World Wrestling Entertainment Kadınlar Şampiyonu
Wendi Richter!
Wendi Richter şampiyondu ve bir süre her şey yolunda gitti.
Ama hatırladığım kadarıyla Wendi bir sorun hâline geldi.
Profesyonel güreşteki her kadın kemerimi istiyor ama ben de istiyorum ve...
Şampiyonluğu başkasına devretme zamanı geldiğinde
buna direndi.
Ama sonuçta eğlence sektörü bu. Bir senaryo yazıyorum.
"Şampiyonluğum sende. O bana ait, sana değil."
"Ondan vazgeçmeyeceğim" dedi.
"Pekâlâ.
Ben de vazgeçiririm."
Bu karşılaşma, kadınlar şampiyonluğu için.
Seyirci bir maç bekliyor.
Seyirci karşılaşma beklerken birini kovmazsın
çünkü halka haksızlık olur.
Babamın dediği gibi maçı ringe taşırsın ve orada halledersin.
Zil çaldı ve ünvan maçı başladı.
Maç ringdeydi, şampiyonluk Wendi'deydi.
Gayet basitti.
Maçta bir noktada Wendi kaybedecek.
Hakeme "Üçe kadar say" dedim.
Yere kilitliyor. Güzel uyguladı.
Vay be, ucuz kurtuldu.
Bu neydi?
Hakem "Bir" dedi, ben omzumu kaldırdım.
Omuzlarım mata değmezken bile "iki, üç" diye saymaya devam etti.
Wendi Richter ünvanını kaybetti.
Çok acı verici bir geceydi.
Hayallerim tamamen yıkılmıştı.
Küçük düşmüştüm, hem de televizyondaydık.
Umurumda bile değildi.
Seyirci ayaklanıp "Aman tanrım, sayarken haksızlık oldu" mu diyecekti?
Buna cevabım şu olurdu, hayat bazen adil değil
ve ben adil dövüşmem.
Güreşte bir laf vardır, "Kişisel bir şey değil, iş bu."
Bence Vince McMahon da öyle. O bir iş adamı.
Wendi maçtan sonra geri geldi.
Bana baktı, başını eğdi ve çıktı. Wendi'yi son görüşüm oydu.
Ama benim için kişisel bir şey değildi.
İş bu ve işimiz için yapmayacağım hiçbir şey yok.
VINCE McMAHON
3. BÖLÜM: KAZIK
Vince McMahon, steroid satma davasındaki ikinci haftasına
boyunluk takmış bir hâlde ve gülümseyerek geldi.
Eski bir numaralı yıldızı Hulk Hogan bugün McMahon'ı gölgede bıraktı.
Karakterin ardındaki adam taytını çıkarıp ABD Bölge Mahkemesi'nde ringe atlayacak
ve eski patronu Vince McMahon aleyhinde dokunulmazlıkla ifade verecekti.
Savcılığın McMahon'a karşı açtığı komplo davasında günün maçı buydu.
Tanıklık etme vaktim geldi. Mahkeme salonunda yürüdüm.
Ben geçerken Vince McMahon orada oturuyordu
ve o zamanlar fena kavgalıydık.
Federaller bunun Vince'e çamur atıp güreş dünyasını ele geçirmem için
harika bir fırsat olduğunu düşünüyordu.
Gidip ifademi verdim ve sanıyorum ki epey şok oldular.
Çapraz sorguda savunmadan güçlü bir hamle.
HOGAN'IN İFADESİ
"Bay McMahon steroid kullanmanızı emretmedi mi?" "Asla."
"Kişisel tercihiniz miydi?" "Elbette."
"Güreşçilerin steroid alması gerektiğini ima etti mi?" "Asla."
Vince'le son konuşmalarımdan birinde, ki konuşmayalı aylar olmuştu,
dediğim son şeylerden biri,
"Birlikte çıkar, birlikte batarız. Bunu unutma" olmuştu.
Hükûmet, Hulk Hogan'ın tanıklığına şaşırmıştı, onu söyleyeyim.
Savcıların yüzlerini görebiliyordum.
"Bunu beklemiyorduk" der gibiydi. Çünkü Hogan, Vince'e arka çıktı.
- Hükûmet ne diyeceğini biliyor muydu? - Hayır, söylemedim.
"Ne dememi istiyorsanız onu diyeceğim" dedim.
Duymak istediklerini söyledim ama kararım belliydi.
Doğruyu söyleyecektim.
O steroid satmadı.
İnsanlara kullanmalarını söylemedi. Hakkında söylenenler yalandı.
Kurnazlık etti.
Devlete bir noktaya kadar istediğini verdi ama asıl istediğini vermedi.
Birinin "Vince McMahon bana 'Steroid al' dedi" demesini istediler.
Beni bile aradılar. Vince aleyhinde ifade vermemi istediler.
"Vince steroid almaya teşvik etti mi?" "Hayır, onu tanımadan önce de alıyordum."
Almamıza izin verdi, onu söyleyeyim ama bize steroid satmadı.
Sağduyuya ve steroid kullananların ana maçta güreşenler olmasına dayanarak
steroid almak için güçlü bir baskı vardı
ama Vince'in bana veya başkasına steroid kullan dediğine hiç şahit olmadım.
Vince birine gidip "Hey sen, steroide başla" demezdi.
Ama steroide başlayacağını düşünerek "Daha sıkı spor yap" der miydi?
Kim bilir?
Tamamen masumdum.
Sebepsiz yere peşime düştükleri gerçeğini değiştirmedi.
Hâliyle endişeliydim.
Özgürlüğüm söz konusuydu.
Hüküm açıklanacakken insan içinden bir "Siktir" diyor.
Unutulmayacak bir andı.
Hayatımın değişmek üzere olduğu bir andı.
WWE başkanı Vince McMahon
karar açıklanırken hafif bir rahatlama ifadesi gösterdi.
Karar açıklandı. Suçsuz.
Hayranları mahkeme salonunda tezahürat yaptı.
27 yıllık karısı Linda onu duygusal bir şekilde kucakladı.
Oradaydım. Karar açıklanınca...
...bir rahatlık hissettim.
O dava görülmemeliydi çünkü onu suçlu bulacak delil yoktu.
Ben Vince McMahon...
Bence Vince'i kötü adam olarak gördükleri için dava görüldü.
Bir muhabirsen bu işin peşine düşebilirdin.
Ama onu mahkemeye çıkaracaksan elinde bundan fazlası olmalıydı.
World Wrestling Entertainment'ın olayının ne olduğundan şüphe eden varsa
bence artık her şey açıklığa kavuştu.
Linda "Steroid sorunu olmadığı kanıtlandı" demişti.
Hayır. Bu dava, tanıklıklarla adamlarınızın çoğunun
ve en büyük yıldızlarınızın steroid aldığını kanıtladı.
Kanıtlanan şey buydu.
Onu iyi adam gibi göstereceklerdi ama Vince kötü adamdı.
Hüküm giymedi, giymemeliydi de ama iyi adam da değildi.
Bir şey öğrendim mi, bilmiyorum.
İş hakkında öğrendiğim tek şey şu, hükûmetteki bazı insanlar berbat.
World Wrestling...
Vince bu davada kendini kurban gösteriyor.
Bence suçsuz bulunmasına şaşırmamalı.
Suçlu bulunması gerektiğini ima etmeye çalışmıyorum.
Ama Vince'in ekibinin kazanmak için yaptıklarının söylentileri, raporları var.
Tanıklarla iletişime geçme, para ödeme, jüriye fesat karıştırma.
Bunlar Vince'i kendini göstermek istediği profilden
çok daha farklı şekilde gösteriyor.
Bizimle kalın...
Duruşmadan, tüm bu skandallardan sonra
Vince muhtemelen kendini yenilmez hissetti.
Ama durum öyle değildi.
Sonuç ne olursa olsun, bu dava, işi büyük ölçüde etkiledi.
Paraya sıkıştık ve işler korkunç bir hâl aldı.
Bazı yöneticiler ayrıldı. Onları suçlayamam.
Ayrılmamış olmalarını ister miydim?
Elbette.
Çünkü işi bırakmaları şirketi zora soktu.
O dönemde şirket bocaladı.
Para kaybettikleri yıllar oldu. Gelirleri düştü.
Çok büyük mali sıkıntı içindeydiler.
Şirkette katılım çok azaldı. Kapalı gişeler olmuyordu.
İşler Hulk Hogan'ın zirvede olduğu zamanki gibi değildi.
Vince'in aradığı şey
WWE'nin yüzü olarak Hulk'un yerine geçecek birisiydi
ve o kişi Lex olabilir dedi.
Amerikan malı! Lex Luger!
Tüm kaynaklarımızı Lex Luger'a yatırdık ve müthiş olacağını düşündük.
Lex Express görüntülerini izleyelim.
Lex iyiydi ama Hulk Hogan'ın yanına yaklaşamazdı.
Ben de biliyorum, sen de biliyorsun, herkes biliyor...
Lex'in seyirciyle bağ kurma becerisi yoktu.
Lex sadece Hulk Hogan'ın yerini doldurmaya çalışan adamlardan biriydi.
Hulk Hogan'ın yerine biri lazımdı
ve kayadan kılıcı çeken kişi Bret Hart oldu.
Bret!
Hakla onları şampiyon.
Yeni Nesil, yeni bir dönemdi. Yeni yıldızlar vardı, Bret Hart vardı.
WWE'de bir sürü değişiklik oldu.
Razor Ramon vardı.
Her yerinden maçoluk akan tek bir adam var.
Kevin Nash vardı.
Yeni Nesil hayatta!
Shawn Michaels vardı.
Ben The Heartbreak Kid, Shawn Michaels'ım. Ben tarih yazan adamım.
Hogan döneminin artık bittiğini anlayınca
her şey bir soru işareti oldu.
Her şey herkese açıktı.
Soyunma odasındakilerin çoğu daha umutluydu
çünkü hepimiz ilerleyebilirdik.
Hulk artık yok. Yerine kim geçecek?
Zihniyet buydu.
O boşluğu doldurmak isteyen bir sürü kişi de vardı.
Ben ve Undertaker gibi Yeni Nesil'deki adamlar
belki de gelmiş geçmiş en iyi birkaç güreşçiydik.
Yeni Nesil'in lideri olduğum için gurur duyuyordum.
O zamanlar omuzlarımızda çok fazla yük vardı
ve en güvenilir adam bendim.
Bret Hart bir otelde reşit olmayan bir kızla basılmazdı
ya da çantasından bir kilo kokain çıkmazdı.
Bana kalırsa tevazu katıyorsun.
Vince de "Seni uzun süre şampiyon yapacağız" dedi.
"Biz bu sorunlarla uğraşırken sen de işi yürütürsün."
Bret, Hart ailesinin bir ferdi ve o aileden birçok güreşçi çıktı.
Çok ilginç bir aile.
Bret çok karizmatik değildi. Biraz öyleydi ve o da yetiyordu.
Birkaç dokunuş yapmamız gerekti.
Tüm bunlar olurken
Ted Turner güreşçileri çalmaya başladı, bir de onunla uğraştım.
Ted, çek defterini açtı ve orada çalışanlara şöyle dedi,
"İstediğinizi yapın. Bunu gerçekleştirin yeter."
WCW, WWE'den farklıydı çünkü orada çok daha fazla para vardı.
İlk girdiğimde çılgın anlaşmalar yaptım
ve bu, güreş sektöründe ölüp cennete gitmek gibiydi.
Onlara teklif ettiği para burada kazandıklarından çok daha fazlaydı.
Yani birçoğunun ayrılıp Ted'in şirketine katılması mantıklıydı.
Ne yapacaksın peki?
Hulk Hogan'dan kısa süre sonra bir anda Randy Savage da boş kaldı.
Maalesef Randy Savage
World Wrestling Entertainment'la sözleşme imzalayamadı...
Sıradaki yıldız oydu.
İşte o zaman ivme kazandık gibi gelmeye başladı.
Hulk ve Randy'nin katılmasıyla artık WCW'ya daha farklı bakılıyordu.
Bir gün Ted Turner'la görüştüm
ve "Eric, WWE'yle yarışmamız için ne gerekiyor?" diye sordu.
Dedim ki, "Ted, Monday Night Raw pazartesi akşamı altın saatlerde çıkıyor.
Bizse cumartesileri Doğu saatiyle 6.05'te, Pasifik saatiyle 3.05'te çıkıyoruz.
Yarışamayız."
Tereddüt bile etmeden
Ted, TNT'nin başkanına baktı ve dedi ki,
"Eric'e TNT'de her pazartesi iki saat ver."
Resmen şok olmuştum.
İyi bir fikir gibi geldi.
Uzun süredir işin içinde olduğumuzu gösterir en azından.
Vince bize uzun süredir hammerlock yaptı,
beklenmedik yumruklar attı, bizi dövdü, üstümüze atladı, bizi ezdi,
kafamızın üstünde sandalye kırdı, tüm o güreş hareketlerini yaptı işte.
Ben de onunla bir boy ölçüşelim ve ne olacağını görelim dedim.
Onunla ringe gireceğiz.
Bizimle yarışacaklarını duyduğumda "Eyvah, başımız dertte" dedim.
Bunu sonu iyi olamazdı.
Belki de bizi işsiz bırakacaktı.
WCW Monday Nitro'nun açılış gecesinde
hepiniz aksiyona tekrar hoş geldiniz...
Artık elimde Nitro vardı.
Sürprizler yaratmanın bir yolunu bulmalıydım.
Ne eşleşme ama!
Onun burada ne işi var?
İlk programlarına Lex Luger'ı çıkardılar.
Pazar gecesi bizim canlı etkinliğimizdeydi,
ertesi gece Nitro'ya çıktı.
Bir dakika!
Büyük bir sürprizdi. Herkes şaşırdı.
Burada ne işin var Luger?
Lex çıktığında şok olan sadece seyirci değildi,
WWE'dekiler de şok oldu çünkü hâlâ onlarla anlaşmalı sanıyorlardı.
Ama değildi.
Zamanlama açısından tesadüfiydi çünkü Lex Luger, WWE'den bıkmıştı.
Orada mutlu değildi.
Dedim ki, "Lex, olay şu. Anlaşma yapacağız.
WWE dâhil kimseye söylemeyeceksin. Sadece işini yapacaksın."
Buraya gelmemin tek sebebi...
Evet, utanç vericiydi. Çok utanç vericiydi.
Vince'i öfkelendirdi.
Çok güzel bir şeydi.
- Lex Luger, sen iyi bir adamsın. - Teşekkürler.
Onlarla sadece el sıkışırdım ve sözleşme işi biterdi.
El sıkışırdık ve yıllarca çalışırdık.
Ted'in inanılmaz servetinden dolayı bu sistem artık işlemiyordu.
"Vay be, harbiden çok acımasız" diye düşünüyordum.
Çünkü bu güreşçileri getirmişsin, onları büyütmüşsün,
sonra bir anda çekip gitmişler.
Bize üstünlük sağlamışlardı. Orası havalıymış gibi görünüyordu.
WCW yeni, havalı, farklı olduğundan insanlar WCW'ya gitmek için
WWE'den ayrılıyormuş gibi görünüyordu.
Eric amansızdı.
Kesinlikle gidişatı belirledi. Niyetim de buydu.
Yaptıkları işi onlardan iyi yapamazdım. Peki ne seçenek kalıyordu?
WWE'den farklı olabileceğim her şeyin listesini yapmaya başladım.
İlk olarak, onlarınki bant yayındı.
Tamam. Benimki canlı.
Nitro'da canlı yayındayız!
Ergenlere ve çocuklara hitap ettiklerinden çizgi film gibiydi.
Daha gerçekçi olacağım.
Karakterlerim yaşça daha büyük bir kitleye hitap etsin istedim.
Hikâyelerim daha gerçeğe dayalı olsun istedim.
Uçağımı buraya indirmeye çalışmayacaktım. Uçağımı oraya indirecektim.
Nitro'nun olacakların belli olmadığı
bir güreş şirketi olarak tanınmasını istiyordum.
O andan sonrası büyük bir savaş olacaktı
çünkü Vince'in rakiplerine nasıl baktığını bilirdim.
Onları yok edip yemek isterdi.
Herkese merhaba! Hoş geldiniz! Canlı yayındayız!
Biz programlarını kayda alan ve sadece zırlayan
bazı organizasyonlar gibi değiliz.
Artık canlı yayınım vardı. Rakibimin yapamadığı şeyleri yapabilirdim.
Bu da bana taktiksel olarak büyük avantaj sağladı.
O dönem Monday Night Raw hâlâ kayda alınıyordu
ve kayıtlardaki sonuçlar halka açık oluyordu
çünkü arenada beş, altı veya yedi bin seyirci oluyordu.
Bizim programı şu cümlelerle açardım, "Canlı yayındayız.
Her an her şey olabilir. Diğerlerinden farklıyız."
"Hatta onu izlemeyin bile. Şunlar olmuş" da derdim
ve sonuçları söylerdim.
İçinizden kumandayı alıp rakibimize bakmak geliyorsa
zahmet etmeyin.
Shawn Michaels rakibini yenmiş.
Bu kanalda, aksiyonun olduğu yerde kalın.
Sonuçları açıklıyorlardı. Bir süre için canımızı sıktı.
Bizi çok kızdırırdı.
Hep böyle küçük şeyler çıkarıyorlardı ve...
Sürekli bize taş atıp duruyorlardı.
WWE izleyicisini kızdırmak istiyordum.
Çünkü yeterince kızdırırsam
gelecek hafta yapacağım alçaklıkları görmek için bizi izlerlerdi.
Bizi kızdırmak için yaptıkları bir sürü şey vardı
ama ben kızdığımda
çok daha fazla odaklanırım.
Hulk ve Randy gibi Vince'e yakınlığını bildiğim herkes
"Vince asla elini açık etmez" diyordu.
Elini açık etmez.
Asla etmemiştir.
Açık etmek, hislerini göstermek demekti.
Zorlandığını size göstermez.
"Elini açık etme. Rekabeti kabullenme."
Onlar öyle dedikçe ben de "İzleyin de görün" diyordum.
Eric eski kadın şampiyonumuzu bizim kemerimizle çıkarır
ve canlı yayında kemeri çöpe attırırdı.
Çok can sıkıcıydı.
"Tanrım. Bize daha ne yapacaklar?" diye düşünüyordum.
Reaksiyon vermesi için ona saldırmaya devam ediyordum ve verdi.
Milyarder Ted. İlk olarak...
Milyarder Ted skeçleri başladı.
Elini açık ettiği ilk an oydu.
Sonunda reaksiyon vermişti, yani dengesi bozulmuştu.
Neden WWE'yi satın alamıyorum ki?
İlk gördüğümde "Şunu kaydedelim. Ted'e göstermem lazım" dedim.
Ted'e götürdük ve gülmekten yarıldı.
Çok komik buldu.
Bu da Hulkster.
Sadece onlarla alay ediyorduk ama sonra Kay Koplovitz bunu yayından kaldırdı.
Hiç hoş değildi.
Turner'la rakip olduğumuz hâlde gerçekten hiç hoşlanmamıştık.
Yayın kimliğimize uygun değildi. Kanalımızla çizdiğimiz profil bu değildi.
Kay Koplovitz bizi durdurdu çünkü Ted'le arkadaştı.
Arkadaşız. Dostane bir rekabet denebilir.
USA Network bunu durdurmamızı istedi çünkü Turner'ın organizasyonundakiler
çizgiyi aştığımızı, lityum kullandığından bahsettiğimizi falan söyleyerek
onları rahatsız ediyordu.
Lityumum nerede Jane?
Geriye dönüp bakınca keşke yapmasaymışız diyorum.
O seviyeye düşmemeliydik ama yaptık işte.
Razor Ramon ve Diesel'ın da bizden ayrılacağını
o zaman anladım.
Çünkü Razor ve Diesel'dan da bir skeç istedim ama çekmediler.
"Neden yapmıyorsun?" "İstemiyorum."
"Oraya mı gidiyorsun?" "Hayır."
Scott Hall "Razor Ramon" ve "Diesel" Kevin Nash'le
uzun bir konuşma yaptım.
WCW'ya gitmeyi istemiyorlardı.
Ama aynı zamanda aynaya bakıp şunu da fark etmeleri gerekiyordu,
"Bir dakika. Maddi tarafını düşünürsek oraya gitmem ailem için daha iyi."
Tüm mesele para ve takvimdi. Daha çok para, daha iyi takvim.
Scott ve Kevin WCW ile anlaştığında
profesyonel manada onlar adına çok sevindim.
Ama kişisel olarak biraz üzüldüm çünkü dostlarımı özleyecektim.
Sahne arkasında arkadaşlar olarak kurduğumuz bir grup vardı. "The Kliq."
Kevin Nash, Scott Hall, Shawn Michaels ve ben.
The Kliq meşhur bir şeye dönüştü.
Televizyonda hiç gösterilmemiş olmasına rağmen herkes bizi biliyordu.
Sonra Diesel ve Razor Ramon'un son gecesi geldi.
Televizyon yayını yoktu, canlı bir etkinlikti.
O günün erken saatlerinde Shawn, Vince'le konuşup
gece biterken onlara saygılarını sunmak istediğini söylemiş
ve Vince bir şeyler yapılmasına izin vermişti.
"Senin için önemli mi Shawn?" diye sordu.
Evet, dedim. "O zaman benim için de önemli. Yap" dedi.
İkisi de ayrılıyordu. Tamam dedim ve izin verdim.
Kevin ve Shawn bir kafes maçında birbirleriyle güreşiyorlardı.
Maçın sonuna geldiler ve hepimiz kafese girdik.
Büyük bir sarılma anımız oldu.
Seyirciyi selamlamak gibi bir şeydi.
İşin eskilerinden biri olarak
bence rakiplerin bunu yapması kutsala hakaret gibiydi.
Herkese şunu demiş oldular, "Gösteri bitti millet.
Biz birbirimizi çok severiz. Her şey güzel."
Ben de o gece Garden'daydım.
Onları izlerken "Bu da ne?" dedim.
"Bunu yaptıklarına inanamıyorum. Babam delirecek."
Bir yanım bunu biraz güzel bulmuştu ama ne kadar yanlış olduğunu biliyordum.
Benim yaşımdaki herkes için güzeldi.
Ama daha yaşlı nesil olan yapımcılara ve güreşçilere göre
bu büyük bir günahtı.
O gece orada değildim ama şirketin bünyesindeydim.
- Konu hakkında düşüncelerim vardı. - Nedir onlar?
Hoşuma gitmemişti.
O gece güreşi öldürdüler.
Güreşin gerçekliğini bitirdiler.
Perdeyi aralayıp "Bu iş aslında böyledir" dedik.
Güreşin gideceği yeni yönün açığa çıkışı o olaydı.
Bu artık güreş değildi. Sadece eğlenceydi.
Ringden çıkıp geri geldiklerinde
sinirden deliren bazı güreşçiler vardı. Gerçekten aklım almıyor...
Kayfabe dediğimiz olay gibiydi.
İşlerin eski hâline gidecek olursak kayfabe denen bir şey vardı.
Kayfabe.
İlk olarak kayfabe eğlence sektörüne ait bir terimdir.
Kayfabe bir üçkâğıtçının yarattığı bir kurgudan ibarettir
ve buna dâhil olan herkes bu gerçekliği korumak için orada olur.
Kayfabe, olanların gerçek olduğu illüzyonunu korumaktan ibaret.
"Kayfabe" denince karaktere girmeniz ve gerçekmiş gibi davranmanız gerekir.
İyi adamlar iyilerle, kötü olanlar kötülerle kalırdı.
İkisi asla birbirine karışamaz.
Yıllar boyunca güreşin önceden belirlenmiş olmadığına dair
bir ana konsept yaratmaya uğraştık.
Biriyle bir davan varsa bu bir kan davasıydı
ve ringin dışında da devam ederdi.
Ben oraya gelişim sürecimde bunu yaşadım, bu zihniyete inandım.
İnsanların benim gerçek bir insan olduğumu bildiklerini bildiğim hâlde
her zaman o şüpheyi yaratmak istedim. "Bu herif cidden hasta" desinler istedim.
"Kendini o adam sanıyor."
Hem işi hem de o karakteri çok fazla korudum.
İnsanlar ilgisini hiç kaybetmesin istiyordum.
Ama demode bir şey oluyordu. Herkes biliyordu.
O dönemlerde dirt sheet denen bültenler vardı.
Dedikodular ve taş atmalarla dolu olurdu.
O yüzden programlarda
neyin gerçek, neyin sahte olduğu konuşulurdu.
Açıkçası kayfabe'in falan niye hâlâ çok önemli olduğunu anlamıyorum.
O sarılmadaki olay da oydu.
Biz zaten herkes biliyor sanıyorduk.
Çok masum bir hareket olacak bir şey çok büyük bir tartışmaya dönüştü.
Buna konuşarak ikna edilip edilmediğimi sorguluyordum.
Olmasına izin vermiştim. Ama aynı zamanda bir daha izin veremezdim.
Bazı etkileri oldu.
Kev gitmişti, Scott gitmişti, Shawn da WWE şampiyonuydu.
Kafalar koparılacaktı
ama aslında sadece bir kişinin kafası koparılacaktı, o da benimki.
Birinin bu bedeli ödemesi gerekiyordu ve o olay özelinde bu kişi Hunter'dı.
O dönemde King of the Ring'i kazanacaktım ama bu ihtimal ortadan kalktı.
Dedim ki, "Çok garip bulduğum bir şey var Vince.
O gece aldığımız açık ara en büyük reaksiyon o an geldi.
Dünya değişiyor ve bence bizim de değişmemiz gerekecek."
O da "Evet ama şu an değil" dedi.
"Bir şey yapmalıyım. Bunu öylece geçiştiremem."
Bir de şunu dedi, "Bu boku çekeceksin ve şikâyet bile etmeyeceksin."
Vince modern çağa adapte olmaya, ona evrilmeye henüz hazır değildi.
Ama WCW hazırdı.
WCW Monday Nitro'nun bu haftaki canlı etkinliğine, TNT'ye hoş geldiniz.
Uzun süredir bir olay örgüsü düşünüyordum.
Adı "The Outsiders"tı.
Ama istediğim şekilde yürütememiştim çünkü elimde doğru güreşçiler yoktu.
Ama artık Scott'ın gelmesi ve Kevin Nash'in boşa çıkmasıyla
elimde kusursuz bir kadro vardı.
Sizler kim olduğumu biliyorsunuz.
Ama neden burada olduğumu bilmiyorsunuz.
Dışarıdan iki tane adam geliyordu ve WCW'yu kasıp kavuracaklardı.
Demek koca oğlanlar burada oynuyor.
KOCA OĞLANLAR BURADA OYNAR
Biz oynamaya gelmedik.
The Outsiders'ın WCW'ya gelişi
hayranların tam emin olamadığı,
"Bu gerçek mi?" diye sorduğu son örnek olabilir.
Onları getirişim ve diyalogların biraz daha yavan oluşu
bazı insanlara onların WWE adına oraya geldiğini düşündürdü.
WWE için mi çalışıyorsunuz?
Seyirciler gerçek mi, senaryo mu olduğundan emin değildi.
En güzeli.
Bizi oyalayamazsın. Bizi...
Tanrım!
- Ne yapıyorlar? Güvenlik! - Hemen müdahale edin!
Güvenliği çağırın!
Muhteşem bir fikirdi.
O kadar işe yaradı ki McMahon bize dava açtı.
Fikrî mülkiyetimizi ayaklar altına aldıkları için dava açtık.
Scott Hall'u Razor Ramon olarak tanıtıyorlardı.
Adının Razor Ramon olduğunu söylemiyorlardı
ama "Bakın, bu Razor Ramon" demeden ancak bu kadar benzetebilirdiniz.
Hırsızlık bu. Böyle iş yapmak çok yanlış.
Hırsızlık görecelidir, değil mi?
Komikti çünkü Vince hemen sempatik, bebek yüzlü tavrını takındı.
Küçük bir kız gibi zırlamaya başladı.
"Şeytan Milyarder Ted işimize taş koyuyor."
Ted Turner gibi kaynakları olan biriyseniz
ve bu kaynakları bir aile şirketini
piyasanın dışına itmek adına yırtıcı bir tavırla kullanırsanız
bence birilerinin...
"Şeytan Milyarder Ted
bu küçük aile şirketini yaralamaya çalışıyor."
World Wrestling Entertainment'ın güreşçilerini yağmalama temelli
sistematik bir girişim oldu.
"Güreşçilerimizi yağmaladılar."
Vince de Verne Gagne'ye, AWA'ye ve diğer bölgelere resmen aynı şeyi yaptı.
O bölgelere gitti ve güreşçilerine daha iyi şartlar teklif etti.
1984 ve 1985 yılları arasında Vince McMahon'ın yaptığının aynısıydı.
Çeşitli yerlerde yetiştirilmiş güreşçileri aldı,
daha çok paraya sözleşme imzaladı.
Buna hakkı da vardı. Serbest girişim.
Ama onların da hakkı vardı çünkü serbest girişim.
Turner'ın yağmacı bir tavrı olduğunu söylemiştin.
- Evet. - Peki sen...
Senin bölgelerde yaptığın şeyle bir benzerlik görmüyor muydun?
Hayır. Ted'in felsefesini tekrar edeyim. "Hadi can yakalım. Rakibimi üzeceğim."
Ben öyle değildim. Ben rekabet etmek isterdim.
Sence Ted'in yaptığı da rekabet etmek değil miydi?
Tabii öyleydi.
Ama benim felsefem Ted'inkinden farklıydı, dedin.
- Doğru. - Üzmek istiyordu, dedin.
"Ben başkasına zarar vermiyorum.
Kendim için en iyisini yapıyorum. Ama biri bana saldırınca
buna hakları yok diyorum" dersem ikiyüzlü bulanlar olabilir.
Tabii ki hakları var.
Çoğu zaman söylediğim şey düşündüğüm şeyden farklı oluyor.
Halk bunu bazen anlamıyor.
Bir iş adamı olarak basın açıklamaları yapmak gerekiyor.
Aslında hislerin öyle olmuyor
ama bunu yaparak düşünme sürecini kontrol ediyorsun.
Vince iş anlamında başarılı olmak için her şeyi yapar.
Monday Night Wars döneminde WCW bize savaşmak için meydan okuyordu.
Birçok insan Hall ve Nash'in WCW'ya gitmesini
bir dönüm noktası olarak düşünür.
Ama geri dönüp rakamlara ve tüm olanlara bakarsanız görürsünüz.
WCW için asıl dönüm noktası olan şey Bash at the Beach olmuştu.
The Outsiders aralarına bir üçüncü alıyordu.
Kim olacaktı?
Ben de Bash at the Beach'teydim.
Scott Hall ve Kevin Nash WWE'den tüm gayretleriyle çalışmaya gelmişlerdi.
Göreve soyunmuş kötü adamlardı
ve bir üçüncüleri olduğunu iddia ediyorlardı.
Burada ve hazır.
"Üçüncü adam kim?" gizemi artık seyirciler arasında yayılmıştı.
Üçüncü adam burada ama ringde değil.
Bu ele geçirme maçında ikiye iki güreşiyorlar.
Scott Hall ve Kevin Nash kazanıyordu.
İmdada yetişen kişi de Hulk Hogan'dı.
- Hulk Hogan geldi! - Aynen öyle!
Hakla onları Hulkster!
Bash at the Beach'e çıktığımda ikisi de canlarını kurtarmak için kaçtı.
İşte bu! Hakla onları Hogan!
Ortalık yıkılıyordu. Kahramanımız günü kurtarmaya geliyordu.
Hulk Hogan geldi... Hulk!
- Ne yapıyor bu? - Aman tanrım!
- Üçünü adam o mu? - Üçüncü adammış!
Neler oluyor ulan burada?
Hulk, Randy Savage'a bacağı indirince
insanlar resmen şok olmuştu.
- Neler oluyor böyle? - Tanrım!
Tüm spor eğlencesi için çok büyük bir dönüm noktasıydı
çünkü bu sektörün tarihindeki en büyük babyface'in,
en büyük iyi adamın taraf değiştireceğini düşünmek ütopikti.
- Hissediyorlar. - Hayranları ağlıyor.
Hulk Hogan'ı kötü adam yapamazsınız. Öyle şey olmaz.
Ağzımızı açık bırakan bir andı.
- Koskoca bir kariyer. - Heba olup gitti.
Kötü adam olmak için çıktığımda
biliyordum ki ya kariyerimin en iyi anı olacaktı
ya da kariyerimi mahvedecekti.
Aşırı skandal diye bir şey olduğunu ilk kez o zaman duydum.
Belki de bu öyleydi.
Gümbürtü vardı. Biraz sessizleşti. O zaman "Eyvah" dedim.
Gelirlerse diye ringi izleyen kimse yoktu, biliyordum.
O zamanlar gelmelerine alışkındım.
Ne oluyor? Bir hayran içeri giriyor.
Fazla dayanamadı.
Ringe bir şeyler atan, yuhalayan, bağıran insanlar vardı.
Ağlayanlar vardı.
Herkesin çer çöp attığını göreceğimi düşünmezdim.
- Hem de Hogan'a. - Evet.
Kariyerimin en muhteşem anıydı.
Seyirciden tüm tepkiyi almak istediğinizde rahatsız edici olmak zorunda olabiliyor.
Güreş hayranları için çok ağır bir darbeydi.
Hogan'ı heel yaptılar ya...
Siz bunu hiç düşünmüş müydünüz?
Hayır. Terry ve ben Hogan'ı hep iyi adam olarak tutmayı,
hep adaleti savunan biri olacağını düşündük.
Vince McMahon çok faydalı bir fırsatı kaçırmıştı.
Hulk Hogan'ı heel yapan kişi kendisi olabilirdi.
Ringe atılan her çöp WCW'nun gözünde bir altın değerindeydi.
Heel olduğunda "Vay be" demiştim. Bunu çok iyi bir şekilde yaptı.
İlk başta WWE'ye, Vince'in babasıyla çalışmaya
kötü adam olarak gittiğimi birçok hayran unutuyor.
Yani o benim için bir ilk değildi.
Çizgi filmlerdeki kötü adam karakterine bürünüverdim sadece.
Diyeceklerimi duymak istiyorsan şunlara susmalarını söyle.
O konuşmayı tamamen doğaçlama yaptım. Kendi cümlelerimi söylüyordum.
Buradaki iki adam kuzeydeki büyük bir organizasyondan geldi.
O organizasyonu şaha kaldıran bendim.
Oradaki insanları zengin ettim.
Vince'in üstüne gitmek istedim.
Başarının tek mimarının o olmadığını bilsin istedim.
Bunu yapan tek bir kişi değildi. Bunu yapan sadece Vince değildi.
Hulk Hogan, o organizasyondan daha da büyük hâle geldi kardeşim.
O zamanlar hem şahsi bir ilişkiydi hem de iş ilişkisiydi.
Genelde işler ters gidince şahsi ilişkiler de ters gider.
Vince'e göre iş, iştir.
Ancak insanların incindiği bazı durumlar da oluyor.
Hogan konusu onun için kişiseldi.
Her şeyin değiştiği an
o andı.
Buna güreşte New World Order diyebilirsin kardeşim.
The Outsiders sonunda nWo olay örgüsüne dönüştü.
İşte nWo!
Hazır olun ya da olmayın, geliyoruz!
nWo, WCW'yu ele geçirmeye,
en büyük yıldızlarını almaya ve sonunda WCW'yu mağlup etmeye geliyordu.
En iyisi nWo'dur.
Evet, hikâyeydi. Evet, onlar karakterdi.
Ama kelimenin her anlamıyla
nWo markası, birçok yönden WCW markasından daha güçlüydü.
O dönemde WCW havalıydı. Havalı görülme avantajları vardı.
WWE'yi daha aşağıda görmeye başladım.
New World Order. Cüretkârdı ve o zamana dek görülmemiş bir şeydi.
Her hafta canımıza okumaya başladılar.
Hulk kötü adam olunca...
...yer değiştirdik.
Reytinglerde 83 hafta bizi geçtiler ve arkalarına bakmadılar.
Kaç hafta? Art arda 83 hafta.
Art arda 83 hafta mı? 83 hafta mı?
83 müydü, 84 müydü?
Podcast'imin adı 83 Weeks.
83 hafta boyunca WWE'yi ezip geçtik.
O kadar öndeydik ki eğlencesi kaçtı.
Her hafta durmadan kazanmamız bulaşıcı bir hâl aldı.
En güçlü takım, en iyi hikâyeler bizde diye düşünüyorduk.
Yenilmek mümkün değildi.
Reytinglerde bizi eziyor, bir de alay ediyorlardı.
Bizimle resmen eğleniyorlardı.
Bu bir savaştı ve işe devam edecek miydik, onu bile bilmiyordum
çünkü Turner bize yükleniyordu.
Ya tamamen kendimi adarım ya da bulaşmam.
Vince'e saldırmaya karar verdiğimizde tamamen kendimi verdim.
Profesyonel güreşteki en güçlü organizasyonun ne olduğuna dair
bir soru var mı artık?
RAW BİTTİ
Bir noktada, nWo'ya katılmam önerildi ve mantıklı geldi.
Ben Eric Bischoff!
Çünkü WCW'yu ben yönetiyordum, WCW'nun başkanı olarak tanınıyordum.
- Bischoff bu! - Önlerinde kim var, baksana!
Devralmak için, çekleri yazan adamdan daha iyi aday mı vardı?
Bu adam için her şeyi yaparım.
Monday Night Wars'un başlarında
bence Vince, Eric Bischoff'u düşünmedi bile.
Vince, Monday Night Wars'u kendisiyle Ted arasında olarak düşündü.
Eski röportajları dinlediğinde görürsün, Vince hep Ted Turner'dan bahsediyor.
Turner'ın güreş şirketi...
Turner onu saf dışı etmeye çalıştı. Turner şöyle, Turner böyle.
Ted Turner...
Ted, World Wrestling Entertainment'a sahip olmaya çalışıyor.
Vince McMahon şöyle mi diyecekti,
"Hiç güreş yöneticisi olmamış,
sadece bir buçuk yıldır yaratıcı bir rolde olan Eric Bischoff
83 haftadır her hafta canıma okuyor."
Savaş algısının milyarder basın kodamanı Ted Turner'la
masum Vince McMahon arasında olmasını istedi.
Bu, Vince'i yüceltti,
onu sempatik ve bebek yüzlü yaptı ve Vince'in istediği de buydu.
Eric Bischoff'u ilk duyduğun zamanı hatırlıyor musun?
Şeyi bilmiyordum... Aslında bunun farkında değildim
ama yıllar önce Eric, WWE'ye gelip televizyon sunucusu seçmelerine katılmış.
- Kahramanın kim Eric? - Kahramanım mı?
Kesinlikle Hulk Hogan.
Efsaneler efsanesi.
İşe alınmadım. Hayal kırıklığına uğramıştım.
Onu orada görünce işe almadığına pişman oldun mu?
- Pişman mı? - Evet.
- Hayır. - Pişman değil misin?
Hayatımda hiçbir şeyden pişman olduğumu sanmıyorum.
McMAHON, İKİ KELİME KIÇIMI YE
Eric herkesin yapacağı gibi elinden geleni yaptı
ama yaptıkları her şey
WWE'nin yarattığı şeylerdi.
Turner'ın bizim yarattığımız güreşçileri alması da öyle.
O dönemde yıldızlarımdan birine tutunmak istedim.
Bret'le anlaşma yaptık.
Uçakla Calgary'ye, evime geldi ve bana teklifte bulundu.
20 yıllık sözleşme.
Her şeyi WWE hayranlarıma borçluyum. Sonsuza dek WWE'de olacağım.
İşte bu!
İmzayı atar atmaz "Bu iyi olmayacak. Ego açısından yanlış hamle" dedim.
Bret'i tutmaya çalışmak iş için kötü bir hamleydi.
"Bret'i tutmalıyım."
Hayır salak Vince, mecbur değildin. Yeni yıldızlar yarat Vince.
Ama büyük bir sözleşme imzalanmıştı ve işe yaramıyordu.
Bret'e gidip şöyle dedim, "Bret, bak, sana bu kadar para ödeyecek gücüm yok."
Babam Bret'in sözleşmesini alıp ona yasal boşlukları gösterdi
ve "WCW ile daha iyi bir anlaşmaya varmak için
bunu koz olarak kullanabilirsin" dedi.
Bret diğerlerine gitti ve çok para aldı.
Bret Hart o zamanlar WWE şampiyonuydu.
Babamın tek beklentisi
Bret'in ayrılacağı için iş adına doğru olanı yapıp
Shawn Michaels'a yenilmesiydi.
"Bret, belinde WWE'ye ait bir mal var.
Sana ait değil. Onu kazanmadın, o sana verildi.
Seni WWE şampiyonluk kemeriyle Turner'a gönderemem.
Hiç mantıklı olmaz."
Bret öyle düşünmedi.
Herkes gitmeden önce ünvanı başkasına vermeli diye düşünüyordu
ve bence Bret'in maçı kaybetmekle bir sorunu yoktu.
Sorun bana kaybetmekti.
Shawn o zamanlar pisliğin tekiydi.
İşin gerçeği bu.
Bret ve Shawn düşmanlığı gerçek ve hakikiydi.
Bret de ben de Vince ve WWE'nin gerçek hayattaki anlaşmazlığımızdan
faydalandığını düşünüyorduk.
İki harika güreşçimiz Shawn ve Bret pek iyi geçinemiyordu.
Shawn doğaçlama konuşmalar yapmaya başladı.
Senaryo dışına çıkıp kişisel şeyler söylerlerdi.
World Wrestling Entertainment'ı sırtından bıçakladı.
Neden mi? Maddi kazanç için.
Bir noktadan sonra insanların canını sıkan şeyleri öğreniyorsunuz
ve ben durmaksızın bunu irdeledim.
Ben... Ona karşı hıyarın tekiydim.
Shawn'ı yumruklamama ramak kalan bazı anlar olmuştu.
Son zamanlarda "Sunny"li günler geçirmiş de olsan...
Ben evli bir adamken televizyonda Sunny'yle yattığımı söyledi.
Haddini aştı, aileme bulaştı.
Meseleyi kişiselleştirdi ve bu kabul edilemezdi.
Bu konuda sen ne düşünüyordun?
O zamanki düşüncem reyting için iyi olduğuydu.
Milton Bradley'nin canlı sunduğu Survivor Series...
Son maçımız Montreal'deydi.
"Bret, bu akşam ünvanı Shawn'a ver çünkü senin yerine geçecek biri lazım."
Bret "Bunu yapmak istemiyorum" dedi.
"Özellikle de Kanada'da."
Shawn, ben ve Vince arasında bir telefon görüşmesi oldu.
Vince, "Bret yapmayacak. Reddediyor" dedi.
Detayları hatırlamıyorum ama "O yapmayacaksa sen yap" diyen bendim.
Vince'le tanıştığımda 23 yaşındaydım.
Onunla babamdan daha çok vakit geçirdim.
Çok duygulanıyorum çünkü...
Ona çok çektirdim.
Yıllarca çok kötü durumdaydım ve o buna katlandı.
Bence karşılığında bir şeyi hak ediyor.
Bu yüzden ona sadakatimi sundum.
Tek yapması gereken bana bakıp "Shawn, istediğim bu" demekti
ve ben yapardım.
O gece Bret Hart'ın o arenadan şampiyonlukla ayrılmasını istemedi,
ben de bunun olmasını sağladım.
Maç günü bana maçın kaosla biteceği söylendi.
Herkes maça dâhil olacaktı.
Maçı bitirecektik ve ne yapacağımıza sonra bakacaktık.
Maçta kaos olması demek bir sürü adamın kavga etmesi
ve hakemin maçı bitirmesi demek.
Ne kazanan olur ne de kaybeden. Bu bana uyuyordu.
Ama WWE uzun süredir güreşçilere farklı şekillerde kazık atıyordu.
Wendi Richter olayını biliyordum, o yüzden hiçbir şeye güvenmiyordum.
Gözlerimi Shawn'dan hiç ayırmadım.
Gerçek bir dövüş olsun isterse her an gerçek bir dövüş yapabilirdik.
Onunla ölümüne dövüşürdüm.
- Dikkat! - Shawn Michaels geldi.
O maçı izlerseniz harika bir maç.
Birbirinden nefret eden iki adam arasında kuralsız bir dövüş.
Sonunda Shawn, benim bitirme hareketim sharpshooter hareketini yaptı
ama yanlış yaptı.
Dövüşü izlerseniz görürsünüz, Shawn'ı düzeltiyorum
ve değiştirip düzeltiyor, sonra beni ters çeviriyor.
Zaman hakemini görebiliyordum, Vince'in ona bağırdığını gördüm.
Zaman hakemine "Zili çal" diye bağırıyordum.
Hâlbuki Bret pes etmemişti.
Çalmadı. Serseme dönmüştü.
Sonra Vince ona kızgın bir şekilde "Çal lan şu zili!" dedi.
Çal! Zili çal!
Zil çaldı. Kulaklıktan "Niye zili çaldın?" diye bağırıyordum.
Kahretsin!
Hissedebiliyordum.
Her şeyi anlamıştım. Bunu yapmışlardı. Bana kazık atmışlardı.
Ne olduğunu bilsin, benim olanı aldığımı bilsin diye
ringin kenarında olmak istedim.
Bret'in hiç hoşuna gitmedi tabii.
O zamanlar çok sert güreşirdim ve ağzımda epey tükürük birikirdi.
Eğilip yüzüne tükürdüm.
Tam hedeften vurdum.
Tam gözüme geldi.
İğrençti ama yine de "Oha, bunu nasıl yaptı?" diye düşündüm.
Sonra gidip bütün monitörleri kırdım ve yerde paramparça ettim.
Tam bir kaostu.
Bret havaya "WCW" yazdı.
İnsanlar ulusal televizyonda öyle bir ihanete uğrayıp
salak yerine konunca ne kadar sinirlenebileceğinizi pek hayal edemiyor.
Kardeşim Owen çok sakinleştiriciydi.
"Yaptıkları doğru değildi. Bu yanlıştı.
Soyunma odasındaki herkes sana saygı duyuyor" falan dedi.
Beni çok teselli etti. Ve...
Vince McMahon'a 14 yıl boyunca her gece her şeyimi verdim.
Onun için kan akıttım, hızla giderken ringin köşelerine çarptım.
Noel sabahlarım çocuklarımla değil, işle geçti.
Hiçbir gösteriyi kaçırmadım. Bu adama her şeyimi adadım.
Kimseye Vince'e verdiğimden daha çok emek veremezdim.
Vince o gün bana kazık atınca hiçbirinin anlamı kalmadı.
Soyunma odasına döndüğümde onu öldürmeye hazırdım.
Öldüresiye dövebilirdim.
Shawn, haberin yok muydu?
Hiçbir fikrim yoktu. Tanrı şahidim olsun bilmiyordum.
Hemen gelip "Biliyor muydun?" dedi. "Yemin ederim bilmiyordum" dedim.
Vince çok katıydı.
Bundan hiç haberimiz olmadığına yemin etmek zorunda kalmıştık.
"Kim sorarsa sorsun, düpedüz yalan söyleyip
'Bilmiyordum. Vince'in kararıydı' diyeceksiniz" dedi.
Yemin ederim bilmiyordum...
Sen yeminini et, bir gün cezanı bulacaksın.
BRET HART'IN EŞİ (2002'DE BOŞANDI)
Arkada kaos vardı ve etraftaki insanlar çıldırıyordu.
Şunu unutma Hunter, eden bulur.
Ünvanı bu şekilde aldıkları için çok kızdığımı hatırlıyorum.
Bence Vince panik modundaydı.
"Şu an bu isyanı durdurmak için ne yapabilirim?" diyordu.
Bret'le bir ilişkimiz olduğu için tuhaf bir şekilde
kendimi Bret'e borçlu hissettim.
Çünkü onun bakış açısıyla ona ihanet etmiştim.
Vince "Bana vurmak isteyecek, bunu ona borçluyum" dedi.
Montreal'de soyunma odasına girişi hâlâ gözümün önünde.
Herkes öfkeli, duygusaldı.
Odadan çıktım çünkü Vince'i yumruk yerken görmek istemedim.
Sonunda Bret kalktı, karşıya yürüdü. Yüz yüze geldiler.
Ellerim aşağıda, soyunma odasına gittim
ve Bret şöyle bir geri çekilip bana sağlam bir yumruk attı.
Tam şakağıma.
"Vince bana fırsat verecek" diye bir şey yoktu.
O nereden çıktı, bilmiyorum çünkü tam bir saçmalık.
Vince'le birbirimize saldırdık ve güreş maçındaki gibi kilitlendik.
Birbirimizi tutar tutmaz herkes üstüme atlamaya hazırdı
ve "Vurabilmek için tek şansım aparkat" diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Vince'in kollarının arasından geldim
ve şey gibiydi... Hani vurunca yukarı fırlayan şey var ya?
O yumruğu atmayı nasıl becerdi hâlâ bilmiyorum.
Yeri boyladı.
- Geçirdim. - Çok iyi yaptın.
Şuradalar.
- Sağlam bir tane vurdum. Bayıldı. - Korkuyorum.
Yaptığım en iyi şey olabilir, hak etti de.
Vince ciddi şekilde yaralandı.
Gözü mosmor olmuştu.
O gece topallayarak geziyordum ve kafamın üstünde yıldızlar dönüyordu.
Beynim sarsılmıştı.
Üzülmüştüm. Bret için de, Vince için de.
Vince bunu yapmak istemezdi
ama iş için en iyi olanı yapmalıydı ve hep öyle yapacak.
Bu, Montreal Kazığı'ydı. O isim takıldı.
Bugün bile pişman değilim.
İşler ciddileşti ve bambaşka bir bakış açısı kazandım.
İş için yani.
Montreal Kazığı değişimi görebildiğiniz bir an gibiydi.
Bir kara parçasının hareket etmesi gibi.
Görmezsin ama büyük bir deprem olur ve kıpırdar, "Gördüm" dersin ya.
Değişti ve bu sismik bir değişimdi.
Gerçekte yaşanan olay,
Bret'le anlaşmazlık ve sonrasındaki münakaşa
Mr. McMahon karakterinin doğmasına yol açtı.
O da tarihin
en nefret edilen ve en çok sevilen karakterlerinden biri oldu.
Çoğu zaman kaostan bir deha çıkar.
Bu, World Wrestling Entertainment'a tabiri caizse son darbe mi?
Tam aksine. Daha yeni başlıyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu