(ทีมขายท้าขนบ)
ที่ผมทำไปเพราะจงซอนบอกให้ทำ
ผมก็แค่ทำตามเขา
นี่ ดูซ็อก
- เขาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอคะ - ครับ
คุณคิมดูซ็อกเป็นผู้ก่ออาชญากรรม และขับรถออกไปหลังเกิดเหตุ
คุณพัคจงซอนเป็นคนดูต้นทาง
และนั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับตอนเกิดอุบัติเหตุ
ฉันให้อภัยเรื่องอุบัติเหตุได้
แต่…
แต่คุณทิ้งคนที่กำลังเลือดออกได้ยังไง
เรื่องนั้นฉันให้อภัยไม่ได้
ผม…
ขอโทษครับ
ฉันจะไม่ขอให้ผ่อนผันโทษ
ช่วยทำให้พวกเขา ได้รับโทษอย่างที่สมควรจะได้รับนะคะ
ได้ครับ
แล้วก็ที่ฉันเคยขอไปก่อนหน้านี้
ถ้าคุณหาตัวคนที่แจ้งเรื่องอุบัติเหตุเจอ
ช่วยบอกฉันด้วยนะคะ
เอ่อ คือว่า…
คุณหาตัวคนคนนั้นเจอไหมคะ
คนที่โทรมาแจ้ง
คือคุณพัคจงซอน สามีของคุณซอยองบก
อะไรนะ
มีพยานเห็นเขาลงจากรถแล้วไปโทรศัพท์
เสียงของผู้โทรจากบันทึกของบริการฉุกเฉิน
ก็ตรงกับเสียงของคุณพัคจงซอน
เหมือนเขาจะไม่ได้บอกคุณเพราะเขารู้สึกผิด
พี่ยองบก นี่ฉันเอง
คุณมาทำไมเหรอ
ฉันควรไปเยี่ยมคุณนายหน่อยไหม
ไปด้วยกันเถอะค่ะ
เธอบอกว่า…
ไม่อยากเจอฉันอีกแล้ว
เดี๋ยวเธอจะอึดอัดเปล่าๆ ถ้าฉันไปเยี่ยม
ใช่ค่ะ เธออาจจะรู้สึกอึดอัด
เธออาจจะไม่ชอบ
แต่ถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย
พวกคุณก็จะกลายเป็นคนไม่รู้จักกันไปนะคะ
แบบนั้นจะไม่เป็นไรเหรอคะ
เป็นสิ
เธอมีความหมายกับฉันมาก
ถ้าฉัน
คุกเข่าอ้อนวอนขอให้เธอให้อภัยได้
ฉันก็จะขอโทษจากใจจริง
แต่…
ฉันอยากบอกเธอว่า ฉันกำลังเจอสถานการณ์ที่ลำบากใจมาก…
และอยากขอร้องให้เธอฟังฉันสักครั้ง
งั้นเราไปบอกเธอกันเถอะนะ
ฉันคงจะหน้าไม่อายถ้าทำแบบนั้น หลังเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น
ฉันคุยกับเธอไม่ได้
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
ฉันคงจะดูสิ้นหวังและน่าสมเพชมาก
แล้วจะเป็นอะไรไปล่ะ
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
คุณทำร้ายความรู้สึกเธอ
อย่ามัวแต่นั่งสิ้นหวังอยู่เลยค่ะ
คุณควรพยายามแก้ไขสถานการณ์
แม้มันอาจจะทำให้คุณ ดูสิ้นหวังหรือน่าสมเพชก็ตาม
อย่าหนีมันค่ะ
(โรงพยาบาลกึมเจ)
วันนี้คุณไม่ได้ชุดคนไข้ชุดใหม่นะคะ
ชุดคนไข้ชุดใหม่เหรอ
ค่ะ
น้องสาวของเขาเปลี่ยนชุดให้ทุกคืน เพราะเขาเหงื่อออกเยอะมาก
เธอบอกว่าเขาต้องเข้านอนในชุดที่สะอาดๆ ค่ะ
เธอไม่ใช่น้องเขาค่ะ เราไม่ได้เป็นครอบครัวกันด้วยซ้ำ
ฉันนึกว่าใช่ เพราะพวกเขาดูสนิทกันมาก
ความดันเลือดดูปกติดี
ถ้าปวดหัวก็บอกเราได้เลยนะคะ
- ได้เลย - ขอบคุณ
โล่งอกไปทีที่ความดันปกติ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
หมายความว่าไงคะ
คุณตัดขาดกับพวกเขา
ผมได้ยินว่ามีผู้ชายอีกคนที่ขับรถ
ไม่ว่ายังไง เขาเป็นคนโทรเรียกรถพยาบาลให้
คุณอยู่ในสภาพแบบนี้แท้ๆ พูดแบบนั้นได้ยังไงคะ
คุณเกือบตายเลยนะ
การตัดขาดกับคนไม่สำคัญพวกนั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรค่ะ
ผมรู้
ผมไม่ใช่คนดีเลิศอะไร
ผมก็ไม่พอใจเหมือนกัน
แต่…
แต่คนพวกนั้นดูไม่ใช่คนไม่สำคัญ
สำหรับคุณนะ
คุณไม่ใช่
คนที่จะเปิดใจให้ใครง่ายๆ
แต่คุณเปิดใจให้พวกเขา
และสนิทสนมกับพวกเขา เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน
ที่คุณสนิทกับพวกเขา ต้องมีเหตุผลอะไรแน่ๆ
มีเหตุผลก็บ้าแล้ว
เลิกพูดถึงพวกเขาเถอะ
ฉันจะไปเอาชุดใหม่มาให้
นี่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แม่ หนูออกไปซื้อไอศกรีมแท่งได้ไหม
ได้สิ
เย่
พ่อไปหาเงินที่ไหนเหรอคะ
แม่บอกแล้วไงว่าพ่อไปต่างประเทศ
นั่นสินะ
หวังว่าพ่อจะซื้อของขวัญ อย่างเสื้อผ้าหรือกระเป๋ากลับมาให้
พ่อจะหาเงินได้เยอะแยะที่ต่างประเทศ ยังไงพ่อก็ซื้อของขวัญมาแน่ๆ
แม่คะ
หืม
พ่อไม่ได้ไปทำงานใช่ไหม
ลูกไปได้ยินอะไรมาเหรอ
ตอนที่พ่อหายไปสองสามปี
หนูสังหรณ์ใจ
ว่าพ่อไม่ได้ไปทำงาน
ครั้งนี้หนูก็รู้สึกว่าเหมือนกัน
- ออมจี - หนูไม่เป็นไร
หนูรู้ว่าพ่อดีกับพวกเราแค่ไหน
ก็แค่…
หนูแค่อยากจะบอกแม่สักครั้ง
ตอนนั้นหนูยังเด็กเกินไปที่จะรู้
แต่แม่คงลำบากมากแน่ๆ ที่ไม่สามารถบอกใครได้เลย
ขอบคุณที่แม่แข็งแกร่ง และปกป้องพวกเราทั้งๆ ที่เจอเรื่องยากขนาดนี้
หนูนับถือแม่เลย
นับถือก็แย่แล้ว
แม่
ว่าไง
จนกว่าพ่อจะได้รับการลงโทษ อย่างเหมาะสมและกลับมา
เรามาอดทนรอไปด้วยกันนะคะ
แม่มีอีกคนอยู่ข้างๆ เพราะงั้นเข้มแข็งไว้นะ
ลูกโตเป็นสาวแล้ว
โตเป็นสาวแล้วจริงๆ
ลูกแม่โตเป็นสาวแล้ว
อะไรน่ะ
ฮัลโหล
ค่ะ พี่
ผ้าเช็ดจานอยู่ไหนนะ
คุณยองบกซักทุกวัน
พับไว้อย่างดี และวางไว้ตรงลิ้นชักข้างเก้าอี้นวม
คุณนาย
คุณนาย ฉันมีเรื่องอยากจะพูดค่ะ
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอไง
กลับไปซะ
คุณนาย
ขอเวลาฉันสักนาทีได้ไหมคะ
ฉันต้องดูแลสามี
ผมไม่เป็นไร
ยังไงผมก็ว่าจะงีบอยู่แล้ว ตามสบายเลย
คุณนาย
ตอนนั้นฉันเป็นห่วงลูกๆ มาก
ฉันก็เลยไม่ทันคิดให้ดี
แต่ฉันไม่รู้ตั้งแต่แรก…
ช่างเถอะ
บอกมาเถอะว่าคุณมาที่นี่ทำไม
อยากให้ยอมความเหรอ
เปล่านะ ฉันไม่ได้มาเพราะแบบนั้น
แล้วอะไรล่ะ
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก
แล้วคุณมาที่นี่ทำไม เอาแต่พูดไปเรื่อยอยู่ได้
เห็นฉันเป็นอะไร
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
ฉันแค่…
ฉันแค่อยาก…
ฉันแค่หวังว่า…
คุณนายจะไม่เจ็บปวดมาก
ฉันไม่หน้าด้านพอที่จะขอให้คุณนายให้อภัย
แต่ถ้าคุณนายเข้าใจฉันสักหน่อย
ความเจ็บปวดของคุณนาย อาจจะบรรเทาลงได้บ้าง
ฉันก็เลยมาที่นี่ค่ะ
ไม่รู้สิ
ในเมื่อเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้ว ฉันก็เลยไม่รู้สึกเจ็บปวดเท่าไหร่
เลิกกังวลในเรื่องที่ไม่ควรกังวล แล้วสนใจแต่เรื่องของตัวเองเถอะ
คุณนาย
ทำไมยังไม่ยอมบอกฉันให้หมดอีก
คืนนั้น
คนที่โทรเรียกรถพยาบาลให้สามีฉัน
คือสามีคุณ
ถึงยังไง เขาก็มีส่วนรับผิดชอบในอุบัติเหตุ
ฉันเลยนึกว่าเรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ
และถ้าฉันพูดเรื่องนั้นออกไป
คุณนายก็อาจจะคิดว่าฉันอยากให้ยอมความ
ก็เลย…
ดีจังนะ ที่คุณยังมีจิตสำนึก
คุณนาย…
พี่
พี่ เป็นอะไรไป
ท้องฉัน…
พาฉันไปแผนกสูติฯ ที
แผนกสูติฯ เหรอ
พี่ยองบกท้องเหรอคะ
ใช่
ไม่ได้การแล้ว ฉันจะเรียกคนมาช่วย
- แย่แล้ว - คุณจองซุก
ตายแล้ว
คุณยองบก หายใจเข้าลึกๆ นะคะ
หายใจลึกๆ นั่นแหละ
ทำยังไงดี มานั่งตรงนี้ก่อนค่ะ
เดี๋ยวนะ
ลุกขึ้น
- อะไรนะ - คุณไม่ได้ป่วยจริงๆ สักหน่อย
เมื่อวานคุณยังเล่นวิ่งไล่จับกับแฟนอยู่เลย
เร็วสิ!
ครับๆ
คุณยองบก
คุณยองบก มานี่ คุณไหวน่า
จับแน่นๆ นะ คุณยองบก
ขอทางหน่อยค่ะ
ขอทางหน่อยค่ะ เหตุด่วนค่ะ
ขอทางหน่อย
หลีกไป
ขอทางหน่อย ขอทางหน่อยค่ะ
เป็นอาการปวดท้องน้อยค่ะ
จะเกิดขึ้นเมื่อกระดูกและเส้นเอ็นขยับหรือยืด
เพราะทารกในครรภ์
ความเจ็บปวดอาจรุนแรงขึ้นได้ ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของคุณแม่ค่ะ
แล้ว… เด็กไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ค่ะ อัลตราซาวด์แล้วไม่พบปัญหาอะไร
คุณพักสักหน่อยแล้วค่อยกลับบ้านนะคะ
ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ค่อยยังชั่วนะ พี่
นี่
คุณน่าจะบอกฉันแต่แรกสิว่าคุณท้องอยู่…
ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณบอกไม่ได้
ถ้าฉันรู้ ฉันคงไม่พูดแรงๆ แบบนั้น
ทำไมร้องไห้อีกแล้วล่ะ
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
ฉัน…
ฉันรู้ดีกว่าใคร
ว่าคุณนายใจดีแค่ไหน
อย่าเข้าใจผิดสิ
ฉันไม่ได้สงสารคุณยองบกเลยสักนิด
ฉันแค่สงสารเด็ก
เด็กไม่รู้เรื่องอะไรด้วย
คุณนายคะ ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันจะชดใช้ความผิดไปทั้งชีวิต
หยุดร้องได้แล้ว
ฉันยังไม่ได้ให้อภัยคุณสักหน่อย
อือ
โล่งอกไปทีเนอะ
(โรงพยาบาลกึมเจ)
จริงๆ นะครับ
ผมจะชดใช้สิ่งที่ผมทำ กับคุณเภสัชกรไปตลอดทั้งชีวิต
ผมขอโทษจริงๆ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
แค่คำพูดมันชดเชยอะไรไม่ได้หรอก
ผมจะให้โอกาสคุณ ได้ชดเชยให้ผมจริงๆ ในอนาคตอย่างแน่นอน
เพราะงั้นเตรียมตัวไว้เลย
ครับผม
ผมจะทำทุกอย่างที่คุณเภสัชกรขอให้ทำ
ผมพร้อมทำทุกอย่าง ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ได้
ได้ครับ ผมจะทำ
ผมจะส่งสัญญาประนีประนอมยอมความ พร้อมเอกสารคดีให้นะครับ
คงลำบากใจมากแน่ๆ แต่คุณก็สามารถตัดสินใจในเวลาเพียงไม่กี่วัน
ขอบคุณนะครับ
ขอย้ำว่าอย่าให้ใครรู้เรื่องคดีนี้นะคะ
ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลออกไป
ลูกๆ ของคุณยองบกคงเจ็บปวดแย่
ผมบอกให้คนอื่นๆ ระมัดระวังแล้วครับ แต่ผมจะย้ำให้อีกที
ขอบคุณค่ะ
อ๊ะ
วันนั้นคุณให้ฉันยืมผ้าเช็ดหน้า
- ขอโทษที่เพิ่งเอามาคืนตอนนี้ค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
ฉันเตรียมอันนี้มาเป็นของขวัญด้วย
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
ฉันทำเองค่ะ ช่วยรับไว้เถอะนะคะ
ขอบคุณครับ
หนูเหรอครับ น่ารักมากเลย
กระต่ายค่ะ
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไร
มันเป็นสัญลักษณ์ของฉันเองค่ะ
หลายคนเข้าใจผิดว่าเป็นหนู
ขอบคุณครับ
กระต่ายนี่เอง
(พูรามาร์เบิล)
หนึ่ง สอง… แย่แล้ว
อ๊ะ แม่ ไปลงที่ของดงอูอีกแล้ว
- โรงแรมน่ะ - มาดริดฮะ
เป็นที่ดินพร้อมโรงแรม ค่าผ่านทางอยู่ที่ 1.2 ล้านวอน
บอกว่า 1.2 ล้านวอนใช่ไหม แย่แล้ว ฉันขาดไปสามหมื่นวอน
น่าเสียดาย แต่คุณล้มละลายแล้วละ
เอาละ ทั้งสองคนเล่นกันไปนะจ๊ะ
ฉันไปเก็บของก่อน เพราะพรุ่งนี้มินโฮจะไปบ้านน้า
- โอเคฮะ - จ้ะ
แม่ต้องซ้อมเล่นตอนผมไปบ้านน้าด้วยนะฮะ
แม่ต้องซ้อมด้วยเหรอ
มันเป็นเกมที่อาศัยกลยุทธ์
ถ้าคุณฝึกอีกหน่อยเราจะเล่นกันได้สนุกมากขึ้นฮะ
ได้จ้ะ ฉันจะลองดูนะ
- อ๊ะ เล่นกันไปนะจ๊ะ - ฮะ
ตาฉันแล้ว
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ คุณสายสืบ
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
จริงๆ ฉันก็กังวลเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน
สัญญาประนีประนอมยอมความ จะเปลี่ยนโทษที่ได้รับไหมคะ
ครับ
ในเรื่องของโทษจำคุก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ สัญญาประนีประนอมยอมความครับ
เขาคงต้องอยู่ในสถานกักกันไปสักพัก
แต่หลังพิจารณาคดีแล้ว เขาอาจถูกปล่อยตัวรอลงอาญาก็ได้ครับ
ดีใจจริงๆ ที่ได้ยินแบบนั้นค่ะ
ครับ
ผมว่าคดีคงจะได้ข้อสรุปเร็วๆ นี้
ไม่ทราบว่าคืนพรุ่งนี้ คุณว่างไปกินข้าวด้วยกันไหม
ผมยุ่งมากๆ ตั้งแต่วันที่เราไปเดตกัน
ค่ะ
ฉันไปได้เพราะมินโฮ จะไปบ้านน้องชายฉันกับแม่ฉันค่ะ
เราไปเจอกันที่ไหนดี
คุณมาบ้านผมไหมครับ ผมอยากทำมื้อเย็นให้ทาน
ได้ค่ะ ดีเลย
ค่ะ
(ไอเดียออกเดต: สนามโรลเลอร์สเกต โรงหนัง ตู้เกม)
โอ้ คุณจูริ
- มาแล้วเหรอครับ - ค่ะ
คุณบอกว่าจะคิดเรื่องสถานที่เดตมา ตัดสินใจได้แล้วเหรอคะ
ยังครับ
คือว่า
มันยากมากเลย
เราจะไปสนุกที่ไหนได้
โดยที่ไม่โดนคนอื่นมอง
ถ้าคุณคิดไม่ออก
เราไปโรงแรมกันดีไหม
หา นั่นมันออกจะ…
น่าอายจริงๆ
ทำไมอึดอัดขนาดนี้นะ
บอกว่าต้องการความสัมพันธ์แบบไม่ผูกพันไง
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
โรงแรมทั้งหมดในย่านนี้เป็นของแม่ผม
ผมเคยไปเก็บค่าเช่า
คุณจูริคงไม่อยากให้ข่าวมันแพร่ออกไป
ถ้าเราไปโรงแรม ข่าวจะแพร่กระจายไปทันที
ตกลงไม่ว่าจะไม่ผูกพันหรือยังไง เราก็ไปเดตไม่ได้อยู่ดี
เราทั้งคู่ก็ไม่สามารถเดตที่บ้านได้ด้วยสิ
เดี๋ยวผมหาทางเอง
ตอนนี้เรามาเดตกัน
แบบขำๆ ในร้านยากันก่อนดีไหม
แบบคราวที่แล้วไง
ไม่ละ ฉันต้องไปที่สำนักงาน
คิดเสร็จเมื่อไหร่ก็โทรหาฉันนะ
เดี๋ยวก่อน คุณจูริ
แต่ผมเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว
คำอธิบายสินค้าเหรอคะ
ค่ะ ฉันว่าเราควรเริ่มเตรียมโบรชัวร์
อย่างที่ฉันเคยพูดไว้คราวที่แล้ว
มันต้องทำอะไรเยอะแยะเลย
เพราะงั้นเราควรเขียนคำอธิบายไว้ก่อนค่ะ
- อ๋อ - โอเค
เราควรเลือกสินค้า แล้วไปเขียนคำอธิบายสินค้าแต่ละชิ้นจากที่บ้าน
ค่ะ ถ้าเอาสินค้าที่คล้ายๆ กันไป จะเขียนง่ายขึ้นนะคะ
เลือกกันก่อนเลย เดี๋ยวฉันเอาอันที่เหลือเอง
สุดยอดเลยค่ะ ผู้จัดการสาขา
ฉันจะเอาผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ชาย
- คุณจะเอาผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ชายเหรอ - ใช่
ฉันเอาเจลกับน้ำมันนวด
ตอนฉันขายของพวกนี้ ฉันทำยอดขายได้ดีที่สุดเลย
งั้นฉันเอาชุดสลิป
เพราะยังไงคุณจองซุกกับฉันก็ศึกษาเรื่องชุดมา
ฉันจะแนะนำแบบนั้น
- เอาละ อ๋อ - จะเป็นมืออาชีพเลยละ
อ๊ะ อันนี้ของผู้ชายเหมือนกันใช่ไหม
(คดีเด็กหายที่กึมเจ อกซาน)
สายสืบคิมกลับเร็วเพราะเขามีนัดทานมื้อเย็น
เราออกไปหาอะไรดื่มกันดีไหม
อะไร ไม่อะ
ฉันมีอะไรต้องทำ นายไปเถอะ
โอเคครับ
ว่าแต่
ช่วงนี้คุณอยู่ออฟฟิศคนเดียวบ่อยๆ นะ
ก็เพราะฉันมีงานค้างน่ะ
ผมว่าคุณมีอะไรอยู่ในลิ้นชัก
นั่นแหละเหตุผลใช่ไหม
- อะไร - คุณไม่อยากให้สายสืบคิมรู้
ใช่ไหม
นายรู้ได้ยังไง
ผมเคยอยู่ที่ทำงานต่อและอ่านมันบ้างเหมือนกัน
อะไรนะ
ถ้าของคุณเป็นของต่างประเทศ มาแบ่งกันอ่านเถอะครับ
(นอกูเน สิบท่าเซ็กซี่ สาวมหาลัย)
ออกไป
มันดีมากๆ เลยนะ
- รีบกลับบ้านไปซะ - มันดีนะ
- กลับบ้านไปเลยไป - จริงๆ นะ
ให้ตายสิ
(คดีเด็กหายที่กึมเจ อกซาน)
พี่ยองบก ให้ฉันเอาของไปมากกว่านี้ไหม
พี่เขายุ่งอยู่กับงานของผู้จัดการสาขา เอาให้ฉันเถอะค่ะ
ไม่เป็นไร ให้ฉันมีอะไรทำดีกว่าน่า
คุณคงยุ่งแน่ๆ เลยเพราะคุณมีแฟน
อุ๊ย คุณจูริมีแฟนเหรอ
รู้ได้ยังไงคะ
ฉันเอะใจตอนคุณเลือกสินค้าสำหรับผู้ชาย
ทดสอบสินค้าให้สนุกไปเลยนะ
โอ๊ย ฉันต้องหาสถานที่น่ะ
เดตที่บ้านมันก็ดีนะ แต่บ้านเราทั้งคู่ไม่ว่างเลยนี่สิ
ทำไมเดตที่บ้านถึงดีล่ะ
ก็… มันเรียบง่าย
แต่ก็เหมาะกับการถึงเนื้อถึงตัวกัน
เขาทำเหมือนชวนเราไปทานข้าว
แต่พออยู่ด้วยกันสองต่อสอง
ในบ้าน…
ก็คงทำอะไรที่ติดเรตเยาวชนไม่ควรรับชมแล้วละ
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
ก็อาจจะแค่กินข้าวกันจริงๆ ไม่มีอะไรอื่นก็ได้นี่คะ
นี่คุณอายุ 18 เหรอคะ
อย่าทำตัวใสซื่อไปหน่อยเลย
แหม คุณก็รู้ว่ามันจะเป็นยังไง
หัวโบราณนะเรา
ที่บ้านทำอะไรได้ตั้งเยอะตั้งแยะ
คุณมาบ้านผมไหมครับ ผมอยากทำมื้อเย็นให้ทาน
เป็นพระนางมารีย์เหรอไง
อยู่ดีๆ เด็กก็โผล่มาเองเหรอ
ติดเรตเยาวชนไม่ควรรับชมอะไรกัน
เราก็แค่จะทานข้าวเย็นกันเฉยๆ…
(พูรามาร์เบิล)
และเล่นเกมกระดาน
ต้องเป็นเรตรับชมได้ทุกวัยสิ
คุณสายสืบคะ
คุณสายสืบ
อะไรน่ะ
ทำไมเขาอาบน้ำในเมื่อเขาชวนฉันมาที่นี่
อาบทำไม
ทำไมอาบน้ำตอนนี้คะ
ผมก็ต้องอาบน้ำไม่ใช่เหรอ
รีบมาอาบน้ำสิ คุณจองซุก
มาแล้วเหรอครับ
ค่ะ พอดีประตูเปิดอยู่
ผมเปิดไว้เองแหละครับ
ซอสกระเด็นตอนผมทำอาหาร ผมก็เลยสระผม
ผมคิดว่าคุณอาจจะมาถึงระหว่างนั้นพอดี
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
คุณคงหิวแล้วแน่ๆ
ผมจะไปทำพาสต้า คุณจะโอเคไหมครับ
พาสต้าเหรอ
ก็เหมือนสปาเกตตี้
อ๋อ ค่ะ ฉันเคยเห็นในทีวี
เดี๋ยวผมทำเอง วางไว้เลย
มีแค่ไม่กี่จานเองค่ะ
เราควรทำความสะอาด จะได้เล่นกันสบายๆ
ฉันเอาอะไรมาเล่นด้วยค่ะ
เล่นเหรอ
ใช่ค่ะ อยู่ในกระเป๋าฉัน
เอาออกมาเตรียมได้เลยค่ะ
ครับ
หาเจอไหมคะ
ครับ
คือคุณจะบอกว่า
เอาของพวกนี้มาให้ผมใช่ไหม
คุณไม่รู้วิธีเล่นใช่ไหมคะ
ฉันรู้ดีเลย เดี๋ยวฉันจะสอนคุณทีละขั้นตอนเอง
อุ๊ยตาย
ทำไมคุณ…
ตายแล้ว
ในกระเป๋ามีอยู่แค่นี้น่ะครับ
ตายแล้ว ไม่ใช่กระเป๋าใบนี้ค่ะ
ฉันหมายถึงใบนี้
อ๋อ
- อ๋อ พูรามาร์เบิลนี่เอง - ค่ะ
- ผมจะเอาไปเตรียมให้นะ - โอเค
- ใจหายใจคว่ำหมด - ค่ะ
ฉันน่าจะเอามันออกมาเอง สถานการณ์ชวนอึดอัดเหลือเกิน
แพงไป
คุณฮันจองซุก
เลิกคิดอะไรแปลกๆ ได้แล้ว
คุณสายสืบชวนฉันมาด้วยเจตนาบริสุทธิ์
คุณฮันจองซุก
คุณต้องไปฮ่องกง
อะไรนะคะ
ไปฮ่องกงเหรอ คุณทำอะไร…
คุณทอยลูกเต๋าได้เจ็ด
สาม สี่ ห้า หก เจ็ด ฮ่องกงครับ
อ๋อ ค่ะ ฮ่องกง
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า… ใช่
ค่ะ นี่ฮ่องกง
มีความหมายอื่นอะไร…
ขอโทษค่ะ
ฉันได้คุยกับเพื่อนๆ ตัวแทนขายของตามบ้าน ก่อนจะมาที่นี่
พวกเขาพูดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
ถ้าคุณมาเดตที่บ้านน่ะค่ะ
ฉันไม่ได้คิดว่าคุณสายสืบมีเจตนาแบบนั้นนะคะ
มันเป็นความคิดตลกๆ แต่…
ผมไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ตลกนะครับ
อะไรนะคะ
สิ่งที่จะเกิดขึ้นแน่ๆ ตอนมาเดตที่บ้าน…
ผมก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
(ร้านอาหารอกซาน)
ขอบคุณสำหรับอาหารนะ
ลูกอมนี้คือของอร่อยที่สุดของพวกเขาแล้ว
แต่ก็กินซะเกลี้ยงเลยนะคะ
แหมๆ
แม่ครับ
ผมย้ายออกจากบ้านได้ไหมครับ
ทำไมกะทันหันจังล่ะ
ที่ทำงานผมอยู่ไกล และมันก็เหนื่อย
เดินสิบนาทีไม่ใช่เหรอ
บางทีแม้แต่เดินสิบนาทีมันก็เหนื่อยได้
ให้ตายสิ มันไม่เหนื่อยไปกว่า การมีลูกชายอย่างแกหรอก
เลิกพูดอะไรไร้สาระได้แล้ว
เอ้า กินลูกอมซะ
เออใช่ แม่ไม่ได้จะไป เที่ยวต่างประเทศกับพ่อเร็วๆ นี้เหรอ
ใช่ อาทิตย์หน้าเราจะไปจีน กับสมาชิกสโมสรรอยัล
อาทิตย์หน้าหนูก็ไปทำธุระที่โซล
งั้นแดกึนก็อยู่บ้านคนเดียวสิ
หา จริงเหรอ
ทำไมตกใจขนาดนั้น
อะไร คิดว่าแม่จะทิ้งให้แกหิวโซหรือไง
แม่จะทำซุปกระดูกหม้อใหญ่ไว้ให้ก่อนไป เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
ขอบคุณครับ แม่ ขอบคุณมากเลย
อะไรของนาย นายไม่ชอบซุปกระดูกวัวสักหน่อย
นั่นสิ
ไม่จริงเลย ผมชอบมาก ชอบสุดๆ เลยละ
จริงเหรอ แกชอบสุดๆ เลยเหรอ
(วิธีใช้แส้)
ในกระเป๋ามีอยู่แค่นี้น่ะครับ
ตายแล้ว
ตกใจหมด
"ให้เบาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้"
(ฮ่องกง - 80,000 วอน)
ครับ
ครับ หัวหน้า
ตอนนี้เหรอ
เมื่อเร็วๆ นี้ฉันได้คุยโทรศัพท์กับแม่ของยองโฮ
ที่เปิดร้านชุดฮันบกที่ยองอึบ
เธอบอกว่าสายสืบคนนึง มาถามเธอเรื่องคดีเด็กหาย
เพราะเขาตามหาพ่อแม่อยู่
มีแค่ฉันเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ เพราะงั้นนายไม่ต้องห่วง
ฉันอดกังวลไม่ได้
ก็เลยติดต่อตำรวจรุ่นน้องที่เคยสืบสวนคดีนั้นกับฉัน
เขาพูดอะไรแปลกๆ ให้ฟัง
บอกว่ามีสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ยองอึบ
ที่เพิ่งปิดไปเมื่อเร็วๆ นี้ เพราะผู้อำนวยการเสียชีวิต
พอผู้อำนวยการเสีย เอกสารลับก็ถูกเปิดเผยออกมา
เขาบอกว่าพวกเขา ดูเหมือนจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีเด็กหาย
นี่คือ
เอกสารที่ว่า
ทำไมเขาถึงคิดว่าเอกสารเกี่ยวข้องกับคดีครับ
สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้ายองอึบเคยส่งเด็ก ราวๆ 20 คนไปให้ที่ต่างประเทศรับเลี้ยง
แต่มีเด็ก 11 คนที่ไม่ได้มาจากสถานรับเลี้ยงนั้น
ไม่มีเอกสารเกี่ยวกับ การรับเข้าสถานรับเลี้ยงเลย
พบแค่ใบสมัครขอรับเป็นบุตรบุญธรรม ของพวกเด็กๆ เท่านั้น
ในใบสมัครขอรับเป็นบุตรบุญธรรม มีรูปของพวกเด็กๆ ไหมครับ
มีแค่นิดหน่อยน่ะ
พวกเขาดูเหมือนๆ กัน เพราะเป็นเด็กทารกทั้งหมด
เพราะเป็นภาพขาวดำด้วย ก็เลยยิ่งแยกไม่ออก
แต่โชคดีที่ภาพเด็กหญิงวัยสามขวบคนนี้ชัดเจน
ลองดูสิ
เด็กผู้หญิงคนเดียวกันใช่ไหม
มีโอกาสสูงมาก ที่เด็กคนอื่นๆ ถูกลักพาตัวมาเช่นกัน
มีข้อมูลไหมว่าใครพาเด็กๆ พวกนี้เข้ามา
ไม่มี แต่ก็… โธ่เอ๊ย
มีราคาเขียนบอกบนเอกสารของเด็กๆ ด้วย
หนึ่งหมื่นวอนต่อเด็กหนึ่งคน
(หนึ่งหมื่นวอน)
สมัย 1960 มันเป็นเงินมากโขเลยละ
เด็กๆ พวกนี้อยู่บนหุบเขาที่มีประชากรน้อย
ก็เลยไม่มีพยานเลยสักคน
ไม่มีความเชื่อมโยงอื่น ระหว่างเหยื่อเลยเหรอครับ
พวกเขาอาจจะเกิดที่โรงพยาบาลเดียวกันก็ได้
สมัยนั้นไม่ค่อยคลอดที่โรงพยาบาลกันหรอก
แต่พวกเขามีหมอตำแยคนเดียวกัน
แต่เธอมีหลักฐานยืนยันชัดเจน
รู้ไหมครับว่าเธออยู่ที่ไหน
ขอโทษนะครับ
สวัสดีครับ คุณยาย
ผมสายสืบคิมโดฮยอน จากสถานีตำรวจกึมเจ
ผมมีเรื่องจะถาม พอจะมีเวลาไหมครับ
เผอิญว่า
คุณมาที่นี่เพราะเรื่องนั้นใช่ไหม
ฉันก็คิดอยู่ว่าต้องมีใครสักคนมา
สามสิบปีก่อนมีเด็กหลายคน หายตัวไปจากกึมเจและอกซาน
ผมได้ยินว่าคุณเป็นหมอตำแยของพวกเด็กๆ
พอจะทราบเรื่องนั้นไหมครับ
คุณเป็นใคร
แม่คะ
เผอิญว่า
คุณมาที่นี่เพราะเรื่องนั้นใช่ไหม
ฉันก็คิดอยู่ว่าต้องมีใครสักคนมา
แหม แม่เอาอีกแล้วนะ
แม่พูดแบบนั้นทำไมทั้งๆ ที่หนูมาหาทุกวัน
แกเป็นอัลไซเมอร์น่ะค่ะ
ว่าแต่ คุณเป็นใครคะ
คุณเป็นผู้ช่วยหมอตำแยเหรอครับ
ใช่ เป็นมา 20 ปีแล้ว
ยี่สิบปีเหรอ
มีใครเป็นผู้ช่วยมาก่อนคุณไหม
มี ฉันได้ยินว่าเคยมีผู้ช่วยคนอื่น
ชื่ออะไรนะ
แม่อกย็อบ
อุ๊ยตาย แม่จำได้ด้วยเหรอ
บางครั้งแกก็จำได้ชัดเจน
คุณบอกว่าแม่อกย็อบเหรอ
แม่อกย็อบ
เธอบอกฉันว่าเริ่มทำธุรกิจในใจกลางเมือง
เธอบอกให้ฉันไปเยี่ยม
จำได้ไหมว่าเป็นธุรกิจแบบไหน
คุณเป็นใคร
ผู้หญิงอายุราวๆ 50 ถึง 60 พร้อมลูกชายชื่ออกย็อบ
และเธอทำธุรกิจอยู่ที่ใจกลางเมืองกึมเจ
นี่คือเบาะแสที่เรามี
ครับ
เนื่องจากแกเป็นอัลไซเมอร์ ก็เลยไม่แน่ชัดเท่าไหร่ แต่เราควรไปตรวจสอบดู
อกย็อบไม่ใช่ชื่อที่พบได้บ่อย
ผมก็เลยจะไปลองค้นทะเบียนราษฎร์ ของผู้อยู่อาศัยที่เคยสืบสวนไป
ฉันจะลองถามๆ คนอื่นให้แล้วจะตามไปช่วยนะคะ
- ครับ - ค่ะ
- โอ้โฮ - กินเลยสิ
- เอาละ เอาไปชิ้นนึงสิ - ดูน่าอร่อยจัง
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - เชิญเลย นั่งก่อนสิ
คุณมาขายของเหรอ
ขอบคุณค่ะ
ฉันมาถามอะไรหน่อยน่ะค่ะ ไม่ได้มาขายของ
อ๋อ
เคยได้ยินชื่ออกย็อบไหมคะ
เขาเป็นผู้ชายอายุประมาณ 30
โอกย็อบเหรอ ที่แปลว่าหมูห้าชั้นใช่ไหม
ให้ตายสิ
ไม่ค่ะๆ อกย็อบ ที่แปลว่าใบหยก ในคำว่ากิ่งทองใบหยกน่ะค่ะ
- อ๋อ อกย็อบ - อกย็อบ
- ไม่เคยได้ยินชื่อนั้นมาก่อนเลย - เหมือนกัน
เป็นชื่อที่แปลกมาก ถ้าเคยได้ยินน่าจะจำได้สิ
แต่ฉันไม่รู้เลย
- ฉันก็เหมือนกัน - ใช่
ทำไมถึงตามหาผู้ชายคนนี้ล่ะ
ก็…
คือว่า
มีคนที่ฉันเจอตอนไปขายของตามบ้าน เขาพูดถึงแม่อกย็อบ
แต่ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนั้นมาก่อน
แม่อกย็อบเหรอ
ซุนแอที่อยู่ที่นี่มานานที่สุด ก็ยังไม่รู้จักใครที่ชื่อนั้นเลย
เขาคงไม่ใช่คนแถวนี้หรอก
นี่ ช่วยเลิกบอกว่าฉันอยู่ที่นี่มานานที่สุดสักทีได้ไหม
เดี๋ยวคนเขาจะคิดว่าเราอายุเท่ากัน
อายุเท่ากันเหรอ แหงสิ
เลิกล้อเล่นได้แล้ว
ฉันไม่ได้ล้อเล่นสักหน่อย
บอกมาว่าใครดูเด็กกว่า
- ไม่รู้สิ - มานับริ้วรอยกัน
ใครมีริ้วรอยมากกว่า
ใครดูเด็กกว่า
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า… - ฉันไม่ค่อยมีริ้วรอยหรอก
- ฉันไปก่อนนะคะ - โอเค
- ขอบคุณค่ะ - ได้เลยจ้ะ
- เจอกัน - เจอกัน
- แต่เธออยู่ที่นี่มานานแล้วนะ - สวัสดีค่ะ
ฉันก็ควรไปเหมือนกัน
ขอถามอะไรหน่อยนะคะ
คุณรู้จักคนที่ชื่ออกย็อบไหมคะ
- อกย็อบเหรอ - ผู้ชายอายุประมาณ 30…
แม่ของเขา…
ไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงไม่มีชื่อในบันทึกการย้ายเข้าย้ายออก
นายอาจจะได้ชื่อมาผิดหรือเปล่า
ไม่ครับ ไม่น่าได้มาผิด
พรุ่งนี้ผมจะไปตรวจสอบ…
อะไร เกิดอะไรขึ้นเหรอ
มีอะไรปิดบังเหรอ จู่ๆ ถึงได้หยุดพูดกัน
เราไม่ได้ปิดบังอะไรทั้งนั้น
เรากำลังคุยเรื่องคดีนึงอยู่
คดีอะไร
- โรงสี… - ซ่อมรถ…
พวกคุณปิดบังอะไรอยู่แน่ๆ
เราเป็นทีมเดียวกันนะ ต้องร่วมมือกันสิ
ช่างเถอะ
มันเป็นโปรเจ็กต์ลับน่ะ
คุณมีโปรเจ็กต์ลับ
กับเขาได้ยังไงในเมื่อผมเป็นรุ่นพี่เขา ทำไมอะ
มัน…
ก็นายเก็บความลับไม่ได้
- ไว้ค่อยคุยกันนะ - ครับ
สายสืบนา
อะไร
เรื่องการสืบทอดมรดกที่เป็นข้อพิพาทกันอยู่ ของครอบครัวที่เปิดร้านวอลเปเปอร์น่ะ
มีอะไรล่ะ
ลูกของภรรยาคนที่สองโผล่มา
วุ่นวายจริง
แต่เรายืนยันไม่ได้ว่าคนนี้ เป็นลูกของภรรยาคนที่สองในทะเบียนราษฎร์
ก็ตรวจสอบสำมะโนครัวสิ
มันจะแสดงทั้งชื่อลูกของภรรยาคนที่สอง และคนที่ตายไปแล้ว
(ศาลากลางกึมเจ)
(คังอกย็อบ เกิด 24 พ.ย. 1960 ตาย 28 ก.พ. 1961)
แปลว่าเขาตายไป 30 ปีก่อน
(บิดา: คังด็อกพัล มารดา: โชซุนแอ)
โชซุนแอเหรอ
พอมานั่งเขียนด้วยกันแบบนี้ รู้สึกเหมือนกำลังประกวดงานเขียนเลยค่ะ
มันยากเวลาเขียนคนเดียว แล้วฉันก็เขียนช้ามากเลยค่ะ
อุ๊ย คุณยองบกเขียนมาเยอะเลย
- แหม - ตายจริง
ถึงฉันจะดูเป็นแบบนี้
แต่สมัยเรียนฉันชอบเขียนมากเลยนะคะ
ขอฉันอ่านหน่อยสิ
- จะดีเหรอ - อือ
เอ้า นี่จ้ะ
"ชุดสลิปนี้สีแดงราวกับดอกป๊อบปี้
เหมาะหมับการเผยความเซ็กซี่ในตัวคุณ"
- ขำอะไร - อะไรคะ
พี่คะ อะไรคือ "เหมาะหมับ" อ่านไม่รู้เรื่องเลย
- อะไร ไม่ใช่ "เหมาะหมับ" เหรอ - ตลกจัง
นี่ค่ะ
(เหมาะกับ)
อ๋อ
บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้เรียนหนังสือมาสูง
คุณจูริก็เขียนผิดเหมือนกันนะ
หา ตรงไหน
ตรงไหน
"เป็นผลิตภัณฑ์ทรงวงแหวนที่จะนำ
ความมั่นใจและพลังอำนาจของผู้ชายกลับมา"
"จับของคุณให้การตั้งตรง แล้วใส่แหวนใกล้ๆ กับส่วนลำ"
ตรงนี้ค่ะ
ไม่ใช่ "การตั้งตรง"
ต้องเป็น "ตั้งตรง"
"ตั้งตรง"
น่าอายจริงๆ
คุณก็ทำผิดเหมือนกัน ไม่ได้ดีไปกว่าฉันเลย
แล้วทำไมถึงเป็น "ตั้งตรง" ล่ะคะ
เอาจริงๆ คือผู้ชายใส่ผลิตภัณฑ์นี้แล้วก็…
คุณจูริคะ มันคือ "ตั้งตรง"
จับของคุณให้ตั้งตรง
หือ
- ก็ได้ค่ะ - "ตั้งตรง"
พอมาคิดดูแล้ว
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ทักษะการเขียนของเรา
เราควรเริ่มจากไวยากรณ์พื้นฐานก่อน
คุณนายจะตรวจทานที่เราเขียนค่ะ
ใช่ค่ะ เขียนไปเลยตามสบาย โดยไม่ต้องห่วงไวยากรณ์เลยนะคะ
- ดีจัง - เดี๋ยวฉันแก้ทุกอย่างให้
ค่ะ
ฉันเกือบเสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันไปซื้อเครื่องดื่มมาให้นะคะ
- จริงเหรอ งั้นฉันเอาสกอลล์ - สกอลล์
- ฉันเอาทาบอม - ทาบอมเหรอ
ฉันเอาบีบีคอล
- บีบีคอล สกอลล์ ทาบอม และบีบีคอล - ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
- แล้วเงินล่ะ - ฉันมีค่ะ
ใช่แล้ว
(โทรศัพท์หยอดเหรียญ)
ประธานสมาคมสตรี ฉันเองค่ะ ฮันจองซุก
ที่คุณบอกให้ฉันโทรหาน่ะค่ะ
ค่ะ
ในย่านที่คุณอยู่
มีผู้ชายอายุราวๆ 30 ปีชื่ออกย็อบไหมคะ
แม่ของเขาน่าจะอายุราวๆ 50 หรือ 60 ปีได้
อ๋อ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
หยุดสักทีได้ไหม
เถ้าแก่เนี้ย
ที่คุณตามหาแม่อกย็อบ
หยุดเถอะ ทำไปก็เปล่าประโยชน์
หมายความว่ายังไงคะ
เขาตายไปแล้ว
- อะไรนะ - ฉันหมายถึงอกย็อบ
เขาตายไป 30 ปีก่อนเพราะป่วย
ฉันไม่รู้หรอกนะว่านี่มันเรื่องอะไร แต่พอเถอะ
คุณจะทำร้ายความรู้สึก ของผู้หญิงที่ต้องดิ้นรนไปวันๆ
หลังเสียลูกไปงั้นเหรอ
คุณรู้จักแม่อกย็อบเหรอคะ
ไม่รู้
บอกฉันเถอะนะคะ
มีอะไรบางอย่างที่ฉันต้องตรวจสอบดูน่ะ
ก็…
(ร้านเช่าวิดีโอสตาร์)
ฉันเอง
ใช่ ฉันคือแม่ของอกย็อบ
ดื่มสิคะ
ครับ
งั้นตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1965
คุณทำงานเป็นผู้ช่วยหมอตำแยเหรอครับ
ใช่
หลังเสียอกย็อบไป
หัวใจฉันโหวงเหวงเหลือเกิน
ก็เลยไปเป็นอาสาสมัคร ช่วยผู้หญิงคลอดลูก
ฉันต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเอง
คุณรู้ไหม
ว่าลูกของฉันตายยังไง
เป็นหวัด
แค่เป็นหวัดกับมีไข้
เขาแค่ต้องได้รับการรักษาที่โรงพยาบาล
แต่พวกเราไม่มีปัญญาไป
ฉันพยายามทำให้ไข้เขาลดทั้งคืน
ด้วยการใช้ผ้าเปียกเช็ดตัวเขา
"ลูกจ๋า อย่าไปเลยนะ แม่ขอโทษ"
"อย่าไปนะ"
แต่
ร่างกายเขากลับอ่อนปวกเปียก
เขาเป็นเด็กทารกตัวน้อยๆ ที่อายุยังไม่ถึง 100 วัน
ฉันฝังเขาแล้วก็กลับบ้าน
ขอโทษนะ พอฉันนึกถึงตอนนั้น…
ไม่เป็นไรครับ
เรื่องของเรื่องคือ
คุณเริ่มเปิดร้านหลังลูกคุณจากไปได้สองปี
ขอถามหน่อยได้ไหมครับ ว่าสภาพคล่องทางการเงินคุณดีขึ้นได้ยังไง
ในเมื่อตอนนั้นคุณไม่มีเงินไปโรงพยาบาลด้วยซ้ำ
ใช้เวลาแค่สองปีเองนะครับ
สามีฉันทำงานหนักมาก…
เขาเป็นเกษตรกรที่เช่าไร่นาทำ
แม้แต่เงินเดือนคุณในฐานะผู้ช่วยหมอตำแย
ก็คงไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่ายขนาดนั้น
จริงๆ แล้วเรื่องนั้นมันมีที่มาที่ไป
จากนี้ไปฉันจะบอกทุกอย่างกับคุณ
โธ่เอ๊ย ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี
ใช่แล้ว
คุณสายสืบ ฉัน…
ฉันเอาเด็กพวกนั้นไปจริงๆ
สวรรค์ทรงโปรด ขอให้เด็กๆ ทุกคน
สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขด้วยเถิด
ได้โปรดช่วยดูแลพวกเด็กๆ พวกเขาจะได้โตมาเป็นคนสำคัญ
นี่เป็นกิจวัตรประจำวันของฉัน
ฉันภาวนาให้เด็กๆ สุขภาพแข็งแรงและมีความสุข
คุณคิดว่ามันสมเหตุสมผลเหรอ
คุณลักพาตัวเด็กๆ
และเอาพวกเขาไปขายแลกเงิน
ฉันไม่ได้ทำเพื่อเงิน
เด็กพวกนี้
ทุกๆ คน
มาจากครอบครัวที่ยากจน…
(การรับบุตรบุญธรรมต่างชาติพุ่งสูงขึ้น)
เหมือนอกย็อบของฉัน
ครอบครัวพวกนั้นไม่มีกำลังจ่ายค่าโรงพยาบาล แม้ลูกๆ ของพวกเขาจะป่วย
ใครจะไปมีความสุข ที่ต้องโตมาในครอบครัวแบบนั้น
ฉันคิดว่า
ฉันได้ช่วยชีวิตเด็กๆ พวกนั้นไว้
"ช่วยชีวิต" เหรอ
ผมโกรธแค้นพ่อแม่มาทั้งชีวิต
"ทำไมพ่อแม่ถึงทิ้งผม"
"พวกเขามีผมแต่แรกทำไม"
ผมไม่รู้เลยว่าเป็นฝีมือของคุณ
อะไร ช่วยชีวิตผมงั้นเหรอ
เข้าใจผิดแล้ว
ตอนฉันส่งเทวดานางฟ้าพวกนั้นไป
ฉันสักสัญลักษณ์ไม้กางเขนเล็กๆ ไว้
บนหน้าผากของพวกเขา
เผื่อว่าสักวันฉันจะจำพวกเขาได้
แต่หน้าผากคุณไม่มีอะไรเลย
ผมมีรอยไหม้ที่แขน
ผมมีแผลเป็นนั้นมาตั้งแต่ออกจากสถานรับเลี้ยง
งั้นคุณก็ไม่ใช่เด็กพวกนั้น
ฉันรักเด็กๆ ของฉันจะตาย
ดูเหมือนว่า
คุณก็เป็นบุตรบุญธรรมเช่นกัน
คุณโตมาเป็นคนที่ดีมาก
ทำไมถึงมีแต่ความโกรธแค้นล่ะ
- ไม่ ผม… - เอ้า
ฉันจะสวดภาวนาแล้ว
ถ้าฉันต้องทิ้งทุกอย่างไป
ฉันคงขอเก็บรูปเด็กๆ พวกนั้นไว้
เถ้าแก่เนี้ย
เถ้าแก่เนี้ย ช่วยออกมาหน่อยค่ะ
เถ้าแก่เนี้ยอยู่ในร้านใช่ไหม
เถ้าแก่เนี้ย
เอ๊ะ
(วันนี้ร้านปิด)
มาทำอะไรที่นี่คะ
ไม่เห็นป้ายที่บอกว่า "วันนี้ร้านปิด" เหรอคะ
ฉันมีอะไรจะถามคุณแบบด่วนๆ เลยค่ะ
ฉันกำลังจะออกไปข้างนอกพอดี
เราเดินไปคุยไปดีไหม
เดี๋ยวก่อนค่ะ
นี่สมุดของคุณสายสืบ
คุณสายสืบคิมมาที่นี่เหรอคะ
คุณสายสืบอยู่ที่ไหนคะ
บอกมา!
คุณสายสืบ
ไม่นะ
คุณสายสืบ
คุณจองซุก
ไม่เป็นไรแล้วนะคะ
รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ
ระวังค่ะ
- ปล่อยนะ - ตายแล้ว
ทำอะไรเนี่ย เฮ้ย
ปล่อยนะ
คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
- ปล่อยนะ - ตายแล้ว
มันจบแล้วครับ คุณโชซุนแอ
คุณถูกจับข้อหาลักพาตัวเด็กๆ
ในกึมเจและอกซาน
และส่งเด็กไปรับเลี้ยง ที่ต่างประเทศอย่างผิดกฎหมาย
- คุณลักพาตัวเด็กเหรอ - เปล่า ฉันไม่ได้ทำ
- จริงเหรอเนี่ย - ปล่อยนะ
- จับไว้แน่นๆ เลย - ปล่อยฉัน
(โรงพยาบาลกึมเจ)
ตำรวจกึมเจได้จับกุม
คนร้ายที่อยู่เบื้องหลังอาชญากรรมที่น่ากลัว อย่างการลักพาตัวเด็กในกึมเจและอกซาน
และส่งพวกเด็กๆ ไปให้รับเลี้ยงที่ต่างประเทศ
ผู้ต้องสงสัยโชซุนแอ
ลักพาตัวเด็กจากครอบครัวยากจนในที่ห่างไกล
และร่วมมือกับผู้อำนวยการ
สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้ายองอึบ เพื่อปลอมเอกสาร
- และรับเงินค่ารับเลี้ยงเด็ก - หลีกไป
แม้คดีจะหมดอายุความไปแล้ว…
(สารวัตรซอฮยอนชิก สถานีตำรวจกึมเจ)
เธอวางยาพิษสายสืบที่ตามจับเธอ
จับเขาขังไว้และวางเพลิง
เราเลยว่าจะลงโทษเธอข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยว และประมาทจนทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บครับ
คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ผมดีใจที่เธอได้รับโทษ แต่ผมก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี
ผมนึกว่าเกือบจะเจอพ่อแม่แล้วเชียว
คุณเอาข้าวของผมมาใช่ไหมครับ
ค่ะ ฉันเอาพัสดุมาด้วย
คุณได้รับพัสดุจากต่างประเทศค่ะ
จากพ่อแม่บุญธรรมของผมน่ะ
อ๋อ
พวกเขาเก็บของในโรงรถ
แล้วเจอเสื้อผ้าที่ผมใส่ตอนพวกเขารับผมมาเลี้ยง
อ้อ
เอ๊ะ มีการปักตัวอักษรไว้ด้วย
(เค.บี.เอช)
อาจจะเป็นชื่อจริงของคุณก็ได้นะคะ
ไม่ว่ายังไง ผมมั่นใจว่า นั่นคือเบาะแสใหม่ของคดีผม
คุณนาย พี่ยองบก คุณจูริ
- สวัสดี - สวัสดี
อาการเป็นยังไงบ้างคะ
ผมไม่เป็นไรครับ อีกสองวันก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว
ผมอยากขอบคุณทุกคน
คุณสามคนช่วยได้มากกับการจับคนร้าย
แหม ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
เราก็แค่ทำตามที่คุณจองซุกบอกให้ทำ
แหม
คุณเภสัชกรออกจากโรงพยาบาลแล้วหรือยังคะ
ออกแล้วค่ะ
จะว่าไปแล้ว สุดสัปดาห์นี้มาที่บ้านฉันไหมคะ
ฉันอยากเชิญคุณมางานเลี้ยง ฉลองที่สามีฉันออกจากโรงพยาบาล
ใช่แล้ว
พวกคุณควรมาด้วยกันนะ ในฐานะคู่ที่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ
คุณจูริ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
ได้ครับ เราจะไปด้วยกัน
"คู่ที่เปิดตัวแล้ว"
น่ารักจัง
คุณพระช่วย ทำไมทำอาหารเยอะขนาดนี้ล่ะ
วันพรุ่งนี้ใช่ไหม
ครับ
แม่ พ่อ กับพี่สาวผมไม่มีใครอยู่เลย
ที่บ้านจะว่างไม่มีคน
ฉันจะเอาสินค้าไป
เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ
อย่าวิ่งไปทั่วสิ เดี๋ยวฝุ่นตลบหมด
เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
- ใจเย็นๆ หน่อยสิ - สวัสดี
- อุ๊ยตาย - สวัสดีค่ะ
- ดีใจด้วยที่ได้ออกจากโรงพยาบาลนะครับ - ขอบใจ
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
ฉันช่วยเองค่ะ ให้ฉันทำอะไรก่อนดี
- มาแล้วเหรอ - พี่ยองบก
คุณนายคะ เราต้องการเตาอีกสักเตานึง
เตาเดียวไม่พอหรอกค่ะ
อ้อ เตาเหรอ
ฉันรู้ว่าเตาอยู่ที่ไหน
ฉันเอาไปเก็บตอนทำงาน เดี๋ยวฉันรีบไปเอามาให้ค่ะ
- นั่งก่อนเลยนะคะ - ครับ
โอ้โฮ
โธ่เอ๊ย
เอ๊ะ
อันนี้มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
แล้วเจอเสื้อผ้าที่ผมใส่ตอนพวกเขารับผมมาเลี้ยง
(ทีมขายท้าขนบ)
การตามหาพ่อแม่แท้ๆ ของนาย
ต้องกลับไปเริ่มจากศูนย์
ผมก็จะเริ่มใหม่
ดีจังเลยที่คุณเป็นช่างภาพที่เก่ง
เยี่ยมไปเลย
ไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นกับผมมาก่อน
ทำอะไรกันอยู่น่ะ
แม่มาอยู่ที่นี่ได้ไง
จะว่าไป คุณบอกฉันว่าคุณตัดคุณนายออกไปก่อน
ขอถามได้ไหมว่าตัดทำไม
คุณนายเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่เก่งมากเลยนะคะ
- เหรอ จริงเหรอคะ - ใช่
ผมจะจินตนาการว่าได้พบกับแม่
อยู่หลายร้อยครั้ง
บางทีเพราะแบบนั้น ผมก็เลยรู้สึกดีกว่าที่คิด
คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต