1
00:00:31,800 --> 00:00:32,840
ไม่ครบนี่

2
00:00:33,880 --> 00:00:36,160
ทุกคนกั๊ก เพราะของเราเหลือน้อย

3
00:00:36,240 --> 00:00:38,360
เรามีของให้แมนเชสเตอร์แค่ครึ่งของที่เขาสั่ง

4
00:00:38,440 --> 00:00:41,680
ที่กลาสโกว์ก็ใกล้หมด
เบอร์มิงแฮมก็ขู่จะไปหาของที่อื่น

5
00:00:41,760 --> 00:00:42,800
แล้วอีกทางล่ะ

6
00:00:47,480 --> 00:00:48,520
เป็นไปไม่ได้เลย คาร์เทอร์

7
00:00:50,160 --> 00:00:51,920
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่ได้เด็ดขาด

8
00:00:52,520 --> 00:00:53,480
เกิดอะไรขึ้น

9
00:00:54,000 --> 00:00:55,960
เราลองไปถามดูแล้ว อย่างที่นายสั่ง

10
00:00:56,640 --> 00:00:57,720
เรื่องเอ็ดดี้น่ะ

11
00:01:00,280 --> 00:01:04,320
มีพ่อค้ายาคนหนึ่งที่เคหะฟอร์ด
แล้วเขาก็กลัว คาร์เทอร์

12
00:01:04,400 --> 00:01:05,720
กลัวจนไม่กล้าบอกเรา

13
00:01:07,120 --> 00:01:09,800
พ่อค้าคนที่ขายยาให้เด็กที่ตาย

14
00:01:11,080 --> 00:01:13,520
เขาบอกว่ายาไม่ได้ผสม
เด็กนั่นเสพเกินขนาดเอง

15
00:01:13,600 --> 00:01:16,280
ถึงยังไง เด็กมันก็ตายไปแล้ว

16
00:01:16,360 --> 00:01:18,200
ก็นี่เฮโรอีน เด็กก็ตายอยู่แล้ว

17
00:01:18,720 --> 00:01:21,400
เด็กนั่นไม่สำคัญ แต่พ่อมันต่างหาก

18
00:01:34,680 --> 00:01:37,600
ฉันจัดการฝั่งเบอร์มิงแฮมแล้ว แต่เราทำได้แค่ยื้อ

19
00:01:38,800 --> 00:01:39,840
ใช่

20
00:01:42,640 --> 00:01:43,800
ก็คงอย่างนั้น

21
00:01:45,760 --> 00:01:49,040
ฉันคิดว่าตอนเรือมา เราควรไปรับของเอง

22
00:01:50,240 --> 00:01:51,320
เราจะทำแบบนั้นไปทำไม

23
00:01:52,400 --> 00:01:54,320
ของที่ท่าเรือไม่ใช่แค่ไม่กี่กิโลนะ

24
00:01:56,080 --> 00:01:58,400
ครึ่งของเราราคา 40-50 ล้านได้มั้ง

25
00:01:58,480 --> 00:02:00,200
นายไว้ใจใครพอจะส่งไปจัดการได้ล่ะ

26
00:02:01,960 --> 00:02:04,520
ครึ่งของฉัน ไม่ใช่ของเรา

27
00:02:06,160 --> 00:02:09,840
ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันไว้ใจใครได้บ้าง เอ็ดดี้

28
00:02:12,280 --> 00:02:13,320
ทำไมนายไม่บอกฉัน

29
00:02:15,600 --> 00:02:16,640
บอกเรื่องอะไร

30
00:02:17,760 --> 00:02:18,800
เรื่องลูกนายไง

31
00:02:30,160 --> 00:02:31,240
เพราะมันเป็นไอ้ขี้ยาไง

32
00:02:35,320 --> 00:02:36,360
แล้วมันก็มีแม่

33
00:02:37,520 --> 00:02:39,680
ที่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าลูกเป็นไอ้ขี้ยา

34
00:02:42,440 --> 00:02:45,760
ดังนั้น ถ้าเราต้องบอกคนอื่น
เราก็จะบอกว่ามันตายเพราะรับใช้ชาติ

35
00:02:45,840 --> 00:02:48,600
และถ้าไม่จำเป็นต้องบอก
เราจะไม่พูดอะไรเลยสักคำ

36
00:02:51,600 --> 00:02:54,520
ถ้านายมาสั่งสอนฉันว่าควรจัดการยังไง
เรื่องที่ลูกตาย

37
00:02:55,800 --> 00:02:58,280
ในแฟลตที่เคหะฟอร์ด โดยที่เข็มคาแขน

38
00:02:58,360 --> 00:03:00,960
ฉันสาบานได้ ฉันจะอัดนายให้ติดกำแพงนั่นเลย

39
00:03:07,680 --> 00:03:08,960
ให้ตายเถอะ เพื่อน

40
00:03:11,440 --> 00:03:12,680
สงสารเขานะ

41
00:03:13,280 --> 00:03:14,320
- มานี่
- ไปตายซะ

42
00:03:25,560 --> 00:03:26,640
โอเค

43
00:03:28,440 --> 00:03:29,480
เราจะหาทางแก้ปัญหานี้

44
00:03:31,360 --> 00:03:32,560
นายมีครอบครัวที่ต้องดูแล

45
00:03:33,480 --> 00:03:36,640
แล้วฉันก็มีหลายเรื่องที่อยากทำ
ที่ฉันจะไม่ยอมทำอยู่หลังโกดังในคร็อกซ์เตท

46
00:03:38,000 --> 00:03:40,760
เราจะขนของมาที่นี่ แล้วรีบขาย

47
00:03:40,840 --> 00:03:42,680
หาเงินให้เยอะกว่าที่ฉันกับนายจะใช้หมด

48
00:03:43,960 --> 00:03:45,360
ส่วนของนายด้วย เอ็ดดี้

49
00:03:47,200 --> 00:03:48,400
นายจะได้ส่วนแบ่งอย่างงาม

50
00:03:50,520 --> 00:03:52,400
แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เอาทุกอย่างที่เรามีมาไว้ที่นี่

51
00:03:52,480 --> 00:03:56,440
ปืนทุกกระบอก กระสุนทุกนัด ยาทุกกรัม

52
00:03:57,920 --> 00:03:59,160
แล้วเราจะควบคุมทุกอย่าง

53
00:04:02,840 --> 00:04:04,120
เหลือแค่ฉันกับนายแล้ว เพื่อน

54
00:04:07,000 --> 00:04:08,080
จนวาระสุดท้าย

55
00:04:11,120 --> 00:04:13,280
- คุ้มที่จะเสี่ยงไหม
- ฟังนะ

56
00:04:13,360 --> 00:04:16,800
พอคุณจับผมกับคาร์เทอร์
คนอื่นก็จะพยายามมารับช่วงต่อ

57
00:04:16,880 --> 00:04:19,360
แต่ถ้าไม่มีปืนกับยา งานจะยากกว่าเดิม

58
00:04:19,960 --> 00:04:21,080
ของจะขาดช่วง

59
00:04:21,160 --> 00:04:24,480
จะมีช่วงสั้นๆ ที่เด็กไม่มียาอะไรให้ฉีด

60
00:04:24,560 --> 00:04:27,680
อาจจะมีเด็กสักคนในนั้นใช้เวลาช่วงนั้นเลิกยาได้

61
00:04:28,560 --> 00:04:29,520
ดังนั้นก็ใช่

62
00:04:30,040 --> 00:04:31,640
มันโคตรคุ้มที่จะเสี่ยงเลย

63
00:04:32,280 --> 00:04:34,600
- ตำรวจติดอาวุธ
- ตำรวจติดอาวุธ

64
00:04:35,680 --> 00:04:37,320
- เคลียร์
- เคลียร์

65
00:04:37,400 --> 00:04:38,960
- ขวาเคลียร์
- ซ้ายเคลียร์

66
00:04:39,040 --> 00:04:40,560
- โกดังว่าง
- ทั้งห้องเคลียร์

67
00:04:40,640 --> 00:04:41,760
ไม่มีอะไรเลยครับ หัวหน้า

68
00:04:42,800 --> 00:04:43,840
ใช่ หยุดการบุก

69
00:05:18,080 --> 00:05:19,320
ว่าไง

70
00:05:19,400 --> 00:05:20,440
หนอน

71
00:05:22,480 --> 00:05:23,720
คือเอ็ดดี้

72
00:05:25,600 --> 00:05:27,000
เอ็ดดี้รู้อะไรบ้าง

73
00:05:28,760 --> 00:05:29,800
ทุกอย่าง

74
00:05:33,200 --> 00:05:34,480
งั้นเราก็มีงานต้องทำ

75
00:05:37,320 --> 00:05:38,360
ใช่

76
00:05:41,720 --> 00:05:42,760
เราต้องทำ

77
00:05:44,560 --> 00:05:49,400
(เลเจนด์ สายลับทลายยา)

78
00:05:50,040 --> 00:05:53,600
(อ่าวเอเดน)

79
00:06:00,200 --> 00:06:01,120
ฮัลโหล

80
00:06:01,640 --> 00:06:04,400
ฮัลโหล สหาย นี่อาซิสพูด

81
00:06:05,280 --> 00:06:06,400
ฉันจะไปหานาย

82
00:06:07,800 --> 00:06:09,120
นั่นมันอยู่นอกแผนนะ

83
00:06:09,200 --> 00:06:11,960
พวกฉันคิดว่าต่อไปนี้
เราไม่ควรคุยเรื่องแผนกันทางโทรศัพท์

84
00:06:14,240 --> 00:06:15,320
ทำไมล่ะ

85
00:06:16,200 --> 00:06:18,160
นั่นแหละเหตุผลที่ฉันต้องไปเจอนาย

86
00:06:46,720 --> 00:06:47,920
ขึ้นรถ เอ็ดดี้

87
00:06:50,520 --> 00:06:52,560
ไอ้โง่เอ็ดดี้

88
00:06:56,200 --> 00:06:57,320
ฉันแปลกใจนะ

89
00:06:58,840 --> 00:07:00,280
คาร์เทอร์รู้จักฉันมานาน

90
00:07:02,520 --> 00:07:04,200
แต่ดันส่งพวกนายมาแค่สองคน

91
00:07:19,040 --> 00:07:23,080
(อันตัลยา ตุรกี)

92
00:07:34,280 --> 00:07:35,320
ว่าไง

93
00:07:36,120 --> 00:07:37,480
ลูกน้องคาร์เทอร์

94
00:07:38,760 --> 00:07:39,800
เอ็ดดี้

95
00:07:41,160 --> 00:07:42,200
หมอนั่นเป็นสาย

96
00:07:46,400 --> 00:07:47,960
นายต้องล้อเล่นแน่ๆ

97
00:07:48,880 --> 00:07:50,440
มันรู้เรื่องเรา

98
00:07:51,040 --> 00:07:54,560
มันรู้เรื่องนี้ แล้วมันก็รู้เรื่องนายด้วย

99
00:07:58,160 --> 00:07:59,800
งั้นฉันเปลี่ยนแผนแล้วกัน

100
00:07:59,880 --> 00:08:02,520
- เราจะรับฝิ่นต่อเอง
- ไม่มีทาง

101
00:08:07,280 --> 00:08:08,120
เดี๋ยว

102
00:08:12,480 --> 00:08:13,520
เขาทำงานกับเรา

103
00:08:14,360 --> 00:08:15,640
นี่คือธุรกิจ

104
00:08:16,360 --> 00:08:17,400
เราทำตามข้อตกลง

105
00:08:22,320 --> 00:08:23,600
นายจะยังได้เงิน สหาย

106
00:08:24,960 --> 00:08:28,360
นายรับเงินไป เรารับความเสี่ยงเอง
นายไม่น่าจะมีปัญหานะ

107
00:08:29,920 --> 00:08:32,880
แล้วถ้านายยังมีปัญหา ฉันก็สงสัยแล้วว่าทำไม

108
00:08:37,800 --> 00:08:39,160
นายจะผ่านด่านตรวจยังไง

109
00:08:39,760 --> 00:08:42,360
นั่นเป็นงานของเราแล้ว ไม่ใช่ของนาย

110
00:08:50,720 --> 00:08:51,760
ขนของลงเลย

111
00:08:53,800 --> 00:08:55,600
เร็วเข้า ขนของลง ไปเลย

112
00:08:56,560 --> 00:08:57,960
ยกรอกกว้านขึ้นเลย เร็วเข้า

113
00:09:20,920 --> 00:09:22,000
เกิดอะไรขึ้น

114
00:09:23,640 --> 00:09:24,680
คุณคิดว่าเกิดอะไรขึ้นล่ะ

115
00:09:26,200 --> 00:09:27,280
หมอนั่นรู้แล้ว

116
00:09:29,480 --> 00:09:30,960
เอ็ดดี้ คุณอยากให้ช่วยคุ้มกันไหม

117
00:09:36,680 --> 00:09:39,440
มันเคยเป็นเมืองที่ดีนะ ลิเวอร์พูล ตอนผมเด็กๆ

118
00:09:42,480 --> 00:09:44,080
ตอนนี้คนเรียกมันว่าเมืองเฮโรอีน

119
00:09:45,120 --> 00:09:46,200
เป็นเพราะพวกเรา

120
00:09:48,560 --> 00:09:49,760
นั่นคือสภาพเมืองที่ผมทิ้งไว้

121
00:09:50,640 --> 00:09:52,400
แล้วผมก็จะจากเมืองนี้ไปโดยไม่มีลูกชาย

122
00:09:54,320 --> 00:09:57,280
ผมสมควรกับมันแล้ว
เพราะนั่นก็ความผิดเราเหมือนกัน

123
00:09:58,120 --> 00:09:59,440
คุณทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว

124
00:09:59,520 --> 00:10:02,120
ที่ผมทำก็แค่ช่วยขนเฮโรอีนสองตันเข้าอังกฤษ

125
00:10:03,640 --> 00:10:04,760
พวกคุณก็เช่นกัน

126
00:10:07,960 --> 00:10:10,640
แต่ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมทำได้
เรื่องที่พวกคุณทำไม่ได้

127
00:10:13,240 --> 00:10:14,160
เราตกลงกันแล้ว

128
00:10:14,240 --> 00:10:16,400
ใช่ ข้อตกลงยังอยู่ แต่คุณไม่มีเวลาแล้ว

129
00:10:20,040 --> 00:10:22,760
ผมจะส่งครอบครัวไปไกลๆ ลิเวอร์พูล

130
00:10:24,120 --> 00:10:25,920
แล้วผมจะกลับมาฆ่าหมอนั่นเอง

131
00:10:27,200 --> 00:10:30,240
เข้าใจไหม เอาคำสารภาพไปเลย
ไปให้การในศาลเลยว่าผมพูดเอง

132
00:10:31,160 --> 00:10:32,480
ผมจับมือตกลงเลยก็ได้

133
00:10:33,200 --> 00:10:37,800
ผมจะยอมติดคุกนานแค่ไหนก็ได้
ขอแค่ไอ้หมอนั่นลงหลุม

134
00:10:40,400 --> 00:10:41,440
เราจะจับเขาเอง

135
00:10:43,160 --> 00:10:44,200
ยังไงล่ะ

136
00:10:46,080 --> 00:10:47,120
ตอบมา ยังไง

137
00:10:52,880 --> 00:10:54,360
นี่คือสิ่งที่คาร์เทอร์จะทำ

138
00:10:56,880 --> 00:10:58,040
มันจะไปซ่อนตัว

139
00:10:58,640 --> 00:11:01,080
แล้วมันก็จะขายเฮโรอีน แล้วมันก็จะหายตัวไป

140
00:11:04,440 --> 00:11:08,360
หลักฐานทุกอย่างที่คุณคิดว่ามี
อำนาจทุกอย่างที่คุณคิดว่ามี

141
00:11:08,440 --> 00:11:09,480
มันจะหายไปพร้อมกัน

142
00:11:11,040 --> 00:11:12,040
หายหมด

143
00:11:14,320 --> 00:11:16,960
คุณจะไม่ใช่แค่กลับไปเริ่มต้นใหม่
แต่มันเลวร้ายยิ่งกว่านั้น

144
00:11:18,280 --> 00:11:20,360
เพราะพวกมันไม่ได้รู้แค่เรื่องผมแล้ว จริงไหม

145
00:11:22,840 --> 00:11:23,880
พวกมันรู้เรื่องคุณด้วย

146
00:11:33,520 --> 00:11:36,400
ผมขอสรุปให้ชัดเจนนะ เฮโรอีนสองตัน

147
00:11:37,000 --> 00:11:41,160
ยาเสพติดประเภทเอมูลค่าร้อยล้านปอนด์
หลุดจากความควบคุมของคุณไปแล้ว

148
00:11:41,240 --> 00:11:44,160
ร้อยยี่สิบล้านค่ะ ราคาขึ้นเพราะของขาดตลาด

149
00:11:44,240 --> 00:11:47,600
นี่มันเข้าข่ายบกพร่องต่อหน้าที่โดยอาญา
ไม่ต้องพูดถึงไล่ออกเลย เราอาจติดคุกด้วยซ้ำ

150
00:11:47,680 --> 00:11:49,520
นี่เป็นสถานการณ์ชั่วคราว

151
00:11:50,680 --> 00:11:52,280
คุณเสียสายข่าวคนเดียวไปแล้ว

152
00:11:53,040 --> 00:11:56,080
คุณไม่มีตาคอยมองเป้าหมาย
ในแก๊งลิเวอร์พูลหรือแก๊งชาวเติร์กอีกแล้ว

153
00:11:56,160 --> 00:11:57,560
ยาก็หายไปแล้ว

154
00:11:57,640 --> 00:11:59,680
ฟังดูไม่น่าเป็นการชั่วคราวสำหรับผมนะ

155
00:12:00,680 --> 00:12:01,760
ฉันยังมีทางเข้าสืบอีกทาง

156
00:12:02,280 --> 00:12:04,120
หวังว่าจะไม่ได้หมายถึงตำรวจเลวคนนั้นนะ

157
00:12:05,560 --> 00:12:09,480
เพราะถ้าคุณเสนอว่าโอกาสดีที่สุด
ที่จะตามหาเฮโรอีนสองตันในตุรกีเจอ

158
00:12:09,560 --> 00:12:12,040
คือตำรวจเลวในแมนเชสเตอร์
ที่ไม่ยอมให้เบาะแส

159
00:12:12,120 --> 00:12:15,040
คุณก็ยุบหน่วยทิ้งไปเลยดีกว่า

160
00:12:15,720 --> 00:12:17,000
ให้ตายเถอะ

161
00:12:17,600 --> 00:12:19,640
ถ้าคุณปกป้องคนของคุณได้ ภารกิจนี้ก็จบไปแล้ว

162
00:12:19,720 --> 00:12:21,480
มันยังจบได้ ถ้าคุณไม่ส่งยาให้พวกมัน เพื่อน

163
00:12:21,560 --> 00:12:23,840
- ผมจำเป็น
- ทำไม พวกมันขอดีๆ หรือไง

164
00:12:23,920 --> 00:12:25,120
ว่าไงนะ

165
00:12:25,200 --> 00:12:27,160
- ได้ยินแล้วนี่
- พอได้แล้ว

166
00:12:27,240 --> 00:12:29,600
พอได้แล้ว ทำเป็นมือสมัครเล่นไปได้

167
00:12:31,920 --> 00:12:35,240
นายกับเคทขึ้นเหนือไป
ถ้าไม่ได้เบาะแสคาร์เทอร์ก็ไม่ต้องกลับมา

168
00:12:40,520 --> 00:12:42,640
ส่วนนายถูกพักงาน

169
00:12:43,600 --> 00:12:44,600
ว่าไงนะ

170
00:12:45,120 --> 00:12:49,240
กลับบ้านไป แล้วจำตัวเองให้ได้ซะ
เพราะนี่ไม่ใช่ตัวนาย

171
00:12:49,320 --> 00:12:51,560
ผมไม่ไปไหนหรอก เพื่อน ผมมีงานต้องทำนะ

172
00:12:51,640 --> 00:12:52,760
เขาไม่ใช่เพื่อนคุณ

173
00:12:53,400 --> 00:12:55,160
เขาเป็นหัวหน้าคุณ และคุณต้องกลับบ้าน

174
00:13:25,520 --> 00:13:26,560
ผมขอโทษ

175
00:13:28,600 --> 00:13:29,800
อย่าพาเขามาที่นี่นะ กาย

176
00:13:31,360 --> 00:13:33,160
พาเขามาที่นี่ก็แปลว่าคุณไม่ได้กลับบ้าน

177
00:13:35,480 --> 00:13:37,200
ผมจะไปส่งลูกที่โรงเรียน

178
00:13:38,120 --> 00:13:39,120
ไม่ต้อง

179
00:13:39,200 --> 00:13:41,440
ผมกลับมาแล้ว โอเคไหม
ผมจะไปส่งลูกที่โรงเรียน

180
00:13:41,520 --> 00:13:42,760
โรงเรียนปิดเทอมอยู่

181
00:13:44,280 --> 00:13:45,960
โรงเรียนปิดเทอมมาสักพักแล้วด้วย

182
00:13:49,080 --> 00:13:50,920
นั่นสิ ใช่

183
00:13:52,240 --> 00:13:53,720
เดี๋ยวเรากลับมานะ

184
00:13:55,560 --> 00:13:57,240
- คุณจะไปไหน
- เข้าเมือง

185
00:13:58,160 --> 00:14:01,600
ลูกอยากไปสวนสัตว์ ลูกอ่านเรื่องเพนกวินมาน่ะ

186
00:14:01,680 --> 00:14:02,840
ผมไปด้วย

187
00:14:02,920 --> 00:14:03,960
สภาพนั้นไม่ได้

188
00:14:09,840 --> 00:14:11,800
หัวหน้าส่งผมกลับบ้าน ผมถึงได้มาที่นี่

189
00:14:13,720 --> 00:14:15,400
แล้วผมก็ยังทำใจไม่ได้ บอกตรงๆ

190
00:14:15,480 --> 00:14:17,600
เพราะมันยังดำเนินอยู่ ภารกิจที่ผมทำน่ะ

191
00:14:17,680 --> 00:14:19,680
มันยังไม่จบ แล้วผมก็ไม่รู้ว่า…

192
00:14:23,120 --> 00:14:25,920
ผมไม่รู้ว่าผมควรทำใจยอมรับมันยังไงดี

193
00:14:26,000 --> 00:14:29,360
ผมไม่รู้จะทำตัวยังไง

194
00:14:30,800 --> 00:14:32,960
ในเมื่อภารกิจยังเกิดขึ้นข้างนอก

195
00:14:35,640 --> 00:14:36,720
ไม่เป็นไรนะ

196
00:14:40,120 --> 00:14:41,840
งั้นก็ไปดูไอ้เพนกวินนั่นด้วยกัน

197
00:14:49,640 --> 00:14:50,680
เบลคพูดถูก

198
00:14:51,280 --> 00:14:54,680
เรามีแค่นั้น
ตำรวจเลวในแมนเชสเตอร์ที่ไม่ยอมให้เบาะแส

199
00:14:56,840 --> 00:14:59,840
- งั้นเราก็ลองใหม่
- กู๊ดวินก็จะพูดเหมือนเดิมอีก

200
00:15:00,680 --> 00:15:02,840
บอกว่าไม่มีอะไรจะพูด และขอทนาย

201
00:15:08,640 --> 00:15:09,760
งั้นก็ส่งทนายไปหาเขาสิ

202
00:15:14,640 --> 00:15:16,360
เล่าเรื่องเพนกวินให้พ่อฟังซิ

203
00:15:17,360 --> 00:15:19,960
พวกมันอยู่ที่ไหนกัน
พ่อไม่ค่อยเห็นแถวบ้านเราเลย

204
00:15:20,040 --> 00:15:22,680
เพราะมันอยู่ที่ขั้วโลกใต้ไงคะ

205
00:15:22,760 --> 00:15:24,640
- งั้นเหรอเนี่ย
- ใช่ค่ะ

206
00:15:24,720 --> 00:15:29,800
คนคิดว่าเพนกวินอยู่ขั้วโลกเหนือ
แต่มันอยู่ไม่ได้ เพราะที่นั่นมีแต่น้ำแข็ง

207
00:15:29,880 --> 00:15:33,080
มันต้องอยู่อาศัยบนบกเพื่อเลี้ยงลูก

208
00:15:33,680 --> 00:15:37,000
แล้วในทะเลก็มีนักล่าเยอะ ซึ่งมันอันตราย

209
00:15:38,160 --> 00:15:40,760
อีกอย่าง พ่อรู้ไหมคะว่าเพนกวินตัวสูงที่สุด…

210
00:15:59,360 --> 00:16:02,360
- เรียกว่าลิตเติลเพนกวิน…
- ลูกแม่ ถึงแล้วจ้ะ

211
00:16:02,440 --> 00:16:05,160
- ไปเถอะ มาเร็วเข้า
- โอเค ไปแล้วค่ะ

212
00:16:05,240 --> 00:16:07,040
- เร็วจ้ะ
- พ่อจะมาไหมคะ

213
00:16:07,120 --> 00:16:10,840
ใช่ๆ เดี๋ยวพ่อตามมา เร็วเข้า เดี๋ยวประตูปิด

214
00:16:33,440 --> 00:16:34,880
ฮาคานอยู่ไหน

215
00:16:35,800 --> 00:16:37,680
นายไม่ได้อยู่แฟลตแล้วนี่

216
00:16:37,760 --> 00:16:40,400
ไม่ต้องมาสนว่าฉันอยู่ไหน ไอ้เด็กน้อย

217
00:16:41,640 --> 00:16:43,960
ไปบอกฮาคานว่าฉันจะเอาเงิน

218
00:17:11,840 --> 00:17:13,360
ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนั้น

219
00:17:16,160 --> 00:17:18,960
ว่ามันจะข้ามฟากมาชนกันแบบนั้น

220
00:17:21,200 --> 00:17:22,240
ชีวิตสองด้านน่ะ

221
00:17:25,200 --> 00:17:26,280
แต่มันจะไม่ชนกันได้ยังไง

222
00:17:29,440 --> 00:17:32,960
เพราะมันชนกันในตัวผมมานานแล้ว

223
00:17:39,560 --> 00:17:41,240
แล้วผมก็ไม่รู้จะแก้ไขมันยังไง

224
00:17:45,920 --> 00:17:46,920
ฉันรู้

225
00:17:49,720 --> 00:17:52,000
ฉันไม่อยากให้คุณกลับมาบ้านอีก
จนกว่าภารกิจจะจบ

226
00:17:54,520 --> 00:17:57,560
ดอนบอกว่าวันหนึ่งคุณจะต้องให้ฉันช่วย
มันก็คือวันนี้แหละ

227
00:17:59,280 --> 00:18:03,280
คุณต้องกลับออกไปลุย
และเป็นแค่เขาจนกว่างานจะจบ

228
00:18:03,360 --> 00:18:05,640
เพราะไม่งั้น คุณก็ไม่มีทางได้กลับบ้านจริงๆ

229
00:18:06,960 --> 00:18:12,040
ถ้าคุณกลับมา คุณก็แค่พาเขา
กับชีวิตของเขา และอันตรายของเขากลับมาด้วย

230
00:18:20,560 --> 00:18:21,640
ฟังนะ มันมี…

231
00:18:30,200 --> 00:18:31,320
มีจดหมายสองฉบับ

232
00:18:32,960 --> 00:18:34,000
อยู่ในโรงรถ

233
00:18:37,120 --> 00:18:39,040
ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเปิดอ่าน แต่…

234
00:18:41,360 --> 00:18:43,080
มีจดหมายสองฉบับในโรงรถ

235
00:18:46,320 --> 00:18:48,480
งั้นไว้คุณกลับมา
แล้วค่อยมาหยิบออกจากโรงรถเอง

236
00:19:03,120 --> 00:19:04,120
ผมรักคุณ

237
00:19:06,360 --> 00:19:07,360
ฉันก็รักคุณ

238
00:19:33,960 --> 00:19:36,560
- ทำไมเขาไม่โกนหนวด
- เฝ้าระวังฆ่าตัวตายค่ะ

239
00:19:36,640 --> 00:19:37,720
คุณคิดจะฆ่าตัวตายเหรอ

240
00:19:38,320 --> 00:19:39,520
นายเป็นใครวะ

241
00:19:40,920 --> 00:19:45,440
นี่แหละวิธีของตำรวจ ศุลกากร
เขาทำให้สภาพคุณดูโทรม

242
00:19:45,520 --> 00:19:49,120
พาคุณขึ้นศาลพิจารณาคดี
แล้วบอกว่า "ดูเขาสิ เขาสติแตก"

243
00:19:49,200 --> 00:19:51,400
"เห็นชัดเลยว่าเขามีความผิด"

244
00:19:52,400 --> 00:19:56,160
คุณกู๊ดวิน คุณคิดจะฆ่าตัวตายหรือเปล่า

245
00:19:57,480 --> 00:19:58,520
ไม่หรอก

246
00:19:59,480 --> 00:20:01,200
แต่คดียังอีกยาวไกล

247
00:20:01,800 --> 00:20:02,920
เอามีดโกนหนวดมาให้เขา

248
00:20:09,680 --> 00:20:12,600
สวัสดี อาเธอร์ ผมเป็นทนาย

249
00:20:13,640 --> 00:20:16,360
- ไม่ใช่ของผม
- ถูกต้อง

250
00:20:17,240 --> 00:20:20,040
คุณคาร์เทอร์มีความกังวล

251
00:20:20,120 --> 00:20:21,640
- อย่ากังวลเลย
- ทำไมล่ะ

252
00:20:22,600 --> 00:20:23,960
เพราะผมอยู่ในนี้ ไม่ใช่เขา

253
00:20:24,040 --> 00:20:28,120
ข้อกังวลอยู่ที่สิ่งที่คุณอาจทำหรือพูด
เพื่อให้ตัวเองได้ออกไปต่างหาก

254
00:20:28,200 --> 00:20:31,120
ถ้าตำรวจมีหลักฐานพอจะตั้งข้อหาผม
ผมไม่อยู่ตรงนี้หรอก

255
00:20:31,200 --> 00:20:32,800
ผมก็แค่ต้องรอ

256
00:20:35,640 --> 00:20:36,680
แต่ว่า…

257
00:20:38,720 --> 00:20:40,920
ผมจะตกงานหลังจบคดีนี้

258
00:20:41,000 --> 00:20:42,720
คุณคาร์เทอร์เป็นนักธุรกิจ

259
00:20:43,840 --> 00:20:47,120
เขารับฟังข้อตกลงที่ได้ประโยชน์ทุกฝ่ายเสมอ

260
00:20:52,840 --> 00:20:54,080
ผมอาจจะต้องย้าย

261
00:20:54,160 --> 00:20:57,600
ผมก็มั่นใจว่าคุณคงจะได้ย้าย
พร้อมคำอวยพรจากคุณคาร์เทอร์

262
00:20:57,680 --> 00:20:59,040
ผมจะถูกยึดเงินบำนาญ

263
00:20:59,120 --> 00:21:03,440
ผมมั่นใจว่านั่นคือสถานการณ์
ที่คุณคาร์เทอร์คงจะอยากแก้ไข

264
00:21:04,120 --> 00:21:06,520
งั้นก็ฝากบอกเขาด้วยว่าขอบคุณที่ช่วย

265
00:21:12,200 --> 00:21:14,680
มีเรื่องอื่นที่เขาควรกังวลอีกไหม

266
00:21:16,360 --> 00:21:19,440
ผมเชื่อว่ากรมศุลกากรอังกฤษ
อยากจะสอบปากคำเขา

267
00:21:20,040 --> 00:21:21,880
ศุลกากรได้พูดไหมว่ามีแผนจะใช้วิธีไหน

268
00:21:22,920 --> 00:21:26,720
ผมคิดว่าพวกมันคงคิดแผนตามหาตัวเขา

269
00:21:27,520 --> 00:21:30,000
ผมคิดว่าคาร์เทอร์
ก็คงเตรียมการรับมือไว้เองแล้ว

270
00:21:30,080 --> 00:21:31,720
อย่าไปเก็บเงินเขาเพิ่มอีกทางซะล่ะ

271
00:21:31,800 --> 00:21:35,960
คุณคาร์เทอร์เป็นนักธุรกิจ
ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง คุณกู๊ดวิน

272
00:21:36,680 --> 00:21:39,080
เขาไม่มีข้อกังวลด้านการเงิน ไม่เหมือนคุณ

273
00:21:39,160 --> 00:21:42,400
คุณคาร์เทอร์จะใส่สูทอะไรก็ใส่ไป

274
00:21:42,480 --> 00:21:44,480
เขาจะขับรถอะไรก็ขับไป

275
00:21:45,800 --> 00:21:46,800
แต่ผมรู้ดีว่าเขาเป็นใคร

276
00:21:46,880 --> 00:21:48,400
- ผมก็รู้
- งั้นเหรอ

277
00:21:48,480 --> 00:21:52,680
คุณคาร์เทอร์เป็นนักธุรกิจถูกกฎหมาย
ที่ใส่ใจชุมชนนี้อย่างลึกซึ้ง

278
00:21:52,760 --> 00:21:54,480
เลิกเหลวไหลสักทีเถอะ

279
00:21:55,160 --> 00:21:56,680
หมอนั่นเป็นเด็กจากเคหะบู๊ต

280
00:21:56,760 --> 00:21:59,280
พ่อเขาติดคุกอยู่วอลตันเพราะแม่เขาเอง

281
00:22:00,520 --> 00:22:03,200
ผมรู้ว่าคาร์เทอร์เป็นใคร

282
00:22:03,280 --> 00:22:04,640
เขาก็รู้ว่าผมเป็นใคร

283
00:22:06,040 --> 00:22:07,240
ไปบอกเขาซะ

284
00:22:07,840 --> 00:22:10,800
ว่าเขามีเรื่องให้กังวลถมเถ
แต่ผมไม่ใช่หนึ่งในนั้น

285
00:22:14,360 --> 00:22:15,360
ขอบคุณที่ช่วย

286
00:22:19,240 --> 00:22:21,280
- ฮัลโหล
- เราเคยสืบแม่ของคาร์เทอร์หรือยัง

287
00:22:22,200 --> 00:22:23,200
เสียไปแล้วนี่

288
00:22:24,240 --> 00:22:25,280
ใช่

289
00:22:28,000 --> 00:22:29,320
- ฉิบหายแล้ว
- อะไร

290
00:22:31,040 --> 00:22:32,800
เขาบอกฉันเองว่าแม่เขาเสียแล้ว

291
00:22:34,520 --> 00:22:36,000
เขาเป็นคนบอก

292
00:22:47,640 --> 00:22:48,760
นายควรไปพักผ่อน

293
00:22:56,640 --> 00:22:59,040
ที่ผ่านมาผมทำตามแต่ที่คุณสั่ง

294
00:22:59,720 --> 00:23:01,120
คุณสั่งให้ผมสร้างตัวตนเขา

295
00:23:01,200 --> 00:23:02,680
คุณบอกให้ผมกลายเป็นเขา

296
00:23:03,600 --> 00:23:06,360
คุณมาบอกให้ผมปล่อยวางเขาไปเฉยๆ
ตอนใกล้จบภารกิจขนาดนี้ไม่ได้

297
00:23:06,440 --> 00:23:10,440
ฉันจะทำอะไรก็ได้ พ่อหนุ่ม
และตอนนี้ ฉันก็พยายามดูแลนายอยู่

298
00:23:11,040 --> 00:23:12,160
ผมสบายดี

299
00:23:15,400 --> 00:23:16,400
นั่นเขา

300
00:23:17,360 --> 00:23:18,520
เขากำลังโมโห

301
00:23:19,480 --> 00:23:22,160
ซึ่งก็สมควรแล้ว พวกเติร์กติดเงินเขา

302
00:23:22,240 --> 00:23:24,600
แล้วพวกมันก็หนีไปซ่อน เขารู้ว่าเขาจะไม่ได้เงิน

303
00:23:25,240 --> 00:23:28,320
ใช่ ฉันก็เคยพูดแบบนี้ตอนอยู่จุดเดียวกับนาย

304
00:23:28,400 --> 00:23:31,120
แล้วฉันก็เคยโดนหัวหน้าบอกว่าฉันต้องไปพัก

305
00:23:31,200 --> 00:23:32,520
ฉันก็บอกเขาว่าฉันสบายดี

306
00:23:34,320 --> 00:23:37,160
บอกว่าคนที่สติแตกคือเลเจนด์ของฉัน
ไม่ใช่ตัวฉันเอง ดังนั้น…

307
00:23:37,840 --> 00:23:39,200
ฉันเลยไม่ได้ไปพัก

308
00:23:41,120 --> 00:23:42,240
ฉันกลับออกไปสืบ

309
00:23:43,160 --> 00:23:44,200
แล้วฉันก็ทุ่มยิ่งกว่าเดิม

310
00:23:46,560 --> 00:23:49,240
เพียงแต่ที่สติแตกไม่ใช่เลเจนด์ของฉัน

311
00:23:50,840 --> 00:23:51,880
เป็นตัวฉันเอง

312
00:23:55,480 --> 00:23:56,520
แต่ฉันมองไม่เห็น

313
00:23:58,880 --> 00:24:00,760
เพราะฉันลืมไปว่าตัวเองเป็นใคร

314
00:24:02,320 --> 00:24:03,720
กว่าจะกลับมาจำได้

315
00:24:05,120 --> 00:24:06,640
ฉันก็เสียทุกอย่างไปแล้ว

316
00:24:12,880 --> 00:24:15,600
นี่แหละเรื่องตลกของการคิดได้ทีหลัง

317
00:24:17,400 --> 00:24:18,760
มันสายเกินไปเสมอ

318
00:24:24,760 --> 00:24:25,920
ผมต้องการให้คุณช่วยบอกที

319
00:24:27,680 --> 00:24:29,200
ถ้าเป็นคุณออกไปสืบตอนนี้

320
00:24:31,200 --> 00:24:32,360
ทำแบบนี้

321
00:24:33,400 --> 00:24:35,040
รู้ทุกอย่างที่คุณรู้

322
00:24:36,560 --> 00:24:38,040
รู้ว่ามันทำให้คุณเสียอะไรไป

323
00:24:40,400 --> 00:24:41,400
คุณจะหยุดไหม

324
00:24:45,240 --> 00:24:46,280
ไม่

325
00:24:50,600 --> 00:24:51,600
ขอบคุณ

326
00:24:54,120 --> 00:24:55,360
ผมจะกลับไปทำงาน

327
00:24:56,720 --> 00:24:57,760
ได้

328
00:25:05,640 --> 00:25:08,520
อายุ 64 ปี ไม่มีประวัติอาชญากรรม

329
00:25:08,600 --> 00:25:12,680
เช่าบ้านจากการเคหะ
มีเงิน 500 ปอนด์อยู่ในสหกรณ์

330
00:25:13,360 --> 00:25:16,200
- คุณไม่ได้พลาดเบาะแสเยอะนักหรอก
- ฉันก็ควรตรวจสอบดูก่อน

331
00:25:16,280 --> 00:25:19,440
พวกเขาไม่สนิทกันขนาดนั้นหรอก
คาร์เทอร์อยู่เพนต์เฮาส์ แม่อยู่ที่นี่

332
00:25:22,280 --> 00:25:24,000
ฉันก็โตมาในที่แบบนี้ เบย์ลี่

333
00:25:24,840 --> 00:25:27,520
กับพ่อที่ทำทุกอย่างเต็มที่

334
00:25:27,600 --> 00:25:28,880
และแม่ที่ไม่ได้ทุ่มเทเลย

335
00:25:30,600 --> 00:25:34,960
พ่อฉันกินเหล้า เล่นพนัน
เอาทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้ทำผิดกฎหมาย

336
00:25:35,720 --> 00:25:37,160
พ่อไม่ชอบคนที่ทำผิดกฎหมาย

337
00:25:39,000 --> 00:25:40,560
สถานที่แบบนี้มันก็เป็นแบบนี้แหละ

338
00:25:40,640 --> 00:25:43,840
ผู้ชายไม่ได้เลวทุกคน
แล้วผู้หญิงก็ไม่ได้เป็นนางฟ้าทุกคน

339
00:26:20,960 --> 00:26:23,040
นี่มันขายขี้หน้าสิ้นดี

340
00:26:42,360 --> 00:26:43,920
พาฉันไปหาพวกเติร์กที

341
00:26:45,200 --> 00:26:47,480
- ไม่
- ทำไม

342
00:26:48,600 --> 00:26:51,040
เพราะฉันจบงานแล้ว

343
00:26:51,560 --> 00:26:54,520
ฉันทำพอแล้ว และนายก็ทำพอแล้ว

344
00:26:54,600 --> 00:26:56,760
ตอนนี้ฉันได้กลับบ้านแล้ว

345
00:26:58,080 --> 00:27:00,840
- นายเองก็ควรกลับบ้าน
- ลองแล้ว อยู่ไม่ได้

346
00:27:02,000 --> 00:27:03,040
มันยากนะ

347
00:27:05,080 --> 00:27:10,280
เมื่อนายเคยเข้ามาอยู่ในโลกใบนี้แล้ว
มันก็กลับออกไปได้ยาก

348
00:27:11,480 --> 00:27:12,600
นายช่วยฉันทำไม

349
00:27:14,480 --> 00:27:16,440
เพราะคุณเบลคให้เงินฉันไง

350
00:27:17,040 --> 00:27:21,120
- เพื่อเงินอย่างเดียวเหรอ
- เพราะคุณเบลคให้เงินฉัน

351
00:27:22,120 --> 00:27:25,040
งั้นนายก็ไม่สนใจเฮโรอีนสองตัน
ที่กำลังมาส่งที่นี่เลยเหรอ

352
00:27:26,640 --> 00:27:29,200
ไม่สนเลยเหรอว่ามันจะส่งผลยังไงกับประเทศนี้

353
00:27:30,560 --> 00:27:33,160
คิดว่าฉันควรห่วงอังกฤษเหรอ

354
00:27:34,360 --> 00:27:36,480
ฉันควรสำนึกบุญคุณอังกฤษหรือไง

355
00:27:37,080 --> 00:27:38,400
ฉันจะเล่าเรื่องอังกฤษให้ฟัง

356
00:27:39,920 --> 00:27:41,320
อังกฤษจับฉันมา

357
00:27:42,280 --> 00:27:45,080
ตอนซ่อนอยู่ในดงต้นมะกอกตอนอายุแค่ 16 ปี

358
00:27:46,680 --> 00:27:50,120
ด้วยปืนพกที่ไม่ได้ยิง
กับเครื่องแบบที่แม่ฉันตัดเย็บให้

359
00:27:51,680 --> 00:27:53,560
อังกฤษจับฉันไปที่ค่ายของพวกมัน

360
00:27:53,640 --> 00:27:55,840
แล้วก็ถามคำถาม ซึ่งฉันก็ไม่ยอมตอบ

361
00:27:55,920 --> 00:27:58,080
อังกฤษก็เลยจับฉันแก้ผ้า

362
00:27:58,160 --> 00:28:00,280
แล้วก็ซ้อมฉัน

363
00:28:00,360 --> 00:28:02,560
เอาไฟจี้ มีดกรีด

364
00:28:03,360 --> 00:28:06,440
แล้วก็เอาเกลือทาแผล

365
00:28:07,720 --> 00:28:11,600
จับฉันมัดไว้กลางแดด
ทิ้งฉันไว้ให้ตายกลางดินเหมือนหมา

366
00:28:13,680 --> 00:28:17,360
จนชายคนหนึ่งมาต่อว่าคนอื่นๆ

367
00:28:18,480 --> 00:28:20,960
หาที่ร่มกับน้ำให้ฉัน และ…

368
00:28:23,360 --> 00:28:24,400
ช่วยชีวิตฉันไว้

369
00:28:25,920 --> 00:28:30,280
ฉันก็เลยรับใช้เขาจนจบสงคราม

370
00:28:32,200 --> 00:28:33,600
ฉันไม่ได้รับใช้อังกฤษ

371
00:28:34,840 --> 00:28:36,680
ฉันรับใช้เขาเท่านั้น

372
00:28:39,480 --> 00:28:40,480
เบลคเหรอ

373
00:28:42,120 --> 00:28:43,280
คุณเบลค

374
00:28:45,680 --> 00:28:50,360
ดังนั้น ถ้านายอยากให้ฉันช่วยเป็นครั้งสุดท้าย
นายต้องรู้ไว้ สหาย

375
00:28:50,440 --> 00:28:53,400
ฉันจะทำเพื่อเงิน ฉันจะทำเพื่อคุณเบลค

376
00:28:53,480 --> 00:28:57,280
ฉันจะทำเพื่อนายสักนิดก็ยังได้

377
00:28:58,160 --> 00:29:00,760
แต่อังกฤษน่ะ

378
00:29:03,280 --> 00:29:04,440
อังกฤษจะล่มจมก็ช่างแม่มัน

379
00:29:11,600 --> 00:29:12,640
ตกลง

380
00:29:15,200 --> 00:29:16,440
ฉันรู้ว่าฮาคานอยู่ที่ไหน

381
00:29:17,520 --> 00:29:22,320
แต่นายจะไปหาเขาไม่ได้
จนกว่านายจะมีอะไรไปเสนอเขา

382
00:29:23,920 --> 00:29:27,480
ไม่งั้น ถ้านายไปหาเขา

383
00:29:29,000 --> 00:29:30,240
นายจะไม่ได้กลับออกมา

384
00:29:34,960 --> 00:29:36,280
แกงสเกาส์วันอังคารเหรอ

385
00:29:37,400 --> 00:29:40,880
ประจำเลยนะ ไม่ว่าจะมีอะไร
วันอังคารก็ต้องแกงสเกาส์

386
00:29:40,960 --> 00:29:44,320
ไม่ต้องมาพูดเรื่องกับข้าว
พวกเติร์กติดต่อแกมาบ้างไหม

387
00:29:44,400 --> 00:29:45,800
ยังนะ

388
00:29:45,880 --> 00:29:48,200
พวกมันจะเก็บแก แกก็รู้

389
00:29:48,880 --> 00:29:51,320
- ไม่หรอก
- จริงเหรอ แล้วของอยู่ไหน

390
00:29:51,400 --> 00:29:54,160
- กำลังขนส่ง
- แต่แกไม่รู้ว่าส่งไปไหน ขนยังไง

391
00:29:55,000 --> 00:29:58,280
พวกมันจะเก็บแกทันทีที่มีโอกาส

392
00:30:00,560 --> 00:30:01,600
แม่รู้ไหมผมทำอะไรบ้าง

393
00:30:03,720 --> 00:30:04,760
สร้างอะไรไว้

394
00:30:06,720 --> 00:30:07,680
มันน่าทึ่งนะ

395
00:30:08,200 --> 00:30:09,640
แกต้องการอะไร เดคแลน

396
00:30:09,720 --> 00:30:10,960
ให้แม่ลูบหัวชมเหรอ

397
00:30:11,040 --> 00:30:12,160
เปล่า

398
00:30:12,240 --> 00:30:14,480
มีแต่ผู้ชายอ่อนแอที่ต้องการคำชมจากแม่

399
00:30:14,560 --> 00:30:17,320
แม่จะไม่ยอมให้มีผู้ชายอ่อนแอในบ้านนี้อีกคน

400
00:30:17,400 --> 00:30:19,080
ถ้าผมอยากให้แม่ชม ผมคงต้องรอจนตาย

401
00:30:22,000 --> 00:30:24,880
อย่างน้อยก็ช่วยยอมรับสิ่งที่ผมทำสำเร็จเถอะ
แค่นั้นแม่คงทำได้

402
00:30:24,960 --> 00:30:27,840
เราจะได้รู้ว่าแกทำอะไรสำเร็จบ้าง
ก็ต่อเมื่อมันจบลง

403
00:30:28,360 --> 00:30:32,560
และตอนนี้ มันจบที่คุกตลอดชีวิตในวอลตัน
หรือไม่ก็ตายอยู่ข้างถนน

404
00:30:32,640 --> 00:30:33,760
ไม่หรอก

405
00:30:33,840 --> 00:30:37,560
ผมเอาเงินมาลงทุน ฟอกเงิน
มองหาโอกาสทางธุรกิจ

406
00:30:37,640 --> 00:30:39,000
ฟังตัวเองพูดเข้าสิ

407
00:30:39,080 --> 00:30:42,480
อย่าสำคัญตัวเองหน่อยเลย เดคแลน
แกเป็นพ่อค้ายา

408
00:30:42,560 --> 00:30:44,120
- ความผิดใครล่ะ
- หมายความว่าไง

409
00:30:44,200 --> 00:30:47,240
- แม่บอกให้ผมทำอะไรสักอย่างกับชีวิต
- แม่ไม่ได้บอกให้แกทำสิ่งนี้

410
00:30:47,320 --> 00:30:49,160
แม่ก็ไม่ได้ห้ามเหมือนกันนี่

411
00:30:57,720 --> 00:30:58,760
แม่ไม่ได้ห้าม

412
00:31:06,400 --> 00:31:09,800
ในโลกนี้มีแค่สองคนที่ผมไว้ใจ แม่

413
00:31:13,640 --> 00:31:15,000
ตอนนี้เหลือแค่แม่แล้ว

414
00:31:21,000 --> 00:31:22,960
พ่อแกขี้เมาเพราะเขาอ่อนแอ

415
00:31:24,200 --> 00:31:27,040
พอแม่ด่าว่าเขาอ่อนแอ เขาก็ยิ่งกินเหล้า

416
00:31:28,920 --> 00:31:30,040
แต่แม่ไม่สน

417
00:31:32,160 --> 00:31:33,320
เพราะแม่มีแก

418
00:31:35,160 --> 00:31:37,560
แม่มองเห็นว่าแกแตกต่าง

419
00:31:38,080 --> 00:31:41,160
แม่มองเห็นว่าแกไม่มีวันอ่อนแอ

420
00:31:42,120 --> 00:31:43,720
ไม่ใช่ในเวลาสำคัญ

421
00:31:45,520 --> 00:31:47,320
แกมาไกลแล้วนะ เดคแลน

422
00:31:48,760 --> 00:31:50,680
แม่ไม่สนว่าแกทำได้ยังไง

423
00:31:51,800 --> 00:31:55,320
แม่สนแค่แกต้องไม่โยนมันทิ้งไปตอนนี้

424
00:31:58,880 --> 00:32:00,520
เพราะแกมีความสำคัญ เดคแลน

425
00:32:04,640 --> 00:32:05,800
กับพวกเติร์ก

426
00:32:07,880 --> 00:32:09,320
แต่แม่ว่าพวกมันคงลืมไป

427
00:32:11,280 --> 00:32:12,880
ไปที่นั่นซะ

428
00:32:13,760 --> 00:32:15,320
ไปย้ำให้พวกมันรู้สำนึก

429
00:32:21,360 --> 00:32:24,280
ที่สำคัญคือนี่ไม่ใช่คำขอโทษ

430
00:32:24,360 --> 00:32:25,280
เริ่มต้นได้ดี

431
00:32:25,360 --> 00:32:28,680
แต่เป็นการยอมรับในผลงานที่พวกคุณทำได้

432
00:32:28,760 --> 00:32:31,680
เก่งมากที่ดึงเอ็ดดี้เข้ามาได้
การที่เสียเขาไปก็ไม่ใช่ความผิดคุณ

433
00:32:32,280 --> 00:32:35,480
เจอตัวตำรวจคนนั้น ได้เบาะแสจากเขา
นั่นก็เป็นผลงานชั้นดี

434
00:32:35,560 --> 00:32:36,600
แล้วคุณก็มีส่วนสำคัญ

435
00:32:37,480 --> 00:32:40,440
ผมไม่ควรพูดออกไปแบบนั้นเลย แค่นี้แหละ

436
00:32:42,160 --> 00:32:43,920
- นั่นไม่ใช่คำขอโทษเหรอ
- ไม่ใช่

437
00:32:44,520 --> 00:32:46,280
- ฟังดูเหมือนใช่นะ
- ทำงานต่อเถอะ

438
00:32:47,560 --> 00:32:48,640
งานถึงไหนแล้ว

439
00:32:48,720 --> 00:32:50,840
เมโลนาสจะพาผมไปหาพวกเติร์ก

440
00:32:50,920 --> 00:32:52,640
- เราเจอตัวคาร์เทอร์แล้ว
- แล้วยาล่ะ

441
00:32:52,720 --> 00:32:56,840
ถ้าพวกมันใช้เส้นทางบอลข่าน
ฉันว่าคงอยู่แถวยูโกสลาเวีย

442
00:32:56,920 --> 00:32:59,520
แล้วพวกเติร์กกับคาร์เทอร์ก็ไม่มีใครมีระบบเดิม

443
00:32:59,600 --> 00:33:01,120
ที่ใช้นำเข้าของเยอะขนาดนั้นได้

444
00:33:01,680 --> 00:33:03,200
พวกมันต้องหาวิธีใหม่ๆ

445
00:33:03,280 --> 00:33:06,680
พวกมันไม่ให้ใครไปขายต่อแน่ ของตั้งสองตัน

446
00:33:06,760 --> 00:33:09,480
เรารู้ว่าพวกมันอยู่ไหน รู้ว่ายาอยู่ไหน

447
00:33:09,560 --> 00:33:12,240
เรารู้ว่าหนึ่งในพวกมันจะต้องไปรับยา

448
00:33:12,320 --> 00:33:14,120
ใครออกเดินทาง ก็คนนั้นแหละนำเข้า

449
00:33:23,840 --> 00:33:25,360
นายควรจะมาคนเดียว

450
00:33:29,600 --> 00:33:30,920
ฉันจะมายังไงก็ได้

451
00:33:32,760 --> 00:33:33,840
ของอยู่ไหน

452
00:33:34,440 --> 00:33:35,480
กำลังมา

453
00:33:36,440 --> 00:33:37,920
ฉันว่านายอาจจะลืมไป

454
00:33:38,680 --> 00:33:41,120
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนของนายในกลาสโกว์

455
00:33:42,920 --> 00:33:44,440
ฉันมีเครือข่าย

456
00:33:45,960 --> 00:33:47,000
แต่นายไม่มี

457
00:33:48,840 --> 00:33:50,560
ฉันขายสองตันหมดได้ในวันเดียว

458
00:33:51,960 --> 00:33:54,080
พวกนายต้องขายทั้งปี แถมยังโดนจับ

459
00:33:55,720 --> 00:33:58,560
ของนั่นก็เป็นของฉันพอๆ กับของนาย

460
00:33:59,360 --> 00:34:01,960
บอกมาได้แล้วว่าของอยู่ไหน

461
00:34:02,640 --> 00:34:03,880
ยูโกสลาเวีย

462
00:34:04,920 --> 00:34:06,200
แล้วยังไงต่อ

463
00:34:06,280 --> 00:34:08,320
ส่งต่อไปเยอรมนี ฝรั่งเศส แล้วขึ้นเรือข้ามฟาก

464
00:34:09,720 --> 00:34:10,960
ใครนำเข้ามา

465
00:34:12,280 --> 00:34:13,280
เราเอง

466
00:34:16,080 --> 00:34:17,120
ไม่

467
00:34:18,280 --> 00:34:19,840
พวกที่สืบเราอยู่รู้แล้ว

468
00:34:20,440 --> 00:34:22,800
ว่ามีเฮโรอีนสองตันจะขนเข้าเกาะบริเตน

469
00:34:24,480 --> 00:34:27,240
ชาวเติร์กสองคนขับสิบล้อ
จะเป็นคันแรกที่โดนตรวจค้น

470
00:34:29,520 --> 00:34:30,560
ให้เรือไปเยอรมนี

471
00:34:32,240 --> 00:34:33,480
ฉันจะไปขนจากที่นั่นเอง

472
00:34:55,800 --> 00:34:57,240
ดูเหมือนแม่จะปล่อยให้เขาจัดการเอง

473
00:35:05,520 --> 00:35:06,560
คุณจะทำอะไร

474
00:35:07,480 --> 00:35:09,000
ใครออกเดินทาง ก็คนนั้นแหละนำเข้า

475
00:35:12,040 --> 00:35:13,240
มันจบแล้ว

476
00:35:14,480 --> 00:35:18,600
ด้วยความเคารพนะ ท่านรัฐมนตรี
งานจบเมื่อไหร่ผมจะแจ้งเอง

477
00:35:18,680 --> 00:35:21,640
ผมจะปลดคุณจากปฏิบัติการ
อย่างเป็นทางการ เบลค

478
00:35:21,720 --> 00:35:24,720
ทุกอย่างที่คุณทำสำเร็จมาแล้ว
ให้ถือเป็นผลงานของคุณได้

479
00:35:24,800 --> 00:35:26,960
แล้วยุติปฏิบัติการนี้ซะ

480
00:35:29,200 --> 00:35:32,520
คนที่หมดเวลาไม่ใช่เราหรอก ท่านรัฐมนตรี

481
00:35:34,080 --> 00:35:36,440
ท่านรู้ดีว่านายกฯ จะออก ผมก็รู้

482
00:35:37,720 --> 00:35:39,520
บางทีนายกฯ เองก็อาจจะรู้

483
00:35:40,320 --> 00:35:44,520
ท่านนายกฯ ยังอยู่ในตำแหน่ง เบลค
และผมก็ยังเป็นรัฐมนตรีมหาดไทยอยู่

484
00:35:44,600 --> 00:35:46,520
ถ้าปฏิบัติการของเรายุติลงตอนนี้

485
00:35:46,600 --> 00:35:50,840
เฮโรอีนสองตันจะเข้าประเทศ
ในช่วงที่คณะรัฐบาลของท่านกำลังจะล่ม

486
00:35:52,880 --> 00:35:57,720
หรือท่านอยากถ่ายรูปหน้ากองเฮโรอีนสองตัน

487
00:35:58,840 --> 00:36:01,320
ซึ่งอาจจะมีประโยชน์ในการสืบทอดตำแหน่ง

488
00:36:02,800 --> 00:36:04,880
ผมแต่งตั้งคุณเองนะ เบลค

489
00:36:04,960 --> 00:36:08,120
ดูคุณจะลืมไปแล้วว่าความภักดีของคุณอยู่ที่ไหน

490
00:36:10,240 --> 00:36:11,560
ผมยังไม่ลืม

491
00:36:12,440 --> 00:36:13,480
ผมจำได้

492
00:36:15,360 --> 00:36:18,640
ผมจำได้ว่าผมไม่เคยอยากจะเข้ามา
ในโลกใบนี้เลย โลกของท่านน่ะ

493
00:36:19,360 --> 00:36:22,400
มันเป็นโลกที่ไม่มีอันตรายที่แท้จริง
ไม่มีความเสี่ยงที่แท้จริง

494
00:36:23,640 --> 00:36:26,640
โลกที่คนอ่อนแอชิงอำนาจกัน
โดยไร้ความรับผิดชอบ

495
00:36:28,640 --> 00:36:30,840
ความภักดีของผมอยู่กับทีม

496
00:36:31,880 --> 00:36:33,960
อนาคตของผม และอนาคตของทีม…

497
00:36:34,760 --> 00:36:37,680
จะตัดสินจากสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันนับจากนี้

498
00:36:39,920 --> 00:36:41,320
นั่นคือข้อตกลงที่ผมยอมรับ

499
00:36:42,480 --> 00:36:45,280
เพราะทีมของผมรับอันตรายและความเสี่ยง

500
00:36:45,360 --> 00:36:47,120
ที่โลกของคุณไม่อาจจินตนาการถึง

501
00:36:48,440 --> 00:36:50,080
และพวกเขาทำด้วยความซื่อสัตย์

502
00:36:50,880 --> 00:36:52,120
และความเสียสละ

503
00:36:53,160 --> 00:36:54,320
โดยไม่มีเป้าหมายใด

504
00:36:54,400 --> 00:36:57,680
ยิ่งใหญ่ไปกว่าการหยุดยาเสพติดสองตัน
ไม่ให้ขึ้นฝั่งบนเกาะบริเตน

505
00:37:00,440 --> 00:37:03,280
วาระสุดท้ายจะมาถึงเราทุกคน ท่านรัฐมนตรี

506
00:37:05,360 --> 00:37:07,360
แต่บางคนก็ยังมีงานต้องทำ

507
00:37:10,600 --> 00:37:12,640
- ตอนนี้พวกมันอยู่ไหน
- ท่าเรือฮาร์วิช

508
00:37:13,360 --> 00:37:16,200
พวกมันจ้างเรือข้ามฟากไปฮัมบูร์ก
ต้องมีการส่งต่อแน่

509
00:37:16,280 --> 00:37:18,320
คาร์เทอร์จะรับของจากพวกเติร์กแล้วนำเข้ามา

510
00:37:18,400 --> 00:37:21,560
คุณต้องขัดขวางการส่งต่อโดยไม่ให้พวกมันรู้ตัว

511
00:37:21,640 --> 00:37:25,120
เสร็จแล้วผมจะไปหาพวกเติร์ก
ไปรับหน้าที่นำเข้ากลับมาเอง

512
00:37:25,200 --> 00:37:27,720
คุณจะให้เราปฏิบัติภารกิจในเยอรมนี
โดยไม่มีกำลังเสริมเหรอ

513
00:37:28,720 --> 00:37:30,520
ฉันพอพูดภาษาเยอรมันได้

514
00:37:32,040 --> 00:37:33,840
"พอพูดได้" นี่หมายถึงยังไง

515
00:37:38,040 --> 00:37:39,600
คุณมาจากเอ็มไอซิกซ์เหรอ

516
00:37:40,840 --> 00:37:41,880
ว่าไงนะคะ

517
00:37:44,160 --> 00:37:46,640
หน่วยข่าวกรองส่งเรามาช่วยคุณ

518
00:37:47,760 --> 00:37:50,720
แล้วคุณก็พูดภาษาเยอรมันได้คล่องปร๋อ

519
00:37:51,560 --> 00:37:55,720
แปลว่าคุณมาจากเอ็มไอซิกซ์ใช่ไหม

520
00:37:56,240 --> 00:38:00,040
เปล่าค่ะ ฉันเป็นแค่เลขา

521
00:38:08,360 --> 00:38:11,480
(แซกโซนีตอนล่าง เยอรมนี)

522
00:38:41,240 --> 00:38:42,280
ใช่พวกนั้นไหม

523
00:38:51,400 --> 00:38:52,440
ใช่

524
00:38:53,280 --> 00:38:55,400
เข้าไปขัดขวางโดยไม่ให้พวกมันรู้ตัว

525
00:39:23,480 --> 00:39:24,520
"กูเทน ทาก"

526
00:39:33,360 --> 00:39:34,400
มีธุระอะไรไหมครับ

527
00:39:35,080 --> 00:39:37,480
สวัสดีครับ มีใบรับรองสภาพรถไหม

528
00:39:38,880 --> 00:39:39,880
อะไรนะ

529
00:39:41,720 --> 00:39:43,760
มีใบรับรองรถบัสไหมครับ

530
00:39:44,520 --> 00:39:45,680
ผมฟังไม่รู้เรื่อง

531
00:39:48,240 --> 00:39:49,320
มีเรื่องอะไรกันเหรอคะ

532
00:39:50,320 --> 00:39:52,920
ครับ เราต้องขอตรวจเอกสารรถบัสน่ะ

533
00:39:53,720 --> 00:39:55,320
พูดภาษาเยอรมันไม่ได้เหรอคะ

534
00:39:55,400 --> 00:39:57,040
ครับ ผมพูดภาษาเยอรมันไม่ได้

535
00:39:57,120 --> 00:40:00,960
เขาขอเอกสารการพาณิชย์ของรถค่ะ

536
00:40:01,760 --> 00:40:05,200
ฉันไม่รู้ว่าที่อังกฤษเรียกอะไร
แต่เราเรียกใบ "ทูฟ"

537
00:40:07,120 --> 00:40:08,480
ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย

538
00:40:09,120 --> 00:40:11,080
ผมช่วยคุณไม่ได้ ขอโทษที

539
00:40:12,440 --> 00:40:13,880
- โชคดีนะคะ
- โอเค ขอบคุณครับ

540
00:40:23,480 --> 00:40:24,520
ดูนั่นสิ

541
00:40:26,240 --> 00:40:27,320
เธอทำได้แล้ว

542
00:40:31,360 --> 00:40:33,560
ไม่คิดเลยว่านายจะมาที่กรีนเลนส์

543
00:40:33,640 --> 00:40:35,280
ฉันต้องการเงิน

544
00:40:35,360 --> 00:40:36,960
ถ้าฉันมี ฉันก็จ่ายไปแล้ว

545
00:40:37,560 --> 00:40:40,800
แต่เงินอยู่กับพ่อฉัน แล้วเขาก็คิดอะไรง่ายๆ

546
00:40:41,880 --> 00:40:43,520
ฆ่านายมันถูกกว่าจ้างนาย

547
00:40:44,800 --> 00:40:46,760
ฉันไม่ได้มาเรื่องพ่อนาย เรื่องนายต่างหาก

548
00:40:48,680 --> 00:40:50,920
ฉันต้องใช้เงินทำงานอีกอย่าง

549
00:40:51,000 --> 00:40:52,440
ซื้อธุรกิจนำเข้าส่งออก

550
00:40:52,520 --> 00:40:55,840
สัญญาดี สายส่งดี แต่เจ้าของดันติดพนัน

551
00:40:56,720 --> 00:40:58,560
ฉันซื้อทั้งบริษัทได้ถูกๆ เลย

552
00:40:59,920 --> 00:41:02,080
เอาเงินมาให้ฉัน แล้วนายก็มาเป็นหุ้นส่วนกัน

553
00:41:03,200 --> 00:41:06,160
นายบอกว่าอยากทำธุรกิจตัวเอง
ทำงานถูกกฎหมาย

554
00:41:06,240 --> 00:41:09,080
นี่ไง เพื่อน

555
00:41:12,280 --> 00:41:14,040
ถ้าเราจะทำงานร่วมกันนะ สหาย

556
00:41:15,760 --> 00:41:17,000
เราต้องเริ่มตอนนี้เลย

557
00:41:19,440 --> 00:41:21,800
- คนของนายคิดอะไรอยู่
- เขาเห็นตำรวจ

558
00:41:21,880 --> 00:41:23,800
เขาแตกตื่น แล้วเขาก็ตัดสินใจถูกแล้ว

559
00:41:23,880 --> 00:41:26,560
นายก็พูดง่ายนี่
นายไม่ใช่คนที่ส่งยายแก่สิบคนไปเยอรมนี

560
00:41:26,640 --> 00:41:30,320
แบบนี้ไม่ดีต่องาน
เรามีปัญหา แล้วเราก็ต้องหาทางออก

561
00:41:30,400 --> 00:41:32,880
ขึ้นเสียงใส่กันแบบนี้ไม่ใช่ทางออก

562
00:41:37,320 --> 00:41:38,680
เงินฉันอยู่ไหน

563
00:41:40,480 --> 00:41:42,600
เขาพูดถูกนะ ฮาคาน นายต้องจ่ายเขา

564
00:41:42,680 --> 00:41:44,080
เข้ามาหาฉันแบบนี้เลยเหรอ

565
00:41:44,160 --> 00:41:45,960
ฉันทำงานจบแล้ว จ่ายเงินฉันมา

566
00:41:46,040 --> 00:41:47,960
มันเข้ามาได้ยังไง ยามเฝ้าของนายมันกระจอก

567
00:41:48,040 --> 00:41:50,760
- กล้าพูดกับฮาคานแบบนี้เหรอ
- ระวังให้ดีนะ

568
00:41:58,200 --> 00:41:59,240
เห็นไหม

569
00:41:59,760 --> 00:42:01,880
นี่มันไม่ใช่ของเล่นให้เอามาโบกใส่กัน

570
00:42:01,960 --> 00:42:04,680
เก็บไปซะ มาทำธุรกิจกัน แล้ว…

571
00:42:05,280 --> 00:42:06,640
กายจะจ่ายค่าซ่อมเพดานให้

572
00:42:14,320 --> 00:42:15,960
ฉันจะจ่ายเงินให้นาย

573
00:42:17,400 --> 00:42:19,560
แต่ฉันจะไม่ลืมว่านายมาทวงยังไง

574
00:42:19,640 --> 00:42:20,680
ไม่

575
00:42:22,120 --> 00:42:23,200
เราจะไม่จ่ายเขาสักแดง

576
00:42:24,520 --> 00:42:26,280
แต่ถ้าเขาขนของเข้าอังกฤษได้

577
00:42:27,520 --> 00:42:28,720
เราค่อยจ่ายให้สองเท่า

578
00:42:28,800 --> 00:42:29,960
ว่าไงนะ

579
00:42:30,640 --> 00:42:32,480
นายบอกว่าใช้ชาวเติร์กไม่ได้

580
00:42:32,560 --> 00:42:34,880
เราก็บอกว่าใช้พวกนาย
กับยายแก่เต็มรถบัสไม่ได้

581
00:42:35,440 --> 00:42:37,760
เราสืบประวัติเขาแล้ว
เราเห็นว่าเขาทำอะไรได้

582
00:42:37,840 --> 00:42:39,560
เขาเป็นมืออาชีพ

583
00:42:39,640 --> 00:42:41,200
แล้วเราก็ต้องการมืออาชีพ

584
00:42:42,160 --> 00:42:43,200
ไม่

585
00:42:47,840 --> 00:42:48,880
ทำไม

586
00:42:49,560 --> 00:42:51,440
นายไม่ยอมให้ฉันทำตามวิธีที่ฉันอยากทำ

587
00:42:52,840 --> 00:42:55,120
แล้วนายอยากทำวิธีไหน

588
00:42:56,720 --> 00:42:58,880
ศุลกากรเฝ้าระวังช่องแคบอยู่

589
00:42:59,480 --> 00:43:03,440
ฉันขนจากฮอลแลนด์ทางทะเลเหนือ
ทางนั้นน้ำเชี่ยว สายตรวจน้อย

590
00:43:04,040 --> 00:43:06,720
ขนไปขึ้นที่เงียบๆ ที่ฉันรู้จัก แต่นายไม่รู้จัก

591
00:43:06,800 --> 00:43:08,280
ฉันไว้ใจนายได้เท่านี้

592
00:43:09,480 --> 00:43:10,600
และฉันขอสามเท่า

593
00:43:14,680 --> 00:43:16,560
หวังว่านายจะไม่ลืมว่าฉันเป็นใครนะ

594
00:43:19,800 --> 00:43:21,880
ใช่ นายคือคนที่ศุลกากรจ้องสืบอยู่ไง

595
00:43:21,960 --> 00:43:23,600
แถมมีเพื่อนสนิทเป็นหนอน

596
00:43:23,680 --> 00:43:26,400
มีเด็กที่หน้าตาดูไม่ประสีประสา

597
00:43:26,480 --> 00:43:28,320
แถมขนเฮโรอีนสองตันไปติดอยู่เยอรมนี

598
00:43:31,200 --> 00:43:34,280
- นายรู้ได้ยังไงว่าศุลกากร
- ว่าไงนะ

599
00:43:34,360 --> 00:43:38,480
นายรู้ได้ยังไงว่าพวกที่จ้องสืบเราเป็นศุลกากร

600
00:43:48,400 --> 00:43:50,680
เราจะขนยาเข้าอังกฤษ

601
00:43:51,960 --> 00:43:55,960
หน้าที่ศุลกากรคือขัดขวางยาเข้าอังกฤษ

602
00:43:56,640 --> 00:44:00,840
ถ้านายถูกจ้องสืบ
คำถามไม่ใช่ฉันรู้ได้ยังไงว่านั่นคือศุลกากร

603
00:44:00,920 --> 00:44:04,120
นายต่างหากที่ไม่รู้ได้ยังไงว่านั่นศุลกากร

604
00:44:11,120 --> 00:44:16,080
ถ้าฉันคิดแม้แต่นิดเดียว
ว่านายคิดจะหักหลังพวกเรา

605
00:44:18,720 --> 00:44:19,840
ฉันจะฆ่านาย

606
00:44:21,240 --> 00:44:22,880
เรื่องนั้นฉันเดาออก เพื่อน

607
00:44:32,920 --> 00:44:34,720
เราจะคุมตัวเมโลนาสไว้

608
00:44:35,680 --> 00:44:36,880
ถ้านายทำยาหาย

609
00:44:38,320 --> 00:44:39,800
นายจะเสียเมโลนาสไปด้วย

610
00:44:42,480 --> 00:44:43,640
ตกลง

611
00:44:44,800 --> 00:44:45,640
ทีนี้

612
00:44:47,440 --> 00:44:48,680
ไปเอาของมาซะ เพื่อน

613
00:44:57,360 --> 00:44:59,720
เราจะไปเอาเรือ
จากหน่วยพิทักษ์ชายฝั่งมาดัดแปลง

614
00:44:59,800 --> 00:45:02,480
- นายต้องใช้เรือคุ้มกันด้วย
- แล้วลูกเรือล่ะ

615
00:45:02,560 --> 00:45:05,520
พีตคงกลับมาจากมอลตาแล้ว
เขาคงคิดว่าเราแกล้งเขาเล่นแน่

616
00:45:05,600 --> 00:45:07,400
เราถูกยุติภารกิจแล้ว

617
00:45:12,480 --> 00:45:14,000
คุณสะสางงานที่ยังค้างคาได้

618
00:45:14,080 --> 00:45:16,320
ภารกิจที่ส่วนที่ค้างคานี้ผมจะรับผิดชอบให้เอง

619
00:45:16,400 --> 00:45:18,920
แต่คุณดึงใครมาช่วยเพิ่มไม่ได้ หรือ…

620
00:45:19,840 --> 00:45:21,640
ขออะไรเพิ่มเติมไม่ได้แล้ว

621
00:45:25,400 --> 00:45:27,920
งานทุกอย่างที่เหลือ พวกคุณต้องทำกันเอง

622
00:45:29,960 --> 00:45:33,200
ก็มีแค่เราอยู่แล้ว
เพราะเราเป็นแค่ทหารให้ส่งไปตาย

623
00:45:33,280 --> 00:45:34,560
พวกคุณไม่ใช่แบบนั้นเลย

624
00:45:34,640 --> 00:45:37,360
รัฐมนตรีมหาดไทยรู้ชื่อพวกเราบ้างไหม

625
00:45:39,800 --> 00:45:43,400
ถ้าเจ้านายคุณมองเราเป็นแค่นั้น
เราจะทำงานนี้กันไปทำไม

626
00:45:43,480 --> 00:45:46,200
- เธอทำเพราะมันเป็นงานของเธอไง
- แต่มันก็ไม่ใช่ จริงไหม

627
00:45:46,840 --> 00:45:50,560
สัญญาจ้างของผมระบุไว้ 9,000 ต่อปี
มีวันลาพักร้อน 21 วัน

628
00:45:50,640 --> 00:45:52,760
ผมมั่นใจว่าในสัญญาไม่มีเรื่องถูกส่งไปโดนยิง

629
00:45:58,840 --> 00:46:00,440
ซิลเวอร์พิตส์

630
00:46:02,320 --> 00:46:04,240
ออกจากฮัลล์ไป 70 ไมล์ทะเล

631
00:46:05,160 --> 00:46:07,520
แหล่งตกปลาที่ดีที่สุดในทะเลเหนือ

632
00:46:07,600 --> 00:46:08,760
หมายถึงว่าตอนฉันยังเด็ก

633
00:46:09,600 --> 00:46:11,760
ฮัลล์มีฝูงปลาคอดที่ใหญ่ที่สุดในโลก

634
00:46:12,360 --> 00:46:14,040
ปู่ฉันมีเรือลำหนึ่ง

635
00:46:15,080 --> 00:46:16,560
แล้วท่านก็ชอบดื่มเหล้า

636
00:46:17,360 --> 00:46:20,280
ฉันเลยขับเรือเป็น

637
00:46:28,880 --> 00:46:33,440
ตำแหน่งปัจจุบัน
ละติจูด 51 องศา 45 ลิปดาเหนือ

638
00:46:33,520 --> 00:46:37,200
ลองจิจูด 002 31 ลิปดาตะวันออก

639
00:46:37,280 --> 00:46:38,880
คาดการณ์ถึงฝั่ง

640
00:46:38,960 --> 00:46:41,000
เวลา 17:00 น. เปลี่ยน

641
00:46:42,920 --> 00:46:47,000
น่าจะ 18:30 มากกว่า
แล้วคุณก็เริ่มออกนอกเส้นทาง โดนัลด์

642
00:46:47,080 --> 00:46:48,440
ใช่ ฉันสนิมเกาะนิดหน่อย

643
00:46:49,120 --> 00:46:51,760
ฟังนะ หน่วยพิทักษ์ชายฝั่งรายงานสภาพอากาศมา

644
00:46:51,840 --> 00:46:53,600
ฉันเข้าใจไม่หมด

645
00:46:53,680 --> 00:46:56,440
แต่ส่วนที่เข้าใจก็ไม่ใช่เรื่องดี

646
00:46:56,520 --> 00:47:00,280
เราตั้งใจหาฮอลแลนด์ให้เจอ
ก่อนกังวลเรื่องอากาศดีกว่า

647
00:47:18,800 --> 00:47:20,360
เขาไม่มีเพื่อน

648
00:47:21,960 --> 00:47:25,280
- ว่าไงนะ
- เลเจนด์ของผมไม่มีเพื่อน

649
00:47:26,440 --> 00:47:27,480
ผมเชื่อนะ

650
00:47:28,160 --> 00:47:31,240
นั่นคือข้ออ้างที่ผมปฏิบัติกับคุณแบบนั้น

651
00:47:33,160 --> 00:47:34,880
คุณทำสิ่งที่ทำก็เพื่อเอาตัวรอด

652
00:47:36,520 --> 00:47:37,560
ผมเข้าใจ

653
00:47:38,880 --> 00:47:40,160
ผมก็ทำแบบนั้นมานาน

654
00:47:42,440 --> 00:47:43,440
คุณมาจากไหน

655
00:47:44,480 --> 00:47:45,320
แบตเทอร์ซี

656
00:47:45,840 --> 00:47:50,080
ผมเคยอยู่อีกฟากแม่น้ำ
แซนด์สเอนด์ ถนนเอเมอร์ตัน

657
00:47:50,160 --> 00:47:51,040
เหรอ

658
00:47:52,280 --> 00:47:54,280
คงโชคดีแล้วที่เมื่อก่อนเราไม่เคยเจอกัน

659
00:47:54,360 --> 00:47:57,120
ผมเป็นเด็กขี้โมโห

660
00:47:57,760 --> 00:47:58,800
เหมือนกัน

661
00:47:59,400 --> 00:48:00,680
แต่ตอนนี้เราทั้งคู่รุ่นใหญ่ใจนิ่งขึ้นเยอะ

662
00:48:01,600 --> 00:48:05,440
แหงสิ งานนี้มันดึงด้านร้ายในตัวเราออกมา

663
00:48:07,000 --> 00:48:08,000
ด้านดีด้วย

664
00:48:10,520 --> 00:48:11,560
ใช่

665
00:48:38,920 --> 00:48:41,480
(ซีแลนด์ เนเธอร์แลนด์)

666
00:48:43,840 --> 00:48:46,200
- ขนของขึ้นครบแล้ว อาซิส
- โอเค

667
00:48:51,520 --> 00:48:53,400
อีกสองวันมาเจอกันที่ลอนดอนตามที่อยู่นี้

668
00:48:54,440 --> 00:48:57,320
ถ้านายไปไม่ถึง เมโลนาสตาย

669
00:48:58,680 --> 00:49:00,200
ถ้าเดินทางล่าช้าล่ะ

670
00:49:01,680 --> 00:49:03,160
สภาพอากาศมันโหดอยู่นะ

671
00:49:03,240 --> 00:49:05,880
สหาย มันยากนะกว่าฉันจะตกลงได้ตามนี้

672
00:49:06,400 --> 00:49:08,520
ถ้าฮาคานตัดสินใจเอง เมโลนาสตายไปแล้ว

673
00:49:15,720 --> 00:49:18,400
หลังงานนี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

674
00:49:20,560 --> 00:49:21,600
ใช่

675
00:49:22,120 --> 00:49:23,200
เปลี่ยนแน่

676
00:49:40,200 --> 00:49:44,160
นี่เรือประมงอัลบาสปิริตพูด ได้ยินไหม เปลี่ยน

677
00:49:44,240 --> 00:49:46,800
ได้ยินชัดเจนค่ะ
ว่ามาได้เลย อัลบาสปิริต เปลี่ยน

678
00:49:46,880 --> 00:49:49,040
เราหลงทาง สภาพอากาศเริ่มเลวร้ายลง

679
00:49:49,120 --> 00:49:51,440
ช่วยแจ้งตำแหน่งได้ไหมคะ

680
00:49:51,520 --> 00:49:55,640
ประมาณ 40 ไมล์ทะเล
ทางตะวันออกจากเดเบนพอยต์

681
00:49:56,560 --> 00:49:57,640
ไม่น่าใช่นะคะ

682
00:49:57,720 --> 00:50:01,520
เรากำลังสูญเสียทัศนวิสัย
คุณต้องติดต่อหน่วยพิทักษ์ชายฝั่ง

683
00:50:01,600 --> 00:50:04,160
- เขาจะถามตำแหน่งด้วยค่ะ
- ฮัลโหล

684
00:50:04,240 --> 00:50:06,400
- ฉันได้ยินแล้ว แจ้งใหม่อีกทีค่ะ
- ฮัลโหล

685
00:50:06,480 --> 00:50:08,320
- ตัวเรือน้ำท่วมแล้ว
- ดอน

686
00:50:08,400 --> 00:50:11,440
- ดอน อัลบาสปิริต ได้ยินไหม
- เราจะทำยังไงดี ดอน

687
00:50:11,520 --> 00:50:14,640
ดอน ช่วยแจ้งตำแหน่งอีกครั้งได้ไหมคะ

688
00:50:14,720 --> 00:50:16,680
- ขอร้องล่ะ ดอน
- เอาแพชูชีพมา

689
00:50:51,840 --> 00:50:53,760
- ยังไม่มีอะไรมาเลยครับ
- ขอบคุณครับ

690
00:50:58,560 --> 00:51:01,920
ฉันต้องตรวจสอบพิกัด
ฉันอาจจะแจ้งบริเวณค้นหาผิดไป

691
00:51:02,000 --> 00:51:03,080
พวกเขาก็ทำหน้าที่ตัวเอง

692
00:51:05,280 --> 00:51:06,320
นี่แหละงานของเรา

693
00:51:07,400 --> 00:51:08,960
เราปกป้องชายแดน

694
00:51:10,280 --> 00:51:11,520
ถ้าท้องทะเลมันโหดร้าย

695
00:51:12,560 --> 00:51:14,960
เราก็ยอมรับอันตราย แล้วออกทะเลไปอยู่ดี

696
00:51:16,720 --> 00:51:17,920
พวกเขาทำหน้าที่ตัวเอง

697
00:51:19,120 --> 00:51:20,760
ผมส่งพวกเขาออกไป

698
00:51:21,640 --> 00:51:23,720
เรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบของผมคนเดียว

699
00:51:24,720 --> 00:51:26,160
คุณไม่ต้องร่วมรับผิดชอบ

700
00:51:30,440 --> 00:51:31,560
จะหาพวกเขาเจอไหม

701
00:51:34,200 --> 00:51:35,320
แน่นอน

702
00:52:26,200 --> 00:52:28,280
ถ้าเราตาย จะมีใครรู้ไหมว่าเราทำอะไร

703
00:52:29,640 --> 00:52:30,680
ไม่

704
00:52:31,920 --> 00:52:35,280
แปลว่าเราทำงานนี้
โดยที่แบกรับอันตรายทุกอย่าง

705
00:52:35,360 --> 00:52:36,760
แล้วถ้าเราตายในหน้าที่

706
00:52:38,080 --> 00:52:39,840
ก็ไม่มีใครมีวันรู้เลยว่าเราทำเนี่ยนะ

707
00:52:43,560 --> 00:52:45,080
เมื่อ 12 ปีก่อน

708
00:52:45,160 --> 00:52:47,960
ฉันเคยปลอมตัวเข้าสืบ
ให้กรมตำรวจแมนเชสเตอร์

709
00:52:49,320 --> 00:52:51,960
แฟนบอลฮูลิแกน งานง่ายๆ

710
00:52:52,040 --> 00:52:55,600
แฝงตัวเข้าไปเบื้องลึก เข้าแก๊ง
จับพวกมันได้ทุกคน

711
00:52:57,240 --> 00:53:00,640
ไม่กี่ปีต่อมา ลูกสาวฉันอยากไปเที่ยวทะเล

712
00:53:00,720 --> 00:53:02,200
ฉันเลยพาไปแบล็กพูล

713
00:53:02,280 --> 00:53:05,040
วันหยุดราชการ คนไปเที่ยวแน่นขนัด

714
00:53:07,440 --> 00:53:08,560
ฉันไม่ทันเห็นหมอนั่นด้วยซ้ำ

715
00:53:09,880 --> 00:53:10,920
คนร้ายที่ลงมือ

716
00:53:14,920 --> 00:53:15,960
แค่…

717
00:53:17,000 --> 00:53:20,160
ฉันถูกแทงข้างหลังตอนต่อคิวซื้อไอศกรีม

718
00:53:21,200 --> 00:53:23,400
มีดโดนเส้นเลือดแดง แล้ว…

719
00:53:24,480 --> 00:53:26,320
ฉันเกือบจะเสียเลือดตายตรงนั้น

720
00:53:31,920 --> 00:53:33,240
ต่อหน้าลูกสาวตัวเอง

721
00:53:37,040 --> 00:53:40,040
ตอนได้ใบหย่า ฉันยังอยู่ในโรงพยาบาลอยู่เลย

722
00:53:45,080 --> 00:53:47,640
สิ่งนี้ไม่ใช่งาน มันคือชีวิตถาวร

723
00:53:50,680 --> 00:53:53,240
พวกนายต้องคอยระแวงไปตลอดชีวิต

724
00:53:53,320 --> 00:53:57,520
ตอนที่นายคิดว่าอันตรายผ่านพ้นไปแล้ว
นายจะได้รู้ว่ามันถาวรแค่ไหน เพราะว่า…

725
00:54:00,200 --> 00:54:01,560
อันตรายไม่เคยจากเราไป

726
00:54:06,760 --> 00:54:08,160
เลเจนด์ไม่มีวันตาย

727
00:54:15,920 --> 00:54:17,040
ดูเหมือนคุณจะพูดถูกนะ

728
00:54:33,320 --> 00:54:36,480
นี่เรือเอชเอ็มซีซี วิจิแลนต์
ของหน่วยพิทักษ์ชายฝั่ง เปลี่ยน

729
00:54:41,720 --> 00:54:42,960
ว่ามาเลยค่ะ เปลี่ยน

730
00:54:43,040 --> 00:54:44,760
มีคนขอคุยกับคุณ

731
00:54:47,800 --> 00:54:48,840
ใครอยู่ตรงนั้นบ้าง

732
00:54:52,280 --> 00:54:54,800
มีฉันกับคุณเบลคค่ะ

733
00:54:54,880 --> 00:54:57,000
ดีเลย จะได้ไม่ต้องโทรบอก

734
00:54:57,600 --> 00:55:00,840
เอาล่ะ ฉันขอรถแวนกับกำลังเสริมติดอาวุธ

735
00:55:00,920 --> 00:55:03,040
ไม่ต้องแจ้งมหาดไทย
ประสานงานตำรวจนครบาลเลย

736
00:55:04,160 --> 00:55:06,560
ผมขอเดาว่าทุกคนยังไม่ตายใช่ไหม ดอน

737
00:55:06,640 --> 00:55:07,920
ใช่ มันก็…

738
00:55:08,000 --> 00:55:10,320
ผมไม่ได้นับหัว แต่คิดว่าอยู่กันครบนะ

739
00:55:10,400 --> 00:55:13,400
แล้วเอรินก็แจ้งพิกัดได้เป๊ะเลย

740
00:55:13,480 --> 00:55:15,360
ความผิดเธอเลย ที่เราได้กลับไป

741
00:55:16,960 --> 00:55:20,800
เราเก็บกู้ของได้แล้ว จะส่งต่อที่ลอนดอนพรุ่งนี้

742
00:55:22,440 --> 00:55:23,480
ทีนี้

743
00:55:24,560 --> 00:55:25,880
เราก็ต้องทำงานต่อให้จบ

744
00:55:41,280 --> 00:55:42,440
เห็นอะไรบ้างไหม

745
00:55:43,200 --> 00:55:45,440
ไม่เลย ต้องมีทางเข้าอีกทางแน่

746
00:55:46,960 --> 00:55:49,640
พวกมันเลือกที่นี่ แต่เราไม่รู้เหตุผลเนี่ยนะ

747
00:55:50,600 --> 00:55:52,040
นายต้องตั้งสติ

748
00:55:52,120 --> 00:55:55,320
เข้าไปในนั้น บันทึกเสียงพวกมัน แล้วออกมา

749
00:55:56,560 --> 00:55:57,560
ง่ายๆ เลยนะ

750
00:55:58,080 --> 00:55:59,440
ไม่มีอะไรง่ายหรอก

751
00:56:02,080 --> 00:56:04,880
ผมไม่ติดเครื่องสื่อสารนะ มันเห็นชัดเกินไป

752
00:56:04,960 --> 00:56:07,120
งั้นเราก็บอกนายไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก

753
00:56:07,200 --> 00:56:08,760
ผมคิดว่าข้างนอกคงไม่ใช่ปัญหาหรอก

754
00:56:10,280 --> 00:56:13,480
ฟังนะ นี่แหละ นี่คือฉากจบ

755
00:56:14,080 --> 00:56:16,400
สำหรับนายและเขาด้วย ดังนั้น

756
00:56:16,480 --> 00:56:19,560
ทุ่มทุกอย่างที่เหลือให้เขา
เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

757
00:56:19,640 --> 00:56:21,080
เขาจะยังอยู่ในตัวนาย

758
00:56:22,360 --> 00:56:25,080
แต่ขอให้เป็นนายที่ออกมา

759
00:57:26,400 --> 00:57:28,000
หวังว่านายจะมีแผนนะ

760
00:57:43,240 --> 00:57:45,680
นายขนเฮโรอีนเข้ามาสองตัน

761
00:57:45,760 --> 00:57:48,320
ถ้านายไม่มีแผน ทุกคนติดคุกกัน 20 ปีแน่

762
00:57:55,600 --> 00:57:57,080
ไม่ต้องสนใจแผนของเรา

763
00:57:58,560 --> 00:58:01,200
ขอให้ของยังครบสองตันก็แล้วกัน เข้าใจไหม

764
00:58:01,280 --> 00:58:02,520
ไม่งั้นฉันไปตามหานายแน่

765
00:58:04,560 --> 00:58:06,720
ขายเพียวขนาดนี้ไม่ได้หรอก คนเสพตายพอดี

766
00:58:07,800 --> 00:58:09,880
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราผสมเอง

767
00:58:11,400 --> 00:58:13,920
ฝิ่นอ่อนสำหรับคนอ่อนแอ

768
00:58:19,920 --> 00:58:20,920
จ่ายให้มันไป

769
00:58:22,760 --> 00:58:23,800
ทำได้ดีมาก สหาย

770
00:58:26,560 --> 00:58:28,600
เอารถแวนไปได้เลย ฉันจะพาเขากลับ

771
00:58:33,280 --> 00:58:34,320
ดี

772
00:58:36,400 --> 00:58:38,160
เราออกไปก่อน นายค่อยไป

773
00:58:52,960 --> 00:58:54,560
- นี่มันอะไรกัน
- มานี่

774
00:59:17,520 --> 00:59:19,920
- ดาดฟ้า
- พวกมันออกไปทางดาดฟ้า

775
00:59:22,200 --> 00:59:23,720
ทำได้ดีมาก สหาย

776
00:59:24,440 --> 00:59:25,480
งานจบแล้ว

777
00:59:26,560 --> 00:59:27,840
พวกมันจะฆ่าเรา

778
00:59:27,920 --> 00:59:29,240
ไปๆ

779
00:59:39,600 --> 00:59:41,320
ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ

780
00:59:46,120 --> 00:59:47,160
ไม่ครบนี่

781
00:59:48,520 --> 00:59:51,000
- อย่าเข้ามา
- นี่มันงี่เง่าสิ้นดี เงินฉันอยู่ไหน

782
00:59:51,080 --> 00:59:53,480
- ได้ยินแล้วนี่
- ไม่เป็นไร สหาย มันก็แค่ธุรกิจ

783
00:59:53,560 --> 00:59:55,520
งั้นก็นับเองสิ แล้วบอกทีว่ามันครบ

784
00:59:55,600 --> 00:59:58,520
- บอกว่าอย่าเข้ามาไง
- ไม่เป็นไร แบบนี้ปกติ

785
00:59:58,600 --> 00:59:59,560
โอกาสสุดท้าย

786
01:00:05,920 --> 01:00:07,600
ตำรวจติดอาวุธ หยุดอยู่ตรงนั้น

787
01:00:10,080 --> 01:00:12,040
อย่าขยับ

788
01:00:12,120 --> 01:00:13,400
อย่าขยับ

789
01:00:39,040 --> 01:00:40,120
ส่งหมอนี่มา

790
01:00:40,200 --> 01:00:42,520
ไม่ต้องลาก ไอ้เวร ฉันก็เดินตามอยู่เนี่ย

791
01:00:43,600 --> 01:00:47,000
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ไอ้พวกมือสมัครเล่น

792
01:00:47,080 --> 01:00:48,440
ให้ตายเถอะ

793
01:00:53,200 --> 01:00:54,720
ยิ้มอะไรของนาย

794
01:01:01,400 --> 01:01:02,440
คุณนี่เอง

795
01:01:03,440 --> 01:01:04,480
ฉันเอง

796
01:01:17,880 --> 01:01:19,840
อย่าโทรหาฉันอีก สหาย

797
01:01:20,720 --> 01:01:22,360
นายอันตรายเกินไปสำหรับฉัน

798
01:01:25,760 --> 01:01:27,600
เพื่อน ถ้าฉันโทรหานายอีก

799
01:01:29,080 --> 01:01:30,760
แปลว่ามีเหตุผิดพลาดร้ายแรง

800
01:01:52,800 --> 01:01:53,840
ผมมาหาที่หลบ

801
01:01:57,880 --> 01:01:58,880
ที่หลบ

802
01:01:58,960 --> 01:02:00,120
ได้ค่ะ เชิญค่ะ

803
01:02:09,360 --> 01:02:11,520
จำฉันไม่ได้เหรอ ฮาคาน

804
01:02:13,160 --> 01:02:15,520
ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร

805
01:02:20,760 --> 01:02:22,200
ฉันขอฝากคุณไว้กับพระอัลเลาะห์

806
01:02:59,520 --> 01:03:01,280
ตำรวจติดอาวุธ

807
01:03:14,160 --> 01:03:15,320
ฮัลโหล

808
01:03:15,400 --> 01:03:16,440
เราจับเขาได้แล้ว

809
01:03:21,320 --> 01:03:22,800
งั้นผมคงไม่ต้องกลับไปแล้วสินะ

810
01:03:25,240 --> 01:03:26,280
คุณอยู่ที่ไหน

811
01:03:28,440 --> 01:03:29,480
ไว้เจอกัน สหาย

812
01:03:36,880 --> 01:03:39,080
พ่อคะ เร็วสิ

813
01:03:39,160 --> 01:03:40,200
เดี๋ยวไปจ้ะ

814
01:03:46,080 --> 01:03:48,400
- ท่านรัฐมนตรีมหาดไทย
- ท่านรัฐมนตรีมหาดไทย

815
01:03:48,480 --> 01:03:50,360
มองทางนี้ครับ ขอบคุณครับ

816
01:03:51,880 --> 01:03:54,360
- โน้มตัวมาหน่อยครับ
- โน้มตัวมาข้างหน้าอีกหน่อยครับ

817
01:03:54,440 --> 01:03:55,960
โน้มตัวมาข้างหน้า นั่นแหละครับ

818
01:03:57,680 --> 01:03:58,680
แอ็กชั่น

819
01:04:20,640 --> 01:04:22,360
คุณไม่อยู่ในเงามืดตลอดไปหรอก

820
01:04:27,880 --> 01:04:29,160
ผลงานแบบนี้

821
01:04:30,720 --> 01:04:31,920
เรื่องราวแบบนี้

822
01:04:33,240 --> 01:04:34,720
สักวันมันจะออกดอกออกผลเอง

823
01:04:37,360 --> 01:04:38,400
แต่ตอนนี้

824
01:04:39,640 --> 01:04:40,680
ผมขอขอบคุณทุกคน

825
01:04:42,720 --> 01:04:44,240
เกาะบริเตนขอขอบคุณทุกคน

826
01:04:45,520 --> 01:04:46,640
ผมหวังว่าเราจะได้เจอกันอีก

827
01:04:48,000 --> 01:04:49,880
- ดอน มีอะไรจะเสริมไหม
- แน่นอน

828
01:04:49,960 --> 01:04:53,640
วันลาพักร้อนที่สะสมไว้ระหว่างภารกิจนี้
จะต้องใช้ภายในปีนี้

829
01:04:54,440 --> 01:04:57,760
ค่าเดินทางทุกอย่างจะต้องส่งเบิกก่อนวันที่ 28

830
01:04:57,840 --> 01:05:00,360
ค่าใช้จ่ายที่มากกว่าห้าปอนด์
จะต้องใช้ใบเสร็จประกอบ

831
01:05:00,440 --> 01:05:02,760
คุณจะกลับไปทำงานตำแหน่งเดิม

832
01:05:02,840 --> 01:05:06,320
แต่จะได้พิจารณาเลื่อนขั้น
ก่อนกำหนดการของข้าราชการพลเรือนหกเดือน

833
01:05:08,040 --> 01:05:11,520
นอกจากนั้น ก็กลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม

834
01:05:12,120 --> 01:05:13,280
วันจันทร์ก็กลับไปทำงาน

835
01:05:14,560 --> 01:05:15,800
จนกว่าชาติจะต้องการเราอีกครั้ง

836
01:05:16,720 --> 01:05:17,840
ถ้าชาติต้องการเราอีกครั้ง

837
01:05:19,360 --> 01:05:20,760
อ้อ ใช่ ทำได้ดีมาก

838
01:05:21,360 --> 01:05:23,200
เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะ

839
01:05:44,880 --> 01:05:46,160
เราจะไปกินเหล้ากัน

840
01:05:49,520 --> 01:05:52,680
- แต่เขาไม่ไป
- ใช่ คงไม่น่าไปหรอก

841
01:05:52,760 --> 01:05:54,120
ผมต้องกลับบ้าน

842
01:05:54,200 --> 01:05:56,320
แต่ไว้คราวหน้านะ

843
01:05:57,480 --> 01:05:58,520
หวังว่าคงเจอกัน

844
01:06:01,880 --> 01:06:02,720
นี่

845
01:06:07,360 --> 01:06:08,400
เราทำสำเร็จแล้ว

846
01:06:11,040 --> 01:06:12,080
ใช่ เพื่อน

847
01:06:13,520 --> 01:06:14,520
เราทำสำเร็จ

848
01:06:20,840 --> 01:06:24,240
- ใครเลี้ยงดี
- คิดว่าเบิกเป็นค่าใช้จ่ายได้ไหม

849
01:06:50,400 --> 01:06:51,440
คุณสนุกกับงานนี้

850
01:06:54,080 --> 01:06:55,520
ผมไม่ได้สนุกเลยสักนิด

851
01:07:27,520 --> 01:07:28,960
ทุกท่านคะ

852
01:07:29,840 --> 01:07:32,560
เราจะออกจากดาวนิ่งสตรีตเป็นครั้งสุดท้าย

853
01:07:32,640 --> 01:07:36,040
หลังจาก 11 ปีครึ่งที่แสนวิเศษ

854
01:07:36,120 --> 01:07:37,520
และเราก็ดีใจมากๆ

855
01:07:37,600 --> 01:07:42,680
ที่ได้ทิ้งสหราชอาณาจักรไว้
ในสภาวะที่ดีกว่าเดิมมาก

856
01:07:42,760 --> 01:07:46,240
จากตอนที่เรามารับตำแหน่ง
เมื่อ 11 ปีครึ่งก่อนหน้านี้

857
01:07:46,320 --> 01:07:47,480
เป็นช่วงที่ยิ่งใหญ่…

858
01:07:56,600 --> 01:07:57,600
เป็นอย่างดี

859
01:07:57,680 --> 01:08:02,120
และดิฉันขอขอบคุณทุกคนที่…

860
01:08:12,960 --> 01:08:13,960
จบแล้ว

861
01:08:15,600 --> 01:08:16,600
ผมกลับมาแล้ว

862
01:08:29,560 --> 01:08:30,600
แน่ใจนะ

863
01:08:32,120 --> 01:08:33,160
ใช่

864
01:08:34,000 --> 01:08:35,040
นี่ผมเอง

865
01:08:36,520 --> 01:08:37,560
แค่ผม

866
01:08:44,680 --> 01:08:45,840
พ่อคะ

867
01:10:19,240 --> 01:10:20,240
(ในช่วงทศวรรษ 1990)

868
01:10:20,320 --> 01:10:23,640
(เจ้าหน้าที่แฝงตัวสืบสวน
จากกรมศุลกากรอังกฤษ)

869
01:10:23,720 --> 01:10:28,440
(ได้ช่วยฝ่ายรักษากฎหมายอังกฤษ
ยึดเฮโรอีนได้มากกว่า 12 ตัน)

870
01:10:28,520 --> 01:10:31,840
(เป็นราคาตลาดรวมสูงกว่าพ้นล้านปอนด์)

871
01:10:33,920 --> 01:10:38,040
(พวกเขาทำได้ด้วยการฝึกอบรม
และทรัพยากรเพียงน้อยนิด)

872
01:10:38,120 --> 01:10:40,640
(เทียบกับหน่วยเดียวกันในต่างประเทศ)

873
01:10:40,720 --> 01:10:44,360
(โดยที่สาธารณชน
แทบจะไม่ทราบถึงผลงานของพวกเขาเลย)

874
01:10:46,320 --> 01:10:50,640
(จนกระทั่งตอนนี้)

875
01:12:01,240 --> 01:12:04,160
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา