Az sonra görecekleriniz; tehlikeli, yasa dışı, etiğe aykırı,
önemsiz, yanlış, ahlâksız,
ve kesinlikle aptalca olabilir.
Ama aynı zamanda gerçek.
ARABAYA SERVİS
2012’de yaşandı.
Kafam o kadar güzeldi ki ne olduğunu anlamamıştım.
Alarm durmuyordu, korkunçtu.
“Burada ne işim var?” diyordum.
Telefon çaldı.
Açtım.
Alo?
Arayan güvenlikti.
Neler oluyor? Her şey yolunda mı?
“Sorun yok,” dedim.
Sorun yok.
Sonra iç çamaşırım ve çoraplarımla olduğumu fark ettim.
Bir önlük gördüm ve önlüğü taktım.
İki su ve bir brownie alıp pencereden atladım.
Merhaba, ben Chad Corn. Florida, Pensacola’da büyüdüm.
Cihaz teknisyeniyim, Tourette sendromum var.
İstemsiz bir hareketi tutmaya
çalışmak gibidir.
Ne kadar dayansanız da engelleyemezsiniz.
Yüzde ya da seste tikleriniz olur.
Yaşlandıkça içmeye başladım.
İçki size duygularınızı unutturur,
Tourette’imi unutturuyordu.
İçtikçe başka uyuşturuculara da başladım.
Başka uyuşturucular.
Daha fazla uyuşturucu kullandıkça hoşlanmadığım bir versiyonum
olduğunu fark ettim.
Kötü Chad gibiydi.
Kötü Chad, şeytani hâlimdi.
Evet! Chad! Benim!
Kafa olup partilemek isterdi.
Çok çılgındı.
Evet! Evet? Evet!
İşte vakit öldürüyordum.
Facebook’ta gezinirken, arkadaşım Jimmy’nin
bir konseri olduğunu gördüm.
Birçok önemli müzik sanatçısının ön grubu oldu
ve çok başarılı oldu.
Ben Jimmy Vandever.
Sanatçı, performans sanatçısı, beton ustası, ışık işçisi, yıldız
ve neslinin lanetini kırıcı.
Jimmy V sahnede tam bir sanatçıdır.
Kör olabilirler zamanları var Garanti, koltuğu koklarlar
Kadın erkek, lütfen anla Umurumda değil hislerin bana
Chad’i 25 yıldır tanırım, en iyi arkadaşım.
Beni kızının vaftiz babası yaptı.
Müteşekkirim.
11 gün arayla doğmuşuz.
Çok iyi anlaşırız.
MÜZİK GÖSTERİSİ
Jimmy’nin çaldığı yerel bara gittim,
mekân hareketliydi.
Jimmy’nin rap yaptığı büyük bir sahne vardı.
Sanatçı, yıldız, beton ustası
Neslin lanetini kırıcı Hakikat aktarıcısı
Işık işçisi Kavgaya hazır biri
O benim arkadaşım.
11 gün arayla doğduk.
- Aramızdan su sızmaz. - Güzel.
Biraz utangaçtım, “Coşmam lazım,” dedim.
Coşmam lazım.
- Partilemeyi severim. - Partilemeyi severim.
Hızlı aramadaki torbacımı aradım.
“15 dakikaya geliyorum,” dedi.
- Hemen dönerim. - Tamam.
İyi ki geldin.
Bu gece unutulmayacak.
Evet, evet, evet, evet!
İçeri döndüm...
Chad’i gördüğümde anlayabiliyordum.
Çenesi kilitleniyordu.
Dişlerini gıcırdatıyor, bir şey çiğnemeye çalışıyor gibiydi.
Tuvalete gittim.
Biraz aldım. Biraz daha aldım.
İçki ya da uyuşturucu söz konusu olduğunda duramam.
Devam etmem gerekir.
Kulübe geri döndüm.
Kızların hikâyemi duyup şöyle diyeceklerini düşünürdüm:
“Adam partilemeyi biliyor.”
Adam partilemeyi biliyor.
Ayıkken dans edebiliyorum
ama kafayı bu kadar bulmuşken çok aptal görünüyorum.
Sonra da sakinleşmek için içki almaya gittim.
- Bir tane daha lütfen. - İki.
Sarhoşum diye bana içki satmadılar.
- Sarhoşsun. - Ama kafam güzeldi.
Kafamız güzel.
Sarhoştum da herhâlde.
- Sarhoşuz da. - Hayır.
- Siktir git! - Siktir git!
Başlatma!
Ananı sikeyim!
Ananı sikeyim! Göstereceğim sana!
Paranoyaklaşmaya başladım.
Çok gergindi. Kavga çıkarmaya hazırdı.
Çok gergin. Kavga çıkarmaya hazırdı.
Gözleri seğirir Şüpheyle doludur
Çene seğiriyor, dişlerim gıcırdıyor
Hiç görmediği Bir sırrı çiğniyor gibi
O gece Kötü Chad oradaydı.
Polisler konsere geldi sandım.
İyi misin?
Kafam o kadar iyiydi ki hayaller görüyordum.
Kanıtlardan kurtulmak için tuvalete geri döndüm.
Yapma. Polisler borularda bulur.
Yemen gerek.
- Evet, tamam. - İyi şanslar.
Tuvalete atmak yerine kalanı yedim.
Tamam o zaman
buradan çıkmalıyım dedim.
Ve çıktım.
Bardan çıktım, polisler hâlâ peşimde sanıyordum.
Nereye gidiyorsunuz efendim?
Bölgeden çıkmaya çalışıyordum.
Bölgeden çıkmaya çalışıyorum.
Polis olmadığını fark etsem de
“Yoldan çıkmam lazım,” diyordum.
İleride bataklık vardı.
Köprüye gelene dek koştum.
Köprüye çıkıp yürüyebilir
ya da bataklıktan geçebilirdim.
Köprüden geçmeni bekliyorlar. Bataklıktan geç.
Yoldan gitmeyeceğim diye düşündüm.
Bataklıktan geçecektim.
Bataklığa girdim.
Dizlerime dek çamura battım.
Ayağımı çıkardığımda ayakkabım çamurda kalmıştı.
-”Siktir!” dedim. - Siktir!
Diğer ayakkabımı da fırlatıp attım.
Teki yoksa ne gerek var diyordum.
Ağaçların arasından yukarı çıktım.
Bir binanın yanına doğru yürüdüm. Ne olduğunu bile bilmiyordum.
Üstüne çıkmaya çalışıyordum.
Pantolonumu çıkardım, bir elektrik kutusuna fırlatıp
kendimi yukarı çekmeye çalıştım ama çekemedim.
Pantolonum yırtıldı, orada bir cıvataya takıldı.
Ben de, “Buna gerek yok. Siktir et,” dedim.
- Siktir et! - Bir şekilde gömleğimi de kaybettim.
Sabah 7 olmuştu.
Sorun nedir?
Bir restoran vardı.
Kendimde değildim, tüm gece ayaktaydım, susuz kalmıştım.
“Bir şey içmeliyim,” dedim.
Restoranın önüne gitmek yerine
arka kapıya gittim.
İç çamaşırı ve çorapla.
Çalışanlar şok olmuştu.
“Çok susadım,” dedim.
Pantolonun nerede?
Elektrik cıvatasına falan takıldı.
Ben de restorandan çıktım.
Artık çok susuz kalmıştım. Durum ciddileşiyordu.
Sonra bir Little Caesars gördüm.
SICAK VE HAZIR
Pencereden baktığımda kimse yoktu.
Hâlâ çok susuzdum.
Bir şey içmezsem ölecektim.
“İçeri nasıl gireceğim?” diye düşündüm.
Sonra bir bayrak direği gördüm.
Little Caesars bayrağı vardı.
Direği aldım.
Direği kapıya vurdum.
Kapı kilidine direkle vurdum ve kapı açıldı.
- Şükür! - Kapı kapandığında
içeride kilitli kaldım.
Buzdolabını gördüm ve iki Pepsi aldım.
Servis penceresi
açıktı ve pencereden atladım.
Sanki hayatımda içtiğim ilk Pepsi’ydi.
İkisini de içtim.
Hâlâ susuz musun?
İki Pepsi yetmemiş gibiydi. Susuzluğum geçmemişti.
- Susuzluğum geçmedi. - Geri döndüm.
Ne yapıyorsun?
Yemeğe hazır pizzaların nasıl yapıldığını merak ettin mi?
Kötü Chad deli gibi davranıyordu.
Hadi adamım!
Sırrı ne Chad?
Little Caesar’ın sıcak pizzalarının nasıl beş dolara
yapıldığını merak ediyordu.
- Kalın ve sulu. - Çıtır kenar.
- Bu sırra takmıştı. - Evet.
Sır nerede ulan?
Sır yok.
Owen Craig. Little Caesars’da çalışıyorum.
Sıcak ve yemeye hazır pizza basittir.
Pencereden baktığınızda görebilirsiniz.
Her saat 10 peynir ve sucuklu pizza yaparız.
Fırının yanındaki rafta durur.
Sipariş geldikçe fırına atarız.
Yaklaşık 3 tanesini, 20-30 dakika kadar
ön taraftaki sıcak kutularda tutarız.
Ya da acıkırsak yeriz.
Pepsi’lerden sonra susuzluğum gitmişti.
Ama çok açtım.
- Sucuk be dostum! - Sucuk vardı...
Peynir, sos vardı.
Tadı çok güzeldi.
Sonra alarm çalmaya başladı.
Kötü Chad!
“Ben ne yaptım?” diyordum. Sonra telefon çaldı.
Açma sakın!
Açmaya gittim.
Alo?
Güvenliktekiler, “Neler oluyor?” diyordu.
-”Her şey yolunda mı?” - Neler oluyor? Her şey yolunda mı?
Her şey yolunda mı?
Ona söyleme! Kapa telefonu!
-”Hiç değil!” dedim. - Hiç değil!
“Kötü. Çok kötü!”
Kötü. Çok kötü!
“Kötü Çad, her şeyi mahvettin,” dedim.
Bana kötü bir etkin var. Artık gitme zamanın geldi.
Artık bunu yapamam Kötü Chad.
Öyle deme Chad. Seni seviyorum. Birbirimiz için yaratılmışız.
Artık seninle olamam Kötü Çad.
“Seni Little Caesars’da bırakıyorum,” dedim.
Seni Little Caesars’da bırakıyorum.
- Chad? - Kötü Chad bunu pek iyi karşılamadı.
Kötü Chad, hayır!
Kötü olabilir dedim.
Ama berbattı.
Çok kızgındı.
Her şeye çok kızgınım.
Bana ihtiyacın var. Aramızdan su sızmaz.
Eski bir Kızılderili atasözü vardır, bilirsiniz.
“İçinizde iki kurt vardır.
Beslediğiniz kurt, büyüyecek olandır.”
Sıcak ve yemeğe hazırım Chad!
Hayır.
Hayır!
“Gitmem gerek,” dedim.
Restoranın arkasına gittim ve buzdolabının üstüne çıktım.
Tavana tırmanacaktım.
Tavana çıktığımda kafam çok güzeldi.
Nereye gideceğimi bilmiyordum.
Sadece oradan çıkmak istedim.
Benden kaçamazsın!
Sonra tavanın çöktüğünü hissettim.
Herkesin sipariş beklediği
yerin ortasına düştüm.
Tam oraya düştüm.
Sonra iç çamaşırımla olduğumu fark ettim.
Bir önlük gördüm.
Önlüğü alıp üzerime giydim.
numaramı kağıda yazıp, özür diledim
Pardon.
İki suyla bir brownie alıp pencereden atladım.
Dan.
Siktir!
Polis bekliyordu tabii.
Hırsızlık şüphelisi iç çamaşırı, çorap
ve Little Caesars önlüğüyle yakalandı.
Hayal edin.
Chad’in haberlere çıktığını
çocuklarımın annesinden öğrendim.
“Kardeşinin ne yaptığını görüyor musun?” dedi.
Çok abarttığını biliyordum.
Ben, Mike Corn. Chad Corn’un abisiyim.
İki şişe su, bir brownie almış
ve çıkmadan bir çalışanın önlüğünü giymiş.
Hapishanedeyken tanıştıklarım,
“Seni TV’de gördüm,” dedi.
“Efsanesin sen!”
Sonra da diğerlerini çağırdılar.
“O bir efsane. Floridalı adam!”
Corn’un araca servis penceresinden dışarı tırmanırken
yakalandığı söylendi.
Bir sene hapiste kaldım.
Çıktığında onu almaya gittim.
Onu hemen rehabilitasyona soktum.
O zamandan beri iyi durumda.
Yakın zamanda araba aldı. Artık benim için çalışıyor.
Temiz olduğunu bildiğimde ona güvenebiliyorum.
“Temiz kalırsan tamamdır,” dedim.
Rehabilitasyonda başarılı olunca
kardeşimle birlikte yaşamaya karar verdik.
Harika bir patron, öğretmen...
İş arkadaşı, abi, her şey.
Reflekslerini görelim evlat.
Son birkaç yılda Chad’in ihtiyacı olan şeyi bulduğuna inanıyorum.
Aynaya baktığında, gördüğü kişiden
mutlu olabiliyor.
Dünyada herkes çılgınca, tuhaf şeyler yaptı.
Herkes! Anlıyor musunuz?
Hayatımda çok önemli bir andı. Çok utandım.
Eğer hikâyem başkalarına yardımcı oluyorsa, ilham veriyorsa...
“Hey, Little Caesars’a girip tavandan düşen,
metamfetamin ve alkolün etkisindeyken
hayatını değiştirebilen çocuk,” deniyorsa...
Yemeye hazırım Chad!
Bunu onlar da yapabilir.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Erkaradağ