Ta opowieść to iście szekspirowska tragedia,
bo wielki sukces Vincenta Kennedy’ego McMahona
wyrósł z potrzeby zrekompensowania sobie
pierwszych ponurych dwunastu lat życia.
Całe życie wyzwalał się ze szponów tej przemocy.
Stworzył sobie środowisko, w którym czuł się nietykalny
i niewrażliwy na działanie sił zewnętrznych.
Chciał być panem własnego losu.
Historię dzieciństwa McMahona znamy tylko z jego własnych opowieści.
Przed laty udzielił wywiadu Playboyowi. Opowiadał tam o dorastaniu.
Mówił o fizycznym znęcaniu się ojczyma,
a także insynuował przemoc seksualną
ze strony matki.
Nie jestem fanem spoglądania wstecz.
Nie wiem, czy nie będę się bał tego, co tam zobaczę.
Dzieciństwo miałem, jakie miałem.
Było ciężko. Kłótnie, niesnaski, kazirodztwo.
Odrzuca cię to,
ale jako dziecko, bite i maltretowane, uważałem,
że jeśli po tym wszystkim nadal dyszę, to wygrałem.
Z psychologicznego punktu widzenia,
maltretowane dziecko dorasta i przejmuje złe zachowania.
To tania wymówka.
Nie wierzyłem w to.
Trzeba się pozbyć tego wszystkiego, co podłe, zgniłe.
Czy czasami temat wraca? Jasne. Zaboli? Pewnie.
Ale wyrzuć to za siebie i idź do przodu.
ODCINEK 5: RODZINNY BIZNES
Przepraszam.
A już za chwilę po raz pierwszy
Shane i Stephanie McMahonowie, dzieci Vince’a i Lindy McMahonów,
opowiedzą o tym, jak im się dorastało w świetle jupiterów.
Fascynuje mnie pytanie, jak to było dorastać jako McMahon.
Zaczniesz? Dajesz.
Jako syn Vince’a McMahona dorastałem w bardzo ciekawym świecie.
Zawsze chciałem wejść do biznesu
i to od strony menadżerskiej.
Zaczynałem wcześnie.
Byłem na widowni i za kulisami.
Kręciłem się wszędzie, przyswajałem to.
Sprzątałem ring, odnosiłem ludziom kurtki.
Raz...
Zostałem sędzią i konferansjerem.
Pracowałem na swoją pozycję.
Shane i Mr. McMahon!
Zacząłem występować jako prawa ręka swojego ojca.
Shane przytrzymuje liny tatusiowi.
Ktoś wkurzony na ojca nie mógł od razu dorwać szefa.
Musiał mieć kordon ochronny. To chwyciło, wszyscy się dobrze bawili
i tak zostało.
Przytłaczające buczenie dla złotego chłopaka,
następcy tronu...
Uwielbiałem to.
Od dziecka marzyłem, żeby to robić.
- Shane! - Shane McMahon!
Dynamika rodzinna zaczęła nabierać kształtu.
Wtedy dołączyła córka Vince’a.
Pozwól, że wtrącę się na chwilę.
Zawsze chciałam być częścią firmy.
Jestem dumna, że do niej dołączyłam.
Było coś nieziemskiego w tym, jak dorastałam.
Czułam to jako dziecko.
Tej mocy wrażeń nie da się przebić.
Niewiarygodne!
WWE zawsze dzieliło ludzi.
Gdy dorastałam,
niektórzy mnie uwielbiali z racji mojego ojca,
a inni mnie od razu skreślali
z tego samego powodu.
Vince McMahon pod rękę z młodą córką, Stephanie McMahon.
Kiedy zrodził się pomysł, abyś została postacią?
Ukończyłam studia.
Spokojnie, bez stresu. Będzie dobrze.
- Potraktujecie mnie ulgowo? - Bez wątpienia.
Dosyć szybko podjęto decyzję,
aby to sprawdzić.
- Zgoda! - Nie!
Kiedy Steph zaczęła z nami pracować, sprawy eskalowały.
Napisano scenariusz,
w którym Steph miała wziąć ślub z wrestlerem, Testem.
Ale scenarzyści nie wiedzieli, jak to spuentować.
Nie było zakończenia tej historii.
Przedstawiłem swój pomysł Vince’owi.
Powinnaś na to spojrzeć.
„A gdybym ją spił na wieczorze panieńskim
i poślubił
w jednej z tych kaplic w Vegas?”
On na to: „Boskie”.
- Mój Boże! - Nie cierpię cię!
Miał tekst:
„Vince, nie pytaj czy...”
...lecz ile razy skonsumowaliśmy to małżeństwo.
Boże, nie do wiary.
Kiedy wróciliśmy do telewizji po tym całym zajściu,
tłum stał się wrogi i skandował „zdzira”.
Zdzira!
Gdy tłum szalał, Vince spojrzał na mnie i zrobił tak...
Czyli to była żyła złota.
Zdzira!
Szczerzyłem się jak głupi,
bo to znaczyło, że wciągnęliśmy widownię.
Są zachwyceni tym, co robimy.
Zdzira!
Steph stała się świetnym heelem.
Była gotowa na wszystko.
Zawsze mówiła, że zrobi, cokolwiek zechcę.
Rozumiała moją wizję.
Jeśli ktoś zna się na dymaniu, to ty.
Na początku kariery
przystawałam na wszystkie jego pomysły.
Puść ją! Spójrzcie na to!
Teraz oglądam niektóre rzeczy
i nie wierzę, że to zrobiłam.
Zdecydowanie.
Nie było to dziwne, że te akcje inicjował twój tata?
Czasami tak uważałam,
ale to był inny okres w branży.
Zdzira!
Ze wszystkich szalonych sytuacji w życiu
jako fan, a później zawodnik,
aspekt rodzinny zawsze był najbardziej odjechany.
Ogłaszam was małżeństwem.
Po tym wątku,
w którym Steph po kryjomu poślubiła mnie wbrew swojej woli,
zaczęła się Era McMahon-Helmsley,
w której razem rządziliśmy w WWE.
Era McMahon-Helmsley.
Byłem z nią codziennie.
Tak się poznaliśmy.
Nie wolno było umawiać się z wykonawcami,
ale – o ironio – mój tata niejako nas zeswatał.
Paul to cudowna osoba, przyjaźniliśmy się.
Mówiłem nawet Steph, że powinna sobie kogoś znaleźć.
Prawdziwego faceta, takiego jak Triple H.
A mój brat mówił: „Nie Triple H”.
Tata dodawał: „Wiadomo, że nie Triple H,
ale faceta takiego jak on”.
Shane był przeciwny. I to stanowczo.
- Chodźmy. - Brzydzicie mnie.
Bracie. Dalej, przytul mnie.
Podstawa zasada branży:
„Nie umawiaj się z córką szefa”.
Shane zapytał: „Pozwalasz córce chodzić z wrestlerem?”.
„Też nim jestem. Walczę, występuję. Nie wiem, co masz na myśli”.
Miało to sens, że Stephanie umawia się i bierze ślub z kimś takim
jak Paul.
Sytuacja się rozwijała.
Czasem był tam zwykły Vince,
innym razem wcielał się w swój stereotyp.
Szukaliśmy lokalizacji na wesele,
a on poważnie zaproponował wyemitowanie tego w telewizji.
A co, gdyby ślub Stephanie i Paula odbył się na żywo w pay-per-view?
Fani by to kupili. To by było coś wielkiego.
Steph na to: „Nie”.
Gdy Steph powiedziała: „Nie, to wykluczone”,
jego reakcją było: „Samolub”.
„Jak możesz być taka samolubna?”
Vince ustawił swoje starcie ze Steph.
To była bodajże walka uliczna
sześć dni przed naszym prawdziwym ślubem.
Chce upokorzyć córkę!
Moja mama zagroziła ojcu,
że jeśli będę mieć limo albo złamaną kostkę,
z marszu się z nim rozwiedzie.
Jak widać, nie miałam ani tego, ani tego.
Chyba mnie nieco poddusił w walce, ale to co innego.
Czysty obłęd. Totalny odpał.
W jaką rodzinę się wżeniłem?
Co nie?
Chyba stoicie na czele
najbardziej dysfunkcyjnej rodziny na świecie.
Stworzyli operę mydlaną McMahonów.
Młodzi okazali się bardzo popularnymi wykonawcami.
A gdzie w tym wszystkim była Linda?
W samym centrum.
Linda McMahon!
Była kluczową osobą w firmie.
World Wrestling Entertainment uchodzi za firmę Vince’a.
Rzadko się słyszy o Lindzie McMahon,
choć jest dyrektorką generalną firmy.
Kiedy dołączyłem, nie było wielu dyrektorów.
Vince był szefem, a Linda szefową.
Ona zarządzała biznesem, a on stroną kreatywną i wizją.
To mama zapoznała mnie z Lindą, moją żoną.
Miałem bodajże 16 lat.
Linda pochodziła z klasy średniej.
Oboje rodziców pracowało, mieli ładne domy.
Nie byli bogaci. Taka klasa średnia.
To mnie pociągało.
W szkole miał reputację buntownika.
Ja wręcz przeciwnie.
I wiecie co? Lubiłam to.
Wzięliśmy ślub, gdy Linda była młoda, miała 17 lat.
Przysiągłem jej dozgonną miłość
i że nigdy nie będzie nudno.
Bez dwóch zdań spełniłem tę obietnicę.
- O Boże! - O nie!
O Boże!
To zaboli mnie mocniej niż ciebie.
Bierz ją! Co?
Mama nigdy nie chciała być w telewizji.
Nie cierpiała tego.
Mówiła: „Vince, proszę, nie rób mi tego. Nie jestem dobrą aktorką”.
Z naszej czwórki najmniej swobodnie czułam się przed kamerą.
Radziłam sobie o wiele gorzej niż Shane, Stephanie i Vince.
Gratuluję, Triple H.
Była słabą aktorką, wiedziała o tym, ale cała reszta została w to włączona.
„Przydasz się jako postać”.
Bez zbędnych ceregieli
chciałbym przedstawić wam moją żonę, Lindę,
w towarzystwie pięknej Trish.
Weszłam do branży nietradycyjną ścieżką.
Byłam modelką fitness.
Modelka fitness znana z okładki magazynu Muscle.
Trish Stratus.
Jako młoda fanka, dorastałam w erze Cyndi Lauper,
gdy była z Wendi Richter. Pełen odlot.
W tym wieku mega było widzieć kobietę w ringu.
Kiedy zaczęłam w 2000 roku,
rola kobieca była nadmiernie zseksualizowana.
Cóż, Trish.
Mr. McMahon.
W pierwszych wątkach byłam w parze z Vince’em McMahonem.
Współpraca z szefem i z Mr. McMahonem
to była wielka okazja.
Strasznie mnie to jarało.
O tak.
Fabuły chyba nie opisano mi tak,
że zostanę kochanką Vince’a.
Byłam bardzo niegrzeczna, Vince. Należą mi się klapsy.
I odurzę jego żonę.
- Podwoiłaś dawkę Lindy? - Jasne.
Nie tak to ujęto. Zapamiętałabym to.
Pomysł ewoluował,
poszliśmy tym tropem i rozwinął się w ciekawym kierunku.
Słuchajcie.
Pocałowałem Trish Stratus na oczach przykutej do wózka żony.
O nie. Boże.
Chcieliśmy pokazać, że jestem do cna podłą istotą.
Bardziej nikczemnym być nie można.
Byliśmy w pełni świadomi tego, czym podsycamy naszą historię.
Linda nie miała z tym problemu.
Brała w tym udział. Z całą resztą.
W jednej scenie pochyliłam się i pocałowałam Lindę. To był jej pomysł.
„Zirytowałoby to ludzi, gdybyś pocałowała mnie w głowę”.
Trzeba wywoływać emocje.
Wściekłość, radość,
a nawet obrzydzenie, jeśli ten zły zwyczajnie przegiął.
Liczą się emocje.
Udanych walentynek, Lindo.
Jak rodzina zareagowała na telewizyjny romans z Trish?
Chyba nie było z tym problemu,
bo wiedzieli, że odgrywam postać.
Trish też.
Nie pamiętam żadnych scysji.
Jeśli ktoś mówi coś do mnie o mamie, zazwyczaj zamykam temat.
Jest dla mnie święta, więc ten wątek mi nie podszedł.
- Shane mówił, że był trochę... - Dobra.
Jest nieco bardziej zachowawczy niż reszta.
Mógł mieć z tym delikatny problem.
Czasem martwił się, czy nie jest za bardzo realistycznie.
Dla mnie to była fabuła. Postacie zapewniają rozrywkę.
„Jedź z koksem”.
Minęło 15 lat i udzielam wywiadów o starych, dobrych czasach.
Zawsze to pada. „Pewnego razu...”
„Tak?”
„...zdarzyło się, że szczekałaś na czworakach jak pies”.
Tak mi przykro!
Jest ci przykro?
Skoro tak ci żal,
udowodnij mi to.
Padnij na czworaka jak pies!
Na litość boską.
Scena „szczekaj jak pies” jest pamiętna i bardzo...
Żałuję, że to zrobili.
Kiedyś miałem psinkę.
Ta suka robiła wszystko, co jej kazałem.
Cholera, na czworaka!
To już przesada!
Szczekaj jak pies.
Dalej, mów, że ci przykro.
W segmencie „szczekaj jak pies” chcieli, abym mówiła, jakie to było straszne.
Ale właśnie taką reakcję chcieliśmy w was wywołać.
Jeśli naprawdę ci przykro, rozbierz się!
Tak!
Kazałem się rozebrać!
Co to za facet? Kto...
To był niezwykły wątek „heela”, drania, typu „zjeść ciastko i mieć ciastko”.
Równolegle
do pokazywania widowni, że powinni go nienawidzić,
zapewniał im pokaz cycków.
Jest ci przykro?
Zdejmij stanik! Teraz!
Świadomość, że to zły występek,
nie przeszkadzał w czerpaniu satysfakcji z jej upokorzenia.
Kiedy go zobaczyłem, myślałem, że segment jest kijowy.
Wrestling był jednak dla facetów,
którzy marzą o seksownych kobietach,
ale też ich nie cierpią, bo są poza zasięgiem.
Dla wielu gości poniżanie fajnych lasek było czymś fajnym.
Brzydko to ująłem, ale tak właśnie było.
Wiedzieliśmy, że to wrażliwa scenka.
Będą o niej rozmawiać, interpretować ją i zniekształcać.
To było oczywiste.
Odegraliśmy ją, wiedząc, że dopadnie go karma na WrestleManii, kluczowym evencie.
Opowieść zamknięto na WrestleManii.
Shane walczył z moim tatą.
Syn kontra ojciec.
W jednym rogu stała moja dziewczyna, Trish.
W rogu Shane’a była Linda, moja żona.
Musiałem stanąć w obronie mojej matki.
Dłużej już nie mogłem tego znieść. Co było nawet prawdą.
Moja siostra wsparła ojca, była równie bezlitosna co on.
Przed tamtym starciem byłem cały w nerwach.
Nigdy dotąd nie podniosłem ręki na ojca. Dotąd akcja była jednokierunkowa.
Uprawialiśmy zapasy z ojcem, gdy byłem młodszy.
Pewnego razu ojciec chwycił mnie pod żebra.
Chwycił za skórę i mięcho.
Zaryczałem. Cofałem się, a on złapał mnie za włosy i odepchnął.
Ja na to: „Oszukałeś. Tak nie wolno!”.
Odparł: „Tak robię w życiu. Oszukuję i wygrywam.
Naucz się, że czasami trzeba oszukiwać”.
„No dobra”.
Przed tamtą walką zacząłem nieco panikować.
Pomyślałem: „Nie dam rady”.
Kazałem Shane’owi mnie walnąć, a on na to, że nie potrafi.
„Uderz z liścia. Dasz radę”.
„Nie mogę”. Ja nie miałem oporów.
Strzelił własnemu synowi.
Dzwonek. Tata sprzedał mi cztery strzały w twarz.
Na dzień dobry.
Przywaliłem mu, aby się ocknął.
Na co on: „Skoro tak”.
No więc...
Oczy natychmiast mi spuchły.
„Może być łatwiej, niż sądziłem”.
- Nie wal... Mój monitor! - Boże!
Przestań!
To była moja chwila na WrestleManii.
Postawiłam się McMahonowi i temu, co sobą reprezentował.
Pracowaliśmy nad tą scenką.
Podkreślił, bym się nie hamowała.
I nie hamowałam się.
Do Vince’a dociera właśnie, że jest tu jego odurzona żona!
W środku walki z Shane’em Linda powoli wstała.
Prosto w klejnoty rodowe McMahona!
Bum i czas na wielki finał.
Chwileczkę. Vince w jednym rogu, Shane w drugim.
Tłum uwielbia, gdy wygląda realistycznie.
O Boże!
Czasami tak jest. To prawdziwi McMahonowie.
Kiedy buduje się napięcie i rozwija postacie,
zawiązanie historii daje wielką satysfakcję.
Shane McMahon pokonał ojca
w piekielnej bójce ulicznej tu na WrestleManii!
Vince nie miał zahamowań.
Co jest prawdziwe, a co nie? Nieważne.
Jeśli przyciągnie uwagę, pieniądze
i wzmocni jego biznes, nie cofnie się ani o krok.
Przekaż matce wiadomość: Niebawem
zamkniemy sprawę rozwodu i pojawi się nowa pani McMahon.
ODPUŚĆ, VINCE
Ponętna pani McMahon, która sprosta mojej jurności.
Vince po mistrzowsku rozmywał historie.
Przerabiał coś, co było oparte na fragmencie rzeczywistości.
Krok po kroku coś zmieniał,
aż nie było już jasne, w co należy wierzyć.
Jesteś mi winna przysługę, Sable.
A kiedy tacy jak ty są mi coś winni...
upominam się o dług.
Sable była jednym z największych, krótkoterminowych sukcesów marketingowych.
Jako postać była niedoceniana.
Przyciągała widzów jak magnes.
Zjawiała się na antenie i pół miliona przełączało na jej segment.
Chyba tylko Austin miał lepsze wyniki.
Odeszła u szczytu popularności i pozwała firmę.
REPORTAŻ DNIA
W tym rogu była mistrzyni World Wrestling Entertainment, Sable.
Jej przeciwnik, Vince McMahon.
W centrum starcia pozew na kwotę 110 milionów dolarów
wraz z zarzutami o molestowanie seksualne.
Chcieli, abyś robiła coś, czego nie chciałaś robić?
- Tak. - W skrócie.
Zmuszali mnie do robienia takich rzeczy.
Sable pozwała was, WWE, na kwotę 110 milionów dolarów.
Zarzuca wam między innymi, że była poniżana.
Nie pamiętam, abym ją prosił, aby robiła coś poniżającego.
Jeśli chodzi o proces Sable,
jaki był jej wpływ na organizację?
Niewiele pamiętam z pozwu Sable.
Nie pamiętasz zarzutów ani skutków pozwu?
Nie. Mam mgliste wspomnienia.
Wiem tylko, że wróciła do pracy...
Stephanie McMahon, poznaj swoją nową asystentkę, Sable.
Czy jej ciało sprawia, że zapomniałeś
o pozwie przeciwko firmie na miliony dolarów?
Poszła za przykładem innych, którzy próbowali wyciągnąć od nas kasę.
Dla niej liczy się tylko forsa.
O co pozwała Sable? Mnie czy ciebie?
Pozwała nas o molestowanie seksualne!
Vince bez wątpienia zrobi wszystko,
co przysłuży się firmie. Zatrudni nawet kogoś, kto go pozwał.
Mógłbym ci podziękować na kilka sposobów.
Może zaczniemy od tego.
Po jej powrocie napisano wątek
z romansem.
Z kim?
Z Sable.
- Moim? - Twoim.
- Fabuła. - Fabuła.
Boże.
Ponieważ to się dzieje w ringu,
możemy być zbulwersowani wszystkim, co on mówi i robi,
ale istnieje też opcja wyparcia się.
To tylko wrestling, występ.
Często nie doceniamy tego, że postać Mr. McMahona
czerpała z osobistych doświadczeń.
Dlatego mocno do nas przemawia.
Pamiętasz wywiad dla Playboya z 2001 roku?
Tak.
XTREMALNY WYWIAD
Opowiadałeś w nim o swoich romansach.
PLAYBOY: ROMANSE BYŁY W RÓŻNYCH OKRESACH CZY CIĄGLE?
McMAHON: W RÓŻNYCH OKRESACH
Ciekawiło mnie, dlaczego w ogóle poruszyłeś ten temat.
Byłem dość szczery w tym wywiadzie.
Nie odgrywałem postaci.
To była prosta, szczera reakcja
na zadane pytania.
McMAHON: SEKS BYŁ NIESAMOWITY, ALE EMOCJONALNIE ŻAŁUJĘ.
PLAYBOY: ZMIENIŁEŚ SIĘ?
McMAHON: POZNAŁEM GRANICE RELACJI SEKSUALNYCH,
JEŚLI JEST SIĘ ŻONATYM.
Czy niektóre późniejsze historie
wykorzystywały wątki z twojego życia?
Czy nie było żadnego związku?
Nie było żadnego.
W skrócie ten człowiek
to nie tamta postać,
choć czasami ludzie żartują, że się nie różnią.
Ale są w błędzie.
Vince McMahon w całym swoim życiu miał jeden monogamiczny związek.
Z biznesem, który zbudował.
To jego pasja, miłość, pan i władca.
Vince nie jest właścicielem firmy.
To firma włada nim.
Poświęca jej całe swoje serce, pasję i życie.
Jeśli to rani uczucia jego żony, Stephanie,
Shane’a, ojca czy jego własne...
niech ich licho.
PAŹDZIERNIK 2000
Wraz z rosnącą popularnością wrestlingu właściciele WWE
przemyśleli sprawę i postanowili wprowadzić cyrk na giełdę.
Dziś debiut giełdowy WWE.
Wejście na giełdę dodało nam powagi,
ale główne korzyści były biznesowe.
Pozyskane środki
pozwoliły nam otworzyć kasyno
oraz wejść do branży restauracyjnej.
Fani wrestlingu w euforii
na otwarciu restauracji na Times Square w Nowym Jorku.
W samym centrum. Tam, gdzie nasze miejsce.
Uzyskane środki na inwestycje
można przesuwać i przeznaczać na firmę,
co zawsze robiliśmy,
ale warto też poszukać innych wartościowych okazji.
Witajcie ponownie w WCW!
31 LIPCA 2000 ROKU
Kidman i The Franchise chcą się zemścić na ringu
w starciu z viagrą na kiju.
Do 2000 roku WWE wyraźnie zdominowało poniedziałkowe wojny z WCW.
Mieliśmy z tego bekę.
- O mój Boże! - Ma usta pełne viagry.
Upadek był długi, powolny i bolesny.
Wiele różnych osób tam rządziło.
Zaryli o dno.
Jest tam tuzin ciastek!
Tak jakby WCW przestało się starać.
Na tej wojnie chłopaki walczyły, jak mogły,
ale nie da się wygrać,
jeśli decyzje w sztabie wojennym podejmują niewłaściwi ludzie.
Wynocha z mojego biura.
Rzucam wam wyzwanie. Ogarnijcie się.
Czy Eric Bischoff zrobił dużo dobrego? Może.
Popełnił wiele pomyłek? Tak.
Był szefem, ale dał ciała.
Łatwo powiedzieć,
że odniosłem sukces i dałem się ponieść.
Rozumiem, skąd to się bierze,
ale mało kto wiedział,
co się działo za kulisami.
To narodziny największej firmy medialnej i rozrywkowej na świecie.
Warta 7,5 miliarda dolarów fuzja Time Warner i Turner Broadcasting
została dokonana.
Sprawy przybrały dramatyczny obrót w WCW po fuzji AOL-Time Warner.
Siedziałem w pokoju z tuzinem nieznanych mi dyrektorów.
Pouczali mnie, jak produkować wrestling, choć żaden z nich nie oglądał produktu.
O Boże!
Żaden z nich nie chciał, aby WCW było częścią AOL-Time Warner.
Wrestling to rozrywka niskich lotów, choć był niebywale popularny.
Czy to koniec pewnej epoki?
Sprzedawano bajeczkę, że po fuzji nowi nie chcieli wrestlingu.
To wymówka. Produkt WCW był beznadziejny.
Walka partyzancka w basenie!
Nadchodzi Buzzkill!
Numer 69...
Słyszałem wprost,
że przy tej oglądalności i braku strat
przetrwaliby.
Ale straty były poważne,
więc chcieli to sprzedać. Pojawiła się furtka dla Vince’a.
Posłuchajcie mnie!
Turner zadzwonił do naszej firmy
z ofertą sprzedażową i pytaniem, czy kupimy. No jasne, że tak.
W ciągu trzech dni
zmieniło się całe oblicze branży.
Często myślę o Tedzie Turnerze.
Mówił: „Jeśli chodzi o rywali,
zgniatam ich jak robaki”.
Wyszło inaczej.
Vince kupił firmę za 2,5 miliona dolarów.
Pewnie zwróciło mu się to milion razy.
Tak jakby kupił Manhattan za 24 dolary.
Akurat miałem szczęście być w samolocie
w noc zakupu WCW.
Świętowaliśmy podczas lotu.
Ta podróż to było istne szaleństwo.
A następnego dnia?
Zwykły dzień w pracy.
Korporacje zrobiły to po cichu.
Powiadomiliśmy fanów o zakupie WCW
na żywo.
TRANSMISJA NA ŻYWO, 26 MARCA 2001 ROKU
Kto był pomyślał.
Jestem w telewizji WCW.
Jakim cudem?
Jest na to tylko jeden sposób. To była kwestia czasu
zanim ja, Vince McMahon, wykupię konkurencję.
Właśnie. Jestem właścicielem WCW.
Podczas negocjacji zaznaczyłem,
że chcę mieć równolegle dwa programy na żywo.
W tym samym czasie emitowano ostatnie WCW Nitro w Panama City
oraz WWE w Cleveland.
Wielka odsłona.
Zwycięzca poniedziałkowych wojen, proszę państwa,
Vincent K. McMahon!
Publiczność była w szoku.
Udało nam się uniknąć przecieków.
Jak wszyscy wiecie...
nabyłem WCW.
Kusiło mnie, aby to obejrzeć, ale nie przemogłem się.
Przyznałbym się, że zostałem pokonany
i nie byłem na to gotowy.
Trzeba złapać konkurencję za gardło
i wycisnąć z niej życie.
Tak zrobiłem z WCW!
WWE ZMUSZA WCW DO KAPITULACJI
Nie czerpię wielkiej radości z wygranej.
To zabrzmi arogancko, ale oczekuję zwycięstwa.
Wygrana nie wywołuje we mnie wielkiej euforii.
Nic z tych rzeczy. To satysfakcjonujące, ale idę dalej.
To był triumf. WCW doprowadziło go na skraj upadku,
ale wyszedł z tego zwycięsko.
Ale było w tym coś słodko-gorzkiego,
bo Vince’a napędzają presja i zdrowa rywalizacja.
Wtedy rozkwita.
Czegoś brakuje, gdy już tego nie ma.
Więc szukał nowych wyzwań, jak założenie ligi futbolowej.
Kibiców futbolowych szaleństw czeka spełnienie marzeń.
Pojawił się nowy gracz...
Mózg WWE, Vince McMahon, wypróbuje
swój geniusz marketingowy na boisku.
Dziś z wielką dumą ogłaszamy nową markę, XFL.
Znienacka ogłosiłem powstanie nowej ligi futbolowej.
Nie byłem gotowy, nie znałem branży ani zbytnio futbolu,
ale można było rozgrywać mecze poza sezonem NFL.
McMahon twierdzi, że emocje będą niezrównane.
Nowa liga futbolowa z zupełnie innym podejściem.
Liga, w której zawodnicy muszą ciężej trenować i sprawdzać swoje granice.
W zamyśle
chciał zaszczepić aspekt rozrywkowy WWE do ligi futbolowej.
Kamery i mikrofony na zawodnikach i trenerach oraz w szatni.
To miał być futbol, z którym widz się utożsami.
Gracze zostali postaciami.
Można to śledzić w telewizji,
opowiadać ich historie, aby widzowie zbliżyli się do tych osób.
Odniesie sukces z wielu powodów.
Rozumiemy Amerykę. Rozumiemy, co chce oglądać.
Moim zdaniem sukces jest gwarantowany.
Z wyprzedanego stadionu w Las Vegas
pierwszy tydzień XFL.
Proszę państwa, oto XFL!
XFL to odwaga!
W pierwszym tygodniu liga XFL miała fenomenalną oglądalność.
Z mojego punktu widzenia to był sukces.
Poszukiwacze nowości uczynili pierwszy wieczór XFL sukcesem
i oglądalność dwukrotnie przebiła szacunki reklamodawców.
Odpowiedzią na pytanie: „Czy ludzie poeksperymentują
z ligą McMahona?”, było zdecydowane „Tak”.
Każdy chciał to zobaczyć,
ale okazało się, że jakość gry była niska.
Ofensywa Hitmenów. Larry jest na 45...
Przechwycona!
Nawet nie przejęte. Zgubił ją!
Liga XFL ruszyła z hukiem, bo była silna promocja.
Futbol nie był wysokiej jakości, ale nie to mi przeszkadzało,
a ta cała otoczka żywcem wzięta z WWE.
Było to niewyobrażalnie durne
i prostackie.
Kocham Amerykę! To kraina mlekiem i młódkami płynąca!
Ludzie uważają, że jestem sztywniakiem,
ale wszystko ma swoje miejsce.
Jeśli jest w tym coś mądrego,
jakaś sztuka, jakiś błyskotliwy pomysł
czy wysoki kunszt, mam to w dupie.
Mam to w dupie.
Ale tego nie było.
Są jakieś wątpliwości co do docelowej grupy demograficznej XFL?
Nazwijcie drużynę Sfrustrowani Faceci z Memphis Mieszkający z Mamą.
NBC myślało, że kontroluje media
i te potraktują nas łagodnie.
Wszyscy dyrektorzy NBC odpowiedzialni za powstanie XFL
zostaną wyrzuceni z helikoptera. Właśnie.
OGLĄDALNOŚĆ XFL PIKUJE W DÓŁ
Liga XFL była katastrofą.
Gdy Vince mnie odwiedził,
zaliczyła rekordowo niską oglądalność
w dziejach programów w najlepszym czasie antenowym.
Oglądalność XFL spadła o 75% w porównaniu z pierwszym tygodniem.
Przed programem powiedziałem Vince’owi,
że zadam mu trudne pytania.
Uczciwe, ale trudne. Odparł: „Dobrze”.
Myślałem, że chce pogadać o XFL i będzie miła atmosfera.
Tak mi zapowiadano. Costas zarzucił na mnie przynętę.
Przedmeczowe show,
zwłaszcza w pierwszym tygodniu, to był szczyt groteski.
Bob wykonywał swoją pracę. I to dobrze.
Dopadł mnie.
- Dasz mi dokończyć, koleś? - Zadawałem pytanie.
To zamilcz i daj mi odpowiedzieć.
Z chęcią to zrobię.
Coraz bardziej się do niego zbliżałem.
Oczami wyobraźni widziałem,
jak zaciskam dłonie wokół jego szyi.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Postać pana McMahona w pewnej mierze
wyolbrzymia cechy charakteru Vince’a.
W tamtej chwili chyba stopił się ze swoją postacią?
- Dasz mi skończyć? - Jasne.
Powiem swoje, kolego. Z wielkim uśmiechem.
- Całkiem mnie to bawi. - Tak? A ty bawisz mnie.
Byłem na siebie zły.
Dałem się wkręcić i – niczym idiota – się nie skapnąłem.
- Jest zbyt mało WWE dla tamtej widowni. - Jasne.
Futbol jest na zbyt niskim poziomie dla fanów sportu.
Jestem przedsiębiorcą, fundamentem firmy.
To dzięki mnie ta korporacja i ten kraj funkcjonują.
Podejmuję ryzyko.
ANULOWANY!
Okazuje się, że pierwszy sezon XFL będzie też ostatnim.
Liga nigdy nie znalazła uznania widzów, a tym bardziej krytyków.
Liga zawiodła, bo to był mierny produkt.
WWE u szczytu popularności
i na własnych warunkach było świetnym produktem.
Tu było inaczej.
Upadek XFL po roku na pewno zabolał.
Vince wszedł w to na całego.
Osobiście promował logo XFL.
Trzymał piłkę i patrzył w kamerę.
Cholera.
Ale bomba.
To był kiepski okres.
Jedna wtopa za drugą.
World Wrestling Federation nie może już korzystać ze skrótu „WWF”.
Nokaut ze strony Światowego Funduszu na rzecz Dzikiej Przyrody, czyli WWF.
Po wniesieniu pozwu
próbowaliśmy walczyć, jak zazwyczaj.
Dotarło do nas, że tego nie wygramy.
Korzystali z inicjałów WWF na długo przed nami.
Zmieniliśmy nazwę na WWE i „Entertainment”, bo byliśmy rozrywką.
Niekoniecznie było to coś pożądanego.
Nie chciałem niczego zmieniać, nie miałem na to wpływu.
Gdy zamknie się rozdział, trzeba iść dalej.
W obliczu porażki,
a niejedną w życiu zaliczyłem,
nie warto tego drążyć i żalić się, że nie wyszło.
Nie roztrząsaj, co mogłeś zrobić inaczej, bo ześwirujesz.
Daj sobie siana i skup się na czymś pożytecznym.
Pracuj nad tym, a odrzuć to, co złe.
Jeden z wielu aksjomatów Vince’a to: „Nie dawaj po sobie poznać”.
Nie chodził ze zwieszoną głową.
Następnego dnia w pracy
po oficjalnym zwinięciu się XFL niczego nie było po nim widać.
Skupiał się na tym, co robimy z RAW.
Odbyłem rozmowę z Vince’em na jednej z aren.
Odciągnął mnie na bok i rzekł: „Chcę znów ściągnąć Hogana.
Bylibyście walką wieczoru WrestleManii. Co ty na to?”.
Bez wahania odparłem: „Brzmi zakurwiście”.
Ikona kontra ikona.
- Jak tam? - Spoko.
Wróciłem tam
po blisko dziesięciu latach bycia solą w oku Vince’a w WCW.
Próbowałem położyć mu interes.
Nie rozmawialiśmy o przeszłości.
Hogan był źródłem wielu frustracji.
Czasami miałem ochotę go udusić.
Nie można jednak żywić urazy w interesach.
Dla mnie scysje osobiste nie są tak ważne jak oczekiwania publiczności.
HULK WCIĄŻ RZĄDZI
Szukają rozrywki.
Dumę trzeba było schować do kieszeni, zacisnąć zęby
i sprowadzić go z powrotem.
To wyjątkowe, J.R.!
Jakie to unikatowe! Pojedynek marzeń!
Na samo wspomnienie o tamtej WrestleManii mam gęsią skórkę.
Czuć było niebywałą moc tłumu.
Był pewien kultowy moment,
w którym chłoną reakcję publiczności
i jednocześnie rozglądają się w lewo i w prawo.
To nie było planowane.
Dwie legendy wiedziały, żeby w danej chwili to zrobić.
Starcie dwóch er wrestlingu.
Żaden z nich nie mógł przewidzieć reakcji publiczności.
Ja też nie.
Byli gotowi na każdą opcję.
Ja byłem zły, on dobry.
Rock zaczął mnie walić i został wybuczany.
Scenariusz był do zmiany.
Gdy tylko weszliśmy na ring, tłum dał nam znać.
„Kochamy cię, Rock, ale dzisiaj jesteś tu z powodu Hogana”.
Musiałem szybko się dostosować do niuansów tego starcia.
Nie zmieniliśmy zakończenia.
Tamtej nocy wygrałem,
ale prawdziwym zwycięzcą był Hulk Hogan.
Myślisz, że Vince ufał ci jeszcze po przejściu do WCW?
Chyba bardziej mi ufa teraz niż kiedykolwiek.
Trochę uspokaja mnie świadomość,
że nie mogę rozedrzeć koszulki i przyciągnąć 100 000 ludzi.
Każda jego decyzja
ma na celu wsparcie biznesu.
Ściąga ludzi, których zwolnił,
którzy zeznawali przeciwko niemu w sądzie,
którzy obsmarowywali go w mediach.
Mimo to zaprasza ich, jeśli to służy jego firmie.
Przedstawiam wam nowego dyrektora generalnego RAW.
Oto Eric Bischoff!
Nie do wiary!
Ludzie boją się palić za sobą mosty.
Mówię im, że to wręcz
zwiększa szansę na powrót, bo Vince tak działa.
Chodzi o kontrolę?
To wyzwanie. Tak to postrzegam.
Jeśli go powalisz,
będzie chciał udowodnić, że w końcu do niego wrócisz.
Dziękuję. Proszę bardzo.
Pięć tygodni...
Moje prywatne uczucia raczej nigdy
nie stanęły na drodze interesom.
Szwindel z Montrealu nauczył mnie jednego.
Nie ma to, jak kogoś wykiwać.
Prowadzę biznes.
Biznes jest najważniejszy.
Z punktu widzenia popularności szczytowy okres przypada na 1998-2002.
WWE zaczęło dominować nad WCW, a potem dobiło rywala.
Bez WCW cały biznes podupadł.
Gdy nie ma konkurencji, wrestling staje się mniej ciekawy.
Kreatywnie też zaliczyli dołek.
Byłem wtedy na fali, szedłem po różach,
ale frustrował mnie proces twórczy.
Steve dostawał scenariusze,
po czym mówił, że nie powiedziałby tego i nie podoba mu się zamysł kreatywny.
Steve, kawa na ławę. Dawaj fakty.
Fakty są takie, że jest do kitu.
Nie podoba mi się kierunek rozwoju Stone Colda ani firmy.
Źle się układało między mną a Vince’em.
Do tego miałem sporo kontuzji, więc uznałem, że dość tego.
Optymalne było odejście w siną dal.
Był wielką gwiazdą i odszedł.
WWE to bardzo plastyczny produkt.
Gwiazdy wciąż odchodzą.
The Rock odniósł sukces w świecie kina.
The Rock oraz Austin
to były pewnie dwa największe nazwiska w firmie.
Do 2004 roku utracono obu.
Trzeba było stworzyć nowe gwiazdy.
W niesławnym promo Vince zwrócił się do ekipy RAW...
Jeśli jakakolwiek cecha uczyniła ze mnie człowieka sukcesu,
musiałbym stwierdzić, że to...
Powiedział: „Bezwzględna agresja”.
...bezwzględna agresja.
Wygłosił przemowę przed wszystkimi wykonawcami.
Rzekł coś w stylu: „Szukamy.
Potrzeba nam kogoś z bezwzględną agresją”.
Kto ma dość bezwzględnej agresji, by dokonać koniecznych poświęceń?
Szukałem kogoś, kto powie mi, że jest tym kolesiem.
Kto z was chce zostać supergwiazdą?
Byłem wrestlerem na dorobku
i nie było mnie podczas przemowy telewizyjnej.
Trzy dni później
byłem na nagraniu programu, na który nie dotarł The Undertaker.
Dalej. Ktoś na pewno chce skorzystać z okazji.
Potrzebowali kogoś.
Na spotkaniu producentów ktoś rzucił: „A może John Cena?”.
To był mój debiut telewizyjny.
To John Cena. Co nieco o nim wiemy...
Walczyłem z Kurtem Anglem, czołowym wrestlerem WWE.
Jaką to niby cechę posiadasz,
że śmiesz
wchodzić tu na ring,
żeby walczyć z najlepszymi?
John Cena odparł: „Dlaczego cię pokonam?
Bo posiadam bezwzględną agresję”.
Bezwzględna agresja.
Tak zaczął się kilkuletni okres,
znany później jako Era Bezwzględnej Agresji.
Po okresie przełamywania granic.
postawiono na większy realizm.
Prezentowano możliwości wrestlerów takich jak Eddie Guerrero i Kurt Angle.
Używali prawdziwych imion.
Brock Lesnar, Randy Orton, Chris Benoit, Bautista.
To była faza realizmu.
Pozostałem Johnem Ceną, ale nie wiadomo było, kim jestem.
Nie miałem osobowości.
Po prostu byłem jakimś gościem.
Nuda.
Jesteś do bani, John Cena!
Prawie mnie zwolnili, bo byłem taki nijaki.
Frustracja Johna Ceny.
Byłem na wylocie, więc chciałem się nieco zabawić.
Kilku chłopaków rapowało z tyłu autobusu.
Wstałem z miejsca i podszedłem do nich.
W pięć minut zniszczyłem wszystkich.
Nie zauważyłem Stephanie McMahon. Rzuciła: „Zrobiłbyś to w telewizji?”.
„Żebyś, kurwa, wiedziała”.
Gdy dorwę mikrofon, powali was mój oral
Tak jak niszczę Na oldskulowej battle royal
Będę świadkiem Swoje piętno głęboko odcisnę
Pokażę Vinniemu Macowi Moją bezwzględną agresję
John potrafił rapować.
Bingo.
Zamiast być osobą do odstrzału,
stał się kimś zupełnie nietypowym.
John Cena, doktor bandziorologii.
Wychodził i dawał z siebie wszystko.
Nagle stał się wielką gwiazdą i publiczność go uwielbiała.
...dla nowego mistrza WWE, Johna Ceny!
Cena!
Gdy zdobywasz sławę,
widzowie zaczynają cię rozumieć i reagują na ciebie.
Wtedy Vince cię zauważa.
Przypominasz mi mnie samego. Wychodzisz i mówisz, co myślisz.
Masz gdzieś wszystkich innych.
Wtedy zaczęła się tworzyć nasza relacja.
Vince nauczył mnie sporo o biznesie i o tym, jak grać.
W postaci rapera wykorzystałem to, co widywałem i czego nie lubiłem.
Tak stworzyłem tę osobowość.
To samo zrobił Vince z Mr. McMahonem.
Przy generowaniu heatu dla swojej postaci
jednym z moich problemów, jak i atutów jest to,
że jestem gotów spróbować wszystkiego, co wymyślę.
Błogosławione imię Vincenta Kennedy’ego McMahona!
To autostrada do piekła!
Nie!
Czy w tamtym czasie dostałeś kiedyś scenariusz
i uznałeś, że to przegięcie?
Tak.
Wydymałem ci mózg.
Vince i tak kazał mi go zrobić.
Wykonawcy trochę się cykali,
że jeśli nie spełni się próśb, spotka ich kara.
Niektórym się to przytrafiało.
Pewnego razu byłam mistrzynią.
W pewnej scenie miałam się całować z kobietą,
co raczej nie pasowało do mojej postaci.
Czy to przypadek, że tydzień później straciłam mistrzostwo?
...Trish Stratus. Czy to wystarczy? Tak! Mamy nową mistrzynię!
Być może. Może zostałam ukarana. Nie jestem pewna.
Nowa mistrzyni...
Wspominałaś, że parę razy odmówiłaś.
Pamiętasz, czemu odmówiłaś?
Tak.
Było kilka pomysłów, ale...
Milczę jak zaklęta.
Miałem pomysł, aby Stephanie zaszła w ciążę.
Jeśli dobrze pamiętam, to ja ją zapłodniłem.
Moja postać.
Coś w tym stylu.
Ten pomysł nie przeszedł.
Steph żyje więc z postacią Mr. McMahona,
z Vince’em McMahonem, szefem WWE,
oraz ze swoim ojcem.
Trudno to rozdzielić.
W pracy mówię do niego „Vince”, a w domu „tata”.
Mój ojciec jest inny niż mój szef.
Mój szef bywa ostrzejszy niż tata.
Oczekuje wyników. Żąda ich, zwłaszcza od rodziny.
Vince chciał uniknąć ślepego nepotyzmu.
Źle wyszliby na tym Vince, Shane i Stephanie.
Pracowali na samym dole, wykonywali różne prace,
zanim otrzymali kluczowe posady.
Był dla nich surowy.
Bez ceregieli odrzucał pomysły Shane’a i Stephanie.
Mówił, że są do bani.
Miał wobec nich wyższe oczekiwania.
Gdy dorastałeś, czy twój ojciec był surowy?
Zdecydowanie. Jest taki po dziś dzień.
Najostrzej traktowałem własne dzieci.
Chyba chciałem, aby byli lepsi od wszystkich innych.
Ich nazwisko to McMahon, więc niech się nie obijają.
Raz, dwa...
Oczekiwania były wyższe, bo go reprezentowałem.
Ważne było, aby robić to należycie.
Mariss, zbliż się.
- Super. - Raz, dwa...
Na pewno łagodniej traktował mnie niż Shane’a,
ale też nie stawiałam mu podobnych wyzwań.
Ojca i syna łączy wyjątkowa relacja.
Ojciec i syn!
Chwileczkę.
Podsyłano mi artykuły na temat rodzinnego biznesu.
W żadnym nie napisano: „Było super.
Świetnie się dogadywałem z ojcem, po czym oddał mi interes.
Szło super, a potem zmarł”.
Nic z tych rzeczy. To jest trudne.
Shane, co ty wyprawiasz?
Wystarczy spojrzeć na Shane’a.
Nigdy ci na mnie nie zależało.
Wszystko, co robiłem, było złe.
Zawsze było źle!
Nieważne kontrakty czy ile dla ciebie zarobiłem,
nigdy nie byłeś zadowolony!
Jeśli chodzi o rodzinę McMahonów,
mało kto wie,
jak wyglądała dynamika rodzinna w naszym prawdziwym życiu.
Czy jest tak ostro za kulisami?
Pragnąłem od ciebie tylko jednego...
Chciałem tylko, abyś był ze mnie dumny!
Ze mnie!
W końcu dotarło do mnie, że się tego nie doczekam,
bo nigdy nie chodziło o mnie.
Zawsze chodziło o ciebie! O ciebie!
Ale nie odsłania się wszystkiego,
bo po co to prostować? Niech ludzie gadają.
Chodzi o rodzinny interes.
O nas, tato.
O mnie i o ciebie.
To już nie jest rodzinny interes.
To mój biznes.
Radzę, żebyś się stąd zawinął.
Nieważne, że jesteś moim synem. Już, idź.
Nigdy do końca nie rozumiałam
roli Shane’a przez te wszystkie lata.
Czasami był hołubiony, innym razem był niewidoczny.
Nie rozumiałam tej dynamiki.
Postrzegałam go trochę jako czarną owcę w rodzinie.
Nigdy nie odkryłam,
co tak naprawdę stało się między nim a ojcem.
Shane chciał być następnym McMahonem.
Zawsze wierzył, że tak będzie.
W pewnej chwili chciał, aby ojciec kupił mu jakąś firmę.
Zamierzał się wykazać jako promotor i następca McMahona,
zanim przejmie WWE.
Zaczynamy!
W owym czasie UFC miało kłopoty finansowe
i dostaliśmy ofertę jego nabycia.
To było super. Powiedziałem ojcu, abyśmy w to weszli.
Wierzyłem w rozwój tej marki,
bo byliśmy do tego stworzeni.
Mamy zespół produkcyjny, zespoły do wydarzeń na żywo i merchu.
Wystarczyło kupić i działać.
Dostałem ofertę kupna UFC. Nie podobał mi się ten model biznesowy.
My tworzymy postacie,
podobnie jak Disney.
Możemy je wykorzystywać do woli.
W przeciwieństwie do bokserów czy zawodników.
Po porażce czy kontuzji kariera się kończy.
To sama prawda. Żadnego aktorzenia.
Nie da się udawać tak dobrze.
Działamy w show-biznesie. UFC to sport.
No i odpuścił okazję...
Odmówił i na tym koniec.
Czy to byłaby dobra inwestycja?
Łatwo mówić z perspektywy czasu, ale myślę, że świetna.
Jakieś dziesięć lat później UFC sprzedano za kupę kasy.
Shane chyba oczekuje uznania za pomysł zakupu UFC.
Wierzył, że to słuszna droga.
Skoro tak, powiedziałem mu, aby włożył w to swoje pieniądze.
Nie miałoby to szans,
bo inwestycja była olbrzymia, a Shane miał niewiele.
Czyli marna inwestycja.
Dla mnie takim symbolicznym zajściem między Vince’em a Shane’em
był pewien wieczorny spór kreatywny.
Shane mocno wierzył w jakiś pomysł,
a Vince był jemu przeciwny.
Jak to zazwyczaj bywa z Vince’em,
eskalacja następuje naprawdę szybko.
Vince w końcu zwrócił się do Shane’a i rzekł: „Po moim trupie”.
Vince coś jadł.
Wziął swój nóż i podał go Shane’owi.
Po czym rzucił: „Tutaj, śmiało.
Jeśli tak bardzo ci zależy, wsadź mi tu sztylet,
bo inaczej nie do ciebie będzie należeć ta decyzja.
A jeśli tego nie zrobisz,
będę wiedzieć, że brakuje ci jaj,
co też będę musiał wziąć pod uwagę.
Albo możesz mnie wykupić...
tak jak ja wykupiłem ojca.
A jeśli ci nie ustąpię,
bądź gotowy się mnie pozbyć tak,
jak ja zrobiłem to ze swoim ojcem,
gdy nie robił rzeczy według mojej wizji”.
To była trudna decyzja, bo tylko to kochałem
i nigdzie indziej nie chciałem pracować.
Ale mój tata, zwłaszcza wtedy, rządził twardą ręką.
Uznałem, że jeśli mam czegoś spróbować,
to właśnie teraz.
Shane odszedł,
bo chciał przejąć władzę i uważał, że mój czas minął.
Shane był ważny, ale to nie była jego firma.
Tylko moja.
Rodzinny biznes jest trudny. W cholerę trudny.
Sprzeczaliśmy się prawie o wszystko
i oddaliliśmy się od siebie.
Mieliśmy różnice zdań,
ale on był szefem.
Spełniamy wszelkie jego zachcianki.
Mogłem zostać i czekać, aż to wybuchnie,
albo się wycofać.
To mój ojciec. Nie zamierzałem ryzykować.
Postanowiłem się wycofać.
Podziękowałem mu, uściskałem go i tyle.
Każdy musi znać swoje miejsce.
Członek rodziny uznał, że coś ogarnia...
To wypad! To mój show i ja tu rządzę!
...ale nie ma tej samej wizji, co osoba, która zbudowała ten biznes.
Ich wizja się różni i może się sprawdzić, ale wiecie co?
Trzymamy się mojej.
Wszystkie plany Shane’a McMahona spaliły na panewce!
Radzę każdemu, aby nie wciągać rodziny do biznesu.
Masakra.
Dojdzie w końcu do wybuchu.
Przez dekady McMahon zmienił WWE
w wartą miliardy potęgę branży rozrywkowej.
NA DESKACH
Zapowiada się zmiana na szczycie.
SKANDAL WWE
Nowe szokujące zarzuty o molestowanie seksualne.
Mocno go to obciąża.
Obłęd jakiś.
Czy wykopią Vince’a? Nie wiem.
Waży się przyszłość tej firmy.
Najnowszy skandal zszokuje wszystkich.
W 1999 ROKU RENA LESNAR (SABLE) ZAWARŁA UGODĘ Z TITAN SPORTS (WWE).
Napisy: Przemysław Stępień