ทักทายจากริงไซด์ในการแข่งขัน นัดสําคัญอีกครั้งหนึ่ง
เอาแล้วไง!
เชื่อผม ดร.เจอร์รี แกรห์ม ไม่ใช่พลเมืองคนโปรดของสังเวียนนี้แน่
(ปะทะ แอนเจโล ซาโวลดี ปี 1959)
เราทุกคนมีคนโปรดตอนเป็นเด็ก
คนโปรดของผมคือนักแสดง ที่ใช้ชื่อว่า ดร.เจอร์รี แกรห์ม
แน่นอนว่าเขาไม่ได้เป็นหมอ
ชายร่างใหญ่ ย้อมผมบลอนด์
และเขาจะจุดซิการ์ด้วยแบงค์หนึ่งร้อยดอลลาร์
ผมไม่เคยรู้จักใคร
ที่สามารถสร้างศัตรู ได้มากเท่าดร.เจอร์รี แกรห์ม
เขาเป็นฮีล ตามภาษาที่วงการเราพูดกัน
นั่นอาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมชอบเขาก็ได้ ไม่รู้สิ
เพราะผมไม่เคยชอบฝ่ายธรรมะเลย
ผมอยากเป็นเหมือนเขาใจจะขาด
ผมปะเหลาะแม่เลี้ยงของผม เพื่อขอย้อมผมบลอนด์
และผมก็หัดเดินวางมาดแบบเขา
"ใช่"
"เขาไม่ได้เดิน เขาวางมาด"
แล้วเขาก็มาเป็นกุนซือให้ผมแบบไม่เป็นทางการ
"อยากขับรถมั้ยไอ้หนู" โธ่ ถามได้
เขามีรถเปิดประทุนปี 1959
ผมนั่งข้างคนขับ
เขาบีบแตรตอนฝ่าสี่แยก
โดยไม่สนว่าไฟเขียวหรือไฟแดง
ผมก็คิด "นี่มันสุดยอด แม่เจ้า ฉันอยากมีชีวิตแบบนี้"
เขาฉูดฉาดมาก
มั่นใจมาก
ความอหังการ ความเฉิดฉาย แล้วก็ทั้งหลายแหล่
ผมก็คิด "นั่นแหละ นั่นคือคนที่ฉันอยากเป็น"
(มิสเตอร์แม็คแมน)
(ตอนที่ 4: แอตติจูด)
(มค. 2024 วินซ์ แม็คแมนลาออกจาก ดับเบิลยูดับเบิลยูอีหลังถูกกล่าวหาหลายประเด็น)
(ทั้งประพฤติผิดและ ล่วงละเมิดทางเพศ และค้ามนุษย์)
(การสัมภาษณ์ต่อจากนี้ส่วนใหญ่)
(รวมที่สัมภาษณ์วินซ์ แม็คแมน)
(ถูกบันทึกไว้ก่อนที่ ข้อกล่าวหาทางเพศจะเป็นที่รับรู้กันทั่ว)
ไมเคิลส์ ล้อเล่นหรือเปล่า
คิดจะชนะเบรต ฮาร์ต ด้วยท่าชาร์ปชูเตอร์เรอะ
(ชอว์น ปะทะ เบรต เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ปี 1997)
เคาะระฆัง!
ที่มอนทรีออล รายการเดอะเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์
เบรต ฮาร์ต "เดอะฮิตแมน" ถูกนับจับแพ้ตามคําสั่ง วินซ์ แม็คแมน
ทําให้เกิดการตะลุมบอนตามมา
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าศึกนี้ เป็นที่กังขาที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ํา
กลโกงบนสังเวียนที่มอนทรีออล
มันเหลือเชื่อเป็นบ้า
เรื่องนี้สร้างความปั่นป่วนสุดยอดในองค์กร
โลกใต้ดิน ซึ่งเดี๋ยวนี้ก็คือโลกอินเทอร์เน็ต
ไปได้ข้อมูลเหตุการณ์เบื้องหลังมา
และมันก็แพร่สะพัดลุกลามอย่างกับไฟป่า
คุณได้เห็นปฏิกิริยาของผู้คน
ที่ได้รู้ในสิ่งที่พวกเขาไม่น่าจะรู้
แฟนมวยปล้ํารู้ละว่าวินซ์หักหลังเบรต ฮาร์ต
ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เป็นมืออาชีพอย่างมาก ตามกฎของมวยปล้ําอาชีพ
ทุกเรื่องมีสองด้านเสมอ
แต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ข้างวินซ์ในเรื่องนี้
กลโกงบนสังเวียนมอนทรีออล สําหรับชาวแคนาดาอย่างฉัน
ทําให้ฉันโคตรเกลียดวินซ์เลย
วินซ์ไปออกโทรทัศน์ และพยายามจะอธิบาย
แต่ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งดูแย่
เบรตทําตัวเอง
ผมไม่มีความเห็นใจใดๆ ทั้งนั้นให้เบรต
คําพูด "เบรตทําตัวเอง"
คือจุดเริ่มต้นของการที่
ชีวิตจริงรุกล้ําเข้าไปในพล็อตเรื่อง และเส้นแบ่งก็เริ่มพร่าเลือน
มาแล้วครับ วินซ์ แม็คแมน กับการต้อนรับที่อบ...
(วินซ์ แม็คแมน)
เดี๋ยว คนดูโห่ใส่เขากันทั้งสนามเลย!
- นั่นสิ - เกิดอะไรขึ้น พักกันสักครู่ครับ
ผลของเรื่องทั้งหมดนี้ คือผมโดนโห่ยับ อย่างที่เราพูดกัน
ผมอยากรู้จริงๆ ว่าสัปดาห์นี้จะมีใครกล้า เผชิญหน้ากับวินซ์ แม็คแมน บ้าง
แล้วผมก็คิด "โอเค วินซ์ ทําไมไม่พลิกเรื่องนี้ให้เป็นจุดขายล่ะ"
ใช้ตัวเองเป็นตัวละครหนึ่งซะเลย
วินซ์ไม่เป็นที่รักของคนดูเลย
ผมอยากเป็นนักแสดงมาตลอด
แต่พ่อของผมไม่อนุญาตให้ผม
เข้าวงการด้วยซ้ําไป
เขาคิดว่า "ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่แกอยากทํา"
ผมก็คิด "นั่นแหละที่ฉันอยากทํา"
พอถึงเวลาจริงๆ ผมไม่ได้รู้สึกขัดเขินเลย
ถ้าพวกคุณจะให้เกียรติกันหน่อย
ตอนนั้นเอง
วินซ์ แม็คแมนก็ได้สร้าง ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนขึ้นมา
เจ้านายจอมเผด็จการผู้ชั่วช้า
ซึ่งในที่สุดก็จะเปลี่ยนทิศทาง ของธุรกิจโดยสิ้นเชิง
ขอคุยเรื่องที่คุณเจอความท้าทาย จากดับเบิลยูซีดับเบิลยูหน่อย
กรณีที่ผมดูเรตติ้งทีวีหนึ่งสัปดาห์ของเดือนมกราคม
ดับเบิลยูซีดับเบิลยูอยู่อันดับหนึ่ง สอง สี่ และหก
คุณหล่นมาอยู่อันดับ 18
ตลอดปี 97 ดับเบิลยูซีดับเบิลยูนําโด่ง
สินค้าของเขาดีกว่า
ผมจึงเชื่อว่าพวกเขาครองตลาดแล้ว
และมันน่าจะเป็นอย่างนี้ไปอีกในอนาคต
เบรต ฮาร์ต
(เบรต ฮาร์ต แชมป์เฮฟวี่เวต ดับเบิลยูซีดับเบิลยู)
ผมคิดว่าพอเบรต ฮาร์ต ย้ายข้าง มาอยู่ดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ผมว่าถ้าเราเอารายชื่อนักมวยปล้ํา มาเทียบกันคนต่อคน
ดับเบิลยูซีดับเบิลยูอยู่ในสถานะ ที่ได้เปรียบกว่าดับเบิลยูดับเบิลยูอีนะ
ผมต้องการยึดตลาดและชนะ
และถ้าดับเบิลยูดับเบิลยูอี ต้องปิดตัวไปเพราะการนี้
ซึ่งก็เป็นเรื่องน่าเสียดาย แต่ผมคงไม่รู้สึกแย่
อะไรกันนี่
หมอนี่เพี้ยนจริงๆ
นั่นยังไง อะไรล่ะนั่น
หลายปีที่เราติดแหง็กอยู่กับตลาดคนดูอายุน้อย
ขณะที่ดับเบิลยูซีดับเบิลยู
พวกเขาพุ่งเป้าไปที่กลุ่มคนอายุ 18 - 34 ปี
ด้วยสินค้าแปลกใหม่สุดๆ
การแพ้เรตติ้งติดกัน 83 สัปดาห์
มันทําลายความมั่นใจของคุณ ทําลายกําลังใจของคุณ
แต่มันก็ทําให้คุณรู้ด้วยว่า คุณต้องทําอะไรที่ต่างไปจากเดิม
ผมรู้ว่าถ้าเราไม่เปลี่ยน เราจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
คุณต้องรับมือกับโทรทัศน์เครือข่าย
และคุณต้องรับมือกับคนในวงการทีวี
ซึ่งมองมาที่คุณและพูดว่า "เฮ่ พวกนั้นได้เรตติ้งแซงคุณ
เห็นนักแสดงคุณไปออกรายการพวกเขาด้วย"
"เกิดอะไรขึ้น พรรคพวก"
คุณฟังเสียงคนดู และคุณก็เริ่มจะรู้สึก
ได้เวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว
ถึงเวลาที่เราจะก้าวไปอีกขั้นและเติบโต
ตอนที่ฉันเริ่มทํางานกับวินซ์
มันเป็นสงครามระหว่างสองค่ายนี้จริงๆ
จะมีแค่ผมกับคุณ แม็คแมน บนสังเวียน
วินซ์ตัดสินใจว่าเขาอยากให้คนจดจํา ว่าเขาคือผู้ท้าทายขีดจํากัด
เขาคือผู้กล้า และบ้าระห่ํา
วินซ์ออกมาให้สัมภาษณ์
เกี่ยวกับแนวทางใหม่ ในการผลิตรายการของดับบิลยูดับเบิลยูอี
เราในดับเบิลยูดับเบิลยูอีคิดว่าคุณผู้ชม
เอียนกับการโดนดูถูกสติปัญญาเต็มที
วินซ์พูดเป็นนัยยั่วว่ากําลังจะเปิดตัวของใหม่
ผมคิด "ตามสบาย"
"คุณจะเปิดตัวดอยก์เดอะคลาวน์อีกเวอร์ชันล่ะสิ
แล้วก็หมอฟันวายร้าย คุณจะทําแต่ สิ่งที่คุณกําลังทําอยู่นั่นแหละ"
ผมไม่รู้เลยว่า วินซ์กําลังตัดสินใจ
จะสร้างยุคแอตติจูด
มีช่วงเวลาที่โดดเด่นเป็นพิเศษไหม ตอนยุคแอตติจูดเกิดขึ้นมา
ใช่ มีสิ
(เอชบีเค)
เขามาแล้ว ทุกคน!
คืนหนึ่ง วินซ์ไม่ได้มาอัดรายการทีวี
และชอว์น ไมเคิลส์ใส่กางเกงขี่จักรยานออกมา
ก่อนที่เขาจะออกมา เขาเอาถุงเท้ายัดไว้ที่เป้ากางเกง
ผ้าก๊อซต่างหาก ไม่ใช่ถุงเท้า
เป็นผ้าก๊อซจากโต๊ะเทรนเนอร์ ที่ผมเอามาขยําๆ ยัดเข้าไป
และผมก็เดินวน โยกย้ายส่ายสะโพก ทํานองนั้น
ปฏิกิริยาของวินซ์คือ โทรมาหาผมในวันต่อมา
และบอกผมว่ามันดูไม่เป็นมืออาชีพ แล้วเขาก็ปรับผม 10,000 ดอลลาร์
ผมก็พูด "โอเค แต่คุณกลับไปดู และบอกผมหน่อยว่ามันไม่ตลกตรงไหน"
ถ้าเรากําลังพูดถึง "ความบันเทิง" นั่นไงความบันเทิง
นี่เป็นเหตุการณ์หนึ่งที่ทําให้เราคุยกันเรื่องที่ว่า
"เราต้องเริ่มขยายขีดจํากัดได้แล้ว"
ผมคิดว่าเราสามารถนับถืองานนี้ได้
แต่คุณต้องไม่หลอกตัวเอง อาชีพนี้มันประหลาดจริง
สรุปแล้ว ผมก็เลี่ยง การโดนปรับ 10,000 ดอลลาร์ ได้สําเร็จ
วินซ์โกรธจนหน้าเขียว
แต่สามหรือสี่สัปดาห์ต่อมา
ผมจําได้ว่าวินซ์ชี้ไปที่เขา "ชอว์น ไมเคิลส์ ทัศนคติแบบนั้นแหละ"
"นั่นคือตัวตนของเขา กล้าที่จะถ่อย เราต้องการคนกล้าแบบนี้"
แล้วยุคแอตติจูดก็ถือกําเนิดขึ้น
ยุคแอตติจูดคือการพลิกโฉม
ผมหมายถึง เราเปลี่ยนวิธีนําเสนอสินค้า
เราหยาบขึ้นนิดหน่อย เราสกปรกขึ้นเล็กน้อย
เราทําให้มันดูดิบขึ้นนิดนึง
หลายคนบอก "ยุคแอตติจูด เริ่มขึ้นตรงนี้ นี่คือจุดกําเนิด"
ที่จริงมันค่อยๆ เป็นรูปร่างขึ้นทีละนิด
เราคือ ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์!
- ดี-เจเนอเรชัน - คุณสร้างกฎ เราจะแหก!
ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์คือสิ่งที่เรา เรียกกันในกีฬาเพื่อความบันเทิงว่า กลุ่ม
พวกเขาแตกแขนงออกมาจากเดอะคลิก
กลุ่มนี้ปฏิเสธผู้มีอํานาจ
และมีบางอย่างในยุคนั้นที่การท้าทายอํานาจ
ถูกใจแฟนๆ เอามากๆ
และคุณไม่รู้หรอกว่านี่เป็น ส่วนหนึ่งของพล็อตเรื่องหรือเป็นเรื่องจริง
- เกินเลยไปมาก - แล้วก็นี่อีก...
แต่มันดึงความสนใจคุณอยู่หมัด
ตอนที่ชอว์นกับผมเริ่มก่อตั้งดี-เอ็กซ์...
ให้ตายสิ เกือบทั้งหมดที่เราพูดและทํา
วินซ์จะมาบอกเราว่า
"พวกนายทําอย่างนั้นอีก พวกนายจะโดน..."
คือ "สถานียูเอสเอขู่จะถอดเราออกจากผัง"
แต่พอเราเดินเข้าด้านหลัง คนดูก็คลั่งไคล้กันมาก
และจากนั้นเรื่องก็พลิก เมื่อจู่ๆ วินซ์ก็บอก
"เฮ่ มันได้ผล ทําอีก"
ถอดบราสู้แล้ว
(เซ็นเซอร์)
พระเจ้าช่วย!
ในที่สุดเราก็เปลี่ยนบท
ไม่ใช่สําหรับคนดูอายุ 12 ปีอีกต่อไป
แต่พุ่งเป้าไปที่กลุ่มผู้ชายอายุ 18-34 ปี
เมื่อโอกาสมาถึง ผมก็คว้าไว้ทันที
ก็มันได้ผลนี่
เป้าหมายหลักของเราคือทําให้คนดูเต็มสนามกีฬา
และเราพร้อมจะทําทุกอย่างที่ทําได้ เพื่อให้มันออกมาดีที่สุด
(สโตนโคลด์)
ดาราที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคแอตติจูด คือ สโตนโคลด์ สตีฟ ออสติน
เมื่อไหร่ที่คุณกล้าแหยมกับ สตีฟ ออสติน บนสังเวียน
จําไว้เลยว่าผมจะอัดคุณให้ยับ ง่ายๆ แค่นี้แหละ
เขาเป็นอะไรที่เราไม่คุ้นเคย
เป็นคนใต้หัวดื้อจากชนชั้นแรงงาน บ้าระห่ําและพูดคําสบถคํา
ตอนที่ผมเข้ามาในวงการมวยปล้ําอาชีพครั้งแรก
ผมไม่เคยคาดหวังเลยว่าผมจะ ประสบความสําเร็จขนาดนั้น
เพราะผมไม่รู้ว่าคนบ้านนอก
จากวิกตอเรีย เทกซัส จะไปได้ไกลสักแค่ไหน
(ศึกฤดูใบไม้ร่วง)
เชิญพบกับ...
ก่อนมาดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตีฟ ออสติน อยู่ในสังกัดดับเบิลยูซีดับเบิลยู
แต่เขาโดนไล่ออกจากที่นั่น เขาเลยมาอยู่กับอีซีดับเบิลยู
ซึ่งเป็นเหมือนสหพันธรัฐพังก์ร็อคอิสระ
ในโลกมวยปล้ําอาชีพ
การเข้าไปอยู่กับสถาบันแบบนั้น
เป็นอะไรที่ชวนตะลึงและสุดโต่งโคตร
(อีซีดับเบิลยู ร่วมปฏิวัติ)
สุดขีดไปเลย!
นี่แหละเวทีอีซีดับเบิลยู
อีซีดับเบิลยูคือตัวแปรสําคัญ
ของอุตสาหกรรมมวยปล้ํา และกีฬาเพื่อความบันเทิง
ไม่มีกฎ ไม่มีข้อบังคับ
ขับเคลื่อนด้วยเทสโทสเตอโรนกับอะดรีนาลีน
ไม่ทําตามข้อบังคับ ไม่น่าจะถูกกฎหมาย
บรรยากาศของคนดูคือกูดูอะไรอยู่วะเนี่ย
มันคือ มอชพิต
อีซีดับเบิลยูเป็นค่ายที่ออกแนวหัวขบถ
ซึ่งเป็นที่นิยมของคนดูเฉพาะกลุ่ม
และมันก็... แปลกเอามากๆ
ผมชื่นชมค่ายนี้และโปรโมเตอร์ผู้อยู่เบื้องหลัง
ไม่มีสถาบันห่าเหวที่ไหนในโลก...
(พอล เฮย์แมน)
ที่จะเหมือนอีซีดับเบิลยูอีกแล้ว!
วินซ์มักจะมองค่ายอื่น
ว่าเป็นแหล่งผลิตป้อนดาวรุ่งให้ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ผมรู้ว่าสตีฟเพิ่งอยู่กับเราไม่นาน
แต่เราจะกอบโกยให้เต็มที่
จากช่วงที่เขาอยู่กับอีซีดับเบิลยู
เราใช้เวลาช่วงสั้นๆ ก็ประสบความสําเร็จมาก
และในที่สุดวินซ์ก็เล็งผมเป็นจริงเป็นจัง
และผมก็ไปดับเบิลยูดับเบิลยูอีตอนนั้น
สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ผมชอบจริงๆ แม็คแมน
แล้วผมก็กลายเป็นสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน
และกลายเป็นไอ้คนใต้ปากพล่อยจากเทกซัส
ตัวละครตัวนี้บันเทิงมาก
และคนดูก็เริ่มไม่ชอบผม และเราก็เริ่มได้รับความนิยม
ทีนี้ ในตอนนั้น...
ทุกคนรู้ว่าทริปเปิลเอชถูกวางตัว ให้เป็นแชมป์คิงออฟเดอะริงเปย์เปอร์วิว
แต่ทริปเปิลเอชดันถูกลงโทษ จากเรื่องที่เกิดขึ้นที่เดอะการ์เดน
ผมได้ยินคนพูดข้างหลัง วินซ์นั่นแหละ เขาบอก "เฮ่ สตีฟ มีเวลาแป๊บมั้ย"
ผมบอก "มีสิ คิดว่านะ คุณเป็นเจ้านายนี่"
เขาบอก "อยากให้นายรู้ไว้ อีกสองอาทิตย์ นายจะเป็นแชมป์คิงออฟเดอะริง"
รายการเดอะคิงออฟเดอะริง...
ที่รายการถ่ายทอดแบบเปย์เปอร์วิว แมตช์แรกผมเจอกับมาร์ค เมโร
ระหว่างที่สู้กัน เขาเตะผมเข้าที่ปาก ปากผมฉีกเป็นแผลใหญ่
ผมถูกส่งโรงพยาบาลทันที เย็บ 14 เข็ม
พอผมกลับมา ไมเคิล เฮย์ส ก็เข้ามาหาผมและพูดว่า
เฮ่ พวก นายเจอ เจค 'เดอะ สเนค' โรเบิร์ตส์ รอบชิง
และเจคเพิ่งเอาศาสนามาพูดกระทบนาย"
อํานาจเบื้องบนยื่นมือลงมาโอบอุ้มผมขึ้นไป
จู่ๆ ผมก็ปิ๊งคําว่า ออสติน 3:16 ขึ้นมา
เพราะในตอนนั้น เวลาเราดูแข่งฟุตบอล
จะเห็นคําว่า จอห์น 3:16 บนป้ายที่เขตเอนด์โซน
แล้วผมก็ออกไปสู้กับเจค
นายมันอ่อน
- เอาแล้ว! - เอาแล้ว!
หนึ่ง สอง และ เรียบร้อย!
สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน...
ผมเดินขึ้นไปที่ไมโครโฟน...
ผมไปยืนตรงนั้นและเริ่มพูดจาดูถูกเจค
นายเอาแต่อ้างไบเบิลแล้วก็สวดมนต์
ซึ่งมันไม่ได้ช่วยอะไรนายเลย
ทําเป็นพูดถึงบทสวด พูดถึงจอห์น 3:16
ออสติน 3:16 บอกว่าฉันจะกระทืบนาย
พอสตีฟพูดอย่างนั้น ผมก็คิด "พระเจ้า บอกผมหน่อยว่าเขาไม่ได้พูด"
"นี่ไม่น่าจะเข้าท่าในพื้นที่คนเคร่งศาสนา"
ไปไกลๆ เลย
แล้วผมก็พูดต่อ
ผมได้ยินวินซ์จากด้านหลัง เพราะเขามาร่วมบรรยายด้วย
ผมบอก "ผมอยากจะปิดจบแบบเด็ดๆ"
แล้วผมก็โพล่งออกไปว่า
"และจบนะ เพราะสโตน โคลด์บอกอย่างนั้น"
บรรเจิดมาก
มันเปลี่ยนตัวตนของเขา
และภาพที่คนดูรู้จักเขาในฐานะตัวละคร
คืนต่อมา สิ่งที่คุณเห็นคือ ป้ายออสติน 3:16 ในทุกๆ ที่
ออสติน 3:16 ดังเปรี้ยง มันบ้ามาก
ตอนที่เริ่มสงครามมันเดย์ไนท์ และเราแพ้เรตติ้งมาตลอด
อยู่สักพักหนึ่ง ที่เราเข้าใจคือ เพราะพวกเขามีโชว์ที่แจ๋วจริงๆ
มันสดใหม่จริงๆ และพวกเขาก็มีนักแสดงเก่งๆ
มีพล็อตเรื่องที่เจ๋ง
แต่พอเราเริ่มปรับปรุง เราก็คิดว่าเรามีโชว์ที่ดีกว่า
เราคิดว่า "เรตติ้งพวกนี้มันอะไรกัน"
"มีใครเล่นไม่ซื่อจ่ายเงินซื้อเรตติ้งแน่ๆ โชว์เราเจ๋งกว่าชัดๆ"
ในตอนนั้น ผมจําได้ว่าวินซ์พูดว่า
"เราต้องทําอะไรสักอย่าง"
"เราต้องหาทางให้คนมาดูเราเยอะๆ
และทําอะไรสักอย่าง ให้มันอลังการสําหรับเรสเซิลแมเนีย"
และนั่นคือสิ่งที่เราทํา
ณ บัดนี้ ผมขอแนะนําให้ทุกท่านรู้จัก...
(มกราคม ปี 1998)
ชายผู้ที่...
เจ๋งที่สุดในโลกนี้!
ทุกท่านครับ "คนเหล็ก" ไมค์ ไทสัน!
ผมรับโทรศัพท์ "เอริค คุณต้องไม่เชื่อแน่ว่าเขากําลังทําอะไรต่อ"
ผมคิด "แล้วไง ตามสบาย"
ผมล้ําหน้าเขาอยู่ในตอนนั้น ผมแบบ "แล้วแต่เลย" ผมยะโสมาก
เขาบอก "พวกนั้นพาไมค์ ไทสัน มา"
ผมหัวหดทันที
วินซ์เป็นคนคิดที่จะพาไมค์ ไทสันมา
และเชน แม็คแมน มีบทบาทอย่างยิ่ง
เราอยากได้คนที่มีบุคลิกโดดเด่น
คนที่ผู้คนจดจําได้ทันที ให้มาเป็นส่วนหนึ่งของเรสเซิลแมเนีย
และในตอนนั้นไม่มีใคร โดดเด่นไปกว่าไทสันอีกแล้ว
ผมคิดว่าเขาเพิ่งออกจากคุกเมื่อสามปีก่อนเองมั้ง
จากเรื่องอื้อฉาวของไมค์ ไทสัน ช่วงทศวรรษ 90...
(ปี 2013)
มันจะเสี่ยงไปมั้ยสําหรับ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่จะทุ่มเทให้กับเขา
เขายังไม่โดนจับข้อหาข่มขืนนี่ ตอนเราพาเขามา
- ใช่มั้ย โดนแล้วหรือ - ใช่ โดนแล้ว
คนยุคนี้อาจไม่ได้ชอบไมค์อย่างเป็นเอกฉันท์
แต่ภาพลักษณ์ของเขาในตอนนี้
ดีกว่าในตอนนั้นเยอะ
(ไทสันโดนจับแพ้เพราะกัดหูโฮลิฟีลด์)
มวยปล้ําในระดับนี้เน้นการสร้างเสียงโห่ฮา
เสียงโห่ฮาคือตัววัดยอดขาย
และเสียงโห่ฮาก็เป็นได้ทั้งแง่บวกแง่ลบ
ผมอยากจะขอบคุณไมค์ ไทสัน เป็นพิเศษ
ที่ยังคงเรียกสื่อมาได้มากเหมือนเคย
ไทสันมาออกเปย์เปอร์วิวคือเรื่องใหญ่
ไมค์จะมาเป็นกรรมการรับเชิญพิเศษ
ในคู่ระหว่างสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน กับชอว์น ไมเคิลส์
ไมค์ ไทสัน เชียวนะ คนดังที่สุดคนหนึ่งในวงการกีฬา
และตอนนั้น คุณต้องตาบอดแน่ ถ้าไม่เห็นว่าสตีฟ ออสติน กําลังดังขึ้นมา
ไมค์ จะบอกให้นะ ถ้านายมาให้ฉันเห็นหน้าที่เรสเซิลแมเนีย
ฉันจะน็อคนายตาตั้ง
จนนายไม่อยากกลับขึ้นสังเวียนอีกเลย
และนั่นจบนะ
ในตอนนั้น ผมคิดว่า แม้ดับเบิลยูซีดับเบิลยูจะยังนําอยู่
มันก็เริ่มจะคู่คี่มากแล้ว
(เรสเซิลแมเนีย สดจากบอสตัน)
ไม่มีทางยิ่งใหญ่ไปกว่านี้อีกแล้ว นี่คือเป้าหมายของเรา
สําคัญคือการได้โอกาส
ขึ้นต่อสู้ในศึกใหญ่ที่เรสเซิลแมเนีย
- ระวัง! - จบแล้ว!
ระวัง!
ระวัง โม! พระเจ้า...
ในเรสเซิลแมเนีย 14 ชอว์นมีอาการบาดเจ็บที่หลังรุนแรง
แมตช์นี้จึงไม่เป็นที่จดจํานัก
ไมเคิลส์พยายามเตะอีกครั้ง ออสติน... จับไว้ได้ สตันเนอร์!
ไมค์ ไทสัน เข้ามา!
ออสตินเป็นแชมป์...
การต่อสู้ออกมาไม่ดี ไม่ใช่อะไรที่จะคุยโวได้
ผมจําได้ว่าหลังจากนั้น ผมมองไปที่วินซ์ และเขาพูดว่า...
"สตีฟ อย่ากังวลไป มันจะเริ่มนับจากจุดนี้"
ผมขอแสดงความยินดี
กับแชมป์คนใหม่ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ซึ่งเป็นผู้ที่มีความคิดของตนเอง อย่างไม่ต้องสงสัย
ซึ่งไม่จําเป็นที่เราทุกคน ในดับเบิลยูดับเบิลยูอีจะชื่นชอบความคิดนั้น
ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนกลายเป็นของจริง อย่างน้อยก็ในความคิดผม
หลังจากเริ่มพล็อตเรื่องไมค์ ไทสัน
เฮ่ วินซ์ คุณเปลี่ยนเป็นตัวร้ายแล้วหรือ
- ผมเป็นคนดีมาตลอด - แต่พวกเขาโห่คุณแล้วตอนนี้
- ผมจะเป็นคนดีตลอดไป - โอเค
เจ้าของดับเบิลยูดับเบิลยูอี วินซ์ แม็คแมน กําลังเดินไปที่เวที
พูดตามตรง ไม่ใช่การยืนต้อนรับที่อบอุ่นเลย
ในตอนนั้น
ความขัดแย้งกับสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน จะปะทุ
และเป็นการเปิดศึกระหว่างสองคนนี้
ซึ่งจะเปลี่ยนทิศทางของธุรกิจไปเลย
ไม่มีใคร โดยเฉพาะวินซ์ แม็คแมน
บอกสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ให้ทําโน่นนี่ได้
และนั่นจบนะ
แต่ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากเส้นแบ่ง ที่พร่าเลือนของความจริงกับเรื่องแต่ง
(ได้เวลาออสตินเล่นงานวินซ์แล้ว!)
คุณต้องเข้าใจว่าอํานาจของ วินซ์ แม็คแมน การควบคุมที่...
ทีแรกก็มีเจ้านายมหาเศรษฐี สุดเพี้ยน วินซ์ แม็คแมน
จากนั้นก็มี "สโตนโคลด์" สตีฟ ออสติน ผู้ท้าทายอํานาจ
และพวกเขาก็เหมาะสมกันดี
ฉันจะไล่นายออก!
โอ้ พระเจ้า!
เรื่องมีอยู่ว่ามีคนพยายามจะ กดหัวผมและควบคุมผม
และใจความหลักคือผมพยายามต่อต้านระบบ
นายมันงี่เง่า ปอดแหก
ที่คิดไล่สโตนโคลด์ สตีฟ ออสติน
ถ้าเป็นยุคอื่น ผมคือตัวฮีล
จากการกระทําและความปากร้ายของผม
นายมันน่าสมเพช น่าสมเพชฉิบเป๋ง...
แต่ผมคือคนที่เริ่มยุคแห่งความคาบเกี่ยวดีเลว
ในวงการมวยปล้ําอาชีพ
ซึ่งปกติคือถ้าไม่ดําก็ขาว ถ้าไม่รักก็เกลียดไปเลย
สมัยผม จะมีฝ่ายดีและตัวร้าย
วินซ์คนลูกทําให้เหลือแต่ตัวร้ายกับตัวร้ายกว่า
ไม่มีคนดีอีกต่อไปในวงการมวยปล้ํา
สังคมในเวลานั้นหยาบกระด้างขึ้น
สังคมในเวลานั้นเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น
มันบีบให้คุณต้องสร้างตัวละคร
ที่เข้ากันได้กับความไม่ดําไม่ขาว เป็นสีเทา
แฟนมวยปล้ําไม่อยากเห็นคนดีอีกแล้ว
ไม่มีใครอยากดูคนดี แม้แต่ในหนัง
ดูวงการวิดีโอเกมกับมวยปล้ําสิ
เรานําเสนอสิ่งที่มีอยู่แล้วรอบตัว
เราหยิบมาใช้
นั่นเงินก้อนโตเชียวนะ
วินซ์ถึงได้พูดว่า "เฮ่ แบ่งเงินก้อนนั้นให้ฉันหน่อย"
เราไม่ใช่คนสร้างกระแสตลอด เราแค่พยายามตามให้ทัน
และในตอนนั้น มันคือ ตะวันตกแดนเถื่อน
สโตนโคลด์ สตีฟ ออสติน ผู้ที่ทั้งเถื่อนทั้งโหด
เขาเป็นหนึ่งในดาราที่ดังที่สุดในวงการมวยปล้ํา
แฟนๆ เทิดทูนเขามาก
ถ้าเขาอยากทุบขวดเบียร์ เขาก็ทุบ
ถ้าเขาอยากชูนิ้วกลาง เขาก็ชู
โอ้ ไม่!
บางด้านของเราชอบมากที่เห็น เหล่าคนเลวประสบความสําเร็จ
อาจจะเพราะลึกๆ แล้ว เราไม่ชอบการที่ต้องทําตัวดีอยู่ตลอดเวลา
เราไม่สามารถจู่ๆ เดินไปผลักคนอื่น
เราไม่สามารถ จู่ๆ เหยียดหยามคนอื่น
และสโตนโคลด์กระทืบเจ้านายแล้ว!
คนดูได้รับประสบการณ์ทางอ้อม ผ่านพล็อตเรื่องพวกนี้
คนดูอยากจะต่อยปากเจ้านายของตัวเองอยู่แล้ว
ซึ่งผมก็มีโอกาสทําอย่างนั้น ทั้งแบบจริงๆ และในทางอุปมา
เกือบทุกคืนวันจันทร์ในรายการรอว์
โอ้ ไม่ ระวัง! ออสตินคว่ําแม็คแมนอีกแล้ว!
ผมคิดว่าที่แฟนๆ ตอบรับล้นหลาม เพราะเขาเป็นตัวละครที่มีบุคลิกชัดเจน
เขาเป็นพวกล้นเกิน เขาเป็นพวกเล่นใหญ่
มันง่ายที่คนจะเกลียดเขา และก็ง่ายที่คนจะรักเขาด้วย
แต่คนจะเกลียดเขาง่ายมาก
(- วินซ์ ขาเป็นไง - ไอ้งั่ง)
มิสเตอร์แม็คแมนมีตําแหน่งสูงสุด
ดังนั้นทุกคนที่ไม่ได้อยู่ในตําแหน่งสูงสุด
ย่อมเกลียดคนที่อยู่เหนือกว่าตน
เขามีคอร์เวตต์ทุกรุ่นเลย
วินซ์เดินวางก้ามในชุดสูทสั่งตัด กับความโอ้อวดทุกอย่างนั้น
มีอะไรให้ชอบได้
แค่เห็นก็เกลียดขี้หน้าแล้ว
เอาไมค์นั่นออกจากหน้าฉัน นี่มันไมค์ฉัน ฉันเป็นเจ้าของไมค์นั่น กล้องนั่นก็ของฉัน
ปิดซะ!
และเขาก็กลายเป็นตัวละครที่คนเกลียดที่สุด ในประวัติศาสตร์วงการนี้
ไอ้เวร!
แน่นอนว่า มิสเตอร์แม็คแมน เป็นตัวละครที่สร้างจากวินซ์ แม็คแมน
บุคลิกของคนที่ ผมเข้าอกเข้าใจได้ระหว่างเติบโตมา
เพราะตอนเป็นเด็กนั้น ผมจนสุดขีด
การมาจากสภาพแวดล้อมแบบนั้น ทําให้ผมไม่ชอบคนรวย
เพราะผมเจอแต่คนที่คิดว่าตัวเองมีดีกว่าผม
เพียงเพราะเขา "มีเงินมากกว่า"
มันรู้สึกเหมือนว่าคุณมันไร้ตัวตน คุณมันไร้ค่า
และคุณก็ได้เรียนรู้บางอย่าง
ในสมัยนั้น ผมชกต่อยเป็น และชอบชกต่อยมาก
ถ้าคุณทําสิ่งนี้ได้ดี ทีนี้คุณก็จะมีตัวตน
ผมชกต่อยเก่ง แต่พวกเขาก็จะพูดว่า
"นายเอาเปรียบ นายขี้โกง"
"เหรอ ยังไงก็ชนะนี่"
นายเป็นอะไรของนายวะ
ดังนั้นตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนของผมนี้
ผมสวมบทเป็นคนที่ชอบคุกคามได้ เพราะผมโตมากับอะไรแบบนั้น
นั่นเป็นวิธีที่ผมคิดว่าคนรวยทํากัน
พวกเขาพยายามจะคุกคามเรา
นายจะเจอดีแน่
ผมรู้วิธีทําตัวเป็นคนยโสโอหัง ที่ชอบใช้อํานาจข่มขู่คน
รังแกคน อะไรพวกนี้
ไม่ใช่ความผิดของฉันที่บังเอิญเป็น เศรษฐีพันล้านด้วยลําแข้งตัวเอง
มันง่ายสําหรับผมที่จะเป็นตัวละครนี้
เพราะผมรู้ทุกอย่างที่ผมไม่ชอบ
คนบางคนรวย แต่พวกคุณไม่ใช่ว่ะ
เขารู้วิธีปั่นหัวฝูงชน
พอๆ หรือดีกว่าใครก็ตามที่เคยทํามาก่อน
ให้ตายสิ ผมเป็นชาวเทกซัสตัวจริงแล้ว
ผมรักเสียงโห่ฮา คําที่พวกเขาเรียกกัน
พอคุณออกไปปั่นหัวคนดู
และพวกเขาตะเบ็งเสียงโห่ฮาใส่คุณ
นั่นคือคุณอยากสัมผัส บรรยากาศเดือดระอุในกลุ่มผู้ชม
คุณไม่กลัวเสียงโห่ฮา คุณน้อมรับมัน
นี่คือสิ่งที่ฉันนึกถึงเทกซัส
ช่างเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม
วินซ์เก่งเรื่องทําให้คนใส่ใจ หรือทําให้คนเกลียดเขาหรือมีอารมณ์ร่วม
พอคนดูมีอารมณ์ร่วมก็ขายตั๋วได้
สําคัญที่อารมณ์ร่วม
ถ้าคุณหาปุ่มนั้นเจอ คุณจะทําให้คนดูมีอารมณ์ร่วมได้
พวกเขาจะลืมว่าอยู่ที่ไหน พวกเขาไม่ได้อยู่ในโรงหนังหรือสนามกีฬา
พวกเขาอยู่ตรงนั้น จ้องมองคุณ ตัวต่อตัว
ตอนนั้นแหละที่เอาพวกเขาอยู่หมัด
- สนุกเต็มที่เลย มิสเตอร์แม็คแมน - ฉันจําได้ตอนที่...
การแสดงมันง่าย การเป็นตัวเองนั้นยากกว่า
คุณเหมือนมิสตอร์แม็คแมนตรงไหนบ้าง
- ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนกับผมน่ะหรือ - ใช่
ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
มิสเตอร์แม็คแมนคือส่วนขยายของวินซ์ แม็คแมน
แต่ในสัดส่วนที่ล้นเกิน
ความต่างระหว่าง มิสเตอร์แม็คแมนกับวินซ์ แม็คแมน...
น่าจะไม่มากนักหรอก
คนเดียวกันเป๊ะเลย
ไม่ได้ห่างไกลกัน
ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนก็คือวินซ์นั่นแหละ
เขาจะบอกคุณอีกแบบแน่ๆ ไม่ มิสเตอร์แม็คแมนคือวินซ์
คําพูดและคําตะคอกหลายอย่างที่โวยใส่คนอื่น
ผมโดนมาแล้วในชีวิตจริง
"ผมไม่มีวันพูดอย่างนั้น"
ผมบอก "พูดสิ คุณเคยพูดกับผม"
บรูซอ้างว่าเขาเคยโดนมิสเตอร์แม็คแมนโวยใส่
ในชีวิตจริง
ผมกระตือรือร้นและทุ่มเทกับงานมาก
และบางทีความกระตือรือร้นนั้นก็ล้นไปนิด
ผมก็เลยน่าจะล้ําเส้นไปบ้าง
ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมน ใกล้เคียงกับวินซ์ตัวจริงมาก
แต่ชัดเจนว่าเกินจริงไปเยอะ
ตัวละครที่ดีที่สุดในมวยปล้ํา
คือคนที่เอาบุคลิกของตัวเองไปขยาย
สิ่งที่คุณเห็นจากสโตน โคลด์ คือผมในภาคขยาย
เช่นเดียวกับวินซ์
นิยายที่ดีส่วนใหญ่
วางอยู่บนเส้นแบ่งจางๆ ระหว่างความจริงกับเรื่องแต่ง
วินซ์ชอบมากที่จะทําให้เส้นแบ่งระหว่าง ข้อเท็จจริงกับเรื่องแต่งพร่าเลือน
คนจํานวนมากสับสนมาตลอดหลายปีนี้
ระหว่างตัวละครที่ผมแสดงในทีวี กับตัวตนจริงๆ ของผม
เรื่องนี้เคยทําให้ผมรําคาญโคตรๆ "ผมไม่ใช่หมอนั่น"
แล้วผมก็คิดได้ "มันไม่สําคัญหรอก ว่านายต้องการอะไร วินซ์"
"ไม่สําคัญหรอกว่านายอยากโดนมองยังไง"
"สิ่งสําคัญคือคนอื่นคิดกับนายยังไงต่างหาก"
ภาพที่พวกเขาคิดคือความเป็นจริง
คุณเปลี่ยนวิธีที่คนคิดเกี่ยวกับคุณไม่ได้หรอก
ชูสองนิ้วเลย!
มิสเตอร์แม็คแมนจอมน่ารังเกียจจริงๆ
ออสติน-แม็คแมน เป็นส่วนผสมที่มีพลังเหลือเชื่อ
คุณยืนยันได้เลยว่า นี่คือคู่มวย ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ํา
การขึ้นมาของสโตนโคลด์ สตีฟ ออสติน และสโตนโคลด์ปะทะมิสเตอร์แม็คแมน
เป็นสิ่งที่เรียกเรตติ้ง ให้ดับเบิลยูดับเบิลยูอีแบบถล่มทลาย
จนปิดฉาก 83 สัปดาห์ที่ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ได้เรตติ้งแซงพวกเขาอย่างหมดจด
และในที่สุดก็เหมือนสึนามิซัดกระหน่ํา วงการมวยปล้ําจนราบเป็นหน้ากลอง
มันได้รับความนิยมที่สุดในโลก
ขอพูดอย่างนี้ อาจจะฟังดูเหมือนผมยกหางตัวเอง
และดูเป็นพวกถือดี แต่...
วินซ์ลอกสูตรเราไป เขาตัดสินใจว่าจะทําอย่างนั้น
แค่ว่าเขาคิดจะทําให้ดีกว่าเรา
และเขาทําได้จริง
มีหลายอย่างของดับเบิลยูซีดับเบิลยู โดนดับเบิลยูดับเบิลยูอีลอกไปจนได้
ดี-เอ็กซ์ก็แค่เอาปรับมาจากเอ็นดับเบิลยูโอ
ตัวละครมิสเตอร์แม็คแมนก็เอามาจาก เอริค บิสชอฟฟ์ จอมวายร้าย
เจ้านายผู้ชั่วร้าย
ไม่เอาน่า วินซ์ คุณต้องยอมรับ ว่าคุณขโมยความคิดผม
ผมยอมรับแหละว่าคุณทําได้ดีกว่า
แต่บอกเร็ว ใครทํามาก่อน
ถ้าเอริค บิสชอฟฟ์ คิดว่า เขาเล่นบทตัวร้ายมาก่อนผม...
โอเค ถ้าอย่างนั้น เขาเล่นบทนี้ไม่ดีเท่าผม
ได้เท่านั้นก็ดีแล้วแหละ
ยังไงดับเบิลยูับเบิลยูอีก็ชนะ
วินซ์ แม็คแมน ด้วยความที่เขาเป็น คนชอบแข่งขัน เป็นนักสู้
ก็คงทําทุกทางที่เขาต้องทํา เพื่อให้ชนะในศึกนั้นจนได้
ส่วนผมก็แพ้ไป ผมไม่ได้จดจ่อกับการสร้างสิ่งใหม่
เส้นเรื่องเอ็นดับเบิลยูโอก็สองสามปีมาแล้ว
ไม่สดใหม่อีกต่อไป
ส่วนเรื่องที่ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มีมิสเตอร์แม็คแมน สตีฟ ออสติน และคนอื่นๆ
มันใหม่ มันสด
ทําให้คนดูเปลี่ยนใจไปดูว่า พวกเขากําลังคิดจะทําอะไร
เอริคผิดพลาดครั้งใหญ่ที่คิดว่า
"ในเมื่อฉันนําอยู่ ที่ฉันต้องทําก็แค่ทําเหมือนเดิม
ยังไงฉันก็จะนําไปตลอด"
สําหรับมวยปล้ํา ทุกคนมีวันหมดอายุ และคุณต้องสร้างดาวดวงใหม่อยู่เสมอ
วินซ์พยายามทําอย่างนั้นเพราะจําเป็นต้องทํา
และนี่คือจบนะ เพราะสโตนโคลด์พูดอย่างนั้น
วินซ์โชคดีมาก ออสตินประสบความสําเร็จสุดขีด
จากนั้นก็มี ดเวย์น "เดอะร็อค" จอห์นสัน
พวกแกเข้าใจที่เดอะร็อคพูดมั้ย
ทุกท่านครับ...
ยินดีอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับดาวรุ่งพุ่งแรงที่สุด
ในประวัติศาสตร์มวยปล้ํา เดอะร็อค
ขอเริ่มที่ประวัติของคุณก่อน
ตอนคุณเข้าวงการ มีการแนะนําว่า คุณมาจากครอบครัวนักมวยปล้ํา...
ตาของผมคือ 'ไฮชีฟ' ปีเตอร์ มายเวีย
ในหลายๆ ด้าน เขาคือผู้ที่
มีบทบาทในการทําให้ เกาะซามัวและนักกีฬาซามัว
มีชื่ออยู่บนแผนที่ มีคนรู้จักทั่วโลก
จากเกาะซามัว
'ไฮชีฟ' ปีเตอร์ มายเวีย!
ตาของผมอยู่ในสังกัดวินซ์ แม็คแมนคนพ่อ
จากนั้นในช่วงทศวรรษ 80 พ่อผมก็มาด้วย
ร็อคกี้ "โซลแมน" จอห์นสัน
ที่มาพร้อมกับโทนี่ แอตลาส
ซึ่งกลายเป็นแชมป์แท็กทีมผิวดําคู่แรก
ทุกอย่างที่เดอะร็อคทํา เหมือนพ่อของเขามาก
เดินเหมือนพ่อ แต่งตัวเหมือนพ่อ
คนที่ไม่สนิทก็นึกว่านั่นเป็นร็อคกี้
จําได้ว่าผมเจอวินซ์ แม็คแมนคนลูก ตอนผมอายุ 11 ขวบ
เขาก้มมองผมแล้วบอก "ยินดีที่ได้รู้จัก" เขย่ามือผมอย่างขึงขัง
และจ้องตาผม ผมไม่มีวันลืมเลย
นี่คือน้องใหม่ของเรา
ผู้สร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง...
(พ.ย. ปี 1996)
ร็อคกี้ มายเวีย
ตอนที่เขาเข้ามา เราดันเขาเต็มที่
ในฐานะนักมวยปล้ํารุ่นที่สามที่คุณจะหลงรัก
หนุ่มคนนี้จะเป็นปรากฏการณ์
ซูเปอร์สตาร์รุ่นที่สามคนแรกตลอดกาล
เราดันเขาสุดแรงเกิด
โอ๊ะโอ ได้ยินเสียงนี่ไหม "ร็อคกี้โคตรห่วย"
ร็อคกี้โคตรห่วย!
คนดูเกลียดเขาแฮะ
(ร็อคกี้โคตรห่วย!)
ผมว่านะ คนดูจํานวนมากของเรา
คิดว่าคนๆ นี้ใช้เส้นสายเข้ามา
ไม่ว่าดเวย์นจะพยายามแค่ไหนบนเวที
คนดูก็จะเริ่มโห่ไล่เขาตั้งแต่แรก
ผมเบื่อที่จะได้ยินเรื่องพ่อของ ร็อคกี้ มายเวียแล้ว ใครสนกันเล่า
ร็อคกี้โคตรห่วย!
แฟนมวยปล้ําเกลียดเดอะร็อค เพราะดับเบิลยูดับเบิลยูอีบอกให้เรารักเดอะร็อค
จนเดอะร็อคต้องเปลี่ยนไปเป็นฮีล
และยอมรับเรื่องที่แฟนๆ โห่ไล่เขา
จนได้ใจแฟนๆ ที่เริ่มจะชอบเขา
เราคือเดอะเนชันออฟโดมิเนชัน!
เดอะเนชันออฟโดมิเนชันเป็นกลุ่มที่ เกิดจากความภูมิใจในการเป็นคนผิวสี
และการไม่ยอมจํานนต่อผู้มีอํานาจ
สมาชิกคนล่าสุดของ เดอะเนชันออฟโดนมิเนชัน ร็อคกี้ มายเวีย!
ผมคุยกับวินซ์ ผมบอกว่า
"ผมอยากขอโอกาสพูด
เรื่องที่ว่าทําไมผมถึงมาอยู่กลุ่มเดอะเนชัน"
เขาก็บอก "ได้เลย"
ฉันได้ยินคนบอกแบบนี้ "ไปตายซะ ร็อคกี้"
ซาบซึ้งใจที่ได้ฟังคํานี้จากปากคนกากอย่างพวกแก
ผมพูด "ไม่สําคัญที่จะดําหรือขาว สําคัญที่การให้เกียรติ"
"สําคัญที่ผมจะเหยียบหน้าคุณ"
ไม่สําคัญว่าฉันมีผิวสีอะไร สําคัญที่การให้เกียรติ
บางครั้งในชีวิตเรา เราจะเจอช่วงเวลาที่จู่ๆ ก็
เกิดการเปลี่ยนแปลงและเข้าใจบางอย่างทันที
แล้วคุณก็ "โอ้ มันช่างมีพลังอะไรอย่างนี้"
และร็อคกี้ มายเวียเป็นได้หลายอย่าง แต่ไม่ "โคตรห่วย" แน่นอน
แล้วก็ตู้ม แค่นั้นเลย ภายในเดือนเดียว ผมก็กลายเป็นฮีลที่ดังที่สุดในค่าย
ถ้าพวกแกเข้าใจว่าเดอะร็อคพูดอะไร
ผมจําได้ตอนที่คุยกับวินซ์และเขาพูดว่า
"ฉันจะทําให้นายเป็นแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี"
ชาร์ปชูตเตอร์...
(พ.ย. ปี 1998)
ชาร์ปชูตเตอร์!
แม็คแมนสั่งให้ตีระฆัง!
ผมบอก "นี่เรื่องใหญ่เลยนะ"
ผมบอก "ผมเป็นแชมป์ผิวสีคนแรก ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี"
เขาบอก "ฉันรู้" แล้วก็พูดว่า "แต่ฉันไม่ได้มองอย่างนั้น"
ผมมั่นใจวินซ์ในเรื่องนี้ เพราะเขาพูดมาตลอดว่า
"ฉันไม่สนว่านายผิวสีอะไร นายจะดํา เขียว หรือม่วงก็ได้"
"นายจะเป็นยูนิคอร์นก็ได้ฉันไม่สนใจ"
"ตราบใดที่นายหาเงินเข้ามาได้ นายจะได้เป็นแชมป์"
มันไม่ได้เกี่ยวกับสีผิว ไม่มีการเหยียดผิว มันคือธุรกิจ
เขาไม่เห็นสีดํา เขาไม่เห็นสีขาว
เขาเห็นแค่สีของธนบัตร
(เดอะร็อค)
สําหรับคนที่รู้จักดับเบิลยูดับเบิลยูอีในยุคแอตติจูด
มันคือยุคที่เป็นเอกลักษณ์ พิเศษมาก
เพราะมันเปิดโอกาสให้ จินตนาการทุกรูปแบบที่เราทําได้
และทําจริง
ตรงนี้เลย! โอ้พระเจ้า! พระเจ้าช่วย!
ดูนั่นสิ!
โอ๊ะโอ เธอมีไอ้นั่น... ดูสิ่งที่เกิดขึ้นสิ!
ยุคแอตติจูด ว้าว มันเป็นปรากฏการณ์
ไม่ว่าคุณจะไปไหน คุณจะเห็นออสติน 3:16
คุณเห็นดีเอ็กซ์
- ดูดเลย พวก - ใช่!
คุณเห็นเดอะร็อค
ทุกคนสนใจและพูดถึง
พวกเขาดังมาก มีสินค้าของพวกเขาขายในทุกที่
ส่งอิทธิพลไปทั่วทุกวงการ
ซูเปอร์สตาร์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จะมาที่สตูดิโอนี้ด้วย
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เดอะร็อค!
คุณเชิญเดอะร็อคมาพูดที่ งานประชุมแห่งชาติของรีพับลิกันเนี่ยนะ
(เดอะร็อค ปธน.)
ปรบมือให้กับหนึ่งเดียวคนนี้ ทริปเปิล เอช
สําหรับเราหลายคนในยุคแอตติจูด เรามาจากคนที่
"ฉันเป็นคนทํางานทีวีที่มีคนจําได้บ้างไม่ได้บ้าง"
มาเป็น... คุณไปไหนไม่ได้เลย
มันคุมไม่อยู่
ตอนนี้พวกเขาทําเงินได้มากกว่าเมื่อก่อนก็จริง
แต่ในแง่ความนิยม ตอนนี้คือจุดสูงสุด
มันคือปรากฏการณ์ความบันเทิงแห่งทศวรรษ 90
อุตสาหกรรมระดับโลกมูลค่าพันล้านดอลลาร์
เรตติ้งทีวีพุ่งกระฉูด
เป็นกีฬาที่แปลกสักหน่อย
ซึ่งดึงดูดวัยรุ่นชายได้มากกว่า
มันเดย์ไนท์ฟุตบอลหรือเวิลด์ซีรีส์เบสบอลเสียอีก
คนที่จํายุคนี้ได้ มันคือความทรงจําที่ดีมาก
เพราะยุคนั้นมวยปล้ําเป็นกระแสหลักจริงๆ
จากมุมมองการตลาดล้วนๆ
สินค้าที่พวกเขาวางขายมันเยี่ยมมาก มันโดนใจ
จากมุมมองทางศีลธรรม ศีลธรรมก็คือศีลธรรม
แต่มันก็ทําให้บางคนไม่สบายใจจริงๆ
อย่างหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้สําหรับมวยปล้ําอาชีพคือ
แฟนๆ นับล้านชื่นชอบกีฬานี้
แต่วงการนี้โดนตั้งคําถามอย่างจริงจัง
ในแง่เกี่ยวกับความรุนแรง และมีเนื้อหาทางเพศที่โจ่งครึ่ม
โปรโมเตอร์จะบอกให้คุณเชื่อว่า นี่คือความบันเทิงสําหรับครอบครัว
แต่ถ้าคุณไม่เคยไปดูโชว์ หรือไม่เคยดูมวยปล้ําในทีวีเลย ลองดูสิ
คุณจะตกใจ
ในฐานะนักแสดง คุณจะทําทุกอย่าง เพื่อให้คนดูรู้สึกร่วมมากที่สุด
และคุณจะเห็นว่าทําอย่างนี้ คนดูชอบมากกว่าทําอีกแบบ
คุณเลยเลือกทําตามความคิดที่ว่า "ฉันจะทําให้สะใจยิ่งกว่าเก่า"
ผมมีสองคําให้พวกคุณ
"ดูดซะ" เย่!
ตอนนั้นมันสนุกมาก และอิสระเสรีมาก
แต่พอผมได้กลับมาดูคลิปเก่าออนไลน์ ผมก็คิด
"นี่กูทําอย่างนั้นไปได้ยังไง"
นายเลือกอีตัวพวกนี้ได้คนนึง
(กูอยากได้ไอ้เตี้ย)
นักวิจารณ์กล่าวว่าดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทําลายขอบเขตของรสนิยมที่ดี
คงไม่มีใครอีกแล้วที่วิจารณ์แม็คแมนมากไปกว่า
คอลัมนิสต์จากนิวยอร์คโพสต์ ฟิล มัชนิค
พวกเขารู้ว่าตัวเองสามารถ ลอยนวลได้กับทุกเรื่อง
ทุกเรื่องจริงๆ
พวกเขาทําหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ และฉวยประโยชน์ให้มากที่สุด
เราจะถ่อยลง และเราจะถ่อยลงอีก
และเราจะถ่อยลงไปอีก
มันคงจะเบี่ยงเบนจากมาตรฐาน ไปไกลกว่าที่เราเคยทําไว้มาก่อน
แต่มันก็ยังเหมาะกับครอบครัว
ไม่มีใครตายจริง
(ฝังทั้งเป็น)
เดอะร็อคอยู่ในโลง!
ไม่มีการข่มขืน
ออกมา ไอ้นักข่มขืน!
ไม่มีการใช้มีดหรือปืน หรืออะไรทํานองนั้น
มาดูการจําลองการตอนล่าสุด
ดังนั้นมันจึงยังเหมาะกับครอบครัว
อาจจะเหมาะสําหรับ ผู้ใหญ่ในครอบครัวมากกว่าเด็กเล็ก
พวกเขาพูดจาขัดแย้งในตัวเอง บอกว่า "เราไม่ได้ทําการตลาดกับเด็กๆ"
แต่ที่จริง คนดูของพวกเขาคือเด็กๆ
คนบางกลุ่มเลยบอกว่า
"หน้าที่คุณคือต้องไม่เป็นตัวอย่างแย่ๆ ให้เด็กๆ"
"เราไม่ได้ทําการตลาดกับเด็กๆ อีกแล้ว นั่นมันเรื่องเมื่อก่อน"
โอเค แล้วแต่เลย
ผมคิดว่าเป้าหมายหลักคือเด็กผู้ชาย
หุ่นจําลอง ตุ๊กตา
ผู้ใหญ่ไม่ได้ซื้อหรือสนุกกับของพวกนี้
มันเป็นของสําหรับเด็ก 8-10 ขวบ
พูดตามตรง เด็กๆ เปิดรับยุคแอตติจูด
- ดูดซะ! - ดูดซะ!
พวกเขาได้ดูสิ่งที่พวกเขาไม่ควรได้ดู
ในหลายด้าน ยุคแอตติจูดจึงน่าจะดึงดูดเด็กๆ
เป็นผมจะให้ลูกๆ ผมดูมั้ยน่ะเหรอ แน่นอน ผมก็น่าจะให้ดูแหละ
(ดร.ไบรอัน โอคอนเนลล์ - ครูใหญ่)
มันคือปีศาจระดับประเทศ ต้องมีคนหยุดมัน
ครูใหญ่มีสิทธิ์แสดงความเห็น
(วินซ์ แม็คแมน)
ผมก็มีสิทธิ์ของผม
เราหวังอย่างยิ่งว่าผู้ปกครองและทุกคน
มีเสรีภาพในการเลือก
ให้ตายสิ นี่มันอเมริกา สนใจเรื่องตัวเองเถอะ
ไม่ชอบเรา ก็ปิดสิ ไม่ต้องดู
คืองี้ ผมเป็นคนหนึ่งเลย ที่เป็นหัวหอกในการพูดว่า
"อย่ามาบอกเราให้เลี้ยงลูกคุณ คุณเลี้ยงพวกเขาเองสิ"
"ถ้าเขาเลียนแบบในทีวี พ่อแม่สิผิด"
ตอนนี้ พอมีลูกสาว...
บางครั้งผมคิดว่า เราน่าจะทําอะไร ที่น่ารังเกียจต่อผู้หญิง
น้อยกว่านี้ได้
เลิกยิ้มได้แล้วสาวน้อย แก้ผ้าซะ
ให้ตายสิ!
เราคอยจะล้ําเส้นอยู่เรื่อยในแง่ของรสนิยม
หลายอย่างน่าตั้งคําถาม
คุกเข่าอย่างนี้แล้วคุณดูสวยจริงๆ ไชน่า แทบจะเป็นท่าธรรมชาติ
วงการนี้เอาเปรียบผู้หญิงแบบที่คุณไม่อยากจะเชื่อ
แต่มันขายได้ไง และคนดูก็เป็นผู้ชาย
วัยรุ่นชายได้เห็นผู้หญิงโดนแบบนั้น
จากมุมมองทางการตลาดล้วนๆ มันประสบความสําเร็จมาก
ในยุคแอตติจูด ไม่ถือว่าผู้หญิงคือนักมวยปล้ําจริงๆ
อาหารตาต่างหาก พวกเธอคืออาหารตาในตอนนั้น
เซเบิลเป็นตัวชูโรงของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีรุ่นบุกเบิกก็ว่าได้
เธอรู้ดีว่าบทบาทของตัวเองคืออะไร
คนดูรู้จักเธอในฐานะเซเบิลแม่สาวเซ็กซี่
แต่เธอก็โชว์ฝีมือสมกับที่เป็นรายการกีฬาด้วย
ซึ่งฉันว่าฝีมือเธอโดนมองข้าม เพราะมันผิดธรรมดา
ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงควรทําได้
ในตอนนั้น ช่วงปลายยุค 90 เรามีรายการเจอร์รี่ สปริงเกอร์
พอคุณคิดว่าคุณเห็นมาหมดแล้ว มันมีเจ๋งกว่านั้นอีก
เรามีรายการทีวีสุดห่วยแต่ละสายตาไม่ได้
ฮาวเวิร์ด สเติร์นก็ดังมาก
ผมอยากอึ๊บบอนนี, จิลล์, แล้วก็แบรนดี้
ยุคแอตติจูดคือภาพสะท้อนของโลกในตอนนั้น
สังคมในตอนนั้นส่อเรื่องเซ็กซ์มากขึ้น และเราสะท้อนสภาพสังคมในทุกทาง
บางอย่างนั้น...
ศึกทูพีซ สมัยนี้น่าจะเรียกแบบนั้นมั้ง
ในตอนนั้น ของแบบนั้นออกอากาศได้
ตัวตนวินซ์ แม็คแมนสะท้อนยุคสมัยของเขา
ความแตกต่างคือ การที่เขาอยู่ในสถานะที่โดดเด่น
และเขาก็เป็นคนส่งเสริมกระแสนี้
แทนที่จะท้าทายหรือเปลี่ยนแปลง หรือพลิกโฉมให้เป็นอย่างอื่น
เราทําตามสิ่งที่ทํากันอยู่แล้ว ในวงการบันเทิง ไม่มากก็น้อย
หลายครั้ง ในช่วง 15 นาทีที่มีผู้ชมสูงสุด
เรตติ้งสูงสุดของรายการนั้น เป็นช่วงที่มีผู้หญิง
เรตติ้งที่ได้สูงกว่าช่วงที่มี แมตช์สําคัญหรือช่วงแข่งกันมากๆ
เรารู้สึกว่าต้องแปลกใหม่ท้าทาย
เพราะตอนนั้นทีวีเป็นอย่างนั้นกันหมด
นี่คือรายการสด
และวินซ์จะห้ามสิ่งนี้ก็ไม่ทันแล้ว
เราอยากเอาใจคนดูของเราตลอด เราก็เลยทํา
และแน่นอน ก็มีเลยเถิดไปนิดในบางกรณี
ย้อนกลับไปมองในตอนนี้ เราพูดได้ว่ามันบ้าบอจริงๆ
หรือพูดว่า "พระเจ้า ไม่น่าทําอย่างนั้นเลย"
หรือ "มันไม่เหมาะสมเอามากๆ" หรือ...
ซึ่งจริง
แต่ใครเลวกว่ากัน คนที่ทําอย่างนั้น หรือคนดูที่ชื่นชอบ
ผมไม่รู้
ขอต้อนรับสู่วอร์โซน ทุกท่าน ผมจิม รอส
ผมเกาะขอบเวทีอยู่กับเจมส์ คอร์เน็ตต์
เจ้าของดับเบิลยูอีดับเบิลยูอีกําลังเดินมา...
(โอเวนคือตํานาน)
โอเวน ฮาร์ต
ฉันขอสั่งให้นายขึ้นมาบนเวที...
(มอบเข็มขัดให้โอเวน)
เดี๋ยวนี้
เขาอยู่นั่น มาแล้ว
เขากําลังมา ว่าแต่เขามารายงานตัว หรือมาสู้กันแน่
หลังจากที่ผมมีปัญหากับเบรต ฮาร์ต ผมก็มาหาโอเวน
ผมบอก "โอเวน นายอยากอยู่กับเรา
หรือว่านายอยากจะไปกับเบรต"
เขาตอบ "ผมอยากอยู่"
ถึงเวลาที่ผมจะทําสิ่งที่ต้องทํา
และนั่นคือการอยู่ที่ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
พอผมไปอยู่ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และโอเวนอยู่ต่อ ก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป
เขาคิดว่าผมโกรธเขา
ที่จริงแล้ว ผมรู้สึกเห็นใจโอเวนมากกว่า
และรู้สึกแย่ที่เขาตกที่นั่งลําบาก แบบที่ผมเคยเป็น
โอเวนไม่เกี่ยวอะไรกับผมหรือวินซ์เลย
แต่เขาต้องมาเป็นคนรับเคราะห์
พวกเขาเหยียดตัวละครที่เขาสวมบทบาท
ทุกเมื่อที่ทําได้อยู่พักใหญ่ เพื่อแก้แค้นผม
การทึกทักว่าเรากดหัวโอเวน
เพราะเบรตจากไป สะท้อนให้เห็นถึงอีโก้ของเบรต
"ถามจริง เบรต ทําไมเราต้องทําอย่างนั้น"
"เราไม่ได้สนนาย นายไปแล้ว เราพยายามปั้นโอเวนให้ดัง"
อะไรน่ะ นั่นอะไร
แล้วสุดท้ายพวกเขาก็เขียนพล็อตเรื่องให้เขา
บอกว่า "นายจะเป็นบลู เบลเซอร์ อีกครั้ง
นายจะเป็นฮีโร่ที่ทึ่มๆ ซุ่มซ่ามหน่อย"
วันที่ 23 พฤษภาคม ปี 1999
คุณช่วยพูดถึงวันนั้นได้มั้ย
เรื่องโอเวน
(โอเวอร์ดิเอดจ์)
ทุกท่าน ขอเชิญชมเทปสัมภาษณ์เมื่อคืนนี้
(แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล)
เรามีปัญหาใหญ่
บลู เบลเซอร์ คุณมีศึกใหญ่คืนนี้...
เรากําลังออกอากาศเทปสัมภาษณ์โอเวน
และเรากําลังจะหย่อนโอเวนลงมา
เหมือนโรยตัวจากบนเพดาน
โอเวนจะบิน พูดอย่างนั้นก็ได้
เหมือนที่เราเคยทํามาก่อน โรยตัวจากคาน
ผมกําลังดูเทปสัมภาษณ์อยู่
แล้วก็ได้ยินเสียงคนพูด "โอเวนอยู่บนเวที"
ผมนึก "เขาไปทําบ้าอะไรตอนนี้"
ผมอยู่บนเครื่องบิน รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง
บางอย่างที่แรงกล้า
จําได้เลย ผมคิด "มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น ฉันรู้สึกได้"
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ในการถ่ายทอดสดโทรทัศน์
หลายอย่างเกิดขึ้นได้
และก็มีทังเรื่องดีและร้าย
บลูเบลเซอร์ที่เรารู้จักก็คือ โอเวน ฮาร์ต
กําลังจะขึ้นสังเวียนแบซูเปอร์ฮีโร่ โดยการโรยตัวจากคานหลังคา
และเกิดผิดพลาดอย่างมหันต์
ขอบคุณพระเจ้าแทนคนดู ที่ตอนนั้นไฟดับ
พวกเขาเลยไม่ได้เห็นชัดๆ ขอบคุณพระเจ้า
พอไฟมา พวกเขาก็เห็นโอเวนอยู่บนเวทีแล้ว
และทีมแพทย์กําลังช่วยชีวิตเขา
เราอยากรู้ว่า "โอเวนจะรอดไหม"
เราหวังว่าเขาจะรอด
เจอร์รี ลอว์เลอร์ กลับมาอยู่กับผมแล้ว
คิง ผมเพิ่งบอกแฟนๆ ไปอีกครั้งว่า นี่ไม่ใช่การแสดง
เรามาเพื่อสร้างความบันเทิงและความสนุก แต่นี่ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
ไม่ สถานการณ์ดูไม่ดีเลย
เจอร์รี่ ลอว์เลอร์กลับมาและพูดว่า "บรูซ ผมคิดว่าเขาตายแล้ว"
ผมก็... "ไม่"
ยังไงล่ะ ผมแบบ... "คุณพูดอย่างนั้นได้ยังไง"
ตํารวจที่อยู่ติดกับผมดึงผมออกไปด้านข้าง
วินซ์ก็อยู่ที่นั่น เขาบอกเราว่า แพทย์ยืนยันแล้วว่าเขาตาย
น่าเศร้าที่ผมมีหน้าที่
แจ้งให้ทุกท่านทราบว่า โอเวน ฮาร์ต เสียชีวิตแล้ว
โอเวน ฮาร์ต จากไปอย่างน่าเศร้า จากอุบัติเหตุในคืนนี้... ที่นี่
สิ่งที่ผมต้องตัดสินใจคือ
การแสดงจะดําเนินต่อไปหรือไม่
คนดูที่สนามกีฬาไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้าพวกเขาเห็น เราต้องจบการแสดงแน่นอนอยู่แล้ว
เขาไม่ได้ประกาศให้คนในสนามกีฬารู้ ไม่คิดว่านี่เป็นสิ่งที่ควรทํา
คนเหล่านี้มาดูการแสดง พวกเขาไม่ได้มาดูใครสักคนตาย
และผมในฐานะนักธุรกิจ ก็คิดว่า
"โอเค เรามาต่อกัน จัดการแสดงต่อ"
ก่อนอื่น โอเวน ฮาร์ต ฉันขอสวดมนต์ให้นาย เพื่อน
ฉันด้วย
วาล เวนิส นายอยากได้หน่มน้มคู่นี้มาตลอด
พวก ฉันมีข่าวมาบอกนาย
นี่หน่มน้มของฉัน และเป็นมาตลอดว่ะ
พวกเขาไม่ควรจัดการแสดงต่อเลย
ยังไงล่ะ เพื่อนคุณเพิ่งตายนะ
ตายคาเวที ตรงตามตัวอักษรเลย
เลือดเขาอยู่ตรงนั้น และเราก็ออกไปปล้ํากัน
พยายามแสดงให้คนดูกลุ่มนี้ที่ไม่รู้เรื่องด้วยซ้ํา
ขณะที่เรากําลังเสียใจมาก
ธุรกิจของคุณคือการสร้างความบันเทิง
และคุณปล่อยให้ความบันเทิงดําเนินต่อไป
โดยที่เลือดของโอเวน ฮาร์ตยังอยู่บนเวที
นั่นอาจจะเป็นการไม่เคารพต่อ โอเวน ฮาร์ตหรือเปล่า
มีความเห็นแง่ลบมากมายจริงๆ
เรื่องที่ให้การแสดงดําเนินต่อไป
(เบรต ฮาร์ต)
ผมรู้ข่าวจากนักมวยปล้ําที่รู้จักโดยตรง
ว่าพวกเขาเข็นศพน้องชายผมผ่าน...
ผ่านหน้านักมวยปล้ําทุกคน และดันพวกเขาออกไป
บอกว่า "ไป แสดงต่อ"
เป็นเรื่องธรรมดาที่เบรต จะรู้สึกตามประสาคนเป็นพี่
เขามีสิทธิ์จะพูดต่อว่าเราทุกอย่าง
ผมคิดว่าถ้าวินซ์ แม็คแมนหย่อน เชน แม็คแมนลงมาจากเพดาน
แล้วลูกเขาร่วงลงมาที่พื้น
เขาก็คงไม่ลากเชนออกไป และให้คู่ต่อไปขึ้นโชว์เลยหรอก
ถ้าเป็นผมเอง ไม่ใช่แค่เป็นลูกผมหรอก
ถ้าเป็นผมที่ "ร่วงไปที่พื้น" อย่างที่เบรตพูด
ผมก็อยากให้การแสดงดําเนินต่อไป
เอาผมออกไปจากตรงนั้น แล้วแสดงต่อไป
เป็นผมเองก็จะทําแบบนั้น จนถึงตอนนี้ผมก็จะทําเหมือนเดิม
มันหนักหนาสําหรับผมเกินจะรับในตอนนั้น
เพราะผมคิดอยู่ตลอดว่าพวกเขา อาจฆ่าน้องผมเพื่อแก้แค้นผม
เวลา 10:10 น. ของเช้านี้
ที่ปรึกษาทางกฎหมายของฉัน ยื่นฟ้องร้องคดีการเสียชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม
ของสามีฉัน
ในกรณีของโอเวน เราได้ตกลง ยอมความกับภรรยาของเขา
และจากนั้นเราก็รู้ว่า ซึ่งเราก็คิดมาตลอด
นี่ไม่ใช่ความผิดของเรา
น่าเศร้าที่อุปกรณ์ที่พวกเขาใช้มีความบกพร่อง
และผู้ผลิตก็รู้ว่ามันบกพร่อง
จากนั้นเราก็ฟ้องผู้ผลิต
พวกเขาสืบสวนวินซ์และดับเบิลยูดับเบิลยูอีอยู่นาน
ตํารวจคนหนึ่งจากกรมตํารวจแคนซัสซิตีโทรหาผม
เขาพูดว่า "ผมสัญญาว่าผมจะโทรหาคุณ
และผมโทรมาบอกคุณว่า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับอาชญากรรม"
"นี่เป็นแค่อุบัติเหตุร้ายแรง"
และสําหรับผม พอได้ยินอย่างนั้น ผมก็คิด "โอเค นี่เป็นอุบัติเหตุ"
หลักๆ ก็คือ ลึกๆ แล้ว ผมคิดว่าผมอภัยให้วินซ์
ผมมีเหตุผลมากมายที่จะมีปัญหากับวินซ์
แต่ทั้งหมดเป็นเรื่องงาน ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
คุณคิดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรมั้ย ในวงการมวยปล้ํา จากเรื่องนี้
แน่นอนว่าผมหวังอย่างนั้น
(มิสเตอร์แม็คแมน)
เราไม่ได้ต่อต้านวงการมวยปล้ําหัวชนฝา
แต่เราผิดหวังกับ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดกับวงการมวยปล้ํา
ในช่วงสองปีมานี้
และน่าเสียดายที่แฟนๆ กลายเป็นพวกป่าเถื่อน
ที่ต้องการความถ่อยมากขึ้นตลอดเวลา
ถึงตอนนั้น เราทุกคนสุดโต่งไปแล้ว
- ระวัง - โอ้โฮ
ทุกคนเต็มใจทําทุกอย่าง
ไม่มีใครพูดว่า "ฉันไม่อยากทําแบบนั้น"
หรือบอก "มันอันตรายเกินไป"
แต่ถึงจุดนึง มันก็ต้องพอ
ตัวเขาไหม้แล้ว ดับไฟเร็ว
เราอยากมอบสิ่งที่แฟนๆ ต้องการ
เราคงทําเต็มที่เท่าที่ทําได้แล้วในตอนนี้
แต่ใครจะรู้อนาคตล่ะ
ฉิบหาย...
(ปี 2000 มาร์ธา ฮาร์ต ตกลงยอมความกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี)
(ปี 2003 ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ตกลงยอมความกับผู้ผลิต)
(อุปกรณ์กันตกที่ใช้ใน การแสดงผาดโผนของโอเวน)
คําบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล