Az sonra görecekleriniz; tehlikeli, yasa dışı, etiğe aykırı,
Önemsiz, yanlış, ahlâksız ve kesinlikle aptalca olabilir.
Ama aynı zamanda gerçek.
Sayılır.
Bu olay yıllar önce oldu.
Mezarlıklara saygı duymam gerektiği öğretilmişti.
Karanlık güçlere bulaştığımızı anlamamıştım.
Basit, gotik bir fotoğraf çekimi yapıyordum.
Duygusaldı. Karanlıktı.
Güzel, bebeğim. Karanlık. Evet.
Bir noktada,
uzun, eski bir beton haçın önünde duruyordum.
Çarptım mı bilmiyorum ama öne doğru düşmeye başladım.
Siktir!
Adeta felç oldum.
Evime iki buçuk saat uzakta olduğumu fark ettim.
Jacksonville’e gitmem gerek ama bacaklarımı hissedemiyorum.
Bir şekilde başaracağız!
Merhaba! İçeri buyurun.
Selam, ben Bunnie.
Florida’da doğup büyüdüm, kendime Disney yetişkini diyebilirim.
Bizler içimizdeki çocukla bağ kurabilen,
Disney’in tadını çıkarabilen insanlarız.
Aynı zamanda modellik, ateş döndürme gibi şeyler yapıyorum.
Tenimdeki kancalardan asılıyorum. Fetiş videoları çekiyorum.
“Fetiş” veya “BDSM” kelimelerini duyan
herkesin aklına seks gelir. Ama konu bu değildir.
Bunnie ile tanıştığımda o bir baskındı.
Ben, Livi. Orlando, Florida’da yaşayan bir yogiyim.
Bunnie ile tanışmam,
çıplak yoga öğretmek için
o yerel zindana girmemle oldu.
İçeri girdi. Oradaki beylerden biri bana,
“Bunnie’ ye selam vermen için kafanı memelerine sokmak zorundasın,” dedi.
Ben de kabul ettim.
Kafamı tutup beni göğüslerinin arasına
yerleştirdi. Bunnie’yle böyle tanıştım.
İSA BİZİ SEVİYOR
Çok dindar bir Hristiyan evde büyüdüğümü tahmin bile edemezsiniz.
Amin.
Kilise dışında arkadaşım yoktu.
Kimse beni anlamıyor gibiydi.
Kimse beni anlamıyor.
İnternete girerdim.
İnsanlarla böyle tanışırdınız.
TUHAF İNSANLARLA YANIŞIN
İnsanlarla internette
tanıştığınızı kimseye söyleyemezdiniz.
Kimseyle tanıştın mı Bunny?
Hayır anne, kimseyle tanışmadım.
Memnun oldum. Ben, Bunnie.
2010 yılları civarı Lester denen bu adamla tanıştım.
Bana hitap eden şeyler söyledi.
Ben sadece kanarken gülümserim.
O kadar ilginç şeyler söyledi ki...
HİÇBİR ŞEYİN ÖNEMİ YOK
İnternetten konuştuk.
Bir dostluk kurduk ya da ben dostluk sandım.
-Karanlığın çok güzel. -Umutsuzluk en sevdiğim renktir.
Yerçekimi bizi tutuyor.
-Gerçeklik fazla gerçekçi. -Kalp kırma sanatı.
-Çürümeye güveniyorum. -Her gün kıyamet.
Her göz kırpışımda bir an ölür.
O zamanlar ben Jacksonville’de yaşıyordum, o ise Orlando’da.
Beni yaşadığı yere çağırdı.
Oradaki hayatını bırak, Jacksonville’i terk et.
Gerçek şehre, Orlando’ya gel.
Bilmem ki.
BİLMEM.
Senin kaderin, sana...
Tapılması.
Doğru.
Tamam.
Ben de Orlando’ya gittim.
MYFLORIDA.COM GÜNEŞ EYALETİ
Siktir, Jacksonville!
Selam.
Sonunda Lester’la şahsen tanıştım. O da bir modeldi.
Çok kadınsı, çok androjendi.
-Merhaba. -Merhaba.
O da babasıyla yaşıyordu.
Babası, resmen bir Sith Lordu’ydu.
Şirinmiş. Sadece ikiniz misiniz?
-Sadece iki tane olabilir. -Efendim.
Sith, Florida’da kabul edilen bir dindi.
O da bir Sith’di.
Ben de onlara uydum.
Kendimi akışına bıraktım.
Stüdyoma hoş geldin.
Çok güzelmiş.
Beni anladığını düşündüğüm bir arkadaşımın
olması güzel bir duyguydu.
Seni anlıyorum.
Lester o kadar farklıydı ki
adeta ruh eşim gibiydi.
-Çok farklısın. -Normali siktir et!
-Böyle olmak hâlâ popüler değildi. -Popüleri siktir et!
Onun kendisi olması harika bir şeydi.
Herkesi
siktir et!
Herkesi siktir et!
Kendimi yeni bir ışıkta görmemi sağladı.
Böyle güzel bir eser görmek harikaydı.
İşte bu! Evet.
-Evet. -Duyguyu hissedebilirdiniz.
-Bana acıyı göster! -Evimden, her şeyden
kaçıştı.
Bilmediğim dünyalara...
HAYVAN KURBANI
...adım atmamı sağladı. Bu da beni...
Çok heyecanlandırdı.
O gece, Motel 6’da otel odasına gittik.
Neden yaptığımızı hatırlamıyorum
ama sonunda kendimizi tamamen giyinik, su dolu bir küvette ot içerken bulduk.
Lester bir tane daha sarmak istedi.
-Kâğıt kalmadı. -Kalmadı.
“İncil’den sayfa koparalım,” dedi.
Cehennemlik olmaz mıyız?
Şeytan içeri girsin.
Karanlık güçlere bulaştığımızı hissetmedim.
Ertesi gün,
Lester beni bir mezarlıkta çekim yapmaya davet etti.
Lester bu çekim konusunda çok ciddiydi.
İşte bu! Karanlık yönünü göster!
Hatta garip bir asistanı vardı.
Söylemeye devam et Hansel.
Karanlık dedim. Hadi!
Evet! İşte bu!
Büyürken mezarlıklara saygılı olmayı öğrenmiştim.
Başta saygısızlık etmedik.
Kirlet! Kirlet dedim! Bu birinin büyükannesi!
Buraya dönmek çok tuhaf.
Bu bana düşen haçı hatırlatıyor.
Bu yenisi tabii, o kırıldı.
Üzerime düşen bundan büyüktü.
Ağırlığının 400 kilo olduğunu öğrendim.
ÇOK AĞIR
Lester’ın birlikte çalışmamızı istediği bazı fotoğrafçılar vardı.
İşte bu be!
Çok keyifli, güzeldi.
İşte bu!
Elimi kaldırmış, şöyle eğilmiştim.
İşte bu! Cehennemden geldin sen!
Nasıl oldu emin değilim.
İşte bu be! Sıçtık ağzına! Sikerler!
Haç sallanmaya başladı.
Olamaz!
Üzerime düştü.
Düşerken ellerim tam böyleydi.
Düştüğümde, ellerim yana açıldı.
Yardım edin!
Bana öylece bakıp hiçbir şey yapmadılar.
-Bu tam... -Dediler ki...
O kadar güzel ki çok üzücü!
“O kadar güzel ki çok üzücü!”
İmdat!
Fotoğraf çekip durdular.
Hansel, sis ver! Hadi!
Lester bana sonunda yardım edecek sandım.
Kafamı elleri arasına aldı ve...
Sakin ol.
Sonra...
Havalı oldu mu?
İnanamadım. Lester poz veriyordu.
İçim parçalanırken o hâlâ kendini fotoğraf çekiminde sandı.
Böyle poz veriyordu.
Yatarken “Bu neden benim başıma geldi?” diye düşünüyordum.
Bu neden benim başıma geldi?
Neden başımıza kötü şeyler geldi deriz. Şeytani bir şey olabilir.
Şeytana ve krallığına giden kapıları
açmanın farklı yolları vardır.
Ben, Brian Holmes.
Ben MPowered Hristiyan Hizmetleri’nin rahibi ve kurucusuyum.
Şeytani ritüeller ve dine küfürle bir kapıyı açabilirsiniz.
İncil’in sayfalarını koparıp sigara sarmanın
yolu şeytana gider. Bunu seçmek düşmana kapıyı açar.
-Bu, şeytana kapıyı açmaz mı? -Şeytan içeri girsin.
Üç ekipmanım var. Bunları buraya yerleştireceğim.
Ben, Larry Lawson.
Florida Paranormal Araştırma Bürosu müdürü ve Indian River Hauntings
Limited Şirketi’nin kurucusuyum.
Bunlar, o gün şeytani veya doğaüstü
oldu mu gösterecek.
Bu gece bizimle konuşmak isteyen var mı?
Size zarar vermek istemiyoruz. Saygımızdan dolayı buradayız.
Ben burada bekleyeceğim. Hazır olduğunda beni çağır.
Sonunda onlara bağırdım.
“Alın şunu üzerimden,” dedim.
Alın şunu üzerimden.
Hep birlikte haçı kaldırmaya çalıştılar.
Beceremediler.
Kendim ittirdim.
O adrenalini bilirsiniz. Bir ninenin arabayı çocuğun üzerinden
kaldırması gibidir.
Bugün bile hatırlarım. Çok hafifti,
fırlatıp attım ve yere düştü.
O gece, hastaneye gittik.
Çok tuhaf.
-Vay! -Vay mı?
Kimsenin mezar taşı altında ezildiğini görmemiştim.
Bu bir ilk.
Doktor bacaklarıma dokundu, “Hissediyor musun?” dedi.
-Hissediyor musun? -Hayır.
Bu peki? Çok ilginç.
Korkunç.
Sizin gibilerin bunu uyuşturucu için
uydurduğunu sanıyordum.
Doktorların beni bağımlı sanması ilk kez olmuyordu.
Ne almış olabilir? Oksikodon? Vikodin?
Tamam. Anladım.
“Bir şeyin yok. Morarmışsın,” dedi.
-Bir şeyin yok. Morarmışsın. -Bacaklarımı hissedemiyorum.
Çok normal. Çürükler çoğu zaman felce yol açar.
Dışarı çıkın, kulübe gidin.
-Affedersiniz. Çıkın. -Sıç! Sıç!
Kulübe mi gideyim?
Lester, “Ben gidiyorum,” dedi.
-Ben gidiyorum. -Ne?
Dans etmek istiyormuş.
Evet. Dans etmem gerek, bugün çok zordu.
İyisin iyisin. Harikasın hatta.
Arabayı dikkatli sür.
Gitmem gerektiğini düşündüm.
Hadi Bunnie. Yapabilirsin.
Gece yarısıydı. Saat bir olmuştu.
Orlando’dan Jacksonville’e arabayla iki buçuk saat sürerdi
ama ben bacaklarımı hissedemiyordum.
Bir şekilde başaracaktım.
Biraz zorlandım ama arabaya binmeyi başardım.
Gerçek gibi değildi.
Hadi, yapabilirsin.
Evet, adeta felç olmuştum.
Belden aşağısını hissedemiyordum.
Bacaklarımı ellerimde kaldırmadan hareket ettiremiyordum.
Açıkçası iyi iş çıkarmıştım.
Berbat bir gündü! Hay sikeyim!
-Ups! -Bir şeye çarpmamıştım.
Ups! Ups!
Yol berbattı.
En yüksek ölüm oranına sahip kazalar, açıklanamayan şeylerden olur.
Pardon!
Hız sabitleyiciye minnettarım.
Arabamda çalışan tek şey buydu.
YAKIT
Tabii benzinim bitti. Benzin istasyonuna girdim.
Kendimi sürükleyerek çıkardım.
Çok zordu ama tekvando eğitimi almıştım.
Kollarımızla sürünme eğitimi almıştık.
Bu yüzden vücudumu sürükleyebiliyordum.
İki numaralı pompa. Şunlardan da iki tane.
95’ten inip anne babamın yaşadığı yere gitmek,
yolculuğun en ilginç kısmıydı.
Tepeye çıkman, aşağı inmen,
biri sürü viraj dönmen gerekir.
Ailemi uyandırmadan eve
girmeyi umuyordum ama olmadı.
Hâlimi gördüklerinde
ambulans çağırdılar.
Bacaklarım şişmişti; sararmış, morarmıştı.
Röntgen, tomografi, kan tahlilleri... Her şeyi yaptılar.
-Durum nedir? -” Kırılmış” dediler.
-Kırılmış. -Biliyordum.
Bir daha yürüyemeyebilir.
Bir daha yürüyemeyebilirim.
Acaba Tanrı, yaptığım şeyler için
beni cezalandırıyor muydu?
Beni cezalandırıyor mu?
Belki de öyledir. Tanrı onu uyandırmak için
bunu sağlamıştır.
Merhaba. Dinliyorum.
Belgeselciler, Bunnie’yi
Tanrı mı cezalandırdı merak ediyor.
Bu cihazdan seni duyabiliriz.
Konuşmak ister misin?
Bu gece yok galiba.
Elimizdeki verilere bakarsak paranormal bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Bence, Tanrı kimseyi cezalandırmadı.
Bence korkunç bir kaza oldu.
Birileri sevdiği işi yaparken yaralandı.
Doktor büyük göğüslerimin beni kurtardığını söyledi.
Göğüslerinin bu kadar büyük olması bir lütuf.
Teşekkürler.
Aldığım mesaj, dolgun göğüsleri
sayesinde hayatının kurtulduğuydu.
Bu sizde kalsın mı? Hayır mı? Tamam.
Çılgınca ama hiçbir zaman resmi olarak bir terapi görmedim.
Kendi kendime yeniden yürümeyi öğrendim. İşe de yaradı.
Tek sorun şu, bazen, yana doğru düşüyorum.
Kalçam biraz...
Değişti tabii.
Ben hâlâ ona gotik Bunnie olarak görüyorum.
Bence çok havalı biri.
Gerçek güç, yalnızca kendinizi bulmak değil,
bulduğunuz kişiyi kabul etmektir.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Erkaradağ