มันออกจะบ้าอยู่ที่ว่ามีแหล่งพลังงานที่ถูกสุดๆ
ที่ให้พลังงานแก่สังคมของเรา
สังคมของเราใช้ไฮโดรคาร์บอนเป็นหลัก
น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหิน
ในขณะเดียวกัน หลังจากพลังงานปล่อยออกมาแล้ว
ก็จะกลายเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
แล้วคาร์บอนไดออกไซด์ก็จะเหมือนกระจก ที่สะท้อนความร้อนกลับมา
ซึ่งก่อเกิดผลกระทบต่อสภาพอากาศ อย่างใหญ่หลวง
ปริมาณที่ปล่อยออกมาทั้งหมดคือ มากกว่าห้าหมื่นล้านตันต่อปี
เป็นตัวเลขที่น่าตกตะลึงสุดๆ
เรารู้แน่ว่าถ้าเรายังใช้ไฮโดรคาร์บอนต่อไป
ทุกอย่างจะเลวร้ายลงมาก
เราจึงต้องเลิกใช้ไฮโดรคาร์บอนแทบจะทั้งหมด
ตอนนี้เป็นทางการแล้ว
ว่าปีนี้ไปแตะสถิติเดิมที่มีจำนวนวัน ที่อุณหภูมิสูงกว่า 43 องศามากวันที่สุด
คุณเชื่อว่านี่คือความท้าทายที่ยากที่สุด ที่มนุษยชาติเคยเผชิญ
แน่นอนเลยครับ
ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้มันเกิดขึ้น
เรามีทางออก
(What's Next? มองอนาคตกับบิล เกตส์)
(เราจะหยุดภาวะโลกร้อนได้อย่างไร)
แทบทุกกิจกรรมที่เราเข้าร่วมเกี่ยวโยงกับ เชื้อเพลิงฟอสซิลไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง
การดูมือถือ การชาร์จแบตมือถือ
ไปจนถึงการไปลานสเกตน้ำแข็ง ไปสระว่ายน้ำ
ของเหล่านี้ถูกทำให้ร้อนขึ้นและเย็นลง
ขนาดของทางแก้ปัญหา ต้องเท่ากับขนาดของปัญหาด้วย
ซึ่งแม้แต่จะจินตนาการก็ยังยาก
พวกเราเสพติดเชื้อเพลิงฟอสซิล
แล้วจู่ๆ จะให้เลิก… มันไม่ได้
ระบบไฟฟ้าจะล่ม เราจะขับรถไปทำงานไม่ได้
ชาวนาจะไม่มีปุ๋ย
เราจะสร้างอาคารและถนนใหม่ๆ ไม่ได้
ผู้คนจะหนาวตาย
แทบไม่มีอะไรที่ไม่ใช้ไฮโดรคาร์บอน ปริมาณมหาศาลเป็นแหล่งพลังงาน
โดยเฉพาะการที่ผมเดินทางบ่อย
คาร์บอนฟุตพรินต์ของผมคงจะอยู่ในกลุ่มที่สูงที่สุด
(กรอบแว่นตาหนึ่งอัน ปล่อยก๊าซเฉลี่ย = 3.7 กก.)
แต่ผมมีเงินพอจะซื้อเทคโนโลยี ที่จะทำให้การปล่อยก๊าซผมเป็นศูนย์
(แฮมเบอร์เกอร์ 113 กรัม ปล่อยก๊าซเฉลี่ย = 3.23 กก.)
ผมยังซื้อคาร์บอนเครดิตอีกด้วย
เห็นได้ชัดว่าผมสามารถทำแบบนั้นได้
ดังนั้นนั่นจึงไม่เชิงว่าเป็นการแก้ปัญหา
บิล เกตส์ ยินดีต้อนรับอีกครั้งครับ
คุณกำลังพูดถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ในหนังสือเล่มใหม่ของคุณ คุณพูดถึง วิธีเลี่ยงหายนะทางสภาพอากาศ
เราทุกคนต้องกำจัดคาร์บอนฟุตพรินต์ของเรา
ด้วยการผลักดันนวัตกรรม ให้เร็วกว่าความเร็วปกติที่มันเกิด
ผมมีชีวิตที่ได้เห็นนวัตกรรมของมนุษย์ได้ผลมาแล้ว
การปฏิวัติดิจิทัลที่ผมบังเอิญโชคดีได้มีส่วนร่วม
ทำให้ผู้คนประหลาดใจมาก
หัวใจสำคัญของไมโครซอฟท์คืออะไร
การมีคอมพิวเตอร์อยู่บนโต๊ะทุกโต๊ะ และในทุกบ้าน
- ที่บ้านหรือที่โต๊ะผมไม่มี - เรากำลังจัดการเรื่องนั้นอยู่
ผมจำได้ตอนผมอ่านหนังสือเล่มนี้
เราบอกได้เลยว่า แนวทางของเขาเป็นแนวทางเชิงระบบ
ผมมักจะบอกคนอื่นเรื่องหนังสือเล่มนี้ตลอด
ว่า "หนังสือนั่นก็แค่แผนภูมิวงกลม โอเคนะ"
มันคือหนังสือแผนภูมิวงกลมที่ดีที่สุดในโลก
มันมีแผนภูมิวงกลมที่บอกสาเหตุทั้งหมด
คุณไปร่วมวงคุยกับใครเขาไม่ได้หรอก ถ้าคุณไม่รู้เรื่องแผนภูมิวงกลมนี้
การปล่อยก๊าซมาจากหลายภาคส่วนของเศรษฐกิจ
(การผลิต ร้อยละ 29)
ภาคการผลิตหรืออุตสาหกรรม
การทำเหล็ก ทำปูนซีเมนต์ ทำสารเคมี
คนไม่ได้รับรู้เรื่องนี้เลย
พวกเขาประหลาดใจ ที่ทั่วโลก ส่วนนี้ใหญ่กว่าส่วนอื่น
(ไฟฟ้า ร้อยละ 29)
ต่อจากนั้นก็มีการผลิตกระแสไฟฟ้า เผาถ่าน ก๊าซธรรมชาติ
แล้วก็มีการเกษตรซึ่งมีการใช้ปุ๋ย
กับข้อเท็จจริงที่ว่าวัวก็ผลิตก๊าซธรรมชาติ
(ปศุสัตว์ เพาะปลูก ของเสีย การใช้ที่ดิน)
แล้วก็ยังมีการขนส่ง
รถยนต์นั่ง รถบรรทุก รถเมล์ รถไฟ เครื่องบิน เรือ
(รถยนต์ รถบรรทุก เรือ เครื่องบิน)
แล้วสุดท้ายคืออาคารบ้านเรือน ที่เราปรับอากาศให้ร้อนหรือเย็น
ถ้าจะให้การปล่อยก๊าซเป็นศูนย์
ทั้งห้าประเภทนั้นต้องปล่อยก๊าซเป็นศูนย์ทั้งหมด
ในทุกๆ ประเทศ
มันจึงน่าหวาดหวั่นมาก
ฉันโชคดีจริงๆ ที่ได้เติบโตขึ้นที่มอนแทนา
มีแม่น้ำไหลผ่านเมือง ผ่านข้างบ้านฉัน
เราอยู่นอกบ้านกันตลอด
ผลกระทบเห็นได้ชัดในทุกที่
แต่มันยิ่งชัดเจนขึ้นมาก
เมื่อคุณมีปฏิสัมพันธ์กับกลางแจ้งตลอดเวลา
ควันไฟป่าลามไปในหุบเขาที่ที่ฉันอยู่ และมันหายใจลำบากมาก
ฉันยังเห็นธารน้ำแข็ง ในอุทยานแห่งชาติกลาเซียร์กำลังละลายด้วย
ใช่ ต้องหายนะแน่ ถ้าเราไม่รีบเปลี่ยนแปลงอะไรเร็วๆ นี้
ผู้คนกำลังจะตาย ผู้คนกำลังได้รับผลกระทบ
มันใกล้ตัวพวกเรา ในสังคมตะวันตกนี้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ คือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว
ผมไม่เคยรู้จักโลก ก่อนการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ต่อให้เราอยากทำอะไร เกี่ยวกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศ
เราก็ยังไม่รู้แน่ชัดด้วยซ้ำว่าเราพอจะทำอะไรได้
บ้าไปแล้ว
ใช่
มันควรอยู่ในการปฐมนิเทศนักศึกษาด้วย
ปัญหานี้ก่อเกิดประโยชน์มหาศาลด้วยการ ทำให้เกิดนักเคลื่อนไหววัยหนุ่มสาวมากมาย
พวกเขาเป็นส่วนสำคัญสุดๆ ของขบวนการนี้
- สวัสดี - สวัสดี
- ยินดีที่ได้รู้จัก
- ไอแซค - สวัสดี ไอแซค
- เกรซ ยินดีที่ได้รู้จัก - หวัดดี
- เจมี่ค่ะ - สวัสดี เจมี่
ผมเรียนรู้จากพวกเขา
เหมือนที่ผมเรียนรู้ จากพวกนักวิทยาศาสตร์ที่คิดค้นสิ่งใหม่ๆ
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยมีมา พวกเขาเกือบจะทำลายได้แล้ว
พวกเขาหวังว่าจะทำลายมันได้
มีคนมากมายอยากจะไปอยู่ในเดธวัลเลย์ ตอนที่สถิติถูกทำลาย
นั่นมันเหมือนไดโนเสาร์ อยากโพสท่าถ่ายรูปกับดาวเคราะห์น้อย
แบบว่า…
ผมไม่มองตัวเองว่ามองเรื่องนี้ในแง่ดี แต่ในขณะเดียวกัน
ผมก็ไม่คิดว่าผมมองมันในแง่ร้าย ผมว่าคิดแบบนั้นก็ไม่ช่วยอะไร
เราต้องการกลยุทธ์ที่หลากหลาย เพื่อแก้วิกฤตสภาพอากาศนี่
วิกฤตมันไม่สนหรอกว่าเรายังไม่พร้อม
คุณจะไม่รับรู้ข้อเท็จจริงไม่ได้ ว่าจากสถานการณ์ของเราในตอนนี้
อนาคตมันดูไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่
พวกเขามองโลกและความยากลำบาก ในการไปให้ถึงจุดหมายในแง่ร้ายกว่าผม
หรือมากกว่าที่ผมคิดว่าพวกเขาคิด
ผมอยากจะแน่ใจว่า พวกเขาได้รู้จักกับนวัตกรรมเหล่านี้
ค่าน้ำมันถูกกว่าค่าน้ำขวด ผู้คนก็เลยใช้กันแบบไม่คิด
ไฮโดรคาร์บอน
ถ้าไม่คิดถึงข้อเท็จจริงว่า มันปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ มันวิเศษมาก
เรากำลังพยายามสร้างแบตเตอรี่ ที่พลังงานอัดแน่นเป็นสิบเท่าของน้ำมัน
แต่เรามีอะไรต้องทำอีกเยอะในอีกสิบปีข้างหน้า
ในทุกภาคส่วนที่มีการปล่อยก๊าซ
เลข "ศูนย์" คือตัวเลข ที่ไม่เปิดโอกาสให้เราได้เลือกว่า
"โอเค เราจะทำอันนี้แต่ไม่ทำอันนั้น"
ปัญหาสภาพภูมิอากาศคือ ปัญหาคลาสสิกของการมีผู้ได้และเสีย
คนที่จะโดนผลกระทบ จากสภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงมากที่สุด
คือลูกๆ ที่ยังไม่เกิดของเรา
และมันยากมาก ที่จะให้คนรุ่นที่กำลังใช้ชีวิตอยู่ตอนนี้
เสียสละครั้งยิ่งใหญ่เพื่อคนรุ่นที่ยังไม่เกิด
ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องการ แรงจูงใจในเชิงกำไรด้วย
(ซีแอตเทิล วอชิงตัน)
สวัสดี ยินดีต้อนรับ
เราจะเปิดช่วงถามตอบ แล้วคุยกันต่อจากตรงนั้น
ขอบคุณค่ะ เริ่มได้เลย
บริษัทเบรกทรูเอเนอร์จี้ เป็นบริษัทการลงทุนที่นำโดยบิล เกตส์
ตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือกับการผลิตก๊าซเรือนกระจก
การลงทุนเชิงกลยุทธ์สามารถแสดง ให้โลกเห็นได้ว่ามันมีวิธีที่ดีกว่านี้
แล้วผมก็สามารถไปหาคุณแล้วพูดว่า
"ไม่สำคัญว่าคุณเลือกพรรคการเมืองไหน"
"ไม่สำคัญว่าคุณจะคิดยังไง"
"นี่คือวิธีที่ดีกว่าอย่างไร้ข้อโต้แย้ง งั้นเรามาทำกันเถอะ"
ถ้าคุณดูที่เหล็ก ไฮโดรเจนสีเทา และสารเคมี
สามอุตสาหกรรมเป้าหมายที่เราดู
ตอนนี้ เอทิลีนจากฟอสซิล ผลิตคาร์บอนออกมาเข้มข้นมากๆ
เราต้องการทางออกที่ไม่ไปเปลี่ยนแปลง การผลิตสิ่งต่างๆ การผลิตกระแสไฟฟ้า
การใช้รถ การบิน อาคารของเรา บ้านของเรา
สิ่งที่เรากิน
เราอยากแทนที่สิ่งเหล่านั้น
ด้วยสิ่งที่อย่างน้อยก็เท่ามาตรฐานเดิม โดยไม่มีการปล่อยก๊าซ
ซึ่งทางเดียวที่คุณจะทำได้คือ คุณต้องคิดเทคโนโลยีใหม่ๆ ออกมา
ไดอ็อกไซเคิลคือ บริษัทรีไซเคิลก๊าซคาร์บอนที่ถูกปล่อยออกมา
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นปัญหาด้านขนาด
ถ้าคุณไม่ทำให้มันใหญ่ ไม่มีทางที่คุณจะเปลี่ยนสภาพอากาศได้
ผมจะไม่พยายาม เปลี่ยนสภาพอากาศเป็นงานอดิเรก
ดังนั้นคุณจึงต้องการทางออก ที่สามารถทำให้ใหญ่ได้
และมีเพียงสิ่งเดียว ที่ใหญ่เท่าเทียมพระแม่ธรรมชาติ
นั่นคือเจ้าพ่อโลภะ ก็คือตลาดนั่นเอง
เราพร้อมจะไปต่อกันที่ การทดลองลดหนึ่งตันต่อวันแล้ว
ฉันจะให้คุณดูกรอบการทำงาน
ฉันว่ามันน่ายกย่องนะ ที่เขาลงเงินจริงไม่ดีแต่ปาก
พวกเราส่วนใหญ่ไม่มีทุนขนาดนั้น
ที่จะลงทุนกับสตาร์ทอัปมูลค่าหลายล้านดอลลาร์
ซึ่งส่วนใหญ่จะไม่เป็นผล แต่บางส่วนก็สำเร็จ
ต่อไปอนาคตต้องการไฮโดรเจนสะอาด…
คุณลงเอยด้วยการให้ทุนกับสิ่งที่แป้กเยอะมาก
มีไม่กี่รายที่ประสบความสำเร็จ เท่าเทียมกับแอปเปิลหรือไมโครซอฟท์ หรือกูเกิล
ในสาขาเทคโนโลยีสะอาดนี้
จะมีบริษัทมากมายที่ทำสำเร็จ ที่สร้างผลกระทบได้ระดับนั้น
ภูมิอากาศในหลายๆ ด้านคือปัญหาเชิงระบบ
เราคิดว่าซอฟต์แวร์มีบทบาท ที่มีศักยภาพจะช่วยแก้ปัญหานั้นได้
คุณมีผู้ประกอบการที่เก่งๆ ที่มีความคิดสารพัดแบบเข้ามาหาคุณ
เรามีคนที่ช่วยกันคิดว่าอะไรที่ทำได้เยอะมากๆ
เราได้ทำการพิจารณา กระบวนการผลิตปูนซีเมนต์แบบใหม่นี้
คุณอาจคิดว่าสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ในขณะนั้น
คือการลงทุนในอะไรที่มันไม่น่าจะใช่
แต่ที่จริง อะไรที่ไม่น่าจะใช่นี่แหละ ที่อาจกลายเป็นใช่ได้อย่างรวดเร็ว
ขอเพียงเราทำความหนาแน่นได้ถึงระดับปัจจุบัน
ต้นทุนอาจจะเทียบได้กับเตาเผา
แล้วความร้อนที่คุณได้รับ จากก๊าซธรรมชาติหรือไฟฟ้า
ตอนนี้เบรกทรูเอเนอร์จี้มีกว่าร้อยบริษัท
เรามีการเกษตร เรามีอาคาร
ซีเมนต์คือสาขาหนึ่งที่เรามีบริษัทชั้นเยี่ยมอยู่
(โอ๊กแลนด์ แคลิฟอร์เนีย)
คนจากกองทุนของบิล เกตส์ บริษัทเบรกทรูเอเนอร์จี้
มาที่คาลเทคและมาพูด เขาบอกว่า "คืออย่างนี้นะ
ตอนนี้มีปัญหาเรื่องสภาพอากาศมากมาย ที่ไม่มีใครคอยจัดการ"
"ไม่มีใครให้เงินไปจัดการ"
"นั่นเป็นปัญหาใหญ่เพราะมันสำคัญพอๆ กับรถ"
คอนกรีตเป็นวัสดุที่มนุษย์สร้างขึ้น ที่มีการบริโภคมากที่สุดในโลก
เราใช้คอนกรีตมากกว่าสิ่งอื่นใด เป็นรองก็แค่น้ำ
มันเกือบจะเหมือนของวิเศษใช่ไหมล่ะ มันคือหินเหลว
ไม่กี่นาที ไม่กี่ชั่วโมง หรือไม่กี่วัน มันจะกลายเป็นของแข็ง
มันกลายเป็นโครงสร้าง
มันคือสิ่งเหลือเชื่อที่ทำให้เรา
สามารถสร้างทุกอย่าง ตั้งแต่ตึกระฟ้า สะพาน ไปจนถึงเขื่อน
งานกระจายคอนกรีตที่ไหลออกจากท่อ คืองานที่เรียกว่า "งานเกลี่ย"
ในอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ วิธีการเดิมๆ มีการทำกันมา
เป็นเวลาร้อยปีกว่าแล้ว
มีคนที่รู้มานานมากแล้ว
ว่าซีเมนต์เป็นตัวก่อมลพิษตัวสำคัญ แต่ไม่มีใครทำอะไรกับมันเลย
คอนกรีตคือส่วนผสมของซีเมนต์ ทราย กรวด และน้ำ
การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จากขบวนการผลิตปูนซีเมนต์
เป็นปัญหาทางเคมี
เราต้องสร้างวัสดุแบบเดียวกันขึ้นมา
เหตุผลที่เราต้องทำให้วัสดุเหมือนกันเป๊ะ
ก็เพราะการสร้างตึกสักตึก มันมีความเสี่ยงและเงิน
เข้ามาเกี่ยวข้องมากมาย จนไม่มีใครอยากเลือกใช้วัสดุ
ที่ไม่เคยมีการนำมาใช้สร้างตึกมาก่อน
ทุกวันนี้วิธีทำซีเมนต์ยังเป็นกระบวนการดั้งเดิม
ที่ใช้หินปูนซึ่งมีคาร์บอนอยู่ในนั้น
ดังนั้นเมื่อเผามัน ก็จะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมา
แต่ที่บริมสโตน
เราใช้หินแคลเซียมซิลิเกต ที่ไม่มีคาร์บอนไดออกไซด์
ปูนซีเมนต์เป็นวัสดุที่มีแคลเซียมเป็นพื้นฐาน
คุณต้องสกัดแคลเซียมออกจากหิน เพื่อจะทำซีเมนต์
ฉันจะเทของเหลวที่เราใช้เป็นสารชะล้างลงไป
เราจะเทลงไปก่อน
สารชะล้างจะทำปฏิกิริยากับหิน
เอาแคลเซียมออกจากหิน
จากนั้นเราจะเอาแคลเซียมมา แล้วก็เอาหินนั่นไปใส่ในเตาเผา
ผลิตซีเมนต์ออกมา
ที่โรงงานเรา เราจะส่งไปให้ห้องแล็บคอนกรีต เพื่อทำการทดสอบ
แล้วเราก็เอาลูกบาศก์นั่นใส่เครื่องบีบอัด กดบี้ใส่ก้อนลูกบาศก์
แล้ววัดว่าต้องใช้แรงแค่ไหนกับลูกบาศก์
เพื่อทำให้มันแตก ซึ่งจะบอกเราว่าซีเมนต์นั้นแข็งแรงแค่ไหน
ปูนซีเมนต์ทั่วไปต้องใช้แรง 1,800 ถึง 2,300 กิโลกรัมต่อตารางนิ้ว
ตึกระฟ้าใหญ่ๆ อาจต้องใช้คอนกรีตกำลังอัดสูงมากๆ
ที่ทนแรงอัด 4,500 หรือถึง 9,000 กิโลกรัมต่อตารางนิ้ว
สุดยอดเลย
(การผลิต ร้อยละ 29)
ในโลกมีโรงงานปูนซีเมนต์อยู่เยอะมาก
ดังนั้นนี่จะไม่เป็นเหมือนกับ การสร้างชิปคอมพิวเตอร์ที่เร็วขึ้น
ถ้าคุณพูดกับอินเดียว่า "โอเค ทำปูนซีเมนต์ด้วยวิธีใหม่สิ"
แค่ในอินเดียก็มีโรงงานคอนกรีตหลายพันโรง
ระยะทางระหว่าง การคิดค้นวิธีใหม่ในการผลิตซีเมนต์
กับการทำให้ทุกเตาเผาซีเมนต์ทั่วทั้งอินเดีย
ไม่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ออกมามหาศาลอีก ยังอีกยาวไกล
มีเรื่องใหญ่ๆ ในรายการสิ่งที่ต้องทำใช่ไหม
เราต้องสร้างโรงงาน แล้วเราก็ต้องสร้างโรงงานอีก 3,000 โรง
แล้วเราก็ต้องกำจัดคาร์บอนออกจากทุกภาคส่วน
เป็นรายการสิ่งที่ต้องทำที่ใหญ่มาก
ไม่ต้องสงสัยเลยใช่ไหม แต่เอาเถอะ ทำได้เยี่ยมมาก ทุกคน
เยี่ยมมาก ทีม
ปัญหาเรื่องก๊าซเรือนกระจก ที่มีการตีพิมพ์ออกมาในวงกว้างครั้งแรก
เกิดขึ้นช่วงยุค 1800
ก็คือเราเริ่มจะรับรู้ข้อเท็จจริงแล้ว
ว่าก๊าซเรือนกระจกสามารถกักความร้อน ไว้ในชั้นบรรยากาศได้ระยะเวลาหนึ่ง
ทำไมไม่ลองสักถังละครับ ลองสิแล้วบอกผมด้วย
โอเค เติมมาเลย
ตอนนั้นเป็นยุคหลังสงคราม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ที่การปล่อยก๊าซเริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
พอถึงช่วง 1960 มีรายงานไปวางบนโต๊ะประธานาธิบดีจอห์นสันว่า
"นี่เป็นปัญหาใหญ่ที่คุณต้องเข้ามาดู
จากมุมมองด้านความมั่นคงของชาติ"
อุตสาหกรรมผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิล ก็พอจะรู้แล้วว่า
ผลิตภัณฑ์ของพวกเขาก่อปัญหาอะไร
พวกเขาทำวิจัยเยอะมาก เพื่อดูผลกระทบของผลิตภัณฑ์ของพวกเขา
ที่มีต่อสภาพภูมิอากาศโลก
ผู้ปล่อยก๊าซรายใหญ่ที่สุด คือประเทศตะวันออกกลางที่ผลิตของเหล่านั้น
แต่ถัดมาก็มีประเทศอย่างสหรัฐฯ
ในโลกตะวันตก เรามีวิถีชีวิตแบบที่ใช้คาร์บอนกันสูงมาก
หวัดดี คริสส์ แองเจิลครับ
ขอต้อนรับพวกคุณสู่ บ้านขนาดสองพันตารางเมตรของผม
ชื่อบ้านเซเรนิตี้ครับ
ดังนั้น ทุกสิ่งที่เรานึกออก ในแง่ของเศรษฐกิจสมัยใหม่
เกี่ยวพันกับเชื้อเพลิงฟอสซิลหมด คุณสามารถดูได้เลย
อย่างถ้าคุณคิดถึงระบบไฟฟ้าของเรา
(ไฟฟ้า ร้อยละ 29)
โครงข่ายไฟฟ้าไม่ใช่เพียงแค่ แหล่งปล่อยก๊าซที่มากถึงหนึ่งในสาม
แต่ยังเป็นแหล่งพลังงานเดียว ที่เรารู้วิธีทำให้มันสะอาดได้
แสงอาทิตย์ และลม ราคาลดลงอย่างฮวบฮาบ
ปัญหาคือพวกมันไม่ต่อเนื่อง
ตะวันไม่ได้ส่องแสงตลอด ลมไม่ได้พัดตลอด
แต่คุณอยากจะสามารถชาร์จแบตมือถือได้ตลอด
เรายังไม่มีวิธีเก็บพลังงานราคาถูก ที่พวกมันสร้างขึ้น
เพื่อให้พร้อมใช้เมื่อไรก็ตามที่เราต้องการ
แถมความต้องการใช้ไฟฟ้า
ยังมีแต่จะสูงขึ้นขณะที่เราก้าวไปสู่อนาคต
ในอนาคตเราต้องใช้ไฟฟ้า ให้พลังงานแก่รถยนต์ แก่อาคารของเรา
ดังนั้นจึงพิลึกดี ที่ไม่เพียงแค่เราต้องทำให้พลังงานสะอาด
เรายังต้องทำให้มันใหญ่เป็น 2.5 เท่าอีกด้วย
ในความคิดผม ทางออกที่สดใสที่สุดคือพลังงานนิวเคลียร์
ไม่ว่าจะเป็นนิวเคลียร์ฟิวชั่น หรือนิวเคลียร์ฟิชชั่น
ฟิวชั่น เราไม่มีโรงงานฟิวชั่นที่ราคาประหยัด
และในบางแง่ของวิทยาการนี้ ก็ยังค่อนข้างไม่แน่นอน
ผมจึงคิดว่ามันสำคัญมาก ที่เราต้องพัฒนาฟิชชันต่อไป
ผมเป็นนักลงทุนรายใหญ่ ของบริษัทที่ชื่อเทอร์ราพาวเวอร์
ที่พยายามจะทำเครื่องปฏิกรณ์รุ่นใหม่
เครื่องปฏิกรณ์ที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้ ใช้น้ำเป็นตัวระบายความร้อน
น้ำเก็บความร้อนได้ไม่มาก
ดังนั้นเมื่อน้ำร้อนขึ้น มันจะมีแรงดันสูงมาก
มีการคุยกันมาหลายสิบปีแล้ว เรื่องจะเปลี่ยนจากน้ำ
มาใช้โลหะเหลวอย่างเช่นโซเดียม
ซึ่งนั่นคือแนวทางเทอร์ราพาวเวอร์นำมาใช้
มันจะไม่มีแรงดันในเครื่องปฏิกรณ์
และไม่มีปัญหาพลังความร้อนตกค้าง
ซึ่งทำให้เกิดปัญหาที่ทั้งฟูกูชิมะและเชอร์โนบิล
พวกนั้นจะหายไป
ดังนั้นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ของเทอร์ราพาวเวอร์ จะปลอดภัยกว่ามาก
แต่เราต้องสร้างโรงงานสาธิต
ให้หน่วยงานควบคุมของสหรัฐฯ มาตั้งใจดูว่าเราออกแบบมาอย่างไร
(เคมเมเรอร์ ไวโอมิง)
เทอร์ราพาวเวอร์เลือกที่นี่
เป็นสถานที่สร้างเครื่องปฏิกรณ์ยุคใหม่เครื่องแรก
นายจ้างรายใหญ่ที่สุดของที่นี่ คือโรงไฟฟ้าถ่านหินแห่งนี้
ที่จะถูกปิดด้วยเหตุผลด้านสิ่งแวดล้อม
ทักษะของแรงงานที่นั่น ตรงกับที่เราต้องการที่โรงงานใหม่
มันจึงออกจะเป็นตัวอย่างที่ดีของสิ่งที่เราต้องการ
ซึ่งก็คือเศรษฐกิจสะอาด ที่จะไปยังทุกที่ที่มีการสูญเสียงาน
จากการที่เศรษฐกิจสกปรกต้องถอยไป
บ้านของเจ.ซี. เพนนีย์อยู่ข้างหลังเรา
ตรงนั้นคือโรงละครวิกตอรี่ เปิดแสดงสัปดาห์ละสามคืน
และพวกเขากำลังทำที่นี่ใหม่ให้เป็น สำนักงานกฎหมายและร้านเบเกอรี่
- ว้าว - เยี่ยมไปเลยใช่ไหมคะ
- เยี่ยม - โอเค
(บริษัทกาแฟเชื้อเพลิงฟอสซิล)
คุณจะทำร้านเบเกอรี่เอง หรือให้เขาเช่าทำครับ
เราจะทำเองค่ะ เรามีที่ทำขนมอบอยู่หลังร้าน
โอเค แล้วสำนักงานกฎหมายล่ะ
ฉันมีสำนักงานกฎหมายสองแห่งค่ะ
ล้อเล่นน่า
- หลายอย่างมาก - เรากำลังขยายกิจการค่ะ
ช่วยเสริมกันได้ดีมาก
กินคัพเค้กไปด้วย ดื่มกาแฟแล้วก็ฟ้องคนไปด้วย
ก็สำนักงานกฎหมายนี่คะ
ผมมาที่นี่ครั้งแรก และผมก็ตั้งตารอจะมาที่นี่
มาดูที่ที่เรากำลังจะ สร้างโรงงานประเภทนี้แห่งแรก
เราเพิ่งออกไปที่ไซต์งาน มันยังเป็นแค่ที่ดินโล่งๆ
เงินเป็นพันล้าน ที่ผมใส่ลงในเทอร์ราพาวเวอร์จะสูญไป
ถ้ามันไม่ได้ผล
แต่พัฒนาการอันก้าวหน้านี้
จะสร้างความแตกต่างอย่างมาก ในการช่วยเราแก้ปัญหาสภาพอากาศ
(อาคาร ร้อยละ 7 ทำความเย็น ทำความร้อน)
(ไฟฟ้า ร้อยละ 29 น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน)
(การผลิต ร้อยละ 29) (คมนาคม ร้อยละ 15 เกษตรกรรม ร้อยละ 20)
เครื่องปฏิกรณ์ฟิวชั่น อาจเป็นแหล่งผลิตไฟฟ้าที่ราคาถูกมาก
ที่แทบจะไม่ก่อปัญหาสิ่งแวดล้อมเลย
แต่วิทยาศาสตร์ทุกวันนี้ เรายังไม่รู้เลยว่าจะสร้างยังไง
และจะทำได้ทันเวลาไหม
ถ้าคิดถึงการเสพติดเชื้อเพลิงฟอสซิลของเรา
กับวิธีที่เรากำลังทำกันอยู่
เพื่อพยายามจะเลิกใช้มัน เราสู้ไม่ได้เลย
อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล กำลังทำกำไรเป็นประวัติการณ์
การปล่อยก๊าซเพิ่มขึ้น
ผู้คนมีสิทธิ์จะสงสัยและท้อแท้กันสุดๆ
มีแง่หนึ่งของการเคลื่อนไหวที่ผมไม่เห็นด้วย
ซึ่งก็คือการพูดไม่ดีต่อ วิธีการทำสิ่งต่างๆ ที่ทำอยู่ในปัจจุบัน
ก่อนที่จะมีอะไรมาทดแทน
ผมเองก็อยากให้มีการมุ่งความสนใจ ไปกับสิ่งใหม่ๆ แต่ผมเป็นคนมองโลกแง่ดี
และผมคิดว่าเราจะจำกัดการเพิ่มอุณหภูมิได้
ฉันรู้สึกว่าการมองโลกในแง่ดี ต้องมาจากการปฏิบัติที่เป็นจริงได้
ถ้าเราเอาแต่นั่งตรงนี้แล้วแบบ "ว้าว ฉันมองโลกในแง่ดี"
แบบนั้นมันจะให้ผลตรงกันข้าม
ถ้าหากมองโลกในแง่ดีแบบไม่ลืมหูลืมตา มันอาจเป็นการปฏิเสธปัญหานี้รูปแบบหนึ่ง
ข้อตกลงปารีสตั้งเป้าหมายไว้
ว่าจะจำกัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ย ให้ต่ำกว่าสององศาเซลเซียส
ลดการปล่อยก๊าซลงครึ่งหนึ่ง ในช่วงปี 2015 ถึง 2030
และภายในปี 2050 จะมีการปล่อยก๊าซเป็นศูนย์
เราทำได้เป็นไงบ้าง
คาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ ทำสถิติสูงสุดในฤดูใบไม้ผลิปีนี้
สูงสุดในรอบกว่าสี่ล้านปี
แย่ครับ เราทำได้แย่มาก
แนวโน้มระยะยาวคือ เราไม่เห็นว่าการปล่อยก๊าซจะลดลง
เราอาจพลาดเป้าหมายสององศาที่ว่า
และปริมาณความเสียหายจะต้องหนักหนามากๆ
สององศาดูเป็นเป้าหมายที่ไกลมาก
ตอนนี้เราอยู่ที่ 1.5 เข้าไปแล้ว
ฤดูร้อนที่แล้วเป็นการชิมลาง ให้เห็นว่ามันร้ายแรงแค่ไหน
สององศา มีการคาดคะเนไว้
ว่าจะมีบางส่วนในโลก ที่จะกลายเป็นที่ที่อยู่อาศัยไม่ได้
เมืองไหนที่มีคนเป็นล้านจะใช้ชีวิตอยู่ได้ยากมาก
มันยิ่งกว่าน่าหดหู่ ใช่ค่ะ
มันเป็นภาวะต่อเนื่อง
งั้นมันมีจุดพลิกผันจุดเดียวไหม ไม่ครับ ไม่ได้มีจุดพลิกผันแค่จุดเดียว
ครั้งสุดท้ายที่พื้นผิวโลกร้อนเท่ากับทุกวันนี้
คือเมื่อ 120,000 ปีก่อน
และระดับน้ำทะเลสูงกว่าระดับปัจจุบันนี้แปดเมตร
ความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเล ของนิวยอร์กซิตี้ล่ะ
สิบเมตร
ความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเลของไมแอมีล่ะ
สองเมตร
เมื่อไหร่ที่ไมแอมี จะไม่สามารถอาศัยอยู่ได้แล้ว หลักทศวรรษเหรอ
มันจึงมีอะไรที่เกิดขึ้นรวมๆ กันอยู่เยอะเลยตอนนี้
ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือ
ถ้าคุณอาศัยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร และคุณทำงานกลางแจ้ง
โดยเฉพาะชาวไร่ในแอฟริกา
นี่อาจเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากสำหรับพวกเขา
การเกษตรค่อนข้างจะเป็น กิจกรรมพื้นฐานของมนุษย์
พวกเราส่วนใหญ่เคยเป็นชาวไร่ชาวนา เพราะเราจำเป็นต้องเป็น
และมันคือกิจกรรมหลัก ที่ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจก
การปล่อยก๊าซประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ หรือราวๆ นั้นมาจากการเกษตร
ซึ่งกำจัดได้ยากจริงๆ
วัวเรอก๊าซมีเทนออกมา
การไถพรวนดิน จะไปกระตุ้นคาร์บอนอยู่ในดินออกมา
ปุ๋ยไนโตรเจนทำมาจากก๊าซธรรมชาติ
ทุกๆ ขั้นตอนที่เราทำไร่
ตอนคุณขับรถตัดนวดเมล็ดข้าวในนา นั่นใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลเยอะมาก
มีสารพัดหนทาง
ที่การเกษตรมีส่วนทำให้เกิด การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
มันต้องใช้พลังงาน ดิน น้ำเยอะมาก เพื่อปลูกอาหารของเรา
เราต้องใส่ปุ๋ยให้พืชผล เราต้องเอาพืชผลไปที่ร้านค้า
แล้วจากร้านค้าก็มาถึงบ้านของเรา
แล้วเราก็ต้องแช่ตู้เย็นที่บ้าน แล้วก็โยน 40 เปอร์เซ็นต์ของของที่ซื้อมาทิ้งไป
สิ่งที่หลายคนไม่รู้คือ เศษอาหารเป็นตัวปล่อยก๊าซมีเทนปริมาณมหาศาล
มีเศษอาหารเหลือทิ้งในหลุมฝังกลบเยอะมาก
มันถูกกดทับอยู่กับขยะอื่น
ซึ่งแปลว่ามันไม่สามารถย่อยสลายได้ เหมือนตอนอยู่ในดิน
แปลว่ามีเทนจึงถูกปล่อยออกจากเศษอาหารนั่น
มีเทนเป็นก๊าซเรือนกระจก ที่แรงกว่าคาร์บอนไดออกไซด์
มันจึงมีโอกาสที่จะร้อนขึ้นได้มากกว่า
ถ้าขยะเศษอาหารเป็นประเทศ มันจะใหญ่เป็นอันดับสามถ้าวัดจากการปล่อยก๊าซ
จีน อเมริกา เศษอาหาร
ที่มิลล์ เราสร้างระบบใหม่ขึ้นมา
ที่เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดที่จะส่งอาหารกลับสู่ไร่
ตอนนี้ระบบปิดแน่นหนาขึ้นมาก และติดกับอุปกรณ์อย่างดี
มันทำหน้าที่ให้เกิดการทำให้แห้งเป็นผง
ดังนั้นคุณจะประมาณว่ารวบทุกชิ้นส่วนไว้ด้วยกันได้
ไม่มีชิ้นส่วนไหนที่ขยับหลุดออก
ถ้าเราแก้ปัญหานี้ได้ จะทำให้ผู้ใช้ใช้ง่ายขึ้นเยอะเลย
มันจะให้อารมณ์แบบถังขยะ และทุกคนรู้วิธีใช้มัน
คุณเหยียบที่แป้น ฝาก็เปิดออก
คุณเทเศษอาหารคุณลงไป งานของคุณจบแค่นั้น
ข้างในคือที่ที่เวทมนตร์ทั้งหลายเกิดขึ้น
เราทำให้อาหารที่คุณใส่ลงไปแห้งและบดมัน ในเวลาชั่วข้ามคืนและอัตโนมัติด้วย
อาหารคือน้ำร้อยละ 80
สิ่งที่เจ๋งคือเมื่อคุณเอาน้ำออกไป มันจะเหลือเล็กมาก
มันแทบจะไม่มีกลิ่นเลย แต่มันเก็บกักสารอาหารไว้ภายใน
หลังจากถังเต็ม ซึ่งใช้เวลาหลายสัปดาห์ คุณแค่วางมันไว้หน้าบ้าน
แล้วเราจะมารับเพื่อนำมันกลับไปที่ศูนย์ของเรา
คิดซะว่าเหมือนอูเบอร์แต่มารับขยะ
- เราจะเปิดกล่องละนะ - มาเปิดกันเลย
เอาถุงออกมา
เราใส่มันเข้าไปในเครื่องของเรา ซึ่งจะร่อนและแยกมัน
ดึงสิ่งปนเปื้อนเช่นสติกเกอร์ผลไม้ ที่บางครั้งก็ติดมาออกไป
ผ่านกระบวนการอบด้วยความร้อน เพื่อความปลอดภัยของอาหาร
แล้วเราก็บรรจุวัสดุนั้นลงถุง
และส่งมันกลับสู่ฟาร์ม ไปเป็นอาหารให้ปศุสัตว์ของเรา
สำหรับคนเลี้ยงไก่
ร้อยละ 60 ของการปล่อยก๊าซ เกิดจากอาหารที่พวกเขาซื้อ
ดังนั้นถ้าคุณเลี้ยงไก่
มิลล์สร้างส่วนผสมอาหารเลี้ยงไก่ ที่ลดคาร์บอนไปแล้ว
มันคืออาหารที่เราจะทิ้งอยู่แล้ว
(เกษตรกรรม ร้อยละ 20)
(ปศุสัตว์ เพาะปลูก ของเสีย การใช้ที่ดิน)
สิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มซาบซึ้งในนวัตกรรมคือ
มันเป็นอะไรที่มีความหวังมากๆ
แต่ฉันสังเกตเห็นว่า มันยังมีการต่อต้านในเชิงระบบอยู่
การเฝ้ารอให้คนที่โตมากับสิ่งนี้
ที่มองว่านี่คือเป้าหมาย นี่คือเข็มทิศศีลธรรมของพวกเขา
ไปอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจที่จะทำสิ่งนี้ได้
ฉันมองไม่เห็นทางว่าจะเป็นไปได้เลย
ผมไม่เข้าใจคนที่คัดค้านเรื่องนี้นัก
แต่การไม่สนใจเลยมันง่ายกว่า
ผู้คนตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวอยู่
สถานภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ทรงพลังมาก
ผมยังคิดไม่ออกว่าจะบริหาร
ประโยชน์ของการคิดไว้เสมอว่า ปัญหาภูมิอากาศเป็นเรื่องเร่งด่วน
แลกกับการทำให้คนโกรธยังไงดี
อะไรมีค่ากว่ากัน ศิลปะหรือชีวิต
นักเคลื่อนไหวควรลงมือหนักแค่ไหน และควรมุ่งเป้าไปที่ใคร
ผมหวังว่าการพูดคุยกันระหว่างนักเคลื่อนไหว
และคนที่ลงมือปฏิบัติจริงจะสร้างสรรค์อยู่เสมอ
ฉันพยายามจะใส่จะงอยปากให้มัน…
เราคือนกคีรีบูนที่กำลังส่งเสียงเตือนภัย
มีกลุ่มหนึ่งในอังกฤษเรียกว่า กลุ่มกบฏต่อต้านการสูญพันธุ์
ตอนนั้นผมกำลังขับรถไปตามนัด แต่พวกเขาปิดถนน
สูญพันธุ์!
กบฎ!
พวกเขาสร้างความตระหนักรู้ได้จริงนั่นแหละ
โลกนี้คือการเมือง
และน่าเศร้าที่นี่คือปัญหาของเรื่องทั้งหมดนี้
ถ้าพลังงานสะอาดมันแพงมาก แล้วใครจะยอมจ่าย
เราจะคาดหวังให้ประเทศอื่น ปล่อยก๊าซเป็นศูนย์ไม่ได้ ถ้าเราไม่ทำก่อน
แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้นอีกเช่นกัน
แล้วไหนจะการที่เรามีเงิน มากกว่าประเทศอื่นอีกด้วย
และเราจะคาดหวังให้บราซิล อินเดีย อินโดนีเซีย
เศรษฐกิจเกิดใหม่ใหญ่ๆ พวกนี้ ให้ลดการปล่อยคาร์บอน
ด้วยการใช้เงินมหาศาล ไปกับทางเลือกพลังงานสะอาดไม่ได้
เราจำเป็นต้องทำให้ เชื้อเพลิงฟอสซิลแพงขึ้นจริงๆ
แต่ทุกครั้งที่เราเจอการขึ้นราคาน้ำมันทีไร ก็จะเกิดวิกฤตทางการเมืองครั้งใหญ่
และคำว่า "ภาษี" เหมือนคำสาปแช่งในประเทศนี้
ไม่มีใครพูดถึงมันเลยด้วยซ้ำ จริงนะ
รัฐบาลมีบทบาทสำคัญมาก
เพราะเป็นกฎระเบียบ มาตรการลดหย่อนภาษีของรัฐบาล
ที่เร่งให้พวกนี้ได้เข้าห้องแล็บ ได้ออกจากแล็บ และขยายไปสู่วงกว้าง
จนในที่สุดเทคโนโลยีสะอาดจะถูกหรือถูกกว่า
เรามีภาระหน้าที่ทางศีลธรรม
และเรามีทรัพยากรทางเศรษฐกิจ ที่จะลงทุนในสิ่งเหล่านั้น
ที่จะทำให้เกิดความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
แล้วผลักดันให้กราฟต้นทุนต่อปริมาณโค้งลง
เพื่อที่ทางออกเหล่านั้น จะได้ถึงมือทุกคนบนโลกได้
พลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานลมทำได้แล้ว
เพราะแบบนี้คุณจึงเห็น ว่าแม้แต่ในบางส่วนของประเทศ
ที่ที่สภานิติบัญญัติ ไม่ได้สนใจเรื่องสภาพอากาศมากนัก
ตัวอย่างเช่นเทกซัส
พวกเขาได้ประโยชน์มหาศาล จากการใช้แรงลมและแสงอาทิตย์
มันคือส่วนสำคัญ ในระบบพลังงานผสมผสานของพวกเขา
คุณไม่สามารถทำแบบนั้นได้ โดยไม่มีแรงจูงใจด้านภาษี
ที่ให้แก่การใช้แสงอาทิตย์และลม นโยบายจึงเป็นตัวช่วยผลักดัน
แต่คุณก็ใส่แรงจูงใจที่ว่าไม่ได้
ถ้าคุณยังไม่มีเทคโนโลยีเตรียมพร้อมรออยู่แล้ว
ตอนนี้มีเทคโนโลยีรออยู่บนหิ้งแล้ว
เราต้องเอาเทคโนโลยีพวกนั้นลงสู่ชุมชน วันนี้ ตอนนี้ และให้เร็วด้วย
(คมนาคม ร้อยละ 15)
(รถยนต์ รถบรรทุก เรือ เครื่องบิน)
การบินปล่อยก๊าซมากกว่า สามเปอร์เซ็นต์ของทั้งหมด
แต่ทางออกที่ได้ผลในตอนนี้คือ นำเชื้อเพลิงที่ทำจากพืช
เอามาทำสิ่งที่เราเรียกว่าเชื้อเพลิงชีวภาพ
แต่น่าเสียดายที่ทุกวันนี้
เชื้อเพลิงที่ผลิตได้ ราคาสูงกว่าค่าเชื้อเพลิงการบินปกติสองเท่า
เมื่อผมซื้อมาใช้เพื่อการเดินทางทางอากาศ มันสร้างอุปสงค์
และเมื่ออุปสงค์เพิ่มขึ้น
มันก็เกิดความคิดใหม่ๆ ที่จะทำให้ราคาค่าเชื้อเพลิงนั้น
ใกล้เคียงกับค่าเชื้อเพลิง ของเครื่องบินไอพ่นปัจจุบัน
ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมของรถยนต์ไฟฟ้า กำลังลดลงเรื่อยๆ
รถยนต์นั่งปล่อยก๊าซแค่แปดเปอร์เซ็นต์ของทั้งหมด
แต่ถ้าคุณทำให้ทุกคนซื้อรถยนต์แบบใหม่พวกนี้ได้
งั้นคุณก็แก้ปัญหาได้แปดเปอร์เซ็นต์แล้ว
เราต้องการไฮโดรเจนไปอยู่ในรัฐที่คนหนาแน่น
จะได้ส่งตรงจากแหล่งผลิตสู่แหล่งใช้งาน
ได้อย่างประหยัด
เราคิดยานพาหนะคันแรกที่ใช้พลังงาน เวิร์นไครโอคอมเพรสชั่นได้แล้ว
ตลาดหัวหาดของเรา คือรถบรรทุกคลาสแปด รถบรรทุกหนัก
เพราะนั่นคือตลาดที่เราจะได้ ความสนใจเชิงพาณิชย์มากที่สุด
รถบรรทุกใช้แบตเตอรี่ไฟฟ้าทุกวันนี้ วิ่งได้ประมาณ 400 กิโลเมตร
รถบรรทุกที่ใช้ตัวเก็บของเราวิ่งได้พันกว่ากิโล
ซึ่งเท่ากับที่รถบรรทุกใช้น้ำมันดีเซลวิ่งได้
คุณมีจดทรัพย์สินทางปัญญาไว้ด้วยไหม
มีวัสดุไม่มาก
ที่รับได้ทั้งภาวะเย็นยวดยิ่งและความดันสูง
ดังนั้นตัวแลกเปลี่ยนความร้อน คือส่วนที่เจ๋งที่เราจดไว้ครับ
(คมนาคม ร้อยละ 15)
(รถยนต์ รถบรรทุก เรือ เครื่องบิน)
(การปล่อยก๊าซทั่วโลก)
เรากำลังผลักดันไปให้เร็วที่สุด
เพื่อให้การปล่อยก๊าซ จากทั้งห้าหมวดลดลงเหลือศูนย์
แต่ก่อนเราจะไปถึงจุดนั้น ก๊าซที่เราปล่อยออกมาก็จะมากขึ้นไปอีก
ยินดีที่ได้เจอคุณจริงๆ ขอบคุณอีกครั้งครับที่มา
- ครับ - เราตื่นเต้นมาก
ครับ มันต้องสนุกแน่
ถ้าคุณเชื่อจริงๆ ว่าเราต้องจำกัด ให้โลกร้อนขึ้นที่แค่ 1.5 องศาเซลเซียส
คุณก็ต้องเห็นดีด้วยกับเทคโนโลยีขจัดคาร์บอน
ที่จะดูดคาร์บอนออกจากอากาศ ฝังไว้ใต้พื้นดิน
และทำแบบนั้นไปประมาณสิบกิกะตันต่อปี เป็นเวลา 50 ปี จนถึงปี 2100
นั่นมันสุดจะจินตนาการ ไม่มีใครเคยคิดหรือพูดถึงเรื่องนั้น
- ได้เวลาแล้ว เอาละนะ - เชิญครับ
คุณคิดยังไงกับเรื่องการดักจับคาร์บอน กับบทบาทของมัน
ในพอร์ตโฟลิโอของเบรกทรูเอเนอร์จี้ เรามีบริษัทมากมาย
ที่กำลังหาทางทำให้ต้นทุนการดักจับคาร์บอนลดลง
ตอนนี้ผมเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุด ของบริษัทไคลม์เวิร์กส์
ที่ดักจับคาร์บอนที่ราคา 300 กว่าดอลลาร์ต่อตัน
การที่คุณเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุด เพียงคนเดียวคือยังไง
มันหมายความว่าไงครับ
- ผมเขียนเช็คให้พวกเขา - ครับ
คุณจ่ายเงินเพื่อหักล้าง กับค่าก๊าซที่คุณปล่อยหรือครับ
ใช่ครับ
(เรคยาวิก ไอซ์แลนด์)
ผมทำงานให้บริษัท ที่แก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ
ซึ่งสำหรับผมคือการแก้ที่ต้นเหตุ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในชั้นบรรยากาศแล้ว
ที่ทำให้โลกร้อนขึ้น
สิ่งที่ไคลม์เวิร์กส์ทำคือ กำจัดคาร์บอนไดออกไซด์จากชั้นบรรยากาศ
การกรองมันออกจริงๆ แล้วค่อนข้างท้าทาย
เพราะมันเป็นแหล่งที่มี คาร์บอนไดออกไซด์อยู่เจือจางที่สุด
เราดูดอากาศจำนวนมหาศาลมาผ่านตัวกรอง
พออากาศผ่านวัสดุนี้
โมเลกุลของคาร์บอนไดออกไซด์ จะทำปฏิกิริยาและติดอยู่ในวัสดุกรอง
เราปิดมัน แล้วก็ทำให้มันร้อนขึ้น
ซึ่งจะย้อนทวนปฏิกิริยาเคมี…
แล้วเราก็ดูดคาร์บอนไดออกไซด์ เข้าไปในโรงงานของเรา
แล้วเราก็ยังต่อตัวเองเข้ากับ พวกแหล่งพลังงานที่ยั่งยืน
เช่นพลังงานความร้อนใต้พิภพในไอซ์แลนด์
โดยรวมกระบวนการก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร
แต่การจะดำเนินการทางเทคโนโลยี และทำอย่างมีประสิทธิภาพคือความท้าทาย
พวกเขากำลังกำจัดคาร์บอนอยู่จริงๆ
ไม่เพียงแค่ดึงมันออกมา แต่ทำให้มันกลายเป็นแร่ธาตุด้วย
ในโรงงานที่ไอซ์แลนด์นั้น
ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ตรงข้างๆ บ่อฉีด
นี่เป็นหนึ่งในบ่อฉีดของเรา ที่เราฉีดคาร์บอนไดออกไซด์เข้าไปจริงๆ
และนี่คือบ่อฉีดของกระบวนการนี้บ่อแรกของโลก
เราฉีดน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์
และที่ความลึกระดับหนึ่ง เราปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกสู่กระแสน้ำ
และที่ความลึกนี้
ความดันจะสูงพอให้เกิดการอัดก๊าซลงในน้ำ เหมือนเครื่องทำโซดาได้
เราอัดคาร์บอนไดออกไซด์ลงไปในน้ำ
แล้วก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จะถูกนำลงไปในหินดาน เปลี่ยนมันไปเป็นหิน
กระบวนนี้ไม่ต้องใช้พลังงานมาก
เราใช้ประโยชน์จากน้ำที่มีอยู่ในดินอยู่แล้ว
เพื่อส่งแรงดันใส่คาร์บอนไดออกไซด์
โรงงานขนาดสี่กิโลตันหารด้วย 40 กิกะตันที่เราปล่อยในหนึ่งปี
คุณจะได้ศูนย์จุดศูนย์สิบตัว หนึ่งเปอร์เซ็นต์
ของการปล่อยก๊าซรวมต่อปี ที่เรากำลังกำจัดอยู่ในตอนนี้
มันถึงสำคัญมาก ที่เราต้องเพิ่มขนาดของเทคโนโลยีนี้
แน่นอนว่าเราอยากเป็นเหมือน บริษัทสาธารณูปโภค
แทนที่จะเก็บขยะจากบ้านคุณทุกสัปดาห์
เรากำลังทำความสะอาดบรรยากาศ
แต่การดักอากาศโดยตรง ไม่ได้แก้ปัญหาก๊าซที่ปล่อยในปัจจุบัน
มันมีไว้เพื่อกำจัดก๊าซที่ปล่อยในอดีต
ที่มีอยู่แล้ว
ตอนนี้
โรงงานดักจับที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทำได้ต่ำกว่า 100,000 ตันต่อปี
ก็มีที่กำลังสร้างอยู่ที่ทำได้ในหลักล้าน
แต่ถ้าเราทำไม่ได้ถึงระดับพันล้าน
มันก็เหมือนแค่ปัดเศษทิ้ง
มันไม่ก่อเกิดผลแต่อย่างใด
มันดูจะเป็นความคิดที่บ้ามาก ที่จะกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์จากอากาศ
ที่เราเป็นคนปล่อยออกไปเอง จากการสร้างพลังงาน
เราควรจะสร้างพลังงานด้วยวิธีที่ต่างจากเดิม
ความจริงที่ว่ามีคนที่มีอิทธิพลสูงมาก กำลังพูดถึงเรื่องนี้
เสนอว่าเราควรอย่างยิ่ง ที่ต้องทำสิ่งที่กำลังทำอยู่ต่อไป
และหาทางแก้ไข ที่จะทำให้ทุกอย่างนี้หมดไป
การพูดคุยกันเหล่านี้ ส่วนใหญ่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง
สายพันธุ์อื่นที่อยู่ร่วมกับเราในโลกนี้ คือเหยื่อของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศตัวจริง
มหาสมุทรจะกลายเป็นสถานที่ ที่เราจะใช้ทิ้งคาร์บอนงั้นหรือ
ผืนป่าคือที่ที่เราจะใช้ กักเก็บคาร์บอนได้มากที่สุดหรือ
เราจะดัดแปลงพันธุกรรมต้นไม้ได้ไหม ฟังดูน่าตื่นเต้น
ทั้งหมดนี้มีศักยภาพมากมาย แต่อีกวิธีที่จะพิจารณามันคงจะเป็น
ต้นไม้ที่มีอยู่ในตอนนี้ น่าจะสำคัญต่อสายพันธุ์จำนวนมาก
ที่อาศัยอยู่ในนั้น
ดังนั้นมันไม่มีของฟรี
ไม่มียาครอบจักรวาล
ถ้าต้องพึ่งวิธีอิเล็กโทรไลซิส เราอาจต้องใช้โรงงานมากถึง 140 โรง
ทั้งหมดเพื่อจะมาทำตัวเทคโนโลยีหลัก ซึ่งก็คือตัวสแต็กส์
แต่ละโรงต้องใหญ่กว่า โรงงานที่ใหญ่ที่สุดที่เรามีอยู่ทุกวันนี้ห้าเท่า
จึงจะทำการผลิตแบบนั้นได้
ผมขอพูดเลยว่าสิ่งที่เปิดตาผมในวันนี้
คือความท้าทายเรื่องขนาดของการนี้
ว่ามันยากแค่ไหน ถ้าจะนำนวัตกรรมเหล่านี้ไปใช้ในวงกว้าง
ที่จะเข้าไปเผชิญหน้าและเข้าใจมันอย่างถ่องแท้
ว่ามันยากแค่ไหนที่จะสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา
เราต้องรีบแล้วเพราะมันจะใช้เวลานานมากแน่ๆ
งานนี้จะเป็นการเดินทางที่ยากเข็ญ ขรุขระ สกปรก และยุ่งเหยิง
และจะมีช่วงเวลาที่มันล่อแหลมอันตราย
ที่ดูเหมือนอะไรๆ กำลังจะดิ่งลงเหว
ผมเลยเตรียมใจไว้อยู่แล้วว่างานนี้มันบ้า
เรากำลังเดินไปบนเส้นทางที่บ้ามาก
ฉันอยากมองโลกในแง่ดีนะคะ
ฉันไม่ชอบเป็นนักพยากรณ์วันสิ้นโลก
หรือทำตัวขัดแย้งโดยไม่มีเหตุผล
ฉันแค่มองสถานการณ์ตามที่เราเป็นอยู่
เรากำลังอยู่ในกรอบเวลาห้าปีสิบปี
ที่ต้องลดให้เหลือศูนย์ ฉันจะไม่พูดว่าฉันมองโลกในแง่ร้าย
ฉันว่ามีโอกาสสูงที่เราจะหาทางออกได้
คุณได้ยกตัวอย่างดีๆ มาให้ฟังแล้ว แต่ฉันจะไม่พูดว่าฉันปฏิบัติด้วยความหวัง
ฉันคิดว่าฉันปฏิบัติด้วยความรักบ้านของฉัน
ความรักผู้คน และทุกคนที่มีส่วนกับสิ่งนี้
และด้วยความกลัวในระดับที่กำลังดี
พระเจ้า ฉันร้องไห้ทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้
พอผมได้ฟังความจริงจังของพวกคุณ ผมคิดว่า "ว้าว
เรายังไปได้ไม่เร็วเท่าที่พวกคุณอยากได้"
มันไม่ง่ายเลย
นี่คือโครงสร้างพื้นฐานที่เราเห็นๆ กันอยู่ทั้งหมด
ขนาดของการสร้างหนทางใหม่ที่ว่าต้องใช้เวลา
แต่นี่ทำให้ผมต้องคิดให้หนักขึ้น ว่าเราจะทำยังไงให้ไปได้เร็วขึ้น
ดังนั้นขอบคุณมาก
เรามีงานต้องทำอีกเยอะ
และยิ่งเร็วยิ่งดี
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์