WDOWIA ZATOKA
Nadaj to.
A co z fajerwerkami?
Zrób to.
GODZINA POLICYJNA 19:00-7:00 DO ODWOŁANIA
TERENY REKREACYJNE ZAMKNIĘTE
Hej, Ruth…
Musisz tu dziś zostać.
Oczywiście. Muszę tylko wyjść o 15.00.
No nie. Właśnie o to mi chodzi. Okej.
To szaleństwo, nie możesz mnie tu zamknąć.
Nie mam czasu, by się o to spierać.
Wyjdę na 30 minut. Gdybyś potrzebował przekąski, proś Ruth.
Widzę, jak obliczasz, co zdążysz odwalić w 30 minut.
Więc zrobimy tak. Będę dzwonił co 10 minut.
Co mam robić? Po prostu…
Naciskam przycisk, a potem…
Jak mam… Jaki jest tu system?
System? Odbierasz cholerny telefon.
Nie wiedziałem, że teraz przeklinamy.
To prawda, że wielebny Bryce się powiesił?
Nie przyjaźniliście się?
Pogadamy o tym po moim powrocie.
Nie rozumiem. Widziałem go w The Rye parę tygodni temu.
Kupował kawę.
Chyba.
Może i nie. Nie rozmawialiśmy.
Właściwie to go nie znałem.
Dziękuję, Paul.
Chcę raz jeszcze przypomnieć, że nie ma obowiązku przemawiania.
MOJE OKO JEST OTWARTE
Nic tu nie ma.
Zawsze coś jest.
Co tu się wydarzyło?
I dlaczego wszystko spalił?
Ratuj wszystko, co zdołasz.
Dobra.
Musimy poinformować ludzi, co się dzieje, bo zaczną ginąć.
- Próbuję opanować sytuację. - Jasne.
Ale twoja godzina policyjna nic nie da. Nie panujesz nad własnym synem.
Okej. Okej.
Dobra.
Co się stało?
On…
Próbował do mnie dzwonić.
Dzwonił też pod inny numer.
Wielokrotnie.
Wybierz go.
Halo?
Dzień dobry. Tak…
Kto mówi?
Przepraszam, po prostu…
Znalazłem pański numer telefonu i…
Kurwa.
Ty spróbuj.
- Tak! - Nie odbierze.
Dzwonimy z tego samego numeru.
Halo?
Dzień dobry. Co u pana?
Dobrze.
Pański numer dał mi wielebny Bryce.
Chce się pani zapisać na wizytę?
- Tak. - Tak.
Proszę mi dać kwadrans.
Dobrze. Gdzie pan jest?
Birch Street 12.
Proszę!
Hej.
Dziękujemy.
Miło.
Okej.
To jak będzie?
Co my tu mamy?
Witaj ponownie.
Kurwa, ostra jazda.
O cholera, stary.
Todd O'Connor?
Hej, Patty. Co u ciebie?
Dobrze, dzięki.
- O Boże. Jesteś dilerem. - Nie. Proszę.
Jestem szamanem.
To kokaina?
Tak.
Chodziłam z Toddem do szkoły. Byliśmy…
Co… Co to jest?
To, przyjacielu, jest jedyny grzyb, do którego się, kurwa, nie zbliżam.
Stary, ten szajs zabierze cię tam, gdzie musisz dotrzeć,
niezależnie od tego, czy chcesz tam dotrzeć.
Weterani nazywają to Widzeniem.
Rośnie tylko tutaj, na wyspie.
Wyobraźcie sobie korektę trzeciego oka.
Rozsadza je.
Bum!
Nie rozumiem, dlaczego wielebny Bryce miałby to przyjmować.
Szukał odpowiedzi.
Powiesił się.
Cholera.
Widocznie nie spodobały mu się te odpowiedzi.
Cholera.
Mój kumpel to kiedyś wziął.
Pamiętasz Briana Morrisona?
„Ziomka Bria”? Ukradł wóz mamy w 8. klasie.
A potem rozbił go w lesie. Świr.
Brian widział w czasie tripa coś, co kompletnie go odmieniło.
Spotkał coś, o czym nie chciał mówić.
Ale od tamtego czasu mocno wyczilował.
Przestał wdawać się w bójki i wrzeszczeć na swoją dziewczynę.
Ale musiała go karmić.
Stracił sporo ważnych zdolności motorycznych.
Ale był całkiem szczęśliwy.
Tylko ciężko było jej kłaść go do łóżka.
Bez przerwy rysował to samo. Raz za razem, w kółko.
Chyba widział to podczas tripa. Mam gdzieś jeden z rysunków.
To prastara…
nieco religijna ikonografia.
Takiej świętej geometrii się ot tak po prostu nie wymyśla.
Tak jest.
Patrzcie i podziwiajcie.
- Niektórych drzwi lepiej nie otwierać. - O tak.
Prawda, ludziska?
Jak się to przyjmuje?
Za 35 dolców mogę zrobić wywar. Pasuje ci?
- Nie, dzięki. - Możecie z ekipą
posiedzieć w Strefie Relaksu.
Zrób to.
Okej.
Możemy na chwilę przeprosić?
Jasne, spoko. Nie spieszcie się z rozszerzeniem duszy.
Ten grzyb nie skrywa tajemnic wyspy.
Będziesz po prostu mamrotał w kącie.
Jeśli nie chcesz brać przerażającego grzyba po tym,
jak sprowadziłeś na wyspę wszystkich tych turystów,
to ty będziesz musiał z tym żyć.
Wyck go weźmie.
Ekstra.
Nie. Jasne, że nie będzie fajerwerków.
Nie rozumieją, czym jest godzina policyjna?
Powinieneś wiedzieć, że ludzie są wściekli.
Kurt organizuje zebranie. Próbuje odrzucić twoją godzinę policyjną.
Będę za 15 minut.
Cholera.
Muszę wracać.
Zostanę z nim.
- Na pewno chcesz to zrobić? - Przejście to jedyna droga wyjścia.
Wiem, ale… Sam nie wiem.
Boże. Wygląda ohydnie.
Ale tego nie czuć, prawda?
Czego?
Grzybki… były w tym?
Mówiliśmy, że to Wyck je weźmie.
Tak. Ty jesteś Wyck.
- O mój Boże. O Boże! - Wszystko dobrze.
- Pij powoli. - Co? Już całe wypiłem!
Nie mogę być na grzybach! Nie mogę!
Nie teraz! Nie dziś!
Spróbuj zwymiotować.
- Nie mogę! - Spokojnie.
- Doświadczenie trwa tylko 12 godzin. - O Boże!
- Boże! - Tom…
O Boże. O mój… O Boże.
Najlepiej się oczyścić!
Nigdy tego nie umiałem.
- Dobra. - Przestań!
No weź. Cii!
Przestań, przestań!
O Boże. Evan.
Co ja zrobię z Evanem?
Nie martw się. Zajmę się tym.
Co? Co niby zrobisz?
Ostrożnie.
Odpoczniemy teraz w Strefie Relaksu.
Dobrze.
Usiądźmy. Na łożu uważności.
Tak jest. Właśnie.
A teraz się połóżmy. Tak.
Tak jest.
Wybacz. Nie wiedziałem, że się wydostała.
No chodź, Bridget.
Niedługo kończy 50 lat, więc lubi pozwiedzać.
Tom! Posłuchaj.
Posłuchaj mnie. Usiądź.
Nie zmarnuj szansy.
Znajdź te odpowiedzi. W tej chwili.
- Co? - Tak.
Dobre wieści.
Evanowi nic nie jest, zostanie u Ruth.
Dzięki Bogu. Z kim rozmawiałaś?
- Z Evanem. - O mój Boże.
- Muszę wracać. - Tom.
Przeczekajmy to tutaj. On chyba wie, co robi.
- Tak. - Nie sądzisz, że najlepiej zostać tutaj?
Oczywiście. Niestety muszę wyjść,
bo kot mojej dziewczyny się ulotnił.
Ale wy totalnie możecie go prowadzić.
- Co? - Zachowajcie spokój.
I w żadnym wypadku nie patrz w lustra.
Ogarniesz to, Wyck.
Co mam zrobić, jeśli ci odbije? Co robić?
Odwieźcie mnie do biura. Już.
- Widziałeś coś? - Odwieźcie mnie do biura. Już.
Przestań na mnie krzyczeć.
Jak się tu znaleźliśmy?
Gdzie Wyck?
Powiedziałeś mu, że może iść.
Chce znaleźć odpowiedzi, których nie znajdziesz.
Nie wiem, co to znaczy, ale…
Słyszysz to?
Podaj mi nazwisko.
Gdzie Evan? Gdzie mój syn?
Powtarzam po raz trzeci.
Evana tu nie ma.
Ale znajdziemy go.
Jak nazywa się ten jego kumpel?
PJ Glanville?
PJ Glanville to okropny…
…chłopak.
Słyszysz ten dźwięk?
Nie, Tom. Nie słyszę.
Weź głęboki oddech.
Co się z nim dzieje?
Nic. On po prostu… On tylko…
Masz. Potrzymaj swój organizer.
On nie wie, jak tam jest niebezpiecznie.
Patricia, on… Słyszysz mnie?
On nie wie, jak tam jest niebezpiecznie!
Halo?
O Boże!
Dziewczyny, musicie tu uważać.
Czemu?
Tamten dom…
Dawno temu tutejsze dziewczyny odbierały dziwne telefony.
Okazało się, że dzwonił do nich typ, który tu mieszkał.
Postradał zmysły
i pewnej nocy zadźgał mnóstwo suk.
Suk? Serio?
Wybacz, wasza wysokość. Zadźgał młode kobiety.
Dzięki.
Mówię serio. Oni…
Wujek mówił mi, że próbowali go zabić. Nazwali go Boogeymanem.
Strzelali do niego, ale nie umierał.
Więc…
Pogrzebali go w piwnicy
i zalali wszystko betonem.
- On tak poważnie? - Tak.
Trzeba tu być cicho, bo nie wiadomo…
nie wiadomo, co się wydarzy.
Chryste, stary!
- Jezu! - Boże!
- Sorry. - Co z tobą?
- Boże. - Możemy być przyjaciółmi,
razem jarać i razem się pośmiać, nie?
Okej. Proszę dać znać, gdyby się zjawił.
Bardzo dziękuję.
Była miła.
O Boże.
Zamierzałeś mi powiedzieć?
O godzinie policyjnej?
Mam celę na sześć osób.
Kiedy wyjdę wieczorem i wszyscy będą chodzili po ulicach…
A będą, bo wieczorem są fajerwerki.
Których sześć osób mam aresztować?
No powiedz. Jak to sobie wyobrażasz?
Widzę, że solidnie to przemyślałeś. To dobrze.
Patricia, no weź.
Jedziemy na posterunek.
Ja? Dlaczego?
Muszę spisać twoje zeznanie.
- Czy to może poczekać? - Nie,
bo część ludzi, którzy wczoraj obudzili się w morzu, chce wnieść zarzuty.
Okej.
Niedługo wracam, więc posiedź tu.
Dobra?
Nie otwieraj drzwi.
Ger.
Wyck. Co ty tu robisz?
- Coś się stało? - Nie.
Pracuję nad czymś z burmistrzem i…
Zastanawiałem się, czy mogłabyś mi pomóc.
Pracujesz z burmistrzem?
- A to nowość. - Tak.
Też mi się to nie podoba, ale…
Zerknęłabyś na to?
- Tak. - To ważne.
Oczywiście.
Znalazłem to na plebanii, u Bryce’a.
Tak.
Okej.
Tak.
Co u ciebie?
W porządku.
Widzę, że reszty dowiem się dopiero z twoich wspomnień.
Mój ojciec… mawiał, że jesteś zbyt gadatliwy.
Nigdy mnie nie lubił.
Nie odprowadzałeś mnie na czas.
To ciekawe.
- Czekaj… Położę to na… - Tak.
Włączę światło.
- Okej. - Dobra.
No dobrze.
„Nie pojmuję natury klątwy,
która dotknęła tę wyspę.
Wiem, że jej serce bije wewnątrz cylindra,
który nosi na szyi mój mąż.
Co zmiażdży mi gardło? Jego dłonie? Ta plaga?
Śmierć przychodzi po nas wszystkich, ale obawiam się, że po mnie pierwszą.
Nie wiem jak, ale wiem kto.
Oczywiście on jest tu ze mną, więc mówię to wszystko żartem.
I na tym kończę”.
To…
Nie.
Tom?
Wszystko okej?
- Muszę go powstrzymać. - Powstrzymać.
- Nie mogą… - Nie mogą wycofać godziny policyjnej.
…godziny policyjnej…
Niedługo zebranie.
Wszystko okej?
Racja, jesteśmy cholernie wściekli.
Wylaliśmy krew, pot i łzy,
i włożyliśmy mnóstwo pieniędzy, by zrobić tu „kolejne Martha’s Vineyard”.
Najbardziej niesamowite jest to, że to działa.
To się dzieje, a ty to niszczysz. Dlaczego?
Dlaczego?
Nie możesz trzymać ludzi w domach, kiedy słońce jeszcze świeci, Loftis.
Ludzie przyjeżdżają tu dla atrakcji na powietrzu.
Dla plaż i promieni słońca.
Nie po to, by spędzać całe dnie w moim gównianym hotelu!
Okej! Moim gównianym hotelu!
Jest do kitu! Wiem o tym!
Jest do kitu od 25 lat! Dlatego tam nie mieszkam!
Jebać moratoria
- i godziny policyjne. - Tak.
- Więcej turystów. - Jestem gotów.
Chcę napływu pieniędzy na wyspę!
- Tak. - Racja.
I nie ma chuja, żebyśmy odwołali fajerwerki!
Właśnie! Tak jest, Kurt!
Czekajcie!
Chcę usłyszeć, co ma do powiedzenia Loftis!
Posłuchajmy, co ma do powiedzenia!
KIEDY SIĘ ODWRÓCĘ WSZYSCY ZAMYKAJĄ OCZY
Ktoś tu ma pełny brzuszek.
Dużo dziś zjadłeś?
W porządku, szefie?
Tu jesteś!
Zdecydowanie nie.
- Okej? - Mówię poważnie, stary.
To prawda.
- To prawda, wujek mnie nie okłamuje. - Czekajcie, co to?
Co?
Chyba widziałam coś w oknie.
Jesteś strasznie zjarana.
Wszystko okej.
Nie martw się, ochronię cię.
- Naprawdę? - Tak.
Ochronię cię. Pan Bohater.
- Co za bohater. - Okej. Nie.
Wiecie, co mówią.
Nikt, kto tam wejdzie, nie wraca.
Na stówę nie wejdziesz.
Boże. Okej.
Sprawdźmy.
Całkiem niezłe.
- Nie zrobi tego. - Będzie udawał.
Że niby rzuci się…
Mnie nie nabrałeś.
- On teraz… - Podskoczyłeś.
Taka prawda.
Dawaj, stary. No już.
- Idzie. - Stary.
- Tak jest. - Idzie dalej.
Prawda? I… Wybacz, przepraszam za kawowy oddech.
Nic nie wyczułam.
To dobrze. A więc…
Jest… Cóż, nie ma tu podanego roku,
ale coś zwróciło moją uwagę.
Jest tu wzmianka o pladze.
W Widow’s Bay była tylko jedna plaga. W 1702 roku.
Więc zaryzykowałam.
No i jest.
Niesamowite, co?
Sarah Westcott Warren.
Gdzie ja jestem?
Widziałeś już coś?
Okej, trafiliśmy na coś, Tom,
więc zaczekaj chwilę.
Porysuj sobie.
Tak. No i…
W tym roku wyszła za Richarda Warrena, naszego ojca-założyciela.
Tutaj. Ta wzmianka o cylindrze, który nosi?
Ten „przeklęty” przedmiot.
Co to jest? Na co wam to wygląda?
Dajcie mi pędzel, a powiem wszystko, co musicie wiedzieć.
Świetnie, Tom. Co to jest, Wyck?
Zastanawiam się, czy mógł zostać z nim pochowany.
Z cylindrem?
Evan? Ev… Evan?
Gdzie jest mój syn?
Gdzie jest Evan? Gdzie mój syn?
- Okej, wyluzuj. - Gdzie jest Evan?
Usiądź, Tom.
Siadaj.
Siad!
Tom! Tom!
Tom!
Hej.
Z tyłu są tylko pasy biodrowe. Zapnij się.
Muszę znaleźć Evana.
Mam nadzieję, że jest u ciebie w domu,
bo to tam kazali cię zawieść.
Dzięki Bogu.
Tylko jeden mały przystanek.
- Co? Nie, proszę. Nie. - To potrwa tylko chwilę.
- Nie! Rosemary, nie! - Jeden…
Nie przestawiaj więcej wozu, Tom.
Wygrałam 15 dolców! Tak!
To mój mokasyn.
Nie, nie!
Kazałem ci wyjść! Wynocha!
Nie, nie!
Evan Loftis. Odsuń się od upiornego domu.
To nie mój dom? Pomyłka.
- Chodź tu. - Ja…
Dzięki Bogu.
Cześć. Przepraszam.
Mamy w wozie dziewczyny spoza wyspy
i po prostu… chcieliśmy im zaimponować.
No tak. Jasne, kumam.
Włamania są bardzo imponujące.
Proszę, nie mów mojemu tacie.
Dobrze, ale wynoście się stąd.
Okej. Dziękuję.
Czy kiedy będę odchodził, mógłbym…
Mógłbym krzyknąć: „Jebać psy”? Tak tylko dla dziewczyn?
Ni chuja nie możesz.
Okej. Dobra.
Na razie.
O cholera.
Kurwa, co się dzieje z twoim tatą?
To twój tata?
Co jest? Co tam?
O Boże.
Twój tata cię chyba szuka.
- Muszę lecieć. - Okej.
Do środka, w tej chwili. Pożegnaj się ze swoją…
panienką.
Lepiej zacznij się tłumaczyć…
- Pierdol się! - Co ty powiedziałeś?
Coś ty… Coś ty powiedział?
Dobrze się dziś bawiłem.
To był fajny wieczór.
A gdybyś postawił na swoim, siedziałbym w twoim gównianym biurze.
Evan, myślisz, że chcę
- przez cały czas cię pilnować? - Nie, ja… Nie!
Myślę, że chcesz pokazać ludziom, że możesz mnie kontrolować.
Co?
To nie przeze mnie jesteś gównianym burmistrzem, okej?
Myślę… Myślę…
Kiedyś będziesz żałował tych słów.
Czemu nigdy nie opuszczamy wyspy?
Kurwa, kto tak wychowuje dziecko?
Mamie zależało na tym, żebyś został tu wychowany.
I nigdzie nie wyjeżdżał? Tego chciała?
Dokończymy tę rozmowę rano.
Tato!
Któregoś dnia wyjadę i nigdy, przenigdy tu nie wrócę!
Jesteś gotów?
Gotów?
Lauren? Lauren?
Nic nie widzę.
Lauren? Lauren?
- Lauren? Lauren? - Ja… Nic nie widzę!
Nic nie widzę!
Niech ktoś mi pomoże!
Możecie zawrócić? Zawróćcie.
Teraz! Już!
Lauren? Lauren?
Dziecku nic nie dolega.
Ale co z nią?
Ona… wydaje się…
dziwna.
Dajmy jej trochę czasu.
Dzień dobry.
Proszę, Boże, jeśli mnie słyszysz,
jeśli istniejesz…
Proszę, pomóż mi.
Pomóż mi.
Proszę, chroń mojego syna.
Zrobię wszystko.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK