Bu hikâyenin Shakespeare trajedisi şu.
Vincent Kennedy McMahon'ın büyük başarısının kaynağı
hayatının sefil geçen
ilk 12 yılına karşı ayaklandığı aşırı telafi edici davranıştı.
Hayatının en büyük arayışı o istismardan kaçmaktı
ve bu uğurda
dış güçlere karşı dokunulmaz ve dayanıklı olduğu
ve kendi kaderini kontrol ettiği bir atmosfer yarattı.
Çocukluğuna dair bildiğimiz şeyleri Vince McMahon'ın kendisinden öğrendik.
Yıllar önce bir Playboy röportajında yetiştirilişinden,
üvey babasından gördüğü fiziksel şiddetten bahsetti
ve üstü kapalı şekilde
annesinden gördüğü cinsel istismara işaret etti.
Geçmişe bakmayı hiç sevmem.
Geride neler kalmış diye bakmaya mı korkuyorum, bilemem.
Çocukluğum yaşandı ve bitti.
Zordu. Kavga vardı, dövüş vardı, ensest ilişkiler vardı.
İnsanın hoşuna gitmeyecek şeyler vardı.
Ama çocukken şöyle hissederdim, ölümüne dayak yerken
o kişi durduğunda hâlâ nefes alıyorsam, yaşıyorsam, kazandım demekti.
Psikolojik olarak bakarsak
çocukken istismara uğrayanların istismar etme eğilimi oluyor.
Bence bu sadece bir bahane.
Ben hiç öyle olmadım.
İnsan böyle çürümüş şeylerden, yaşadığı kötü şeylerden kurtulmalı.
Bazen öne çıkar mı? Tabii ki. Bazen acı verir mi? Tabii ki.
Ama bunu geçmişte bırakırsın ve önüne bakarsın.
VINCE McMAHON
BEŞİNCİ BÖLÜM: AİLE İŞLETMESİ
Çok pardon.
Az sonra Vince ve Linda McMahon'ın çocukları
Shane McMahon ve Stephanie McMahon ilk kez
hayatlarını kameralar önüne sermenin nasıl bir his olduğundan bahsedecekler.
Şunu bilmeyi çok isterim. Bir McMahon olarak büyümek nasıldı?
Sen başlamak ister misin? Hadi.
Vince McMahon'ın oğlu olarak çok ilginç bir dünyada büyüdüm.
Hep güreş işinde, özellikle de işimizin güreş kısmında olmak istedim.
Genç bir yaşta başladım.
Seyirci de oldum, kuliste de bulundum.
Her yerdeydim ve her şeyi öğreniyordum.
Ringi süpürürdüm, güreşçilerin montlarını alırdım.
Bir...
Sonra hakem ve ring spikeri oldum.
Sonrasında da apoletleri almaya başlıyorsunuz.
Shane ve Bay McMahon!
Oyuncu olarak dâhil oluş sürecim babamın vekili olmamla başladı.
Babası için ipleri tuttu, gördün mü?
Babam birini kızdırdıysa o kişi direkt patrona ulaşamazdı.
Aşması gerekenler kişiler vardı.
Bu iş tuttu, herkes eğleniyordu, biz de devam ettik.
Seyirciler altın çocuğu, tahtın veliahdını yuhalıyor.
Çok sevmiştim.
Küçüklükten beri yapmak istediğim şeyi artık yapabiliyordum.
- Shane! - Shane McMahon!
Aile dinamiğimiz de bu şekilde büyüdü ve nihayetinde Vince'in kızına ulaştı.
İzin verirsen kısaca araya gireyim.
Hep bu şirketin bir parçası olmak istedim ve artık olduğum için gururluyum.
Büyürken gördüğümüz hayat sıra dışıydı
ve çocukken bunu hissedebiliyordum.
Bunun bir parçası olmak çok heyecan vericiydi.
İnanılmaz!
WWE hep kutuplaştırıcı oldu.
Ben büyürken
bazıları babamdan ötürü beni çok sever,
bazılarıysa babamdan ötürü benimle hiç ilgilenmezdi.
Vince McMahon, kızı Stephanie McMahon'la geliyor.
Senin bir karaktere dönüşmen ilk ne zaman ileri sürüldü?
Üniversiteyi bitirmemden sonraydı.
Rahat ol, stres yapma. Her şey iyi olacak.
- Bana çok yüklenmezsin, değil mi? - Asla.
Bunu deneyip nasıl olacağına bakmaya kısa sürede karar verdik.
- Görürüz! - Hayır!
Steph bizimle çalışmaya başladığında işler çok çabuk hareketlendi.
Steph'in Test isimli bir güreşçiyle evlendiği bir olay örgüsü vardı.
Ama yazarlar finali bilmiyorlardı.
Hikâyenin sonu yoktu.
Benim de aklıma bir fikir geldi ve bunu Vince'e sundum.
Şuna bir bak.
"Bekârlığa veda partisine gidip ona iyice içirsem,
sonra da Vegas'ta falan onunla evlensem nasıl olur?" dedim.
Bu fikre bayıldı.
- Tanrım! - Senden nefret ediyorum!
Şu repliği söyledi,
"Asıl soru 'Gerdeğe girdik mi?' değil,
'Gerdeğe kaç kez girdik?' olmalı Vince!"
Aman tanrım. İnanamıyorum.
Bu hikâye işlendikten sonra ilk kez televizyona çıktığımızda
seyirci ona sırtını döndü, "kaltak" tezahüratları vardı.
Kaltak!
Seyirciler çılgınca tezahürat yaparken Vince bana bakıp şöyle yaptı...
"İyi para edecek" der gibi.
Kaltak!
Yüzümde kocaman bir gülümseme vardı çünkü seyirci olaya ortak olmuştu.
Seyirci olaya ortak olmuşsa yaptığınız şeye bayılıyorlar demektir.
Kaltak!
Böylece Steph harika bir heel oldu.
Her şeyi yapmaya gönüllüydü.
"Ne istersen yaparım baba" diyordu. Yapmaya çalıştığım şeyi biliyordu.
BABASININ ARSIZ KIZI
Kazık atmanın ne olduğunu bilen biri varsa o da sensin!
Kariyerimin başlarında daha gençken babamın her istediğini yapıyordum.
Bırak kızı! Şuna bak!
Dönüp bazı yaptıklarıma baktığımda "Bunu nasıl yapmışım?" dediğim oluyor.
Kesinlikle oluyor.
Bunları sana babanın yaptırması garip geliyor muydu?
Evet, bazen biraz garip buluyordum.
Ama iş açısından farklı bir dönemdeydik.
Kaltak!
Hayranlıktan bu noktaya gelişimden tutun
hayatımda gerçekleşmiş tüm ilginç şeyler arasında
en ilginci ailevi kısmı olmuştur.
Kanunen evlisiniz.
Steph'in rızası olmadan, gizlice benimle evlendiği bu hikâyeden sonra
iş büyüdü, McMahon-Helmsley Era başladı ve artık WWE'yi biz yönetiyorduk.
McMahon-Helmsley Era.
Artık her gün onunlaydım.
Birbirimizi de bu şekilde tanıdık.
Güreşçilerle sevgili olmam yasaktı
ama ironiktir ki bizi zorla bir araya getiren de babam olmuştu.
Paul harika biridir. Onunla arkadaştık.
Bazen Steph'e öyle birini bulması gerektiğini de söylerdim.
"Düzgün bir adam. Triple H gibi biri."
Kardeşim "Triple H olmaz" derdi.
Babam da "Tabii, Triple H olmaz ama aynı onun gibi birini bul" derdi.
Shane bu duruma şiddetle karşıydı.
- Hadi. - İğrençsiniz.
Hadi ama. Gel sarılalım.
Olay örgülerinin bir numaralı kuralı şudur,
"Patronun kızıyla sevgili olma."
Shane gelip "Bir güreşçiyle çıkmasına izin mi vereceksin?" dedi.
Dedim ki, "Shane, ben de güreşçiyim.
Güreşiyorum, ringe çıkıyorum. Bu ne demek?"
Yani Stephanie'nin Paul gibi biriyle sevgili olması ve evlenmesi
bence mantıklıydı.
Bu hikâye devam ederken
Vince bazı anlarda Vince McMahon'lık yapıyordu.
Mesela düğün için bir yer ararken
ciddi bir şekilde ücretli yayın yapmayı önerdi.
Stephanie ve Paul'un düğünü için ücretli canlı yayın yapsak nasıl olur?
Herkes satın alırdı. Muhteşem olurdu.
Ama Steph kabul etmedi.
Steph "Kesinlikle olmaz" dediğinde
Vince şöyle dedi, "Bencilsin. Bu bencilliğine inanamıyorum."
Sonra da Stephanie'yle sanıyorum ki sokak dövüşü formatında karşılaşacağı
bir maç ayarladı.
Maç, düğünümüzün altı gün öncesinde olacaktı.
Kızını rezil etmek istiyor!
Annem eğer düğünden önce gözüm morarırsa veya bileğim falan kırılırsa
babamı boşamakla tehdit ediyordu.
Tabii ne gözüm morardı ne de bileğim kırıldı.
Maç esnasında boğulmuş olabilirim ama o farklı.
Evet, delilikti. Baştan aşağı delilikti.
Nasıl bir aileye girdim ben böyle?
Değil mi?
Dünya üzerindeki
en sorunlu ailelerin başını siz çekiyor olmalısınız.
Bu McMahon ailesi pembe dizisini başlayınca
çocuklar çok popüler güreşçiler oldular. Çok ünlü oldular.
Bu süreçte Linda neredeydi?
O da bunun büyük bir parçasıydı.
Linda McMahon!
Linda şirket içinde çok önemliydi.
World Wrestling Entertainment Vince McMahon'ın şirketi olarak biliniyor.
Nadiren duyduğumuz isimse Linda McMahon
ve kendisi bu şirketin CEO'su.
Ben geldiğimde çok rütbe yoktu.
Vince patron, Linda da ikinci patrondu.
Linda işle, Vince de yaratıcılık ve vizyonla ilgili şeyleri hallederdi.
Beni eşim Linda'yla annem tanıştırdı.
Sanırım 16 yaşındaydım.
Linda orta sınıf bir ailede büyümüş.
Anne babası çalışıyormuş, güzel evlerde yaşamışlar.
Zenginlik yok ama tam bir orta sınıf aile ve bu, bana biraz çekici gelmişti.
O, lise zamanlarında biraz serseri olarak nam salmıştı.
Bense o anlamda onun tam zıddıyım.
Ama bundan hoşlanıyordum.
Evlendiğimizde Linda 17 yaşındaydı. Çok gençti.
Onu her zaman seveceğime
ve hep eğleneceğimize söz vermiştim.
Bu sözümü kesinlikle yerine getirdim.
- Tanrım! - Olamaz!
Aman tanrım!
Bu, senden çok benim canımı yakacak.
Hakla onu! Ne?
Annem televizyonda olmayı hiç istemedi. Bundan nefret ederdi.
"Beni bu durumda bırakma Vince. İyi bir oyuncu değilim" derdi.
Dördümüz arasında kamera önünde en az rahat olan muhtemelen benim.
Shane, Stephanie veya Vince kadar iyi oyuncu da değilim.
Tebrikler Triple H.
İyi bir oyuncu değildi ve bunu biliyordu
ama Shane, Stephanie ve ben olayın içindeydik.
Bir karaktere dönüşebilirdi.
Lafı daha fazla uzatmadan
huzurlarınızda eşim Linda
ve yanında güzeller güzeli Trish.
Güreş dünyasına geleneksel olmayan bir yolla girdim.
Fitness modelliği yapıyordum.
Bir fitness modeli. Onu Muscle dergisinden tanırsınız.
Trish Stratus.
Küçük yaşta bir hayran olarak Cyndi Lauper'ın gelip
Wendi Richter'la ekip olmasını harika bulmuştum.
Ringde bir akranımı görmek güzeldi.
Ama 2000 yılında işe başladığımda
kadınların rolü alenen cinseldi diyebilirim.
Selam Trish.
Bay McMahon.
İlk olay örgülerimden birinde Vince McMahon'la beraberdim.
Patronla, Mr. McMahon'la çalışacağımı bilmek
inanılmaz bir fırsattı.
Çok heyecanlıydım.
Harika.
Hikâye en başta Vince'in metresi olmam üzerine yaratılmamıştı.
Çok yaramazlık yaptım Vince.
Birkaç şaplağı hak ettim.
Karısına ilaç vereceğim de hesapta yoktu.
- İlacının dozunu yükselttin, değil mi? - Tabii.
Öyle anlatılmamıştı. Öyle olsa sorgulardım.
Kendi içinde evrildi ve nereye gideceğini görelim dedik.
İlginç şeyler yaşandı.
Bak şimdi.
Trish Stratus'ı tekerlekli sandalyede oturan karımın önünde öptüm.
Yok artık. Tanrım.
Bunu yapmamızın amacı ne kadar alçak bir heel olduğumu göstermekti.
Bundan daha alçak olunmaz.
Olay örgüsünü yürütmek için yaptığımız şeylerin oldukça farkındaydık.
Linda da bunları hiç sorun etmiyordu.
O da işin içindeydi. Hepimiz öyleydik.
Eğilip Linda'yı öptüğüm bir sahne vardı.
O, Linda'nın fikriydi.
"Beni alnımdan öpsen insanları çok kızdırırız" demişti.
Yapmanız gereken şey duyguları uyandırmak.
İster öfke ister mutluluk olsun.
Hatta kötü adam çok ileri giderse bazen iğrenme bile olur.
Ama tüm mesele duygu.
Sevgililer Günü kutlu olsun Linda.
Vince'in Trish'le olan ilişkisine ailenizin tepkisi ne olmuştu?
Bence ailemizin buna itirazı yoktu
çünkü benim de Trish'in de birer karakteri oynadığımızı biliyorlardı.
Hatırladığım kadarıyla kimse dert etmiyordu.
Annemin adı ne zaman geçse genelde ilk olarak reddederim.
Annem benim için kutsaldır, o yüzden o hikâyeyi sevmemiştim.
- Shane'e göre biraz... - Pekâlâ.
Shane bize göre biraz daha tutucu, o yüzden onun için sorun olmuş olabilir.
Bazen "Nasıl yani? Gerçeğe bu kadar yaklaşacak mısın?" derdi.
"Bu bir senaryo. Karakterler seyirciyi eğlendiriyor. Ayak uydur"
diye düşünürdüm.
Şimdi, üzerinden 15 yıl geçmiş, röportaj veriyorum, eskileri konuşuyoruz
ve hiç sekmiyor.
Hep şu konu açılıyor, "Bir keresinde..."
"Evet?"
"Ellerinin ve dizlerinin üzerinde durup köpek gibi havlamıştın."
Özür dilerim! Çok üzgünüm!
Üzgün müymüş?
Madem o kadar üzgünsün ne kadar üzgün olduğunu bana ispatla.
Bir köpek gibi ellerinin ve dizlerinin üstüne çök.
Tanrı aşkına.
Havladığı sahne kesinlikle akıllarda kaldı ve gerçekten...
Keşke hiç yapılmasaydı.
Eskiden dişi bir köpeğim vardı ve o kaşar istediğim her şeyi yapardı.
Diz çök lan!
Yok artık!
Köpek gibi havla.
Hadi. Üzgün olduğunu söyle bana.
Havlama sahnesi için "Berbat bir şeydi" dememi bekliyorlar.
Zaten hissetmenizi istediğimiz şey oydu. Anlamıyor musunuz?
Gerçekten o kadar üzgünsen soyun Trish!
Evet!
Soyun, dedim!
Bu nasıl bir adam? Bu...
"Hem pastam dursun hem karnım doysun" sözünü gerçek kılan
harika bir heel performansıydı.
Çünkü herkesin ondan nefret etmesi gerektiğini gösterirken
aynı zamanda onlara bir kadının göğüslerini izletiyordu.
Çok üzgünsün demek.
O zaman hemen sütyenini çıkar!
Yaptığı şeyi ayıplamak
o kadının aşağılandığını izlemenin keyfini azaltmıyordu.
O sahneyi gördüğümde hiç hoş bulmamıştım.
Ama güreş, hayallerini seksi kadınlarla süsleyen
ama onları tavlayamadıkları için onları sevmeyen erkeklere hitap ediyordu.
O yüzden seksi bir kadının aşağılanması birçok erkek için güzeldi.
Bu şekilde söylemek çok çirkin ama olay buydu.
Hassas bir sahne sergilediğimizi biliyorduk.
Bu konuşulacak, yorumlanacak, yanlış yorumlanacaktı.
Farkındaydık.
Ayrıca bu sahneyi oynarken
intikamın WrestleMania'da olacağını da biliyorduk.
WrestleMania'daki Shane ve babam arasındaki maçta hikâye finale ulaştı.
Baba ve oğul karşı karşıyaydı ve bir köşede sevgilim Trish duruyordu.
Senaryo icabı.
Shane'in köşesinde de eşim Linda vardı.
Anneme yapılan suistimale karşı durmalıydım.
Daha fazlasına katlanamazdım, ki işin aslı da böyleydi.
Kız kardeşim de babam gibi, bir cani gibi onlardan yanaydı.
Maça çıkarken çok gergindim
çünkü babama hiç el kaldırmamıştım.
Hep tek taraflı olmuştu.
Gençken babamla güreşirdik.
Bir keresinde babam kaburgalarımı sıktı.
Tüm derimi, etimi sıkıyordu.
Acıyla geri çekildiğimde saçımı tuttu ve beni tekrar indirdi.
"Resmen hile yaptın. Böyle iş olmaz!" dedim.
"Ben hayatımı böyle yaşıyorum. Hile yapıp kazanıyorum" dedi.
"Sana ders olsun. Bazen hile yapman gerekir."
"Pekâlâ" dedim.
Maça çıkmadan önce biraz panik oldum.
Yapamayacağımı düşünüyordum.
Shane'den bana vurmasını istedim, "Yapamam" dedi.
"Bas tokadı. Yapabilirsin."
"Hayır, vuramam."
Ama ben vururum.
Oğlunu tokatlıyor.
Zil çaldı. Babam yüzüme dört kez vurdu.
Başlar başlamaz.
Ona birkaç tane vurup dikkatini çektim. Sonra "Artık vurabilirim" dedi.
Ben de böyle...
Gözüm anında şişti. Düşündüğümden daha kolay olabilir dedim.
- Vurma! Monitörüm! - Tanrım!
Shane, dur!
O etkinlikteki anım oydu.
Vince McMahon'a ve tüm değerlerine karşı gelebilmiştim.
O anki konuşmalarımızı hatırlıyorum.
"Elini korkak alıştırma" dedi.
Ben de dediğini yaptım.
Şimdi Vince ilaç etkisindeki eşi Linda'nın burada olduğunu fark etti.
Shane'le maçımız esnasında Linda yavaşça ayağa kalktı.
McMahon'ın tam hayalarına vurdu!
Büyük bir darbeydi ve finali yapmalıydık.
Bir dakika. Bir köşede Vince, diğerindeyse Shane var.
Gerçekçi göründüğünde seyirci bayılıyor.
Aman tanrım!
Bazen gerçek de oluyor. Bunlar gerçek McMahon'lar.
Bu gerilimi ve karakterleri işleyip
sonrasında hikâyeyi çözümlemek harika hissettiriyor.
Shane McMahon, WrestleMania'daki bu olağanüstü sokak dövüşünde
babasını yeniyor!
Vince için hiçbir şey yasak değildi.
Ne gerçek? Ne gerçek değil? Önemi yok.
Para kazandıracaksa, ilgi çekecekse
işini güçlendiren her şey onun için uygun.
Annene bir mesaj vermeni istiyorum. Mesaj da yakında,
boşanma kesinleştikten sonra yeni bir Bayan McMahon olacağı.
GERİ ÇEKİL VINCE
Benim cinsel hünerlerime ayak uydurabilen şehvetli bir Bayan McMahon.
Vince, hikâyeleri bulanıklaştırmada ustaydı.
Biraz gerçeklikle başlayan bir şeyi çarpıtırdı,
sonra da adım adım
neye inanıp inanmadığınızı bilmediğiniz bir noktaya taşırdı.
Bana borçlusun Sable.
Senin gibiler bana borçlu olduğunda...
...genelde o borcu tahsil ederim.
Kısa süreli pazarlama başarıları düşünülürse
Sable muhtemelen hak ettiği değeri görmeyen karakterlerden biri.
Tam bir reyting mıknatısıydı.
Sable yayına çıktığında yarım milyon insan kanalı açardı.
Ondan iyi olan tek kişi Austin'di.
Ama popülaritesinin zirvesinde ayrıldı ve şirkete dava açtı.
KAPAK KONUSU
Bu köşede eski World Wrestling Entertainment kadın şampiyonu Sable.
Rakibi de Vince McMahon.
Bu kavganın merkezinde cinsel taciz suçlamaları içeren
110 milyon dolarlık bir dava var.
Yapmak istemediğin şeyleri yapmanı mı istiyorlardı?
- Evet. - Pekâlâ.
Yapmak istemediğim şeyleri yapmaya zorluyorlardı.
Sable size, WWE'ye 110 milyon dolarlık bir dava açtı
ve başka şeylerin yanı sıra aşağılanmış hissettiğini iddia etti.
Ondan aşağılayıcı bir şey yapmasını istediğimi sanmıyorum.
Bir başka davaya geçelim. Sable kimdi ve organizasyonda yeri neydi?
Dava özelinde Sable hakkında çok şey hatırlamıyorum.
Suçlamaları ya da bu davadan çıkanları hatırlamıyor musun?
Hayır. O kısımlar biraz bulanık. Tek bildiğim şey işe geri geldiği.
Stephanie McMahon, yeni asistanın Sable'la tanışmanı istiyorum.
Sable'ın vücudu
şirketimize milyonlarca dolarlık bir dava açtığını unutturuyor mu?
Şirketimize dava açmaya çalışan insanlar sürüsüne katıldığını?
Onun için her şey para. Sable'ın tek derdi bu.
Peki Sable sana, bana ne davası açtı?
Cinsel taciz davası açtı!
Vince'in olayı şu. İş için doğru olduğunu düşünüyorsa
her şeyi yapar. Onu dava eden birini işe de alır.
Sana teşekkür etmenin birkaç yolu var sanırım.
Neden bununla başlamıyoruz?
Onu geri getirdiğinde senin karakterinle ilişkisi olduğu bir hikâye vardı.
- Kiminle? - Sable'la.
- Benim mi? - Evet.
- Olay örgüsü. - Evet, olay örgüsü.
Tanrım.
Ringde olduğu için
yaptıkları ve söyledikleri yüzünden eğlenerek dehşete kapılabiliriz
ama makul inkâr edilebilirlik var
çünkü bu sadece güreş, sadece gösteri.
Vince McMahon'ın Mr. McMahon'ı kurgularken
bize hitap etmek için kendi geçmişinden esinlendiği gerçeğini unutuyoruz.
2001'deki Playboy röportajını hatırlıyor musun?
Evet.
O röportajda farklı ilişkilerden bahsetmiştin.
PLAYBOY: İLİŞKİLER FARKLI ZAMANDA MIYDI, AYNI ZAMANDA MI?
MCMAHON: FARKLI ZAMANLARDA.
O haberde neden bunu konuştuğunu merak ediyordum.
O haberde çok dürüst olduğumu düşündüm.
Bir karakteri canlandırmıyordum.
Sorulan sorulara açık sözlü, dürüst bir tepki verdim.
MCMAHON: SEKS MUHTEŞEMDİ AMA DUYGUSAL OLARAK PİŞMANIM.
PLAYBOY: DEĞİŞTİN Mİ?
Sonradan çıkan olay örgülerinin bazılarına
hayatının o unsurlarını katıyordun gibi geldi mi?
Yoksa tamamen alakasız mıydı?
Tamamen alakasızdı.
Tekrar belirteyim, ben bir insan olarak genelde
o karakter gibi değilim.
Gerçi bazen insanlar şakasına aynı şey olduğunu düşünüyor
ama yine de hayır.
Vince McMahon'ın hayatı boyunca gerçekten tek eşli bir tane ilişkisi oldu,
o da kurduğu şirketle.
Onun tutkusu bu. Onun aşkı bu. Onun efendisi bu.
Vince, şirketin sahibi değil.
Şirket, Vince'in sahibi.
Şirkete yüreğini, tutkusunu ve hayatını adayarak hizmet ediyor.
Şayet bu, karısının hislerini, Stephanie'nin hislerini,
Shane'in hislerini, babasının hislerini ya da kendi hislerini incitiyorsa
canları cehenneme.
EKİM 2000
Güreşin popülaritesi artarken
World Wrestling Entertainment'ın sahipleri kafa kafaya verip
kendi çevrelerinde hisse satmaya karar verdi.
WWE halka açılıyor.
Halka açılmanın birkaç sebebi vardı.
Bizi meşrulaştırdı ama ana sebebi işten ibaretti.
Şirketin kullanabileceği para miktarı
kumarhane işine girmemizi sağladı.
Restoran işine girmemizi sağladı.
Times Square'deki yeni bir restoran barın açılışında güreş hayranları çıldırdı.
Tam ortasındayız. Ait olduğumuz yer burası.
Böyle bir yatırım olunca parayı oradan oraya taşıyabilir,
hep yaptığımız gibi tekrar kendine yatırım yapabilir
ve değerli olabilecek başka şeylere bakabilirsin.
WCW'ya tekrar hoş geldiniz!
31 TEMMUZ 2000
Kidman ve The Franchise direkte Viagra maçıyla
kan davalarını ringe taşıyor.
2000 itibarıyla WWE, WCW'ya karşı
Monday Night Wars'un kontrolünü ele geçirmişti.
Onlara gülüyorduk aslında.
- Aman tanrım! - Ağzı Viagra dolu!
WCW'nun düşüşü uzun, yavaş ve acılı oldu.
Birçok farklı kişi yönetimdeydi ve dibe vurdu.
Orada bir düzine kek var!
WCW sanki uğraşmıyordu bile.
Savaş açısından bakarsak ellerinden geldiğince savaştılar.
Ama bence komuta merkezinde
doğru kararları veren doğru adamlar yoksa
savaşı kazanamazsınız.
Ofisimden defolun.
Hadi yapın. Düzgün yapın da göreyim.
Eric Bischoff birçok şeyi doğru yaptı mı? Belki.
Birçok şeyi yanlış yaptı mı? Evet.
Patron oydu ama çuvalladı.
Birinin "Eric'e bak.
Çok başarılıydı ve başarı başını döndürdü" demesi kolay.
Birinin bunu söylemesini anlarım
ama o kişi, perde arkasında neler olduğunu bilmeyen biridir.
Dünyadaki en büyük medya ve eğlence şirketinin doğumu.
Time Warner ve Turner Broadcasting'in 7,5 milyar dolarlık birleşmesi tamamlandı.
AOL-Time Warner birleşmesi yüzünden WCW içinde işler çok kötü bir hâl almıştı.
Daha önce tanışmadığım 12, 14 yöneticiyle oturuyordum
ve hiçbiri güreş izlememişken güreşi nasıl sahneleyeceğimi söylüyordu.
Aman tanrım!
O yöneticilerin hiçbiri
WCW'nun AOL-Time Warner'ın parçası olmasını istemiyordu.
Güreş, kültürsüz eğlenceydi. Çok popüler olmasına rağmen öyleydi.
Bu bir devrin sonu mu?
Birleşmeden sonra yöneticilerin güreşi istemediği söyleniyor.
Bahane bu. WCW'nun ortaya koyduğu ürün berbattı.
Havuzda gerilla savaşı!
Buzzkill geliyor!
69 numara...
"Reytinglerimiz olduğu gibi kalsa ve para kaybetmiyor olsak
bir sorun yok" denmişti bana.
Çok para kaybeden bir şirket olunca bariz nedenlerden ötürü satmak istediler.
Bu da Vince'e fırsat verdi.
Beni dinle, tamam mı?
Turner şirketi arayıp dedi ki, "Satmayı düşünüyoruz. İlgilenir misiniz?"
Cevap evetti.
Sonra üç günde işin manzarası tamamen değişti.
Sık sık Ted Turner'ı düşünürüm.
"Evet, söz konusu rekabetse onu böcek gibi ezerim" demişti.
Öyle olmadı.
Vince 2,5 milyon dolara şirketi satın aldı.
Muhtemelen kaybını da milyon kez telafi etmiştir.
İnanılmaz derecede ucuza aldı.
WCW'yu aldığı gece kiralık uçakta olduğum için şanslıydım.
O uçakta bir kutlama yaptık.
Uçak yolculuğunun çılgınca geçtiğini hatırlıyorum.
Ama ertesi gün
iş her zamanki gibiydi.
Şirketler arasında sessizce yapılmıştı.
Ama WCW'yu satın aldığımızı
hayranlara canlı yayınla duyurduk.
WCW NITRO CANLI YAYIN 26 MART 2001
Şuna bakın.
WCW televizyonundayım.
Bu nasıl olur?
Tek bir yolu var.
Şöyle ki benim, Vince McMahon'ın,
rakip şirketi satın almam an meselesiydi.
Evet. WCW'nun sahibi benim.
Müzakerede istediğim şeylerden biri
farklı kanallardaki iki canlı programın birleşmesiydi.
Simültane canlı yayın yaptık.
WCW'nun son Nitro'su Panama City'de,
WWE Cleveland'daydı.
Bu şekilde duyurduk.
Hanımlar beyler, Monday Night Wars'un galibi
Vincent K. McMahon!
Seyirci şok olmuştu.
Bunu öncesinde duyulmadan başarabilmiştik.
Hepiniz biliyorsunuz ki
WCW'yu satın aldım.
İzleyesim geldi ama yapamadım.
Yenildiğimi nihayet kabul etmek gibi olacaktı
ve bunu yapamadım.
Rakibinizi boğazından tutup
rakibinizin canını çıkarmalısınız.
Tıpkı benim WCW'ya yaptığım gibi!
Kazanmak bana büyük bir keyif veriyor değil.
Bunu söylemek çok küstahça ama zaten kazanmayı beklerim.
"İşte bu. Kazandım. Aferin" diye bir coşku hissetmiyorum yani.
Öyle bir şey olmuyor.
Tatmin edici ama önüme bakıyorum.
Büyük bir zaferdi çünkü onu çıldırma noktasına ittiler
ama sonunda o galip geldi.
Ama diğer yandan da acı tatlıydı
çünkü baskı ve sağlıklı rekabet olunca Vince başarılar elde ediyor.
İçindeki cevher böyle çıkıyor.
O olmayınca bir şey eksik kalıyor.
Peşine yeni bir zorluk geliyor, bir futbol ligi kurmak gibi.
Futbol tutkunlarının arzuları tatmin olmak üzere.
Yeni bir oyun geliyor...
WWE'nin beyni Vince McMahon.
Pazarlama dehasını ringden sahaya taşıyor.
Bugün kendimizden emin bir şekilde yeni markamız XFL'i duyuruyoruz.
Bir anda, yeni bir Amerikan futbolu ligi olacağını duyurdum.
Hazırlıklı değildim, bu işte yoktum, futboldan pek anlamıyordum
ama NFL oynanmıyorken futbol oynama fırsatı olur dedim.
McMahon en heyecan verici oyun olacağını söylüyor.
Yepyeni bir futbol ligi. Şüphesiz ki farklı bir tavrı olacak.
Oyuncuların daha fazla idman yapması ve kendilerini zorlaması gereken bir lig.
Fikir buydu.
Bu spora WWE'nin gösterişini ekleyip o şekilde sunacaktı.
Oyuncularda, antrenörlerde, soyunma odasında kamera ve mikrofon.
İnsanların bağ kurabileceği bir futbol istedim.
Herkesten karakter yaratacaktım.
Televizyondan bunu takip ederdik,
hikâyeleri anlatırdık, insanlar da karakterlere daha çok ilgi duyardı.
Başarılı olması için çok sebep var.
Amerika'yı ve Amerika'nın ne izlemek istediğini anlıyoruz.
Bence bu başarısız olamaz.
Las Vegas'taki kapalı gişe bir stadyumdan
XFL'in ilk haftası.
Hanımlar beyler, karşınızda XFL!
XFL çok cesur!
XFL reytinglerinin ilk haftası harikaydı, müthişti.
Bana kalırsa başarılıydı.
İlginçlik arayışındakiler reklamcılara söylenenin iki katı reytingle
XFL'in ilk gecesinin büyük bir başarı olmasını sağladı.
"İnsanlar McMahon'ın yönettiği bir futbol ligini deneyimlemek ister mi?"
Cevap evetti.
Herkes izlemek istemişti.
Ama izlediklerinde oyun kalitesinin düşük olduğunu gördüler.
Larry, Hitmen hücumunda...
Yakaladılar!
Atamadı bile, düşürdü!
XFL'in açılışı büyük bir sükseydi çünkü çok fazla reklam vardı.
Futbol çok kaliteli değildi ama bu beni rahatsız etmedi.
Sorun, XFL'i saran WWE anlayışıydı.
Ben son derece aptalca ve yavan buldum.
Amerika'yı seviyorum. Süt ve hatun diyarı!
İnsanlar bu konuda tutucu olduğumu düşünüyor
ama her şeyin bir yeri vardır.
İnce bir espri varsa,
sanat, zekâ ya da büyük bir beceri unsuru varsa
o zaman umurumda olmaz, tamam mı?
Zerre umurumda olmaz.
Ama bunda hiçbiri yoktu.
XFL'in hitap etmeye çalıştığı hayran kitlesiyle ilgili bir soru var mı?
Takım adı "Memphis Hâlâ Annesiyle Yaşayan Kızgın Erkekler" olsun bari.
NBC basını kontrol altında tuttuğunu ve basının bize iyi davranacağını düşündü.
XFL'i yaratmakla sorumlu olan tüm NBC yöneticileri
atılarak öldürülecek. Evet.
XFL bir felaketti.
Vince programa katıldığında
Amerikan altın saat televizyon tarihindeki en düşük reytingi almıştı.
XFL reytingleri ilk haftaya göre yüzde 75 düştü.
Vince'e program öncesinde kuliste "Zor sorular olacak.
Bence adil sorular ama zor" dedim. "Tamam" dedi.
Çıkıp XFL hakkında konuşacağımı, dostane olacağımı sanıyordum.
Öyle söylenmişti. Costas beni yemlemeye başladı.
Özellikle ilk haftaki maç öncesi program
- gördüğüm en aptalca... - Maç öncesi programımız yok.
Bob işini yaptı. İyi de yaptı.
Oltaya geldim.
- İzninle lafımı bitirebilir miyim? - Soru soruyorum.
O zaman çeneni kapat da soruyu cevaplayayım.
Seve seve cevaplarım.
Gittikçe daha da yakınlaşıyordum.
Ellerimi hissediyordum...
Ellerimi boynuna dolamak nasıl olur diye hayal ediyordum.
Ne dediğini bilmiyorsun.
Mr. McMahon karakteri bir bakıma Vince'in özelliklerinin abartılmış hâli.
Belki o an bir kısmı birbirine karışmıştır.
- Lafımı bitirebilir miyim? - Elbette.
Yüzümde büyük bir gülümsemeyle söyleyeceğim.
- Eğleniyorum. - Eğleniyorsun, beni de eğlendiriyorsun.
Kendime kızdım çünkü bu bir tuzaktı.
Bunu öngörmeliydim ama aptal gibi görmedim.
- O izleyici için yeterince WWE gibi değil. - Evet.
Sporseverler için de yeterince iyi futbol yok.
Ben bir girişimciyim. Bu şirketi şirket yapan benim.
Şirketimi ve bu ülkeyi döndüren benim.
Risk alıyorum.
XFL BİTTİ!
Görünüşe göre XFL'in ilk sezonu, son sezonu olacak.
Lig, seyircileri de eleştirmenleri de etkilemeyi başaramadı.
XFL'in başarısız olmasının sebebi ürünün kötü olmasıydı.
En iyi yıllarında
WWE kendi şartlarına göre çok iyi bir ürün sunuyordu.
XFL iyi değildi.
Bence XFL'in bir yıl sonra bitmesi içine oturdu.
Vince onun için canını dişine takmıştı.
İnsanların gördüğü XFL logosunda
Vince, XFL topunu tutup kameraya bakıyordu.
Vay be.
Süperdi.
O zamanlar iyi değildi.
Her şey art arda geldi.
Mevzubahis güreş şirketi artık eski adını kullanamayacak.
Bugün World Wildlife Fund tarafından ringe serildi.
Bu dava açıldığında çoğu davadaki gibi savaşmaya çalıştık.
Ama kazanacak gibi durmuyorduk.
Onlar WWF harflerini bizden önce kullanmaya başlamıştı.
Biz de eğlence olduğumuz için WWF, WWE olarak değişti.
İsmimizi değiştirmek zorunda kalmamız iyi bir şey değildi.
Değiştirmek istemedim ama elden bir şey gelmiyordu.
Bir şey son bulduysa önünüze bakmanız gerekiyor.
Bir başarısızlık olunca,
ki hayatımda çok başarısızlığım oldu,
"Keşke işe yarasaydı", "Şöyle yapsam işe yarardı" deyip
dert edersen kafayı yersin.
Unut gitsin ve olumlu bir şey düşün,
olumlu bir şey üzerine çalış, olumsuz değil.
Vince'in aksiyomlarından biri "Belli etme"dir.
Üzgün üzgün dolanmıyordu yani.
XFL'in bitişi resmîleştikten sonraki gün işe gitmişseniz
hiç anlamazdınız.
"Tamam. Raw için ne buldunuz? Yapalım" kafasındaydı.
Vince'le arenalardan birinde konuştuk.
Beni kenara çekip
"Hulk Hogan'ı geri getirmeyi düşünüyorum
ve WrestleMania'da ana maç olmanızı isterim. Ne dersin?" dedi.
Hemen "Buna bayılırım" dedim.
İkonların maçı.
İKON VS. İKON WRESTLEMANIA X8
- Nasılsın? - İyiyim.
WCW ile dokuz, on yıl
Vince'in başına bela olup onu batırmaya çalıştıktan sonra
geri döndüğümde
geçmişi konuşmadık.
Hogan bende büyük hüsran yarattı ve onu boğmak istediğim anlar oldu.
Ama iş hayatında kin tutamazsınız.
Felsefem şudur, kişisel hayatında ne olmuş olursa olsun,
seyirci ne istiyor?
HULK HÂLÂ MÜTHİŞ
Tek istedikleri eğlenmek.
Doğal olarak gururu bir yana bırakıyor, tükürdüğünü yalıyor
ve onu geri getiriyorsun. Bu kadar.
Bu çok özel J.R.!
Bu çok benzersiz! Bu gerçekten hayallerimizdeki maç!
Ama o WrestleMania'yı düşününce her yerimde tüylerim diken diken oluyor
çünkü seyirci çok heyecanlıydı. Biz de bunu hissettik.
Orada ikonik bir an yaşandı.
Seyircinin tepkisini almaya başlıyorlar
ve aynı anda sağlarına ve sollarına bakıyorlar.
Bunu çalışmamış, konuşmamışlardı.
O iki efsane, o anda bunu yapmaları gerektiğini anladı
ve unutulmaz bir şey oldu.
İki dönemin çarpışmasıydı.
Seyircinin tepkisinin ne olacağını ikisi de bilmiyordu.
Ben de bilmiyordum.
Sadece her senaryo için hazırlardı.
Ben kötü adamdım, o iyi adamdı.
Ama beni yumruklamaya başladığında onu yuhalamaya başladılar.
Senaryo değişmeliydi.
Ringe adım atar atmaz seyirci bize söylemiş oldu.
"Seni seviyoruz Rock ama bu gece burada olmanın sebebi Hogan."
Maç sırasında değişmem ve detaylara dikkat etmem gerekti.
Sonu değiştirmedik.
O gece yine ben kazandım.
Ama asıl galip Hulk Hogan'dı.
Sence WCW'ya gitmenden sonra Vince sana hiç güvendi mi?
Bence en çok şu an güveniyordur.
Hiç olmadığı kadar.
Tişörtümü yırtarak arenaya 100 bin kişi getiremeyeceğimi bilmek
biraz rahatlatıyor bence.
Verdiği her karar iş için neyin iyi olduğuyla ilgili.
Kovduklarını tekrar işe aldı,
mahkemede aleyhinde tanıklık edenleri, röportaj verip ona sayanları işe aldı.
Şirkete faydalı olacağı için hepsini tekrar işe aldı.
Karşınızda Raw'un yeni genel müdürü
Eric Bischoff!
Buna inanamıyorum!
"Vince'le köprüleri yakmaya korkuyorum" diyenlere
"Yakarsan geri dönme şansın daha yüksek olur" diyorum.
Çünkü Vince böyle biri.
Sence kontrolle mi ilgili?
Bence bir meydan okuma.
Onu devirirsen
sonunda ona döneceğini kanıtlamak isteyecektir.
Teşekkürler. Hoş geldin.
Beş hafta...
Bence kişisel hislerim iyi iş yapmama hiç engel olmadı.
Montreal Kazığı'ndan bir şey öğrendiysem
o da ihanetten güzel bir şey olmadığıdır.
Ben bir iş yapıyorum.
Ve iş önce gelir.
Halk açısından en popüler dönemleri 1998-2002 arasıydı.
WCW'yu devralıp bitirdikleri dönem.
Sonrasında, WCW battıktan sonra işler kesildi.
Rekabet olmayan dönemlerde güreş çok daha az ilginç oluyor
ve yaratıcılık açısından da eski formları yoktu.
O zamanlar çok popülerdim, çok başarılıydım
ama yaratıcı süreç canımı sıkıyordu.
Bazen Steve'e bir fikir sunulurdu
ve buna verdiği tepki
"Ben bunu asla söylemem. Sevmedim. Bu senaryoları sevmiyorum" olurdu.
Steve, açıkça söyle. Sözün özü nedir?
Sözün özü, her şey berbat.
Stone Cold Steve Austin'in ve şirketin gidişatından memnun değilim.
O dönem Vince'le aramız kötüydü.
Ama çok sakatlığım da vardı ve artık yetti dedim.
Bu işlerden elimi ayağımı çekmek muhtemelen benim için en iyisi olacaktı.
Çok büyük bir yıldızdı ve gitti.
WWE şekillendirilebilir bir şey.
Yıldızlar hep gidiyor.
The Rock gibi biri gitti çünkü filmlerde başarı elde etti.
The Rock ve Austin
muhtemelen şirketteki en iyi iki isimdi.
2004 yılında artık ikisi de yoktu ve yeni yıldızlar yaratmak gerekiyordu.
Vince'in Raw kadrosuna hitap ettiği ünlü bir konuşma vardı.
Beni başarılı bir adam yapan bir özelliğimi seçecek olsam
o özellik şu olurdu...
"Acımasız saldırganlık" dedi.
...acımasız saldırganlık.
Tüm oyuncu kadrosuna konuşma yaptı.
"Millet, arayış içindeyiz.
Vakit geldi. Acımasız saldırganlığı olan birine ihtiyacım var."
Gerekli fedakârlıkları yapacak acımasız saldırganlık kimde var?
"Tamam. Aradığın kişi benim" diyecek birini arıyordum.
Hanginiz süperstar olmak istiyor?
O zamanlar yeni ve geleceği parlak bir güreşçiydim,
o yüzden kamera karşısındaki konuşmada yoktum.
Ama ondan üç gün sonra Undertaker'ın gidemediği bir çekimdeydim.
Hadi millet. Anı yakalamak isteyen biri olmalı.
Biri lazımdı.
Prodüksiyondan biri de "John Cena'ya ne dersiniz?" dedi.
Televizyondaki ilk maçıma böyle çıktım.
Bu John Cena. Hakkında bir şeyler duyduk...
Maç, WWE'nin çok yetenekli güreşçilerinden Kurt Angle'a karşıydı.
Senin ne özelliğin var da
buraya gelip,
bu ringe çıkıp bu işin en iyisiyle yüzleşebileceğini düşünüyorsun?
John Cena "Seni niye mi yeneceğim? Acımasız saldırganlık yüzünden" dedi.
Acımasız saldırganlık.
Bu, önümüzdeki birkaç yıl içinde gelişti
ve olaydan sonra Ruthless Aggression Era olarak bilinmeye başladı.
Bu dönemde sınırları zorlamaya son verildi ve daha gerçekçi bir döneme geçildi.
Adamların yetenekleri sergileniyordu. Eddie Guerrero, Kurt Angle gibi adamların.
Gerçek isimler kullanılıyordu.
Brock Lesnar, Randy Orton, Chris Benoit, Bautista.
Gerçekçilik dönemiydi.
Ben de John Cena olmalıydım ama kim olduğumu bilmiyordum.
Kişiliğim yoktu.
Adamın biriydim.
İlginç değildi.
Berbatsın John Cena!
O kadar kötü olduğum için az daha kovuluyordum.
John Cena hüsran içinde.
Ama artık gideceğimi anlayınca biraz daha eğlenmek istedim.
Turne otobüsünün arkasında çocukların bazıları rap yapıyordu.
Koltuğumdan kalktım, arkaya gittim.
Beş dakika boyunca herkesi ezdim.
Stephanie McMahon da otobüsteymiş meğer.
"Bunu televizyonda yapmak ister misin?" dedi.
"İsterim tabii be" dedim.
Amatör geceleri hariç Beni kızdıran bir şey de
Eski usul 30 kişilik meydan kavgasıdır
Tanık olacağım, izimi bırakacağım
Vinnie Mac'e Acımasız saldırganlığımı göstereceğim
John rap yapabiliyordu.
Bingo.
Kadrodan çıkarmak isteyeceğimiz biri olacakken
"Bir dakika. Bu farklı. Bu çok farklı" dedirtti.
John Cena, Doctor of Thuganomics.
Her şeyini ortaya koydu ve çok güzel oynadı.
Bir anda büyük bir yıldız oldu ve seyirci ona bayılıyordu.
...yeni WWE Şampiyonu John Cena için!
Cena!
Popüler olduğunuzda,
seyirci sizi anladığında ve size tepki verdiğinde
Vince'in dikkatini gerçekten çekmeye başlıyorsunuz.
Bana kendimi hatırlatıyorsun.
Gelip aklındakini söylüyorsun. Başka kimse umurunda değil, değil mi?
İlişkimiz o zaman ilerlemeye başladı.
Vince bana işle ve performansımla ilgili çok şey öğretti.
Rapçi kişiliğimle görüp beğenmediğim birçok şeyi aldım
ve onları bu karaktere işledim.
Vince'in Mr. McMahon'da yaptığı şeyin aynısını yaptım.
Karakterim Mr. McMahon'la tepki çekmek özelinde...
Benim için hem sorun hem de değerli olan şey,
bir şeyi yapmayı düşünüyorsam onu yapmayı deniyorum.
Vincent Kennedy McMahon adı kutsal kılınsın!
Cehenneme giden yol!
Hayır!
O dönemde eline bir senaryo falan geçtiğinde
"Bu çok aşırı" dediğin oldu mu?
Evet.
Sevişirken beynini söktüm.
Vince yine de yaptırırdı.
Güreşçilerin şöyle bir kaygısı vardı.
İstenen şeyi yapmazsak cezalandırılacağımızı düşünüyorduk.
Ve evet, bazılarımız bundan muzdarip oldu.
Şampiyon olduğum bir dönemde
bir anda bir kadınla öpüşmem gereken bir sahne ortaya çıktı
ve karakterimin bunu yapmak istemediğini düşündüm.
Bir sonraki hafta şampiyonluğu kaybetmem tesadüf müydü?
...Trish Stratus. Yeterli olacak mı? Evet! Yeni bir şampiyonumuz var!
Belki de.
Cezalandırılmış olabilirim. Emin değilim.
Yeni kadınlar şampiyonu...
Birkaç kez hayır dediğini söyledin.
Hayır dediğin bazı şeyleri hatırlıyor musun?
Evet.
Evet. Bir iki tane vardı ama...
Yok, aklıma geleni anlatmayacağım.
Olay örgüsü fikirlerimden birinde Stephanie hamile kalıyordu
ve sanırım onu hamile bırakan bendim.
Karakterim yani.
Böyle bir şeydi sanırım ve "Hayır" dedi. O yapılmadı.
Steph'in karşısında karakter Mr. McMahon,
WWE'nin patronu Vince McMahon
ve babası var.
Bunları ayırmak zor.
Ona iş hayatında "Vince", evde de "baba" diyorum.
Babam, patronumdan farklı biri.
Patronum, babamdan daha sert olabiliyor.
Sonuç bekliyor. Sonuç talep ediyor, özellikle de ailesinden.
Vince adam kayırmak istemedi.
Ne Vince ne de Shane ve Stephanie için iyi olurdu,
o yüzden önemli mevkilere gelmeden önce
onları giriş seviyesindeki işlerde çalıştırdı ve onlara karşı sertti.
Shane ve Stephanie fikir sunduğunda doğrudan reddederdi.
Berbat olduklarını söylerdi.
Beklentiyi yüksek tutuyordu.
Sence küçükken baban sana karşı sert miydi?
Kesinlikle öyleydi. Hâlâ da öyle.
İş dünyasında çocuklarıma herkesten daha sert davrandım.
Herkesten daha iyi olmalarını istediğim için sanırım.
Soyadları McMahon, kendilerini göstermeliler.
Bir, iki...
Beklentisi hep daha yüksek. Ben onu temsil ediyorum
ve onu doğru bir şekilde temsil etmek çok önemli.
Mariss, buraya gel.
- Aferin. - Bir, iki...
Benim üstüme Shane kadar gelmedi tabii
ama ben abim gibi ona kafa tutmadım.
Bence babalar ve oğullar arasında eşsiz bir ilişki var.
Baba oğul!
Bir dakika.
Aile şirketleri hakkında haberler ve kitaplar gönderiyorlar.
Şöyle olanı hiç görmedim, "Harikaydı.
Babamla çok iyi anlaşırdık, sonra işi bana bıraktı ve harika oldu.
Ölene dek çok iyi anlaştık..."
Böyle olmuyor. Zor iş.
Shane, ne yapıyorsun?
Shane bunun mükemmel bir örneği.
Beni hiç umursamadın.
Yaptığım hiçbir şey doğru olmadı! Hiçbir şey doğru olmadı!
Sana ne kadar kazandırırsam kazandırayım, iş anlaşmalarım hiç yeterince iyi olmadı!
Birçok kişi, McMahon ailesinin
gerçek hayattaki iç dinamiğini bilmiyor.
"Sahne arkasında da o kadar acımasız mı?"
Senden istediğim tek şey...
Tek istediğim, benimle gurur duymandı!
Benimle!
Ama nihayet anladım. Bu asla olmayacak çünkü bu hiç benimle ilgili olmadı.
Bu hep seninle ilgiliydi! Seninle baba!
Ama gerçek tamamen açıklanmaz.
Niye açıklığa kavuşturasın ki? Bırak insanlar konuşsun.
Bu, aile işletmesiyle ilgili.
Bu bizimle ilgili baba. Seninle ve benimle ilgili.
Hayır. Bu artık aile işletmesi değil.
Bu benim işletmem.
Oğlum olsan da olmasan da buradan defolup gitmeni öneririm.
Derhâl.
Shane'in yıllar içinde olaylardaki rolünü tam olarak hiç anlamadım.
Bazen kucaklanıyordu. Bazen tamamen görünmezdi.
Neler olduğunu hiç anlamadım
ama hep ailenin yüz karasıymış gibi hissettim
ve babasıyla ilişkisinin gerçek hikâyesini hiç öğrenemedim.
Shane bir sonraki McMahon olmak istiyordu ve hep de olacağını düşündü.
Bir noktada babasının ona yöneteceği bir şirket almasını istedi.
WWE'yi devralmadan önce
gelecek neslin McMahon organizatörü olduğunu kanıtlamak istedi.
Hadi başlayalım bebeğim...
O zamanlar UFC maddi sorunlar yaşıyordu
ve bize gelip "UFC'yi satın almak ister misiniz?" dediler.
"Bu çok güzel." dedim. "Baba, yapalım bunu."
O markayı büyütebileceğimizi düşündüm
çünkü yaptığımız şey için biçilmiş kaftandı.
Prodüksiyon, canlı etkinlik ve ürün ekiplerimiz vardı.
Her şey hazırdı.
Takıp çalıştıracaktık yani.
UFC'yi satın almak söz konusu olduğunda...
O iş modeli hoşuma gitmiyordu.
Çünkü bizim iş modelimizde karakter yaratıyorsun.
Disney ve benzerleri gibi.
Onları da sonsuza dek kullanıyorsun.
Bir boksör/UFC böyle değil.
Yorulduğunda ya da yaralandığında kariyerin bitiyor.
Gerçek bu. Yapmacık değil.
Bu kadar iyi rol yapmaları imkânsız.
Biz eğlence sektöründeyiz. O ise bir spor.
Neyse, biraz düşündü ve...
Fırsatı değerlendirmek istemedi, konu orada kapandı.
İyi bir yatırım olur muydu?
Şimdi bakarsak olağanüstü bir yatırım olurdu bence.
10 yıl kadar sonra UFC çok paraya satıldı
ve bence Shane, "UFC'yi satın alalım" dediği için övgü istiyor.
Shane bunun doğru yol olduğunu düşündü.
Madem öyle düşünüyorsun, o zaman kendi paranı yatır.
Olmadı... Olmazdı yani.
Çünkü büyük bir yatırım lazımdı ama Shane'de az vardı,
yani iyi bir yatırım değildi.
Vince ve Shane arasında gördüğüm en kati an
yaratıcılık üzerine bir gece yaşanan bir tartışmaydı.
Shane'in çok inandığı bir fikri vardı
ve Vince bu fikre hiç katılmıyordu.
Bir de Vince'le olan çoğu şey
bir kere kızıştı mı çok hızlı kızışır.
Vince nihayet Shane'e dönüp şöyle dedi, "Ben yaşarken olmaz."
Vince o an bir şeyler yiyordu. Bıçağını alıp Shane'e verdi
ve dedi ki, "Şuradan. Hadi. Tam şuradan.
Bunu bu kadar çok istiyorsan hançeri buraya sapla
çünkü bu kararı vermek için yapman gereken şey bu.
Hançeri buraya saplamazsan da
bunu yapacak kadar adam olmadığını anlarım ve bunu göz önünde bulundurmam gerekir.
Ya da şirketi benden satın alabilirsin.
Benim babamdan satın aldığım gibi.
Eğer yolundan çekilmezsem de
benden kurtulmaya hazır ol.
Babam işleri benim istediğim gibi yapmasaydı
benim ondan kurtulacağım gibi."
Sevdiğim tek şeyi, hayatım boyunca yapmak istediğim tek işi bırakmak
çok zor bir karardı.
Ama babam özellikle o zamanlar tartışmasız tek liderdi,
ben de "Bir şeyler deneyeceksem şu an yapmam gerekiyor"
diye düşündüm.
Shane'in ayrılma sebebi şu.
Tabiri caizse koltuğu istiyordu ve benim devrimin bittiğini düşünüyordu.
Shane çok değerliydi ama bu şirket onun değildi.
Benimdi.
Aile işletmesi için çok zor bir şey. İnanılmaz zor.
Neredeyse her şeyde ters düşüyorduk ve iyice uzaklaştık.
Belli şeylerde aynı fikirde değildik.
Ama patron o.
Neyi nasıl istiyorsa öyle olur.
Yani ya orada kalacaktım ve aramızda bir patlama yaşanacaktı
ya da geri çekilecektim.
Sonuçta o benim babam. Bunu riske atacak değilim.
O yüzden çekilmeye karar verdim.
Ona teşekkür ettim, sarıldım ve bitti.
Herkes yerini bilmeli.
Bir aile üyesi "Bir dakika. Bu iş bende" dediğinde...
İkile! Bu benim programım! Burada benim sözüm geçer!
...işi kurmuş ve büyütmüş birinin vizyonuna sahip olmuyor.
Farklı bir vizyonları oluyor.
İşe yarayabilir ama benim vizyonumla devam ederiz.
Shane McMahon'ın planladığı hiçbir şey yolunda gitmedi!
Kimse işine ailesini karıştırmamalı. Felaket bir şey.
Bir noktada patlar.
McMahon yıllar içinde WWE'yi milyar dolarlık
bir eğlence şirketine dönüştürdü.
İPLERE YASLANDI
Ama son olanlara göre yönetim değişebilir.
WWE SKANDALI
Cinsel istismar iddiaları bomba gibi düştü.
Çok çarpıcı.
Çılgınlık!
Vince'i yollayacaklar mı? Bilmiyorum.
Şirketin geleceği muallakta.
Son çıkan bu skandal herkesi şok edecek.
RENA LESNAR (SABLE) TITAN SPORTS'A (WWE) AÇTIĞI DAVAYI 1999 YILINDA GERİ ÇEKTİ.
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu