A VIRTUOUS BUSINESS
Ginawa ko 'yon kasi sinabi sa akin ni Jong-seon.
Sumunod lang ako sa kanya.
Hoy, Du-seok.
-Siya ang kasabwat? -Oo.
Si Mr. Kim Du-seok ang nagplano sa krimen at nagmaneho ng kotse.
Si Mr. Park Jong-seon ang tagabantay
at nasa passenger seat no'ng nangyari ang aksidente.
Puwede kitang patawarin para sa aksidente.
Pero…
bakit mo iniwan ang taong duguan?
Di kita mapapatawad dahil do'n.
Ako…
Pasensya na.
Di ako hihingi ng abswelto.
Siguraduhing makukuha nila ang parusang nararapat sa kanila.
Oo, ma'am.
At hiniling ko na ito sa 'yo noon.
Kung mahanap mo ang taong nag-report ng aksidente,
ipaalam sa 'kin.
Ang totoo niyan…
Nahanap mo na siya?
Ang tumawag
ay si Mr. Park Jong-seon, ang asawa ni Ms. Seo Yeong-bok.
Ano?
May saksi na nakita siyang bumaba sa kotse at tumawag.
Magkatugma ang boses ng tumawag sa recording ng emergency call
sa boses ni Mr. Park Jong-seon.
Mukhang di niya sinabi sa 'yo kasi nagi-guilty siya.
Yeong-bok, ako ito.
Bakit ka pumunta rito?
Dapat kinumusta mo si Ms. Oh.
Sabay na tayo.
Sabi niya…
di na niya ako gustong makita ulit.
Maiilang siya kung bisitahin ko siya.
Siyempre, posibleng mailang siya.
Baka di niya magustuhan.
Pero kung wala kang gagawin,
baka maging estranghero talaga kayong dalawa.
Okay lang ba sa 'yo 'yon?
Siyempre hindi.
Mahalaga siya sa akin.
Kung puwede lang,
luluhod ako at hihingi ng tawad sa kanya.
Taos-puso akong hihingi ng tawad.
Pero…
Gusto kong sabihin sa kanyang komplikado ang sitwasyon ko…
at pakiusapan siyang pakinggan ako kahit isang beses lang.
Kaya pumunta ka't sabihin sa kanya.
Magiging walanghiya ako kung gawin ko 'yon pagkatapos ng nangyari.
Di ko siya puwedeng kausapin.
Wala na akong magagawa.
Magmumukha lang akong desperada at nakakaawa.
Ano'ng mali do'n?
Kahit anumang dahilan,
nasaktan mo'ng damdamin niya.
Wag kang umupo nalang at maging talunan.
Dapat gawin mo ang lahat para ayusin ang mga bagay-bagay
kahit na magmukha kang desperada o nakakaawa.
Wag mong iwasan ito.
GEUMJE HOSPITAL
Wala kang bagong patient gown ngayon ah.
Bagong patient gown?
Oo.
Kumukuha ng bagong gown ang kapatid niya bawat gabi kasi pinagpapawisan siya.
Sabi niya dapat siyang matulog suot ang malinis na gown.
Di niya kapatid 'yon. Di nga namin siya kapamilya.
Akala ko magkapatid sila kasi parang close sila.
Normal ang blood pressure mo.
Sabihin sa amin kung masakit ang ulo mo.
-Sige. -Salamat.
Mabuti naman normal ang blood pressure mo.
Okay ka lang ba?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Di mo na sila kaibigan.
Narinig ko na ibang tao ang nagmaneho ng kotse.
At saka siya ang tumawag ng ambulansya.
Pa'no mo nasasabi 'yan sa lagay na 'yan?
Muntik ka nang mamatay!
Hindi mahalaga na di ko na sila kaibigan.
Alam ko.
Hindi ako santo,
kaya nagalit din ako.
Pero…
hindi mo sila dapat
balewalain.
Hindi ikaw 'yong tipo
na madaling makipagkaibigan.
Pero nakipagkaibigan ka sa kanila
at naging close sa kanila na parang pamilya mo sila.
May dahilan ka siguro para maging close sa kanila.
Dahilan ba kamo.
Wag na natin silang pag-usapan.
Kukuha ako ng bagong gown.
Heto na.
Salamat.
Ma, puwede ba akong bumili ng ice pop?
Sige.
O, yes!
Saan pumunta si Papa para magtrabaho?
Sabi ko sa 'yo na nag-abroad siya.
Tama.
Sana magdala siya ng mga pasalubong gaya ng mga damit o bag.
Kikita siya ng maraming pera sa abroad, kaya magdadala siya ng pasalubong.
Ma.
O?
Hindi nagtrabaho si Papa, di ba?
May narinig ka ba?
No'ng wala si Papa sa loob ng ilang taon,
may kutob ako
na hindi siya nawala para magtrabaho.
Pakiramdam ko na gano'n din ngayon.
-Eom-ji. -Okay lang ako.
Alam kong mabait si Papa sa amin.
Gusto ko lang…
Gusto kong sabihin sa 'yo 'to ng isang beses.
Wala akong kaalam-alam no'ng bata ako.
Pero nahirapan ka siguro na wala kang masabihan kahit na sino.
Salamat sa pananatiling matatag at pagprotekta sa amin sa kabila ng lahat.
Humahanga ako sa 'yo.
Humahanga ba kamo.
Ma.
O?
Hanggang sa maparusahan nang husto si Papa at bumalik,
magpakatatag tayo.
May kakampi ka ng isang tao, kaya wag kang manghina.
Malaki ka na ngayon.
Talagang malaki ka na.
Malaki ka na ngayon, mahal ko.
Ano?
Hello?
O, Yeong-bok.
Nasaan ang pamunas?
Nilalabhan 'yon ni Yeong-bok araw-araw,
tinutupi nang maayos, at inilalagay sa drawer katabi ng couch.
Ms. Oh.
Ms. Oh, may sasabihin ako sa 'yo.
Di mo ba narinig ang sinabi ko?
Umalis ka.
Ms. Oh.
Puwede bang kausapin mo muna ako?
Kailangan kong alagaan ang asawa ko.
Okay lang ako.
Iidlip muna ako saglit. Sige na lumabas ka muna.
Ms. Oh.
Nag-aalala ako sa mga anak ko
kaya di ako makapag-isip nang tama.
Pero di ko talaga alam sa simula pa lang…
Kalimutan mo na.
Sabihin sa 'kin kung bakit nandito ka.
Gusto mo ba ng settlement?
Hindi. Di 'yon ang dahilan kung bakit nandito ako.
Eh ano naman?
Sinabi ko sa 'yo na ayoko nang makita kang muli.
Kaya bakit nandito ka, maraming sinasabi?
Akala mo ba biro 'yon?
Hindi sa gano'n.
Gusto kong…
Gusto ko lang…
Sana…
di ka nasasaktan nang sobra.
Hindi ako walanghiya para humingi ng kapatawaran.
Pero kung maiintindihan mo ako kahit konti lang,
baka maibsan nang kaunti ang sakit na nararamdaman mo.
'Yon ang dahilan kaya nandito ako.
Di ko na alam.
Dahil tapos na ang pagkakaibigan natin, di na ako nasasaktan.
Itigil mo na ang pag-aakala at wag ka nang makialam.
Ms. Oh.
Bakit di mo pa rin sinasabi sa 'kin ang lahat?
No'ng gabing 'yon,
ang taong tumawag ng ambulansiya para sa asawa ko
ay ang asawa mo.
Gayunpaman, responsable pa rin siya para sa aksidente.
Inakala kong di 'yon mahalaga.
At kung sinabi ko 'yon sa 'yo,
iisipin mong settlement lang ang habol ko.
Kaya…
Salamat naman may konsensya ka.
Ms. Oh…
Yeong-bok.
Yeong-bok!
Yeong-bok! Ano'ng problema?
Ang tiyan ko…
Pakisuyo dalhin ako sa ob-gyn.
Sa ob-gyn?
Yeong-bok, buntis ka ba?
Oo.
Di puwede 'to. Hihingi ako ng tulong.
-Naku. -Jeong-suk.
Naku.
Yeong-bok, huminga ka ng malalim.
Huminga. Tama 'yan.
Ano'ng gagawin natin? Umupo ka rito.
Teka.
Tumayo ka!
-Ano? -Wala ka naman talagang sakit!
Nakipaghabulan ka pa nga sa nobya mo kahapon!
Dali na!
Sige.
Yeong-bok.
Yeong-bok, halika rito. Kaya mo 'yan.
Humawak ng mabuti, Yeong-bok.
Umalis sa daanan!
Umalis sa daanan! Apurahan 'to!
Magbigay-daan sa amin!
Magbigay-daan!
Umalis sa daanan! Sige.
Pananakit 'to ng balakang.
Nangyayari ito kung gumagalaw o naiinat ang mga buto at tendon
dahil sa fetus.
Puwedeng tumindi ang sakit depende sa kondisyon ng ina.
Ah… Okay lang ba ang baby?
Oo. Wala namang problema sa ultrasound.
Puwede ka nang umuwi matapos magpahinga.
Sige.
Salamat.
Salamat naman, Yeong-bok.
Makinig ka sa 'kin.
Dapat sinabi mo sa 'kin simula pa lang na buntis ka…
Alam ko kung bakit di mo sinabi.
Kung alam ko lang, di sana kita pinagsabihan ng masasakit na salita.
Bakit umiiyak ka na naman?
Wala naman akong sinabi.
Alam ko…
Alam ko higit sa lahat
kung gaano ka kabait.
Wag kang magkakamali.
Di ako naaawa sa 'yo.
Naaawa ako sa baby.
Inosente ang baby.
Ms. Oh, pasensya na talaga.
Pagbabayaran ko ito sa buong buhay ko.
Wag ka nang umiyak.
Di pa kita napapatawad.
Sige.
Mabuti naman, di ba?
GEUMJE HOSPITAL
Seryoso ako.
Pagbabayaran ko ang ginawa ko sa buong buhay ko.
Pasensya na talaga.
Pasensya na.
Di sapat ang mga salita.
Bibigyan kita ng pagkakataong bayaran ako nang maayos sa hinaharap,
kaya maghanda ka.
Oo, sir.
Gagawin ko kahit ano'ng ipagawa mo sa 'kin.
Gagawin ko ang kahit ano, kahit kailan.
Oo, gagawin ko 'yon.
Ipapasa ko ang kasunduan sa pag-areglo kasama ang materials ng kaso.
Di ito madali, pero nakapagdesisyon ka agad sa ilang araw lang.
Salamat.
Pakisuyong tiyakin na di malalaman ng mga tao ang tungkol sa kasong ito.
Kung kumalat ang balita,
masasaktan ang mga anak ni Yeong-bok.
Sinabihan ko na ang iba na mag-ingat, pero gagawin ko ulit.
Salamat.
Sige.
Pinahiram mo sa 'kin ang panyong 'to noong nakaraang araw.
-Pasensya na ngayon ko lang naibalik 'to. -Okay lang.
At hinanda ko ito bilang regalo.
Okay lang.
Ginawa ko ito. Maliit na bagay lang 'to.
Salamat.
Daga ba ito? Napaka-cute.
Kuneho 'yan.
Pasensya na.
Okay lang.
'Yan ang signature ko.
Maraming tao ang nag-aakalang daga 'yan.
Salamat.
Kuneho 'yan.
BURAMARBLE
Isa, dalawa… Naku.
Ano? Ma, nasa pag-aari ka ulit ni Dong-u.
-Isa itong hotel. -Sa Madrid 'to.
Isa itong ari-arian na may hotel, kaya ang bayad ay 1.2 milyong won.
1.2 milyong won ba ang sabi mo? Naku. Kulang ako ng 30,000 won.
Sa kasamaang palad, na-bankrupt ka.
Sige. Kayong dalawa na lang ang maglaro.
Mag-iimpake pa ako kasi pupunta si Min-ho sa bahay ng Uncle niya bukas.
-Okay. -Sige.
Siguraduhing magpraktis ka habang nasa bahay ako ni uncle.
Kailangan ko bang magpraktis?
Isa itong laro na nangangailangan ng mga diskarte.
Magiging maganda ang laro natin kung magpraktis ka pa.
Sige. Susubukan ko.
-Ano? Maglaro lang kayo. -Sige.
Ako na.
Hello?
Hello, Detective.
Gano'n ba.
Medyo curious din ako tungkol do'n.
Mababago ba ng kasunduan sa areglo ang sentensya?
Oo.
Pagdating sa pagsentensya, napakahalaga ng kasunduan sa areglo.
Mapupunta siya saglit sa detention center.
Pero pagkatapos ng paglilitis, puwede siyang palabasin sa parole.
Masaya akong marinig 'yan.
Oo.
Tingin ko matatapos na ang kaso.
Puwede ka bang mag-dinner kasama ko bukas?
Masyado akong naging busy mula no'ng date natin.
Sige.
Puwede naman kasi pupunta si Min-ho bukas sa bahay ng kapatid ko kasama si mama.
Saan tayo magkikita?
Pumunta ka nalang kaya sa bahay ko? Ipagluluto kita ng dinner.
Sige. Maganda 'yon.
Sige.
DATE IDEAS: ROLLER SKATING RINK, MOVIE THEATER, GAME ARCADE
Uy, Ju-ri.
-Nandito ka. -Oo.
Sabi mo mag-iisip ka ng date idea. Nakapagpasya ka na ba?
Hindi pa.
Alam mo,
napakahirap nito.
Saan tayo makakapag-enjoy ng masayang date
habang iniiwasang makita ng mga tao?
Kung wala kang maisip,
pumunta na lang kaya tayo sa motel?
Ano? Medyo…
Nakakainsulto?
Medyo nakakailang 'to.
Sabi ko gusto ko ng kaswal na relasyon.
Hindi naman sa gano'n.
Ang mama ko ang may-ari ng lahat ng motel sa bayang 'to.
Ako ang kumukuha ng upa dati.
Di mo gustong malaman ng lahat.
Kung pupunta tayo sa motel, kakalat kaagad ang balita.
Kaya kahit na kaswal o hindi, di tayo makakapag-date.
Mukhang di rin naman puwede ang date sa bahay.
Mag-iisip pa ako.
Sa ngayon, bakit di nalang tayo
mag-date muna sa dispensaryo
gaya ng dati?
Hindi. Kailangan kong pumunta sa opisina.
Kontakin ako pag tapos ka ng mag-isip.
Teka lang, Ju-ri.
Pero nahanda ko na lahat.
Paglalarawan ng produkto?
Oo. Dapat magsimula tayo sa paghahanda ng brochure
na binanggit ko dati.
Maraming trabahong dapat gawin,
kaya dapat isulat muna natin ang paglalarawan.
-Gano'n ba. -Sige.
Pumili tayo ng mga produkto at sumulat ng paglalarawan ng bawat isa sa bahay.
Oo. Mas magiging madali kung kukuha kayo ng magkaparehong produkto.
Pumili muna kayo, kukunin ko ang matitira.
The best talaga ang branch manager!
Kukunin ko ang mga produktong panlalaki.
-Mga produktong panlalaki ang kukunin mo? -Oo.
Kukunin ko ang gel at massage oil.
Marami akong naibenta no'ng pinakita ko 'to.
Kukunin ko ang slip dress.
Pinag-aralan din namin ni Jeong-suk ang mga damit.
Ipapakilala ko nang gano'n.
-Sige. Oo nga. -Magiging propesyonal 'to.
Ano? Panlalaki rin ba 'to?
KASO NG NAWAWALANG BATA SA GEUMJE OKSAN
Umalis ng maaga si Detective Kim para sa dinner plans niya.
Uminom ba tayo sa labas?
Ano? Hindi.
May gagawin pa ako. Umalis ka na.
Sige.
Siyanga pala,
palagi kang mag-isa rito sa opisina nitong mga nakaraang araw.
May trabaho lang akong kailangang tapusin.
Tingin ko may itinatago ka sa drawer mo.
'Yan ang dahilan, di ba?
-Ano? -Di mo gustong malaman ni Detective Kim.
Tama?
Pa'no mo nalaman?
Nagpapaiwan din ako minsan para basahin 'yan.
Ano?
Kung banyaga 'yong sa 'yo, magpalitan tayo.
NEOGUNE 10 SEXY MOVES, COLLEGE GIRL
Lumabas ka na.
Talagang maganda 'to.
-Bilisan mo at umuwi ka na. -Maganda 'to.
-Umuwi ka na sabi! -Talaga naman.
Hay naku.
KASO NG NAWAWALANG MGA BATA SA GEUMJE OKSAN
Yeong-bok, ako na ang kukuha ng ibang item?
Busy siya sa pagiging branch manager, kaya ibigay mo na sa 'kin.
Okay lang. Mas mabuting may gagawin ako.
Busy ka siguro kasi may boyfriend ka na.
Hay. Ju-ri, may boyfriend ka na?
Pa'no mo nalaman?
May kutob ako kasi pinili mo ang mga panlalaking produkto.
Mag-enjoy sa pagsubok ng mga produkto.
Ah, kailangan kong maghanap ng lugar.
Maganda ang date sa bahay, pero di puwede sa mga bahay namin.
Bakit maganda ang date sa bahay?
Ah… Simple lang 'to
pero maganda para maging pisikal.
Aarte silang iimbitahan ka lang para kumain.
Pero kung kayong dalawa lang
sa bahay…
Makakagawa kayo ng R-rated.
Sigurado akong may mangyayari.
Baka naman kakain lang kayo at wala ng ibang gagawin.
Bakit parang wala kang alam?
Wag kang magpaka-inosente.
Talaga lang. Ganyan ang nangyayari.
Napaka old-fashion mo.
Marami kayong puwedeng gawin sa bahay.
Pumunta ka na lang kaya sa bahay ko? Ipagluluto kita ng dinner.
Siya ba si Birheng Maria?
Bigla na lang bang sumulpot ang baby?
R-rated ba kamo.
Magdi-dinner lang kami…
BURAMARBLE
…maglalaro ng board game.
Magiging G-rated 'to.
Detective.
Ano?
Bakit siya naliligo na inimbitahan niya ako rito?
Para saan?
Bakit ka naligo ngayon?
Dapat akong maligo, di ba?
Dali na at maligo ka na, Jeong-suk.
Uy, nandito ka na.
Oo. Bukas kasi ang pinto.
Sinadya kong buksan.
Natalsikan ng sauce ang buhok ko, kaya hinugasan ko.
Baka dumating ka habang nasa banyo ako.
Gano'n ba.
Gutom ka na siguro.
Gagawa ako ng pasta. Okay lang ba?
Pasta?
Parang spaghetti 'to.
Gano'n ba. Oo, nakita ko na 'yan sa TV.
Ako na ang gagawa niyan.
Konti lang naman ang mga pinggan.
Dapat linisin muna natin 'to.
May dinala akong libangan.
Libangan?
Oo. Nasa bag ko.
Pakikuha at ihanda mo na lang.
Sige.
Nakita mo ba?
Oo.
Sinasabi mo bang
dinala mo 'to para sa 'kin?
Di mo ba alam kung pa'no laruin 'yan?
Alam na alam ko, kaya tuturuan kita.
Hay naku!
Bakit mo…
Naku naman.
Ito lang ang mga item sa bag.
Hay naku, hindi ang bag na 'to.
Nandito sa isang bag.
Gano'n ba.
-Ah. Buramarble. -Oo.
-Ihahanda ko na. -Sige.
-Hay naku. -Sige.
Dapat ako na lang ang kumuha. Nakakailang tuloy.
Napakamahal.
Ms. Han.
Wag na tayong mag-isip ng kakaiba.
Inimbitahan ako ni Detective na may malinis na intensyon.
Ms. Han.
Kailangan mong pumunta sa Hong Kong.
Ano?
Pumunta sa Hong Kong? Anong ibig mong…
Ihinagis mo ang dice at nakakuha ng pito.
Tatlo, apat, lima, anim, pito. Sa Hong Kong ka.
Gano'n ba. Oo, Hong Kong.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima… Oo.
Itong Hong Kong nga.
Ano'ng ibang kahulugan…
Pasensya na.
Nakipagkuwentuhan ako sa in-home sales reps bago pumunta rito.
Sabi nila na may mangyayari
kapag nag-date kayo sa bahay.
Hindi naman sa iniisip kong 'yon ang intensyon mo.
Nakakatawang akala 'yon, pero…
Tingin ko hindi ito nakakatawang akala.
Ano?
Ang bagay na mangyayari kapag nag-date sa bahay…
Gusto ko rin 'yon.
OKSAN RESTAURANT
Salamat sa pagkain.
Ang kending ito ang pinakamasarap sa kanila.
Pero naubos mo ang lahat ng pagkain.
Hay naku.
Ma.
Okay lang ba kung lumipat ako ng bahay?
Bakit naman bigla?
Malayo ang pinagtatrabahuan ko, kaya nakakapagod.
Di ba sampung minutong lakad lang?
Nakakapagod din minsan ang sampung minutong paglalakad.
Hay, di 'yon nakakapagod kaysa magkaroon ng anak na kagaya mo.
Hay, wag ka nang magsalita ng kalokohan.
Heto. Kumain ka ng kendi.
Tama. Ma, di ba pupunta kayo ni Papa sa abroad?
Oo. Pupunta kami sa China kasama ang mga miyembro ng Royal Club next week.
Pupunta ako sa Seoul sa susunod na linggo para sa negosyo ko.
Maiiwang mag-isa si Dae-geun sa bahay.
Ano? Talaga?
Bakit gulat na gulat ka?
Ano? Iniisip mo bang gugutumin kita?
Magluluto ako ng sabaw ng buto-buto ng baka bago ako umalis, kaya wag mag-alala.
Salamat, Ma. Maraming salamat.
Ano'ng meron sa 'yo? Di mo nga gusto ng sabaw.
Oo nga.
Hindi totoo 'yan. Gusto ko 'yon. Paborito ko 'yon.
Talaga? Paborito mo 'yon?
PAANO GUMAMIT NG WHIP
Ito lang ang mga item sa bag.
Hay naku.
Nagulat naman ako.
"Mahina lang hanggang posible"
HONG KONG, 80,000 WON
Hello?
O, Captain.
Ngayon na?
Kamakailan lang, nakausap ko sa telepono ang ina ni Yeong-ho,
na may-ari ng tindahan ng hanbok sa Yeongeup.
Sabi niya na may detective na nagtanong sa kanya tungkol sa kaso ng nawawalang bata
dahil hinahanap niya ang mga magulang niya.
Ako lang ang nakakaalam, kaya wag kang mag-alala.
Di mawala sa isip ko,
kaya kinontak ko ang junior police officer na nag-imbestiga sa kaso kasama ko.
May sinabi siyang kakaiba.
May bahay-ampunan sa Yeongeup.
Isinara ito kamakailan lang kasi pumanaw ang director.
Kasunod ng pagkamatay ng director, nabunyag ang itinagong materials.
Sabi niya na parang konektado ito sa kaso ng nawawalang mga bata.
Ito ang
mga material.
Bakit niya naisip 'yon?
Nagpadala ng 20 bata ang Yeongeup Orphanage para sa international adoption.
Pero labing-isa sa kanila ang hindi galing sa ampunan.
Walang file na may kinalaman sa pagpasok nila.
Ang mga aplikasyon sa adoption lang ang natagpuan.
May larawan ba ng mga bata ang aplikasyon ng adoption?
Iilan lang.
Magkakamukha sila kasi mga sanggol silang lahat.
Mahirap makilala kung sino sila kasi black and white ang mga larawan.
Pero salamat naman, malinaw ang larawan ng three-year-old na batang babaeng ito.
Tingnan mo.
Parehong babae, di ba?
May malaking tsansa na kinidnap din ang ibang mga bata.
May impormasyon ba kung sino ang nagdala sa mga batang 'to?
Wala, pero… Hay naku.
May nakasulat na presyo sa mga file ng mga bata.
10,000 won bawat bata.
SAMPUNG LIBONG WON
Noong 1960s, malaking halaga ito.
Nakatira ang mga batang ito sa liblib na kabundukan,
kaya walang mga nakasaksi.
Wala bang ibang maiuugnay sa pagitan ng mga biktima?
Baka ipinanganak sila sa parehong ospital.
Bihira ang panganganak sa ospital noon.
Pero iisa lang ang midwife nila.
Pero matibay ang alibi niya.
Alam mo ba kung saan siya nakatira?
Excuse me.
Hello, ma'am.
Detective Kim Do-hyeon po ng Geumje Police Station.
May ilang katanungan lang ako. Puwede ka bang maabala?
Nandito ka ba
dahil sa insidenteng 'yon?
Inaasahan kong may pupunta rito.
Tatlumpung taon ang nakaraan, may nawawalang mga bata sa Geumje at Oksan.
Narinig ko na ikaw ang midwife nila.
May alam ka ba tungkol do'n?
Sino ka ba?
Nay.
Nandito ka ba
dahil sa insidenteng 'yon?
Inaasahan kong may pupunta rito.
Naku, 'yan ka na naman.
Bakit mo sinasabi 'yan kapag bumibisita ako araw-araw?
May sakit siyang Alzheimer's.
Siyanga pala, sino ka?
Nagtrabaho ka bilang assistant ng midwife?
Oo. Mahigit 20 taon na.
Dalawampung taon?
May iba pa bang assistant bago ka pumalit?
Oo, narinig ko na may isa pang assistant.
Ano nga ang pangalan?
Mama ni Ok-yeop.
Hay, naalala mo ba?
Nagiging malinaw ang isip niya minsan.
Sabi mo bang mama ni Ok-yeop?
Mama ni Ok-yeop.
Sabi niya na may negosyo siya sa town center.
Sabi niyang bumisita ako.
Naalala mo ba kung ano'ng negosyo niya?
Sino ka ba?
Isang babaeng nasa 50s o 60s na may anak na lalaking ang pangalan ay Ok-yeop.
At may-ari siya ng negosyo sa town center ng Geumje.
Ito ang mga clue na meron tayo.
Oo.
Dahil may sakit siyang Alzheimer's, di ito sigurado. Pero tingnan lang natin.
Hindi komon ang pangalang Ok-yeop,
kaya titingnan ko ang mga ID ng mga residenteng inimbestigahan ko.
Magtatanong-tanong ako sa mga kapitbahay.
-Sige. -Sige.
-Hay naku. -Sige kumain na.
-Sige. Kumuha ng isa. -Mukhang masarap.
Hello.
-Hello. -Welcome. Umupo ka.
Nandito ka ba para magbenta?
Salamat.
Nandito ako para magtanong, hindi magbenta.
Gano'n ba.
Narinig n'yo na ba ang pangalang Ok-yeop?
Lalaki siyang nasa 30 ang edad.
Oh-gyeop? Parang "Oh" sa "Oh, no?"
Hay naku.
Hindi. "Ok," gaya ng "Okay."
-Gano'n ba. Ok-yeop. -Ok-yeop.
-Hindi ko pa narinig ang pangalang 'yan. -Ako rin.
Napakabihira ng pangalang 'yan, kaya walang makakalimot.
Pero wala akong alam.
-Ako rin. -Tama.
Bakit mo hinahanap ang lalaking 'yon?
Ah…
Kasi
may nakilala ako sa in-home sales na nagkwento tungkol sa ina ni Ok-yeop.
Pero di ko pa narinig ang pangalang 'yan.
Ina ni Ok-yeop?
Si Sun-ae, na pinakamatagal nang nakatira rito, di rin alam ang pangalang 'yan,
kaya di siguro siya taga-rito.
Hoy, tumigil ka na nga sa pagsasabing ako ang pinakamatagal nang nakatira rito?
Iisipin ng mga tao na magkaedad tayo.
Magkaedad? Oo nga.
Wag ka ngang magbiro.
Hindi ako nagbibiro.
Sabihin sa akin. Sino ang mukhang mas bata?
-Di ko alam. -Bilangin natin ang mga wrinkles.
Sino ang mas maraming wrinkles?
Sino ang mas bata?
-Isa, dalawa, tatlo, apat, lima… -Hindi marami ang wrinkles ko.
-Aalis na ako. -Sige.
-Salamat. -Sige.
-Paalam. -Paalam.
-Pero ikaw ang pinakamatagal na rito. -Hello.
Aalis na rin ako.
May itatanong lang sana ako.
May kilala ba kayong Ok-yeop ang pangalan?
-Ok-yeop? -Isang lalaking nasa edad 30…
Ang kanyang ina…
Imposibleng wala ito sa mga record natin.
Baka mali ang nakuha mong pangalan?
Sa tingin ko hindi.
Bukas, titingnan ko…
Ano? Ano'ng nangyayari?
Ano ang tinatago n'yo na bigla kayong huminto sa pagsasalita?
Wala kaming tinatago.
Pinag-uusapan namin ang isang kaso.
Ano'ng kaso?
-Mill… -Pagpapaayos ng kotse…
May tinatago talaga kayo.
Team tayo. Magkasama tayong magtrabaho.
Di bale na.
Sekretong proyekto ito.
Bakit ka
may sekretong proyekto sa kanya na ako ang senior niya? Bakit?
Ito ay…
Di ka nagtatago ng sekreto.
-Mamaya na lang tayo mag-usap. -Sige.
Detective Na.
Ano?
Tungkol ito sa agawan ng mana sa pamilya ng may-ari ng tindahan ng wallpaper.
Ano naman?
Nagpakita'ng anak ng ikalawang asawa.
Ang gulo naman!
Pero di natin 'to makumpirma sa resident registration.
Tingnan ang family registration.
Makikita roon ang anak ng ikalawang asawa at mga namatay na tao.
GEUMJE TOWN HALL
KANG OK-YEOP IPINANGANAK 11/24/1960, NAMATAY 2/28/1961
Ibig sabihin namatay siya 30 taon ang nakalipas.
AMA: KANG DEOK-PAL INA: CHO SUN-AE
Cho Sun-ae?
Parang writing contest ang pagsusulat nang magkasama.
Mahirap na magsulat sa sarili ko lang. Di rin ako makahabol sa bilis.
Hay naku. Yeong-bok, marami ka ngang isinulat.
-Hay. -Naku.
Hindi man halata,
pero gusto ko ang pagsusulat noong nag-aaral pa ako.
Pabasa nga ng sa 'yo.
-Gusto mo ba? -Oo.
Sige, heto.
"Ang slip dress na ito na kasing pula ng bulaklak na poppy
ay perpect sa pagpapakita ng kaseksihan."
-Bakit ka tumatawa? -Ano?
Yeong-bok, ano'ng "perpect?" Hindi tama 'to!
-Ano? Hindi "perpect?" -Nakakatawa.
O, heto.
PERFECT
Gano'n ba.
Sabi ko sa inyo di ako nakapag-aral nang mabuti.
Ju-ri, may mali ka rin.
Ano? Saan?
Saan?
"Isa itong hugis-singsing na produkto na magbabalik
ng kumpyansa at lakas ng lalaki."
"Manigas at isuot ito malapit sa katawan mo."
Ang bahaging ito.
Hindi "manigas."
Dapat "tumindig."
"Tumindig."
Nakakahiya!
Nagkamali ka rin. Di ka magaling kaysa sa 'kin.
Pero bakit "tumindig?"
Sa totoo lang, sinusuot ng mga lalaki ang produktong ito at…
Ju-ri, "tumindig" 'yon.
Pinapatindig mo ang sarili mo.
Ano?
-Sige. -"Tumindig."
Kung tutuusin,
walang problema sa kasanayan natin sa pagsusulat.
Dapat magsimula tayo gamit ang basic grammar.
Ipo-proofread ni Ms. Oh ang sinulat natin.
Tama. Magsulat lang kayo ng hindi nag-aalala tungkol sa grammar.
-Maganda 'yan. -Aayusin ko lahat.
Sige.
Malapit na akong matapos, kaya bibili ako ng inumin.
-Talaga? Gusto ko ng Skoll. -Skoll.
-Gusto ko ng Tabom. -Tabom?
Gusto ko ng BB Col.
-BB Col. Skoll, Tabom, at BB Col. -Oo.
Salamat.
-May dala kang pera? -Meron ako.
Tama.
PAYPHONE
Presidente ng Women's Club, ako 'to, si Han Jeong-suk.
Sabi mong tawagan kita.
Oo.
Sa bayan natin,
may lalaki bang nasa 30 anyos na ang pangalan ay Ok-yeop?
Siguro nasa 50s o 60s ang ina niya.
Gano'n ba.
Oo. Sige.
Puwede bang tumigil ka na?
Ma'am.
Hinahanap mo ang ina ni Ok-yeop.
Tumigil ka na. Walang saysay 'yan.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Patay na siya.
-Ano? -Si Ok-yeop.
Namatay siya 30 taon ang nakaraan sa sakit.
Di ko alam kung tungkol saan 'to, pero tumigil ka na.
Aabalahin mo ba ang babaeng sinusubukang mabuhay
pagkatapos mawalan ng anak?
Kilala mo ba ang ina ni Ok-yeop?
Di ko kilala.
Sabihin mo sa 'kin.
May itatanong lang ako.
Buweno…
STAR VIDEO RENTAL
Ako 'yon.
Oo, ako ang ina ni Ok-yeop.
Uminom ka.
Sige.
Kaya, mula sa 1961 hanggang sa 1965,
nagtrabaho ka bilang assistant ng midwife?
Oo.
Pagkatapos mawala ni Ok-yeop,
pakiramdam ko na may puwang sa puso ko.
Bilang boluntaryo, tinulungan kong manganak ang mga babae.
Kailangang may gawin ako para maging matatag.
Alam mo ba
kung paano namatay ang anak ko?
Dahil sa sipon.
Sipon lang 'yon na may lagnat.
Kailangan niyang magamot sa ospital,
pero di namin kaya.
Sa buong gabi, sinubukan kong maibsan ang lagnat niya
sa pamamagitan ng pagpapahid ng basang tuwalya sa katawan niya.
"Baby, wag kang umalis. Pasensya na."
"Wag kang umalis."
Pero
nanghina ang katawan niya.
Isa siyang maliit na sanggol na 100 araw pa lang.
Inilibing ko siya at bumalik sa bahay.
Pasensya na. Kapag naiisip ko ang panahong 'yon…
Okay lang.
Ang kaso,
nagsimula kang magnegosyo dalawang taon pagkatapos mamatay ng anak mo.
Tatanungin ko lang, paano ka nagkapera eh hindi mo nga kayang
ipagamot ang anak mo sa ospital?
Dalawang taon lang ang inabot.
Nagtrabaho ng husto ang asawa ko…
Isa siyang umuupang magsasaka.
Kahit sa sahod mo bilang assistant ng midwife,
di ka makakapagtayo ng ganitong negosyo.
May kwento sa likod niyan.
Sasabihin ko na sa 'yo ang lahat ngayon.
Hay naku, di ko alam saan magsisimula.
Tama ka.
Detective, ako…
Kinuha ko ang mga batang 'yon.
Mahal na Ama sa Langit, sana maging malusog at maligaya
ang bawat isa sa mga batang 'yon.
Pakiusap bantayan sila para maging matagumpay sila.
Ito ang rutina ko araw-araw.
Pinagdadasal ko ang kalusugan at kaligayahan ng mga bata.
Tingin mo may saysay 'yan?
Kinidnap mo ang mga bata
at ibinenta sila para magkapera ka.
Di ko 'yon ginawa dahil sa pera.
Bawat isa
sa mga batang 'yon
ay mula sa mahirap na pamilya.
INTERNATIONAL ADOPTIONS SURGE
…kagaya ng Ok-yeop ko.
Di kaya ng mga pamilyang 'yon na mapagamot ang mga anak nila kung magkasakit sila.
Pa'no magiging masaya ang isang bata na lumalaki sa gano'ng pamilya?
Tingin ko
niligtas ko ang mga batang ito.
"Niligtas?"
Sinisisi ko ang mga magulang ko.
"Bakit nila ako iniwan?"
"Bakit pa nila ako ipinanganak?"
Di ko alam na ikaw pala ang may kagagawan.
Ano? Niligtas mo ako?
Mali ka.
No'ng ipinadala ko ang mga anghel na 'yon,
nilagyan ko ng maliit na cross na tattoo
ang mga noo nila
Baka lang makilala ko sila paglaki nila.
Pero wala kang gano'n sa noo mo.
May peklat ako ng sunog sa braso ko.
Meron ako nito simula no'ng iniwan ako sa ampunan.
Sigurado akong hindi ka isa sa kanila.
Inalagaan ko ang mga baby ko.
Mukhang
pinaampon ka rin.
Lumaki kang isang matagumpay na tao.
Bakit punong-puno ka ng sama ng loob?
-Hindi. Ako ay… -Heto.
Magdadasal na ako ngayon.
Kahit na maiwan ko ang lahat,
dadalhin ko ang mga larawan ng mga baby ko.
Ms. Cho!
Ms. Cho, lumabas ka muna!
Ms. Cho, nasa loob ka ba?
Ms. Cho!
Ano?
SARADO NGAYONG ARAW
Ano'ng sadya mo rito?
Di mo ba nakita ang sign na may nakasulat, "Sarado ngayong araw?"
May kailangan akong itanong sa 'yo.
Ah, palabas pa lang ako.
Mag-usap kaya tayo habang papalabas?
Teka lang.
Kay Detective 'to ah.
Pumunta ba rito si Detective Kim?
Nasaan siya?
Sabihin mo sa 'kin!
Detective!
Naku.
Detective!
Jeong-suk.
Okay na.
Lumabas tayo rito.
Mag-ingat ka.
-Bitawan n'yo 'ko! -Hay naku!
Ano'ng ginagawa n'yo? Hoy!
Bitawan n'yo 'ko!
Di ka puwedeng umalis!
-Bitawan n'yo 'ko! -Hay naku.
Tapos na, Ms. Cho Sun-ae.
Inaaresto ka para sa pagkidnap sa mga bata
sa Geumje at Oksan
at sa ilegal na mga international adoption.
-Kumidnap ka ng mga bata? -Hindi no.
-Totoo ba? -Bitawan n'yo 'ko.
-Hawakan nang mahigpit! -Bitawan n'yo 'ko!
GEUMJE HOSPITAL
Inaresto ng Geumje Police ang salarin
sa likod ng karumal-dumal na krimen ng kidnapping sa mga bata sa Geumje at Oksan
at pagbebenta sa kanila para ipaampon sa labas ng bansa.
Kinidnap ng suspek, si Ms. Cho Sun-ae ang mga bata
mula sa mahihirap na pamilya sa mga liblib na lugar
at nakipagsabwatan sa director ng
Yeongeup Orphanage para pekein ang dokumento
-at tumanggap ng pera para sa adoption. -Alis!
Kahit na lumampas na sa statute of limitations…
CAPTAIN SEO HYEON-SIK GEUMJE POLICE STATION
…nilason niya ang detective na naghahanap sa kanya,
ikinulong siya, at nagsagawa ng panununog.
Kaya plano naming parusahan siya para sa confinement at injury dahil sa kapabayaan.
Okay ka lang ba?
Masaya ako na pinaparusahan siya, pero nababahala ako.
Akala ko na malapit na ako sa katotohanan.
Dinala mo ba ang mga gamit ko?
Oo, may dinala akong padala sa 'yo.
May package ka mula sa ibang bansa.
Galing 'to sa mga magulang na nag-ampon sa 'kin.
Gano'n ba.
Nilinis nila ang garahe
at nakita ang damit na sinuot ko no'ng inampon ako.
Gano'n ba.
Ano? May embroidery.
K.B.H
Baka 'yan ang totoong pangalan mo.
Gayunpaman, sigurado ako na bagong lead ito sa kaso ko.
Ms. Oh. Yeong-bok. Ju-ri.
-Hello. -Hello.
Kumusta ka?
Ayos lang ako. Madi-discharge na ako sa susunod na araw.
Gusto ko kayong pasalamatan.
Tumulong kayong tatlo sa pagdakip sa salarin.
Hay, wag mong sabihin 'yan.
Ginawa lang namin ang sabi sa 'min ni Jeong-suk.
Hay naku.
Na-discharge na ba sa ospital si Mr. Choi?
Oo naman.
Siyanga pala, pumunta kaya kayo sa bahay namin sa weekend?
Gusto kong imbitahan ka sa party para ipagdiwang ang paggaling ng asawa ko.
Tama.
Dapat magsabay kayong dalawa bilang opisyal na couple.
Ju-ri, hindi sa gano'n.
Sige. Sabay kaming pupunta.
"Opisyal na couple."
Ang sweet.
Hay naku, bakit napakarami mong inihandang pagkain?
Bukas na, di ba?
Oo.
Aalis ang mama, papa at ate ko.
Talagang walang tao sa bahay.
Dadalhin ko ang mga produkto,
kaya maghanda ka.
Wag kayong tumakbo. Maalikabok.
Baka madapa kayo!
-Wag kayong malikot. -Hello.
-Hay naku. -Hello.
-Congratulations sa paggaling mo. -Salamat.
Di mo kailangang mag-abala.
Tutulong ako. Ano'ng gagawin ko?
-Nandito ka na. -Yeong-bok.
Ms. Oh, kailangan natin ng isa pang kalan.
Di sapat ang isa lang.
Kalan.
Alam ko kung nasaan 'yon.
Itinago ko 'yon no'ng nagtrabaho ako rito. Kukunin ko.
-Umupo ka. -Sige.
Hay naku.
Hay.
Ano?
Ano'ng ginagawa nito rito?
…at natagpuan ang damit na sinuot ko no'ng inampon nila ako.
A VIRTUOUS BUSINESS
Bumalik sa simula ang paghahanap mo
sa totoo mong mga magulang.
Magsisimula ako ulit.
Astig na isa kang magaling na photographer.
Kahanga-hanga.
Wala pang nagsabi sa akin niyan dati.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Bakit ka nandito?
Siyanga pala, sabi mo na di mo sinama si Ms. Oh sa listahan mo.
Puwede ko bang matanong kung bakit?
Magaling kang magbantay ng bata.
-Talaga ba? Magaling ako? -Oo.
Maraming beses kong iniisip
ang pagkikita namin ng nanay ko.
Siguro dahil do'n, magaan ang pakiramdam ko gaya ng inaasahan ko.
Nagsalin ng subtitle: Jessa Ann