Она што ќе го видите е можеби опасно, незаконски, неетички,
ситнодушно, изгубено, аморално и секако глупаво.
Но, исто така, сè е вистина.
Донекаде.
ОРЛАНДО, ФЛОРИДА
Ова се случи пред многу години.
Ме учеа да ги почитувам гробиштата.
Не мислев дека се плеткаме со мрачни сили.
Имав обична готска фотосесија.
Беше емотивно. Мрачно.
Супер, срце. Помрачно. Помрачно, да.
Во еден момент стоев пред висок и стар бетонски крст.
Не знам дали некој го потчукна, ама почна да паѓа нанапред.
Срање!
Во суштина сум парализирана,
и сфаќам дека сум на два и пол часа од дома.
Ќе возам до Џексонвил, но не ги чувствувам нозете.
Но, ќе успеам.
ТОА Е ФЛОРИДА, ЧОВЕКУ.
ОРЛАНДО, ФЛОРИДА
Здраво! Бујрум.
Здраво, јас сум Бани.
Родена сум и порасната во Флорида, а сум т.н. возрасен фан на Дизни.
Умееме да се поврземе со детето во нас
и уживаме во магијата на Дизни.
Но, исто така сум манекенка, жонглирам со оган.
Сум висела од кука, а и сум снимала видеа со фетиши.
Кога некој ќе чуе "фетиш" или "садо-мазо",
одма помислува на секс. Ама, нема врска со тоа.
Кога ја запознав Бани, беше доминатрикс.
Се викам Ливи. Јогинка сум од Орландо, Флорида.
Еве како ја запознав Бани.
Ме однесоа во една локална зандана
за да предавам гола јога.
Таа влегува и еден господин ми вели:
"За да ја поздравиш Бани, нурни се во нејзините гради."
Па, му реков: "Добро."
Па, ми ја стави главата меѓу нејзините гради,
и се нурнав. Така се запознав со Бани.
ИСУС МЕ САКА
Верувале или не, дома бевме големи Христијани.
Амин.
Немав другари надвор од црквата.
Мислев дека никој не ме разбира.
Никој не ме разбира.
Па, одев на интернет.
Само така запознавав нови луѓе.
ЗАПОЗНАЈ ЧУДАЦИ
Се запознаваш со луѓе онлајн, ама никому не кажуваш за тоа.
Бани, дали си со некого онлајн?
Не, мамо, не сум.
Драго ми е. Јас сум Бани.
Некаде во 2010 г. се запознав со Лестер.
Ми кажуваше ствари што ги разбирав.
Се смешкам само кога крвавам.
И кажуваше многу интересни нешта.
НИШТО НЕ Е ВАЖНО
Разговаравме онлајн, такви работи.
Се спријателивме, или барем така мислев.
Твојата темнина е прекрасна. -Очајот ми е омилена боја.
Гравитацијата е светот што нè кочи.
Реалноста ми е пребуквална. -"Разочарувањето е уметност."
Верувам само во распадот. -Секој ден е апокалипса.
Кога и да трепнам умира момент.
Тогаш живеев во Џексонвил, а тој во Орландо.
Тогаш ме покани да го посетам.
Напушти го животот таму. Остави го Џексонвил.
Дојди во вистински град, Орландо.
Не знам.
НЗ
Пишано ти е. Треба да бидеш...
...обожувана.
Право збориш.
Добро.
Па, отидов во Орландо.
ФЛОРИДА СОНЧЕВАТА ДРЖАВА
Еби се, Џексонвил.
Здраво.
Конечно го запознав Лестер. Беше и манекен.
Феминизиран беше, андрогин.
Здраво.
И живееше со татко му.
Татко му беше ситски свештеник.
Фино место. Само вие двајца сте?
Може да се само двајца. -Господару.
Ситизмот е религија на Флорида,
и еден од нив беше.
Но, прилагодлива сум.
И сакам да видам кај ќе ме однесе животот.
Добре дојде во моето студио.
Прекрасно.
Беше фино да имаш другар
кој мислиш дека те разбира.
Те разбирам.
Лестер ми личеше на сродна душа,
зашто изгледаа различно.
Многу си различен. -Кој го ебе нормалното.
Овој изглед уште не беше популарен. -Кој го ебе популарното.
И мислев дека е кул што си е искрен пред себе.
Еби ги...
...сите други.
Еби ги сите други.
Ми помогна да се погледнам од нова перспектива.
Беше кул да се видат толку убави дела.
Е, така. Да. Да.
Да. -Се чувствуваа емоциите.
Страдај за мене! -И, беше убав издувен вентил
за да избегам од мојот домашен свет.
Излегов од зоната на комфорот...
ЖРТВУВАЊЕ ЖИВОТНИ
...и видов нови идеи и верувања. И само...
...многу се возбудив.
Подоцна отидовме во хотелска соба во Мотел 6.
Не знам како,
но завршивме облечени во када полна вода, со џоинти.
Лестер сакаше да свитка уште еден џоинт.
Ни се потрошија ризлите. -Не е точно.
Рече да ја користиме Библијата.
Нема да му ги отвориме вратите на Сотоната?
Нека влезе.
Не ми се чинеше дека се бавиме со мрачни сили.
Па, следниот ден,
Лестер ме покани на фотосесија на гробишта.
Лестер сериозно си ја сфати фотосесијата.
Така. Биди мрачна, перверзна.
Дури имаше и чуден асистент.
Продолжи да пееш, Хансел!
Реков, перверзна. Ајде.
Да! Така, бе!
Ме воспитаа да ги почитувам гробиштата.
Прво, не правиме ништо што не покажува почит.
Осквернави го! Осквернави го! Тоа е нечија баба!
Многу ми е чудно што сум повторно тука.
Ова ми личи на крстот што падна,
но овој е замена, зашто првиот се скрши.
Тој што падна на мене беше поголем.
После дознав дека тежел над 320 килограми.
МНОГУ ТЕШКО
Лестер сакаше да работиме со едни негови фотографи.
Одлично!
Беше многу мрачно и прекрасно.
Така.
Раката ми беше крената, вака се потпирав.
Супер! Од пеколот си, срце!
Не знам како дојде до тоа.
Супер. Така. Ептен е заебано. Тоа е тоа.
Крстот почна да се навалува.
Мајко мила.
Ме приклешти.
Рацете ми беа овде кога падна... Падна до долу, до крајот.
И како што удрив во земја, рацете ми се отворија.
Помош.
Зјапаа во мене и ништо не правеа.
Многу е... -Го нарекоа...
...трагично прекрасно!
"Трагично прекрасно."
Помош!
Продолжија да фотографираат.
Хансел, уште магла! Ајде!
Во еден момент, ми се чинеше дека Лестер ќе ми помогне.
Ми ја зеде главата и рече...
Само кулирај.
И тогаш...
Дали изгледа кул ова?
Не ми се веруваше. Лестер само позираше.
Помош.
Крстот ми ги дроби органите, а типов мисли дека е фотосесија.
Се мести вака, па вака.
Се сеќавам како се прашував: "Зошто ми се случи ова?"
Како ми се случи ова?
Се чудиме зошто ни се случуваат лоши нешта. Некогаш се демони.
Вратата на Сотоната и неговото кралство
се отвора на различни начини.
Јас сум Брајан Холмс.
Пастор сум и основач на христијанската црква "Ем-паурд".
Вратата ја отворате со сатанистички обреди, богохулие.
Кога пушите страници од Библијата, или ве водат демони,
или така ќе ја отворите вратата на непријателот.
Нема да ја отвориме вратата на Сотоната? -Нека влезе.
Тука имам три ствари. Ќе ги оставам.
Јас сум Лери Лосон.
Директор сум на Управата за паранормални истраги
и основач на "Индијан ривер хонтингс ДОО".
Вака ќе утврдам дали тој ден имало нешто демонско
или паранормално.
Има некој кој сака да разговара со нас вечерва?
Не ви мислиме лошо. Многу ве почитуваме.
Ќе почекам овде. Јавете се кога ќе сте спремни.
Конечно им се развикав.
И реков: "Тргнете го, тргнете го."
Тргнете го.
Пробаа да го кренат заедно.
И не можеа. Па...
Самата го турнав.
Она со адреналинот, кога бабите ја тргаат колата од внукот,
е па навистина постои.
До ден денес се сеќавам дека беше многу лесен,
па го фрлив и... слета.
Таа ноќ отидовме во болница.
Многу е чудно.
Леле. -Леле?
Досега не сум видел човек да го смачка надгробен камен.
Првпат ми е.
Докторот ми ги допре нозете и ме праша: "Чувствуваш?"
Чувствуваш? -Не.
А ова? Фасцинантно.
Одвратно е.
Искрено, мислев дека чудаците како вас измислуваат
за да дојдат до лекови.
Не ми беше првпат доктор да помисли дека сакам лекови.
Какви лекови може да земе? Оксикодон? Викодин?
Добро. Сфатив колку е часот.
Рече: "Добро си. Само си набиена."
Добро си. Само си набиена. -Ама, не ги чувствувам нозете.
Нормално е. Модриците предизвикуваат парализа.
Излезете, одете во клуб,
правете што сакате. Излегувај. Марш! Марш!
Да одиме во клуб?
И Лестер вика: "Па, си одам."
Па, си одам. -Што?!
"Зашто ми се танцува."
Зашто ми се танцува. Денес беше тежок ден.
Добро изгледаш. Всушност, одлично.
Па, вози безбедно.
Си реков: "Знаеш што? Мора да си одам."
Ајде, Бани. Можеш.
Беше околу полноќ, 1 сабајле.
Има 2,5 часа возење до дома,
од Орландо до Џексонвил, ама не ги чувствувам нозете.
Но, ќе успеам.
Беше тешко, но влегов во колата.
Надреално беше.
Можеш, женска!
Да, бев парализирана.
Ништо не чувствував од половината надолу.
Нозете морав да ги кревам.
Искрено, добро се снајдов.
Денес го собираат ѓубрето. Тапа!
Упс! -Речиси ништо не удрив.
Упс, упс, упс, упс.
Патов е одвратен.
Тука многу често гинат, се удираат, се случуваат чудни работи.
Извини!
Благодарна сум што имав темпомат.
Само тоа ми работеше.
ГОРИВО
Нормално, ми снема бензин. Застанав на бензинска...
...се извлеков.
Тешко беше, но тренирам тае квон до,
и нè обучуваат да ползиме, да се служиме со рацете.
Па, бев подготвена да го влечам телото.
Втора пумпа. Две од овие.
Најинтересно ми беше кога се тргнав од автопатот 95,
кај што живеат моите.
Одите нагоре, па надолу,
вртите лево, па десно...
Сакав да стигнам дома без да ги разбудам моите,
но не успеав.
Кога видоа колку сум повредена...
...викнаа брза помош.
Но, нозете ми беа потечени, жолти, модри.
Ми направија рендген, томографија, крвна слика...
Што е? -Излегоа и рекоа: "Скршена е."
Скршена е. -Знаев.
Можно е да не прооди.
Можно е да не проодам.
Па, се прашав,
дали Бог ме казнува за она што го правам.
Дали ме казнува Бог?
Можеби било тоа, но и Бог го дозволил тоа
за да се разбуди.
Здраво. Слушам.
Луѓето од документарецот прашуваат
дали Бог ја казнил Бани.
Ќе те чуеме низ уредов,
ако сакаш да разговараш.
Вечерва не се случува ништо посебно.
Врз основа на фактите, не мислам дека било паранормално.
Не мислам дека ја казнил Бог.
Мислам дека било несреќа,
каде се повредил човек додека правел нешто што го сака.
Докторката рече: "Имаш среќа што имаш толкави гради."
Имаш среќа што имаш толкави гради.
Фала.
Пораката што ја добив беше дека се спасила
поради раскошните гради.
Сакаш да ја чуваш? Не? Добро.
Најоткачено е што немав никаква терапија.
Самата се научив да одам. И, ми успеа.
Проблемот е што некогаш, без причина, ќе клапнам на страна
зашто колков... Само на кратко.
Сменета е,
но сепак е бушавата Бани што ја сака готиката,
за мене е фраерка. Така ја гледам.
За да си моќен не е доволно да се пронајдеш,
туку да го прифатиш човекот што ќе го најдеш.
Преведено од Јане Божиновски