GDY ZADZWONI TELEFON
O nie.
Brać go!
Nie.
Nie…
O nie!
Co teraz?
Halo?
Co?
Fundacja na rzecz kultury Barun…
Nie wiedziałaś?
Nie.
Gdzie to jest?
Już jadę.
Nie przyjeżdżaj, tu jest masa dziennikarzy.
Ważne, że jego tu nie ma.
Były rzecznik prezydencki Paik Sa-eon ogłosił,
że przekaże majątek odziedziczony po przewodniczącym Paiku
na cele dobroczynne.
Wszelkich procedur
dopilnują jego prawnicy.
Tymczasem kancelaria prezydenta przyjęła jego rezygnację.
Trwają poszukiwania nowego rzecznika.
NOMINACJA
On…
On zniknął.
ODCINEK FINAŁOWY
Jedzmy!
Siadajcie, szybko.
Ostrożnie.
Jak miło.
Jedzcie.
Można z dokładką?
Pewnie.
Musicie rosnąć.
Będę wyższy niż Sang-woo!
I fajniejszy.
Nie możesz za niego wyjść, dobrze?
- Co? - Masz.
Nie dorastaj za szybko.
Dzieci są urocze.
Rywalizujesz z dzieckiem?
Co robię?
Nieważne.
Słyszałaś?
Sa-eon oddał majątek.
Słyszałam.
Trudno było nie słyszeć.
Dyrektorka powiedziała,
że ośrodek Nuri też coś dostanie.
Od Sa-eona?
Od anonimowego darczyńcy.
To na pewno on.
Rozdał majątek,
złożył wypowiedzenie
i zniknął.
Nikt nie wie, gdzie jest.
Można pomyśleć,
że po prostu wyparował.
Mniej więcej.
Paik Sa-eon nie żyje.
No tak.
Zginął.
Z ostatniej chwili.
Potwierdzono, że Hong Hee-joo, żona rzecznika Paika…
MIESIĄC WCZEŚNIEJ
…wróciła do domu.
Zaginęła na cztery dni.
Shim Kyu-jin,
żonę kandydata Paik Ui-yonga,
oskarżono o porwanie i podżeganie do zabójstwa Hong.
Zatrzymano również pana Mina,
któremu zarzuca się współudział.
Przyznał się on, iż na polecenie zepchnął samochód do rzeki,
pozorując tragedię.
Na miejscu pozostawił rzeczy Hong, takie jak buty i telefon,
tym samym utrudniając dochodzenie.
Porywacz Hong Hee-joo
wielokrotnie groził ofierze bronią.
Został zastrzelony przez policję na miejscu.
Mamo!
Jesteś tam, prawda?
Wiem, że jesteś.
Dlaczego mnie tu zamknęłaś?
Długo chcesz mnie tu trzymać?
Mówiłam ci.
Synku.
Nie chcę cię znów stracić.
Tak bardzo żałowałam.
Gdybym wtedy
zdołała cię ochronić,
nie straciłabym cię.
Sa-eon,
posłuchaj mnie uważnie.
Słuchaj.
Nie uwięziłam cię.
Ja cię chronię.
PORYWACZ ZASTRZELONY
Sądziłem,
że w życiu mi się poszczęściło.
Pochodzę z rodziny polityków,
a mojego ojca szanował…
cały kraj.
Ale to kłamstwo.
Prawda o moim ojcu
jest zupełnie inna.
Żyłem obłudą.
Syn, którego uznałem za zmarłego, powrócił,
by wszystko zniszczyć.
Dlatego wyrzekam się mojej rodziny.
Stoję przed wami jako Paik Ui-yong, zwykły człowiek.
Szanowni obywatele.
Jeśli wybaczycie mi
moje wady i błędy,
ja, Paik Ui-yong,
przyrzekam, że narodzę się na nowo
jako lepszy człowiek. Dla was.
Paik zajął trzecie miejsce z wynikiem 3,4% głosów.
Ostatecznie
Paikowie nie doczekali się prezydenta.
Oskarżona zabiła swojego teścia.
Nie wykazała żalu. Następnie podżegała do zabójstwa,
co doprowadziło do utraty życia.
SĄD
Sąd uznaje oskarżoną za winną
i skazuje Shim Kyu-jin
na dożywotnie pozbawienie wolności.
Matka, która dwukrotnie nie zdołała ochronić syna,
odwołała się.
Postanowiła ubiegać się o karę śmierci.
Lokaj pracujący całe życie dla rodziny Paików
przyznał się do winy i okazał żal.
Jako że ofiara nie zażądała jego ukarania,
skazano go na pięć lat więzienia.
Skandal w rodzinie Paików, który wywołał takie oburzenie,
dobiegł końca.
A on?
Zapadł się pod ziemię.
Porzucił wszystko, co miał.
Wróciłaś.
Jak się miewasz?
Po co przychodzisz?
Wiesz,
że zdradziłem rzecznika.
Zanim się dowiedział,
to do ciebie dzwonił najczęściej
i z tobą najwięcej rozmawiał.
To prawda.
Daj mi cokolwiek.
Może kiedyś o czymś mimochodem wspominał?
Powiedz mi.
Mówił,
że zniknie.
Gdy dokona zemsty
i straci cel w życiu,
który go motywuje,
zniszczy sam siebie.
Pierwotnie.
Pierwotnie?
Tak, ale…
I co?
Zmieniłeś zdanie?
Oczywiście.
Dokonam zemsty i będę żyć.
Z osobą,
z którą chcę spędzić życie.
Nie zniknął dlatego, że zrobił swoje.
Jestem pewien,
że powód był inny.
- Hee-joo. - Panie Kang.
Ile już minęło?
Jak się miewasz?
Zbyt długo.
Przyszedł pan do Parka?
Tak. Często tu bywam.
Mam mu za złe to, co zrobił rzecznikowi,
ale uczono mnie gardzić grzechem, nie człowiekiem.
Do zobaczenia.
Często mnie wypytywał.
O to, o czym rozmawiają małżonkowie, jak okazują sobie uczucia.
Jak być dobrym mężem.
Czy w małżeństwie
zdarza wam się coś ukrywać
albo się okłamywać?
Czasem lepiej udawać, że się nie wie, albo przymknąć oko.
Związek wymaga wysiłku.
Wysiłku?
Jak to zrobiłeś?
- Proszę? - „Kocham cię.
Słoneczko moje”.
Nie zawsze mu wychodziło,
ale się starał.
Proszę mówić dalej.
Rzecznik
nauczył się tak robić.
Uwierzysz?
Jechaliśmy na integrację.
Spytał mnie, jak okazywać uczucia.
Nauczyłem go.
Teraz wiem,
że mówił o tobie.
Nie pomyślałbym.
Też mi go brakuje.
KUCHNIA JAPOŃSKA
Ładnie ci w tym.
Pamiętasz, tato?
Gdy byłam mała, na święta kupowałeś mi tonkatsu.
Bo są pyszne.
U Hongów jadłam najróżniejsze pyszności,
ale nasze wspólne tonkatsu były najlepsze.
Dlatego chciałem tu przyjść.
To był mój pomysł.
Posiłek gotowy.
Dziękuję.
Wrócił pan do nas.
Smacznego.
Pycha.
- Tato. - No?
Byłeś tu już?
Tak, w urodziny.
Sam prosiłem.
Kogo?
Zięcia.
Co?
Kiedy? W urodziny, czyli w lipcu?
Bywał później u ciebie? Widziałeś go?
Chodźmy.
Już prawie święta.
Nie siedź sama w pustym domu.
Chodźmy.
Jeśli nie chcesz widzieć rodziców, możemy gdzieś pojechać.
Ile chcesz tu siedzieć?
Już ci mówiłam.
Nie wyjdę stąd.
Chcesz dalej czekać?
Minęło pół roku.
A co, jeśli wyjdę,
a on akurat wróci?
Jeśli wróci
i po prostu się miniemy?
In-a.
Nie wierzę, że odszedł.
Gdy obudziłam się w szpitalu, byłam pewna…
że jest tuż obok.
Z wyczerpania przespałam kilka dni.
Gdy się budziłam,
był przy mnie.
Jakby już zawsze miał być.
A potem…
Ostatniej nocy…
Hee-joo.
Już dobrze.
To tylko sen.
Tak się cieszę.
Śniło mi się, że cię postrzelono.
Nie.
Jestem przy tobie.
Śpij sobie.
Wciąż pamiętam jego ciepły dotyk, który tulił mnie do snu.
Wiem, że wróci. Jak mogłabym stąd odejść?
On już nie wróci.
Co?
Myślałam, że z czasem ci przejdzie.
Jakim cudem
nie możesz zapomnieć choć na chwilę?
Ty wiesz?
Wiesz, dlaczego nie wraca?
Znasz powód?
Mogę ci powiedzieć tylko jedno.
Zapomnij o nim.
On już
nie wróci.
Dlaczego?
Jak możesz tak mówić?
Powiedz mi.
Błagam.
Hee-joo.
I tak mnie nie posłuchasz.
Chcę jedynie, żebyś nie cierpiała. Żebyś była szczęśliwa.
Nie.
Szczęśliwa będę
jedynie przy nim.
Potrzebuję go.
Tak bardzo tęsknię.
PAIK SA-EON
Możemy się spotkać?
POMNIK POKOJU I NADZIEI
TUTAJ TWOI BLISCY ZOSTANĄ ZAPAMIĘTANI NA ZAWSZE
Dlaczego tutaj?
Wybrany numer jest niedostępny.
Sprawdź numer i spróbuj ponownie.
PAIK SA-EON
POŁĄCZENIE ZAGRANICZNE
Halo?
POŁĄCZENIA
Wybrany numer jest niedostępny.
604 NUMER KIERUNKOWY
ARGAN
Argan?
Co?
Telefon z Arganu?
Nie byle telefon.
Pani Hong?
To ja.
Proszę.
Z zagranicy.
Proszę pokwitować.
Dziękuję.
Dziękuję, pani Hong.
Szkoła języka migowego pomoże dzieciom,
które ucierpiały podczas wojny.
Powstała dzięki pani.
Dzięki mnie?
Dzieci mogą teraz wyrazić to, co czują.
Ich oczy są pełne nadziei.
Ich przyszłość nabrała barw.
Proszę o nich pamiętać,
aby mogły marzyć bez granic.
„Międzynarodowa Szkoła Języka Migowego Buiben”.
JĘZYK MIGOWY – SZTUKA NAUKA – MATEMATYKA – LITERATURA – WF
REPUBLIKA ARGANU
Ile im dałaś?
Dwa miliardy wonów.
Miliardy?
Ty miałaś tyle siana?
To nie ja.
Ja tyle nie mam.
No to kto…
Pracowałeś z nim jako korespondent wojenny w Arganie.
Gdzie może tam przebywać?
O czym ty mówisz?
Sa-eon!
Że to niby on?
A kto?
Połączenie z Arganu,
dwa miliardy wonów, kierunkowy 406 i 604…
To przypadek?
Nie wiem, o czym mówisz.
Powiem ci i co? Polecisz…
Masz jakiś pomysł?
Przestań.
Tam trwa wojna.
Nie wpuszczą cię tam.
A nawet jeśli, to zginiesz.
Co za różnica, czy umrę tutaj, czekając,
czy zastrzelą mnie tam?
Bez różnicy.
Powiedz mi.
Inaczej się stąd nie ruszę.
Zachód słońca.
Co?
Widziałaś jego ekran blokady?
Uwielbia zachody.
Ma bzika na ich punkcie.
W Arganie
zawsze je podziwiał.
Miał świetną miejscówkę.
Zawsze tam robił zdjęcia.
Czerwone jak twój policzek.
SZKOŁA BUIBEN W ARGANIE
- Dziękuję. - Proszę.
Podczas wojny wiele dzieci straciło słuch.
Ta wspaniała szkoła powstała dzięki pani.
Jesteśmy bardzo wdzięczni.
Proszę mi powiedzieć.
Czy to ten człowiek wpłacił darowiznę w moim imieniu?
Ktoś na pewno ją wpłacił, ale nie osobiście.
Ponoć można tu gdzieś podziwiać zachód słońca.
Jak tam dotrzeć?
Zachód słońca?
Chodzi o kaplicę Bestin?
Tak.
Nie może tam pani iść.
- Dlaczego? - To terytorium rebeliantów.
Zabiją panią.
Ręce do góry!
Łapy na głowę.
- Mina! - Wóz oberwał.
Ruszajmy.
- Cholera. - Tam!
Mówiłem, żebyś zaczekała, aż cię odnajdę.
Dlaczego?
Dlaczego przyjechałaś?
Wiesz…
ile razy zmieniałem przez ciebie plany?
Od samego początku
nic nie mogłem przez ciebie zrobić.
Wszystko się sypało.
I dobrze.
Wszystko ci zepsuję.
Ciągle tylko gadasz o planach.
To jak?
Nasz związek tak planowałeś?
Bo ja nie.
Chciałam się rozwieść.
Wiesz, co dalej.
Nie mogłam się rozwieść,
nie mogłam uciec,
a teraz nie mogę bez ciebie żyć.
Przebyłam dla ciebie pół świata!
Zgłupiałaś?
Nie możesz beze mnie żyć?
Jak…
Jak możesz tak mówić, znając prawdę?
Jaką?
Mogę ci powiedzieć tylko jedno.
On już
nie wróci.
In-a coś powiedziała?
Nie. Wcześniej.
Czego się wtedy dowiedziałeś?
Dlaczego tak na mnie spojrzałeś?
Co on ci powiedział? Mów!
Wiedziałeś?
Twój ojciec, Paik Jang-ho,
zabił młodszego brata Hee-joo.
Tak.
Ten wypadek.
Jang-ho to zaplanował.
Staranował ich ciężarówką.
Tak bardzo chciał mnie ukryć przed światem,
ale jej brat mnie widział.
Od pochodzenia aż po nazwisko
tylko jedno mi wyszło
w tym grzesznym życiu.
Chronienie ciebie.
Ś.P. HONG YU-JIN
Okazało się,
że i tu zawiodłem.
Tak wiele ci odebrałem.
Brata,
młodość,
marzenia.
Wszystko zniszczył mój ojciec.
I co?
Już wiesz?
Co z Hee-joo?
Wie o wszystkim.
Mimo to naraziła dla ciebie życie.
Dlatego mnie zostawiłeś? Przez wyrzuty?
Nie zostawiłem.
Musiałem się ukarać.
Szukałem wymówki.
O wszystkim wiedziałaś,
a nie miałaś mi tego za złe.
Próbowałem to uzasadnić.
Myślałem, że mogę zostać.
Udawać, że nie wiem.
Dbać o ciebie i już.
Od kiedy nie mogę bez ciebie żyć?
Chciałem jedynie
dać ci wolność.
Poczułem…
obrzydzenie wobec siebie.
Postanowiłem się ukarać,
żebym mógł sobie wybaczyć.
To ile mam czekać?
Przecież wiesz.
Więcej czasu straciliśmy na nieporozumienia,
niż mogliśmy spędzić razem.
Skoro nadal mam czekać,
powiedz mi, ile to potrwa.
Jeśli już, to ja powinnam cię ukarać!
Właśnie to robisz.
Stoisz przede mną,
a ja chcę cię wziąć w ramiona.
Powstrzymuję się.
Ja już nie będę.
To prawda.
Byliśmy małżeństwem trzy lata,
a ja nigdy nie zajrzałam do twojego telefonu.
Same zachody słońca.
Miałem tu twoje zdjęcia.
Dlatego przyleciałeś do Arganu?
To daleko od ciebie,
ale mogłem tu o tobie myśleć.
Nie sądziłem,
że naprawdę cię zobaczę.
Numer 604.
To ty dzwoniłeś?
Tamtego dnia
miałem dziwny sen.
Śniło mi się, że płakałaś.
Tak że…
To była wymówka.
Chciałem usłyszeć twój głos.
Ale nie sądziłem,
że po prostu tu przylecisz.
Dlaczego przekazałeś darowiznę na szkołę w moim imieniu?
Dwa miliardy wonów.
Coś ci to mówi?
Dwa miliardy.
Raz, mąż nie może wnieść o rozwód.
Dwa, rozwód jest niedopuszczalny.
Trzy, będziemy mówić publicznie
o naszym ślubie.
Kara umowna wynosi
dwa miliardy wonów.
Zgadza się.
To kara umowna.
Za złamanie
przysięgi małżeńskiej.
Paik Sa-eon…
rozwiedzie się z Hong Hee-joo.
Co?
A ja, już nie Paik Sa-eon,
będę mógł cię poślubić.
- Zamienimy się? - Po co?
Rzecznik wyjdzie tymi drzwiami.
Trochę się stresuję.
- Zamienimy się? - Nie.
To nie kancelaria.
Nie jest już rzecznikiem, uspokój się.
Prawda?
No tak.
Dzień dobry.
Dla pana.
Zapraszam.
Konam z głodu.
- O rany. - No proszę.
A niech mnie.
Jeszcze więcej?
Sama to ugotowałaś?
- Wszystko jest pyszne. - Tak.
- Ja gotowałem. - Co?
- Ty? - Serio?
Nie pozwoli pan żonie ruszyć palcem?
Moja szkoła.
To nie tak.
Hee-joo średnio got…
O rety.
Jaki śliczny pierścionek.
Pokaż.
No proszę.
Przepiękny.
Ale czegoś nie rozumiem.
Po co drugi raz brać ślub z tą samą osobą?
No nie?
Nieważne.
Ja wam kibicuję.
Gratuluję prawdziwej miłości.
Dziękuję.
To prawda?
- Zmienił pan nazwisko? - Co?
Na jakie?
No cóż.
Paik Yu-yeon.
Paik Yu-yeon?
Co oznacza to imię?
„Yu” oznacza „jedyny”.
„Yeon” to „miłość”.
Czyli jedyna miłość?
O rety.
Serio taki pan jest?
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Oficjalnie został pan najbardziej romantycznym mężem.
Kiedy wróci pan do kancelarii?
Nie wrócę.
To jakie ma pan plany?
Niełatwo będzie przywyknąć,
ale uczcijmy małżeństwo
Yu-yeona i Hee-joo.
Wznieśmy toast.
- Gratulacje! - Brawo.
Dziękuję.
To może
wzniesiemy toast i za nas?
Prawdę mówiąc…
My też
bierzemy ślub.
- No nie! - Poważnie?
Na You-ri!
Gratulacje!
Sang-woo.
Dziękuję.
Nie wiedziałem.
Gratuluję.
Gratulacje.
Gratulujemy.
Pasujecie do siebie.
Wznieśmy toast!
- Gratulacje! - O tak.
Fajnie być po ślubie, co?
Co?
No pewnie.
Prawda?
Tak, oczywiście.
Co robicie?
Zmęczona?
Powiedziałeś, że sam gotowałeś.
Bo to prawda.
Dobra robota.
Fajnie mieć gości.
Mam nadzieję, że zawsze będzie u nas gwarno.
Tak?
No to przyda nam się nowy członek rodziny.
Za tydzień zaczynam pracę w telewizji.
- W telewizji? - Tak.
Znów będę tłumaczką migowego.
Zgodziłam się,
bo lubię tę pracę.
Dobrze. Gratuluję.
Współpracuj, Hee-joo.
Jeśli chcesz mieć gwarno,
to musimy powiększyć rodzinę!
Co ty wyprawiasz?
Współpracuj!
OWOCE MORZA JUAN
Spróbuj.
Twoje ulubione.
Od tamtego dnia
nie mogę jeść ryb.
Ich zapach
przypomina mi tę przystań.
Ratunku.
Na pomoc.
Przyrządzę coś innego.
Nie.
Nie trzeba.
Jak zawsze pyszne.
Dziękuję.
Skosztuj kimchi.
Ślub?
Niedługo przyjdę z nim.
Chciał dzisiaj,
ale pewnie bylibyście opryskliwi.
Pewnie tak.
Wzięłaś los we własne ręce. Byłaś w kraju objętym wojną.
Poślubiłaś go bez naszej wiedzy.
Nie do wiary.
A niby się nie uśmiecha.
Spójrz tylko.
Jest szczęśliwa.
Można chcieć więcej?
Gdzie mieszkacie?
Dość daleko stąd.
Gdzie?
Powoli, mamo.
Będę was odwiedzać.
Bądź szczęśliwa.
Wiem, że mu zależy.
Życzę wam
szczęśliwego życia.
Hee-joo.
Wybacz, że nie powiedziałam o ślubie.
Nie wiedziałam…
jak zareagujesz.
Nie będę ci gratulować.
Odkąd wróciłam,
staram się do ciebie zbliżyć.
Mimo to
nie jest łatwo.
Teraz wiem,
że popełniłam błąd.
Powinnam była
zacząć od tych słów.
Hee-joo.
Przepraszam.
Przeze mnie…
tyle lat cierpiałaś.
Przez moje czyny
i przez bierność.
In-a.
Zapomnę o przeszłości.
Jeśli będę ją rozpamiętywać,
nie zaznam szczęścia.
Ty też spróbuj.
Zapomnij o przeszłości.
Mogę?
In-a.
Jestem szczęśliwa.
Przestałam
wątpić w swoje szczęście.
Bo w pełni na nie zasługuję.
On pomógł mi w to uwierzyć.
Ty też zasługujesz na szczęście.
Uwierz mi.
Z ostatniej chwili.
Paltimiańskie rakiety wciąż spadają na Izmael.
Bojówkarze nadal przetrzymują tam obywateli Korei.
Koreański rząd założył na miejscu tymczasową bazę.
MSZ wysłało do Izmaela negocjatora Paik Yu-yeona.
Bezpieczeństwo zakładników jest najważniejsze.
Rząd zrobi wszystko, by ich uwolnić.
Oddaję głos reporterowi.
Wybrany numer jest niedostępny.
MĄŻ
Halo?
Długo nie odbierałaś.
Jak tam? Wszystko gra?
Negocjacje zakończone.
Wracam do domu.
Samolot gotowy.
Czekałam.
Nie mogłam się dodzwonić.
Nie miałem zasięgu.
Ale…
Czemu tak dziwnie mówisz?
Dlaczego dziwnie, 406?
Nie kręci cię to?
Kręci?
A co, tęsknisz za nią?
Owszem.
Tęsknię.
Za czym?
Za chłodem w głosie, który towarzyszył groźbom.
Za ostrym tonem.
Dlaczego?
Nie miała oporów.
Jeśli jesteś zła,
ale mi nie powiesz, nie dowiem się.
Jeśli będziesz milczeć, uznam, że postępuję właściwie.
Lubię, gdy moja żona
nie ma oporów.
Nie powstrzymuj się.
Możesz się wściekać,
narzekać, zrzędzić.
Obiecujesz?
Tak.
Przysięgasz?
Tak.
Powiedz.
Jeśli zadzwonię,
co dla mnie zrobisz?
Wszystko, o co poprosisz, 406.
Możesz do mnie dzwonić już zawsze.
A ja będę odbierał jak za pierwszym razem.
W takim razie powiem ci, czego chcę.
Słuchaj uważnie.
Słucham.
Wracaj jak najszybciej.
Prosto w moje ramiona.
Już pędzę.
Jedna para jest tu z nami.
Ci małżonkowie nie mogą szczerze porozmawiać.
Czy byłoby inaczej,
gdyby byli wobec siebie szczerzy
i okazywali uczucia?
Czy jeśli zaczną teraz,
będą jeszcze jak normalna para?
Jedna para jest tu z nami.
Ci małżonkowie nie ukrywają przed sobą uczuć. Nie okłamują się.
Obiecali sobie, że zrobią wszystko, by razem zaznać szczęścia.
MIŁOŚĆ
GDY ZADZWONI TELEFON
Napisy: Konrad Szabowicz