Ia-announce dito na MVP si Shai.
Kung iba 'yong pinili nila, badtrip 'yon.
Nai-tweet na ni Shams.
Blessing na makasama sa MVP conversation.
Ito lang 'yong… gusto ko no'ng bata.
Dati akala ko, 'yon ang pinakamahalaga,
maging pinakamagaling na player sa league. 'Yon lang.
Di namin pinag-usapan 'yong MVP buong sea–
Hindi– Di talaga naging topic 'yon sa bahay.
Medyo nag-leak siya online.
Kaya kami parang, "Okay, totoo nga."
Pero ayaw mo ring maniwala hangga't wala pa 'yong awarding.
Shaq, gusto mo i-announce? Ibaba mo lang 'yong mic mo habang…
-Yes, sir. -Okay.
Ang Kia MVP ay si Shai Gilgeous-Alexander
ng Oklahoma City Thunder.
Di ako makapaniwala.
Isipin mo best basketball player sa mundo?
Bros, gusto ko lang sabihin, seryoso, galing sa puso,
di ko magagawa 'to kung wala kayong lahat, at alam ko 'yon.
May ibibigay ako sa inyo.
Last year, nagbibiro-biro ako.
Sabi ko, "Pag nag-MVP ako, bibigyan ko kayo ng Rolex."
Fast-forward nang isang taon,
"Bigyan ko nga sila ng Rolex."
Gago!
Grabe, may MVP na nga ako, may Rolex pa?
Grabe!
First ko pa 'to.
Ibang level, bro!
Ang saya ring makita, e, di ba? 'Yong tumatawa sila, masaya.
-Ayos! -Yes!
Yes, sir!
Kailangan na siyang pakainin.
Ang inyong NBA Most Valuable Player,
Shai Gilgeous-Alexander.
Okay. Dapat pala may sinulat ako.
Gusto ko sanang simulan 'tong parang speech na 'to,
nang pinapasalamatan ang teammates ko.
Tapas sa nag-iisang si Hailey Summers.
Salamat–
Sorry, ang drama ko.
Hailey Summers, salamat sa lahat ng bigay mo sa 'kin, sa anak nating si Ares.
Ikaw ang nagturo sa 'kin kung ga'no kahalaga ang pagmamahal…
ga'no kahalaga ang pagmamahal, at ang pagsasakripisyo.
At excited na akong ituloy 'tong journey ng buhay natin nang magkasama.
Bata pa lang kasi, kami na.
Sabay na kaming lumaki, saka di namin tinry baguhin ang isa't isa.
Alam mo 'yon, tanggap lang talaga namin ang isa't isa.
At– ano, okay naman.
Kami– Ako, mahal ko ang lahat sa kanya, at gano'n din siya sa 'kin.
-Naiyak ka? -Yo!
Yo, fam, muntik na akong himatayin, e.
Tingnan mo 'to, o.
Kailangan ko tuloy sumandal do'n sa ano. Grabe… Ares, nakita mo kong humahagulgol?
-Ano'ng problema? -Ready ka na nang umuwi?
Sa huli, ang mga MVP, inaalala sila.
Pero ang mga champion, di sila nakakalimutan.
At naglalaro ako para do'n.
Pare.
Ang bilis ko na. Nakakagalaw-galaw na o ano.
Sinabi ko sa kanya, Sabi ko, "Moment 'tong nangyayari dito."
Gusto kong manalo ang Boston,
kasi gusto ko kami 'yong team na tatalo sa kanila.
Ano kasi sila, e… sila 'yong number one team buong taon.
Tapos no'ng New York 'yong nanalo, sabi 'ko, "Okay, kaya 'to."
Magaling na team talaga 'yan. Dapat ready kami.
Hi.
May rivalry ang Pacers at Knicks, magandang rivalry.
Sobrang invested ng fans.
Kaya tingin ko, grabe 'yong atmosphere.
Nagkaro'n sila ng mini parade.
Tumatalon sa mga poste.
Ready na sila, e.
Yo. Gagawin mo 'to sa kanila?
Pag lamang sila tapos nag-choke.
Walang sense kung basta ko lang gagawin.
Hindi. Oo, malamang, ang meaning ko parang… Pa'no kung…
Kunwari, ano,
kunwari nasa, ano, Pacers five, natalo natin sila nang five points.
Saka sa dulo ng game. Parang ano lang…
-Hindi. -Hindi.
So dapat, lamang sila, pero nag-choke, tapos nakabawi kayo.
Reggie Miller, nag-choke sign kay Spike Lee.
At Reggie Miller…
Mga 25 years ago, may Hicks versus Knicks, na in-embrace na talaga ng Indy.
Nakita ko 'yong magbabanggaan, Indiana at New York.
'Ka ko, "Diyos ko, di maganda 'to."
Di ko alam kung kakayanin ko, e.
Sobrang hirap talaga nito…
para sa aming dalawa.
-Taga-saan ka? -Oshkosh, Wisconsin.
Never akong magpapanggap na taga-ibang lugar.
Okay. 'Yan ang gusto kong sabihin mo. Ayokong makarinig ng iba pa.
-Sasabihin kong taga-New York ako? -Wag na wag mong sasabihin 'yan.
Walang NBA championship ang Pacers.
Kung nabigyan sila ng championship ni Tyrese, forever siyang mamahalin do'n.
Good evening sa lahat mula dito sa New York
at simula na ng Eastern Conference Finals.
Yo!
Let's go!
Naniniwala ako na lahat ng kailangan namin nasa team na namin
saka malaking-malaki ang chance na maipanalo namin 'to hanggang dulo.
Nasa New York 'yong pamilya.
Nando'n sila…
para…
panoorin 'to ng live.
Sa kasamaang palad, hindi ako makakapunta.
Pwede akong maiwan dito sa bahay saka manood.
Pero ngayon, pupunta ako sa Tom's Watch Bar.
Do'n ako manonood kasama ang mga tao.
O, sige.
Gusto kong naglalaro sa Garden. Masaya.
Nae-enjoy kong maging parang kontrabida sa city na 'yon.
Ano rin siguro, kasama sa rivalry namin,
saka sa makulay na history ng parehong franchise.
Let's go!
Ang mananalo sa series na 'to ay pupunta sa NBA Finals
sa unang pagkakataon sa loob ng twenty-five years.
'Yong puso ko!
Haliburton.
Sumalaksak sa loob. Pasok.
-Ano'ng gusto mong gawin? -Libre siya.
Sige.
Dapat malapit sa ring. Pupuntahan ko siya do'n.
Towns. Payne.
Karl-Anthony Towns.
Tres 'yon. Time-out Indiana.
Talagang kontrolado ng New York ang rebound ngayon.
Nakita n'yo 'yon?
Nakakapanabik 'yong tira na 'yon.
14-0 run ang New York simula no'ng nilabas si Brunson sa kanyang fifth foul.
In-inbound ni McBride. Towns sa ilalim. Pasok!
Wow!
-Bakit nila ginagawa sa atin 'to, John? -Hay, Diyos ko!
Uy, kailangan natin ng urgency. Kailangan natin ng urgency ngayon.
Kailangan ng urgency.
Hindi maganda. Sabi ko, "Pucha, ano'ng nangyayari"
Parang may 17 lang ako tapos four o five minutes na lang sa 4th.
Tumama ang tres ni Nesmith.
Pero walang lamang na safe sa NBA, lalo na pag playoffs.
Sino sa 'yo?
Three minutes na lang tapos 14 ang lamang.
Marami d'yan, nagpalit na ng channel.
Marami ang iisiping tapos na 'yon do'n.
Pero kung nasusundan mo 'yong mga laro,
laging hindi pa tapos, pag Indiana Pacers.
Haliburton. Pasok ang tres!
…depensa ni Hart.
Nesmith, tres.
Pasok! Nakatira uli galing sa labas.
Naka-tres si Aaron. Okay.
Naka-shoot uli. Tapos isa na naman.
Tapos naka-tres ulit. Sabi ko, "Oh my God, ano'ng nangyayari?"
At ngayon, six point game na lang.
One minute na lang. Heto si Hart.
Pressure ng Pacers.
Bridges kay Towns.
Deretso sa ring si Towns.
Sige!
Nesmith ulit. Tres.
Pasok! Sobrang init na niya.
Parang si Ray Allen si Aaron Nesmith sa mga tres niya do'n.
Nakahabol sila sa kanya.
Hoy, nasa ilalim ka niya. Pucha, tinapakan niya 'yong paa ko.
Sige na.
Ayos!
Sige na. Mananalo tayo dito.
Five-points ang lamang, at 29.9 na lang sa regulation.
Defense!
Nesmith. Tumira ng tres.
Two-point game na 'to!
Two-point game na, at 22 seconds na lang.
Anim na sunod-sunod na tres.
'Yong lima kay Nesmith sa run na 'to.
Relax, bro. Kalma.
Parang bumababa lang nang bumaba 'yong lamang habang umuusad 'yong game.
One-point na lang ang lamang, tapos may free-throws sila.
E di, nasa free-throw. Tapos alam namin, nasa 'min 'yong momentum.
Hoy, sino sa shooter? Sino? Ako sa shooter, Ben.
At sablay 'yong free-throw do'n.
Sablay 'yong free-throw nila.
Sabi ko agad, "Naku, po."
Parang, "Lagot kayo."
E di, one possession game na lang, tapos confident ako na kaya kong i-shoot.
Ang nasa isip namin, "Kailangan lang maka-score."
Tapos inisip ko uli, "Wag mahirap na shot. Be aggressive."
Two points ang lamang.
Nasa Indiana ang bola.
-Haliburton. -Wala nang time-out.
-Game winner ba 'to o ano? -Two-point game, e!
Ipanalo mo na. Ang init n'yo, e.
Naka-recover. Nag-backpedal.
Three, for the win…
Parang tumigil 'yong mundo, tapos 'yong bola naka-slow motion.
Habang pababa siya, ang iniisip ko lang 'yong New Year's Eve ball,
na parang pababa 'yong bola sa mga New Yorker na 'to, di ba?
Pero eto talaga 'yong tunay na itsura ng bola pababa.
Boom.
Nagawa niya!
Oh my God!
Gan'yan nga!
Hindi nga?
Tumama sa likod ng rim!
Tumalbog pa nang mataas sa ere!
Oh my God!
Upo.
Itse-check nila kung naitira sa likod ng line.
Sigurado, pasok siya sa oras.
-Ay, mukhang two points. -Two points nga.
Nandito na tayo, ipanalo n'yo!
Nagtso-choke celebration sila. Nagkakagulo ang lahat.
Tapos di pala siya three points,
kailangang mag-overtime.
'Yon ang pinaka what-the-helly moment ng season.
Iniwan niya. Si Toppin ang nag-screen.
-Sinubukan, lumipad, at pasok sa ring! -And one!
Si Hart. Nakuha niya.
Nilabas kay Towns. Para sa tabla…
Wala!
Rebound, nag-aagawa sa loose ball!
Nakuha ni Bridges! Tumatakbo ang oras.
Out of bounds!
Uy, akong maglalabas, itatama ko sa defender 'yong bola.
Gano'n din kadali pag dito.
Hindi. Ilalabas ko saka itatama. Tiwala lang.
-Pero wala siya sa' yo. -Di, nandito 'yong bola.
Tingin ko imposible na makuha at maitira nang less than 0.3.
Ano sila, e, naguguluhan sa 'kin. Sabi ko sa lahat,
"Walang gagalaw. Wag na nating isugal na maka-off-ball foul sila."
Itatama ko 'yong bola sa defender ko, okay?
-Kailangan lang mahawakan. -Hey! I-secure n'yo 'yong bola.
Bola.
Game!
-Tara na! -Tara sa locker room. Tara!
Pucha, aalis na tayo dito, pare.
Naalala mo 'ko.
Let's go!
Bale,
day one 'to sa 13 days.
Ibang laban na naman ang Game 2.
Ayos.
Di ka magsi-stay para sa Game 2? Hindi. O, sige.
Sa umpisa ng bawat series ang feeling parang,
"Mahirap yata 'to, a."
Ang daming kailangan. Bawat series, kahit sino, gano'n, e.
Nakikita natin dito 'yong magpinsan na magkalaban
sa Western Conference Final.
'Yong kalaban ko siya, makita si Shai na nag-e-excel, tapos kababata mo.
Dati nagpa-practice lang kaming mag three points, saka free-throws.
Kung maglaro kami akala mo totoong game, e,
tapos tuwang-tuwa 'yong crowd sa 'min.
Panalo si SGA.
Madaling panalo para sa Oklahoma City Thunder.
Sabi ni insan, "O, may trophy ka na. Akin na 'yong isa."
At sabi ko, "Hindi, asa. Sorry, pare. Kailangan ko sila pareho."
Shai, congratulations.
Ikaw ang NBA MVP.
Sa wakas.
Hala,na-stuck ka na. Ano na ang gagawin mo? Ha?
Puputulin ko 'yong kamay mo. E di, nasa 'kin na.
Wala pa akong nakitang ganito, a.
Okay, guys, grabe 'yon, a.
-Ha? Bro? -Sino'ng nakaisip no'n?
Gusto mo dito umupo?
-Bakit siya tumahol? -Dito ka na.
-Kasi walang pumapansin sa kanya. -Aalis na ako.
Dito ka na umupo.
Game 3, sa Minnesota kami,
talagang nabago nila 'yong laro nila.
Travelling si Gilgeous-Alexander pagkababa niya.
Mas marami silang turnovers kaysa field goals.
Naka-steal uli si Gobert.
Parang nag-a-under ball screen na sila.
Ang ganda ng sagot sa pick and roll nila Rudy Gobert saka mga malalaki nila,
gusto nila kaming mag-shoot.
Siyempre, tinambakan nila kami. Nasa 40. Ang lala, e.
May mga gabing gan'yan, bro. Di nga tayo makarebound sa usual natin.
May gabi lang na ganito talaga.
Na-rebound nga pero na-out of bounds lang. Buwisit, e.
At least experience 'to. Di pwedeng matalo nang magkasunod. Kahit sino pa 'yan.
Grabe, 'yan ang pinagkaiba ng isang game.
Naaalala ko no'ng natalo siya sa Minnesota.
Umalis siya ng court, sobrang cool, e.
At para bang sinasabi niya na, "Di pa tapos 'to hangga't di ko sinasabi."
"Makikita n'yo rin."
Nakasalalay kay Shai Gilgeous-Alexander at sa Thunder na 'to
para subukang bawiin ang momentum.
Tapos 'yon naglaro siya at nagawa niya.
Nakabawi ang Oklahoma City galing sa isang 42 points na pagkatalo
at 3-1 na sila sa series dito sa Western Conference Final.
Yo. Tumulong tayo sa gaps.
Ititira niya 'yan o magda-drive. Siya lang 'yan.
Diyos ko naman!
Ang pangit ng laro ko. Diyos ko, ang pangit.
Bad loss 'yon.
Isa uling 30 points na panalo.
Magbabalik ang Oklahoma City Thunder sa NBA Finals.
Nangunguna ang Indiana Pacers sa New York Knicks, 3-2.
Naagaw ni Haliburton.
Tinakbo sa kabila, sabay dakdak sa ring.
Haliburton kay Toppin.
At sa unang pagkakataon sa loob ng 25 years,
pupunta sila sa NBA Finals.
No'ng time na 'yon, sabi ko, "Ayos 'to."
Pero para magawa mo lahat 'to, tapos sa huli, hindi mo kayanin.
'Yong mauuwi ka lang sa wala, di ko siguro kakayanin.
Uy. Teka. Mag-aura farm muna tayo. Hawakan mo.
Aura farming!
-Dali na. -Akala mo sa 'yo 'yan, a.
-Ibubulsa ko 'to. -Shit.
Tara!
Nasaan si Kendra?
Kendra!
Amal. Tingnan n'yo si Amal.
Payakap. Tara, group hug.
Una sa lahat, congratulations.
Malaking bagay ang maging Eastern Conference champions.
Pero marami pang kailangang gawin.
Pang-anim ko na 'to sa NBA Finals.
Isa 'to sa pinakamalalaking entablado sa lahat ng sports.
At may mga bagay na kasama sa kanya na naiiba.
Bukas, walang pasok. Sige, i-enjoy n'yo 'yong day off n'yo.
-Pacers, one, two, three. Pacers! -Pacers!
Welcome back sa ating The Metal Store Thunder Forecast.
Si Gideon Hamilton 'to dito sa Paycom Center
habang hinahanda namin kayo para sa Thunder at Pacers,
dahil NBA Finals na mamaya.
May mga strawberry, ubas, mansanas kami.
Puro healthy, di ba?
Shai, kelan ka ba magpapagupit, 'yong totoo?
-Nang buo? -Oo.
Pag nag-30 na ako.
Para sa 'kin, ready na akong maglaro, kahit bukas pa 'yan,
two weeks mula ngayon, o isang buwan.
Para maglaro sa NBA Finals,
kung di ka ready, ewan ko na lang. Kaya ako parang ganito, e,
"Maglalaro na ako bukas. Please, bukas na."
May time na pag naka-30 ako, iniisip ko good game 'yon.
Pero ngayon pag 30 lang, bad game na.
Teka, bad game ang 30 points para sa 'yo?
Kung 30 kasi… Siyempre, below average 'yon.
Di naman bad game 'yon.
Lahat ng pinapangarap ng mga tao
may taong nagiging gano'n. Kailangan may maging susunod na doktor.
Kailangan may susunod na Bill Gates.
Kailangan may susunod na Micheal Jordan.
Kaya, parang, bakit di mo pangaraping maging sila?
Gusto ko silang ipakilala kay Tyrese Haliburton,
'yong aggressive na Tyrese.
'Yan ang gusto ko, 'yong aggressive. Gusto ko 'yong aggressive na part.
Ang good news dito, tinawagan nila ako, bumalik na raw ako sa arena.
Di ko alam kung saan ako pupunta, e.
Gusto kong suportahan 'yong anak ko.
Gusto kong mag-enjoy sa anak ko.
Di ako pupunta sa court.
'Yan ang di ko gagawin.
Tara!
May camera ako.
Sino'ng gustong gumamit ng canon ko? Saan ka pupunta?
-Ha? Sa 'kin ka? -Halika.
Ay, ako lang mag-isa?
Di gets ng tao pa'no kami umabot dito. Alam nilang gaganahan kami do'n.
Saka sa totoo lang, tingin ko, gets din ng OKC 'yon.
Di nila kami babalewalain, kahit konti.
Habang naghahanda para sa Game 1,
buong season ibang klaseng mag-ingay dito sa building.
Kung ga'no kami kalapit sa pangarap namin, sila din.
At walang team na matatalo dito nang hindi lumalaban.
Alam ko kahit ano'ng mangyari, kahit ano'ng sabihin nila, bakbakan 'to.
Anuman ang mangyari, mangyayari. Tanggapin natin at mag-move on.
-Oo ba. -Tara na.
-Kaya 'to. -Greatest stage sa mundo, baby.
Tara, Loud City!
Finals na!
Kailangan natin 'yang Finals energy!
Uy, sama-sama, dito tayo. Kung sa'n tayo nararapat.
Manalo sa three. One, two, three.
Manalo!
Welcome ulit sa NBA Finals, Dito sa downtown Oklahoma City.
Paycom Center, tahanan ng Thunder, punong-puno at ready na.
Gilgeous-Alexander papasok sa lane tapos sa goal.
Pinatama sa glass saka pumasok.
Kita mo si Shai Gilgeous-Alexander sa left hand layup niya.
Umpisa pa lang no'ng game, talagang tinambakan kami.
Hindi kami nakaka-shoot sa kanila, natuturn-over namin 'yong bola.
'Yong diskarte namin sa Pacers, kung ikaw ang bantay sa bola,
dapat laging nasa harap 'yong bola.
Kung may bantay ka, pero off ball, dapat nasa harap mo siya lagi.
Dapat mapilitan silang tumira sa 'yo.
No'ng first half, parang imposible 'yong pakiramdam, e.
Di kami makaporma. Nasa lahat ng sulok sila.
Ano nga, e, naitatapon namin 'yong bola sa stands, traveling…
Ang ganda ng move ni SGA.
Game 1 laban sa OKC,
alam naming mahirap 'yong laban.
Kinakain 'yong Pacers no'ng Game 1.
Aminin na natin. Nilalamon sila.
Foul.
Anim na turnovers na ang Indiana.
Ang ganda ng depensa.
Naagaw ni Williams. Ang pangit ng pasa.
Turnover na pagbabayaran nila habang dinadakdak ni Jalen Williams.
Ayos!
May oras pa, pero malapit nang maging issue 'yong oras
dahil 2:52 na lang.
Simula no'ng 1971,
pag nine points ang lamang sa isang team, tapos three minutes na lang sa Finals,
wala pang nananalo sa 182 games.
Twenty na tira pa.
Kahit lima lang 'yong pumasok.
Haliburton.
Sa kabila.
Haliburton, gustong niyang makatulong dito.
Layup. Pasok ang bank shot.
Alam nating magaling sila sa comeback.
Alam namin na pag tumaas ang pressure, pag kailangang ipanalo 'yong big games,
malaki ang tiwala namin sa isa't isa
Toppin, three-pointer.
Pasok.
Pang-limang three-points na ni Obi Toppin!
Na-feel ko na parang dahan-dahan kaming nakakahabol, lahat kami.
No'ng nakakahabol sila, alam mo kasi na…
sobrang galing nila sa gano'n dito sa postseason.
-Uy, bitawan mo 'ko. -Isang minuto na lang.
Defense!
Nembhard kay Wallace.
Step-back, three-pointer.
Kapos, na-rebound, nag-follow up shot. Naipasok ni Siakam.
Pag nasa loob ka saka nasa rim. Pigilin mo 'yong tip-in. Ha?
May chance akong gawing three 'yong lamang
pero sumablay ako.
Gilgeous-Alexander, umikot, nag-pull up, jumper.
Sablay, di pumasok. Rebound ni Nesmith.
Nakuha namin 'yong rebound. Alam ko, base sa momentum ng game,
alam ko di tatawag ng time-out si Coach. Imposible.
Heto ang Pacers, pwede silang manalo dito. Final seconds, wala nang fouls to give.
Nakuha nila 'yong rebound. Di sila nag-time-out.
Nasa right hand siya. Gusto niya do'n, e. Do'n din siya pumunta.
Parang naging slow motion. Ang tagal sa ere ng bola, e.
Sabi ko, "Pasok 'to."
Pasok! Point three seconds na lang!
Di ko alam ang reaksiyon ko, kaya sumigaw na lang.
Nagawa ulit ni Tyrese Haliburton!
Unang lamang nila 'to sa game.
Milwaukee, Cleveland, Knicks.
Diyos ko, tapos gagawin niya rin sa OKC?
Parang, seryoso ka ba?
Ngayon, normal na lang, e.
Puro ganito si Tyrese Haliburton buong postseason nang 0.3 na lang.
Di nag-aalinlangan sa malalaking moments.
Buong gabi, 0.3 seconds lang silang lumamang,
at… sapat na 'yon.
At nakuha ng Indiana ang Game 1,
ginulat nila ang Thunder dito sa OKC.
Nagawa na naman ng comeback kids.
-Yes, sir! -Yes, sir!
Magaling talagang team ang Pacers.
Magagaling 'yong player, tamang maglaro. Tingin ko lang, mas magaling kaming team,
kaya dapat gano'n kami umasta at makita 'yon sa Game 2.
Ibalik mo.
Pareho pa rin 'yong focus namin sa Game 1,
pero kailangan lang 48 minutes gawin kaysa 45 minutes lang.
Five minutes kaming tumigil sa kailangan, tapos nagamit nila 'yon.
Pag talo pareho 'yong games n'yo na may home court advantage,
ang hirap makabawi do'n.
Di naman imposible, pero di siya maganda.
Mukhang nakabawi na ang Thunder na 'to sa masaklap na pagkatalo sa Game 1,
at heto na ang sagot ng MVP ng league at ng OKC teammates niya.
Kailangang ngayon na. Kailangang manalo dito.
Galingan natin sa buong 48 minutes.
Tara, pare. 48 minutes. Manalo sa three. One, two, three.
-Manalo! -Tara, pare.
Ayaw kong sabihin, pero para tuloy papunta ka ng Game 2
na house money 'yong gamit mo.
Talunin natin.
Ang trabaho mo sa playoffs, makakuha ng isa sa road.
Trabaho n'yong makakuha ng isa, pero kung dalawa, bonus na 'yon.
Siyempre ibang level 'yong energy sa building. Humihinga ako nang malalim.
Five seconds in, five seconds out, para lang ano, kumalma.
Bago ang lahat ng adrenaline, 'yong energy,
bago tumaas 'yong mga emosyon sa building.
Gilgeous-Alexander, jumper.
Pasok.
Kasalanan ko, p're. Dapat napigilan ko.
Naiinis ako sa sarili ko. Naka-ilang steal sila sa 'kin do'n.
Saka mga tangang turnovers.
Nakuha ni SGA. Isa lang ang problema.
Si Toppin. Nakapasok sa loob.
Natapilok 'yong ankle ko.
Parang ano lang, sobrang saglit, natapilok 'yong ankle ko.
Oo, 'yong Game 2, tangina lang…
Grabe. Hindi natatapos, a?
Ang lala ng Game 2.
SGA nag-drive, Nag-pull back, jump shot, pasok.
Kitang-kita dito 'yong galing ni Shai dito sa Game 2.
Tie na ang NBA Finals. Isang game bawat team.
Unahan pa ring maka-four 'to, home court naman namin tapos tabla, 1-1.
Sana mas maganda 'yong laro namin.
Kailangan siguro mas maganda 'yong mga method namin para sana nanalo.
Iika-ika ako after ng game. Medyo mahirap maglakad.
Kaya naman, iika-ika lang.
Ano siya… okay lang.
Okay.
After ng Game 2, masaya. Kailangan manalo, e.
Ayaw ko lang maging 0-2 tapos pupunta sa Indiana.
Mahirap manalo sa Indiana.
Ibang-ibang maglaro sa Indiana kumpara sa lahat ng lugar,
kasi mga Hoosier kami, e.
Ang mga Hoosier sa lahat ng bagay, laging bigay-todo.
Grabe, talagang may Pacer fever dito sa Indianapolis.
Unang Finals home game sa 25 years.
Wala pa talaga akong good game sa series, e,
kaya gusto ko sanang simulan sa Game 3.
Halata na pag hindi ako aggressive, malabong manalo kami.
Heto si Haliburton. Open court, pumasok sa loob, pinasa sa taas.
Nakuha ni Toppin at naipasok niya.
Kailangan mas okay tayo sa loob para mas madali tayong makabawi dito.
Okay pa tayo. Tara, Blue.
Tahimik na leader si Shai.
Wag mong madaliin. Kalma lang tayo.
Eto na. Box out lang sa goal.
Si Tyrese, maingay na leader.
Pero 'yong bagay na pareho sila, sa dulo ng game, pareho silang closer.
Tatapusin ka nila.
Naagaw ni Haliburton.
Apat uli ang lamang dahil kay Tyrese Haliburton.
Sige pa!
May grabe silang run no'ng fourth quarter.
Di pumasok. Pero heto si Toppin sa follow!
May mga time na masasabi kong sana mas naging aggressive ako.
Mahirap manalo sa Indiana.
At nagse-celebrate na sila dito sa Indianapolis.
Buhay na buhay dito ang pangarap mag-champion ng Pacers.
Ayos. Iwagayway mo 'yang flag.
-Hi, boss. -Nakadalawa na, dalawa na lang.
Nakadalawa na, dalawa na lang.
Kumusta, p're?
-Ayos ka lang? -Yes, sir.
-Yes, 'cers! -Yes, 'cers!
Pangit ang laro mo mamaya. Sinabi ko sa kanya, e.
-Bawat series, may pangit siyang game. -Tapos na. 'Yong Game 2 kaya.
-Wala lang 'yon, e. -Game 2 na 'yong pangit.
-Game 2 'yong pangit. -Di siya naka-focus.
Di 'yan pupunta sa OKC, tapos tabla sa 2-2, pare.
Tangina ni Shai at Stephen A., Pacers in five.
Pinapasok kita para mabuwisit ako.
Para mamaya maiinis ako, e di, maganda 'yong laro ko.
Ilang games ang nakabawi kayo?
-4-1. -Tapos ilan do'n ang naipanalo mo?
-Four series? -Kaya kong gawing 3-1 'to.
Tapos babawi apat na sunod-sunod.
Tingin ko 'yong mananalo dito, panalo sa series.
Pag nanalo ang Indiana Pacers mamaya, imposible para sa Thunder
na talunin ang team na 'to nang tatlong magkakasunod.
Kaya 'yang mga mahihinang 'yan.
Welcome sa Game 4 ng NBA Finals.
Mukhang exciting na 'tong series natin, mamaya may napaka-importanteng game tayo.
Dugo sa mata, pare, di ko makita
Gusto kong tuparin ang kapalaran ko
At gusto nilang kunin ang buhay ko
-Okay? Galingan mo. -Akong bahala.
Sa Finals, wala nang tatalo sa pressure na bigay ko sa sarili ko.
"Kailangang" manalo sa Game 4. Pag hindi, sobrang nakakadismaya.
Let's go, Pacers!
Siakam. Pinasa kay Haliburton, dinala sa loob!
Grabe! Ang ganda ng move!
Game 4. Buong laro, halos kontrolado nila, e.
Hinahabol ni Nembhard. Kung nasa'n si SGA, nando'n si Nembhard.
Ang ganda ng depensa. Nauubos ang shot clock. Natapik ni Toppin.
Nag-time-out kami. Parang, nasa road kami. Lamang sila.
Pag nanalo sila sa susunod na five minutes,
magiging 3-1 na sila.
Sa lahat ng gagawin, kailangan natin ng physicality ngayon.
-Magkasama sa three. One, two, three! -Magkasama!
Gilgeous-Alexander, nakalusot sa depensa. Nag-side step papunta sa paint.
Sige pa!
Alam namin, ano,
nakataya dito 'yong season namin.
Lahat ng pinaghirapan namin sa season, kung gusto naming magpatuloy,
kailangang galingan. Dapat manalo, kung hindi, tapos 'yong season.
Kung ikaw ang MVP, kung ikaw 'yong sinasabi mong ikaw,
1-2 sa Finals 'yong team mo,
nasa road kayo,
ano'ng gagawin mo?
Sabi ko sa sarili ko, parang, ipanalo mo 'yong depensa.
Haliburton, step-back.
Supalpal kay SGA yong tres.
Ipanalo mo 'yong closeout, ipanalo mo 'yong boxout,
ipanalo 'yong bawat possession.
Holmgren, pinasa kay SGA.
Nag-drive siya, nag-hesi, pasok ang banker.
Importanteng mga moment 'to sa pag-abot ng championship.
'Yong isang team, pwedeng lumamang ng 3-1,
'yong isa naman, para maging tabla at mabawi ang home court advantage.
Gilgeous-Alexander, pasok ang tres.
Clutch na tira galing kay SGA.
Defense!
Kayang lumamang dito ng Thunder.
Gilgeous-Alexander nag-drive. Nag-pull back.
Pasok ang baseline jumper.
Unang lamang ng OKC 'to sa second half.
Ibang klase 'yong fourth-quarter ng Oklahoma City Thunder.
Talagang inagaw ng Oklahoma City Thunder ang Game 4 dito sa NBA Finals.
Di makakalimutan 'tong 4th quarter ni SGA pati 'yong buong game.
At do'n natatapos.
Biglang nag-init ang OKC dito sa fourth quarter.
Pinapakita nila uli yong resilience nila.
Ayos lang tayo, tara.
Kailangan lang manalo sa road. Kaya 'to, tara.
Minsan naaalala ko 'yong game na 'yon, nakakasama ng loob, e.
Pagkatapos no'ng game, ang pangit ng feeling, kasi parang,
pag kontrolado mo halos 'yong buong game, para tuloy pinatalo mo 'yong panalo na.
Nakakainis 'yon, kasi pinatalo mo na nga,
tapos kailangan mo pang manalo sa road.
May damit ba ako?
Ayos, safe tayo. "Naku, magiging ibang show 'to."
O sige, tama na.
Tama na.
Ayusin mo 'yan. Three-game series na 'to.
Tangina, pare!
Pinabawi kayo sa Game 1. Tapos kayo naman ngayon.
Tabla na uli. Alam mo 'yon?
-Si Shai… kinain niya kayo sa fourth. -Sa fouth.
Nag-init na rin siya, e. Sobrang confident niya.
Bro, ang hihirap ng mga tira niya kanina.
Grabe, bro.
Mananalo sa series 'yong lamang sa maliliit na bagay sa bawat game.
Sino ang mananalo sa labanan ng rebound, sa turnover?
Sino'ng mas gagawin ang lahat? 'Yang tatlong 'yan ang pinakamahahalaga.
Ano ang pakiramdam na wala kang pagkain
Babalik sa home, tabla sa 2-2, bagong series na uli.
Kailangan mag-iwan kami ng marka dito, para lumipat 'yong momentum sa 'min.
Eto na!
Ready na tayo sa bagong kabanata, Game 5.
Gaya ng inaasahan, sobrang physical ng simula.
Naglaro kami, umpisa pa lang tama na 'yong mga plays namin.
Nauuna sa lahat si Williams. Dinakdak niya.
Kung Indiana ka, napag-usapan na natin 'to.
Isa kayo sa pinakamabibilis na team, pero kailangan n'yong bagalan.
Bumagsak si Haliburton.
Pinoproblema niya talaga 'yong right leg niya.
Tapos lumalala pa no'ng bumagsak siya.
Nag-aalala talaga ako.
Tingin ko 'yon 'yong time na pinakanatakot ako.
Si Haliburton nasa bangko.
Walang points, 0-4 mula sa field.
Na-injure ang right leg niya, sa start ng game.
Di mo pwedeng isiping talo na ang Indiana, pero kung di siya okay,
talagang mahihirapan silang makabawi ulit.
Isang panalo na lang bago magka-NBA title ang Oklahoma City Thunder
Three-two na sila.
Nag-aalala talaga ako sa binti ko.
Ngayon kailangan ng meeting kasama ang management ng Pacers,
ng staff, sa mga coach.
Iisa ang iniisip ng lahat.
Maglalaro ako basta pumasa sa mga kailangan na test para maglaro.
OKC!
Thank you.
Isa na lang.
Ang nakakainis lang dito, kung panalo sana 'yong Game 1,
e di, tapos na sana.
-Oo, pero gano'n din 'yong Game 4 nila. -Oo nga.
Ano 'yan… sa 'kin, mas madaling maging focused.
Kasi parang ang lapit n'yo niya,
kaya 'yong feeling na di namin magawa, mas nakakatakot kaysa sa magawa namin.
Kaya parang ayaw mong pangunahan 'yong sarili mo.
One game na lang. Dapat maglaro kami na parang last na siya.
-Live ba 'yan ngayon? -Hindi, binabalikan ko 'yong game.
Uy, kumusta? Ayos ka lang?
-Nice game, boy. -Ang galing mo do'n.
Biyenan ko.
-Miles. -Kumusta?
Masaya ako na ganito 'yong suporta na meron ako sa playoffs.
'Yong alam kong nakasuporta 'yong mga pinaka-close sa 'kin,
kahit ga'no sila ka-busy, lagi nila akong mino-motivate.
First time naming maging down sa series ngayong playoffs.
Pero ganito rin kami last year no'ng New York ang kalaban,
kaya, alam mo na, na-experience na 'to ng buong grupo.
No'ng Game 5, medyo ang iniisip ko lang 'yong binti ko,
iniisip ko rin kung ano'ng magiging epekto niya,
saka lahat ng 'to, pero sa totoo lang, ano…
May scans na, nakausap ko na mga doktor. Alam ko 'yong risks, pero…
pucha ano 'yan, e.
NBA Finals 'yan, e.
Buong buhay ko pagsisisihan, pag di ako nag-try.
Kaya bang manalo ng Pacers, pag hindi healthy si Haliburton?
Hindi, di kaya. Di nila kayang manalo sa series pag di healthy si Haliburton.
Iniisip namin kung ibe-bench ba muna siya,
para magamit sa pahinga 'yong Game 6, para ready sa Game 7.
'Yon ang sinasabi ng karamihan.
Ngayon, dahil sa talo sa Game 4 at 5,
paano sila babawi dito habang nagri-ready sila sa Game 6?
May babaguhin ang Pacers dito
sa malaking tanong tungkol sa health ni Tyrese Haliburton.
Heto ang Indiana Pacers at talagang delikado na sila dito.
Ibang klase din ang naging season nitong Indiana Pacers.
Di 'yan papayag na matapos 'to sa home court nila,
sa harap ng pambihirang fans ngayon.
Pagka-start ng game, di ko na ramdam 'yong sakit at ano, e,
Pagka-start ng game, ano, di mo na iisipan 'yan, e.
Gusto mo lang mag-focus sa game.
Tumira si Haliburton.
Naipasok niya 'yong isa. Tyrese Haliburton galing sa malayo.
Bigla siyang naglaro tapos ang lupit, e. Mukhang mali kami, a!
Haliburton.
Nag-step back. Tumira ng tres.
Pasok.
Pangalawang three-pointer niya sa game. Anim na uli ang lamang.
Kung ako ang tatanungin, mukha siyang 100% na healthy.
May hard back screen.
Sundan mo lang.
Dinudurog nila ang OKC.
Aggressive ngayon ang Indiana.
Defense!
Double team. Naagaw ni McConnell.
Na kay Nembhard ang bola.
Gusto pa nilang ituloy 'yong season nila, 'yon lang ang nasa isip nila.
Gano'n sila umasta, tapos kami hindi.
Red!
Ha?!
Jalen Williams. Sixteen points. Nawala niya.
Tinakbo ni Haliburton. Cross court. Dinakdak ni Siakam!
Nakita kong tumatakbo si Pascal, kaya ginawa kong medyo astig.
No'ng nakalingon na ako. Nando'n na rin mismo si Pascal.
Isa 'yon sa pinakaastig na moment na kasama ako.
Talagang tinambakan dito sa Game 6.
Twenty-point game.
Ang saya ni Tyrese.
Talagang ibang klaseng performance 'to mula sa Indiana Pacers.
Hindi pa tapos ang pangarap ng Pacers.
Makikipaglaban sila para sa NBA title sa Sunday night sa Game 7.
One game para mag-champion.
Game 7, baby!
Game 7!
Bago 'yong mga ganitong games, parang, wala ka talagang ini-expect, e.
Isang game. Parang, one…
Parang Super Bowl na.
Kung matatalo kami sa Game 7 ng NBA Finals,
Buong buhay kong iisipin 'yong game na 'yon.
One game para sa lahat ng pinangarap mo.
Pag nanalo, sa 'yo ang lahat. Pag talo, wala kang makukuha.
Favorite kong player si SGA.
Thunder up!
-Thunder up! -Thunder up!
Nandito tayo sa Game 7, first time.
Sabi nila di natin magagawa 'to no'ng umalis si Kevin Durant at Westbrook,
ano kayo ngayon?
Pacers in seven. Alam mo na 'yong vibes.
Thunder in seven!
OKC!
Sobrang proud. Pakiramdam ko, May nagawa kaming tama,
kami ng mama niya.
Mag-inom tayo, mag-relax. Alam mo 'yon?
Chill lang. Sumabay lang tayo sa agos, bro.
Proud lang ako na may chance kami dito.
Bihira talagang mangyari 'to. Kaya di namin sasayagnin.
Ang naisip ko no'n, dalawa lang 'yan, e.
Magiging champions kami, o magiging champions sila.
Sobrang ganda ng summer ko, o pinakamalalang summer.
Gano'n kasimple.
Alam ko inaantok ka na. Papanoorin natin si Dada.
Gusto mong panoorin si Dada?
Patapos na 'to.
Wala nang stress soon. Saka parang di ko pa nakita si Shai,
na gustuhin ang isang bagay nang ganito.
Susunod na,
habang patuloy ang count down papuntang Game 7 ng NBA Finals.
Di ako makatulog kagabi. Di ako makakain.
Talagang kinakabahan ako, ang weird.
Di ka ba kinaka–
Di ko na maalala 'yong huling kinabahan talaga ako.
-No'ng high school ba? -No'ng nakilala ko si Jade, siyempre.
Feeling ko, sobrang emosyonal.
Parang dumaan ako sa mahabang feeling na kinakabahan, anxious.
Saka talagang emosyonal na ako.
Pero deserve ni Ty, 'to.
Uy, Jade, may ring ka sa ring nila.
Okay 'yan.
-Bahala na, 'ka mo. Isusuot na lang namin. -Perfect!
Tutunog 'yong buzzer, tapos nakaluhod ka na at nagpo-propose.
Ini-expect niya 'yon.
Sabi ko no'n, "Naimpake mo na 'yong singsing?"
-Sabi niya, "Naimpake mo na ba?" -Ilalagay niya sa tights niya.
Siyempre, di naman talaga usapan.
Pero may joke lang si Drew na pag may ring si Tyrese, ako rin meron.
Ako, parang, "Ayos, gusto ko ring manalo,"
kasi gusto ko rin ng ring.
Uy, pare, maging aggresive ka.
-Kita tayo soon. -Sige lang.
-Maging aggressive ka. -Ako'ng bahala.
Uy, kelan tayo…
Be aggressive!
Ang sabi niya, pag kaya niyang maglakad, maglalaro siya.
Oo, naman.
Maglaro ka hangga't di mo na kaya.
At sino ba ang makapagsasabi na hindi mo na pwedeng gawin?
Si God.
Period. Next.
Mentally at emotionally,
ito ang pinakamahirap na pagdadaanan mo.
Oo, isang game lang 'to,
pero ang pinakamahalaga, kaya mo bang mag-focus?
Lamang kayo ng six, o sila, 'yong susunod na play ang mahalaga.
Nine months ago, 30 teams ang nagsama-sama para sa '24-'25 season.
Dalawa na lang ang natitira.
At ngayong gabi, malalaman na natin ang champion.
Pagdating do'n, pagbagsak ng bola, nawala lahat ng alalahanin,
tapos basketball na lang siya ulit.
Gilgeous-Alexander, tinira mismo sa kanya. Pasok ang baseline jumper.
Ang nasa isip ko lang no'n,
mananalo kami pag mga 15 to 20 times akong titira.
pag lagapas 20 points ako…
"Maging aggressive." 'Yan lang iniisip ko, "Maging aggressive."
Kung na-set ko 'yong tone, aggresive ako, pero sablay mga tira ko, tapos talo kami,
okay lang 'yon. Gawin dapat ang lahat para manalo.
Pumasok si Haliburton.
Na-block!
'Yong una kong tira, nag-layup ako. Sinupalpal ni Shai, e.
Tapos sabi 'ko, "Bahala na."
Haliburton, tumira ng malayong tres.
Pasok!
Pasok 'yong una, 'yong pangalawa.
Haliburton, tumira uli. Sapul!
Sablay 'yong sumunod. Na-rebound nami. Tinira ko uli.
Nando'n si Mathurin para kunin. Sinubukan ulit ni Haliburton.
Pasok na naman kay Haliburton!
Pwedeng sabihing best start 'yon ni Haliburton
sa isang game sa series na 'to.
One-on-one kami ni Shai sa left wing, tapos ita-try ko lang sana…
i-heat check nang malayo, tapos lumusob ako,
di ako kampante, kaya pinasa ko.
At alam kong ibabalik lang sa 'kin. Pagkabalik, aatake ako.
Tapos nakuha ko 'yong bola.
Nag-fake ako,
tapos pagka-fake ko, parang kumagat nang konti si Shai.
Medyo napa-forward siya.
Tapos no'ng pabagsak ako, sabi ko, "Tangina."
Alam ko na agad, at…
'Yon na.
Bumagsak si Haliburton. Mukha siyang nasaktan.
Heto na si SGA sa kabila.
Sa loob, at dinakdak ni Williams.
Pagtingin ko, nasa sahig siya, sabi 'ko, "Hindi nga?"
Tapos sumisigaw na.
Hindi!
'Yong sprained calf niya 'to…
Di ko maisip pag ako 'yong nasa gano'ng sitwasyon, tapos ano,
malamang pareho kami ng nararamdaman bago 'yong game.
Pinakaimportanteng game 'to ng career niya.
May masakit sa kanya, sobrang emosyonal.
Ang naiisip ko lang, alam ko kung ano siya.
Alam ko, tapos na 'yong game ko.
Gusto kong maglakad palabas. Si Kobe nga naglakad, e.
Hindi na makakapaglaro si Kobe Bryant.
Para makaalis do'n. Parang kaya, e.
Sabi ko, "Itayo n'yo ako. Lalakad ako palabas."
Para siyang ano…
parang dead weight do'n sa paa ko.
-Kailangan mo ng tulong, bro? -Hindi.
Doon na ako naging emosyonal talaga,
kasi do'n ko na-realize 'yong nangyari, e.
Okay lang.
Pucha!
Dinala mo sila sa Finals.
Sa Game 7.
Kaya pa nilang ipanalo 'to.
Tapos mas magaling ka na next year.
Di pa tapos 'to.
Ano'ng score?
25-22.
Sila ang lamang?
-Ilan? -Three.
-Ipapanalo nila 'to para sa 'yo. -Mananalo tayo.
Kaya nila. God's plan.
Oo nga.
-Gusto ko lang manood. -Okay.
Uy, tabla na tayo ngayon, o.
Tabla na.
Di ko nga alam umupo nang komportable, 'yong sakong ko…
Ikutin natin 'yong upuan. Tayo ka saglit. Para mas kita mo 'yong TV.
Upo ka ulit. Dito ka.
-Kunin mo 'yong yelo para sa paa niya. -Oo, siyempre. Balutin natin.
Oo, ganito. Ikutin mo.
-Okay na? -Ayos lang.
Okay.
Gawin mo lang 'yong komportable na posisyon, ha?
Oo.
-Pwede ba kitang ipag-pray? -Please.
Di ko nga alam pa'no…
kung pa'no i-describe. Siyempre, ano…
sobrang nakakalungkot. Ano…
Nakakainis, siyempre.
Sobrang hirap para sa 'kin na tanggapin 'yon kasi…
parang, kung pa'no 'yong simula at flow no'ng game,
Alam ko kung ano'ng mangyayari, sa 'kin, saka sa group.
Sa puntong 'yon, parang naging sports fan na lang ako.
Kasi parang wala na akong kontrol sa resulta ng game.
Sana worth it man lang.
Sana worth it, please.
Uy, Lisa, hindi pa talo itong Indiana Pacers.
OKC!
Mananalo tayo.
Ipasa mo pabalik. Libre pa rin siya.
-Ayos. -Good job.
Nagsisinungaling ako pag sinabi kong madali siyang panoorin.
Siyempre, nakaupo ako sa likod. Umaasa ako na sana magawa namin.
Heto na tayo. Let's go, boys.
-O? -Let's go, boys.
Lamang kami sa halftime, at…
Tingin ko, ang biggest regret ko sa lahat ng nangyari…
e, hindi ko…
hindi ko…
sila kinausap no'ng halftime. Parang, di ako nag-speech.
Chance na sana 'yon para sa Rudy speech ko, di ba?
O kaya, parang Hoosier speech.
Ang Indiana Pacers matapos makitang magka-Achilles injury ang star nila,
ay lamang dito sa Game 7 ng NBA Finals nang wala siya.
No'ng halftime, sabi namin, "O, guys. maging aware tayo sa sitwasyon."
Tuwing do or die 'yong sitwasyon namin, gumagaling kami.
Mas explosive talaga ang Indiana Pacers. Mas palaban.
Huling effort na talaga nila 'to. Binibigay na nila lahat.
Kailangan namin silang i-pressure, kahit ano'ng mangyari.
Mag-shoot, mag-drive, gumawa ng plays.
SGA, nag-pull up.
Elbow jumper. Pasok.
Nembhard. Mathurin.
Naku!
Isang tao ang babantayan. Nakapasok si Williams.
Natapik ni Mathurin. Pero naipasok pa rin ni Williams.
Thirteen na 'yon para sa Pacers.
Umikot. Pumasa.
Williams, libre sa tres.
Deretso sa basket.
Lumaban talaga kami nang matindi, pero mas marami lang silang plays sa 'min.
Gilgeous-Alexander.
Holmgren, slam dunk!
Ano lang, respeto sa ibang klaseng effort ng Pacers, pero alam mo na rin, e.
Ibig kung sabihin, sobrang galing talaga ng OKC, pare. Ano ba, kailangan kompleto.
Nagpasahan si Caruso at SGA.
Seven out of 24. Tumira ng tres, SGA.
Pasok.
May 25 na siya, at lumobo na ang kalamangan sa 16.
Di ko pa naisip na matatalo na talaga kami
hanggang do'n sa gitna ng fourth, no'ng medyo pangit na ang nangyayari.
Kay Holmgren. Tumigil. Nilabas.
Na-block si Nesmith!
Gilgeous-Alexander. Nakuha ni Siakam, turnaround shot.
Labas-pasok. Rebound ni Holmgren.
Sa totoo lang, sa Indiana Pacers kasi,
no'ng nilabas ako na 40 seconds na lang, tapos lamang kami ng 16. Do'n lang.
Do'n ko nasabing, "A. Di na sila makakahabol."
Nagsisimula nang lumabas ang emosyon galing dito sa bench nila,
no'ng nawala 'yong hero nila.
At 'yong emosyon sa kabila na nanggagaling sa Thunder.
Marami ang nag-expect buong season.
Isa sa pinakamagandang regular season sa history ng NBA.
Sixty-eight wins, at ngayon malapit nang maging…
NBA champions.
Sige, pare. Love you. I love you.
Talagang nagpakitang gilas ang Thunder sa NBA.
First time na mapupunta ang champion ng NBA sa Oklahoma City.
Tapos na ang season na puno ng kuwento.
Gusto ko lang i-absorb lahat ng nangyayari.
Gusto ko lang maging in the moment at tandaan 'yong feeling.
Habang gano'n, 'yong feeling parang panaginip din,
'yong tulog ka tapos magigising na.
Yo, pare, hawakan mo 'to.
Teka!
Ito 'yong naging bunga
ng isa sa pinakamagandang regular season na nakita natin sa history ng NBA.
Tyrese.
-I'm so sorry. -Hindi, ayos lang.
-Congratulations, bro. Siyempre. -Salamat.
Nalungkot talaga ako para sa kanya. Di ko ma-imagine,
'yong pinamalaking game ng buhay ko
tapos mangyayari 'yon. Nakakalungkot talaga.
Hindi patas. Pero minsan ang competition, di talaga patas.
Oo, salamat, bro. Congratulations, bro.
-No hard feelings. -Thank you.
Ang laking bagay ng respeto ng kapwa mo player.
Oo, lahat kami competitor. Kahit gusto naming talunin ang isa't isa,
maging the best, brotherhood 'to, e. 'Yong love at respect na 'yon, importante.
-Nagawa ni Big fella. -Oo!
-Congratulations, brother. -Salamat, Rodney.
Nagawa na.
Wag ka nang magtrabaho next year. Okay ka na!
-Next year? -Oo, ako na, Rodney!
Yes, sir!
Pa'no mo buksan? Gusto ko'ng i-try.
Pa'no si Rick?
Leading scorer sa league, number one seed,
top defense, MVP ng league,
champion, NBA Finals MVP.
Oo, all-time great season 'yan.
Isa sa pinakamagandang season na nakita natin.
Best season 'to ng isang guard sa NBA, mula umpisa hanggang matapos
since prime ni Michael Jordan. Gano'ng level siya.
Tapos isama mo na rin 'yong scoring title,
MVP, tapos Finals MVP, saka ano, i-lead ang Thunder sa isang champinship.
All-time great na si Shai,
at deserve niya bawat piraso ng papuri na makukuha niya.
Congrats.
-Nakaisa ka. -Nagawa mo!
Yo, pupunta kayo sa Oak room kasama ang tropa?
-Hindi ngayon. -Ha?
-Di ngayon. Lasing ako. -Lasing ka?!
Congrats!
Champs.
Aray, 'yong tiyan ko!
Uy, Netflix, seryoso, di pa ako nakakatikim ng alak,
pero naka-apat na tequila na ako.
-Ilang shots ka? -Isa siyang fairy..
MVP!
Naku, gago. Kita mo? Ako yata ang best na nangyari sa mundo.
-Baka nga, bro. -Yo! Akin yata 'tong mundo.
Baka nga, bro.
Alam n'yo, guys?
Oklahoma City Thunder ang best basketball team sa buong mundo.
Sana gets n'yo 'yon. Sana alam n'yo 'yon.
At nandito lang kami. Kaya, good luck.
Daan kayo sa 'min. See you.
Tinatayang 600, 000 na katao ang inaasahang pupunta dito sa parade
at sa mga pagdiriwang pagkatapos. Punong-puno. Walang nagtatrabaho.
Sinasabi ko na, kung nasa trabaho ka, sigurado nanonood ka ngayon.
History ang sini-celebrate dito. Unang championship ng city.
First championship ko 'to.
Yes, sir!
Di ako tumakbo na'ng gano'n sa buong taon, p're.
Maglakad na lang tayo. Sige.
Ilang weeks din ang pahinga kaya maglalakad na ako ngayon.
Pinakita nila ulit na sila ang best fans sa mundo.
-Ooh, grabe. -Grabe, pare!
Ito na 'yon. Dito tayo sa last three days.
Excited na akong umuwi.
Bros, di pa ako gumagalaw.
Pag aalis, pag gagalaw, pag iihi, tinutulungan akong tumayo ni Jade.
Magsasaklay ako tapos pupunta sa banyo. Tapos 'yon, dito ako buong araw.
Ngayon na kailangang tanggapin, alam mo na, 'yong nangyari sa 'kin,
pinakamahirap pag mag-isa ako.
Parang, 'yong nando'n ka, iniisip 'yong mga bagay-bagay.
Ang feeling parang nand'yan lang siya, e. Parang ano,
nasa harap ko lang. Na ano…
kukunin ko na lang sana, e,
tapos bigla na lang inagaw sa 'kin, sa isang iglap.
Para siyang one possession.
'Yong humahagulgol ako, mostly, tapos na.
Maaalala ko 'to na parang isa sa pinakamasasakit na nangyari sa buhay ko,
at tingin ko laging gano'n lang siya, alam mo 'yon.
-May pain med ka pa ba? -Oo.
Nasa'n 'yong water bottle mo?
Si Jade, inaalagaan niya ako para malagpasan ko 'to,
para tuloy may dagdag wife duties siya kahit wala pa siyang ring.
Gusto mong manood ng Love Island?
Sige.
Pag mas tumagal, magkakaro'n ako ng oras na mag-reflect sa naging taon ko.
Pero hindi lang ngayon.
Para silang 'yong blueprint.
Mahal nila ang isa't isa.
-Gusto ko 'yan. -Parang 20 years na honeymoon phase 'to.
Wala na tayong makikitang playoff run na ganito.
Twenty-five pa lang siya, kaya marami pang kabanatang isusulat,
pero, grabe, malaking kabanata 'to sa libro niya.
Mahirap 'tong summer na 'to. Pinakamahirap na summer 'to in years.
Uy, ang daming tao dito, a. Ako na ang tatapos n'yan, ha?
Alin ba ang puputulin dito?
-Magiging okay din 'yan. -Magiging okay din.
Sana ako na lang sa 'yo, pero kailangan ko pareho 'yong paa ko.
Tigilan mo nga ako, man. Tigilan mo 'ko.
Totoo ang mileage. 'Yong wear and tear. Saka fatigue.
Alam mo na, torn meniscus.
may mga cysts din ako sa tuhod
na kinailangan ko ng ilang pain injection.
-Marker. -Oo.
Dito.
Umaasa ako sa next season. Ang ganda ng motivation
na meron ako ngayon, lalo na no'ng natalo kami,
'yong tipong iba sa motivation pag nasa taas ka at nananalo,
Balik kami sa pag-abot ng ultimate goal,
na makabalik uli sa taas.
At di ako titigil…
hanggang makabalik.
Kumusta 'yong tayo mo? Lightheaded, nahihilo, nasusuka?
Hindi.
Welcome sa Allens Boots.
Ano'ng okay? Ano 'yong kadalasan?
'Yong bagay sa 'kin, first ko ng mga lintik na 'to, alin dito?
-Sabi mo 17 ka, o? -Oo, 17.
Gusto n'yo ng NBA blockbuster?
Ite-trade ng Suns si Kevin Durant sa Rockets.
Breaking news! Na-trade ka!
O, sige, tumahimik muna tayong lahat. Mukhang merong news report.
Na-trade si KD sa Houston Rockets!
No'ng nag-decide ang Suns na i-trade ako,
tinanong nila ako kung saang team ko gusto lumipat,
at may mga sinabi ako.
Pa-expire na 'yong contract, saka mas may leverage ako.
Nagamit ko 'yon para makapunta sa Houston.
Ang pinakagusto ko, manalo ng mga championship,
ire-retire 'yong jersey ko dito.
Tumira at maging parte ng community
saka ng organization.
Maraming salamat.
Mag-champion, 'yon ang plano.
Pumayag si James Harden sa two-year, $81.5 milyon na kontrata
para bumalik sa Clippers.
So, si James Harden at Kawhi Leonard, locked in uli sa susunod na season.
Lalaban ang Clippers sa championship ngayon at sa future.
Sobrang cute nito.
Ang galing.
Magkaka-baby kami, lalaki.
Excited siya, kaya excited din ako. Okay naman lahat.
Oh my God.
Oh my God!
Wag ka nga! Alam ko!
No'ng nangayari 'yong engagement, ano…
iniisip ko 'yong tamang way kung pa'no ko igagalaw 'yong paa ko
para nakaluhod sa isa lang saka…
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi. Nag-practice ako para dito.
Jade Jones, ang tagal ko ng hinihintay ang moment na 'to,
matagal ko na siyang pinaplano.
Ikaw ang pinakamamahal ko sa lahat.
Pwede ba hayaan mo ako? Will you marry me?
Oo! Oo naman.
'Sakto 'yong fit!
Tingin ko 'yong… siguro 'yong positive sa nangyari,
'yong time na pinaplano ko 'yong wedding at kung ano,
'sakto pagdating ng wedding, pwede na akong sumayaw.
Ikakasal na ba ako?
-Ikakasal ka na. -Ha?!
Maraming salamat.
Hay salamat, nakauwi rin.
Excited na akong walang gawin.
Ngayon taon, sobrang saya ko kasama ang mga mahal ko sa buhay,
at 'yon 'yong bagay na pinakamasaya at pinaka-excited ako.
OKC!
No'ng nagawa ko siya, 'yong goals ko, na ang hirap talagang abutin.
Bakit di ko gawin nang paulit-ulit?
OKC!
Nagsalin ng Subtitle: Jay Vee Linatoc