'Yong mala-Shakespeare na trahedya sa kuwentong ito,
'yong malaking tagumpay na tinatamasa ni Vince Kennedy McMahon,
dahil 'yon sa kagustuhan niyang makabawi nang matindi
sa unang miserableng 12 years ng buhay niya.
At naging goal niya sa buhay 'yong matakasan 'yong pang-aabusong 'yon,
sa paggawa ng isang mundo
kung saan walang makakagalaw sa kanya at di siya maaapektuhan ng outside forces,
at may kontrol siya sa mangyayari sa buhay niya.
'Yong alam namin sa pagkabata ni Vince McMahon,
kay Vince McMahon lang namin nakuha.
Mga ilang taon na, nagpa-interview siya sa Playboy
tungkol sa pagkabata niya,
tungkol sa physical abuse
na dinanas niya sa mga kamay ng stepfather niya,
at nabanggit niya 'yong sexual abuse
na sa pahiwatig niya, dinanas niya sa nanay niya.
Ayokong binabalikan 'yong nakaraan.
Di ko alam kung natatakot ba ako, 'yong parang, "Ano ba'ng nando'n?"
Gano'n na 'yong pagkabata ko.
Mahirap 'yon. I mean, may awayan, alitan, incest,
at ayaw mo ng gano'n,
pero bilang bata, pag ginugulpi ka nang sobra,
pag tumigil na siya at humihinga ka pa, buhay ka pa, panalo ka.
Alam ko na kung sa psychology lang,
pag naabuso ka no'ng bata ka, may tendency na mang-abuso ka rin.
Tingin ko, excuse lang 'yon.
Di ako naniwala do'n kailanman.
'Yong mga bulok o masasamang nangyari sa 'yo,
kalimutan mo.
Maaalala mo ba paminsan-minsan? Oo. Masasaktan ka ba paminsan-minsan? Oo.
Wag mo nang pansinin 'yong mga 'yon, at magpatuloy ka.
Sorry. Sorry talaga.
Susunod, makikita n'yo sa unang pagkakataon
sina Shane at Stephanie, tanging mga anak nina Vince at Linda McMahon,
magkukuwento kung ano'ng pakiramdam na buong buhay nila, may mga camera.
Gusto kong malaman, pa'no 'yong paglaki n'yo bilang McMahon?
Ikaw muna? Sige lang.
Bilang anak na lalaki ni Vince McMahon,
lumaki ako sa sobrang interesting na mundo.
Noon pa, gusto ko nang ma-involve sa business,
saka sa ginagawa no'ng business namin.
Sobrang bata ko pa no'ng nagsimula ako.
Tanda ko 'yong nasa audience ako at nasa backstage.
Nasa kung saan-saan ako, inaaral ko 'yon.
Nililinis ko 'yong ring. Kinukuha ko 'yong mga jacket nila.
One...
Naging referee at ring announcer din ako,
at nagsisimula na akong makilala.
Sina Shane at Mr. McMahon!
'Yong involvement ko bilang performer, nagsimula bilang kapalit ni Dad.
Hinawakan ni Shane 'yong ropes para sa daddy niya, o.
Pag may ginalit si Dad, di makakaderetso sa boss.
Marami kang dadaanan.
Sumikat 'yon, nag-e-enjoy lahat,
itinuloy lang namin.
Matinding pambu-boo para sa wonder boy,
ang tagapagmana ng trono...
Natuwa ako do'n,
'yong nagagawa ko na 'yong matagal ko nang gusto
mula no'ng bata ako.
- Si Shane! - Si Shane McMahon!
Gano'n nagsimulang lumago 'yong family dynamic,
tapos naging focus na 'yong babaeng anak.
Pwedeng pasingit lang sandali?
Noon ko pa gustong maging part nitong kompanya,
at sobrang proud ako na part na ako ngayon.
No'ng lumalaki ako, ibang-iba talaga,
at ramdam ko 'yon no'ng bata ako.
Ang maranasan 'yon ang pinaka-exciting.
Di kapani-paniwala!
Pinagmumulan lagi ng issue ang WWE,
at no'ng lumalaki ako,
'yong iba, magugustuhan ako dahil sa tatay ko,
'yong iba, sadyang di ako papansinin
dahil sa tatay ko.
Si Vince McMahon, sa tabi ng batang anak na si Stephanie McMahon.
Kailan nabuo 'yong idea na magiging character ka?
Pagka-graduate ko sa college.
Relax lang, no pressure. Walang magiging problema.
- Di mo 'ko papahirapan? - Oo naman.
Mabilisan lang 'yong pagdedesisyon
para subukan at makita 'yong mangyayari.
- Game ka na! - Hindi!
No'ng pumasok si Steph sa 'min, naging sobrang bilis ng mga pangyayari.
May storyline noon
na ikakasal si Steph sa talent na nagngangalang Test.
Pero 'yong writers, di alam 'yong kahihinatnan.
Walang katapusan 'yong kuwento.
So, may naisip ako at sinabi ko 'yon kay Vince.
Kailangang makita mo 'to.
"Pa'no kung andun ako sa bachelorette party, painumin ko siya,
tapos ikakasal kami
sa isa sa mga drive-thru na kasalan sa Vegas?"
Sabi niya, "Gusto ko 'yan."
- Diyos ko po! - Nakakainis ka!
Tapos, 'yong sinabi niya,
"Saka, Vince, di 'kung' ang tanong, kundi ilang beses..."
...kundi ilang beses may nangyari sa 'min bilang mag-asawa.
Diyos ko. Di ako makapaniwala.
No'ng unang pagbalik namin sa TV matapos 'yong nangyari,
siya 'yong pinuntirya ng mga tao, sumisigaw ng "malandi".
Malandi!
At habang pinag-iinitan siya ng mga tao, tumingin sa 'kin si Vince, sabi...
Ibig sabihin, "Pera 'to."
Malandi!
Ang laki ng ngiti ko, kasi ibig sabihin, nagpa-participate 'yong audience.
Tuwing nagpa-participate 'yong audience, nagugustuhan nila 'yong ginagawa mo.
Malandi!
So, naging matinding kontrabida si Steph.
Willing siyang gawin ang kahit ano.
Ang sinasabi niya lagi, "Kahit ano'ng gusto mo, Dad."
Alam niya 'yong ginagawa ko no'n.
Kung meron man ditong expert sa pakikipag-sex, ikaw 'yon.
No'ng bago pa lang ako sa pinasok ko,
naging bukas ako na gawin lahat ng gusto niya.
Bitawan mo siya! Tingnan n'yo!
Binabalikan ko 'yong ibang ginawa ko, tapos sabi ko,
"Oh my God, ginawa ko talaga 'yon?"
Ginawa ko nga talaga.
Naisip mo bang weird na pinapagawa sa 'yo 'yon ng dad mo?
Oo, minsan naiisip kong medyo weird 'yon,
pero iba kasi 'yong time na 'yon sa business namin.
Malandi!
Sa lahat ng mga grabeng nangyari sa buhay ko,
mula sa pagsisimula bilang fan hanggang sa kung asan ako ngayon,
pinakagrabe siguro 'yong part ng pagiging pamilya.
Sa batas, kasal na kayo.
So pagkatapos no'ng storyline
kung saan kahit ayaw ni Steph, lihim siyang ikinasal sa 'kin,
do'n nabuo 'yong McMahon-Helmsley Era,
at pinapatakbo na namin 'yong WWE.
Ang McMahon-Helmsley Era.
Do'n ko na siya nakasama araw-araw.
At do'n namin nagawang kilalanin ang isa't isa.
Bawal ko no'n i-date 'yong talent namin,
pero ang ironic na parang si Dad pa 'yong naglalapit sa 'min.
Mabuting tao si Paul. Magkaibigan kami no'n,
at ako pa mismo 'yong nagsasabi, "Steph, kailangan mong humanap
ng tunay na lalaki, alam mo na, gaya ni Triple H."
Tapos, sasabihin ni Kuya, "Wag si Triple H."
Tapos, si Dad, "Oo nga, wag si Triple H,
pero 'yong gaya niya."
Sobrang tutol si Shane do'n. Ayaw niya talaga.
- Tara. - Nasusuka ako sa 'yo.
Uy, bro? Ano ba? Yakap na.
Alam mo na, 'yong basics ng storylines.
"Bawal i-date 'yong anak na babae ng boss."
Lumapit si Shane sa 'kin, sabi, "Dad, hinahayaan mo ang anak mo
na makipag-date sa wrestler?"
"Shane, gano'n ako, a.
Wrestler ako, nagpe-perform. Di kita maintindihan."
So, sa 'kin, tama lang naman na makipag-date at ikasal si Stephanie
sa tulad ni Paul.
Habang nagpapatuloy 'yon,
may mga pagkakataon kung saan si Vince,
at 'yong pagiging Vince McMahon niya,
kahit na no'ng tumitingin kami ng locations para sa kasal,
nag-suggest talaga siya na sa pay-per-view namin gawin.
So, pa'no kung naka-live sa pay-per-view 'yong kasal nina Stephanie at Paul?
Kakagatin 'yon ng mga tao. Magiging maganda at malupit 'yon.
Sabay sabi ni Steph, "Hindi."
At pagkasabi ni Steph ng "Hindi talaga,"
sabi ni Vince, "Makasarili." Sabi, "Di ako makapaniwalang makasarili ka."
Tapos, nag-book si Vince ng match na Vince versus Steph,
na parang street fight yata,
six days bago 'yong kasal talaga namin.
Gusto niyang ipahiya 'yong anak niya!
Naaalala ko, pinagbabantaan ni Mom si Dad
na pag nagka-black eye ako o pag nabalian bago 'yong kasal,
idi-divorce niya siya ora mismo.
Siyempre, di ako nagka-black eye o nabalian.
Na-choke siguro ako sa match, pero ibang usapan 'yon.
Oo, kabaliwan lang 'yon. Purong kabaliwan.
Anong klaseng pamilya ang pinakasalan ko?
Di ba?
Kayo na siguro ang head
ng pinakamagulong pamilya sa buong mundo.
Ginawa nila 'yong McMahon family soap opera na 'yon,
at naging sobrang sikat na performers no'ng mga bata. Sobra talaga.
Ano'ng ginagawa ni Linda no'n?
Malaki ang papel niya sa lahat ng 'yon.
Si Linda McMahon!
Sobrang importante ni Linda sa kompanya.
Kilala ang World Wrestling Entertainment bilang kompanya ni Vince McMahon.
Bihira mong maririnig 'yong pangalan ni Linda McMahon,
at siya ang Chief Executive Officer nitong kompanya.
Wala masyadong titles no'ng pumasok ako.
Ano lang, si Vince 'yong boss, pangalawang boss si Linda.
Si Linda 'yong humawak sa business. Sa creative at vision si Vince.
So, ipinakilala ako ni Mama kay Linda, 'yong asawa ko.
Sixteen yata ako no'n.
Lumaki si Linda sa middle class talaga na pamilya.
Parehas may trabaho 'yong mga magulang, may magagandang bahay.
Di mayaman, pero middle class talaga,
at parang na-attract ako sa gano'n.
Medyo bad boy 'yong image niya no'ng high school,
at ako naman, alam mo na, 'yong kabaliktaran.
At, alam mo? Nagustuhan ko 'yon.
No'ng ikinasal kami, 17 lang si Linda, sobrang bata.
Nangako ako sa kanya na mamahalin ko siya lagi,
at nangako akong walang magiging boring na moment.
Talagang tinupad ko 'yong pangakong 'yon.
- Diyos ko po! - Naku po!
Diyos ko po!
Kompara sa mararamdaman mo, mas magiging masakit 'to sa 'kin.
Sampalin mo! Ano?
Ayaw ni Mom na mapanood siya sa TV. Ever.
Ayaw niyang napapanood siya sa TV.
Sasabihin niya, "Vince, please, wag na ako dito. Di ako magaling umarte."
Sa 'ming apat, ako siguro 'yong pinakanaiilang sa harap ng camera.
At pagdating do'n, di ako kasinggaling nina Shane, Stephanie, at Vince.
Congratulations, Triple H.
Di siya magaling umarte, at alam niya 'yon,
pero andun si Shane, e, si Stephanie, saka ako.
"Pwede ka siguro naming gawing character."
Di ko na patatagalin pa,
ipinakikilala ko sa inyo ang asawa ko, si Linda,
kasama ng magandang si Trish.
Kakaiba kung pa'no ako nakapasok sa wrestling business.
Nagfi-fitness modeling ako no'n.
Isang fitness model, nakikita n'yo siya sa cover ng Muscle magazine.
Si Trish Stratus.
No'ng bata pa ako, fan na fan talaga ako no'ng dumating si Cyndi Lauper,
kasama niya si Wendi Richter. Sabi ko, "Oh my God!"
Sa gano'ng edad ko, sobrang astig na makakita ng babae sa ring.
Pero no'ng unang sabak ko no'ng 2000,
masasabi kong sobrang sexual no'ng role ng mga babae.
Well, Trish.
Mr. McMahon.
Isa sa mga unang storyline ko, 'yong mai-partner kay Vince McMahon.
'Yong makakatrabaho ko 'yong boss at si Mr. McMahon,
ang laking opportunity no'n.
Sobrang excited ako do'n.
Ayos.
'Yong storyline, di naman yata pinresent na "Magiging kabit ka ni Vince."
Naging sobrang pasaway ko, Vince.
Deserve kong mapalo.
"Tapos kalaunan, may ipapainom ka sa asawa niya."
- Dinoble mo 'yong dosage ni Linda? - Oo naman.
Di gano'n 'yong pagkaka-present. Sabi ko, "Ano'ng gagawin ko ngayon?"
Nag-evolve na lang 'yon. Parang, "Tingnan natin 'yong mangyayari,"
tapos may mga interesting na nangyari.
Eto, a.
Hinalikan ko si Trish Stratus sa harap ng asawa kong naka-wheelchair.
Naku po. Diyos ko.
Ginawa namin 'yon para maipakita kung ga'no ako kasamang kontrabida.
Wala ka nang mas isasama pa.
Alam na alam namin 'yong ginagawa namin para maging exciting 'yong storyline,
at ayos lang talaga 'yon kay Linda.
Part siya no'n. Lahat kami, part no'n.
May eksena pa na nilapitan ko si Linda at hinalikan.
Kay Linda galing 'yon.
Sabi niya, "Maiinis 'yong mga tao pag hinalikan mo ko sa ulo."
Ang kailangan, maka-trigger ka ng emosyon,
galit man 'yan, kasiyahan man 'yan,
minsan nga pati pandidiri pag sumobra na 'yong bad guy.
Emosyon lagi 'yong focus.
Happy Valentine's Day, Linda.
Sa on-screen na relasyon n'yo ni Trish, ano'ng reaction ng pamilya mo?
Parang di naman tutol 'yong pamilya ko do'n
kasi alam naman nilang character ako.
Character si Trish.
So, sa pagkakatanda ko, wala namang umangal do'n.
Pag may tungkol sa nanay ko noon, "hindi" agad ang sinasabi ko.
Sagrado si Mama sa 'kin, kaya di ko nagustuhan 'yon.
- Sabi ni Shane, medyo ano siya... - Okay.
Medyo mas conservative si Shane kompara sa 'ming lahat,
so medyo di niya yata nagustuhan 'yon,
kasi minsan, "Teka lang, tinototoo n'yo na?"
Sa isip ko, "Storyline 'to. Ine-entertain ng characters ang audience.
Sakyan mo na lang."
Bale pagkalipas ng 15 years, may interviews ako
tungkol sa nakaraan, at laging gano'n.
Laging "So may time na..." Ako naman, "Mm-hmm."
"...tumuwad ka at nagpormang aso at nagtatahol."
Sorry! Sorry talaga!
Sorry?
Ganito, a, kung nagsisisi ka talaga,
patunayan mo sa 'kin 'yong pagsisisi mo.
Dumapa ka na parang aso!
Diyos ko po.
'Yong "tumahol ka na parang aso" na scene, sobrang memorable talaga at sobrang...
Sana di na lang nila ginawa.
May babaeng aso ako dati,
at ginawa no'n lahat ng pinagawa ko.
Ngayon, lintik, dapa!
Sobra na 'yan!
Tumahol ka na parang aso. Bilis. Mag-sorry ka.
Do'n sa "tumahol ka na parang aso," gusto nilang sabihin ko, "Ang sama no'n."
Pero ayun mismo 'yong gusto naming maramdaman n'yo. Di n'yo ba nage-gets?
Kung talagang nagsisisi ka, Trish, maghubad ka!
Ayos!
Sabing hubad, e!
Anong klaseng lalaki si... Ano na 'to...
Ang ganda no'n, parang "hitting two birds with one stone"
na performance ng kontrabida,
kasi habang naipapaalam ni Vince sa lahat na kainisan dapat natin siya,
may ipinapakita pa siyang boobs.
Nagsisisi ka?
Alisin mo 'yang bra mo ngayon!
Kahit na alam mong ang sama no'ng ginawa niya,
di 'yon naging hadlang sa kasiyahan na makitang mapahiya si Trish.
Sa isip ko no'n, ang pangit no'ng segment, pero alam mo naman,
para sa kalalakihan talaga 'yong wrestling
at sa mga lalaking pantasya ang mga hot na babae
pero kinakainisan din nila kasi di naman mapapasakanila.
Kaya 'yong makitang mapahiya 'yong mga hot na babae, parang nakakatuwa
sa karamihan no'ng mga lalaki.
BASURA SI TRISH
Sobrang pangit pakinggan, pero gano'n talaga, e.
Alam namin noon na sensitive na scene 'yong ipinapakita namin sa fans.
Alam naming pag-uusapan 'yon, maiintindihan, at mami-misinterpret.
Pero alam namin.
Ang totoo, no'ng ginawa namin 'yon,
alam naming sa WrestleMania magkakasingilan,
'yong pinakaengrandeng stage.
Humantong ang lahat sa WrestleMania,
sa laban nina Shane at Dad.
Anak 'yon laban sa ama,
at nasa isang corner 'yong girlfriend kong si Trish.
Storyline. At sa corner ni Shane, si Linda, 'yong asawa ko.
Kinailangan kong ipagtanggol si Mom sa ginagawang pang-aabuso sa kanya.
Di ko na kasi kinakaya, totoo naman.
At 'yong kapatid ko, kumampi sa kabila, parang walang puso gaya ni Dad.
Sobrang kabado ako sa match na 'yon,
kasi kahit kailan, di ko pa pinagbuhatan ng kamay si Dad.
Laging siya lang.
No'ng bata pa ako, nagre-wrestling kami ni Dad.
Isang beses, dinakma niya 'yong laman ko sa tadyang.
'Yong balat ko, pumaloob talaga, e.
Sabi ko, "Aray!" No'ng pumalag ako, hinawakan niya ako sa buhok at itinulak.
Sabi ko, "Nandaya kayo! Di pwede 'yon!"
Sabi niya, "Gano'n ang diskarte ko sa buhay.
Nandadaya ako at nananalo."
Sabi niya, "Tandaan mo 'yon. Minsan, kailangan mong mandaya."
Ako naman, "Okay po."
So bago ako sumabak do'n sa match, medyo nag-panic ako.
Sabi ko, "Di ko kaya."
Sinabihan ko si Shane na sampalin ako. Sabi niya, "Di ko kaya."
"Sampalin mo 'ko. Kaya mo 'yan." "Hindi ko kaya."
"Kaya kitang sampalin."
Sinampal 'yong sariling anak.
Tumunog na 'yong bell. Sinampal ako ni Dad nang apat na beses.
Agad-agad talaga.
Nakuha ko 'yong atensiyon niya sa ilang suntok.
Sabi niya, "Okay, gagawin ko na."
Tapos, sabi ko...
Namaga agad 'yong mga mata ko.
Sabi ko, "Mas magiging madali pala 'to."
- Wag 'yang... 'Yong monitor ko! - Diyos ko!
Shane, tama na!
WrestleMania moment ko 'yon no'ng taong 'yon.
Naipagtanggol ko ang sarili ko kay Vince at sa mga pinaniniwalaan niya.
Naaalala ko na pinag-usapan namin 'yon.
Sabi niya, "Wag kang magpipigil."
At di nga ako nagpigil.
Ngayon lang napansin ni Vince na nandito ang sedated na si Linda!
No'ng laban namin ni Shane, dahan-dahang tumayo si Linda.
Sa mismong bayag ni McMahon!
Grand finale 'yon, at tinapos na namin pagkatapos no'n.
Teka lang. Nasa isang corner si Vince. Nasa ibang corner si Shane.
Gusto ng audience pag mukhang totoo.
Diyos ko po!
Minsan, totoo nga.
Real-life McMahons 'yon.
Pag nag-build up ka ng tensiyon, gumawa ka ng mga character,
tapos nagawa mong tapusin 'yong kuwento, ang sarap sa pakiramdam.
Natalo ni Shane McMahon 'yong tatay niya
sa isang matinding street fight dito sa WrestleMania!
Kay Vince, walang mga bawal.
Alin ang totoo? Alin ang hindi? Di na importante 'yon.
Kung pagkakakitaan, kung maaakit 'yong mga tao,
anumang magpapalakas sa business niya, para sa kanya, pwede.
Sabihin mo 'to sa nanay mo na sa lalong madaling panahon,
pag final na 'yong divorce, magkakaro'n ng bagong Mrs. McMahon.
Isang sexy na Mrs. McMahon na makakasabay sa 'kin sa kama.
Magaling si Vince gumawa ng magulong storylines.
Babaguhin niya ang isang bagay na nagsimulang totoo,
tapos dadahan-dahanin niya
hanggang sa di mo na alam alin 'yong papaniwalaan mo,
o 'yong di mo pinaniwalaan.
May utang ka sa 'kin, Sable.
At pag may utang sa 'kin ang mga gaya mo...
naniningil ako.
Isa siguro si Sable,
kung success lang ng pag-market sa maikling panahon ang pag-uusapan,
isa siya sa mga underrated na character nila.
Talagang nagpapataas siya ng ratings.
Pag and'yan na siya, kalahating milyon ang tututok sa mga segment niya.
Si Austin lang 'yong naaalala kong mas malakas, e.
Pero umalis siya no'ng sikat na sikat siya at idinemanda 'yong kompanya.
In this corner, dating WWE women's champion, Sable.
Ang kalaban niya, si Vince McMahon.
Sa gitna ng away na ito, may $110 million na lawsuit
na may kasamang kaso ng sexual harassment.
Bale may mga pinapagawa silang labag sa kalooban mo?
- Oo. - Parang gano'n. Okay.
May mga pinapagawa silang ayaw kong gawin.
Si Sable, kinasuhan kayo, ang WWE, sa halagang $110 million.
Isa sa mga alegasyon niya, bukod sa iba pa, parang nabastos siya.
Wala naman yata akong pinagawa sa kanya na nakakabastos.
Sa isa pang lawsuit, sino si Sable, at pa'no siya nakaapekto sa organization?
Ayun, halos wala akong maalala kay Sable pagdating sa lawsuit.
Di mo maalala 'yong mga paratang at mga nangyari dahil do'n?
Oo, hindi. Medyo malabo, e.
Ang alam ko lang, bumalik siya para magtrabaho, so...
Stephanie McMahon, ipinapakilala ko sa 'yo ang bago mong assistant, si Sable.
Dahil ba sa katawan ni Sable, nakalimutan n'yo
na kinasuhan niya ang kompanya natin para sa ilang milyong dolyar?
Na gumaya lang si Sable sa trend ng mga nagsasampa ng kaso sa kompanya?
Pera lang ang habol niya.
'Yon lang ang gusto niya.
At ano 'yong isinampa niya? Sa 'yo, sa 'kin?
Kinasuhan niya tayo ng sexual harassment!
Si Vince kasi, gagawin niya ang kahit ano pag tingin niya, makakabuti sa business,
kahit kunin 'yong kinasuhan siya.
Well, tingin ko, maraming paraan para mapasalamatan ka.
Bakit di natin simulan dito?
No'ng tinanggap mo siya uli, may storyline sa character mo
kung saan may affair ka.
Kanino?
Kay Sable.
- Ako? - Kayo.
- Storyline. - Storyline.
Diyos ko.
Dahil sa ring 'yon,
anuman ang sabihin o gawin niya, pwede tayong matuwa at magulat,
pero may dahilan tayo para itanggi 'yon,
kasi wrestling lang 'yon, nagpe-perform lang sila.
Di na natin naisip na sa paggawa ni Vince kay Mr. McMahon,
hinugot lang niya 'yon sa sarili niyang kuwento
para akitin tayo.
Naaalala mo ba no'ng 2001, ininterview ka ng Playboy?
A, oo.
Ikinuwento mo do'n 'yong iba't ibang pakikipagrelasyon mo.
PLAYBOY: PINAGSABAY-SABAY MO BA 'YONG MGA NAKARELASYON MO O HINDI?
McMAHON: HINDI 'YON SABAY-SABAY.
McMAHON: NASAKTAN SI LINDA DO'N...
Gusto kong malaman kung bakit sinabi mo 'yon
sa article na 'yon.
Sa article na 'yon, parang nagpakatotoo naman ako.
Di ako in character do'n. Alam mo 'yon?
Walang paligoy-ligoy, totoo 'yong mga sagot ko
sa mga itinanong sa 'kin.
McMAHON: ANG SARAP NO'NG SEX, PERO SA LOOB-LOOB KO, PINAGSISISIHAN KO.
PLAYBOY: NAGBAGO KA BA?
McMAHON: NALAMAN KO 'YONG EPEKTO NG PAKIKIPAG-SEX SA IBA PAG KASAL KA.
Tingin mo ba, ilan sa mga naging storyline kalaunan,
ipinasok mo 'yong mga gano'ng bagay ng buhay mo?
O di talaga 'yon related?
Di talaga.
Alam mo, uulitin ko, ako bilang tao, generally speaking,
di ako 'yong character na 'yon,
pero minsan, kahit pabiro, 'yong mga tao, iniisip na pareho kami,
pero, di talaga, e.
Isa lang ang naging momogamous na relasyon ni Vince McMahon
sa buong buhay niya,
at 'yon ay 'yong sa business na itinayo niya.
Passion niya 'yon. 'Yon ang mahal niya. Master niya 'yon.
Di pag-aari ni Vince 'yong business.
Si Vince McMahon ang pag-aari no'ng business.
At pinagsisilbihan niya talaga 'yon gamit ang puso, passion, at buhay niya.
At kung masaktan man do'n 'yong asawa niya, o si Stephanie,
o si Shane, 'yong tatay niya, o kahit siya...
bahala sila.
Sa pagsikat ng wrestling,
'yong mga may-ari ng World Wrestling Entertainment,
nagplano at nagdesisyon na ibenta ang stocks ng palabas nila.
Magiging public na ang WWE.
Sa pagiging public, maraming nangyari.
Naging legit kami, pero ang dahilan talaga, pera.
'Yong pera na available sa kompanya,
nagbigay-daan para mapasok namin ang casino business.
PAPALITAN NG WWE CASINO ANG DEBBIE REYNOLDS HOTEL
Napasok namin ang restaurant business.
Dumagsa ang wrestling fans
sa pagbubukas ng bagong restaurant bar sa New York's Times Square.
Sentro kami ng lahat. Do'n kami dapat.
Pag may gano'n kang investment,
pwede mong paikutin, i-reinvest sa sarili mo, natural 'yon,
na lagi naman naming ginagawa, at tumingin sa iba na pwedeng pagkakitaan.
Welcome ulit sa inyong lahat sa WCW!
Dinala nina Kidman at The Franchise ang personal na alitan nila sa ring
sa Viagra-on-a-pole na match.
No'ng 2000, nakontrol na talaga ng WWE ang Monday Night Wars kontra sa WCW.
Tinatawanan na lang namin 'yon, e.
- Diyos ko po! - Punong-puno ng Viagra 'yong bibig niya.
Mahaba, matagal, at masakit na pagbagsak 'yon.
Ang daming iba't ibang in charge,
at talagang lumagapak sila.
May isang dosenang Twinkies do'n!
Parang di na nag-e-effort 'yong WCW.
Kung sa gera, lumaban sila sa abot ng makakaya nila,
pero tingin ko, di ka mananalo sa gera
kung wala ka no'ng mga tamang tao sa war room
na gumagawa ng mga tamang desisyon.
Lumayas kayo sa opisina ko.
At... Subukan n'yo. Ayusin n'yo. Subukan n'yo.
Marami bang ginawang tama si Eric Bischoff? Siguro.
Marami ba siyang ginawang mali? Oo.
Siya 'yong boss, pero pinabagsak niya, e.
Madaling masasabi ng iba, "Tingnan mo si Eric.
Sobrang successful niya dati, hinayaan niyang umakyat sa ulo niya 'yon."
Naiintindihan ko kung bakit nila masasabi, pero sila din 'yon mga walang alam
sa totoong nangyayari behind the scenes.
Mabubuo na ang pinakamalaking media and entertainment company sa mundo.
Ang $7.5 billion na pagsasanib ng Time Warner at Turner Broadcasting
ay natapos na.
Internally, lumala talaga 'yong mga bagay sa WCW sa pagsasanib ng AOL-Time Warner,
kung saan nasa kuwarto ako na may 12 o 14 executives na di ko kilala,
tinuturuan ako sa pag-produce ng wrestling kahit never pa nilang napanood 'yon.
Diyos ko po!
Sa executives na 'yon, walang may gusto na maging part ng AOL-Time Warner ang WCW.
Kahit na sikat 'yong wrestling, mababang uri ng entertainment pa rin 'yon.
Katapusan na ba 'to ng isang era?
Ang sabi, nangyari kasi 'yong pagsasanib, at ayaw nila ng wrestling.
Palusot lang 'yon. Ang pangit kasi ng produkto ng WCW.
Labanan ng mga gerilya sa swimming pool.
Eto na si Buzzkill!
Number 69...
Naaalala ko, ang sabi sa 'kin mismo,
kung gano'n pa rin 'yong ratings namin at di kami nalulugi, di sila madadale.
No'ng malaki na ang nawawala sa kompanya,
oo, gusto na nilang ibenta, at kita naman kung bakit.
Nagka-opportunity si Vince do'n.
Makinig ka sa 'kin, ha?
Tumawag si Turner sa kompanya, sabi,
"Uy, iniisip na naming ibenta 'to. Interesado kayo?"
Umoo kami.
At mga tatlong araw lang, nagbago 'yong takbo ng business.
Madalas kong iniisip si Ted Turner.
At sinabi niya, "Oo, pagdating sa competition,
titirisin ko siya na parang kuto."
Di nangyari 'yon.
Binili ni Vince 'yong kompanya sa halagang $2.5 million,
na malamang, e, nabawi niya nang ilang milyong beses.
Parang pagbili 'yon ng Manhattan sa halagang $24.
Masuwerte ako na nasa charter plane ako
no'ng gabing binili 'yong WCW.
Nag-celebrate kami sa flight na 'yon.
Naaalala ko, ang wild no'ng flight na 'yon.
Pero kinabukasan?
Balik-trabaho na.
Sa corporate level, sobrang tahimik lang naming ginawa 'yon.
Pero kung pa'no namin sinabi sa fans 'yong pagbili namin sa WCW,
naka-live on air.
Akalain n'yo?
Andito ako sa WCW television.
Pa'no nangyari 'to?
May isang paraan lang.
Alam n'yo, maikling panahon lang,
bago ko nabili, ako, si Vince McMahon, 'yong competition ko.
Tama 'yon. Pag-aari ko na ang WCW.
Sa negotiation, isa sa mga hiningi ko,
mag-crossover 'yong dalawang live show sa magkaibang networks.
Nag-live simulcast kami.
'Yong huling Nitro ng WCW, sa Panama City,
at WWE naman sa Cleveland.
At 'yon 'yong big reveal.
Ang winner ng Monday Night Wars, ladies and gentlemen,
si Vincent K. McMahon!
Alam mo 'yon? Nagulat 'yong audience.
At nagawa namin 'yon nang di nase-spoil 'yong surprise.
Malinaw naman na alam n'yo na.
Na nabili ko na ang WCW.
Natukso akong panoorin 'yon, pero di ko magawa.
Parang ano kasi 'yon...
pag-amin sa wakas na natalo na ako,
at di ko magawang panoorin.
Kailangan mong hawakan sa leeg 'yong competition mo,
at sakalin siya hanggang sa malagutan ng hininga.
Parang 'yong ginawa ko sa WCW!
DINIKDIK NG WWE ANG WCW HANGGANG SA SUMUKO
Di sa nakukuha ko 'yong gano'ng kasiyahan pag nananalo ako.
Ang yabang kung sasabihin ko 'to. Nag-e-expect akong mananalo ako.
So di ako 'yong sobrang saya na, "Ayos. Nanalo ako. Magaling."
Walang gano'n.
Nakakatuwa, pero iniisip ko agad 'yong susunod.
Ang laking panalo no'n kasi halos mapasuko na nila si Vince dati,
pero naging matagumpay siya.
Pero sa kabilang banda, medyo malungkot na masaya,
kasi nabubuhay si Vince sa pressure at sa healthy competition.
Parang inilalabas no'n 'yong best niya.
Pag wala nang gano'n, parang may kulang.
So, alam mo 'yon, bagong hamon naman, gaya ng pagsisimula ng football league.
Masa-satisfy na ang cravings ng football fans na sobrang excited na.
May bagong game ngayon...
Ang mastermind ng WWE na si Vince McMahon.
Mula sa ring, sa gridiron naman ipapamalas ang galing sa marketing.
Ngayon, excited kaming i-announce ang bago naming brand. Ang XFL.
Bigla na lang ako nag-announce na magkakaro'n ng bagong liga ng football.
Di ready, wala sa football business, wala masyadong alam do'n,
pero may opportunity na maglaro pag offseason ng NFL.
Ayon kay McMahon, 'yon ang magiging pinaka-exciting na game.
Isang bagong-bagong liga ng football na may kakaibang attitude.
Liga kung saan kailangang mas magsanay ang players
at mas magsagad ng kanilang sarili.
Idea niya 'yon.
Lagyan mo ng dagdag na WWE flavor at excitement ang sport.
May mga camera at mic 'yong players at coaches, pati locker rooms.
Gusto ko talagang maka-relate 'yong mga tao sa football.
Alam mo na, gawing characters lahat.
Pwede nating gawing pang-TV 'yon.
'Yong may kuwento nila, para 'yong fans, mas maging interesado sa characters.
Maraming dahilan para maging successful 'to.
Naiintindihan namin ang America. Kung ano'ng gustong panoorin ng America.
Sa nakikita ko, di 'to pwedeng pumalpak.
Mula sa sold-out na stadium sa Las Vegas,
ang unang linggo ng XFL.
Ladies and gentlemen, ito ang XFL!
Mapangahas ang XFL!
Ang ganda ng ratings ng unang linggo ng XFL, ang taas.
At para sa 'kin, success 'yon.
Dahil sa mga curious, naging matagumpay ang unang gabi ng XFL
na di lang dinoble ang TV rating na i-expect daw dapat ng advertisers.
Tingin ko, 'yong sagot sa "Willing ba ang mga tao na sumubok
sa football league na pinapatakbo ni McMahon?" ay malakas na oo.
Lahat, gustong mapanood 'yon.
Kaso lang, no'ng napanood nila, di maganda 'yong quality no'ng laro.
Si Larry, sa opensa ng Hitmen, mula 45...
Nahawakan nila!
Di man lang nailayo, nabitawan pa!
Pinagkaguluhan ang opening ng XFL dahil sa bigating promotion.
Di high quality 'yong football, pero wala lang sa 'kin 'yon.
Ang problema, 'yong impluwensiya ng WWE na bumabalot doon.
Sa 'kin, sobrang tanga lang no'n.
Saka walang class.
I love America! Ang lugar ng kasaganaan!
Iniisip ng nga tao na medyo conservative ako sa mga gano'n,
pero may tamang lugar ang lahat ng bagay.
Kung may pagka-witty lang,
kung may touch ng art o katalinuhan,
o 'yong craft, e, di basta-basta, e, di wala akong problema. Okay?
Wala akong pake.
Pero lahat 'yon, wala, e.
May tanong ba kayo tungkol sa fan base na tina-target ng XFL?
Pangalanan natin 'yong grupo na Mga Lalaking Bagot na Nakatira kay Ma.
Ang akala ng NBC, kontrolado nila ang press,
at magiging mabait sila sa 'min.
Lahat ng NBC executives na responsable sa pagbuo ng XFL,
ihuhulog para mamatay.
Tama ang narinig n'yo.
LUMAGAPAK ANG RATINGS NG XFL
Palpak 'yong XFL.
No'ng na-interview ko si Vince,
nag-record na 'yon ng pinakamababang ratings
sa kasaysayan ng American prime time television.
Mula no'ng unang linggo, bumaba nang 75 percent
'yong ratings ng XFL.
Sabi ko kay Vince sa green room bago 'yon,
"May mahihirap na itatanong sa 'yo.
Magiging patas siguro, pero malupit." Sabi niya, "Sige."
Akala ko, sasalang ako para magkuwento tungkol sa XFL at magiging accommodating.
Gano'n daw ang mangyayari. Pero nagsimulang mang-bait si Costas.
Sa pregame show tayo, lalo na 'yong unang linggo.
- Walang gano'n. - Isa 'yon sa pinakawalang kuwentang...
Ginawa ni Bob 'yong trabaho niya. Nang maayos. Nahuli niya ako.
- Baka gusto mo akong patapusin? - Nagtatanong ako.
E di, tumahimik ka at hayaan mo akong sumagot.
Sasagutin ko.
Nakikita kong papalapit na ako nang papalapit sa kanya.
Nai-imagine ko na nga, ano kaya kung hawakan ko siya sa leeg at sakalin?
Di mo alam ang sinasabi mo.
'Yong character na Mr. McMahon, masasabi mo
na exaggeration no'ng mga trait na meron si Vince.
So, humalo siguro 'yong iba do'n no'ng time na 'yon.
- Pwedeng patapusin mo 'ko? - Oo naman.
Sa sasabihin ko. Nang nakangiti, okay?
- Nakakatuwa 'to. - Nakakatuwa? Ako ang natutuwa sa 'yo.
Nagalit din ako sa sarili ko kasi na-set up ako,
at para akong tanga kasi nakita ko dapat na magkakagano'n.
- Di 'yon gano'n ka-WWE para sa WWE fans. - Tama.
At nakukulangan sa football side 'yong mga mahilig sa sports.
Negosyante ako. Ako ang bumubuo sa kompanya.
Ako ang nagpapaikot sa kompanya ko at sa bansang ito.
Sumusugal ako.
Huling season na pala ng XFL 'yong unang season nila.
Hindi pumatok 'yong liga sa mga manonood,
lalo na sa mga kritiko.
Bumagsak 'yong XFL kasi di 'yon maganda.
Alam mo, sa best years ng WWE,
sa sarili nilang paraan, sobrang ganda no'ng produkto nila.
Itong XFL, di maganda.
Tingin ko, masakit na nagsara 'yong XFL pagkatapos ng isang taon.
Alam mo 'yon, ibinigay ni Vince lahat do'n.
'Yong logo ng XFL na nakikita ng mga tao,
si Vince 'yon na may hawak na bola ng XFL at nakatingin sa camera.
Ang bangis.
Ang bangis no'n.
Di maganda 'yong mga nangyayari noon.
May mangyayaring isa, tapos meron uli, tapos isa pa, at isa pa uli.
At hindi na maaaring gamitin ng World Wrestling Federation ang "WWF".
Na-body-slam sila ngayon ng World Wildlife Fund.
No'ng isinampa 'yong kaso,
sinubukan naming labanan 'yon, gaya ng ginagawa namin sa iba.
Tapos, parang, "Teka. Di tayo mananalo dito."
Bago pa namin gamitin 'yong "WWF" na initials, gamit na nila 'yon.
Kaya mula sa WWF, naging WWE 'yon kasi entertainment kami.
Di naman maganda na kinailangan naming magpalit ng pangalan.
Ayokong magpalit, pero wala kang magagawa, e.
Pag natapos na ang isang bagay, kailangan mong mag-move on.
TAPOS NA ANG XFL SA PAGSASARA NG LIGA
Sa tuwing may di nagwo-work out,
marami na akong gano'ng moments sa buhay ko, e,
at hinayaan mong guluhin ka no'n, 'yong tipong "Sana nag-work.
Kung ginawa ko 'to, okay sana," masisiraan ka no'n.
Hayaan mo na 'yon, mag-isip ka ng positive,
at 'yong positive ang pagtuunan mo, di 'yong negative.
Si Vince, alam n'yo, uulitin ko, isa sa mga motto niya, "Wag kang bibigay."
So di siya 'yong parang nagmumukmok.
Kung pumasok ka kinabukasan,
matapos na officially magsara 'yong XFL, di mo malalaman na nagsara na.
Ang focus niya, "Okay, Ano'ng bala n'yo para sa Raw? Gawin natin."
Tanda ko na nakausap ko si Vince sa isa sa mga arena.
Hinila niya ako sa tabi, sabi, "Iniisip kong ibalik si Hulk Hogan,
at matutuwa ako kung maghe-headline kayo sa WrestleMania. Ano sa tingin mo?
Agad-agad, sabi ko, "Gusto ko 'yan."
Icon versus icon.
- Kumusta? - Okay naman, kapatid.
Pagbalik ko,
pagkatapos maging problema ni Vince 'yong WCW sa loob ng nine o ten years,
at sa pagsubok namin na mapabagsak siya,
di namin pinag-usapan 'yong nakaraan.
Sobrang naging sakit sa ulo ko si Hogan,
at may mga pagkakataon na sana pwede ko siyang sakalin.
Pero sa business, di pwedeng nagtatanim ka ng sama ng loob.
Ang paniniwala ko, kahit nagkaro'n kami ng personal na problema,
ano ba ang gusto ng audience?
SI HULK PA RIN TALAGA
Ang gusto lang nila, ma-entertain.
So, natural, lulunukin mo 'yong pride mo, tatanggapin mo ang pagkatalo,
at ibabalik mo siya, ayun na.
Napakaespesyal nito, J.R.!
Sobrang unique nito! Dream match talaga 'to!
Isipin ko lang 'yong WrestleMania na 'yon, tumatayo lahat ng balahibo ko sa katawan,
kasi sobrang excited ng mga tao.
Naramdaman namin 'yon.
May iconic na moment do'n kung papanoorin mo,
kung saan ina-absorb nila 'yong reaction ng mga tao
at sabay silang tumitingin sa kanan at kaliwa nila.
Di 'yon ni-rehearse o pinag-usapan.
Instinct na lang 'yon ng dalawang legend
sa gitna ng tensiyon, at 'yon 'yong pinakatumatak sa mga tao.
Banggaan 'yon ng dalawang era.
At wala sa kanilang nakakaalam ng magiging reaction no'ng audience.
Ako, di ko alam, e.
Handa lang sila sa anumang kakahinatnan no'n.
Ako dapat 'yong bad guy, siya 'yong good guy.
Pero pinagsusuntok ako ni The Rock, at pinagbu-boo siya ng mga tao.
Kinailangang baguhin 'yong script.
Pag-apak pa lang namin sa ring, sinabi na ng mga tao.
"Mahal ka namin, Rock, pero ngayon, si Hogan ang dahilan kaya nandito ka."
Kinailangan kong mag-improvise at mag-adjust sa match na 'yon.
Di namin binago 'yong ending.
Nanalo pa rin ako no'ng gabing 'yon.
Pero si Hulk Hogan 'yong tunay na winner.
Tingin mo, pinagkatiwalaan ka pa ni Vince pagkagaling mo sa WCW?
Tingin ko, ngayon, mas pinagkakatiwalaan na niya ako
kaysa noon.
Siguro, nakakagaan din sa loob
na di ko kailangang punitin 'yong damit ko para makapuno ng 100,000 sa venue.
Bawat desisyon niya,
laging para sa ikabubuti ng business.
'Yong pagkuha uli sa mga sinisante niya,
pagkuha sa mga taong tumestigo sa korte laban sa kanya,
mga nagpa-interview at tinira siya,
kinukuha niya pa rin kung tingin niya, makakatulong sa kompanya.
Hayaan n'yong ipakilala ko sa inyo ang bagong general manager ng Raw,
Eric Bischoff!
Di ako makapaniwala!
Sinasabi ng mga tao, "Natatakot akong magkasira kami ni Vince,"
ako naman, "Kung sisirain mo 'yong ugnayan n'yo,
mas may chance na makabalik ka kaysa kung hindi." Gano'n si Vince, e.
- Tingin mo ba, para may kontrol siya? - Hamon 'yon. Tingin ko, hamon 'yon.
Pag ginulpi mo siya,
gugustuhin niyang patunayan na sa dulo, babalik ka sa kanya.
Salamat. Welcome.
Limang linggo...
Tingin ko, 'yong personal na nararamdaman ko,
di kailanman naging hadlang sa maayos na pagpapatakbo ko sa business.
May isa akong natutunan sa Montreal Screwjob.
Wala nang mas sasarap pa sa solid na pagtatraydor.
Nasa business ako.
At business ang priority.
Sa pananaw ng publiko,
'yong pinakamasayang period na naranasan nila ay '98 hanggang 2000,
kung saan tinatalo at pinapatay ng WWE 'yong WCW.
At pagkatapos no'n, no'ng bumagsak na 'yong WCW, bumagsak na 'yong industry.
No'ng wala nang competition, di na gano'n kasaya 'yong wrestling,
at pagdating sa creative side, nawala na 'yong kinang nila.
No'ng time na 'yon, sobrang successful ko talaga,
pero nainis ako sa creative process.
May mga pagkakataon na pag may pinresent na idea kay Steve,
sasabihin niya,
"Di ko sasabihin 'to kahit kailan. Ayoko nito. Ayoko nitong idea."
Steve, deretsuhin mo na. Ano ang bottom line?
Ang bottom line, lahat, pangit na.
Di ako masaya sa nangyayari kay Stone Cold.
Pati na sa nangyayari sa kompanya.
No'ng time na 'yon, di maayos 'yong relasyon namin ni Vince.
Pero ang dami ko ring injuries no'n, at nag-decide ako na tama na.
Makakabuti siguro sa 'kin kung magre-retire na ako.
Bigating star siya, pero umalis siya.
Sobrang bilis magbago ng WWE.
Laging umaalis ang stars do'n.
Gaya ni The Rock, kasi naging successful siya sa movies.
Si The Rock saka si Austin,
kung usapang top two wrestlers ng kompanya, sila siguro 'yon.
Pareho silang nawala pagdating ng 2004,
so ngayon, oras na para mag-develop ng bagong stars.
So, may sikat na promo no'n kung saan ina-address ni Vince 'yong roster ng Raw...
May isang nangingibabaw na katangian ko kung bakit ako successful.
Masasabi kong 'yong katangian na 'yon...
Tapos, sabi niya, "Ruthless aggression."
...ay ruthless aggression.
Nag-speech siya sa harap ng lahat ng performers.
Sabi niya, "Guys, naghahanap kami.
Ngayon na ang panahon. Kailangan ko ng may aggression na malupit."
Sino ang may sapat na aggression, 'yong malupit, para magsakripisyo?
Naghahanap ako no'ng ang sasabihin, "Okay, ako na 'yon."
Sino sa inyo ang gustong maging superstar?
No'ng time na 'yon, bago pa lang ako at nagsisimula,
kaya wala ako do'n sa on-camera speech, pero tatlong araw pagkatapos no'n,
nag-taping na ako no'ng di makakapunta si The Undertaker.
Sige na, guys. Meron siguro d'yan na gustong samantalahin ang pagkakataon.
Naghahanap sila no'n.
Tapos, 'yong isa sa production meeting, "E, si John Cena kaya?"
At ayun na 'yong una kong televised na match.
'Yan si John Cena. Di pa natin siya masyadong kilala...
Kalaban ko no'n si Kurt Angle, isang main attraction sa WWE.
Ano'ng isang katangian ang meron ka
at naisip mo
na pwede kang pumunta dito sa ring
at kalabanin ang pinakamagaling sa industriya?
Sabi ni John Cena, "Bakit kita matatalo?
Dahil may aggression ako na malupit."
Ruthless aggression.
Bale 'yon 'yong nangyari sa mga sumunod na taon,
at ayun nga, nakilala 'yon na Ruthless Aggression Era.
Nabuo 'yong era na 'yon sa pagsagad sa mga limitasyon
at pag-transition sa era na mas makatotohanan.
Pinapakita nila 'yong kakayahan ng wrestlers.
Mga kagaya nina Eddie Guerrero at Kurt Angle.
Mga totoong pangalan 'yong gamit.
Sina Brock Lesnar, Randy Orton, Chris Benoit, Bautista.
Panahon 'yon ng realism.
So kinailangan kong maging si John Cena. Di ko pa alam no'n kung sino ako.
Saka wala pa akong identity no'n.
Nagpatuloy lang akong gano'n.
Ang boring no'n.
Bulok ka, John Cena!
Halos masisante ako dahil di ako pumapatok.
Naiinis na si John Cena.
Pero dahil alam kong malapit na akong masisante,
gusto ko talagang mag-enjoy nang konti.
Ilan sa wrestlers, nagra-rap sa likod ng tour bus,
umakyat ako sa upuan ko, pumunta sa likod,
at five minutes akong nag-rap, at nilampaso ko silang lahat.
Di ko napansin na nando'n sa bus si Stephanie McMahon.
Sabi niya, "Gusto mong gawin 'yan sa TV?"
Sabi ko, "Oo naman, gusto ko."
Bukod sa open mic Ang isa pang kinakainisan ko
Ay 'yong old-school na 30-man battle royal
Sasaksihan ko Mag-iiwan ako ng impression
Ipapakita ko kay Vinnie Mac May ruthless aggression ako...
Kayang mag-rap ni John.
Bingo.
Imbes na tatanggalin ko sana siya sa roster,
sabi ko, "Teka. Iba 'to, a. Ibang-iba."
John Cena, ang Doctor of Thuganomics.
Nag-perform siya nang todo-bigay, at sobrang galing niya do'n.
Sa isang iglap, naging sikat na siya, at nagustuhan siya ng audience.
...para sa bagong WWE Champion, John Cena!
Cena!
Pag sumikat ka na,
at naiintindihan ka na ng audience, at nagre-react sila,
do'n mo makukuha 'yong atensiyon ni Vince.
Naaalala ko ang sarili ko sa 'yo.
Sinasabi mo ang nasa isip mo.
Wala kang pakialam sa iba, tama?
Do'n na nagsimulang tumibay 'yong ugnayan namin.
Maraming itinuro sa 'kin si Vince sa business at sa pag-perform.
Bilang rap persona, marami sa mga nakita at di ko nagustuhan, ginamit ko
para bumuo ng isang character.
Parang 'yong pagbuo ni Vince kay Mr. McMahon.
Do'n sa inis ng mga tao sa character kong si Mr. McMahon,
isa sa mga problema ko at asset ko na rin,
pag may naisip akong gawin, susubukan ko talaga.
Pagpalain ang pangalan ni Vincent Kennedy McMahon!
Ang daan papuntang impiyerno!
Hindi!
May time ba noon na nakatanggap ka ng script o ng kung ano,
tapos sabi mo na lang, "Sobra na 'to"?
Oo.
Napalabas ko 'yong utak mo.
Ipapagawa pa rin sa 'kin ni Vince.
Medyo may concern no'n 'yong performers
na pag di mo ginawa 'yong pinagawa sa 'yo, mapaparusahan ka,
at, oo, may mga pagkakataon na nangyari 'yon sa ilan, minsan.
Isang beses, champion ako no'n, e,
tapos biglang may scene na makikipaghalikan ako sa isang babae,
na sa tingin ko, ayaw gawin no'ng character ko.
Nagkataon lang ba 'yon na di na ako 'yong champion
no'ng sumunod na linggo?
...si Trish Stratus. Sapat na ba 'yon? Oo, sapat na! May bago na tayong champion!
Siguro.
Siguro, naparusahan ako. Di ako sigurado.
Ang bagong women's champion...
Sabi mo, may ilang pagkakataong tumanggi ka.
Naaalala mo ba 'yong ilan sa mga tinanggihan mo?
Oo.
Oo, may ilan, pero...
Ayun, ano, di ko sasabihin 'yong isang 'yon.
So, isa sa mga naisip kong storyline, mabubuntis si Stephanie,
at ako yata 'yong nakabuntis sa kanya.
'Yong character ko.
Ang alam ko, parang gano'n,
tapos sabi ko, "Wag." Di na natuloy 'yon.
Si Steph, meron siyang Mr. McMahon, 'yong character,
may Vince McMahon na boss ng WWE
at tatay niya.
Mahirap paghiwalayin 'yon.
"Vince" ang tawag ko sa kanya sa trabaho, "Dad" naman sa bahay.
Iba 'yong tatay ko sa boss ko.
Mas mahigpit ang boss ko kaysa sa tatay ko.
Nag-e-expect siya ng results. Nagde-deman siya no'n.
Lalo na sa pamilya niya.
Ayaw ni Vince ng lantarang nepotism.
Makakasira 'yon sa image niya, o nina Shane at Stephanie,
so inilagay niya muna sila sa mabababang posisyon
bago sila nakaakyat sa matataas na posisyon.
At naging malupit siya sa kanila.
No'ng nagsa-suggest ng ideas sina Shane at Stephanie, binabasura niya.
Sasabihin niya talaga na pangit.
Gusto niyang mag-set ng mas mataas na standard para sa kanila.
No'ng lumalaki ka, mahigpit ba sa 'yo 'yong dad mo?
Talagang mahigpit siya sa 'kin noon. Hanggang ngayon.
Mas pinahirapan ko 'yong mga anak ko kompara sa iba.
Siguro kasi, gusto kong maging mas magaling sila sa lahat.
McMahon ang apelyido nila, kaya galingan nila.
One, two...
Mataas na standard dapat lagi. Alam mo na, nire-represent ko siya.
At sobrang importante na mai-represent ko siya nang tama.
Mariss, dito ka.
- 'Yan. - One, two...
Siguradong mas naging maluwag siya sa 'kin kompara kay Shane,
pero di ko siya na-challenge gaya ng kapatid ko.
Tingin ko, may unique na relationship ang mga tatay at anak na lalaki.
Father and son!
Sandali.
Nagpapadala 'yong mga tao ng articles at mga libro tungkol sa family business.
Wala pa akong nakita na ang sabi, "Ang saya no'n.
Okay 'yong naging bonding namin ni Dad, ibinigay niya 'yong business, ang saya.
Okay 'yong bonding namin hanggang sa mamatay siya..."
Walang gano'n. Mahirap 'yon.
Shane, ano'ng ginagawa mo?
Tingnan mo na lang si Shane.
Kahit kailan, di mo ako pinahalagahan.
Sa 'yo, lagi akong mali!
Lahat na lang, mali!
'Yong business deals ko, kahit ga'no kalaki ang maipasok kong pera,
laging di 'yon sapat sa 'yo!
'Yong meron sa McMahon family na di alam ng marami,
'yong mga nangyayari sa 'min sa totoong buhay.
"Gano'n ba kagrabe ang nangyayari behind the scenes?"
Ang gusto ko lang namang makuha sa 'yo...
Ang gusto ko lang naman, maging proud ka sa 'kin!
Sa 'kin!
Pero ngayon, alam ko na, na di 'yon mangyayari kahit kailan,
kasi never naman 'to naging tungkol sa 'kin.
Laging tungkol lang sa 'yo! Sa 'yo, Dad!
Pero di mo ibubunyag 'yong totoo.
Bakit mo sasabihin? Hayaan mong pag-usapan 'yon ng mga tao.
Family business 'to.
Tungkol 'to sa 'tin, Dad.
Sa 'yo at sa 'kin.
Hindi. Di na 'to family business.
Business ko 'to.
Ang masasabi ko sa 'yo, lumayas ka rito,
anak man kita o hindi.
Ngayon mismo.
Kahit kailan, di ko talaga naintindihan
kung saan ba lulugar si Shane sa mga nakalipas na taon.
Minsan, pinapansin siya. Minsan, parang di siya nag-e-exist.
Never kong naintindihan 'yong nangyayari no'n,
pero noon pa, ramdam ko nang may pagka-black sheep siya,
at never kong nalaman 'yong totoong kuwento
sa nangyari sa relasyon nila ng tatay niya.
Gustong-gusto talaga ni Shane na maging susunod na McMahon,
at naiisip niyang mangyayari 'yon.
May time na gusto niyang bilhan siya ng dad niya ng kompanyang papatakbuhin
para patunayang siya ang next generation McMahon na promoter
bago niya i-manage 'yong WWE.
Simulan na natin, baby...
No'ng time na 'yon, nagkaro'n ng financial problems 'yong UFC,
at lumapit sila sa 'min, sabi, "Gusto n'yo bang bilhin 'yong UFC?"
Sabi ko, "Ayos 'to, a." Sabi ko kay Dad, "Sunggaban natin 'to."
Pakiramdam ko no'n, mapapalago namin 'yong brand na 'yon
kasi perfect 'yon sa ginagawa namin.
May team kami para sa production, live events, at merchandising.
Meron na kami lahat no'n, ready na. So, sa 'kin, plug-and-play na lang 'yon.
No'ng ipinresent na 'yong idea ng pagbili sa UFC,
di ako natuwa sa business model,
kasi 'yong sa 'min, gagawa ka ng characters,
parang si Disney o kung sinuman,
at magagamit namin habambuhay,
di gaya ng isang boxer o UFC.
Pag natalo ka o na-injure o kung anuman, wala ka nang career.
Totoo ito. Walang halong acting.
Imposibleng ganito sila kagaling umarte.
Nasa show business kami. Sport naman 'yon.
So, ayun, pinag-isipan niya 'yon, nag-pass siya at...
Pinalagpas niya 'yong opportunity, at ayun na 'yon.
Magandang investment ba sana 'yon?
Malinaw naman ngayon. Tingin ko, maganda sanang investment 'yon.
KUMITA ANG UFC OWNERS SA $4 BILLION SALE
Mga after ten years, ibinenta 'yong UFC sa malaking halaga,
tapos si Shane, gusto niyang i-claim na idea niya 'yong pagbili ng UFC.
Tingin talaga ni Shane, 'yon 'yong tamang gawin.
Kung gano'n 'yong tingin mo, "Shane, kunin mo 'yong pera mo at ilagay mo do'n."
Di 'yon nag-work... Di magwo-work 'yon.
Malaking investment kasi ang kailangan. Maliit lang 'yong meron siya.
Bale, di 'yon magandang investment.
Pinaka-memorable sa 'kin na moment nina Vince at Shane
'yong mainit na pagtatalo nila isang gabi.
May idea si Shane na talagang pinaniniwalaan niya,
at talagang ayaw ni Vince do'n.
At gaya ng karamihan ng mga nangyayari kay Vince,
pag nagsimulang mag-escalate 'yon, mabilisan talaga 'yon.
Humarap na si Vince kay Shane. Sabi, "Hindi, hangga't buhay ako."
At etong si Vince na may kung anong kinakain,
kinuha 'yong kutsilyo niya at iniabot kay Shane,
tapos sabi niya, "Dito. Sige. Dito.
Kung talagang gusto mo 'yon, isaksak mo dito 'yong kutsilyo,
kasi ito ang kailangan mong gawin para maituloy mo 'yong desisyon na 'yon.
At kung di mo isasaksak 'yan dito,
ibig sabihin, di ka gano'n katapang para gawin 'yon,
at kailangan ko ring i-consider 'yon.
O i-buy out mo ako...
gaya ng pag-buy out ko sa tatay ko.
At kung maging sagabal pa rin ako,
maghanda kang dispatsahin ako
gaya ng kung pa'no ko ididispatsa 'yong tatay ko
no'ng di niya ginagawa 'yong mga bagay sa pamamaraan ko."
AALIS NA SI SHANE McMAHON SA WWE
Sobrang hirap para sa akin noon na iwan 'yong nag-iisang importante sa 'kin
at 'yong nag-iisang business na gusto kong pagtrabahuhan,
pero 'yong tatay ko, lalo na noon, talagang ayaw magpatinag,
at sabi ko, "Kung ngayon na ang oras para sumubok ako ng mga bagay,
eto na nga 'yon."
Kaya umalis si Shane...
Gusto niya, siya ang maging in-charge, parang gano'n,
at sa tingin niya, oras na para magbitiw ako.
Malaki ang naitulong ni Shane, pero di niya kompanya 'yon.
Akin 'yon.
Sobrang hirap no'n sa family business. Pambihira, ang hirap.
Halos di kami nagkasundo sa lahat ng bagay,
at nagkalayo ang loob namin.
Di kami nagkakasundo sa ilang mga bagay.
Pero siya 'yong boss, e.
Pag may sinabi siyang pinturahan ng blue, pipinturahan namin ng blue.
Sabi ko na lang, "Pwede akong mag-stay at hayaang mag-collapse kami,
o oras na para umatras."
Tatay ko siya, alam mo 'yon? Di ko ilalagay sa alanganin 'yon.
So nagdesisyon akong lumayo.
Nagpasalamat ako sa kanya, niyakap ko siya, at ayun na.
Alam dapat ng lahat ang lugar nila.
At pag naisip ng kapamilya mo, "Teka lang. Kaya ko 'to..."
Lumayas ka! Show ko 'to! Ako ang nagpapatakbo dito!
...wala sila no'ng vision
ng isang taong nagtayo at nagpalago ng isang negosyo.
Iba 'yong vision nila, at pwedeng umubra 'yon.
Pero alam mo? Do'n tayo sa vision ko.
Ngayong gabi, walang nasunod sa mga plano ni Shane McMahon!
Papayuhan ko ang sinuman, wag n'yong isama ang pamilya n'yo sa business. Brutal 'yon.
Dadating 'yong point na sasabog kayo.
Sa ilang dekada, nagawa ni McMahon ang WWE
na maging billion-dollar na entertainment powerhouse.
NASA ALANGANIN
Pero base sa mga nangyari kamakailan, maaaring mag-iba ang management.
Bagong pasabog na mga alegasyon ng sexual abuse.
Mabigat ito.
Ang tindi no'n!
Tatanggalin ba nila si Vince? Hindi ko alam.
Nasa alanganin ang hinaharap ng kompanyang ito.
Magugulat ang lahat dito sa pinakabagong scandal.
NOONG 1999, PUMAYAG SI RENA LESNAR (SABLE)
NA MAAREGLO ANG ISINAMPANG KASO LABAN SA TITAN SPORTS (WWE).
Nagsalin ng Subtitle: John Vincent Lunas Pernia