โดยส่วนตัวแล้วคุณรู้สึกยังไงกับยุงครับ
ผมก็ต้องรำคาญพวกมันอยู่แล้ว
ช่วงฤดูร้อนที่ซีแอตเทิล
พวกมันกัด แล้วตัวคุณก็ขึ้นตุ่ม
แต่ผมไม่เคยไปอาศัยอยู่ในที่ที่มีโรคมาลาเรีย
ยุงในสกุลยุงก้นปล่อง คือพาหะนำเชื้อมาลาเรียมาสู่คน
แล้วมาลาเรียก็แพร่จากคนไปสู่แมลง
แล้วก็กลับมาสู่คนอีกครั้ง
มาลาเรียคร่าชีวิตเด็กถึงสี่แสนคนต่อปี
แต่มันไม่มีอยู่ในประเทศที่ร่ำรวยเลย
มันจึงเป็นโรคที่เกิดจากการถูกละเลย
(ศัตรูอันดับหนึ่งของสาธารณะ)
เมื่อเป็นเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ
โอกาสในการแก้ปัญหา คือการพัฒนาเทคโนโลยีล้ำสมัยขึ้นมา
เช่นวัคซีน หรือแอนติบอดี
หรือแม้แต่เทคนิคที่ยังเป็นที่โต้แย้ง อย่างเช่นการตัดต่อยีน
และใช้มันในการพยายาม กำจัดโรคเหล่านี้ให้หมดไปจากโลกใบนี้
มันจะเป็นหนึ่งในความสำเร็จ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ
ถ้ากำจัดมาลาเรียให้สิ้นซากได้
(What's Next? มองอนาคตกับบิล เกตส์)
(เราจะเอาชนะโรคร้ายได้ไหม)
(แผนกผู้ป่วยมาลาเรีย เทศมณฑลไซอายา เคนยา)
มาลาเรียเป็นปัญหาใหญ่มากที่นี่
คุณต้องไปโรงพยาบาล
และถ้าคุณไม่มีเงิน มาลาเรียจะฆ่าคุณ
มันฆ่าเด็กเล็กๆ ได้
มันฆ่าเด็กไปแล้วเยอะมาก
มันฆ่าเด็กที่ใกล้ชิดกับฉัน
ลูกของพี่สาวฉัน
เธอเริ่มมีอาการชัก
เธอมีไข้สูง ฉันไม่ได้รอช้าเลย
ฉันรีบขึ้นรถแล้วพาเธอมาที่นี่
เธอเป็นมาลาเรียหนักมาก
ขอโทษนะจ๊ะหนูน้อย
เรามีถังนึง ออกซิเจนหนึ่งถัง
ช่วยเติมออกซิเจนให้เราหน่อยได้ไหม
ตอนคุณนั่งอยู่ในแผนกผู้ป่วยพวกนั้น คุณจะเห็นว่ามันวุ่นวายแค่ไหน
เพราะในแผนกไม่เคยมีพนักงานเพียงพอ
เพราะมาลาเรียเป็นโรคตามฤดูกาล
พอถึงฤดูฝน ประชากรยุงก็จะเติบโตแบบก้าวกระโดด
ตอนผมยังเด็ก ผมบอกไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าผมเคยเป็นมาลาเรียมาแล้วกี่หน
ผมยังนึกภาพพ่อผมออกอยู่เลย
(อับดูลาเย เดียบาเต หัวหน้าคณะวิจัย)
เขายืนอยู่ข้างเตียงผม มองมาที่ผม
ผมเห็นแววตาของพ่อชัดมากๆ เลยว่าพ่อกลัวมาก
ถ้ามาลาเรียฆ่าคนหกแสนคนในอเมริกาหรือยุโรป
ป่านนี้ปัญหานี้ก็จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
(มูลนิธิเกตส์ ซีแอตเทิล วอชิงตัน)
มาลาเรียมีแนวโน้มที่จะกระจุกตัว อยู่ในหมู่ประชากรที่ยากจนที่สุด
กลุ่มประชากร ที่แทบไม่มีโอกาสเข้าถึงบริการสุขภาพ
มันมีรูปแบบการแพร่กระจาย จากมาลี สู่บูร์กินาฟาโซ สู่โกตดิวัวร์
ผ่านไนจีเรีย และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ซึ่งความรุนแรงของการแพร่กระจาย ที่เราต้องหาทางหยุดไว้ให้ได้นี้
ไม่เหมือนอะไรอื่นที่เราต้องเผชิญเลย
(ยุงแพร่เชื้อโรคได้อย่างไร)
มาลาเรียเป็นปรสิตที่คุณได้จากการถูกยุงกัด
ปรสิตเข้าสู่ร่างกายและทำให้ตับของคุณติดเชื้อ
และหลังจากอยู่ในตับช่วงเวลาหนึ่ง
เซลล์ตับที่ติดเชื้อหนึ่งเซลล์ จะปล่อยปรสิตออกมาเพิ่มอีกสี่แสนตัว
ที่จะเริ่มบุกเข้าสู่เซลล์เม็ดเลือดแดงของคุณ
ปรสิตทะลวงเข้าสู่เซลล์เม็ดเลือดแดง ย่อยเซลล์เม็ดเลือดแดงนั้น
แล้วระเบิดเซลล์เม็ดเลือดแดงออกมา เพื่อบุกรุกมากขึ้นต่อๆ ไป
ก็คือมันเข้าควบคุมกระแสเลือดของคุณ
เมื่อเหล่าเซลล์เม็ดเลือดแดง ที่ติดเชื้อของคุณระเบิด คุณรู้สึกได้
คุณรู้สึกหนาวสั่นรุนแรง ไข้พุ่งขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว เหงื่อออก
คุณอ่อนเปลี้ย
ในบางกรณีเชื้อโจมตีร่างกายหนักมาก
จนทำให้รู้สึกคลื่นไส้ แล้วก็อาเจียน ซึ่งนั่นเป็นกรณีที่นับว่าไม่รุนแรงแล้วนะ
ขณะที่โรคดำเนินไป มันอาจนำไปสู่อาการหายใจลำบาก
ทำให้เป็นโรคโลหิตจางเรื้อรัง สมองอักเสบ
และบ่อยครั้งมากที่มันอาจนำไปสู่ความตาย
เด็กที่อายุน้อยๆ คนร่างกายอ่อนแอ สตรีมีครรภ์
จะต้องเผชิญกับความร้ายแรง ของมาลาเรียที่หนักหน่วง
เดิมทีมาลาเรียเป็นสาหร่ายน้ำชนิดหนึ่ง
เมื่อราว 600 ถึง 800 ล้านปีก่อน
ที่จริงมันยังมีร่องรอย ของการสังเคราะห์แสงหลงเหลืออยู่
เราคิดว่าโรคมาลาเรียยุคใหม่มาจากนก
เมื่อราวๆ 130 ล้านปีก่อน
มันเป็นความสัมพันธ์แบบการอยู่ร่วมกัน
จุลชีพก่อโรคใช้เราเพื่อช่วยให้พวกมันให้กำเนิด
และมาลาเรียต้องการพาหะสองตัว
มันต้องการยุงแล้วก็พาหะตัวที่สอง
ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือลิงใหญ่
เราต่างก็มีมาลาเรีย
คนไม่สนใจมัน
คนอเมริกันยิ่งเก่งเป็นพิเศษ ในการไม่คิดถึงเรื่องอะไร
ที่ไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขาเดี๋ยวนั้น
มาลาเรียเป็นอะไรที่กระทบต่อปู่ย่าตายายผม
ช่วงเปลี่ยนเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่
ศูนย์ควบคุมโรคอยู่ที่แอตแลนตา
เพราะนั่นคือที่ที่มาลาเรียระบาดหนักมาก
ยุงที่เป็นพาหะของมาลาเรียอยู่แถวนี้
กำลังเสาะหาเลือดมนุษย์มาเป็นอาหารเย็น
มาลาเรียเป็นเรื่องใหญ่ในประเทศนี้
แล้วมันก็เปลี่ยนจากเรื่องใหญ่ไปเป็นไม่มีเรื่อง
ผู้คนไม่ตายเพราะมาลาเรียอีกต่อไป เพราะเราควบคุมมันได้
ถ้าคุณย้อนกลับไปดูความพยายาม ในการกำจัดโรคมาลาเรียทั่วโลก
ที่รณรงค์กันในช่วงกลางศตวรรษที่ 20
วิธีที่ใช้ตอนนั้นเช่นการปรับสภาพแวดล้อม
การกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุง
การพ่นยาฆ่าแมลงขนานใหญ่
สิ่งเหล่านี้ได้ผลในตอนนั้น
แต่วิธีการเหล่านั้น ไม่แน่เสมอไปว่าจะเหมาะนำมาใช้ในตอนนี้
ในสถานที่ต่างๆ ที่มาลาเรียยังคงฝังตัวอยู่
สกีกระโดดไกล น่าตื่นเต้นเนอะ
ตอนนั้นเป็นในช่วง 1990 ที่ผมคิดกันกับเมลินดาว่า
"เราจะใส่ทรัพยากรไปตรงไหนดี"
และพอมาดูว่าเด็กๆ ตายจากอะไร
แล้วก็ต้องตะลึงที่ได้รู้ว่า เป็นเพราะปอดบวม ท้องร่วง และมาลาเรีย
ตอนที่ผมเห็นว่า มีการใช้เงินเพื่อสู้กับมาลาเรียน้อยแค่ไหน
มันค่อนข้างน่าตกใจครับ
มีการใช้ดีดีทีไปเป็นตันจริงๆ เพื่อกำจัดโรคร้ายที่ทำร้ายเด็กๆ ของเรา
อีกครั้งที่สงครามทำลายล้างอันเลวร้าย
มีส่วนช่วยในการค้นพบวิธีช่วยชีวิตผู้คน
กองทัพเคยให้เงินสนับสนุน งานมาลาเรียจำนวนมาก
เพราะทหารจะถูกส่งไปยังที่ที่มีมาลาเรียและตาย
แต่แล้วพวกเขาก็คิดว่า ยาที่ใช้ป้องกันโรคให้ทหารดีพอแล้ว
มันจึงไม่ใช่เรื่องสำคัญอันดับแรก สำหรับพวกเขาอีกต่อไป
มีการใช้เงินหายาแก้หัวล้าน มากกว่าการแก้ปัญหามาลาเรีย
หัวล้านก็เป็นสิ่งที่แย่มากๆ นะครับ
ในปี 2000 มูลนิธิเกตส์ก่อตั้งขึ้น
และการช่วยชีวิตเด็กๆ เรียกได้ว่าเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของเรา
และสร้างความแตกต่างได้อย่างมากที่นั่น
สถานการณ์มาลาเรียกำลังแย่ลง
มุ้งมีส่วนช่วยได้มาก
สุดท้ายก็จะมีวัคซีน
ในแง่ของความคุ้มค่าเงิน ซึ่งเป็นสิ่งที่คนอเมริกันต้องการ
พวกเขาจะหาอะไรที่คุ้มค่ากว่านี้ไม่ได้แล้ว
ผมเจอบิล เกตส์แล้วนั่งกินชีสเบอร์เกอร์กัน
เพื่อหารือเรื่องอนามัยโลก
ผมคิดว่าเขารู้สึกโมโหมาก
กับการเสียอะไรไปแบบโง่เง่าเปล่าๆ ปลี้ๆ
และชีวิตมนุษย์คือลำดับแรกของอะไรที่ว่า
นั่นดูจะทำให้เขาโมโห แต่เขาจะเถียงทุกเรื่อง
สมัยก่อนมันดุเดือดมาก
รู้ไหมเราเรียกเขาว่าคิลบิล
ผมจำได้ว่ารัฐมนตรีกระทรวงการคลัง อยู่ในที่ประชุมด้วย แล้วเขาก็แบบ
"คุณโกหก นั่นมันโกหก คุณก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องโกหก"
ส่วนผมก็แบบ…
ใช่ เขาแบบขาโหดนิดๆ นะ บิล เกตส์นี่น่ะ คุณคิดไม่ถึงใช่ไหมล่ะ
ต้องมีวัคซีนใหม่เพื่อเด็กๆ จะได้มีชีวิตรอด
เราในฐานะมนุษย์ด้วยกัน ได้พยายามช่วยเหลือกันสักแค่ไหน
เราใส่เงินช่วยเหลือไป 30 ล้านดอลลาร์ให้กับงานมาลาเรีย
ผมตกใจมากที่นั่นทำให้เรา เป็นผู้ให้ทุนรายใหญ่ที่สุดในสาขานี้
(การประชุมมาลาเรีย)
คนที่ตายด้วยมาลาเรียไม่มีส่วนในตลาดการค้า
ไม่มีโอกาสทำกำไรในตลาดนี้
ตลาดอาหารสุนัข ใหญ่กว่าตลาดมาลาเรีย 40 เท่า
ตั้งแต่ปี 1990 เราลดความยากจนขั้นรุนแรง และอัตราการตายของเด็กลงได้ครึ่งหนึ่ง
เรามักจะเชื่อ
ว่าเราทำได้จริงเมื่อบิลบอกว่าเราทำได้
คุณคิดว่าเราทำได้ไหม
ได้แน่นอนครับ
(อาบูจา ไนจีเรีย)
เล่าเรื่องเดียบาเตให้ฟังหน่อยสิครับ
เดียบาเตเป็นหัวหน้าวิจัย ทาร์เกตมาลาเรียที่บูร์กินาฟาโซ
เขาเคยทำงานด้านกีฏวิทยามาเยอะมาก
ยุงเหรอ
ครับ ยุง เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับโลก
ในการระบุว่า ยุงจะไปจับกลุ่มเพื่อผสมพันธุ์ที่ตรงไหน
- สวัสดีครับ ดีใจที่ได้เจอ - สวัสดี ดีใจที่ได้เจอคุณเช่นกันครับ
ก่อนอื่น ผมขอบอกว่าสถิติเป็นตัวบอกเล่าที่ดีมาก
จากคนไข้ 247 ล้านรายทั่วโลกทุกปี
แอฟริกามีผู้ป่วยราว 235 ล้านรายเข้าไปแล้ว
- เหลือเชื่อเลย - แค่ที่เดียว
ทุกวันนี้ปัญหาที่แท้จริงก็คือ
เมื่อมองดูเครื่องมือสามัญที่เรามีอยู่ในมือ
อย่างเช่นมุ้ง แล้วก็ยาใหม่และอื่นๆ
พวกมันช่วยได้อย่างดีมากๆ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า พวกมันมาถึงขีดจำกัดในการป้องกันแล้ว
ด้วยเครื่องมือที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน
มันเหมือนเรากำลังนั่งอยู่ในรถ ที่กำลังแล่นไปเร็วมากๆ
แต่เป้าหมายของเราคือดวงจันทร์ แล้วเราจะไปถึงได้ยังไง
เราจำเป็นต้องใช้เครื่องยนต์แบบอื่น
เราต้องพยายามให้มากและทำงานวิจัย
พยายามหาเครื่องมือใหม่ๆ
(กำลังวิเคราะห์ตัวอย่าง)
ถ้าจะเอาชนะมาลาเรีย เราต้องนำเครื่องมือหลายอย่างมาใช้ร่วมกัน
เราต้องตามกำจัดยุงให้เก่งขึ้น
และกันยุงไม่ให้แพร่เชื้อใส่ผู้คน
เรายังต้องทำการปกป้องผู้คนให้ดียิ่งขึ้น
และเรายังต้องฆ่าเจ้าปรสิต ที่เข้าสู่ตัวคนให้เก่งขึ้นด้วย
เรายังต้องดูด้วยว่า
"เราจะปกป้องผู้คนที่ยังโดนกัดอยู่ได้ยังไง
เพื่อให้แน่ใจว่าปรสิตไม่มีโอกาสได้เข้าไปฝังตัว"
เหตุผลที่ตอนนี้เรายังต้องรับมือกับมันอยู่
ก็เพราะปรสิตมาลาเรียมันมีวงจรชีวิตที่ซับซ้อน
ปรสิตดูต่างออกไปในทุกช่วงวงจรชีวิตของมัน
ปรสิตมาลาเรียมีกลไกซับซ้อน
ที่มันใช้สร้างความสับสน ให้ระบบภูมิคุ้มกันอยู่เยอะมาก
เพื่อหลบเลี่ยงสิ่งที่ดีที่สุด ที่ระบบภูมิคุ้มกันของเราจะใช้โจมตีมัน
ปรสิตนี่ มันกำลังพัฒนาไป
ยาที่เราใช้ที่เคยช่วยชีวิตคนไว้มากมาย
ปรสิตชนิดนี้กำลังพัฒนาการต้านทานต่อยาพวกนั้น
ดังนั้นหากจะพัฒนาวัคซีน เราต้องล้ำหน้าเจ้าปรสิตนี่ไปให้ได้
แน่นอนว่าเป้าหมายใหญ่คือ ผลิตวัคซีนที่มีประสิทธิภาพขึ้นมา
วัคซีนที่ถูก เชื่อถือได้
และสามารถแจกจ่ายไปทั่วโลกได้
(เทศมณฑลไซอายา เคนยา)
สบายดีไหม
สบายดี
นี่คือที่ที่ใช้ศึกษาน้ำเชื้อ ที่ใช้ทำวัคซีนมาลาเรียชนิดโปรตีนรีคอมไบแนนต์
ตอนที่เราทำการทดลองวัคซีนครั้งแรก
เราทำกันในห้องนี้กับห้องนี้
ผมจึงมีความหลังกับสองห้องนี้เยอะมาก
ผมทำงานด้านวัคซีนมาลาเรียมาเกือบเจ็ดปีแล้ว
เราตื่นเต้นกันมากตอนที่เราเริ่มการทดลองนี่
ผมคิดจริงๆ ว่ามันจะได้ผล
แต่พอเราได้ผลลัพธ์ออกมา มันน่าผิดหวังมาก
มาลาเรียทำให้คนตายทุกสองนาที
ผมคิดว่ามันคงเป็นอย่างนั้น
ตายกันประมาณหนึ่งหมื่น ถึงหนึ่งหมื่นห้าพันคนต่อสัปดาห์
ทุกสัปดาห์ ทุกปี
คุณต้องเอาข้อมูลที่มีอยู่
พิจารณามันแล้วคิดทางออกที่ต่างจากเดิมออกมา
นั่นแหละที่ทำให้ผมเปลี่ยนไปสู่ การแทรกแซงเพื่อควบคุมโรคแบบใหม่
เราแยกสารภูมิต้านทาน จากเซลล์โคลนของเซลล์เดียวออกมา
ซึ่งได้ผลในการป้องกันมาลาเรียอย่างดียิ่ง
คำถามก็คือ "มันใช่สิ่งที่ปลอดภัยที่จะใช้ได้ผลไหม"
เพราะมันมีปรสิตมาลาเรียแค่สองสามร้อยตัว
ที่จะถูกฉีดเข้าไปทุกครั้งที่ยุงกัดเรา
ถ้าเราหยุดปรสิตไว้ตรงนั้นได้ ด้วยการฉีดแอนติบอดี
เราก็สามารถหยุดมาลาเรีย ไม่ให้เกิดขึ้นภายในมนุษย์ที่เป็นพาหะคนนั้นได้
มันจับปรสิตไว้ก่อนจะเข้าไปในตับ
มันเรียกว่าการควบคุมพาหะ
คุณให้การตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน ตามที่ต้องการแก่พวกเขา
เราสามารถให้แอนติบอดีหนึ่งโดสเพียงหนึ่งครั้ง
และปริมาณของแอนติบอดีที่ฉีดเข้าไปนั้น จะสามารถคุ้มกันได้ตลอดหนึ่งปีหรือไม่
หรือเมื่อครบหกเดือน คุณยังต้องการเข็มที่สอง
นั่นคือการศึกษาที่เราออกแบบไว้ และตอนนี้เราก็มาถึงครึ่งทางแล้ว
เราฉีดให้ไปเข็มหนึ่งแล้ว
และเราจะรอดูข้อมูลหลังครบหกเดือน
เสร็จแล้ว
ตอนนี้เรารับสมัครเด็กมาทั้งสิ้น 324 คน เพื่อร่วมการทดลองส่วนที่สองนี่
(รถพยาบาล ประจำเทศมณฑลไซอายา)
เข็มฉีดยาของเราคือหนึ่งมิลลิลิตร ยืนยันว่าเป็นหนึ่งมิลลิลิตร
เด็กมาตรวจตามกำหนด เด็กไม่ป่วย
โอเค หมายเลขเท่าไหร่
- หมายเลข 112 - 112
- ค่ะ - โอเค
ส่วนใหญ่เป็นพวกแม่ๆ ที่เข้าร่วมการทดลอง
ฉันชื่อเบอร์นาดินา โอเดียมโบ
(เบอร์นาดีนา โอเดียมโบ เทศมณฑลไซอายา เคนยา)
และฉันอายุ 26 ปี
ฉันเป็นแม่ลูกสอง
ลูกฉันชื่อเอียนกับมาร์กาเร็ต
ที่ไซอายามีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นมาลาเรีย
เรารู้ว่ามีมาตรการบางอย่าง ที่เราทำเองได้เพื่อควบคุมมัน
ฉันทำให้มันสะอาดที่สุดแล้ว
แถวนี้ไม่มีน้ำขังอยู่ตรงไหนเลย
เรานอนในมุ้งกันยุง
เราใช้ยากันยุง
เราได้ยินเรื่องการศึกษาโรคมาลาเรีย ที่กำลังดำเนินการอยู่ในเทศมณฑลไซอายา
ฉันสนใจมากเพราะฉันก็เป็นเหยื่อมาลาเรีย
ลูกชายคนโตฉันเป็นมาลาเรีย ตอนเขาอายุสองเดือน
ดังนั้นพอมีการศึกษาเรื่องนี้ ฉันจึงตัดสินใจจะเข้าร่วมด้วย
พอเราได้เข้าร่วมการศึกษา เราก็ถูกเรียกตัว
เราไปที่โคเกโล
พวกเขาเอาเลือดไปตรวจ
หลังจากนั้นพวกเขาก็ฉีดยากันมาลาเรียให้เข็มนึง
คุณจะเห็นว่าเรากำลังขับผ่าน ภาคตะวันตกของเคนยา แต่เราจะเห็นข้าวโพด
เหมือนเราอยู่ทางตะวันตกของเนแบรสกาเลย
นี่คือแห่งที่สองของเรา นี่คือสถานีอนามัยโคเกโล
โคเกโลเป็นพื้นที่ชนบท
ชื่อเสียงอย่างหนึ่งของที่นี่คือ พ่อของประธานาธิบดีโอบามาเกิดที่นี่
ผมว่าคุณต้องเข้าใจ ว่าถ้าคุณนำการเปลี่ยนแปลงอะไรใหม่เข้ามา
พวกเขาจะต้องอยากเข้าใจข้อมูลพวกนั้น
เราตื่นเต้นมากที่บ๊อบมาที่นี่ในวันนี้
เพื่อแจ้งความคืบหน้าเกี่ยวกับ โมโนโคลนอลแอนติบอดีของมาลาเรีย
ยินดีต้อนรับ และขอบคุณทุกท่านที่มา
เมื่อเราทุกคนได้รับวัคซีน
พอวัคซีนเข้าไปแล้ว แอนติบอดีก็จะมีปฏิกิริยาตอบสนอง
คุณจะสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีมากๆ ขึ้นมา
ที่จะทำหน้าที่คุ้มกัน
คุณสร้างภูมิคุ้มกันที่ไม่ทำอะไรเลยขึ้นมา
โอเค ทีนี้คุณก็มีทีมแอนติบอดี
ใครรู้จักไมเคิล จอร์แดนบ้าง
นักบาสเกตบอลน่ะ
ไม่รู้จักเหรอ
แล้วเอ็มบัปเป้ล่ะ
ตอนนี้เขาจะปิดจ๊อบได้ไหม เอ็มบัปเป้!
จบได้สวยงามจริงๆ
สมมติว่าทั้งทีมของคุณ ผู้เล่นทุกคนคือเอ็มบัปเป้
โอกาสที่ทีมนั้นจะชนะจะเพิ่มสูงขึ้น
นั่นคือสิ่งที่โมโนโคลนอลแอนติบอดีเป็น
ควรต้องให้กี่โดสคะ
ตอนนี้เราอยู่ตรงจุดที่ วัคซีนหนึ่งโดสอาจออกฤทธิ์ได้นานหกเดือน
เราอยากให้วัคซีนหนึ่งโดสคุ้มกันได้ทั้งปี
- ขอบคุณ - ขอบคุณที่ถามนะครับ
คำถามที่ผมมักจะถูกถามบ่อยที่สุดก็คือต้นทุน
สำหรับผม นั่นคืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด
ผมไม่คิดว่า มันจำเป็นต้องเกิดจากวิทยาศาสตร์เสมอไป
แล้วเราก็พยายามโน้มน้าวคนอื่น ว่าเราสามารถทำให้มันถูกลงกว่านี้ได้อีกเยอะ
ถ้าสามารถลดต้นทุนได้มากพอ และได้ประสิทธิภาพที่สูงมาก
ทีนี้ไม่ว่าคุณจะแจกแอนติบอดีนั่นไปที่ไหน เด็กๆ จะไม่เป็นมาลาเรียอีก
สิ่งหลักที่เราทำมาตลอด ในเรื่องมาลาเรียนี่คือการมียา
ที่เมื่อคุณตรวจพบว่ามีไข้ คุณก็กินยานี่เข้าไป
ต้นซิงโคนาคือต้นไม้ที่เติบโตบนที่สูงในอเมริกาใต้
และมีคนค้นพบว่า
ถ้าต้มเปลือกของต้นไม้นี่ ซึ่งก็คือควินิน และดื่มมันเข้าไป
คุณจะฟื้นตัวจากมาลาเรียได้อย่างรวดเร็ว
(มาลาเรียรักษาได้โดยควินิน รับการรักษาตามมาตรฐาน)
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับควินิน
ก็คือจริงๆ แล้ว มันคือหนึ่งในวัตถุดิบที่อยู่ในน้ำโทนิค
โทนิคคือคำที่เราใช้เรียกยา ยาโทนิค
น้ำโทนิค น้ำควินิน
คือสิ่งที่ชาวเรือในสมัยศตวรรษที่ 18 และ 19
ใช้ดื่มกันเป็นประจำเพื่อป้องกันโรค
มันมีรสขมมาก
ดังนั้นชาวอาณานิคมอังกฤษในอินเดีย จึงใส่ยินลงไปเพื่อตัดรสชาติ
แล้วยินโทนิคก็ถือกำเนิดขึ้น
แต่แน่ละว่าคนเดี๋ยวนี้ ไม่ดื่มยินโทนิคเป็นยาต้านมาลาเรียกันแล้ว
กาแฟก็มีส่วนในเรื่องนี้
เดิมทีกาแฟถูกโฆษณาว่าเป็นยารักษามาลาเรีย
มันเข้าไปอยู่ในตำนานของกาแฟ
และถูกนำไปใช้ในโฆษณาสินค้า จนถึงปลายยุค 1800
ว่าเป็นยารักษาไข้มาลาเรีย
ชาวอียิปต์โบราณใช้วิธีอาบน้ำปัสสาวะของมนุษย์
ชาวโรมันสวมเครื่องรางคล้องคอ สลักคำวิเศษ "อะบราคาดาบรา"
ซึ่งก็คือที่มาของคำนี้ เพื่อขับไล่มาลาเรียออกไป
มาลาเรียกำจัดให้สิ้นซากยากมาก
เคยมีการพยายามและล้มเหลวมาแล้วหลายครั้ง
เป็นเวลานานแล้ว
ที่เราคุยกันเรื่องโรคติดต่อในแง่ที่ว่า "เรากำจัดพวกมันให้หมดไปได้ไหม"
เรากำจัดไปได้แล้วหนึ่ง ไข้ทรพิษ
โรคโปลิโอเราก็ใกล้จะทำได้แล้วแต่ยังไม่สุด
แต่กับมาลาเรียมันเป็นคนละเรื่องกันเลย
(วอชิงตัน ดี.ซี.)
- ไงบิล เป็นไงบ้าง - โทนี่ เป็นไงบ้าง
- ดีใจที่ได้เจอนะ ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณที่ให้ผมมา
ยินดีครับ เข้ามาสิ
(100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุด)
ผมคิดว่าการศึกษาแอนติบอดี
ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ที่เคนยาและที่อื่นๆ
เป็นการหาข้อพิสูจน์แนวคิดที่สำคัญมาก
แต่ผมกังวลว่าเราจะเลิกไปกลางคัน ก่อนเราจะทำสำเร็จ
ผมคิดว่าการไล่กำจัดมาลาเรีย ในแต่ละภูมิภาค แต่ละประเทศนั้น
เป็นไปได้อย่างยิ่ง
การกำจัดให้หมดไป ด้วยวิธีเดิมที่เคยทำมามันจะยากมากๆ
เพราะความชุกชุมของยุง สภาพอากาศ สิ่งจำเป็นในการควบคุม
ผมจึงมีความหวังสูงมากกับวิทยาศาสตร์
ในที่สุดเครื่องมือของเราจะดีขึ้น
จนเราอาจหาญที่จะเลือกมาสักภูมิประเทศหนึ่ง
และลองการแทรกแซง เพื่อควบคุมโรคอย่างเต็มพิกัด
จนเรากวาดล้างเจ้าปรสิตนี่ ออกจากแถบนั้นได้หมด
มันมีอยู่หลายขั้นตอนและวิธีการ
วิธีจัดการกับยุง วิธีการรักษา วิธีป้องกัน
การสาธารณสุขต้องการอะไร และโอกาสทางวิทยาศาสตร์คืออะไร
แล้วทีนี้คุณจะไล่ตาม โอกาสทางวิทยาศาสตร์ที่มีอยู่ตอนนี้ต่อไป
หรือคุณจะสร้างโอกาสทางวิทยาศาสตร์ขึ้นมา
เพื่อต่อสู้กับภัยอันตรายจากยุง
นักวิทยาศาสตร์ยังคงศึกษา ยุงที่เป็นพาหะนำโรคอย่างต่อเนื่อง
พวกเขาแสวงหาหนทางใหม่ เพื่อควบคุมและทำลายพวกมัน
เพื่อให้มันหมดไปเป็นศูนย์ คุณต้องให้ยากับผู้คน
แต่คุณก็ต้องตามกำจัดยุงด้วย
ฉันคิดว่าหนึ่งในอุปสรรคที่เราเจอคือ
เรามีโรคที่ป้องกันและก็รักษาได้
ฉันเริ่มงานที่ฉันทำอยู่นี้ด้วยการจ้องดูกรงใส่ยุง
แล้วจู่ๆ ก็คิดขึ้นได้ว่าถ้าเราฆ่ายุงพวกนี้
เราก็จะหยุดทุกอย่างที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นได้
ตามประวัติศาสตร์ ดีดีทีคือเครื่องมือป้องกันยุงที่ขึ้นชื่อที่สุด
มันส่งผลกระทบด้านลบ
พวกนักเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อม บอกว่าเราควรถอยห่างจากสิ่งนี้
ตอนนี้มีแนวคิดที่เรียกว่ายีนไดรฟ์
ซึ่งเอาพันธุกรรมของยุงเองมาใช้ เพื่อให้พวกมันเพิ่มจำนวนประชากรไม่ได้
นั่นคือสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่เรามีอยู่
ผมเข้ามาทำเรื่องนี้เพราะตอนเด็ก ผมสนใจเรื่องสิ่งมีชีวิตมาตลอด
พ่อแม่ผมพาผมไปที่กาลาปากอส และนั่นทำให้ผมอ่านงานของดาร์วิน
ผมรู้สึกทึ่งกับโยงใย ที่ถักทอขึ้นมาเป็นชีวิตที่ซับซ้อนจนไม่น่าเชื่อ
และผมก็คิดว่า "ฉันอยากเรียนรู้ที่จะทำแบบนั้นบ้าง"
"ฉันอยากเรียนรู้การปรับสปีชีส์"
ถ้าคุณคิดค้นเทคโนโลยี ที่จะกำจัดมาลาเรียไปตลอดกาลได้
คุณจะทำไหม
คำตอบนี้ต้องรวมคริสเปอร์ไว้ด้วย
(คริสเปอร์)
เทคโนโลยีการแก้ไขจีโนมแบบคริสเปอร์ พูดง่ายๆ ก็คือกรรไกรตัดจีโนม
ที่ทำให้เราสามารถเข้าไปตัด ลำดับใดลำดับหนึ่งในจีโนมได้
แล้วนำลำดับดีเอ็นเอที่ต้องการ แทรกเข้าไปตรงจุดที่ตัดออกนั้น
วิธีนี้สามารถนำมาใช้ เพื่อสร้างสิ่งที่เรียกว่ายีนไดรฟ์
ที่ทำให้เราสามารถกระจาย การดัดแปลงจากสิ่งมีชีวิตหนึ่งตัว
ให้แพร่ไปยังประชากรทั้งหมดที่มีอยู่
และในเวอร์ชั่นขั้นสูงสุดของสิ่งนี้ ที่เราเรียกกันว่ายีนไดรฟ์ที่แพร่กระจายตัวเอง
จะแพร่ไปโดยไร้ขีดจำกัด ไปไกลเกินขอบเขตของสปีชีส์
ซึ่งก็คือถ้ามีการถ่ายทอดยีนในหมู่ประชากร
มันจะกระจายไปส่งผลต่อประชากรทั้งหมด
ถ้าคุณมีคริสเปอร์ ความสามารถในการเปลี่ยนยีน
และคุณมียีนไดรฟ์ซึ่งถ่ายทอดทางพันธุกรรม
เราสามารถเขียนยีนขึ้นมาใหม่ได้ ตัดสินใจได้ว่าอยากจะส่งต่ออะไร
และคุณทำให้พวกมันเป็นตัวผู้ทั้งหมดได้
ซึ่งพอเป็นแบบนั้น พวกมันก็จะผสมพันธุ์กับตัวอื่นไม่ได้
ดังนั้นถ้าคุณทำให้พวกมันเป็นตัวผู้ทั้งหมด นั่นก็คือจุดจบของสายพันธุ์นั้น
และมันคือจุดจบของโรคนั้นๆ ในทางทฤษฎี
ผู้คนชอบพูดว่า "แล้วมันจะหลุดออกจากตัวยุงได้มั้ย"
"มันจะข้ามเข้าสู่แมลงผสมเกสร ที่ทำให้เรามีผลไม้กินได้ไหม"
มีคำถามที่สมควรจะถามมากมาย เมื่อเป็นเรื่องของเทคนิคที่ทรงพลังแบบนี้
ยุงย่อมมีประโยชน์ต่อสังคมอยู่แล้ว
มันเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศธรรมชาติ
สัตว์อื่นกินพวกมันเป็นอาหาร
ปลาเทราต์ แซลมอน พวกที่หากินบนผิวน้ำ
นกกินมัน ค้างคาวกินมัน
กล้วยไม้บางชนิดอาจจะสูญพันธุ์ ถ้ายุงสายพันธุ์นั้นสูญพันธุ์
ยุงจึงเป็นส่วนสำคัญ ของระบบนิเวศธรรมชาติใดๆ ก็ตาม
เมื่อคุณกำจัดสายพันธุ์หนึ่งออกจากระบบนิเวศ
คุณจะเจอสิ่งที่เรียกว่าน้ำตกห่วงโซ่อาหาร
จากผลที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดต่อระบบนิเวศอื่นๆ
ตัวอย่างเช่นเมื่อแมมมอธขนดกสูญพันธุ์
เห็บที่ดูดเลือดแมมมอธขนดกกินก็สูญพันธุ์ไปด้วย
มียุงมากกว่าพันสายพันธุ์แค่ในแอฟริกา
มันมีหลายสายพันธุ์มากเสียจน การกำจัดแค่สองสามชนิด
พวกที่แพร่เชื้อมาลาเรีย ซึ่งมีอยู่น้อยชนิดจนไม่คู่ควรให้เอ่ยถึง
ความเป็นไปได้ที่อะไรจะผิดพลาด ในเชิงของระบบนิเวศจึงน้อยมากๆ
ไม่ใช่ศูนย์ แต่น้อยมากๆ
(โบโบ-ดิอูลาสโซ บูร์กินาฟาโซ)
การวิจัยเป็นกระบวนการที่ยาวนาน
เราต้องการอะไรสักอย่างเดี๋ยวนี้ แต่ถ้าคุณอยากทำงานวิจัย
อย่างเช่นเทคโนโลยี ที่เรากำลังพัฒนาอยู่ตอนนี้ มันต้องใช้เวลา
ผมทำงานในโครงการทาร์เกตมาลาเรีย
เราใช้เครื่องมือทางพันธุกรรมขั้นสูง เพื่อกำจัดมาลาเรียในอนาคต
เรายังไม่มียุงที่มียีนไดรฟ์ในแอฟริกา ด้วยเหตุผลหลายประการ
มีองค์ประกอบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องมากมายเหลือเกิน
และชิ้นส่วนต่างๆ นี้ต้องเข้ารูปเข้ารอยทั้งหมด
เพื่อให้แน่ใจว่าเราได้สิ่งที่ใช้การได้จริง
และปลอดภัยต่อชุมชนจริงๆ
มาลาเรียเป็นสิ่งที่มีในชนบท
และมักจะเกิดขึ้นตอนหน้าฝน
การจับยุงเพื่อมากระจายยีนให้คุณ
และแม้แต่ในพื้นที่ที่ยากมากๆ
ต่อให้คุณเข้าถึงไม่ได้ ยุงก็จะทำหน้าที่แทนคุณ
เราจึงรู้สึกจริงๆ ว่านี่เป็นเครื่องมือ ที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้
แต่การจะปล่อยยุงเข้าไปในทุ่งมันง่ายมากๆ
ผมใช้เวลาแค่ 30 นาทีก็ทำได้แล้ว
แต่เราใช้เวลาตั้งเจ็ดปีกว่าจะถึงจุดนั้น
ถ้าคุณเริ่มต้นทันทีด้วยยีนไดรฟ์ แล้วมันก็แพร่กระจาย
แต่คุณยังมีด้านอื่นๆ เหล่านี้
ที่คุณไม่เคยพิจารณา อย่างนั้นมันก็จะยากมากๆ
คุณต้องทำงานให้ชุมชนเพื่อให้สังคมยอมอนุญาต
ซึ่งนี่ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะให้กันเฉยๆ คุณต้องทำให้พวกเขาเชื่อใจคุณ
ผมไม่สามารถโผล่เข้าไปในหมู่บ้านไหน พร้อมกับถังใส่ยุง
เพียงเพราะว่าผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ ที่ทำงานเพื่อประโยชน์ส่วนรวม
ต้องให้คนเข้าใจในสิ่งที่คุณทำอยู่จริงๆ
อรุณสวัสดิ์
สบายดีไหม
สบายดี ขอบคุณ
อรุณสวัสดิ์
- สบายดีนะ - ผมสบายดี
เยี่ยม ขอบคุณ
เราดีใจมากที่ได้ต้อนรับพวกคุณวันนี้
อย่างที่คุณเห็น นี่คือสถานที่เก็บแมลงของเรา
ยุงทั้งหมดอยู่ที่นี่
เรารู้ว่าผู้คนมีความกังวลในบางข้อ
บางครั้งมันจึงเป็นการดี
ถ้าเราสามารถนำผู้นำชุมชน
เข้ามาที่เก็บแมลงนี้และให้พวกเขาได้ดูยุง
ดูว่าเราเปลี่ยนยีนของมันยังไง
และยอมให้พวกเขาถามคำถามต่างๆ นานา
อย่างที่เห็นนะครับ ทั้งอาคารนี้จะทาสีขาว
เพราะจะทำให้มองเห็น เวลามีอะไรมาเกาะบนผนังง่ายขึ้น
แล้วก็พัดลมพวกนี้ ถ้าคุณยืนตรงนี้ คุณจะรู้สึกว่ามีลมพัด
ทุกอย่างทำไว้แบบนี้เพื่อกักยุงไว้ข้างใน
ยุงทุกตัวที่เรียงอยู่ตรงนี้ ถูกดัดแปลงพันธุกรรมมาแล้ว
นี่คือพาราฟินซึ่งเหมือนกับผิวหนังของมนุษย์
แล้วก็ยังมีแหล่งความร้อนที่เราใส่ไว้
มันทำให้พาราฟินอุ่นซึ่งยุงจะรู้สึกได้ทันที
พอพวกมันรู้สึกแล้วก็จะมาเกาะและเริ่มดูดเลือด
วันนี้ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย จากสถานเก็บแมลงนี่
ผมทึ่งมากที่ยุงถูกดัดแปลงได้
ยุงตัวเล็กมากๆ…
(ทราโอเร ไซ ซูมาโล)
แล้วพอได้ยินว่ามันถูกดัดแปลงได้
มันน่าทึ่งมากครับ
นั่นคือสิ่งที่เราเรียกว่าดีเอ็นเอ
เมื่อจีโนมของยุงถูกดัดแปลง
คุณจะเห็นว่ายุงจะมีตาสีแดง
ยุงที่ไม่ได้ดัดแปลง ตาไม่เป็นสีแดงเหรอ
ใช่ ตาพวกมันไม่เป็นสีแดง
มันยากที่จะเปลี่ยนแปลง พันธุกรรมของสายพันธุ์หนึ่งๆ
และรู้ได้อย่างแน่ชัดว่า นัยยะสุดท้ายของมันคืออะไร
เราแก้ไขดัดแปลงตัวรับสักตัวในเซลล์หนึ่งเซลล์ ที่จะป้องกันไม่ให้คนติดเชื้อเอชไอวีได้
แต่มันจะเพิ่มโอกาส ที่พวกเขาอาจติดโรคเวสต์ไนล์
คนส่วนใหญ่ในสมัยนี้จะพูดว่า "เลือกไม่ยากนี่"
แต่อีกหนึ่งหมื่นปีมันยังจะเลือกไม่ยากอยู่ไหม
มันอาจเป็นเพราะโรคเวสต์ไนล์ ก็ได้ที่กวาดล้างมนุษยชาติ
มันยากที่จะมองไปในอนาคต
จะต้องมีคนที่พูดว่า
ต่อให้การลดจำนวนผู้เสียชีวิต จากมาลาเรียคือประโยชน์
แต่ก็ยังไม่ใช่สิทธิ์ที่จะเปิดกล่องแพนโดร่า
ผมไม่เห็นด้วยเลยสักนิด
ถ้าเราจัดการแค่ไม่กี่สายพันธุ์ในแอฟริกา
เราจะลดภาระโรคภัยไข้เจ็บ ไปได้ถึง 80 เปอร์เซ็นต์
มันไม่อยู่ในรายการ ในกล่องเครื่องมือของดอกเตอร์อีวิล
และน่าเศร้าที่รายการที่ว่าไม่ใช่รายการที่โล่งๆ
- แต่อันนี้ไม่ได้อยู่บนนั้น - ใช่ครับ
บ่อยครั้งมากที่คนจะมาหาคุณและพูดว่า
ถ้าคุณกำจัดยุงไปจนหมดแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
แต่คำถามของผมคือเรามีคนตายหกแสนคนทุกปี
เรื่องไม่ดีมันกำลังเกิดขึ้นอยู่แล้ว
เพราะงั้นเราต้องทำอะไรสักอย่าง
มันก็ยังยากอยู่ดี ในการที่เป็นคนจากที่อื่น
และไปบอกประเทศนึงว่า เราต้องการใช้คนของคุณ
และคุณอาจจะได้ประโยชน์มหาศาล แต่เราก็ไม่แน่ใจเต็มร้อย
แล้วสุดท้ายเราจะเป็นผู้ตัดสินใจ ว่าจะทำไงกับเทคโนโลยีนี้เมื่อเราเสร็จธุระแล้ว
ตลอดประวัติศาสตร์ของลัทธิล่าอาณานิคม คือการที่คนขาวเข้าไปในแอฟริกา
แล้วใช้มนุษย์เหมือนพวกเขาเป็นแร่ หรืออะไรเทือกนั้น
ผู้คนที่นี่ต้องการให้โครงการนี้ ประสบความสำเร็จจริงๆ
เพราะเราได้เห็น ผู้ป่วยเป็นมาลาเรียที่ทุกข์ทรมาน
(บาร์โร ลาสซินา ผู้แทนเขต)
และผู้คนก็หวังเหลือเกิน ว่าจะมีทางออกที่เหมาะสม
ถ้ามันเป็นสภาพแวดล้อมของคุณ ก็ต้องแล้วแต่คุณ
ผมไม่ได้อยู่ในแอฟริกา และลูกๆ ผมไม่ได้เสี่ยงต่อมาลาเรีย
แต่ถ้าลูกผมมีความเสี่ยงจะเป็นและอาศัยอยู่ที่นั่น
ผมจะบอกว่า "ลงมือเลย"
แพร่พันธุ์ด้วยตัวเอง ลงมือไปเลย ไม่ต้องทดลองเชิงนิเวศวิทยาในพื้นที่อีกแล้ว
ถ้าลูกผมตกอยู่ในอันตราย ผมจะบอกว่า "ทำเลย"
อย่ามัวแต่โน่นนี่อยู่
นี่คือตัวอย่างที่ดี
ว่าทำไมพวกเราที่อยู่ในโลกที่พัฒนาแล้ว
ต้องใส่ใจต่อโรคร้ายแรงระดับโลกให้ทั่วโลก
ผมว่ามันมีเหตุผลอยู่สองข้อ
ข้อแรก ผมคิดว่าเรามีความรับผิดชอบ ด้านศีลธรรมในฐานะประเทศที่ร่ำรวย
ที่จะไม่ให้คนต้องทุกข์ทนจนเกินควร จากโรคที่ป้องกันและรักษาได้
แค่เพราะว่าพวกเขาเลือกที่เกิดไม่ได้
แต่มันก็มีประโยชน์ส่วนตัวอยู่ด้วย
เมื่อเราต้องรับมือกับโรคติดต่อ
พวกมันสามารถเล็ดลอดไปยังภูมิภาคอื่นได้
(ปี 2023)
ซีดีซีออกคำเตือนด้านสุขภาพครั้งใหม่
หลังพบผู้ป่วยมาลาเรียห้ารายในสหรัฐฯ
ข่าวด่วนมาจากแมริแลนด์…
การติดเชื้อมาลาเรียครั้งแรก ในรอบกว่าสี่ทศวรรษ
มาลาเรียเป็นโรคที่ร้ายแรงมาก
ถ้าเรามองโลกที่สภาพอากาศเปลี่ยนแปลง
เราจะเห็นว่าสิ่งต่างๆ เพี้ยนไปมากขึ้นเรื่อยๆ
เราไม่อยากให้โลกอยู่ในจุดที่พอมีอะไรผิดพลาด
คนหลายหมื่นถึงหลายแสน ต้องตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จากมาลาเรีย
ที่สหรัฐฯ เรามีสภาพแวดล้อมที่อ่อนไหว
โดยเฉพาะทางตอนใต้ที่อากาศอบอุ่น
และจะพบยุงก้นปล่องได้ที่นั่น
โอกาสที่จะเกิดการแพร่เชื้อในท้องถิ่น น่าเป็นกังวลจริงๆ ค่ะ
(แมริแลนด์รายงาน การติดเชื้อมาลาเรียครั้งแรกในรอบ 40 ปี)
- สวัสดี - สวัสดี
- ทุกคนเป็นไงบ้าง - ก็ดี
- สบายดีกันนะ - สบายดี
ตั้งแต่เช้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
อะไรเหรอ
ผมไปห้องแล็บมา ไปดูว่าการวิจัยมาลาเรียไปถึงไหนแล้ว
แล้วคนจะรู้ได้ยังไงว่ายุงถูกดัดแปลงมา
เวลาที่เรามองยุง ยุงที่ถูกดัดแปลงมาจะมีตาสีแดง
คุณแม่ เอียน สบายดีนะครับ
ผมสบายดี
เอียน สวัสดีคุณหมอสิ
โอเค
ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา
ตั้งแต่ที่คุณมาที่คลินิก ลูกคุณไม่มีปัญหาใช่ไหม
- เขาสบายดีค่ะ - โอเค
มีอะไรเกี่ยวกับลูกคุณที่อยากบอกไหมครับ
ตอนนี้หกเดือนแล้ว
เยี่ยมบ้าน ไปคลินิก เยี่ยมบ้าน แล้วก็คลินิก
ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้เข้าร่วมกับการศึกษานี้
เพราะลูกฉัน เขาสบายดี
เขาตรวจไม่เจอมาลาเรียมาหกเดือนแล้ว
ก่อนหน้านี้ฉันกลัว
เพราะฉันก็เคยเป็นหนึ่งในเหยื่อของมาลาเรีย
แม้จะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่ามันจะได้ผล
แต่เราหวังว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
ฉันกำลังภาวนา และนี่คือคำอธิษฐานอันต่ำต้อยของฉัน
ว่าแอนติบอดีนี้
จะใช้ได้ผล
ฉันก็เลยไม่กลัว
ยุงที่ออกแบบมาใหม่นี่จะยังอยู่กับพวกเขา
ในห้องแล็บนั่นใช่ไหม
คุณไม่ต้องกลัวยุงดัดแปลงพวกนี้
เป้าหมายของงานนี้คือกำจัดยุงตัวเมียให้หมดไป
เพื่อจะสู้กับโรคมาลาเรีย
เรากลัวเพราะเราได้ยินอยู่บ่อยๆ ว่าคนขาวทำไอ้นี่ ทำไอ้นั่น
และเพิ่มโรคให้พวกเรา
ถ้าพวกคุณไปที่แล็บ
ที่นั่นมันน่าทึ่งมากๆ เลยล่ะ
และคนที่นั่นก็ทำงานหนัก และงานก็ไปได้สวย
เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องจำไว้ ว่ามาลาเรียเป็นโรคที่เกิดจากความยากจน
และเมื่อเด็กล้มป่วย
พวกเขาไปโรงเรียนไม่ได้ พวกเขาก็จะไม่ได้เรียน
และพอพวกเขาไม่ได้เรียน พวกเขาก็จะหางานทำ
และหาเลี้ยงตัวเองให้ดีไม่ได้
พ่อแม่ต้องดูแลพวกเขา พวกเขาทำมาหากินไม่ได้
พวกเขาต้องใช้เงินไปกับการรักษามาลาเรีย
ค่ารักษาพยาบาลก็เพิ่มขึ้น และการออกจากวงจรที่ว่ามานี้
คือกุญแจสำคัญที่สุด ที่จะช่วยให้หลุดพ้นจากวัฏจักรความยากจน
ตราบใดที่มาลาเรีย ยังฆ่าคนในแอฟริกาไปมากมายเช่นนี้
และทำลายเศรษฐกิจของเราอย่างราบคาบ
เราก็ยังต้องดิ้นรนเพื่อพัฒนาต่อไป
รากเหง้าผมอยู่ที่นี่ ผมเกิดที่นี่ โตที่นี่
ครอบครัวผมอยู่ที่นี่กันหมด
ไม่มีใครจะมาสร้างประเทศให้ผม
ผมต้องทำเอง
เราต้องทำเอง
บ๊ายบายสิจ๊ะ
- บาย - บาย
ความหวังของผม คือเราจะสามารถ กำจัดมาลาเรียให้หมดไปได้ก่อนผมตาย
ผมก็อยากกำจัดมันให้หมดไปก่อนผมตาย ซึ่งเวลาจำกัดยิ่งกว่าอีก เพราะงั้น…
คุณทำได้สบายบรื๋อแน่ แค่รักษาสุขภาพไว้
คุณต้องมีอะไรก่อน ก่อนจะป้อนมัน
คุณต้องหาว่าจะใส่อะไรในพรอมต์บัฟเฟอร์
แต่พวกนักคณิตศาสตร์…
บิล เกตส์อยู่ในที่ที่เขาควรอยู่แล้ว
ผู้เชี่ยวชาญ ไอ้พวกโปรแกรมเสริม…
ความคิดที่ว่าเรามีคนแบบนั้น ที่กำลังพยายามไขปัญหา
กำลังทำทุกวิถีทาง
เป็นเรื่องที่ดีมากๆ
การจะสร้าง… เรียกว่าการออกแบบระบบละกัน
ถ้าไม่มีตัวเขาอยู่ เราคงต้องสร้างเขาขึ้นมา
แต่ต่อให้เราทำอย่างนั้น ก็คงไม่มีใครเชื่อคนที่เราสร้างขึ้น
ผมแค่คิดว่านี่คือคนที่อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์
มันแบบว่าสวยงาม
มันเกี่ยวกับผลลัพธ์
แต่ต่อให้เป็นคนที่มีขนหน้าแข้งดกแค่ไหน
พวกเขาก็แก้ปัญหาพวกนี้ไม่ได้ ปัญหาพวกนี้ใหญ่เกินไป
เราต้องให้รัฐบาลเข้าร่วมด้วย และตรงนี้แหละที่การสนับสนุนต้องเข้ามา
ตรงนี้แหละที่เรื่องเล่า และนักเล่าเรื่องต้องเข้ามา
คนสมองซีกซ้ายกับซีกขวามาคุยกัน นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องการ
ตอนนี้โลกกำลังเผชิญหน้ากับปัญหาท้าทายมากมาย
แต่ผมเชื่อว่าเราแก้ปัญหาพวกนั้นได้
โดยรวมแล้ว โลกเราดีขึ้นมาก
และผมสนุกกับการได้เป็นส่วนเล็กๆ ของการนั้น
มีความท้าทายของการแบ่งขั้วทางการเมือง
ทรัพยากรที่จำกัด และการหลีกเลี่ยงหายนะด้านสภาพอากาศ
และเราต้องขับเคลื่อนนวัตกรรม เพื่อที่จะได้นำหน้าความท้าทายเหล่านั้น
เราต้องทำได้แน่
จะ 15 ปี หรือ 20 ปี หรือ 30 ปี
ขึ้นอยู่กับผลงานอันยอดเยี่ยม และการให้มันเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์