Ang World Wrestling Entertainment Ladies Champion,
Wendi Richter!
Si Wendi Richter 'yong champion no'n, at panandaliang naging maayos ang lahat.
Pero tanda ko, naging sakit sa ulo si Wendi.
Lahat ng babae sa pro wrestling, gusto 'tong belt ko,
pero gusto ko rin 'to at...
No'ng dumating na 'yong time
para ipasa 'yong championship sa iba, nagmatigas siya.
Sabi ko, "Show business 'to." Alam mo 'yon? "Nagsusulat ako ng script.
Championship belt ko 'yang hawak mo. Akin 'yan. Di 'yan sa 'yo."
"Di ko ibibigay 'to."
"Okay, sige.
Pipilitin kitang ibigay 'yan."
Championship ng kababaihan ang contest na ito.
Nag-e-expect ng match 'yong audience.
Di ka magtatanggal ng tao pag may ine-expect kang match
kasi unfair sa audience 'yon.
Sabi nga ng dad ko, ituloy mo 'yong match, tapos saka mo na gawan ng paraan.
Tumunog na 'yong bell, at simula na nitong title match-up.
Nag-start na 'yong match. Suot ni Wendi 'yong belt.
Ang dali lang no'n.
Sa match na 'yon, matatalo si Wendi.
Sabi ko sa ref, "Bumilang ka lang ng tatlo."
Small package. Ang galing ng bitaw.
O, muntik na 'yon.
Ano 'yon?
Bumilang ng "one" 'yong referee. Inangat ko 'yong balikat ko,
tapos itinuloy niya, "two, three", kahit nakaangat 'yong mga balikat ko.
Nawalan na ng title si Wendi Richter.
Sobrang sakit sa 'kin no'ng gabing 'yon.
Talagang gumuho 'yong mga pangarap ko.
Napahiya ako, at naka-televise pa 'yon.
Wala akong pakialam no'n. Nagagalit na 'yong mga tao...
"Oh my God, alam n'yo, ang unfair no'ng pagbilang."
Ang sagot ko do'n, unfair minsan ang buhay,
saka, alam mo 'yon, di ako patas lumaban.
May kasabihan sa wrestling, "Walang personalan dito, business lang."
Sa tingin ko, gano'n si Vince McMahon. Businessman siya.
Bumalik si Wendi pagkatapos no'ng match.
Tiningnan niya 'ko, yumuko, tapos nag-walk out.
Huling pagkikita na namin 'yon.
Pero di ko naman pinersonal 'yon.
Business 'to, e. Lahat, gagawin ko para sa business namin.
Dumating si Vince McMahon na naka-neck brace at nakangiti
sa second week ng trial niya sa sabwatang pagbebenta ng steroid.
'Yong spotlight, nakay Hulk Hogan na, na dating number one star ni McMahon.
Di magse-Spandex 'yong nasa likod ng karakter na 'yon
at papasok sa ring sa US District Court para tumestigo nang may immunity,
laban sa dati niyang boss na si Vince McMahon.
Ito 'yong inaasahang main event
sa kaso ng sabwatan na isinampa ng prosecution kay McMahon.
Oras na para tumestigo ako. Lumakad ako sa courtroom.
No'ng naglalakad ako, andun si Vince McMahon, nakaupo.
May bangayan kaming dalawa no'ng time na 'yon.
Naisip ng feds na perfect opportunity ko na 'yon
para idiin si Vince
at bulabugin 'yong mundo ng wrestling.
Tumestigo ako no'n.
At...
tingin ko, nagulat sila.
Sa cross-examination, nag-powerslam 'yong defense.
"Never kang sinabihan o inutusan ni Mr. McMahon na mag-steroids?"
"Never." "Sariling desisyon mo 'yon?" "Oo naman."
"Sinabi ba niya na dapat mag-steroids 'yong wrestlers?"
"Never," sagot ni Hogan.
Isa 'yon sa mga huling pag-uusap namin, pagkatapos ng ilang buwang walang imikan.
Isa sa mga huling sinabi ko sa kanya,
"Magkasama tayong aangat at babagsak. Tandaan mo 'yan."
Sa pagtestigo ni Hulk Hogan, eto, a. Nagulat 'yong government.
Kita ko 'yong mukha no'ng prosecutors.
"Di ito 'yong ine-expect namin." Pumanig kasi si Hogan kay Vince.
- Alam ba ng government 'yong sasabihin mo? - Hindi, di ko sinabi sa kanila.
Sabi ko lang, "Sasabihin ko kung ano'ng gusto n'yong sabihin ko."
Sinabi ko sa kanila 'yong gusto nila, pero may sasabihin na ako.
Sasabihin ko 'yong totoo.
Di siya nagbenta ng steroids. Wala siyang sinabihang mag-take.
Di totoo 'yong mga paratang sa kanya.
Tuso siya do'n sa pagbibigay sa government partly no'ng gusto nila.
Di 'yong talagang gusto nila.
Gusto talaga nilang may magsabing,
"Sinabi ni Vince McMahon na mag-steroids ako."
Tinawagan pa nila ako. Tumestigo daw ako laban kay Vince.
"Hinikayat ka ba ni Vince mag-steroids?"
Sabi ko, "Di, a. Di ko pa siya kilala, nagtuturok na ako."
Hinayaan niya kami, gano'n na lang,
pero di niya kami binentahan.
Common sense lang, may matinding pressure na magturok no'n,
saka 'yong main event performers, sila 'yong mga naka-steroid,
pero 'yong si Vince 'yong nagsasabi sa 'kin o sa iba na mag-steroids?
Walang gano'n.
Di lalapit si Vince sa kung sino at magsasabing, "Uy, mag-steroids ka."
Pero sasabihin ba niyang, "Uy, mas mag-work out ka pa dapat,"
habang iniisip na magse-steroids sila?
Malay natin.
Di ako guilty sa kahit na ano.
Pero gano'n pa rin, target pa rin talaga ako no'ng mga hayop.
Siyempre, nabahala ako.
Kalayaan ko 'yong nakataya,
at no'ng sasabihin na 'yong hatol, ang sabi ko na lang,
"Pambihira."
Di mo makakalimutan 'yong moment na 'yon.
'Yon 'yong moment na magpapabago sa buhay ko.
Si Vince McMahon na head ng WWE,
nakahinga na nang maluwag kahit papa'no, no'ng marinig 'yong hatol.
Ang hatol, not guilty.
Masayang nagsigawan 'yong fans sa courtroom.
Emosyonal na yakap mula kay Linda, na 27 years na niyang asawa.
Andun ako no'n. Binasa 'yong hatol at...
nakahinga kami no'n.
Di na dapat nagka-trial. Wala silang ebidensiya para mag-convict.
Vince McMahon po...
Tingin ko, ginawa nila 'yon kasi akala nila, masama si Vince.
Kung reporter ka, pwede mo siyang tirahin do'n.
Kung ihaharap mo siya sa trial, di lang dapat 'yon ang meron ka.
Kung may mga nagdududa sa kung ano ba ang World Wrestling Entertainment
noon at ngayon, tingin ko, nalinaw na nito ang lahat ng 'yon.
Sabi nga ni Linda, "Patunay 'to na wala kaming issue sa steroids."
Hindi, a. Pinatunayan lang no'ng kaso base sa mga testimonya,
na karamihan sa biggest stars at mga tao n'yo, naka-steroids.
'Yon 'yong pinatunayan no'ng kaso.
Pinapalabas nila na hero si Vince, pero siya 'yong masama.
Di siya nahatulan, tama naman 'yon,
pero di siya 'yong hero.
Di ko alam kung may natutunan ba talaga ako.
Ang natutunan ko lang sa industry, ang lala no'ng ibang nasa gobyerno.
Ang World Wrestling...
Pinapalabas lagi ni Vince na biktima siya sa trial.
ABSUWELTO SI McMAHON
Tingin ko, di na nakakagulat na napawalang-sala siya.
Di ko sinasabi na dapat nahatulan siyang guilty,
pero may mga report at sabi-sabi
tungkol sa lahat ng ginawa ng kampo ni Vince para manalo.
'Yong mga pag-contact sa mga witness, panunuhol, pagmanipula sa jury,
na nagbibigay kay Vince ng image na sobrang layo
sa kung pa'no niya gustong makilala.
D'yan lang kayo...
So pagkatapos no'ng trial, pagkatapos ng sunod-sunod na scandals,
pakiramdam siguro ni Vince, di na siya matitinag.
Pero di gano'n ang lagay, e.
WWE
Regardless sa naging resulta,
naapektuhan nang sobra no'ng trial 'yong business.
Naging tight sa budget, saka nakakatakot na no'n.
May ilang executives na umalis. Di ko sila masisisi.
Mas gusto ko ba sanang di sila umalis? Mga gano'n.
Oo naman.
Kasi naapektuhan 'yong kompanya dahil umalis sila.
Nagipit 'yong business nila noon.
May mga taon na nagka-losses sila. Bumaba 'yong kita nila.
Talagang nahirapan sila, financially.
Ang laki ng ibinaba ng bilang ng mga nanonood.
Wala nang sold-out events.
'Yong business, di na gaya noon na si Hulk Hogan 'yong main attraction.
Ang hinahanap ni Vince noon,
'yong papalit kay Hulk bilang mukha ng WWE,
at naisip niya na pwede si Lex.
Made in the USA, si Lex Luger!
Talagang nag-invest kami nang todo kay Lex Luger.
Inisip naming magsa-shine siya.
Tingnan muna natin 'yong ilang footage ng Lex Express.
Okay lang naman si Lex, pero malayo siya kay Hulk Hogan.
Alam ko 'yon, alam mo 'yon, alam ng lahat ng tao 'yon...
Di magawang mag-establish ni Lex ng connection sa audience.
Isa lang si Lex sa mga taong nasa mahabang pila
na sinusubukang palitan si Hulk.
Kinailangan nilang palitan si Hulk Hogan, at si Bret Hart 'yong nangibabaw.
Bret!
Ikaw na ang bahala sa kanila, champ.
Wow.
Bagong era 'yong The New Generation.
May bagong stars kami. May Bret Hart.
Alam n'yo, sa WWE, maraming pagbabago.
Tapos, may Razor Ramon.
May nag-iisa lang na nag-uumapaw ang pagkalalaki.
May Kevin Nash.
Mabuhay ang bagong henerasyon!
Tapos, si Shawn Michaels.
Ako si Shawn Michaels. Ang Heartbreak Kid, Jack.
Gumawa ako ng history.
Pag na-realize mong tapos na 'yong era ni Hogan,
mapapaisip ka sa mga bagay, e.
Lahat, available na sa kahit sino.
Mas nagkapag-asa 'yong karamihan sa 'min sa locker room,
na lahat meron nang chance umangat.
Wala na si Hulk, sino'ng papalit sa kanya?
'Yon 'yong mindset.
Maraming naghihintay na pumalit sa bakanteng puwesto na 'yon.
'Yong New Generation wrestlers namin no'n, gaya ko saka ni Undertaker,
'yong ilan sa pinakamagagaling na wrestler ever.
Proud akong maging representative ng New Generation.
Maraming liabilities 'yong kompanya no'ng time na 'yon,
at ako 'yong pinaka-safe na choice.
Di mo mahuhuli si Bret Hart na may kasamang menor de edad sa hotel,
o, "May nakita kaming isang kilo ng cocaine sa bag niya."
Nakikita ko 'yong pagiging humble mo.
Kaya sabi ni Vince, "Magiging champion ka namin nang matagal.
Pwedeng ikaw 'yong maging in control habang inaasikaso namin 'yong issues."
Galing si Bret sa Hart family,
na may history ng magagaling na performer.
Interesting talaga na pamilya.
Wala masyadong karisma si Bret.
Meron naman, sakto lang.
So may mga adjustment din kami no'n.
At the same time, no'ng nangyayari 'yon,
nagsimulang manguha ng talent si Ted Turner,
so kinailangan ko ring asikasuhin 'yon.
Nagbukas ng checkbook si Ted. Sabi niya sa mga nando'n,
"Malaya kayong gawin ang kahit ano. Basta gawin n'yo 'to."
Iba 'yong WCW sa WWE,
kasi mas maraming pera do'n.
Nakakuha agad ako ng magagandang deals no'ng una,
at para akong napunta sa heaven ng wrestling world.
'Yong halaga ng ino-offer ni Ted sa kanila,
sobrang laki kompara sa kinita nila sa 'min,
kaya tama lang na umalis 'yong karamihan sa kanila
at lumipat sa organization ni Ted.
At ano'ng gagawin n'yo?
Pagkawala ni Hulk Hogan, agad-agad,
biglang pumasok sa eksena si Randy Savage.
Sa kasamaang-palad, di nakapirma ng kontrata si Randy Savage
sa WWE...
'Yon na 'yong next big thing.
Doon na namin naramdamang may momentum na kami.
No'ng nasa organization na sina Hulk at Randy,
medyo nag-iba na 'yong tingin ng mga tao sa WCW.
Nagkaro'n kami ng meeting ni Ted Turner.
Nagtanong siya. "Eric, pa'no natin matatapatan 'yong WWE?
Sabi ko, "Ted, 'yong Monday Night Raw,
nasa USA prime time 'yon tuwing Lunes ng gabi, di ba?
Sabado ng gabi tayo at 6:05 Eastern, 3:05 Pacific. Di natin sila matatapatan."
Tapos, agad-agad,
tumingin si Ted sa head ng TNT, sabi,
"Bigyan mo si Eric ng dalawang oras sa TNT kada Lunes ng gabi."
'Yong reaction ko, "Ano?"
Naisip ko lang na magandang idea 'yon.
Maipapakita no'n na matagal na kaming nag-e-exist.
Hinammerlock kami, sinucker punch,
binugbog, tinalunan, tinadyakan,
binasagan ng upuan sa ulo, mga gano'n.
Noon pa, gano'n na sa 'min si Vince,
kaya naisip kong sabayan namin 'yong programa niya
at tingnan kung okay. Lalabanan na namin siya.
No'ng mabalitaan kong sasabay sila sa amin,
sabi ko, "Lagot kami."
Di ko alam 'yong mangyayari, pero masama 'yon.
Pwede rin kaming mapasara no'n.
Welcome back sa aksiyon dito sa debut edition
ng WCW Monday Nitro...
Ngayong meron na akong Nitro,
dapat makaisip ako ng paraan para makagawa ng mga panggulat.
Ibang klaseng matchup ito.
Ano'ng ginagawa niya dito?
Sa unang show nila, guest nila si Lex Luger.
Linggo ng gabi bago 'yon, andun siya sa isa sa live events namin,
tapos nag-guest siya sa Nitro no'ng sumunod na gabi.
Sandali lang!
Sobrang nakakagulat 'yon. Sabi ko, "Oh my God."
Bakit nandito ka, Luger?
No'ng sumulpot si Lex, di lang 'yong audience 'yong nagulat,
lahat din ng taga-WWE, kasi ang alam nila, may kontrata pa siya.
Pero wala na.
Ang ganda nga ng timing no'n, e,
kasi sawa na sa WWE si Lex Luger no'n.
Di siya masaya do'n.
Kaya sabi ko, "Lex, ganito. Gagawa tayo ng deal.
Wala kang pwedeng pagsabihan. Di mo pwedeng sabihin sa WWE.
Ituloy mo lang 'yong ginagawa mo."
Nandito ako sa isang dahilan...
Ayun, nakakahiya 'yon. Nakakahiya talaga.
Nagalit si Vince no'n.
Hay, ang ganda no'n.
- Lex Luger, mabuti kang tao. - Salamat.
Puro deal ang meron kami ng wrestlers, di kontratang nag-e-expire.
Puro deal lang ako. Umubra 'yon ng ilang taon.
Di na umuubra 'yon noon dahil sa sobrang yaman ni Ted.
Tapos, sabi ko, "Grabe. Wow, ang brutal nito."
Kasi ikaw 'yong nag-build at tumulong sa mga talent na 'yon,
tapos sa isang iglap, poof. Wala na sila.
Naungusan nila kami.
Nagmukhang okay pumunta do'n.
Na nag-aalisan 'yong mga tao sa WWE para pumunta sa WCW
dahil bago 'yon, astig, at kakaiba.
Ang lupit ni Eric.
Talagang na-set no'n 'yong atmosphere. 'Yon 'yong plano.
No'ng ma-realize kong di ko sila matatalo, ano 'yong options ko?
Naglista ako ng mga pwede kong gawin para maging iba ako sa WWE.
'Yong una sa listahan, recorded sila.
Okay. Magla-live ako.
Sa Nitro, live n'yo kaming mapapanood!
Para silang cartoon, kasi teens at preteens 'yong mga target nila.
Mas magiging realistic ako.
Gusto kong older audience 'yong ma-attract ng characters ko.
Gusto kong mas maging realistic 'yong mga ipapakita namin.
Di ko papalapagin 'yong plane ko dito.
Dito ko papalapagin.
Gusto kong makilala ang Nitro bilang wrestling company
na 'yong mga show, puno ng sorpresa.
Alam kong simula no'n, away na talaga 'yon,
kasi alam ko 'yong stand ni Vince sa competition niya.
Gusto niyang tapusin at lamunin 'yon.
Hello sa inyong lahat, at welcome! Live tayo!
Di tayo tulad ng World Whining Entertainment,
na pre-recorded at scripted na show.
May access na ako sa live TV,
so may mga magagawa na ako na di kayang gawin ng competition ko.
Nabigyan ako no'n ng pangmalakasang advantage.
No'ng time na 'yon, recorded pa rin 'yong Monday Night Raw,
at alam na ng mga tao 'yong mga resulta ng recordings na 'yon,
kasi nasa five o six o seven thousand na tao 'yong nasa arena.
Pag nagse-start na 'yong show namin, sinasabi ko, "Oo, live kami,
at kahit ano, pwedeng mangyari. Di gaya do'n sa kabila.
Alam n'yo, wag n'yo nang panoorin 'yon. Eto 'yong nangyari."
At ire-reveal ko na 'yong endings.
In case na ma-tempt kayong kunin 'yong remote,
at panoorin 'yong competition, wag na lang.
Nanalo sa superkick si Shawn Michaels.
Dito lang kayo. Live dito. Nandito 'yong aksiyon.
Nire-reveal nila 'yong results. Matagal din kaming naapektuhan no'n.
Talagang nagalit kami no'n.
Mga gano'ng maliit na bagay 'yong nangyari at...
Maliliit na insulto 'yon, puro gano'n.
Gusto kong mainis 'yong audience ng WWE,
kasi alam kong pag nasagad ko sila,
tututok sila sa 'min para malaman 'yong masamang pakulo
na gagawin ko sa susunod na linggo.
Ang dami nilang ginawang pakulo para magalit talaga kami.
E, pag nagalit ako,
mas lalo akong nagfo-focus.
Lahat ng kilala kong close kay Vince,
gaya nina Hulk, Randy, sasabihin, "Never magpapaapekto si Vince."
Di siya nagpapaapekto.
Never siyang nagpaapekto.
'Yon 'yong pagpapakita ng emosyon mo.
Never ipapakita ni Vince na balisa siya.
"Wag kang magpaapekto.
Wag na wag mong papansinin 'yong kalaban."
The more na may nagsasabi no'n, mas lalo kong sinasabing,
"Manood kayo. Masasagad ko siya."
Ifi-feature ni Eric 'yong dati naming women's champion
dala 'yong championship belt namin,
at itatapon 'yon sa basurahan nang live sa show nila.
Nakakainis 'yon.
Sabi ko, "Oh my God. Ano pa ba 'yong ibang gagawin nila sa 'min?"
Tuloy-tuloy lang ako sa pambubuwisit, pang-iinis, lahat ng pwede
para mag-react siya. Ayun na nga.
Billionaire Ted. Una sa lahat...
May Billionaire Ted skits na 'yong WWE.
'Yon 'yong unang pagpatol niya.
Napag-react ko na siya. Ibig sabihin, naapektuhan na siya.
Well, bakit di ko pwedeng bilhin 'yong WWE?
No'ng napanood ko 'yon, "I-record natin itong mga 'to. Dadalhin ko kay Ted."
Dinala namin 'yon kay Ted. Tawa siya nang tawa.
Sa kanya, sobrang nakakatawa sila.
Si Hulkster naman 'to.
Sabi namin, "Nakikipagkulitan lang tayo sa kanila."
Tapos, pinag-stop ni Kay Koplovitz 'yong show namin.
Di talaga maganda 'yon.
Di namin nagustuhan 'yon, kahit na magkalaban kami ni Turner.
Di 'yon bagay sa station namin. Ayaw namin na gano'n 'yong maging image namin sa USA.
Pinatigil kami ni Kay Koplovitz kasi kaibigan niya si Ted.
Magkaibigan kami. Masasabi mong friendly competitors.
Sinuggest ng USA Network na tumigil na kami,
kasi pine-pressure na sila no'ng mga taga-Turner organization.
Sabi, "Sobra na 'to,
pati kung ga'no kadaming lithium ang tine-take niya, binabanggit..."
Jane, 'yong lithium ko?
Kung iisipin, di na sana namin ginawa 'yon.
Tingin ko, di na dapat kami pumatol. Pero wala, e.
At do'n ko rin na-realize na sina Razor Ramon at Diesel,
aalis na.
Sinabihan ko kasi sina Razor at Diesel na gumawa ng skit, pero ayaw nila.
"Bakit ayaw mo?" "Ayoko lang."
"Lilipat ka ba do'n?" "Hindi."
Nag-usap kami nang mahaba
nina Scott Hall, Razor Ramon, at ni Diesel o Kevin Nash.
Ayaw talaga nilang lumipat sa WCW.
At the same time, kailangan nilang magmuni-muni
at isiping, "Teka. Mas makakabuti sa pamilya ko
na lumipat do'n kung suweldo 'yong pag-uusapan."
Pera lang talaga saka schedule.
Mas malaki 'yong offer sa kanila. Mas magandang schedule.
No'ng pumirma sina Scott at Kevin sa WCW,
sa professional perspective, masaya ako para sa kanila.
Pero personally, medyo masakit, kasi mami-miss ko 'yong mga kaibigan ko.
Backstage, may grupo kami na lahat, magkakaibigan. 'Yong "The Kliq".
Sina Kevin Nash, Scott Hall, Shawn Michaels, at ako.
'Yong The Kliq, naging sikat 'yon, e.
Alam ng lahat 'yon kahit na di 'yon ipinakita sa TV.
So, doon na tayo sa huling gabi nina Diesel at Razor Ramon.
Di 'yon pay-per-view. Live event 'yon na di ite-televise.
No'ng umaga no'n, kinausap ni Shawn si Vince
kung pwedeng may pa-tribute sa mga aalis, sa pagtatapos ng gabi.
Pumayag si Vince. May pwede naman daw gawin.
Tanda ko, nagtanong si Vince, "Importante ba 'yon sa 'yo?"
Sabi ko, "Yes, sir." Tapos, sabi niya, "E, di, gano'n din sa 'kin. Sige."
Dahil dalawa sa kanila 'yong aalis, alam mo 'yon? Okay. Suportado kita.
Naglalaban sa ring sina Kevin at Shawn sa isang cage match.
Natapos 'yong match, at nagsama-sama kami do'n sa cage.
Nagyakapan kami do'n.
Bale, curtain call 'yon.
Sa perspective ng old-timer,
di dapat nagsasama nang gano'n 'yong magkakaaway,
at sasabihin sa mga tao, "Hi, guys. Alam n'yo, tapos na ang palabas.
Mahal talaga namin ang isa't isa. Okay kami."
Andun ako sa Garden no'ng gabing 'yon.
Nasa audience ako, nakaupo. Sabi ko, "Ano 'to?
Di ako makapaniwalang ginagawa nila 'to. Magagalit talaga si Dad."
Naiisip ko na medyo cool 'yon,
pero sa isang banda, "Alam kong mali 'to."
Sa mga kaedad ko, astig 'yon.
Pero sa older generation ng producers at wrestlers,
mabigat na kasalanan 'yon.
Wala ako do'n no'ng gabing 'yon, pero nasa WWE ako no'n.
- May opinyon ako do'n. - Ano'ng masasabi mo do'n?
Di ko nagustuhan 'yon.
Pinatay nila no'n 'yong wrestling.
Do'n na naging peke 'yong wrestling.
Ini-reveal na namin 'yong totoo. Sabi namin, "Eto talaga 'yon."
Pag-introduce 'yon sa magiging future ng wrestling.
Di na 'yon wrestling. Entertainment na 'yon.
No'ng bumalik sila pagkagaling sa ring,
may ilang performers bukod sa kanila na talagang sobrang nagalit.
Di ko ma-imagine... Kayfabe situation 'yong tawag namin do'n.
Kung babalikan mo 'yong industry noon, merong tinatawag na kayfabe.
Kayfabe.
'Yong kayfabe, pangperya na term no'ng una.
'Yong kayfabe, fiction 'yon na pino-produce ng isang con artist,
kung saan lahat ng involved sa panloloko, nagkakasundong pagmukhaing totoo 'yon.
Sa madaling salita, ang kayfabe, pagpapanatiling totoo ang ilusyon.
Pag sinabi mong "kayfabe", dapat in character ka
at magpapanggap ka na totoo lahat.
Alam mo 'yon, 'yong mababait, doon sa mababait.
'Yong masasama, doon sa masasama.
Di dapat maghalo 'yong dalawa.
At sa loob ng maraming taon, sinubukan naming i-maintain 'yong idea
na di scripted 'yong wrestling,
at kung may kaaway kang wrestler, matinding away 'yon,
at maging sa labas ng ring, magkaaway kayo.
'Yong naging character ko no'ng pumasok ako,
pinanindigan ko, at naniwala ako sa gano'ng mindset,
kahit na alam kong alam ng mga tao na totoo ako,
gusto kong magduda sila, 'yong tipong,
"May sira sa ulo 'yang taong 'yan.
Iniisip niyang 'yan ang totoong siya."
Sobrang pinrotektahan ko 'yong business pati 'yong character ko.
Gusto kong laging maging curious 'yong mga tao.
Pero nagiging gasgas na 'yon. Aware na ang lahat, e.
No'ng mga panahong 'yon, may tinatawag na newsletters, dirt sheets,
na puno ng mga tsismis at sabi-sabi.
Kaya pag pumunta ka sa isang show,
pinag-uusapan ng mga tao kung ano'ng totoo at hindi.
Sa totoo lang, di ko alam kung bakit 'yong kayfabe na 'yon,
importante pa rin.
Tingin ko, ayun 'yong point namin sa curtain call.
Pakiramdam namin, alam na rin naman ng lahat.
'Yong act na wala namang masamang hangarin,
naging kontrobersiyal pa.
Ewan ko nga, e. Pinilit ba nila ako dito?
Hindi ba?
Hinayaan kong mangyari 'yon.
At the same time, di ko na dapat hayaang mangyari ulit 'yon.
Ayun, may naging consequences 'yon.
Umalis na si Kev, si Scott. Si Shawn na 'yong WWE champion.
May mapaparusahan,
pero isa lang naman, at ako 'yon.
Kailangang may magbayad,
at do'n sa particular na case na 'yon, si Hunter 'yon.
So, no'ng time na 'yon, manalo dapat ako sa King of the Ring
para matabunan 'yong nangyari.
Sabi ko, "Alam mo, Vince, 'yong pinakanagulat ako...
'Yong moment na 'yon 'yong pinakanag-react 'yong mga tao.
Nagbabago na ang mundo, at tingin ko, kailangan nating sabayan 'yon."
Tapos, sabi niya, "Oo, pero di ngayon.
Kailangang kumilos ako. Di pwedeng hayaan ko lang 'to."
Sinabi 'to ni Vince. "Kailangang matanggap mo ang consequences
at samantalahin mo."
Hindi pa handa si Vince noon na mag-adapt at mag-evolve sa modern times.
'Yong WCW, handa noon.
Welcome back live sa first hour
ng edisyong ito ng WCW Monday Nitro sa TNT.
Matagal ko nang iniisip 'yong storyline.
"The Outsiders" 'yong itinawag ko do'n.
Di ko lang magawa nang naaayon sa gusto ko,
kasi wala ako no'ng tamang talent.
Pero ngayong and'yan na si Scott at available na si Kevin Nash,
may perfect cast na ako.
Kayong lahat, alam n'yo kung sino ako.
Pero di n'yo alam kung bakit ako nandito.
May dadating na dalawang tagalabas
na manggugulo sa WCW.
Dito pala naglalaro 'yong big boys, ha?
PANG-BIG BOYS
Di kami nandito para maglaro.
'Yong pagdating at pagsulpot no'ng Outsiders sa WCW,
'yon na yata 'yong huling instance
kung saan 'yong fans, di na rin sigurado sa nangyayari. "Totoo ba 'to?"
Sa pag-introduce ko sa kanila, na wala masyadong detalye,
naisip ng mga tao na under pa rin sila ng WWE pagpunta nila.
Under ba kayo ng WWE?
Di sigurado no'ng audience kung totoo ba 'yon o scripted.
'Yon 'yong maganda do'n.
Wag mong sinasayang 'yong oras namin. Wag mong...
Ay, pambihira...
- Ano'ng ginagawa nila? Security! - Umakyat na kayo do'n!
Tumawag kayo ng security!
Sobrang gandang idea no'n.
Sobrang bumenta, kaya nagdesisyon si Vince na idemanda kami.
Idinemanda namin sila kasi viniolate nila 'yong intellectual property rights namin.
Mala-Razor Ramon 'yong pag-present nila kay Scott Hall.
Di nila sinabing Razor Ramon 'yong pangalan niya,
pero Razor Ramon na rin 'yon kahit di mo sabihing, "Hi, Razor Ramon."
Nagnanakaw ka.
Alam mo 'yon, di gano'n magpatakbo ng negosyo.
Pwedeng sa 'yo, pagnanakaw 'yon, sa iba, hindi, di ba?
Nakakatawa, kasi si Vince, biglang naging nakakaawang biktima.
Nagngangawa na siya na parang maliit na schoolgirl.
"Sinusubukan kaming pabagsakin ni big bad billionaire Ted."
Pag may resources ka na gaya no'ng kay Ted Turner,
at ginagamit mo 'yon sa masamang paraan
para magpabagsak ng family-owned business,
Tingin ko, oras na...
"Si big bad billionaire Ted,
tinatapakan 'yong maliit na family-owned business niya."
Nagtatangka talaga sila
na mamirata ng talent sa World Wrestling Entertainment.
"Pinirata nila 'yong mga talent namin."
Ginawa rin ni Vince 'yon kay Verne Gagne, sa AWA, at sa ibang territories.
Pumunta siya do'n sa territories, at nag-offer ng mas maganda sa mga talent.
'Yon mismo 'yong modus operandi ni Vince McMahon noong 1984 at 1985.
Nanguha siya ng stars sa ilang lugar ng bansa na iba ang nagpasikat
at inofferan niya ng mas malaking pera.
Pwede niyang gawin 'yon. Free enterprise 'to, e.
Pwede rin 'yong gawin nina Turner. Free enterprise 'to.
Isa sa mga sinabi mo, may mga pang-aapak na ginawa si Turner.
- Oo. - Ikaw ba...
Wala bang pagkakapareho 'yon sa ginagawa mo noon sa territories?
Wala. Uulitin ko, 'yong philosophy kasi ni Ted,
"Mang-apak tayo. Saktan natin 'yong kalaban."
Di ako gano'n. Gusto kong makipagkompetensiya.
Tingin mo, di nakikipagkompetensiya si Ted sa ginagawa niya?
Nakikipagkompetensiya.
Pero sabi mo, magkaiba kayo ng philosophy ni Ted.
- Tama. - Siya, nang-aapak.
Tama.
Magiging ipokrito ako sa iba pag sinabi kong,
"Di ako nang-aapak. Ginagawa ko lang 'yong pinakamakakabuti sa 'kin."
Pero pag may tumarget sa 'kin, tingin ko, wala silang karapatan.
Oo, may karapatan sila. Uulitin ko, madalas, 'yong mga sinasabi ko,
ibang-iba sa nasa isip ko.
Minsan, di 'yon naiintindihan ng mga tao.
Bilang businessman, dapat may public statements ka.
Di talaga 'yon 'yong nararamdaman mo,
pero...
pag ginawa mo 'yon, makokontrol mo 'yong pag-iisip mo.
Gagawin ni Vince ang lahat para maging successful siya sa business.
At noong Monday Night Wars, hinahamon kami ng WCW lumaban.
Maraming magsasabi na no'ng lumipat sa WCW sina Hall at Nash,
ayun na 'yong turning point.
Pero kung babalikan mo at ia-analyze talaga 'yong data,
at titingnan lahat ng nangyari,
'yong Bash at the Beach talaga 'yong nagpabago sa WCW,
kung sa'n 'yong Outsiders, magpapakilala na ng pangatlong member.
Sino kaya 'yon?
Andun ako no'n sa Bash at the Beach,
at lumipat mula WWE sina Scott Hall at Kevin Nash
para guluhin halos lahat.
Sila 'yong mga kontrabida do'n,
at sinasabi nilang meron silang pangatlong kasama.
Nandito siya, at handa na siya.
Ngayon, tinatanong na no'ng audience, "Sino 'yong Third Man?" Di ba?
Nandito na 'yong third man, pero wala siya sa ring.
Two versus two na sa malupit na takeover na 'to.
Lumalamang na sina Scott Hall at Kevin Nash.
Kaya papasok si Hulk Hogan para tumulong.
- Nandito si Hulk Hogan! - Tama ka d'yan!
Gulpihin mo sila, Hulkster!
No'ng sumulpot ako sa Bash at the Beach, nagtakbuhan sina Kevin at Scott.
Yes, sir! Gulpihin mo sila, Hogan!
Nagwawala 'yong mga tao. Dumating na 'yong hero.
Dumating na si Hulk Hogan... Hulk!
- Ano'ng ginagawa niya? - Diyos ko!
- Siya ba 'yong third man? - Siya nga!
Ano'ng nangyayari dito?
No'ng nag-leg drop na si Hulk kay Randy Savage,
literal na nagulat 'yong mga tao.
- Ano ba'ng nangyayari? - Oh my God!
Napakamakasaysayang sandali no'n sa sports entertainment,
dahil parang ang hirap isiping 'yong pinakasikat na babyface,
'yong pinakasikat na good guy sa history ng wrestling,
magiging kalaban.
- Damang-dama. - Nag-iiyakan 'yong Hulksters.
Di mo pwedeng gawing masama si Hulk Hogan. Di pwede 'yon.
Talagang matinding "pambihira" na moment 'yon.
- Buong buhay na pinagtrabahuhan. - Sinayang lang.
No'ng pinili kong maging kontrabida,
dalawa lang 'yon, ito na 'yong best moment ng career ko,
o sisirain nito 'yong career ko.
'Yon 'yong unang beses na may nagsabi sa 'kin na sobra na 'yon.
Baka gano'n na nga.
Ramdam mo 'yong tensiyon. Medyo tumahimik. Sabi ko, "Lagot."
Alam kong walang nakabantay sa ring kung sakaling mag-akyatan 'yong fans.
Noon, sanay akong umaakyat sila.
Ano 'yon? May fan na umaakyat.
Di siya nagtagal.
Sa ring, may mga taong nagbabato ng kung ano-ano, nagbu-boo, sumisigaw.
May mga umiiyak.
Never kong inakalang may mga magbabato ng kung ano-ano.
- Kay Hulk Hogan. - Kay Hulk Hogan.
'Yon 'yong pinakamagandang moment ng career ko.
Pag gusto mong makuha ang atensiyon ng audience,
minsan, ilalagay mo sila sa mahirap na sitwasyon.
At sobrang lakas na bigwas no'n sa wrestling fans.
No'ng ginawa nilang kontrabida si Hogan,
kahit kailan ba, naisip n'yo ring gawin 'yon?
Hindi. Sa isip talaga namin ni Terry,
papanatilihin naming mabait si Hulk Hogan, laging nand'yan para sa katarungan.
Napalampas ni Vince 'yong pagkakataon na pinakakikita sana siya.
Siya sana 'yong nag-transform kay Hogan na maging kontrabida.
Bawat basurang inihagis sa ring,
parang gold bar na maituturing para sa WCW.
No'ng naging kontrabida siya, sabi ko, "Wow." Ang galing niya do'n.
Nakalimutan ng maraming fans na masama ako
no'ng una akong pumasok sa WWE para maging tao ng tatay ni Vince,
kaya di 'yon 'yong unang beses ko sa gano'ng role.
Nag-transition ako sa masamang character na si Snidely Whiplash ng Hollywood.
Patahimikin mo 'tong mga 'to
kung gusto n'yong marinig ang sasabihin ko.
Sumulpot ako do'n, at nag-improvise ng promotion.
Ako lang mismo 'yong nagsasalita do'n.
Itong dalawang 'to, galing sa malaking organization sa north.
Ginawa kong halimaw 'yong organization na 'yon.
Pinayaman ko 'yong mga tao do'n.
Gusto kong dikdikin nang sobra si Vince
para mabigyang-diin ko na di pwedeng isa lang 'yong sisisihin.
Di lang isang tao 'yong gumawa nito. Di lang si Vince 'yong gumawa nito.
Di na makokontrol ng organization itong si Hulk Hogan ngayon, kapatid.
No'ng mga panahong 'yon, 'yong relasyon namin, personal
saka may halo ring business.
At kadalasan, pag 'yong business, di naging okay,
di rin nagiging okay 'yong sa personal.
Kay Vince, 'yong sa business, hiwalay sa mga personal na bagay.
Pero, may mga pagkakataong nasasaktan din ang tao.
Kay Hogan, personal 'yon.
'Yon 'yong time na...
nagbago na lahat.
New World Order of Wrestling ang maitatawag mo dito, kapatid.
'Yong Outsiders na storyline, naging nWo.
Ito ang nWo!
Handa man kayo o hindi, eto na kami.
Papasok sa eksena 'yong nWo para kontrolin 'yong WCW
at kukuha ng pinakabigating wrestlers para maghari sa WCW.
Ang nWo lang ang nag-iisang paraan.
Oo, storyline lang 'yon. Oo, characters lang sila.
Pero kung titingnan mo,
kahit saang anggulo, 'yong nWo brand, mas malakas sa WCW brand.
No'ng time na 'yon, astig 'yong WCW.
Meron 'yong astig na dating.
Nakikita kong "mas mababa na" 'yong WWE.
New World Order. Mapangahas 'yon. Bago sa paningin ng mga tao.
At kada linggong dumadaan, tinatalo na nila kami sa ratings.
No'ng naging kontrabida si Hulk?
Nag-switch.
Natalo nila kami sa ratings sa loob ng 83 weeks.
Ilan? Tuloy-tuloy na 83 weeks!
Tuloy-tuloy na 83 weeks! Eighty-three weeks?
Tama ba, 83 o 84? 'Yong podcast ko, 83 weeks 'yong pangalan.
Sa loob ng 83 weeks, dinudurog namin 'yong WWE.
Sobrang layo ng lamang namin, di na nakakatuwa.
'Yong consistent kaming nangunguna kada linggo, na-inspire kami no'n.
Kami 'yong may pinakamalakas na team, at mas magandang stories...
Di namin naisip na matatalo pa kami.
Di lang kami natatalo sa ratings, ginagawa pa kaming katatawanan.
Talagang inaapakan nila kami.
Giyera 'yon, at di ko alam kung magse-stay pa kami sa industry,
kasi tina-target kami ni Turner.
Dalawa lang 'yon, game ako o di ako magpa-participate.
So, no'ng nag-decide kaming targetin si Vince, game talaga ako.
May tanong ba kayo?
Anong organization ang pinakamalakas pagdating sa professional wrestling?
May time na isinuggest sa akin na sumali ako sa nWo,
at tama lang naman.
Ako si Eric Bischoff!
Ako kasi 'yong nagpapatakbo sa WCW. Kilala ako bilang presidente ng WCW.
- Si Bischoff 'yon! - Tingnan n'yo kung sino'ng nasa unahan!
Sino pa ba'ng dapat mag-take over bukod sa taong nagpapasuweldo?
Para sa taong 'to, gagawin ko ang kahit ano.
No'ng simula ng Monday Night Wars,
tingin ko, wala lang talaga kay Vince si Eric Bischoff.
Kay Vince, 'yong Monday Night Wars, sa pagitan nila 'yon ni Ted.
Pag binalikan mo 'yong mga interview dati,
Bukambibig ni Vince si Ted Turner.
'Yong wrestling org ni Ted...
Sinubukan ni Ted na i-shut down siya.
Ganito si Turner, ganyan si Turner.
Si Ted Turner...
Sinusubukan ni Ted angkinin 'yong World Wrestling Entertainment.
Sasabihin ba noon ni Vince McMahon,
"Uy, itong nagngangalang Eric Bischoff na never naging executive ng wrestling,
tapos mga isa't kalahating taon pa lang sa creative role,
tinatalo na ako sa ratings sa loob ng deretsong 33 weeks?"
Ang gusto niyang maging tingin sa competition,
sa pagitan 'yon ni Ted Turner na billionaire media mogul
at ng simpleng si Vince McMahon.
Napaganda no'n 'yong image ni Vince, naging nakakaawang bida siya,
na siya namang gusto talaga ni Vince.
Naaalala mo 'yong unang beses na nakilala mo si Eric Bischoff?
Di ko alam na... Well, actually, di ko na-realize 'to,
pero mga ilang taon bago 'yon, pumunta si Eric sa WWE
para mag-audition bilang television announcer.
- Sino ang hero mo, Eric? - 'Yong hero ko?
Si Hulk Hogan talaga.
Ang idol, ang alamat, ang legend.
Di ako nakuha. Sobrang na-disappoint ako.
Nagsisi ka ba na di mo siya kinuha no'ng nag-apply siya sa inyo?
- Na di ko siya kinuha? - Oo.
- Hindi. - Wala kang pinagsisihan?
Parang wala naman akong pinagsisihan sa buong buhay ko.
DALAWANG SALITA, McMAHON HALIKA DITO
Ginawa ni Eric ang lahat ng makakaya niya, na gagawin din ng iba,
pero kung tutuusin, lahat naman ng ginawa nila,
galing lang naman talaga sa WWE,
kasama na 'yong pagkuha ni Turner sa mga talent na kami 'yong nag-build.
No'ng time na 'yon, gusto kong kumapit sa isa sa stars ko.
So nakipag-deal ako kay Bret.
Lumipad siya pa-Calgary, pumunta sa bahay, at nag-offer siya
ng 20-year contract.
Utang ko 'to sa WWE fans ko. Di ko iiwan ang WWE habambuhay.
Ayos!
Pagkapirma ko, sabi ko, "Di magiging maganda 'to. Masakit sa ego."
Pangit na business move 'yong pag-retain ko kay Bret.
"I-retain ko dapat si Bret.
Hindi, tangang Vince, di kailangan. Mag-build ka na lang ng bagong stars."
So ngayon, may malaking kontrata na, pero di bumebenta.
So, pinuntahan ko si Bret. Sabi ko, "Bret, ganito, di ko afford bayaran
'yong ibinabayad ko sa 'yo."
Kinuha ni Dad 'yong kontrata ni Bret at ipinakita sa kanya 'yong mga butas.
Sabi ni Dad, "Pwede mong gamitin 'to para makapag-negotiate ka
ng mas magandang deal sa WCW."
AALIS NA SA WWE SI BRET HART
Lumipat sa kabila si Bret. Malaki 'yong natanggap niya do'n.
Si Bret Hart 'yong WWE champion no'ng time na 'yon.
'Yong inexpect lang ni Dad,
gagawin ni Bret 'yong tama, business-wise, kasi aalis naman na siya
at matatalo kay Shawn Michaels.
Alam mo 'yon, may property ng WWE sa bewang mo Bret.
Di 'yan sa 'yo. Di mo napanalunan 'yan, ibinigay sa 'yo 'yan.
Di kita hahayaang lumipat kay Turner, na suot 'yang WWE championship belt.
Di naman tama 'yon.
Iba 'yong naiisip ni Bret.
'Yong tingin ng lahat, iwan niya dapat 'yong title sa iba, bago siya umalis.
Tingin ko, okay lang sa kanya na matalo siya sa match.
'Yong di okay, sa akin siya matatalo.
No'ng time na 'yon, gago talaga si Shawn.
'Yon ang totoo.
'Yong away sa pagitan nina Bret at Shawn, totoo 'yon at walang halong biro.
Pakiramdam namin ni Bret, parang pinagkakakitaan ni Vince at ng WWE
'yong real-life na gusot sa pagitan namin.
'Yong dalawang magaling na performer, sina Shawn at Bret, di sila magkasundo.
Nagsimula nang mag-film ng shooting promos si Shawn.
Iniiba nila 'yong script at nagsasabi ng mga personal na bagay.
Tinraydor niya ang World Wrestling Entertainment.
Bakit?
Para mas kumita siya.
Katagalan, malalaman mo kung ano'ng magti-trigger sa tao,
at wala akong pakialam, sinubok ko ang pasensiya niya.
Ano ako, e... Eto, a. Loko-loko ako no'n.
Ilang beses ko nang muntik masuntok si Shawn.
Kahit na nitong mga nakaraan, may "sunny" days kayo no'ng babae, 'tol...
'Yong sabihin mo sa national TV na nakikipag-sex ako kay Sunny
kahit kasal ako,
sumosobra ka na no'n, kasi dinadamay mo na 'yong pamilya ko.
Talagang pinepersonal mo na ako, at di 'yon katanggap-tanggap.
Ano 'yong opinyon mo no'n do'n?
'Yong naiisip ko no'n, okay 'yon mapanood sa TV.
Survivor Series, inihahatid live ni Milton Bradley...
So nagkaro'n kami ng huling match sa Montreal.
"Bret, gusto kong ipasa mo ang belt kay Shawn ngayon,
kasi kailangan namin ng papalit sa 'yo."
Tapos, sabi ni Bret, "Di ko gagawin 'yan.
Lalo pa't sa Canada."
Nagkaro'n kami ng pag-uusap sa phone nina Shawn at Vince.
Sabi ni Vince, "Di gagawin ni Bret. Ayaw niyang pumayag."
Di ko na maalala 'yong detalye, pero sabi ko,
"Lintik. Kung ayaw niya, aksiyonan mo."
Nakilala ko si Vince no'ng 23 ako.
Mas matagal ko pa siyang nakasama kaysa sa sariling tatay ko.
Pag tungkol do'n, nagiging emosyonal ako kasi...
nahirapan siya nang sobra dahil sa 'kin.
Ilang taon akong nag-struggle nang sobra, pero tiniis niya 'yon.
Para sa 'kin, deserve niyang masuklian do'n.
Dahil do'n, nasa kanya ang loyalty ko.
Tumingin lang siya sa 'kin at sinabing, "Shawn, ito 'yong gusto ko,"
at ginawa ko na.
No'ng gabing 'yon, ayaw niyang aalis si Bret Hart sa venue na 'yon
na suot 'yong championship belt, at sinigurado ko 'yon.
No'ng araw ng event, sinabihan akong sa schmoz matatapos 'yon.
Lahat, sasali. Walang ide-declare na winner ng match,
at saka namin iisipin 'yong gagawin namin pagkatapos.
'Yong schmoz, pagrarambulan 'yon ng maraming wrestlers,
at ipapatigil ng referee 'yong match.
Walang mananalo o matatalo. Okay ako sa gano'n.
Pero matagal nang dinadaya ng WWE 'yong wrestlers sa iba't ibang paraan.
Nalaman ko 'yong kay Wendi Richter kaya wala na akong tiwala.
Di ko inaalis ang tingin ko kay Shawn.
Kung gusto niyang totohanin namin 'yong laban, pwede naman.
Lalabanan ko siya hanggang kamatayan.
- Ilag! - Ayan na si Shawn Michaels.
Kung papanoorin mo 'yong match, ang ganda no'n.
Dalawang mortal na magkaaway kung saan lahat, pwede. Walang rules.
Ang nangyari, nag-sharpshooter sa 'kin si Shawn,
na finishing move ko, kaya lang, mali siya ng pagkaka-execute.
Kung mapapanood n'yo, itinama ko siya habang ginagawa niya 'yon.
Inayos niya 'yong pagkaka-execute, at ibinaliktad niya ako.
Nakikita ko si Vince na sinisigawan 'yong timekeeper.
Sinisigawan ko 'yong timekeeper, "Mag-bell ka na,"
kahit na never nag-tap out si Bret.
Di siya nagbe-bell. Natulala siya. Sabi niya...
Tapos, nagagalit na si Vince sa kanya, "Sabing mag-bell ka na!"
Bell na! Mag-bell ka na!
Tumunog 'yong bell. Sa headset, sumisigaw ako. "Bakit ka nag-bell?"
Ay, lintik!
Ramdam ko 'yon.
Nagiging malinaw na sa 'kin. Ginawa nga nila. Tinraydor ka nila.
Gusto kong pumunta sa ringside para malaman niya kung ano'ng nangyari.
Binawi ko 'yong pag-aari ko.
Obviously, di natuwa si Bret do'n.
Pag may match ka na gaya no'ng sa 'kin, makakaipon ka ng konting laway sa bibig.
Medyo lumapit ako, at dinuraan ko siya sa mukha.
Tumama sa kanya, bullseye.
Sa mata ko talaga.
Kadiri 'yon, pero sa isip ko, "Pambihira, pa'no niya nagawa 'yon?"
Tapos, pinagbabasag ko lahat ng monitors, at pinagdudurog ko lahat sa sahig.
Sobrang gulo no'n.
Nagsulat si Bret ng "WCW" sa hangin.
Mahirap para sa mga tao na isipin kung ga'no katindi 'yong galit mo
pag tinraydor ka nang gano'n sa national television
at pinagmukha ka talagang tanga.
Talagang pinapakalma ako no'ng kapatid kong si Owen.
Sabi niya, "Di tama 'yong ginawa nila. Mali 'yon.
Tinitingala ka ng lahat ng nasa dressing room."
Mga gano'n. No'ng time na 'yon, talagang kino-comfort niya ako. Tapos...
Ibinigay ko gabi-gabi kay Vince McMahon 'yong 100 percent ko sa loob ng 14 years.
Nabugbog ako para sa kanya, tiniis ko 'yong 161 kph na tama ng turnbuckles.
Siya 'yong naging kasama ko pag umaga ng Pasko, imbes na mga anak ko.
Never akong umabsent sa show. Ibinigay ko sa kanya lahat ng meron ako.
Wala na akong maibibigay pa sa iba. Naibigay ko na kay Vince McMahon.
Di nag-matter 'yong mga 'yon no'ng tinraydor ako ni Vince sa Montreal.
No'ng bumalik ako sa dressing room, handa na ako no'ng patayin siya.
'Yong gulpihin siya hanggang sa mamatay.
Shawn, wala kang alam do'n?
Wala talaga. Di ko alam 'yon. Promise talaga.
Agad-agad siyang lumapit. Sabi niya, "Alam mo ba 'yon?"
Sabi ko, "Promise, hindi."
Sobrang tigas ni Vince.
Kinailangan naming mangako na di namin sasabihing may alam kami.
Sabi niya, "Wala akong pakialam sinuman ang magtanong, magsinungaling kayo
at sabihin n'yo, 'Wala akong alam. Si Vince McMahon 'yong nag-decide.'"
- Isinusumpa ko sa Diyos, wala akong alam... - Sige, balang-araw, paparusahan ka Niya.
Nagkakagulo sa likod. Kahit saan, lahat ng tao, umaalma.
Tandaan mo, Hunter, balang-araw, babalik sa 'yo 'yong ginawa mo.
Naaalala ko, sobrang...
nainis ako na gano'n 'yong ginawa nila.
Tingin ko, nagpa-panic na si Vince no'n.
"Para matigil na agad 'tong rebelyon, ano'ng pwede kong gawin?"
Pakiramdam ko, di ko maipaliwanag, e, na dahil sa bond namin ni Bret,
para bang may utang ako sa kanya,
kasi sa paningin niya, tinraydor ko siya.
Sabi ni Vince, "Gusto niya akong sapakin, at utang ko sa kanya 'yon."
Nai-imagine ko siyang pumapasok sa locker room na 'yon sa Montreal.
Galit na galit lahat at emosyonal.
Umalis ako do'n, kasi ayokong makitang masuntok si Vince.
Finally, tumayo si Bret, naglakad siya sa room.
Nagkaharap sila.
Lumapit ako sa locker room niya, nakababa 'yong mga kamay ko.
Sumuntok si Bret. Sinuntok niya ako nang sobrang lakas.
Sa sentido mismo.
Walang, "Bibigyan ako ni Vince ng pagkakataon."
Di ko alam kung sa'n nila napulot 'yon, kasi malaking kalokohan 'yon.
Hinarap namin ni Vince ang isa't isa,
at nagbuno talaga kami na parang wrestling match.
Lahat, nakahanda nang sugurin ako no'ng hawak na namin ang isa't isa.
Tanda ko, sabi ko, "Pwede ko lang siyang matamaan,
ng kahit isa siguro, pag nag-uppercut ako."
Sumuntok ako pataas sa gitna ng mga braso ni Vince,
alam mo 'yong may bell kang hahampasin, tapos aangat?
Hanggang ngayon, di ko pa rin alam kung pa'no nakalusot 'yong suntok.
Bumulagta siya na parang starfish.
- Pinatulog ko siya. - Proud ako sa 'yo.
Andun sila.
- Nilakasan ko talaga. Pinatulog ko. - Natatakot ako.
'Yon na 'yata 'yong pinakamagandang nagawa ko, at deserve niya talaga 'yon.
Nagulpi talaga nang sobra si Vince.
Nagkaro'n siya ng malaking black eye.
No'ng gabing 'yon, iika-ika ako.
Para bang, oh my God, may nakikita na akong stars sa ulo ko, e.
Naalog talaga 'yong ulo ko.
Ang bigat sa loob. Naawa ako kay Bret. Naawa din ako kay Vince.
Di 'yon gustong gawin ni Vince, pero kailangan, para sa business, at...
'yon 'yong gagawin niya lagi.
Montreal Screwjob 'yong naging tawag do'n,
at hanggang ngayon, wala akong pinagsisihan do'n.
Naging malinaw na 'yong mga bagay, at sobrang nag-iba na 'yong tingin ko
sa industry.
'Yong Montreal Screwjob, 'yon 'yong pangyayari noon
kung saan makikita mo na 'yong pagbabago.
Alam mo 'yon, parang gumagalaw na land mass.
Di mo nakikita. Lilindol nang malakas, tapos gagalaw. Sasabihin mo, "Ayun."
Nag-shift at nagkaro'n ng malaking pagbabago.
'Yong event na nangyari sa totoong buhay,
'yong away nila ni Bret, at 'yong kasunod na kontrobersiya,
nagbigay-buhay sa isang Mr. McMahon character
na naging isa sa mga pinakakinainisang character
at sa mga pinakaminahal na character ever.
Kadalasan, sa gitna ng kaguluhan, nabubuo 'yong magagandang idea.
Ito na ba 'yong, kumbaga, huling chance ng World Wrestling Entertainment?
Kabaliktaran yata. Nagsisimula pa lang tayo.
Nagsalin ng Subtitle: John Vincent Lunas Pernia