Downloaded from YTS.BZ
YANGIN EMNİYET ŞERİDİ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ORMAN YANGINININ İLERLEMESİNİ DURDURMAK AMACIYLA
AĞAÇLARDAN VE YANICI OTLARDAN TEMİZLENMİŞ BİR ŞERİTTİR
Selam! Ne haber?
- Duyuyor musun? - Yabancı gelmedi.
- Gezi mi? - Ajandama bakayım.
- Pazartesiye aldım. - Belki araya sıkıştırabilirim.
- Ben gitmedim. - Gidiyorum!
ALEVLERİN ORTASINDA
- Geldik. Hadi. - Gidelim.
Dani, annene yardım et.
- Çocuklar, yardım edin. - Lide, her şeyi aldın mı?
- Al Lide. - Bavulum.
- Günaydın Mara. - Merhaba.
Gelip fotoğraf çekeyim dedim, siz de toplanırsınız.
- Tamam. - Mobilyalar harika.
Yirmi bin daha isteyebiliriz.
Evet, tabii. Harika olur.
Anahtarınız. İşiniz bitince gelip alırım.
- Ben Luis. - Sağ ol.
- Mara'nın kayınbiraderiyim. - Memnun oldum.
Merak etmeyin, hemen satılır. Çok güzel bir ev.
Tamam, bitti.
- Yarışalım! - Susadım.
Toplanmalıyız.
Topla. Senin değiller mi?
Bunu nasıl kullanacağımı bilmiyorum.
Bir bağış kutusu yapalım, depoya koyarız. Bir de çöp kutusu olsun.
"Bağışlar." Tamam.
- Topu atma. - Beni taklit ediyor!
Oynamak istemiyorsan...
- İstiyorum. - Tamam, o zaman oyna.
Dani, yardım et.
Anne, ormana ne zaman gideceğiz?
Sonra tatlım. Toplanıp yemek yemeliyiz.
- Sonra, tamam mı? - Tamam ama söz mü?
Söz. Koş hadi.
Dani, kuzeninle oyna.
Dolaba koyabilirsin.
- Bunları ister misin? - Evet, annemlerindi.
- Kardeşim buna bayılırdı. - Hadi.
Mara, bu yepyeni.
- Tutmayacak mısın? - Hayır, yelek sevmiyorum.
Sen ya da Luis istiyorsanız...
Ama giyerseniz de yanımda giymeyin.
Kaybetmiş olmalısın.
Elim sende!
- Mara sonradan buna pişman olacak. - Ne düşündüğümü biliyorsun.
Hiç var olmamış gibi davranamayız.
Evi satıp kıyafetlerini vermek... O senin de kardeşindi.
Kederiyle yüzleşmeli.
Kaçmamalı.
Bence burada tam olarak onu yapmaya çalışıyoruz.
Hepimizin amacı bu.
Yenge!
- Şuna bak! - Dani.
O zaman sen bak anne!
Çok iyi. Açlıktan ölüyordum.
Evi neden satıyorsunuz? Çok seviyorum.
- Ben satmazdım. - Ben de seviyorum.
Ama babam burada öldü.
Lide.
O yüzden satmıyoruz.
Lide, bana bak.
Sahilde çok güzel bir ev alacağız,
o yüzden satıyoruz.
- Bize komşu olacaksınız. - Evet.
Birlikte tatil yapacağız.
- Harika olacak. - Bunu konuşmuştuk, değil mi?
- Ama bu ormanı seviyorum. - Ziyarete geleceğiz.
- Evet, mantar toplamak için. - Evet.
Dışı pürüzsüz ve beyazsa...
Onlar yenebilir.
Bazıları beyaz benekli ve kırmızı oluyor. Peki onlar...
Komşu mu?
- Onlar pek olmuyor. - Merhaba Mara.
Santiago, selam.
- Ne haber? - Nasılsın?
- Gel. - Olur mu?
- Tabii. - Merhaba.
- Gel, otur. - Gerek yok.
- Merhaba. - Yeni yedim, yapacak işlerim var.
Ailecek geldik.
- Kayınbiraderim Luis. - Merhaba.
- Gustavo'nun abisi. - Tanışmıştık.
Bu da eşi Elena.
- Tanışmamıştık. - Ve Dani.
- Merhaba. - Yeğenim.
- Ve Lide. - Ve Lide.
Lide'ye bir hediyem var. Verebilir miyim?
- Kelebek. - Tabii, lütfen.
Merhaba Lide. Sana küçük bir hediye getirdim.
- Ormandan. - Evet.
- Ne diyoruz Lide? - Teşekkürler.
- Rica ederim.
- Evet... - Koli taşıdığınızı gördüm.
Evet, evi satıyoruz. Gidiyoruz. Bugün son günümüz.
- Evet. - O yüzden...
Yardıma ihtiyacınız olursa ya da...
- Evet. - Teşekkürler.
- Çok teşekkürler. - İyi günler.
- Kendine iyi bak. - Sen de.
- Güle güle. - Hoşça kalın.
Görüşürüz.
İyi birine benziyor.
Evet.
Pek yakın değiliz ama Gustavo onunla vakit geçirirdi.
Sabahtan beri koli taşıdığımızı görmüş.
- Şimdi yardım teklif ediyor. - Luis...
Yola çıktığımız anda
"Yardım lazım mı? Tütsü ve paçuli kokumla buradayım" der.
Kar mı yağıyor?
Orman yangını şu ana dek bin hektardan fazla alanı kül etti.
İtfaiye ekipleri yangını söndürmeye çalışıyor.
Uzun süredir devam eden kuraklık...
Çok fazla alan yanmış.
...yangının yayılma hızını artırdı.
Rüzgâr yön değiştirmezse
yangının geceye kadar kontrol altına alınması bekleniyor.
Yaz sonunda oluşturulan yangın emniyet şeridinin de
yangının ilerlemesini durdurması bekleniyor...
Yangın emniyet şeritleri işe yaramıyor.
Şimdilik bu kadar.
Şimdi muhabirimize gidiyoruz...
Toplanıp gidelim.
- Yangın emniyet şeritleri işe yaramıyor. - Anne.
- Gece kalmayacak mıyız? - Hayır.
- Dani'yle ben atölyeyi toplarız. - Emin misin?
- Siz yatak odalarını toplayın. - Aceleye gerek yok ama...
- Sorun yok. - Eve gideceğiz.
- Gidiyoruz. - Evet.
Tüm kolileri kapatmayacağım.
- Gidelim. - Başka bir gün geliriz.
Amcam niye hep ayı yapmış?
Onları çok seviyordu.
Amcan dağları çok severdi. Hep buraya gelirdik.
Ayıların gitmesine çok üzülmüştü.
Hadi, bunları eve götürelim. Orada sararız.
- Belki böyle de olur. - Baba.
- Ne? - Amcam burada mı öldü?
Evet.
Son saatlerini burada geçirmek istedi.
Ondan biz ikimiz topluyoruz.
Yengen toplamasın diye. Hadi.
Sen şunu al. Bunları sonra sararım.
- Taşır mısın? - Evet.
Öyle mi? Tamam.
- Onu atabilirsin. Başka poşet yok mu? - Hayır.
Bu sonuncusu.
Bunu atalım.
Bunu da.
Lide, küpüm sende mi?
Hayır ama olsa da vermezdim.
- Bakayım. - Hayır, bu benim.
- Ben buldum. - Her şey senin.
- Öyle demedim. - Hep senin dediğin oluyor.
- Küpüm nerede? - Bilmiyorum.
"Olsa da vermezdim" dedin.
- Demedim. - Dedin.
Bir bakayım.
- Olmaz! - Olur!
- Ben buldum! - Bir bakayım!
- Çok sinir bozucusun! - O zaman git.
- Burası benim evim. - Artık değil Lide.
Dürbün sende kalsın.
Bunların çoğunu vereceğim. İstediğin bir şey varsa al.
Anne, bak ne buldum. Mataramı doldurayım, gideriz.
Lide, olmaz tatlım. Yangın var. Hemen gitmemiz lazım.
- Birlikte veda edecektik. - Olmaz bebeğim.
- Çok tehlikeli. - Ama gideceğimizi söylemiştin.
Evet canım ama yangın var.
Kulübe de yanacak mı?
Hayır, yangın çok uzakta ama hemen toplanıp gitmeliyiz.
- Hadi. - Yangın umurumda değil.
Ormana gidip birlikte babama veda edecektik.
Evet ama yangın çıktı.
- Birlikte veda edecektik! - Yeter artık.
Birlikte veda edecektik!
- Yangın var. Şımarıklığı bırak. - Umurumda değil.
Umursamaman umurumda değil. Odanı topla.
- Yalancısın! - Git, odanı topla!
- Hayır! - Bir daha tekrarlamayacağım.
Hadi!
Eşyaları atmıyoruz!
- Gidip konuşayım mı? - Hayır.
İşimi çok zorlaştırıyor.
- Mara... - Ne?
Ne oldu?
Bunları da mı atacaksın?
DEPO
Bir ömür birlikteydiniz.
Aynen.
Ama yine de sonuna dek savaşmayı istemedi.
Bizim için bile savaşmadı.
- Ben mutfağı toplarım. - Öyle mi? O zaman ben de...
Dani, gel de yardım et.
Çok yardımcı oluyor.
- Gitme vakti. - Hepsi bu mu?
- Araba doldu. - Tamam.
Hazır mısın Dani?
Kuzenin nerede? Dani, Lide nerede?
Bilmiyorum.
- Bu kadar mı? - Evet, bitti.
Lide, gidiyoruz tatlım.
Lide.
Ceketimi orada mı bırakmışım?
Bilmem. Belki yatak odasındadır.
- Dani, kemerini tak. - Orası Lide'nin yeri.
Lide'yi bulamıyorum. Dani, kuzenin nerede?
- Bilmiyorum. Buralardadır. - Nerede?
Ben nereden bileyim?
- Luis. - Geliyorum.
Ben hallederim.
Lide.
Orada değil. Kulübeye gitti kesin.
- Orada değil mi? - Kulübededir.
Gitmemesini söyledim ama...
- Gidip alayım. - Ben de geliyorum.
- Dönerse ararsın. - Tamam.
Hadi. İçeride bekleyelim.
- Santi. - Evet.
- Lide'yi gördün mü? - Evet.
- Nerede? - Az önce kulübedeydi.
- Biliyordum. - Yangın var, duydunuz mu?
- Evet, sağ ol. - Evet.
Ne demek.
Lide.
- Lide! - Lide!
Lide!
Mara, ne oldu?
Lide kulübede değil.
Garip. Az önce oradaydı.
Emin misin?
Evet, az önce oradaydı.
- İçeride miydi? - Evet, şuradaydı.
Luis, Elena'yı ara. Lide evde mi diye sor.
Alo?
- Canım, Lide orada mı? - Hayır.
- Hayır, burada değil. - Değilmiş.
Lide!
- Lide! - Lide!
Lide!
Lide nerede Luis?
- Kulübede değilse nerede? - Bilmiyorum.
Lide!
Her yer birbirine benziyor.
Lide!
Luis, Elena'yı ara lütfen.
Kayboldu herhâlde.
Hayır, burada değil. Muhtemelen ormanda kayboldu.
- Lide, lütfen bebeğim! - Seni duyamıyorum. Sen duyuyor musun?
Lide!
Tatlım, lütfen bunu yapma. Bana bunu yapma.
- Lide! - Lide!
Lide!
- Lide! - Lide!
Lide!
Merhaba.
- Merhaba. - İyi günler.
Merhaba. Ben Çavuş Revuelta.
Kayıp Şahıslar Birimi'nin başındayım.
- Onbaşı Baranda. - Ben annesiyim.
- Ben kayınbiraderiyim. - Ben de onun eşiyim.
Evet, kızınız sekiz yaşında mı?
Dokuz yaşında.
Kaybolduğunu ne zaman fark ettiniz?
- Öğle yemeğinden sonra. - Evet.
- Saat kaçta? - 15.00'te.
Pardon. Santiago!
- Gelebilir misin? - Üstünde ne vardı?
- Bir gel. - Açık renkli giysiler.
- Evet, açık mavi bir ceket. - Bu komşumuz.
Merhaba, iyi günler.
Onu son gören kişi oydu. Babasıyla yaptıkları kulübede görmüş.
Babası burada mı?
- Hayır, kardeşim vefat etti. - Başınız sağ olsun.
- Onu en son siz mi gördünüz? - Evet.
- Onunla konuştunuz mu? - Evet.
- Ne konuştunuz? - Şey...
- Önemli bir şey değil. - Öyle mi?
Davranışlarında bir gariplik var mıydı?
Endişeli miydi?
Yangın olduğu için başta biraz tuhaf geldi.
Sonra sakin olduğunu gördüm.
Biraz sohbet ettik.
Kendi başına dönebileceğini düşündüğüm için oradan ayrıldım.
Ormanda yalnız olması garip gelmedi mi?
Hayır.
Siz neden oradaydınız?
Çevre Bakanlığı'nda çalışıyorum.
- Yangın şeridinden sorumluyum. - Pardon.
- Evet. - Ayrıca...
Pardon. Bu Lide'nin fotoğrafı. Boyu 1,25. Kâkülü var, sekiz yaşında.
Bize kıyafetlerinden birini verir misiniz?
Arama kurtarma köpeklerine vereceğiz.
- Tabii. - Ben gidip getireyim mi?
- Evet. - Tamam.
- Sorun değil. - Pijamalarını getir.
- Tamam. - Yıkanmamış olsun.
Pijamalarını getir Elena.
Bölgedeki yangın yüzünden prosedürleri hızlandırıyoruz.
- Evet. - Evet.
Ekipler yolda, biz de katılacağız.
Muhtemelen ormanda yolunu kaybetmiştir
ama çok uzaklaşmamıştır.
Teşekkürler.
Dediğim gibi tahliye prosedürünü uyguluyoruz.
Sizin de buradan ayrılıp eve dönmeniz gerekiyor.
Kızım bulunduğu anda gideceğiz tabii ki.
Yangın buraya yaklaşıyor. Çok tehlikeli.
O yüzden gidemem zaten...
- Size sürekli bilgi vereceğiz. - Memur Bey...
Ama en kısa sürede buradan ayrılmanız gerekiyor.
Pardon, ben...
Birkaç saat içinde yollar kapanacak.
Sekiz yaşındaki kızım olmadan bir yere gidemem.
Hanımefendi, endişenizi anlıyorum...
- Hayır, anlamıyorsunuz. - Çok iyi anlıyorum.
Anlamıyorsunuz.
Sekiz yaşındaki kızım olmadan bir yere gidemem.
- Bu bir emir. - Tamam, hadi...
Prosedüre uymalıyız. Şartlar...
- Gidiyoruz. - Adınız neydi?
- Çavuş Revuelta. - Revuelta.
- Kusura bakmayın. Merak etmeyin. - Onu arayacak mısınız?
- Bölgeyi boşaltın. - Evet.
- Anlaşıldı mı? - Evet.
Kızınızı bulmak için elimizden geleni yapacağız.
Adı Lide. Yazdınız mı?
- Lide. - Biliyoruz.
Ben nasıl yardım edebilirim?
Sizin de gitmeniz gerekiyor.
Bölgeyi biliyorsunuz ama prosedürler böyle.
- Evet. - Arkadaşımız sizi arayacak.
Merak etmeyin. Çok endişeli.
Tamam. Teşekkürler.
Güle güle. Teşekkürler.
Dani, Lide'nin odasına git.
Birazdan geleceğim.
Sorun yok.
Gitmeyeceğim.
Ne dedikleri umurumda değil. Ben kalıyorum, siz gidin.
Luis, yangın var. Elena, çok tehlikeli.
Yangın uzakta. Biraz daha kalabiliriz.
Cidden sorun değil.
- Elena, Luis, yangın var. - Hayır.
- Sorun değil. - Hayır.
Lide gelecek. Onu bulacaklar.
- Tabii. - Sorun yok.
- Ama siz gidin. - Hayır.
Emir verdiler...
- Kalıyoruz. - Tabii.
Yoksa sonra dönemeyiz.
- Yollar kapanacak. - Öyle mi?
Yangın hâlâ çok uzakta. Kalıyoruz.
- Kalıyoruz. - Evet, yanındayız.
- Elena, emin misin? - Kalıyoruz.
- Seni bırakmayız. - Evet.
- Sağ olun. - Ayrılmayacağız.
Hadi! Yürüyün!
Hortuma dikkat edin!
- Baskıyı artırın! - Hadi!
Adı Lide. Boyu yaklaşık 1,25.
Birinci grup Revuelta'yla. İkinci Castro'yla. Üçüncü grup benimle.
Dördüncü Portillo'yla. Gidelim!
- Hadi! - Gidelim!
Lide!
Canım.
Ben de onu aramak istiyorum.
Olmaz bebeğim.
O polisin işi. Biz burada kalmalıyız.
Lide geri dönecek.
- Emin misin? - Evet.
Eminim. Sen de inan.
Lide!
Şuraya bakın.
Kulübenin etrafına bakın.
Birinci bölüm temiz.
Lide!
Lide, tatlım!
Lide!
Çok fazla duman var. Rüzgâr yön değiştirdi.
- Lide! - Lide!
Orada!
Çok fazla duman var.
Dumanla yangın aynı şey değil.
Yangını sürekli takip ediyorum.
Bak, çok uzakta.
Lide'yi bulacaklar. Yakında eve döneceğiz.
- Lide! - Hadi!
Birinci bölüm temiz. Batıya gidiyoruz.
- Görüş mesafesi çok düşük. - Hadi!
Köpekler devam edemez.
Merkezden emir bekliyoruz! Sizi bilgilendireceğiz, tamam mı?
Ona bağırmamalıydım.
Bu evden de, bu aptal ormandan da nefret ediyorum.
Her şeyi elimden almak istiyor. Neden?
Gus ormanda yalnız kaldığı o gece değişti.
Bir daha eskisi gibi olamadı.
- Pes etti. - Hayır Mara.
- Evet, tedavisi vardı. - Hayır.
Tedavisi vardı.
Ama umursamadı.
Deneme aşamasındaydı, kobay olmak istemedi.
O senin fikrin.
- O da aynı fikirde. - Tatlım...
Berbat bir durum.
Burada olsaydı ne yapacağını çok iyi bilirdi.
Alo?
- Ne... - Polis mi?
Pardon.
Pardon, duyamıyorum. Ne dediniz?
Hayır.
- Ne oldu? - Ver.
- Ne oldu? - Alo?
Tekrar söyler misiniz? Ne dediniz?
Bu çok saçma.
Evet.
- Ne oldu? - Hava durumu değişmiş.
Rüzgâr yön değiştirmiş, arama çalışmalarını durduruyorlarmış.
Hava düzelince devam edeceklermiş.
O kadar mı? Başka bir şey demedi mi?
Hemen buradan gitmeliymişiz.
Öyle dedi.
Onlar aramazsa biz onu ararız.
- Evet. - Onu bulacağız.
Evet. Kızımı arayacağım.
Luis.
Çok tehlikeli.
Yangını takip ediyorum.
Tehlikeli olursa sizi götüreceğim, tamam mı?
- Dani'yi götürmeliyim. - Hayır tatlım.
Biz arabasız kalırız.
Lide gelirse onu karşılayacak kimse olmaz.
Kal, tehlikeli olursa gelip sizi alacağım.
- Tamam. - Tamam mı?
- Tamam. - Endişelenme.
Luis, Santi'nin arabasını isteyeceğim.
Alabilir miyiz diye soracağım.
Elena, geri dönerse ara.
- Tamam. - Sağ ol.
- Lide döndüğünde gideceğiz. - Tamam.
Santi.
Santiago.
- Evet. - Santiago.
- Ne oldu? - Ben Mara.
- Pardon. - Merhaba.
Polis arama çalışmalarını durdurdu.
Telsizde duydum.
Ormanda aramak için arabanı alabilir miyiz?
- Bizimki... - Tabii.
- Evet. - Teşekkürler.
Ben de geleyim.
- Gerek yok. - Hayır, ben de gelirim.
- Geliyorum. - Daha iyi.
Gidelim.
Bir dakika.
Bu...
- Santiago. - Evet.
Evine bakabilir miyim?
- Bu biraz... - Ben sadece...
Düşündüm de belki...
Belki orada saklanıyordur.
Ormanda değilse...
Evde olsa görürdüm.
Fark etmemiş olabilirsin.
Bir bakabilirsem içim rahatlar.
- Bana kızgındı. - Evet, tabii.
- Bak. - Teşekkürler.
- Kusura bakma. - Gel.
- Sağ ol. - Kusura bakma.
Önemli değil. Neyse, burası salon.
- Pardon, ben... - Hayır, sorun değil.
- Sakıncası yoksa... - Tabii.
- Kusura bakma, ben... - Bakalım.
Kusura bakma.
- Orası banyo. - Girebilir miyim?
Evet, tabii, gir.
- Bu telsizden dinliyordum. - Evet.
Oraya bakabilir miyim?
Bakmazsan sevinirim.
Neden? Bir saniye sürer.
Kesinlikle orada değil.
Bu benim... Girmemeni tercih ederim. Orası olmaz.
Bu da ne?
Bu...
- Mantar, bu... - Uyuşturucu mu?
Hayır, psilosibin. Psilosibin.
- Daha çok ilaç gibi. - Ne için?
Geleneksel tıbbın tedavi edemediği şeylerde kullanıyorum.
Çok faydası oluyor.
Neden hâlâ gitmedin?
Bilmiyorum.
Gidecek bir yerim yok.
Lide'nin ormanda olduğuna eminim.
Luis.
Yangın emniyet şeridi işe yarayacak.
Ne oldu?
- Bir sorun var. - Ne?
- O... - Ne?
- Ne oldu? - Yanlış bir şeyler var. Luis.
- Neden girmeme izin vermedi? - Nereye?
Bir odaya bakmamıza izin vermedi. Çok gergin olduğu belliydi.
- Çok tuhaf. - Bir düşünsene.
Lide'yi görmüş ve yangına rağmen eve getirmemiş mi?
Belki o zaman yangından haberi yoktu.
- Hayır. - Tamam, düşünelim.
- Polisi arıyorum. - Telefon çekmiyor.
İnternet de yok.
- Sadece seninki mi öyle? - Hayır, sinyal yok.
- Ya seninki? - Ne zamandan beri?
Beş dakikadır.
Tekrar evine gidip odayı göstermeye ikna edelim.
Neden arayamıyorum?
- Olmuyor. - Neyin peşinde?
Gidiyor mu?
Gidiyor.
- Santiago! - Denemeye devam et.
Tamam ama yollar kapandı.
- Santi! - Evet.
Bir dakika. Santi.
- Bekle. - Evet.
- Nereye gidiyorsun? - Ben...
- Ne? - Lide'yi almaya gidiyorum.
Yerini biliyor musun?
Ormandadır herhâlde.
İsterseniz binin, gidelim.
- Geliyoruz. - Tabii.
- Ormandadır herhâlde. - Seninle geliyoruz.
Hadi Mara, bin.
- Hâlâ ayılar var mı? - Efendim?
- Ormanda ayı var mı? - Hayır, o harita eski.
- Ayı yok. Bir dakika. - Ne oldu?
Hava kararıyor, el feneri gerekecek.
- Hemen dönerim. - Ben de geliyorum.
Hayır, sen kal. Hayır. Anahtar.
Sakin ol.
Bu Lide'nin bileziği değil mi?
Onun değil mi?
Gördünüz mü? Hemen döndüm.
Çok önemli. Hava kararırsa...
Bu senin Luis.
Bu da senin Mara.
Onu bulmak daha da zorlaşacak.
- Zaman kaybediyoruz. - Bekle. Arabayı durdur.
- Neden? - Motoru durdur.
Durdur.
Efendim?
Anahtarı ver.
Ne oldu?
Bunlar ne? "İzole bölge, güvenli alan"...
Bu harita ne için?
Evet, o notlar şey için...
Psilosibinle ilgili bir şeyler demiştim ya?
Çevre Bakanlığı'ndaki işimin dışında
izole bölgelerde
ritüeller de yapıyorum.
Santiago, kızım nerede?
- Burada duruyordu. - Evet.
- Bana kulübede vermişti. - İmkânsız. Yalan söylüyorsun.
Onu hiç çıkarmazdı.
Asla çıkarmazdı çünkü bunu ona ben vermiştim.
- Sana vermesine imkân yok. - Tanrım.
Evine tekrar bakacağım. Anahtarı ver.
Anahtarı ver.
- Hey! - Evin anahtarını ver!
Ver şunu.
- Ver şunu! - Ver.
- Vereceğim. - Bırak içeri baksın. Ver.
Anahtarına başlarım!
- Lide! - Mara!
- Yaklaşma. - Lütfen.
Aç! Lide!
Kıpırdama. Anahtarı ver.
- Lide! - Luis.
Lide!
Anahtarı ver.
Hayır! Dur!
- Bırak baksın. - Lide!
Hadi Luis.
Bir şey yapmaya kalkma!
Gözüm üzerinde.
Mara!
Aç şunu Santiago!
Mara.
- Dediğini yap. - Evet.
- Aç şunu! - Lide orada değil.
- Aç şu kapıyı Santiago. - Lide ormanda.
- Dediğini yap. Aç şunu. - Tamam, açacağım.
- Aç şu lanet kapıyı! - Tamam.
- Dediğini yap. - Açacağım.
Bu da ne?
Bunlar ne için?
- Kızın burada değil. - Ne...
Ne...
Bunlar da ne? Sen kimsin?
Bu...
Bu da ne?
- Bunlar da ne? - Bu...
Lide nerede?
Orada ne var? O odada ne var?
Orası benim meditasyon alanım.
- Hayır. - Lide!
Lanet kapı.
Bu kapıyı da aç. Hemen aç Santiago.
Dediğini yap.
- Lütfen. - Tamam.
- Aç şunu. - İyi. Tamam.
Gir.
Gördünüz mü?
Dediğim gibi burada değil.
- Kızım nerede? - Burada değil.
Ona bir şey yapmadım Mara. Ormanda kayboldu.
Polisi aradım.
Bu harika Mara! Çünkü ona dokunmadım!
- Nerede? - Bilmiyorum.
Bilmiyorum Mara.
Ormandadır ya da...
Lütfen. Lütfen nerede olduğunu söyle.
Bilmiyorum.
- Mara. - Yalvarırım. Lütfen söyle.
- Mara, beni dinle. - Hayır. Lütfen. Lide nerede?
- Ben bir şey yapmadım. - Ona dokunma.
Hayır, ona dokunma.
- Dokunma. - Tamam.
Yeğenim nerede?
Bileziği sendeydi. Onu kulübede, ormanda bıraktın.
Hem de yangın varken. Yanlış mı?
- Üzgünüm. - Lide nerede?
- Bu ne? - Ne?
Söyle.
- Ritüellerimde kullanıyorum. - Ne ritüeli?
Ritüellerim. Bir dinlerseniz...
- Sana inanmıyorum. - İzin verin de konuşayım.
Gidemezsin.
Dur!
- Tut! - Luis!
Yerini öğrenmeden durmayacağız.
Luis, şununla bağla.
Ben bir şey yapmadım!
- Gel. - Lütfen Luis!
Çocuğu ormanın ortasında mı bıraktın?
Orada öylece bıraktın mı?
Ritüel masalına inanmamı mı bekliyorsun?
- Al. - Luis!
Yapamam mı sanıyorsun? Yeğenim nerede?
Ayağa kalk.
Şimdi konuşacaksın. Göreceksin.
Onu sandalyeye bağla.
- Sen... - Lide nerede?
- Bilmiyorum. - Lütfen.
Mara, bilmiyorum.
En son nerede gördün?
Kulübede.
Neden orada değil?
Çünkü kayboldu.
Yalan söylüyorsun. Kaybolamaz.
Hayatı boyunca buraya geldi. Kaybolamaz.
Kızım nerede?
Luis...
Lütfen bir şey yap. Onu konuştur.
Bunlar da ne?
Bu ne?
Bunlar ne?
Bu ne? Bu ne lan?
Konuş!
- Kızım nerede? - Bilmediğimi söyledim.
Yeğenim nerede? Onu kulübede gördün.
Bileziğini saklamışsın. Ona ne yaptın? Nerede?
Nerede?
Konuş! Seni konuşturacağım.
Nerede?
- Luis. - Yeğenim nerede? Nerede?
Neden sekiz yaşındaki bir çocuğu yangın varken ormanda bıraktın?
Konuş!
Luis!
Ne yapıyoruz?
- Ne? - Ne yapıyoruz?
Lide'nin yerini öğreneceğim.
Hayır, polisi aramalıyız.
Siktir. Çekmiyor.
- Ne? - Sinyal yok. Hayır.
Benimki de çekmiyor. Bekle.
Onunkine bakayım.
Luis.
Kıpırdama.
Şifreyi söyle.
- Şifre ne? - Söylemem.
Yangın var.
Oyunu bırak ve şifreyi söyle.
Lanet olası şifre ne?
Şifreyi söyle orospu çocuğu!
Söyleyecek misin?
Söyleyecek misin? Şifre ne?
- Bir... - Bir, dokuz, sekiz...
Dokuz, sekiz, sekiz mi?
Mara!
Hayır. Dur.
Ne?
Ona zarar vermedim.
Yemin ederim. Mara. Ona zarar vermeyeceğim.
Sadece korkutup Lide'nin yerini öğreneceğim.
Şerefsiz yalan söylüyor.
- İstersen dururum. - Evet.
Duracağım, tamam mı? Duracağım.
Dur.
Polisle konuşmalıyız.
Bu da çekmiyor.
Telsiz.
- Telsiz. - Telsiz.
Evet.
- Ne? - Çalışmıyor.
- Çalışmıyor mu? - Kullanamıyorum.
Burada. Bataryası burada.
- Alo? - Alo?
- Alo? Bir dakika.
Beni duyan var mı? Alo? Lütfen.
Evet, ben...
Merhaba, ormanda korucunun evindeyiz.
Duyuyor musunuz?
Bataryası zayıf.
- Duyuyor musunuz? - Alo?
Kayıp çocuğun annesiyim.
Hemen polisin gelmesi lazım.
Alo?
Luis.
Ya Lide'ye bir şey yaptıysa?
Ya ona bir şey yaptıysa?
Onu kaybedersem ölürüm.
Öyle bir şey olmayacak.
Olmayacak.
Odalara, dolaplara, kıyı köşe her yere bakacağız.
Arayalım.
Onu bulacağız.
- Onu bulacağız. - Evet. Tamam.
Bir ipucu bulmamız lazım.
- Evet. - Bir şey olmalı.
Bizi ona götürecek bir şey olmalı.
Bir şey olmalı.
KUTSAL SAYILAN ÇUKURLAR
MESAJLAR
İNANILMAZDI
AYNI ANDA HİÇ BU KADAR KORKUP HEYECAN DUYMAMIŞTIM
BENDEN KURTULAMAYACAKSIN
HERKES NE YAPTIĞINI ÖĞRENECEK VE HAPSE GİRECEKSİN
FOTOĞRAFLAR
Mara.
Lütfen beni dinle.
Neden benden şüphelendiniz?
Neden?
Kürek yüzünden mi?
Kızın ormanda yalnızdı.
- Ben... - Kapa çeneni.
Mara, bilezik olayı da...
- Yerdeydi. - Mara!
Mara.
Onu bırakma.
- İpi kontrol et. - Beni dinlemiyorsunuz.
- Kes. - Dinlemiyorsunuz.
- Gözünü ayırma. Dışarı bakayım. - Konuşmama izin vermediniz.
Kızım nerede?
- Söyle. - Bilmiyorum.
Öylece ortadan kaybolamaz.
Dinle, ben...
Arabadaydım.
Lide'yi kulübede gördüm, tamam mı?
Önce onu benimle gelmesi için ikna etmeye çalıştım.
Sonra iyi olduğunu gördüm. Yalnız kalmak istiyordu çünkü...
Ben de gittim. Bunun için çok üzgünüm.
Çok uzun zamandır tek başına.
Muhtemelen çok korkmuştur.
Üzgünüm Mara. Gerçekten çok üzgünüm.
Israr edip onu geri getirmeliydim.
Orada hata yaptım. Ama o kadar. Başka bir şey yapmadım.
Hiçbir sözüne inanmıyorum.
Bir şey olmaz sandım.
Kızım nerede?
Yemin ederim. Bilmiyorum. Çok üzgünüm Mara.
Kızım
nerede?
Ormanda.
- Tekrar soruyorum. Kızım nerede? - Ormanda.
- Kızım nerede? - Ormanda...
Tekrar soruyorum! Kızım nerede?
Kızım nerede?
- Nerede? - Ormanda...
Lütfen söyle! Onu geri getirmeliydin.
Yaralanmışsa seni öldürürüm.
Seni şu an öldürebilirim.
Beni affet.
Luis.
Ne yapıyorsun?
Bak.
- Bak. - O ne?
- Santiago'nun telefonu. - Ne?
Şerefsiz.
- Neler yaşadığını biliyorum. - Bilemezsin.
Neler hissettiğini biliyorum. Gerçekten.
Lütfen benimle böyle konuşmayı bırak. Sen kimsin?
Kes şunu!
Asla bir çocuğa zarar vermem.
Bir çocuğun saçının teline bile zarar vermem.
Al, kaydet.
Buraya gelmen lazım.
Çünkü hafta sonu seni hiç göremedim.
Beni de çek.
Hadi, beni de çek.
Ben de gelmeni istiyorum. Seni çok özledik bebeğim.
- Tamam mı? - Onu tekrar görecek miyim?
Onu bir daha görebilecek miyim? Söyle.
Tüm bu olanlardan ötürü benden şüpheleniyorsun, anlıyorum.
Hepsi büyük bir yanlış anlaşılma.
Harita, psilosibin.
Evet, insanlara yardım ediyorum.
İnsanların eski hayatlarını geride bırakıp
yeni bir şeyle bağ kurmaları
ve ölümden korkmamaları için...
...psilosibinle ritüel yapıyorum.
ÖLÜMCÜL HASTALIKLARDA ENDİŞE VE DEPRESYONU AZALTMADA
PSİLOSİBİNİN KULLANIMI
Gustavo ormanda kaldığı o gece...
...benim gelmemi istemedi.
Yanında sen vardın, değil mi?
- Evet. - Öyle mi?
Ona ne yaptın?
Kötü bir şey yapmadım.
Onu görmeliydin.
- Ne? - Bunu o istedi.
Huzur buldu Mara.
Huzur buldu.
Şerefsiz.
Huzur buldu Mara.
Hayır.
Elena.
Mara.
Hayır, bırak.
- Lütfen. - Hayır.
Bırak.
- Bırak. - Mara!
- Mara. - Hayır!
Hayır! Lütfen, bırak ben yapayım.
Lütfen, ben yapayım.
Hayır.
- Hayır, lütfen. - İzin ver lütfen.
Hayır.
Bu Lide değil.
Orospu çocuğu!
Şerefsiz bizimle oyun oynuyor!
Luis.
Komşu nerede?
İçeride.
- Onu bağladım. - Ne?
Merhaba Jorge.
Bak, yeniden doğuş ritüelin için çukuru kazdım.
Birkaç tane var ama bu, evden uzakta.
Bence enerjisi sana çok uygun.
Evet, göstereyim.
Neyse, görüşürüz.
Merhaba Lide.
İyi misin?
Duman var.
Yakında yangın var. Kokusunu aldın mı?
- Yalnız mısın? - Evet.
Neden tek başınasın?
Babamın eşyalarını getirdim. Görmek ister misin?
- Neymiş? - Fotoğraflar.
Çok güzel.
Annem onları atmak istedi.
Babanı tanıyordum.
Gerçekten mi?
Hastayken ona yardım etmeye çalıştım.
- Onu iyileştirmek için mi? - Korkmaması için.
- Korkuyor muydu? - Evet.
Neyden?
Sizden uzaklaşmaktan.
Annem babamın
iyileşmek istemediğini söyledi.
- Yengeme söylerken duydum. - İstiyordu.
Ama iyileşemedi Lide.
- Yapamadı. - Değil mi?
- Evet. - Bence de öyle.
Annen eninde sonunda anlayacaktır. Onun sadece...
Zamana ihtiyacı var.
Bu bilezik ne?
Senin mi?
Evet ama artık istemiyorum. Annemin hediyesiydi.
- Ne yapalım? - Sende kalsın.
- Hayır, bu... - Senin olsun.
- Al. - Emin misin?
- Evet. - Bak.
- Kimseye söyleme. - Tabii ki söylemem.
Ben de kaybettiğimi ya da bir ayının aldığını söylerim.
Söz mü?
Söz.
Seni eve bırakayım mı?
- Hayır. - Hayır mı?
Kulübeye veda etmek istiyorum.
İşin bitince hemen dönecek misin?
- Evet. - Söz mü?
Böyle yap.
Tamam.
- Hoşça kal Lide. - Güle güle.
Hayır. Hayır, bu çok yanlış.
Aklınızı kaçırmışsınız.
Yalan söylüyor.
Bize yalan söylüyor.
Ya yanılıyorsanız?
- Hayır. - Evet.
Lide'nin yerini söyletmeliyiz.
- Hayır tatlım. - Evet.
Gitmemiz gerek, tamam mı? Polisi arayıp gidiyoruz.
Dani.
İpleri çözer misin lütfen?
Birlikte kuzenini arayalım.
Lütfen ipleri çöz.
Dani.
Senin...
Baban ve...
Ve senin...
İpleri çözmezsen yengen ve annen hapse girecek.
- Bunu onlar mı yaptı? - Evet.
Evet ama kafaları karıştı, yanlış anladılar.
Yanlış kişiyi yakaladılar. Beni başkasıyla karıştırıyorlar.
Beni başkasıyla karıştırdılar. Ben yanlış bir şey yapmadım.
Neden onlara söylemedin?
Söyledim ama baban...
Dinlemiyor.
Sadece bağırıyor.
Açıkçası biraz korkuyorum.
Hepsi benim suçum.
Lide'ye "Sinir bozucu" dediğim için gitti.
Senin suçun yok.
İpleri çözersen kuzenini birlikte ararız.
Ormanı avucumun içi gibi biliyorum.
Lütfen Dani.
Gitmeliyiz.
- Hayır. - Evet.
Baskı yapıp itiraf ettirmeliyiz.
Baskı mı yapacaksın?
Ya zaten doğruyu söylüyorsa?
Belki siz yanılıyorsunuz.
Ormanda kaldığı gece Gus'ın yanındaymış.
- Ne? - Santi oradaymış.
- Kardeşimle mi? - Luis.
Kardeşimle mi?
Luis.
Dani, hadi bunu birlikte çözelim.
Sağ ol Dani.
- Polisi ara. Dani'yi götür. - Hayır.
- Ben devam edeceğim. - Hayır. Lütfen.
- Dani'yi götür. - Bizimle gel.
Bizimle gel! Yangın var!
Sağ ol.
Dani!
Dani! Dani, neredesin? Dani!
Sağ ol.
Aç şunu!
Aç şu lanet kapıyı!
Çocuk yanımda! Aç şunu!
- Aç şunu! - Ne?
Mara, bırak beni!
- Dani. - Aç şu kapıyı!
- Kaçıyordu. - Ne?
Onu konuşturacağım. Baskı yapmalıyız.
- Aç şunu! - Konuşturmalıyız.
Aç şu kapıyı! Luis!
Dışarı çıkmayacaksın!
Konuşana kadar ona baskı yapacağım.
- Konuşacak. Göreceksin. - Baba!
- Oğlum. - Luis, çocuk burada!
- Dani. - Aç şunu!
Ne? Dani... Oğlum neden orada? Dani!
- Oğlun elimde! - Dani neden içeride?
- Santi. - Dani!
- Baba, bağırmayı bırak. - Ne?
- "Bağırmayı bırak" diyor! - Neden oradasın?
- Dani! Oğlum! İyi misin? - Buradayım baba.
Sakin ol.
Sakin ol oğlum. Ondan uzak dur.
- Anahtarı ver. - Hayır.
- Ne? - Oğlun elimde Luis. Aç şunu.
- Anahtar. - Ona zarar vermez.
- Anahtarı ver. - Ona zarar vermez.
- Luis! - Anahtarı ver.
Hayır!
Lide'nin yerini öğrenmeliyim.
Oğlumu bu şerefsizle oraya kapatmışsın.
- Ver şunu. - Ona zarar vermez.
Kızımın yerini söylemesi lazım!
- Delirdin mi? - Açmazsan ona zarar veririm!
Aç şunu!
Kapıyı açıyorum!
Oğluma zarar verirsen seni gebertirim.
- Bak Luis. - Dinle. Ona zarar verme.
Onun yerine beni al.
- Hayır. - Beni al.
Luis, bak.
Kenara çekilin. Çocukla çıkacağım.
Onu bu işe karıştırma.
Herkes sakin olsun.
- Dani, tatlım. - Hey!
- Oğlum. - Yaklaşmayın!
- Gel buraya. - Uzak durun!
- Özür dilerim baba. - Özür dilerim.
Sorun yok oğlum.
Çok üzgünüm.
Şerefsizi geberteceğim.
- Zarar verme. - Luis.
- Ona zarar verme. - Yaklaşma.
- O daha çocuk! - Peşimden gelme!
- Sakin ol. - Dani.
- İçeri gir.
- Şurada dur. - Tamam. Burada duruyoruz.
- Dani, sorun yok. - Sakin ol.
- İşte böyle. - O bir şey yapmadı.
- O daha bir çocuk. - Lütfen.
Bırak onu!
Uzak durun!
İçeride kalın!
- İçeride kalın! - Bırak onu.
Dani, üzgünüm bebeğim.
Sorun yok oğlum.
- Dani. - Yaklaşmıyoruz. Bırak onu.
- Bırak. - Luis, çıkma.
Ona zarar verme.
Beni dinle lütfen.
Arabanın anahtarı lazım.
Arabanın anahtarını ver.
Verme. Dani'yi götürecek.
- Santiago, lütfen. - Anahtarı verin!
Bende değil!
- Siktir! - Yerini bilmiyorum.
Lütfen.
Bırak gitsin. O masum.
- Bırak onu! - Bırak onu!
Bırak onu!
- Hayır! - Hayır!
Gelirseniz zarar veririm!
- Tamam. - Mara, kapıda kal!
Siktir!
Geri çekil lütfen! Luis!
- Burada kalacağız ama onu götürme! - Sakin ol. Ona zarar verme.
- Ona zarar verme! - Anahtar arabada.
- Ne? - Anahtar.
Onu arabaya bindirecek.
- Anne! - Hayır!
- Hayır, Dani! - Sessiz olun!
- Dani! - Orada kal!
- Gözlerini oyarım. - Bin. Üzgünüm.
Lütfen Santi, onu alma. Onu götürüyor!
- Kemerini tak. - Hayır!
- Hey! Hayır! - Dur!
- Dani! - Anne!
- Hayır! Dani! - Anne!
Santi!
- Dani! - Orospu çocuğu!
Dani!
Anne!
Tamam Dani, arabadan in.
Onlara koş!
Tamam mı? Arabadan in.
Arabadan in Dani!
Dani, in aşağı!
İn aşağı!
- Orospu çocuğu! - Hayır!
Dur! Luis, dur! Dur!
Santi, hayır!
Santi, dur! Luis!
Lütfen dur!
Dur! Santi, dur!
Bırak onu!
Hayır!
Sorun yok. İyi misin?
Luis!
Üzgünüm Luis, üzgünüm.
Hayır.
Dur! Hayır! Ne yapıyorsun?
- Hayır! - Oğluma ne yapacaktın?
Hayır!
- Luis! - Yeğenim nerede?
Lide'nin yerini biliyorum!
- Lide'nin yerini biliyorum! - Dur.
Yerini biliyor.
- Söyleyeceğim. - Nerede?
- Nerede? Söyle. - Polise söyleyeceğim.
- Ne? - Kesinlikle olmaz.
Hayır, söyle. Nerede?
- Sadece polise söylerim. - Söyle!
Sadece polise söylerim.
- Yerini söyle! - Ormanda.
- Ormanda mı? Hayatta mı? - Evet.
- Yaşıyor Elena. - Yaşıyor.
İyi. Beni ona götür.
Hadi, lütfen!
Kalk. Gidelim!
- Ne tarafta? - Bu tarafta.
Düz mü?
Buradan mı?
Dani'yi götür.
İki saate dönmezsek polisi ara.
- Onun arabasıyla döneceğiz, tamam mı? - Tamam.
Al.
Ne tarafta?
- Ne tarafta? - İleride.
Söyle.
Bunu yapmaya mecburduk.
Kes sesini!
- Senden korkuyorum Luis. - Benden mi?
Lide'yi bulacağız, tamam mı?
- Nerede? - Burada! Çok yaklaştık!
- Bizi yangına götürüyor. - Dur!
- Kızım nerede? - Lütfen beni dinleyin.
- Ne? - Ne?
Acı çektiğiniz için üzgünüm. Çok üzgünüm ama ben...
Ne?
Üzgünüm.
- Luis! - Kaçtı!
Dur! Hayır!
Onu göremiyorum!
Nereye gitti?
- Mara! - Luis!
Mara!
Luis!
Mara!
Yardım edin!
Lide.
Lide!
Bağırmaya devam et!
Buradayım!
Lide, bağır!
Buradayım!
Lide!
Çukurdayım.
Buradayım!
Lide.
Buradayım.
Lide!
Lide, bana bak.
- Ben Santi. Bak. - Sıkıştım. Kıpırdayamıyorum.
- Bakayım. - Yardım et!
Elini ver.
Hadi! Elini ver!
İşte böyle. Uzan. Elimi tut!
- Sertçe çek! - Elini ver.
Ulaşamıyorum. İt.
- Toprağı it. - Yapamam!
Hadi! Sana ulaşacağım!
- Yapamam! - Yapabilirsin!
Erişemiyorum.
Hadi!
- Bekle. Bir dal bulacağım. - Hayır!
- Hemen döneceğim. - Lütfen geri dön!
- Lide, tutun. - Yapamam.
Şimdi!
İşte böyle. Yapabilirsin. Sertçe çek.
Tamam. Hadi.
Tuttum.
İşte böyle.
Lide.
Duyuyor musun?
- Hey! - Hayır!
- Mara, hayır!
- Anne. - Canım.
İyi misin?
- Anne. - İyi misin?
- Anne! - Ne?
Ne oldu?
- Nerede olduğunu bilmiyordum. - Anne!
Özür dilerim.
- Bacağım çok acıyor! - Artık bitti bebeğim.
İyisin canım.
Al. Yüzünü ört. Yapabilir misin?
Tamam mı? Oldu mu? Böyle.
Hadi. Gidelim.
Geldik neredeyse.
Peki ya Santi?
- Sana zarar verdi mi? Bir şey yaptı mı? - Düştüm.
Bir çukura düştüm.
Çok toprak vardı. Çıkamadım.
Ne?
Bir ayı beni kovaladı.
- Ben de düştüm. - Ne?
Evi bulamadım.
Lide.
O...
- Seni çukura o itti, değil mi? - Hayır.
Santiago, evet, o yaptı.
- Beni kurtardı. - Seni itti.
Beni o kurtardı.
Ne?
- Seni itmedi mi? - Hayır.
- Kendin mi düştün? - Evet.
Lide, bu çok önemli. Santi sana zarar verdi mi?
- Sana bir şey yaptı mı? - Hayır.
Tamam.
- Mara! - Luis.
- Lide!
Lide!
- İyi mi? - İyi.
- Tatlım, iyi misin? - Evet.
İyi misin canım? Neredeymiş?
- Düşmüş. - Nereye?
Çukura düşmüş ama iyi.
- Çukura mı? - Evet.
Yaralanmış mı? Yaralanmış.
Ayı var sanmış, çukura düşmüş.
Santi mi yapmış?
Hayır, kendi düşmüş. Hastaneye gitmesi lazım ama iyi.
- Üşüyorum. - Gidelim.
- Evet. - Doktora ihtiyacı var.
- Gidelim. - Sorun yok.
- Yangın şeridini takip edelim. - Gidelim.
Yanındayız.
- Arabanın anahtarı nerede? - Bende.
- Açık mı bak. - Açık.
Bitti bebeğim.
Oldu.
- Biraz su getir. - Tamam.
- Battaniye de al. - Geliyorum.
Canım.
Bitti. Bacağın acıyor mu?
- Şimdi daha iyi. - Öyle mi?
Başın acıyor mu? Acıyan bir yerin var mı?
- Yok mu? - Üşüyorum.
Amcan battaniye getirecek.
Seni seviyorum.
- Seni seviyorum. - Ben de seni.
Seni seviyorum.
Tatlım...
Amcan seni hemen hastaneye götürecek,
doktora görüneceksin.
Her şey yoluna girecek.
Sana iyi bakacak.
- Mara. - Susadım.
Evet canım.
Al.
Bekle. Yavaş iç bebeğim.
Yavaş iç.
Al. Annen nereye gitti?
Annen nerede?
Gitti.
- Ne tarafa? - İleriye.
Ormana mı?
- Evet. - Öyle mi?
Mara!
Lide, hey.
Lide, uyuma bebeğim.
Bana bak Lide.
Burada dur.
Lide, uyan.
ACİL SERVİS
Mara nerede?
Akrabası mısınız?
Hayır, onu yolda buldum.
Duyuyor musunuz? Beni anlıyor musunuz?
Neden yoldaydınız?
- Ne oldu? - Ormanda kayboldu.
Duman solumuş.
- Duyuyor musun? - Çukura düşmüş.
- Susuz kalmış. - Duyuyor musun? Bana bak.
- Tepki veriyor. - Kafasının şurasını vurmuş.
Koluna röntgen çekmeliyiz.
- Onu ne zaman buldunuz? - Bir saat önce.
- Kaç yaşında? - Sekiz.
- Ne olmuş? - Duman solumuş. Dr. Bautista'yı çağırayım.
Nabzına, tansiyonuna bak.
İçeri giremezsiniz. Haber vereceğiz.
Duyuyor musun?
Adın ne?
- Santiago. - Santiago, neden yoldaydın?
Ne oldu? Travma odasını hazırlayın.
Göz bebeği tepkisi normal.
- Ağrı var mı? - Her yerimde.
- Her yerinde mi? - Evet.
- Serum takacağız, tamam mı? - Tamam.
- Başım dönüyor. - Seni yatıracağız.
Oksijen lütfen.
- Kilosu kaç? - On dokuz.
- Adı ne? - Lide.
Lide, gözlerini açabilir misin?
- Çok fazla duman solumuş. - Oksijen satürasyonu 95.
Perdeyi ve kapıyı kapatın lütfen.
Tatlım, Lide'yi bulduk. Hastanedeyiz ve...
Adresi yazacağım.
Gelmeni istiyorum.
- İyi akşamlar. - Merhaba. Nasılsınız?
- Siz mi aradınız? - Evet.
- Nerede? - Müşahede alanında.
Beni takip edin.
Santiago.
Radyoloji'yi arayıp tomografi ayarlayalım.
Affedersiniz.
- Gelin. - Müsaade eder misiniz?
- Buyurun. - Teşekkürler.
Ne diyeceğimi... Üzgünüm.
Beni affet.
Çok özür dilerim.
Nasıl hissediyorsunuz?
Her ne olduysa artık güvendesiniz.
Yüzünüzdeki o kesiklerin nasıl olduğunu söyler misiniz?
Bu...
Üzgünüm, ben...
Üzgünüm. İsteyerek yapmadım. Üzgünüm.
Özür dilerim.
Üzgünüm.
Ayı yaptı.
Ayı mı?
Evet.
Evet, ormanda
ayı saldırdı.
Sanırım amacı
yavrularını korumaktı.
Ya da öyle sanıyordu.
Ne yapsam fayda etmedi.
- Bay Serrano. - Yeğenim nasıl?
Merak etmeyin. Benimle gelin.
- Gelin. - İyi mi?
Sakinleştirici verdik ama durumu iyi.
Şikâyetçi olmayacaksınız o zaman herhâlde.
Hayır.
Ayıyı hapiste düşünebiliyor musunuz?
Lide, nasılsın tatlım?
Bacağından yaralanmış, kafasını da vurmuş ama iyi.
Nasılsın?
İyiyim.
Sana kötü davrandığım için özür dilerim.
Sorun değil. Ben de özür dilerim.
Burada duramazsınız.
Çok tehlikeli. Hadi.
Duyuyor musunuz?
- Kızım nerede? - Kayıp kızın annesi misiniz?
Hastanede olduğu bildirildi.
Evim de yanacak mı?
Merak etmeyin, kontrol altına aldık.
Hadi. Gidelim!
Bu çiçeği Lide'ye getirdim.
Ateş çiçeği.
Sadece yangından sonra küllerin arasında büyür.
Bunu ister diye düşündüm.
Neyse...
Santiago.
Evet.
Bunu seveceğine eminim.
Teşekkürler.
ALEVLERİN ORTASINDA
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı