A VIRTUOUS BUSINESS
Nereden başlasam ki?
Ben…
Evin uşağının birlikte büyüdüğümüz oğluna aşık oldum.
Sana hamile kalınca bütün aile alt üst oldu
ve o da sonunda kaçtı.
Seni korumak için evi terk ettim.
Hayatımda ilk defa yokluk çekiyordum
ama ilk defa mutlu olduğumu hissetmiştim.
Ne?
Kömür mü bitti acaba?
Annen gidip kömür getirecek.
Bebeğim!
Ameliyat olması lazım.
Lütfen hastane masraflarına yardımcı ol.
Baba…
Onu güzel uğurla.
Kimseler görmesin.
Tamam.
Senden vazgeçersem hastane ücretini ödeyip
seni bir aile dostuna vereceklerini söylediler.
Ama sonuç olarak,
bu benim kararımdı.
O kapıyı açınca karşılaşacağım gerçekler
beni korkutmuştu.
Ben gidip Min-ho'ya bakayım.
Tamam.
İyi misin?
Yoksa bu…
Burada ne yapıyorsunuz?
Söylemek istediğim bir şey var.
Sanki geçen sefer…
Sana söylemek istediklerimi söyleyemedim.
Üzgünüm.
Özür dilerim.
Senin hiç suçun yok.
Çok özür dilerim.
Özür dilerim.
Han Jeong-suk.
Sana gittim ama evde yoktun.
Konuşmanız iyi geçti mi?
-Gazete geldi mi? -Evet, burada.
-Şunun tadına bak. -Tamam.
Vay be, tadı harika olmuş.
Gerçekten mi?
Sen Do-hyeon'a söyle de…
Daha sık gelsin.
Annesinin lezzetli yemeklerini kaçırmasın.
Tamam.
Söylerim.
Günaydın.
-Merhaba. -Günaydın, Ju-ri.
Geum-hui, bugün pek neşelisin.
Güzel bir şey mi oldu?
Evet.
Oğlumu buldum.
Dedektif Kim Do-hyeon benim oğlum.
Dedektif Kim Do-hyeon senin oğlun mu?
Aman Tanrım.
Yani şimdi…
…bu bir dizi falan olmasın.
Gerçek mi bu?
Sorma artık.
Ben de evde dört beş kez sordum.
Ah canım Bayan Oh.
Bunca yıl kimseye söyleyemediniz.
Çok zor olmuştur.
Oğlunuzu bulmanıza çok sevindim.
Sağ ol.
Beni yargılarsınız diye çekinmiştim.
Seni neden yargılayalım?
Bana baksana, bekâr bir anneyim.
Benim kocam da eski suçlu.
Benim kocam da aldattı diye boşandık.
Benim hayatım dizi olmuş zaten.
Tabii ya. Nasıl söylesem ki?
Birbirimizle yaralarımızı paylaşmış olduk.
Yani artık çok daha yakın dostlarız.
Nasıl hissediyorsunuz?
Henüz gerçek gibi gelmiyor.
Eminim öyledir.
Ama zamanla gerçekten oğlunu bulduğunu anlayacaksın.
-Değil mi? -Evet.
Ay ne kadar güzel bir şey.
-Dedektif. -Merhaba.
Oğlunuz gelmiş.
Sizi eve bırakmaya gelmiştir.
Selam.
Merhaba.
Hadi canım, kimse annesini öyle resmî selamlamaz.
Birbirinizi daha içten karşılamalısınız.
Doğru. Şöyle yapmanız lazım,
"Selam, geldin demek!"
O da, "Geldim anne." demeli.
Çabuk hadi, yapın.
Selam, geldin demek!
Geldim an…
An…
Gidelim mi?
Eyvah, geç olmuş. Çabuk, biz gidelim.
-Biz kaçtık. -Görüşürüz.
Yemek istediğiniz bir şey var mı?
Neden üçümüz yemeğe çıkmıyoruz?
Yemek mi?
Ben bugün evde yiyeyim.
Ama beraber yesek güzel olurdu.
Hayır, kocam birazdan evde olur.
Siz ikiniz randevunuzun keyfini çıkarın.
Yarın görüşürüz.
Ne? Erken gelmişsin.
Neden Do-hyeon ile yemek yemedin?
Yakınlaşma fırsatınız olurdu.
Ağırdan alıyorum.
Onunla yemek için çok zaman olacak.
Haklısın. İçeri girelim.
Çok şirin çıkmış.
Ne oldu?
-Tüm resimler harika çıkmış. -Cidden mi?
Hepsini çerçeveletmek istiyorum.
Çünkü poz veren kişi güzel.
Çünkü fotoğrafı çeken çok yetenekli.
ÇEKİCİ KUAFÖR SALONU
KİRALIK
Hemen kiraya vereceğini bilmiyordum.
Çok üzülmüş olmalısın.
Hayır.
Oksan'da bir dükkâna bakıyorum. Olsun.
Bu sayede Oksan'ı da ele geçireceğim.
Her gün beni eve bırakıyorsun
ama bugün önce sen git.
Olsun. Ben seni bırakırım.
Hadi ama geç oldu.
Sonra sabah uyanamıyorsun.
İşe geç kalırsan ne olacak?
Israra devam edersen ben seni bırakırım.
Ne? Tamam.
Dikkatli git.
-Sen de. -Tamam.
Görüşürüz.
-Önce sen. -Önce sen git.
Önce sen git.
-Hadi ama. -Sen git.
-Dikkatli git. -Sen de.
Tabii ya. Bunlardan biri Dae-geun'undu.
WONBONG ECZANESİ
Ne?
Aklını kurcalıyor, değil mi?
Ne?
Düşünüyor gibisin.
Evet.
Aslında onunla yemek yemek istemiştim.
Ama baskı yapmaktan çekindim.
Sana da biraz tuhaf göründük mü?
Evet.
Ama…
Ama böyle olması çok normal.
Otuz yıldır ayrıydınız.
Zamanla düzelecektir.
Öyle mi dersin?
Evet.
Neyse ki ikinizin kaynaşmak için yeterince vakti var.
Çok fazla vakit yok.
Gelecek hafta.
Çözülmemiş Davalar Ekibi'ne transfer edileceksin.
Çok ani oldu.
Kayıp çocuk olan bir dava var,
o yüzden özellikle seni istediler.
Çocuk kaçırma davasını çözdüğün için olmalı.
Ben de talihsiz olduğunu düşündüm.
Tam annenle tanışmışken Seul'a taşınman gerekiyor.
Ama sonra hatırladım ki
bir önceki davayı çözünce kayıp çocuk davalarına ilgi duymuştun.
Evet. Haklısınız ama…
Sen bir düşün.
Davada uluslararası evlat edinmeler var,
o yüzden İngilizce bilen birine ihtiyaçları var.
Kusura bakma. Bugün biraz karnım ağrıyordu.
Uzun sürdü, değil mi?
İçerisi fena kokmuştur.
Önemli değil.
Size bir şey sormak istiyorum.
Ne?
Birkaç gün oldu bile.
Dae-geun'a bakınca anlaşılmasa da
hayatı boyunca zengin aile çocuğu olarak yaşadı ve şu an zorlanıyordur.
Bayan Heo eczaneden de kovmamı istedi
ama ben oyalıyorum.
Eyvah.
Yandım.
Çok leziz görünüyor.
Suratını gördüğüme pek sevinmedim.
Söylediklerimi duyunca sevineceksin.
Neymiş?
Oğlumdan ayrılacak mısın?
Evet.
İlişkimizi bitireceğim.
Gerçekten mi? Ciddi misin?
İşte şimdi oldu bak.
Doğru kararı verdin.
Ama bir şartım var.
Şart mı? Salonunu geri vermemden ayrı bir şey mi?
Evet.
Ju-ri.
Bunu sana yarın verecektim.
Ama bugün de verebilirim.
Bir hediye.
Tripod kullansam daha da iyi olurdu.
-Bir dahakine… -Hayır.
Bir dahaki sefer olmayacak.
Senden ayrılmak için geldim.
Ne?
Ayrılalım.
Sen ne diyorsun?
Şaka bu, değil mi?
Neden ayrılıyoruz?
Yoksa kuaför salonun yüzünden mi?
Zor olduğunu biliyorum ama dayanırsak…
Sonra ne olacak?
Ya Bayan Heo kararından dönmezse?
O zaman ne yapabilirsin?
Anladığına eminim.
Ju-ri.
Evet, ben yetersiz ve eksik biriyim.
Senden kalmanı istemem bencillik olur.
Ama ben sensiz yaşayamam.
Lütfen bunu yapma Ju-ri.
Ju-ri.
Yirmi bir vibratör. Kaç tane tanga oldu?
On beş tane pembe, 16 tane siyah
ve yedi tane inci işlemeli.
Yedi kutu kondom gelmiş.
Bu arada, Ju-ri'nin bir sorunu mu varmış?
Önemli bir konu varmış ve bize sonra anlatacakmış.
Anladım.
Lütfen bir dakika.
Alo, Fantezi İç Çamaşırları, buyurun.
Do-hyeon.
Tamam.
Randevunuz var, değil mi?
Biz toparlarız, sen çık hadi.
Do-hyeon ikimizle de konuşmak istiyor.
Evde yemek yiyelim dedi.
-Ben de mi? -Evet.
Bak şu işe, asıl senin erken çıkman gerekiyormuş.
Eyvah, bilseydim…
Paspal mı görünüyorum?
Güzel görünüyorsun.
-Bayan Oh hep güzeldir. -Olamaz.
Kalbim pırpır ediyor.
Çok mutlu olmuştur.
Demek karar verirsen
gelecek aya gidiyorsun, öyle mi?
Evet.
O yüzden ikinizle de konuşmak istedim.
En az iki yıl sürecekmiş,
hatta belki daha da uzun.
Ne diyorsunuz?
Ne?
Benim iznimi almana gerek yok ki.
Sen nasıl istiyorsan öyle yapmalısın.
Jeong-suk, sen ne düşünüyorsun?
Ne mi düşünüyorum?
Bence bu yanlış.
Efendim?
Elbette gitmelisin. Çok anlamlı bir dava.
Ama ikinizin arası ısınmadan ayrılamazsın.
Bu hafta bir proje yapacağız.
Proje mi?
Evet. "Hızlıca Kaynaşma Projesi."
GEUMJE'NİN CAN GÜVENLİĞİ BİZDEN SORULUR
Bekle.
Merhaba.
Öğlen yemeği paketin.
Tamam. Teşekkürler.
Yavaş yavaş ye, olur mu?
Birinci Bölüm: Okul günlerini yâd edeceksiniz.
Annenin öğlen yemeği yenecek.
Al bakalım.
Bir şemsiye.
Bu yağmur nereden çıktı?
Yağıyor işte.
İkinci Bölüm.
Annen yağmurlu günde seni almaya gelecek.
Üçüncü Bölüm.
Anneyle içilecek.
Ben doldurayım.
-Şerefe. -Tamam.
Jeong-suk, sen içmiyor musun?
Bugün ben servis yapıyorum.
Biraz daha içki getireyim.
Ben getirseydim.
Onu yemeyeceğim. Hayır.
-Neden? -Ne oldu?
İstemiyorum.
Deniz tarağının içindeki havuçları yemiyor.
Yemesi gerektiğini söyledim ama itiraz ediyor.
Çocuk musun canım sen?
Siz de balık çorbasındaki marulları ayıkladınız.
Balık çorbasındaki marul sadece süs amaçlıdır.
Bence havuçlar da tüm yemeklerde süs.
Saçmalığa bak!
Ben bunu sırf havuçları için yiyorum.
Ben de onu sadece marulları için yiyorum.
Tanrım, illaki son sözü o söyleyecek, değil mi?
Dışarıda kalmak için izin aldım ama hâlâ tuhaf geliyor.
Bana da.
Sizin evde ilk çalışmaya başladığımda
bu kadar yakın olacağımızı hiç tahmin etmezdim.
Haklısın.
Hayat sürprizlerle dolu.
Başlarda biraz zor bir insandım, değil mi?
Hayır. Biraz değil. Çok zor biriydiniz.
Ne? Eyvah.
Sen de çok değiştin.
Başlarda her şeye "Ay olamaz." diyordun.
Çok utangaçtın.
Artık çok daha rahatsın.
Sanırım sizin yanınızda çok rahat ettim.
Ne soracağım.
Projemizde sırada ne var?
Hepsi bitti.
-Ne? -Do-hyeon ile tartıştığınızı gördüm
ve anladım ki yeterince yakınlaşmışsınız.
Artık bir şeyleri zorlamadan vakit geçirebilirsiniz.
Öyle mi dersin?
Evet.
Yarın artık yeniden işe odaklanacağım.
Tamam.
Bu arada Yeong-bok yarın biraz gecikecekmiş.
Doğru ya.
Yarın o gün, değil mi?
Eun-ji, bütün gün hiç sesin çıkmadı.
Babanın geldiğini anladın mı yoksa?
Anladın mı?
Yeong-bok.
Acıyor mu?
Bu tarafa da vur.
Bir dakika.
Boş ver. Eve yürümen gerek.
Al, bunu ye.
Şu andan itibaren saçma işlere kalkmak yok.
İlk hedefin Bayan Oh'un ailesine vicdan borcunu ödemek.
Elbette.
İkinci hedefin,
beni canla başla desteklemek.
Sizin falcının dediği gibi aile servetini ben kazanacağım.
Tamam.
Ben elimde geleni yapacağım ve senin artık
ev işlerini, çocukları düşünmene gerek yok.
Eun-ji'yi bana ver de yola çıkalım.
-Gel. -Boş ver.
Daha yeni çıktın. Yorgun değil misin?
Yorgun olmaya hakkım yok.
Eun-ji, babana gel bakalım.
Bana gel. Gel buraya.
-Peki o zaman. -Gel bana.
Yavaşça. Uyuyor mu? Tamam.
-Bebeğim benim. -Tamam.
Yavaş olsana.
Önce şunu çıkarmalısın.
-Çocuk boğulacak. -Al işte.
Neredeyse her şeyi sattık.
Kondom ve gecelik siparişi vermeliyiz.
Tamam. Ben yöneticiyle konuşurum.
Böyle gidersek zengin olacağız.
Ju-ri, sen gerçekten iyi misin?
Ayrılık yaşayan birine göre fazla iyi görünüyorsun.
Çok da uzun çıkmamıştık.
Kafama takamayacak kadar meşgulüm.
Bu fotoğrafçılık öğrencileri için en iyi kameraymış.
Bununla iyice çalış ve seneye okula geri dön.
Tamam mı?
Dae-geun.
Dinliyor musun?
Ne? Tamam.
İstediğin bölümü okuyabilirsin diyorum.
Ne bu yüzünden düşen bin parça?
Sorun ne? Sevinmedin mi?
Sevindim.
Sağ ol, anne.
Bir iki güne toparlar diyordum.
Ne kadar böyle kalacak?
Sanki yüzyılın aşkıydı?
Ama bir şartım var.
Neymiş?
Dae-geun'a izin verin,
fotoğrafçılığa geri dönsün.
Ne?
Yani ayrılmak için şartın, Dae-geun'a okula dönmesi için
izin vermem mi?
Onu fotoğraf çekerken hiç gördünüz mü?
O an gözleri parlıyor.
Kesinlikle başarılı olacaktır.
Eyvah, öldüm.
Öldün mü?
Merhaba, Emlakçı Hanım.
O oyunları oynamaya devam edersen annen seni azarlayacak.
Annem çoğu zaman istediğimi yapmama izin verir.
Bak sen, annen ne kadar iyiymiş.
Ben çocuklarımın yanlış bir şey yapmasına izin vermem.
Öyle güçlü bir iradem vardır.
Yine de hiç bir ebeveyn çocuğu karşısında kazanamaz.
Daha çok seven taraf zayıf olmaya mecburdur.
Şuna bak sen.
WONBONG ECZANESİ
Ju-ri!
Bu yulmu çayı.
O kadar çok yedim ki içebilir miyim bilmiyorum.
Yemeği beğenmene sevindim.
Yarın gidiyorsun diye sana lezzetli bir yemek yapayım dedim.
Hayal kırıklığına uğramaya başlıyorum.
Ne?
Ben gidiyorum
ama sen hiç üzülmedin.
Ben her geçen güne üzülüyorum.
Hayatımda hiç böyle mutlu ve huzurlu hissetmemiştim.
Ben de öyleyim.
Ama pozitif olmak istiyorum.
Bu zamanı işe odaklanmak için bir fırsat olarak görüyorum
o yüzden üzgün değilim.
Yalan söylüyor.
Ne?
Annem dün ağladı.
Anne, o gerçekten gidiyor mu?
Evet.
Yarın onu uğurlayacağız.
O yüzden ağlamak yok.
Neden?
Önemli bir iş için gidiyor.
Eğer ağlarsak
çok üzülür.
Çok üzülüyor olsan bile
gözyaşlarına hâkim ol, tamam mı?
Anne, sen ağlıyor musun?
Hayır, ağlamıyorum.
Hayır, ağlamadım.
Gözüme bir şey kaçmıştı.
Bu senin.
Nedir bu?
Bir ayrılık hediyesi.
Hediye mi?
Beş taş ve ddakji oyunu.
Bunlar senin en sevdiklerin.
Seul'a taşındığında annem de ben de olmayacağız.
Canın sıkılacaktır.
Doğru.
Teşekkürler.
Sana sarılabilir miyim?
Sıkılırsan beni arayabilirsin.
Tamam.
Hadi ama bana da sarılsana.
Bizim çok zamanımız olacak.
Bugün, senin günün.
Teşekkürler, Min-ho.
Soruşturma işi başladığında meşgul olacağım
ve bana ulaşamayabilirsiniz.
Sorun değil.
Broşürlerimiz sayesinde işler arttı.
Ben de çok yoğun olacağım.
İkimiz de işimize odaklanalım…
…ve kavuştuğumuzda iyi yerlerde olalım.
Tamam.
Ben artık gideyim.
Tamam.
Dikkatli sür.
Yoğun olsan da öğünlerini aksatma.
Tamam.
Teşekkürler.
Görüşürüz…
Anne.
Tamam.
Bekleyeceğim.
Tamam.
Maaşlar!
Bu hırsız bugünün
maaş günü olduğunu nasıl bilmiş?
Son zamanlarda kasabada da bir soygun yaşanmış.
Acaba aynı hırsız olabilir mi?
-Bence bunu bir hırsız yapmadı. -Kim o zaman?
Kapı zorlanmamış.
Bu kilit de. Çoğu hırsız bu kilitleri keser.
Şifreyi sizden başka bilen var mı?
Sadece biz ve Yönetici Shin biliyoruz.
-Yönetici Shin. -O bugün geliyordu, değil mi?
Öğleden sonra yola çıkacağım demişti.
Seul'daki Genel Müdür'ün yerini aramamız gerekmez mi?
Ona da haber vermeliyiz.
-Ben ararım. -Tamam.
Ne oldu?
Numara servis dışı.
-Olamaz. -Bu ne demek oluyor?
Ne demek bu? Ne yapacağız?
Dedektif, ne yapacağız?
Servis dışı ne demek? Hepimiz açlıktan öleceğiz!
Lütfen sakin olun.
Yani Seul'da bir mağaza vardı
ve iflas mı etti?
Evet.
Bir yıl önce olmuş.
Birkaç ay içinde de iflas etmiş.
Bunlar profesyonel dolandırıcı olmalılar.
Genel Müdür de bu işin içinde demek.
Ama anlamıyorum.
Madem hedefleri paraydı neden taşraya geldiler ki?
Büyük şehir daha mantıklı olurdu.
Değil mi?
Bunca zaman paramızı düzgün ödediler.
Neden sadece son maaşları çaldılar?
Dördümüzün maaşı yine de iyi para ediyordu.
En büyük sorunumuzsa
satacak ürünümüz kalmadı.
Jeong-suk.
Çok özür dilerim ama…
Ben eve gidebilir miyim?
Tamam. Sen git.
Tabii ki git.
Son birkaç gün senin için epey zor geçti.
Jeong-suk tamamen dağıldı.
Anlaşılır bir şey.
Bu işe en fazla emek veren oydu.
Jeong-suk'u hiç böyle görmemiştim.
Ben de.
İnanamıyorum.
FANTEZİ
ŞUBE MÜDÜRÜ, HAN JEONG-SUK
Alo.
Dildo mu dediniz?
Şu an elimizde kalmadı.
Ne zaman alabilirim?
Şey…
Bir daha ne zaman
satabileceğimizi bilmiyorum!
Kusura bakmayın.
Bu ne be?
Bunu bana neden yapıyorsun?
Ben nerede yanlış yaptım?
Neden bana ihanet ettin? Neden?
Alo.
Jeong-suk, benim. İşe gelmiyor musun?
-Ne? -Hepimizi seni bekliyoruz.
Hadi çabuk gel.
Selam.
Jeong-suk.
-Vay canına. -Merhaba.
Gelip plan yapabilmemiz için
ofisin düzgün olması gerek diye düşündüm.
Ofisini kirasını ben hallettim.
Bayan Oh.
Dün Dedektif Na'nın yanına gidip onu sıkıştırdım.
Artık daha sıkı çalışacak.
Ben de Genel Müdür ve Yöneticinin robot resimlerini çizdim.
Bunları çoğaltıp, dağıtacağım.
Tabii ya. Yeong-bok iyi resim çizer.
Çizerim tabii ki.
Bir bakalım.
İşte.
Bu yönetici olan.
Bu da Genel Müdür.
Ne diyorsunuz?
Hemen yakalarız, değil mi?
Çok emin olamadım.
Ne? Neden gülüyorsunuz?
Ne var? Tıpatıp çizdim işte.
Kusura bakmayın.
Hepiniz çabalıyorsunuz
ama bense çocukça davrandım.
Öyle söyleme.
Biz her düştüğümüzde sen bizi ayağa kaldırdın.
Son gücünle ilerlemek isterken bu sefer sen düştün.
Şimdi de biz seni ayağa kaldıracağız.
Elbette. Ağlama sakın.
-Ne? Ben bakayım. -Tamam.
Efendim?
Ben Geumje Polis Karakolu'ndan Dedektif Na.
Efendim, Dedektif Na.
Sanırım çok yakında Genel Müdür Kim Mi-ran'ı yakalayacağız.
Cidden mi?
Incheon karakolundaki arkadaşımı aradım.
Kim Mi-ran'ı bir otel bölgesinde görenler olmuş.
Yakalar yakalamaz bana haber verecekler,
lütfen biraz daha sabredin.
Bu davayı çok yakından takip ediyorum.
Tamam. Teşekkürler.
Yakalanacaklar mı yani?
Öyle galiba.
Kendim gitmem lazım.
Incheon'da bir sürü otel var.
Orada ne yapacaksın?
Yine de oturup bekleyemem.
Ne olduğunu öğrenmek zorundayım.
İşleri yoluna koyan…
…ben olacağım.
BİR HAFTA SONRA
Teşekkürler.
Görüşmeyeli çok oldu Genel Müdür Kim.
ALTIN MOTEL
Bir şey söyle.
Ne kadarı doğruydu?
Söylediklerinde gerçek bir şey var mıydı?
Başından beri bir numara olduğunu sanıyorsundur.
Ama öyle değil.
Ben bu işe çok güveniyordum.
O yüzden bir satıcı olarak tüm birikimimi bu işe yatırdım
ve mağaza açtım.
Başlarda insanlar merak edip geliyorlardı ve satışlar da iyiydi ama…
Ne zaman başladı bilmiyorum
ama sonra insanlar bu iş ahlâksız demeye başladılar.
Protesto etmeye başladılar ve topluma zararı var dediler.
Sonunda kimse gelmemeye başladı.
Elimden geldiğince direndim
ama altı ay sonra kapatmak zorunda kaldım.
Ölmek istedim.
Ama öylece bırakamazdım.
O yüzden kimsenin beni tanımadığı bir yere gittim.
Çok ağır.
-Bekle! -Ne oldu?
Burada da baskı görmeyiz, değil mi?
Tabii ki. Buranın halkı Seul'da olanları bilmiyor.
Kimse bizi tanımıyor. Burası mükemmel.
Hadi, acele et.
İt. Hadi.
Hadi.
Ve o yer Geumje miydi?
Evet.
Yönetici Shin çalışanları eğitmek gibi işlerle ilgilendi.
O sırada ben de arabamı sattım
ve o parayla ürün satın aldım.
Sen ve diğerleri beklediğimden iyi iş çıkardınız.
Sandım ki…
Yeniden toparlayabiliriz sandım.
Sonra ne oldu?
Ürünleri yurt dışından getiren kişi tutuklandı.
Biri ihbar etmiş olmalı.
Ben de kaçıyorum çünkü polis sorgulamak için beni arıyor.
O zaman şimdi ne yapacağız?
Ben de bilmiyorum!
Kahretsin!
Bu arada dünyanın buna bir cevabı olmamalı mı?
Ne?
Arzular utanılacak şeyler değildir.
Asıl utanılacak şey o arzuları kötü ve sapkın şekilde ifade etmektir.
O yüzden ben daha rahat ifade edilsinler istedim.
Neden insanlar bana engel oluyor?
Bununla ilgili bir yasa yok,
onlar da bizi ilaçlar ve gümrük mevzularıyla suçluyor.
Bayan Kim Mi-ran, açın polis!
Eyvah!
Ne? Ama…
Bayan Kim Mi-ran, açın kapıyı!
Doğru yolda olduğuna inanıyorsan
pes etme ve yeni bir yol bul.
Ben öyle yapacağım.
On saniye içinde açmazsanız kapıyı kıracağız.
Azimli ol. Sonra görüşeceğiz.
Gerçekten oradan…
Bu kez nereye kaçtı?
Kavşağa doğru koşuyor.
-Git ve onu yakala. -Tamam.
Bu arada, siz kimsiniz?
Şey…
Doğru yolda olduğuna inanıyorsan
pes etme ve yeni bir yol bul.
Nasıldı?
Seni fantastik dünyalara uçurdu mu?
Evet.
İnsanlara dürüst olun deyip duruyoruz
ama önce kendimiz dürüst olmalıyız.
En çok arzuladığınız şey ne?
Bu iş konusunda artık güvenim tam.
GEUMJE ELEKTRONİK
Birincilik için bir aday daha var,
Seo Taiji and Boys'dan, Biliyorum şarkısı.
Bence yine de o şarkı tutar.
Çok büyük acılara göğüs geren insanlar
işin sonunda başarılı hep olurlar.
O da öyle birine benziyor.
Seo Taiji and Boys'un Biliyorum şarkısı iki haftadır bir numara.
Tebrikler!
Bay Seo, ödülünüzü alın.
Mutlu son.
Tebrikler.
Lütfen bize hislerinizi anlatın.
Çok mutluyum.
Kalıpların dışına çıkan bir sürü insan var.
Evet. Ve onlar için önemli olan,
güç, cesaret ve umuttur.
Hayallerinizin peşinden koştuğunuz güzel bir hafta olsun.
Bugünkü programımızın kapanışını
Seo Taiji and Boys'dan Biliyorum ile yapalım.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
4 YIL SONRA
Balonlara bak!
-Balon mu? -Evet, balon istiyorum.
Saçmalama.
JEONG-SUK HAN MAĞAZASI
-Hoş geldiniz. -Hoş geldiniz.
Tebrik ediyorum.
-Hepsi Başkan Han sayesinde. -Çok naziksiniz.
O balonlar da nereden çıktı?
Çiçek getireyim diyordum
ama daha anlamlı olsun istedim.
Aynı bu balon gibi, işleriniz de büyür
ve havalara uçar.
Ay ne kadar düşünceli ve romantik.
Ama sana yapılmış bir jest değil.
Şöyle bir baksana. Biz çıkalım.
Ben de çıkayım. Dışarıyı da hazırlayacağız.
Tamam.
BÜYÜK AÇILIŞ! JEONG-SUK HAN MAĞAZASI
Teşekkürler.
Sonunda başardın.
Kavuştuğumuzda iyi yerlerde olalım, demiştim.
Sonunda o sözü tutabildim.
Yardım edebileceğim bir şey var mı?
İlk müşterimiz olmandan mutlu oluruz.
Büyük açılışa özel indirimimiz var.
Tabii ya.
Şaka yapıyordum.
Açılış töreni başlamak üzere.
Sen de katılırsan çok sevinirim.
Açılış töreni mi?
Jeong-suk, hazır mısın?
Bu gerçek bir başlangıç olacak, o yüzden gerginim.
Her şey güzel olacak.
Elbette. Dört yıl geçti.
İnsanların algısı artık değişmiştir.
Değil mi?
Pekâlâ. Hazır.
Makasları hazırlayın.
Bir, iki,
üç.
-İşte bu. -Tebrikler.
Tebrikler.
Umarım işiniz rast gider.
Ve Geumje'de doğum oranları tavan yapar.
Hadi canım.
-Defolun! -Defolun!
Hem ahlâksız hem de kötü örneksiniz, defolun!
-Defolun! -Defolun!
-Hiçbir şey değişmemiş. -Defolun!
Yuva yıkan arsızları kovalım!
-Defolun! -Defolun!
Hâlâ çok yolumuz var.
Biraz içeri girelim.
-Hayır. -Defolun!
-Defolun!
Bunca çileyi geri adım atmak için çekmedim.
Yuva yıkan arsızları kovalım!
-Defolun! -Defolun!
-Ahlâksız işletme! -Ahlâksız işletme!
Yolumuzu kapatırlarsa
biz de göklere uçarız…
Zaman alacak olsa da.
Evet.
Doğru.
Tabii ya.
A VIRTUOUS BUSINESS
ÖZELLİKLE MI-RAN'A TEŞEKKÜRLER
Alt yazı çevirmeni: Can Sözer