แย่ลง
ใช่ค่ะ เราสังเกตเห็นว่า ถ้าคุณตรวจสอบข้อเท็จจริง
บ่อยครั้งมันกลายเป็นการเน้นเรื่องนั้น ให้คนเห็นมากขึ้น
ใช่
ผมชอบกลุ่มคำนั้นนะ ดูดีมากเลย
- ครับ - เป็นรายการสิ่งที่ต้องทำของผม
เมื่อพูดถึงข้อมูลผิดๆ บิลเป็นคนที่อดทนเก่งมาก
บางเรื่องมันบ้า บ้ามากจนแทบจะทำให้เขาหัวเราะ
แต่เวลาคุณคุยกับบิล
ผมคิดว่าข้อมูลผิดๆ นี่ เป็นอะไรที่งงมากสำหรับเขา
เพราะมันยังไม่ชัดเจนว่าเราจะแก้ปัญหายังไงดี
ให้มันเป็นหลักเป็นฐานและเป็นระบบ
ในช่วงที่เกิดโรคระบาด
ตอนที่เราดูวิดีโอที่คนที่นอนโรงพยาบาลบอกว่า
"ตอนนี้ฉันอยากได้วัคซีน"
และคุณเห็นมีคนอธิบายให้พวกเขาฟัง ว่ามันสายเกินไปแล้ว
คุณอาจนับการที่มีคนตายเป็นล้านๆ คน
ว่าเป็นผลของการให้ข้อมูลผิดๆ ได้
มันยากที่จะทำความเข้าใจ และยอมรับเรื่องอะไรแบบนี้
ตอนฉันอายุ 20 ต้นๆ มีข่าวลือว่าฉันเป็นผู้ชาย
และฉันเดินทางไปทั่วโลก
ฉันเดินทางไปออกคอนเสิร์ต ไปโปรโมตเพลงของฉัน
และเกือบทุกการสัมภาษณ์ที่ฉันเข้าร่วม พวกเขาพูดว่า "คือว่าเรา…"
มันมีภาพในอินเทอร์เน็ตที่ถูกตกแต่งมา
โอ้โฮ
แล้วพวกเขาก็แบบ "มีข่าวลือว่าคุณเป็นผู้ชาย"
"คุณมีอะไรจะพูดไหม"
คุณเคยเข้าอินเทอร์เน็ตไหม เลดี้กาก้า
- ฉันพยายามอยู่ให้ห่าง - ใช่ เพราะมันมีข่าวลือบ้าๆ เต็มไปหมด
- เหรอคะ - ครับ
- อยากฟังสักสองสามอันไหม - ฉันมั่นใจว่าฉันไม่มีทางเลือก
มีคนบอกว่าเลดี้กาก้า เป็นชายหนุ่มที่มีเครื่องเคราใหญ่มาก
แล้วข่าวลือบ้าๆ ที่ว่าคุณเป็นกะเทยแท้ละคะ
ตอนคุณอ่านเจอ คุณรู้สึกยังไงบ้าง
น่าสนใจดี ปกติศิลปินจะออกแถลงการณ์ว่า
"เรื่องนี้ไม่เป็นความจริง" แต่คุณกลับรู้สึกสนุก
ฉันจะมัวเสียเวลาไปแถลงข่าว ว่าฉันมีไอ้จ้อนหรือเปล่าไปทำไม
แฟนคลับฉันไม่สน ฉันก็เหมือนกัน
เหตุผลที่ฉันไม่ตอบคำถามนั้นเป็นเพราะ
ฉันไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นเหยื่อคำโกหกนั้น
แต่ฉันคิดว่าถ้าเกิดมีเด็กสักคนที่ถูกกล่าวหาแบบนั้น
จะคิดว่าบุคคลสาธารณะอย่างฉัน จะรู้สึกละอายใจไหม
ฉันว่าที่ฉันจะพูดคือฉันเคยอยู่ในสถานการณ์ต่างๆ
ที่การแก้ไขข่าวลือไม่ได้เกิดประโยชน์ต่อ…
ฉันนึกถึงความเป็นอยู่ที่ดีของผู้คน
เพราะฉะนั้น
ฉันพยายามหาทางกระตุ้นความคิด และเข้าไปหยุดด้วยวิธีอื่น
ฉันพยายามใช้ข้อมูลที่ผิดนั้น ไปสร้างจุดเปลี่ยนอีกจุดหนึ่ง
ฉันคิดว่าผู้คนมักจะคิดว่า คนที่ร้องเล่นเต้นแสดงอย่างฉัน
ว่าการแสดงของฉันคือสิ่งที่ไม่จริง
แต่สำหรับฉัน มันคือความจริงที่สุด ที่คุณจะเห็นเกี่ยวกับฉัน
มันจริงยิ่งกว่า
ข่าวลือทั้งหมดที่ถูกออกแบบมา เพื่อใช้ฉันไปล่อให้คนเข้ามาคลิกดูมากขึ้น
ใช่
คุณคิดว่าเรามีกลยุทธ์ที่จะลดสิ่งนี้ไหม
นี่เป็นประเด็นที่อ่อนไหวมาก เพราะเราอยากจะแน่ใจว่า
มันยังมีองค์ประกอบ ของเสรีภาพในการพูดที่แข็งแกร่งอยู่
ยกเว้นเสรีภาพในการพูดนั้น ไม่อนุญาตให้คุณตะโกนว่า "ไฟไหม้" ในโรงหนัง
คุณจึงต้องมาคิดใหม่ว่า ถ้าอย่างนั้นคุณทำอะไรได้บ้าง
งานวิจัยชิ้นใหม่เสนอว่า
ติ๊กต็อกอาจยัดเยียด เนื้อหาอันตรายให้กับผู้ใช้อายุน้อย
หลักๆ คือคุณต้องตัดสินใจเลือก
ว่าคุณจะยอมเสี่ยงเลือกข้าง เสรีภาพในการพูดและการออกเสียง
หรือคุณจะยอมเสี่ยงเลือกข้าง ที่อยากลบเนื้อหาที่ส่ออันตรายออก
สำหรับผมมันดูเหมือนมีการละเมิด รัฐธรรมนูญอย่างร้ายแรง
ในแง่ของการควบคุม ที่รัฐบาลกระทำต่อทวิตเตอร์เก่า
และตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว
มันมีเหตุผลที่ต้องมีรัฐธรรมนูญ
ฉันไม่ต้องให้อีลอน มัสก์มาสอนฉัน เรื่องเสรีภาพในการพูด
เขาตัดสินใจว่า เขาจะใช้เสรีภาพในการพูดเมื่อไหร่
ได้แค่บนเอ็กซ์ที่เขาเป็นเจ้าของ
เสรีภาพในการพูด ไม่อาจนำมาใช้กับสเกลขนาดนี้ได้
มันจึงให้อำนาจมหาศาลให้แก่ผู้ใช้ที่ประสงค์ร้าย
(ปี 1932)
ฉันมักจะกลับมาพูดถึงคดีนี้บ่อยๆ คดีแพ็กเกอร์ฟ้องยูทาห์
รัฐยูทาห์ห้ามไม่ให้มีการโฆษณายาสูบในรัฐ
ส่วนแพ็กเกอร์ซึ่งเป็นบริษัทยาสูบบอกว่า
"เรามีเสรีภาพในการพูด เราโฆษณาได้"
คดีนี้ยาวไปจนถึงศาลฎีกา
และผู้พิพากษาแบรนไดซ์เป็นผู้เขียนคำตัดสิน
โดยที่เขาได้โต้แย้งว่า
การที่บริษัทเอามันขึ้นป้ายโฆษณาในพื้นที่ชุมชน
สร้างเงื่อนไขที่ทำให้คนต้องหันหน้าหนี
พวกเขาต้องเบนสายตาไปทางอื่น
เราให้สิทธิพิเศษกับการพูดมากไป
แต่ให้กับผู้ฟังน้อยไป
โซเชียลมีเดียไม่ใช่เรื่องของคำพูดหรือการพูด
มันเป็นเรื่องของการขยายความ
ถ้าฉันเลือกสมัครรับข้อมูลจากคุณ นั่นก็แล้วไป
แต่ถ้าถูกบังคับให้ต้องเห็นมันล่ะ
นั่นมันคนละเรื่องแล้ว
คุณมีสิทธิ์ที่จะเป็นคนงี่เง่า คุณมีสิทธิ์ที่จะชอบให้คนเกลียด
คุณทำได้ และคอนเทนต์ ก็ยังสามารถคงอยู่ต่อไปได้
มันอยู่บนแพลตฟอร์มได้
คนที่ต้องการหามันสามารถหาได้
แต่แพลตฟอร์มไม่ได้อยู่ภายใต้ข้อผูกมัดใดๆ
ที่ต้องส่งมันออกเป็นฟีดให้คนเห็น
ดังนั้นคำถามที่ว่าแล้วใครเป็นคนขีดเส้น
ระหว่างสิทธิในการแสดงออก และอันตรายในโลกแห่งความจริง
ฉันคิดว่านี่คือคำถามสำคัญของยุคนี้เลย
(การประชุมเรื่องข้อมูลผิด ศูนย์สังเกตการณ์อินเทอร์เน็ตสแตนฟอร์ด)
ทุกอย่างที่สร้างขึ้นทุกวันนี้ สร้างขึ้นในยุคของการแบ่งขั้ว
ซึ่งก็คืออย่างที่นักสังคมสงเคราะห์ชี้ให้เห็น
มันเกิดขึ้นก่อนอินเทอร์เน็ต
เราคุยกันเรื่องการบิดเบือนข้อมูล ข่าวลือ การให้ข้อมูลที่ผิด
และมันกลายเป็นเรื่องส่วนตัวสำหรับแต่ละคน
คุณเกตส์ คุณเคยคิดไหมว่าจะเป็นแบบนี้
คุณเคยตระหนักถึงเรื่องนี้ไหม
หรือว่านี่เป็นปรากฏการณ์ที่น่าแปลกใจสุดๆ
ผมไม่คิดเลยว่าโลกดิจิทัล จะทำให้คนมาแบบจับกลุ่มกัน
และสนุกสนานกับสิ่งที่มักจะไม่ใช่ของจริง
ผมจึงค่อนข้างกังวลต่อเรื่องนี้ครับ
นี่เป็นอะไรที่มีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ
หรือมีจุดเปลี่ยนที่อะไรๆ อาจดีขึ้นบ้าง
ฉันว่ามันมีปัญหาทางเทคโนโลยี และปัญหาทางสังคม
และก็มีส่วนที่มันทับซ้อนกัน
และเพราะโซเชียลมีเดีย พาทุกคนมารวมอยู่ในที่เดียวกัน
วางพวกเขาบนโครงสร้างพื้นฐานเดียวกัน เราจึงมีพลวัต
ที่การให้คำแนะนำ การคัดเลือกสิ่งที่จะนำเสนอ
การตัดสินใจออกแบบที่แย่ๆ ถูกทำออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
วิธีที่แพลตฟอร์มส่วนใหญ่ทำให้ผู้คนมาใช้มัน คือมันให้ความรู้สึกถึงการเป็นชุมชน
ฉันเคยใช้คำอุปมาถึงฝูงนกกิ้งโครง
การที่มันบินกันเป็นฝูง
เลี้ยวไปมาพร้อมกัน
มันเกิดขึ้นได้เพราะนกแต่ละตัว สามารถมองเห็นนกเจ็ดตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด
ดังนั้นพอนกตัวหนึ่งเปลี่ยนทิศทาง
มันจึงเกิดผลกระทบเชื่อมโยงเป็นทอดๆ ที่อะไรๆ ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว
แต่มันไม่รู้เลยว่าในฝูงที่เหลือทำอะไรอยู่
คุณเห็นบางอย่าง
มันเข้ามาในฟีดของคุณ แล้วคุณก็กดไลก์
และคุณอาจจะไม่ทันคิดว่ามันมีผลกระทบ
แต่เมื่อคุณเข้าไปกด เท่ากับคุณ กำลังป้อนข้อมูลสิ่งที่คุณสนใจเข้าไปมากขึ้น
ถ้าคุณอยู่ในกลุ่มต่อต้านวัคซีน คุณน่าจะชอบทฤษฎีเคมเทรล
และถ้าคุณชอบเคมเทรล นี่ทฤษฎีโลกแบน
ก็คือมันจะแนะนำนั่นนี่ออกมาเรื่อยๆ เพราะมันกำลังแย่งความสนใจจากคุณ
แข่งกับแพลตฟอร์มอื่นที่ทำเหมือนๆ กัน
ผมว่าสิ่งที่ผมทำพลาดไป คือการคิดว่าเวลาคนเข้าอินเทอร์เน็ต
ส่วนใหญ่พวกเขาแค่ กำลังพยายามรวบรวมข้อเท็จจริง
และข้อมูลผิดๆ มันจะมีน้อยกว่านี้
แต่พอเราเชื่อมต่อกับสิ่งต่างๆ ผ่านทางอินเทอร์เน็ต แม้แต่ตัวผมเอง
ถ้ามีบทความนึงพาดหัวว่า
"คนที่เห็นไม่ตรงกันกับคุณทางการเมือง โง่กว่าที่คุณคิดซะอีก"
ผมอาจจะคลิกเข้าไปแล้วคิดว่า "จริงด้วย ใช่ พวกนั้นโง่จริงๆ ใช่"
ผลจากเรื่องนั้น ผลของการแบ่งขั้วในสหรัฐฯ
บทสนทนานี้เลยกลายเป็น การทะเลาะแบ่งฝักแบ่งฝ่ายรุนแรง
เมื่อมันไปเกิดในระดับโลก
(ไคโร อียิปต์)
ในปี 2010 กลุ่มนักเคลื่อนไหวเริ่มตระหนัก
ว่าอินเทอร์เน็ตคือเครื่องมือที่ทรงพลัง ในการจัดการชุมนุม
ไม่มีที่ไหนเห็นได้ชัดเท่ากับอาหรับสปริงอีกแล้ว
สิ่งนี้ปลุกให้รัฐบาลตื่น
พวกเขาไม่คิดว่า นี่เป็นแค่คนคุยกันในอินเทอร์เน็ตอีกแล้ว
มันโค่นล้มระบอบปกครองได้
สิ่งที่คุณเริ่มเห็นคือ รัฐบาลเอาอินเทอร์เน็ตเข้ามารวม
อยู่ในเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อของพวกเขาด้วย
ผมหมายถึงรัฐอิสลาม พวกเขาผลิตผลงานโฆษณาชวนเชื่อ
ออกมาทุกวัน
สิ่งที่ไอซิสทำอย่างเปิดเผย รัสเซียจะแอบๆ ทำ
แล้วจู่ๆ เราก็มีสงครามที่ทุกฝ่ายสู้กันนัวไปหมด
ที่กลุ่มความขัดแย้งต่างๆ สู้กันเพื่อแย่งความสนใจและผู้ที่เห็นด้วย
ลามไปถึงสู้เพื่ออำนาจในโลกจริง
เราเคยเห็นปฏิบัติการโน้มน้าวความคิด ที่ริเริ่มโดยซาอุดีอาระเบีย อียิปต์ อินเดีย
ปากีสถาน จอร์แดน แล้วก็แหมนะ สหรัฐอเมริกา
- สหรัฐอเมริกา - ใช่ไหม
ไม่มีใครที่ไม่ทำ
ไม่มีใครที่ไม่พยายามจะปั่นพื้นที่ข้อมูลของศัตรู
อีกนั่นแหละ สิ่งนี้ผูกโยงกลับไปที่ แนวคิดเก่าแก่ของสงครามและการปกครอง
ที่ถ้าคุณสามารถทำให้ คนกลุ่มเล็กๆ ในประเทศหนึ่งๆ ลุกขึ้นมา
ต่อต้านคนกลุ่มหนึ่งในอีกประเทศหนึ่งได้
คุณจะสามารถสั่นคลอนศัตรูได้ โดยใช้แค่ความตึงเครียดที่มีอยู่จริง
ที่มีอยู่แล้วภายในโลก
ปัญหาเรื่องการบิดเบือนข้อมูลนี่ เหมือนถูกอัปสเตอรอยด์จริงๆ
เพราะเราเจอข้อมูลไหลบ่าเข้าใส่จนท่วมหัว
เราแทบไม่มีเวลาหรือพื้นที่ให้ไตร่ตรอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการตั้งใจคิดพิจารณาเลย
ผลก็คือเราแค่ยอมรับอะไรก็ตามที่โถมเข้าใส่เรา
และผมว่าคนสงสัยและกังขา
โลกที่ถูกนำมาเสนอต่อพวกเขา แต่เราไม่มีทางเลือกอื่น
สุดท้ายแล้ว นี่เป็นปัญหาสังคม
และจำเป็นต้องมีกฎหมายและกฎระเบียบ
ที่ผลักดันทางแก้ปัญหานี้
แน่นอนว่าประเทศต่างๆ จะจัดการกับเรื่องนี้ต่างกันไป
แต่ในสหรัฐฯ มันซับซ้อนมากสุดๆ
ผมได้ยินคุณพูดถึงการปฏิรูปที่คุณทำ
แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะแก้ปัญหาได้
ผมคิดว่าสภาจำเป็นจะต้องช่วยคุณ
เราไว้ใจเมตาไม่ได้อีกแล้ว และบอกตามตรง โซเชียลมีเดียอื่นๆ ก็ด้วย
ที่จะเป็นผู้ให้เครื่องป้องกัน ที่เด็กและพ่อแม่สมควรได้รับ
คุณซักเคอร์เบิร์ก ทำไมบริษัทคุณถึงไม่ควรโดนฟ้องเพราะเรื่องนี้
คุณควรต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ
ท่านส.ว. ผมคิดว่า ผมได้ตอบคำถามนี้ไปแล้ว นี่คือ…
งั้นก็ตอบอีกครั้ง ส่วนตัวคุณเองจะรับผิดชอบไหม
วันนี้มีครอบครัวของเหยื่ออยู่ที่นี่
คุณอยากจะขอโทษต่อผู้ที่ได้รับอันตราย จากโพสต์ของคุณตอนนี้เลยไหม
เอารูปให้เขาดู
เราจะคาดหวังให้พวกเขารับผิดชอบ ให้ออกกฎมาควบคุมตัวเองไม่ได้
เราต้องปรับโครงสร้างกลไกทั้งหมด
ที่บริษัทเทคโนโลยีพวกนี้ดำเนินการอยู่
เพื่อให้แน่ใจว่าผู้คนได้รับการคุ้มครองจริงๆ
โดยเฉพาะพวกที่มีความเสี่ยงที่สุด ในสังคมของเรา
ผมเชื่อในการกระจายอำนาจ ขอบเขตการควบคุมเนื้อหา
ให้ผู้ใช้เป็นผู้ควบคุมมากขึ้น
มากกว่าการให้มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก หรือคนอื่นเป็นผู้ตัดสินใจ
ว่าเหล่านี้คือนโยบาย
แล้วจากนั้นก็ไปบังคับใช้กับคนสองพันล้านคน
อินเทอร์เน็ตรับเงินจากผู้เสียภาษี แต่พวกเขาเอาสิ่งที่เราจ่ายให้ไป
แล้วก็มาตัดสินใจสิ่งที่มีผลต่อสังคม
ที่ก่อให้เกิดผลกระทบ
ไม่ว่าจะเป็นการเสพติด การต่อต้านหรือการขยายให้รุนแรงขึ้น
แต่กลับไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
เราไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่เลย ศูนย์
ฉันคิดว่าการบิดเบือนข้อมูล ถูกทำให้เป็นสิ่งถาวรโดยเราทุกคน
ถูกที่สุดเลย
ฉันว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จะโทษแค่โซเชียลมีเดีย
ที่ไม่คอยดูแลว่า พวกเขาต้องมีการดำเนินการที่ดีกว่านี้
ฉันว่าเราเองก็ต้องรักษามาตรฐาน
ของสิ่งที่เรายินดีจะให้มันอยู่อย่างถาวร บนแพลตฟอร์มของเราเอง
เราทำให้มันง่ายมาก
ในการจะโพสต์อะไรก็ได้
มีบางคนที่อยู่ในสนามเด็กเล่น ที่ทำตัวหยาบคายและน่ารังเกียจ
แล้วมีเด็กหลายสิบคนได้ยินเข้า ซึ่งไม่ดีเลย
แต่หวังว่าเมื่อพวกเขาโตไปจะเข้าใจ
แต่คุณนั่งอยู่ในบ้านของตัวเอง
และเกิดมีใครมาสงสัยค่านิยมที่คุณยึดถือ
คุณก็แค่นั่งตรงนั้นแล้วก็พิมพ์
จากนั้นระบบก็รับเอาสิ่งนั้นไป และมันไม่ใช่แค่สนามเด็กเล่นอีกแล้ว
นั่นคือคนเป็นล้านๆ คน
ดังนั้นการจะโทษคนแต่ละคนมันยาก
เพราะมันคือธรรมชาติของมนุษย์ แค่มันขยายกระจายไปเป็นวงกว้าง
พอฉันได้ยินคุณพูดถึงสนามเด็กเล่น
สิ่งที่ฉันคิดขึ้นทันทีคือ
ถ้ามีคนอยู่ในสนามเด็กเล่นเยอะๆ ที่ตะโกนใส่กันพร้อมๆ กัน
ฉันรู้สึกว่าอาจมีคนที่ทำให้มันสงบลงได้
ใช่ คุณพูดถูกที่สุด
ที่สนามเด็กเล่น ถ้าเรื่องมันเลยเถิดเกินควบคุม
มักจะมีผู้ใหญ่คนหนึ่งโผล่มา
และแม้แต่ตอนที่คุณโจมตีใครสักคน ที่สนามเด็กเล่น คุณจะเห็นหน้าพวกเขา
บางทีพวกเขาอาจจะร้องไห้ หรืออาจจะวิ่งหนีไป
แล้วคุณก็แบบ "ฉันตั้งใจไว้แบบนั้นเหรอ ฉันทำให้คนคนนั้นรู้สึกแย่"
ในขณะที่เวลาคุณนั่งพิมพ์ และคุณรู้สึกว่าตัวเองฉลาดมาก
คุณไม่เห็นปฏิกิริยาของมนุษย์ ที่จะทำให้คุณคิดทบทวนอีกครั้ง
สมมติว่าลูกอยากเข้าใจคนที่มีมุมมองต่างกัน
มีวิธีไหนไหมที่ลูกจะทำให้ ผู้คนได้รับรู้ในวงที่กว้างขึ้น
ค่ะ หนูว่าที่แน่ๆ คือพ่อต้องตั้งใจค้นหามัน
ถ้าอยากได้ความเห็นของอีกฝั่ง พ่อต้องตั้งใจค้นหามัน
เพราะอัลกอริทึมคำนวณจากมุมมองของพ่อ
หรือจากเนื้อหาที่พ่อเข้าไปดูมากที่สุด
เราแค่ต้องระวังให้มากยิ่งขึ้นว่าอันไหนจริง
และอะไรที่ไม่จริง
ใช่ นานๆ ทีพ่อก็อยากจะฟังนะ
ว่าพวกฝ่ายขวาที่มีเหตุมีผล
ทำไมความคิดเขาถึงต่างจากเรา แล้วเขาเข้าใจมุมมองของเรายังไง
- พ่ออยากใส่มันลงไปในธีมของลูก - เหมือนกัน
พ่อเป็นพวกอยากดึงคนให้มาอยู่กลางๆ
นั่นละการปรับอัลกอริทึมถึงสำคัญมาก
ถ้าหนูพูดกับมันได้ว่า "นี่ วันนี้ฉันอยากเห็นเนื้อหาจากทั้งสองฝ่าย"
"อย่าเหมาว่าฉันเป็นฝ่ายซ้าย"
หนูอยากจะสามารถปรับอัลกอริทึมให้แบบ
"วันนี้ฉันไม่อยากดูไอ้นี่ ฉันอยากดูไอ้นี่"
ถ้าหนูลองเล่นได้แบบนั้นจริงคงจะสนุกน่าดู
ดังนั้นตอนนี้ปัญหาของโซเชียลมีเดียคือ
เรากำลังทำลายความเชื่อใจในสังคม ไปอย่างกว้างขวางขึ้น
และเมื่อคุณทำลายความเชื่อใจไปแล้ว คุณต้องแทนที่มันด้วยอย่างอื่น
คุณจะเอาแต่ทำตัวขี้สงสัยต่อไปไม่ได้
เพราะความระแวงสงสัยไม่ได้ก่อให้เกิดความรู้
ถ้าแบบว่าหลักฐานเดียวของคุณคือ สิ่งที่คุณคิดว่าคุณรู้หรือไม่รู้
คุณจะไปต่อจากตรงนั้นไม่ได้เลย มันไม่นำพาคุณไปทางไหนเลย
มันจะไม่ใช่การสมคบคิดอีกต่อไป เมื่อเราทำการศึกษามัน
คุณพยายามจะจับผิดเรา เพราะคุณนั่นแหละที่ผิด
คุณเลยพยายามทำให้เราดูแย่ แต่ที่จริงคุณนั่นแหละเลว
ผมไม่ได้ยินคุณพูด เพราะคุณใส่หน้ากากงี่เง่านั่น
ตอนนี้เราจะเห็นการสมคบคิดแบบที่ไม่มีทฤษฎี
แทบจะมาแทนที่ทฤษฎีสมคบคิดจริงๆ แล้ว
พวกเขาต่อต้านเรา
ทฤษฎีว่าทำไม พวกเขาถึงไม่อยากให้เรารู้หายไปหมด
เหตุผลที่ทำไม "พวกเขา" ทำแบบนี้ ไม่มีการมาถกกันด้วยซ้ำ
ผมว่าตอนนี้เรากำลังใกล้จะถึงจุดแล้ว
จุดที่พวกเราหลายคนเริ่มรับรู้
ว่าระบบปัจจุบันนี้มันกำลังจะทำเราสำลัก
มันแยกเราออกจากคนอื่น มันกำลังทำให้เราแตกกัน มันกำลังทำให้เราบ้า
บิล เกตส์คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า ควบคุมระบบสุริยะนี้
และนั่นคือเหตุผลที่บิล เกตส์สนับสนุน สิ่งที่เรียกว่าเทคโนโลยีหรี่แสงดวงอาทิตย์
ขอบคุณ บิล เกตส์ ที่พยายามหลอกเราว่านี่คือหิมะจริงๆ
หิมะจริงต้องละลาย
เราจะไปทำอะไรได้
ผมปล่อยให้มันมากวนใจผมไม่ได้
ที่บางคนมีมุมมองด้านลบสุดๆ ต่องานของผม
แต่ผมต้องการการยอมรับในระดับหนึ่ง เพื่อจะร่วมมือกับรัฐบาล
และนักการกุศลอื่นๆ เชิญนักวิทยาศาสตร์เก่งๆ มาร่วมงาน
ดังนั้นอะไรก็ตามที่เริ่มบ่อนทำลาย ความเข้าใจในสิ่งที่เราเป็น
สิ่งที่เราทำสำเร็จ นั่นคือปัญหา
คุณคิดว่าตอนนี้เรากำลังเข้าสู่ยุคสมัย
ที่เป็นไปได้ที่จะนำมนุษยชาติ กลับเข้ารูปเข้ารอยไหมคะ
ผมเชื่ออย่างนั้น แต่ส่วนหนึ่งไม่ใช่ว่าเพราะผมมีแผนอะไร
ไม่เอาน่า บิล
จริงนะ บางครั้งผมก็… ข้ออ้างที่ติดปากผมที่สุดก็คือ
"นี่ คนรุ่นผมทำอะไรมาเยอะมาก
แต่เราก็มีทิ้งเรื่องยุ่งๆ ไว้ให้คนรุ่นหลังอยู่บ้าง"
เรามีการแบ่งขั้วในโลกดิจิทัล
ที่มันดันใหญ่กว่าโอกาสในการเข้าถึงข้อมูล
และ นี่ คนหนุ่มสาวทั้งหลาย ตั้งกฎขึ้นมาใหม่ซะ
ใช่ค่ะ
หรือแข่งขันเพื่อความเป็นเลิศสิ ไม่ใช่แข่งกันวิกลจริต
แต่ผมรู้สึกแย่ที่ผมไม่มีทางออกให้ปัญหานี้
สำหรับนักเรียนในห้องนี้ ในฐานะที่ส่วนใหญ่เป็นคนเจนแซด
พวกคุณคิดว่ามีช่องว่างระหว่างรุ่น ในเรื่องการบิดเบือนข้อมูลนี่ไหม
ฉันจะไม่พูดว่าคนอายุน้อยกว่าทำได้ดีกว่าแน่ๆ
ที่จริงฉันคิดว่าคนรุ่นใหม่ตอนนี้ มีแรงจูงใจทางสังคม
ที่จะแชร์ทัศนคติ
ดังนั้นในขณะที่ฉันคิดว่าคนรุ่นก่อน อาจจะเห็นบางอย่าง
แล้วรู้สึกโกรธ และพวกเขาเลยคิดจะแชร์มัน
แต่คนที่อายุน้อยกว่ากลับถูกจูงใจให้แชร์
และชอบทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ฉันเลยคิดว่าแบบนั้นน่าจะอันตรายกว่า
ครับ ผมสงสัยว่าอะไรที่ขึ้นมาในฟีดของผม
ผมรู้ว่าผมจะถูกปั่นให้เชื่อไม่ได้
ด้วยความมั่นใจแบบนั้น เราก็จะแบบว่า เข้าไปในอัลกอริทึมพวกนี้แล้วแบบ
"อือ ขออีก เล่าเรื่องนี้ๆ มาอีก"
ผมจะเลื่อนไปเรื่อยๆ เพราะผมจะไม่ยอมถูกปั่นหัว
น้องสาวคนเล็กของฉันเด็กกว่าฉันเกือบเก้าปี
เธออายุ 20 ปี เธอเป็นคนเจนแซดมาก
ขนาดอายุห่างกันแค่นี้ ฉันยังเห็นว่าเราแตกต่างกันมากๆ
พ่อตกยุคเร็วมาก
อย่างเช่น เฟซบุ๊ก พ่อว่าก็ไม่เห็นมีอะไร
- ลูกล่ะว่าไง - ไม่ค่ะ หนูไม่เล่นเฟซบุ๊ก
ปกติลูกมีกี่ไอดีในระบบ
มีอะไรเท่าไหร่นะคะ
ลูกมีหลายตัวตนอยู่ในระบบเดียวกันหรือเปล่า
พ่อหมายถึงบัญชีน่ะเหรอ ใช่ค่ะ หนูมี
ปกติเราจะมีบัญชีสาธารณะหลัก
แล้วก็จะมีบัญชีสแปม ไว้โพสต์โน่นนี่นั่นให้เพื่อนสนิทดู
ที่ไว้โพสต์อะไรสนุกๆ ขำๆ
ใช่ พ่อเข้าใจลูก แต่พ่อเป็นคนจริงจัง
ถ้างั้นพ่อจะรักษาตัวตนที่จริงจังนี้ไว้ โดยไม่เป็นคนน่าเบื่อได้ยังไง
หนูว่าคนอยากเห็น
ว่าคนที่แตกต่างจากพวกเขา ใช้ชีวิตประจำวันยังไง
หนูเข้าใจว่ามีบ่อยครั้งมาก ที่เวลาคนเข้ามาในเพจของหนู
พวกเขาเข้ามาเพราะนามสกุลหนู หรือสนใจในครอบครัวเรา
แต่หนูก็สามารถจะใส่อะไรต่อมิอะไร เข้าไปได้ด้วย บ่อยครั้งที่เป็นรูปหน้าหนู
หรือเวลาที่หนูโชว์เนื้อหนัง หนูได้ไลก์เยอะขึ้น แต่หนูสามารถใส่…
จริงนะ แต่หนูก็สามารถใส่พวกเรื่อง อนามัยการเจริญพันธุ์แทรกไปได้ด้วย
แล้วคนก็จะได้เรียนรู้เนื้อหาพวกนั้นไปด้วย
และเพราะหนูทำงานนี้เยอะมาก
อย่างเผยแพร่ข้อมูล เรื่องความเป็นธรรมทางการเจริญพันธุ์
หรือร่างกายของผู้หญิง ผู้หญิงควรมีสิทธิ์ตัดสินใจ
หนูเห็นด้วยซ้ำ ว่าปริมาณคนด่าหนูในอินเทอร์เน็ตเยอะขึ้น
เพราะหนูมีผู้ติดตามเยอะขึ้น
ลูกเลือกใช้โซเชียลมีเดีย เพื่อให้ความรู้และกระตุ้น
ใช่ค่ะ ดังนั้นมันคือเส้นบางๆ ระหว่างการทำตัวให้มีเสน่ห์
แล้วแอบหยอดเป้าหมายจริงของเราเข้าไป
โอเค นี่คือตัวเลขนะ นี่วิทยาศาสตร์ นี่ข้อเท็จจริงนะ
ก็แค่วิดีโอไลฟ์สตรีมที่พ่อนั่งคุยโน่นนี่ให้คนฟัง
หนูว่าคงจะเจ๋งมาก
โอเค
- แล้วก็ส่งข้อความ อย่าส่งอีเมลหาหนู - อีเมลมันผิดตรงไหน
ไม่มีใครเขาใช้อีเมลคุยกันแล้วค่ะพ่อ
- สี่สิบปีก่อน เราทำแบบนั้นเยอะมาก - หนูรู้ค่ะ
แต่ไม่ใช่ปีนี้ และไม่ใช่ในอนาคตแน่นอนที่สุด
- คุณโอเคมั้ย - ค่ะ
เสร็จแล้วครับ ขอบคุณ
จะให้ฉันทำยังไง ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปเหรอ
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
ความปรารถนาของมนุษย์ที่จะอยู่ร่วมกัน และคิดถึงประเทศหรือโลก
แทนที่จะแบ่งเขาแบ่งเรา ทั้งที่อยู่ประเทศเดียวกัน มันคือความท้าทาย
การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ เป็นแค่ตัวอย่างหนึ่ง
ของสิ่งที่เราต้องร่วมมือกันแก้ปัญหา
แต่ตอนนี้ด้วยข้อมูลผิดๆ การจะเป็นสังคมเช่นที่ว่ามาจึงเป็นไปได้ยาก
แต่ผมหวังจริงๆ ว่าเราจะลดขนาด ความเสียหายจากการให้ข้อมูลผิดๆ
และพัฒนาความเป็นมนุษย์ต่อไปได้
ผมจะพูดว่ามีบางอย่างที่คุณทำได้
ที่จะทำตัวงี่เง่ากับคนที่คุณไม่เห็นด้วยให้น้อยลงได้
หนึ่ง อ่านหนังสือ
นั่งคิดอะไรของคุณไปสักพัก อ่านว่าคนอื่นคิดอะไรไปสักพัก
สอง เดินทาง ที่ไหนก็ได้
ไปหาประสบการณ์อื่นๆ บ้าง จะแค่แถวบ้านก็ยังดี
และสาม ยอมรับบางอย่าง
อยากรู้ไหมว่าผมชอบอะไรในตัวคน เมื่อพวกเขาคิดว่าผมพูดถูก
และเมื่อพวกเขายอมรับความเจ็บใจ ที่ว่าพวกเขาอาจคิดผิดได้
และผมคิดว่าเราไม่เคยมีบทสนทนา ที่มีการยอมให้กันเลย
ถ้าเราสามารถสร้างมนุษย์ที่แข็งแรงพอจะพูดว่า
"ฉันว่าเรื่องนี้ฉันอาจจะคิดผิด"
แสงแห่งความหวังเลย
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์