Downloaded from YTS.MX
Hoe gaat het, Chicago?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hoe gaat het, Vic Theater?
Geweldig om hier bij jullie te zijn vanavond.
Zo leuk om hier samen te zijn.
Mensen, ik bijt meteen de spits af.
Mijn zelfvertrouwen is op crisisniveau.
Ik ben in crisis, want mijn kind van zes...
...zegt nu iets dat grappiger is...
...dan alle grappen die ik dit jaar schreef.
Als hij moet plassen, zegt hij: 'Ik moet plassen'.
Als hij moet poepen, komt hij en fluistert hij in mijn oor...
...'Ik heb een geheim en het is bruin'.
Perfect. Geen commentaar.
Want wat zou het anders kunnen zijn?
'Ik heb een geheim en het is bruin'. Eén keer raden, poepen?
'Nee, mam heeft iets met de UPS-koerier.'
Kijk, natuurlijk is het geweldig als je kind iets grappigs zegt.
Het is nog leuker als je komiek bent. Zodra hij het zei...
...wilde ik het meteen op het podium vertellen.
Daar gaat het om.
Hoofdzaak is dat mijn kinderen blij zijn. Ook super als ze materiaal zijn.
Kort gezegd, ze geven mijn leven inhoud...
...en ook mijn show.
Ik deed een special, Lobby Baby. Want mijn tweede kind... Bedankt.
Mijn tweede kind is geboren in de lobby van ons flatgebouw.
Geweldig verhaal.
Maar daarnaast...
...ken je het geluid dat dat maakt wanneer je een komiek bent?
Als je kind wordt geboren in de lobby van je flatgebouw?
Ka-ching, verdomme.
Wat mij betreft heeft Lobby Baby zijn studeerspaarpot betaald.
Bruin geheim, onderweg.
Niet genoeg voor vier jaar op een topuniversiteit.
Maar een paar semesters online gaat zeker lukken.
Ik ga best veel praten over kinderen vanavond.
Ik weet dat niet iedereen hier ouder is.
We hebben een toffe troostprijs. Hier is het.
Na de show...
...ga je naar een thuis waar niet van die vervloekte kinderen wonen.
Dat is best geweldig.
Je kunt bingen, al weet ik niet wat dat is.
Een serie bingen. Mijn vrouw en ik zijn zo moe.
We doen niet aan series bingen.
Ik zou het meer omschrijven als we kijken tv in micro-doses.
We kijken 10 minuten van een aflevering.
Mijn vrouw valt na vijf minuten in slaap. Maar ik mag het niet uitzetten.
Ze schiet wakker als er ineens geen lawaai meer is.
Dus ik moet eerst de tv langzaam zachter zetten...
...terwijl ik blijf kijken en de acteurs steeds zachter praten.
Zo lijkt het denk ik als je een hartaanval krijgt.
En de volgende avond moet ik diezelfde vijf minuten weer kijken.
Daar begin ik mee. Ik bedoel dus...
...dat een hele aflevering ons drie maanden kost.
Ik ga over mijn kinderen praten, dus ik stel ze even voor.
Ze heten Ash, Axel en Addie.
Elk heeft een leuke naam.
Maar samen is het een ramp.
Het is een wrede, vreemde straf voor grootouders.
Je gaat naar je ouders. Hier zijn je kleinkinderen. Ze kijken zo van...
Oude mensen willen namen die duidelijk verschillend klinken.
Daarom rijmt 'statinen' niet met 'arsenicum'.
Vandaar. Er is een veiligheidsbuffer nodig.
Ik ga je niet zeggen wiens idee dat was, al die A-namen.
Maar mijn naam is Seth en mijn vrouw heet Alexi.
Mensen zeggen vaak, 'oh, Alexi...
...dat is vast ook verwarrend met de namen van de kinderen.
Ook met een A'. Nee, voor mij niet.
Het lastigste als je vrouw Alexi heet...
...de Alexa denkt steeds dat ik het tegen haar heb.
Wat nog erger is...
...ik noem haar alleen Alexi als we ruzie maken.
Dan ben ik passief agressief. Dus onze Alexa zegt dan: “Sorry...
...wat bedoel je, 'niet iedereen is zo perfect als jij'?”
Mijn kinderen groeien op in New York City. Geweldig hoor.
Wel is het zo...
...als ze opgroeien in de grote stad...
...moet je altijd op veiligheid letten.
Ik breng ze elke dag te voet naar school. Vanaf zeer jonge leeftijd...
...doen we iets bij het oversteken.
We gaan naar de stoeprand. Kijken naar het stoplicht.
Bij een rode hand...
...zeggen we alle drie...
...'rode hand', en dan stoppen we.
Bij het groene mannetje zeggen we alle drie...
...'groene man', en dan steken we over.
Dat vond ik altijd leuk.
De jongens letten goed op.
En passanten genoten van de show.
Het was goed.
Maar onlangs was mijn vrouw erbij.
Ze keek naar het stoplicht en zei...
...eigenlijk is het meer wit dan groen.'
Nou ja, uh...
...ik weet niet of dat een goed idee is als de jongens en ik roepen 'witte man'...
...voor we oversteken.
Wat nog erger was...
...mijn jongens lopen en praten zo...
...witte man.
Plaats maken voor witte man.
Auto's en fietsers, opgepast.
Hier is een witte man, maak vrij baan.
Vrije doorgang is ons geboorterecht.
Een ouder zijn betekent constant je ware identiteit onderdrukken.
Een voorbeeld. Als je een ouder bent...
...moet je de hele tijd op je woorden letten. Doe ik ook, hoor.
Ik probeer heel erg om me in te houden als ze erbij zijn.
Maar ja... soms krijg ik niet genoeg waardering...
...voor het eerste woord dat ik wilde zeggen.
Gisteren was ik in de keuken.
Mijn kinderen waren er. Ik brandde mijn hand aan het fornuis.
'Godverdomme', riep ik.
Mijn vrouw werpt me een blik toe van 'dat kan ook anders'.
Is ook zo. Maar ja...
...ik wilde de hele familie rond me en zeggen:
'Jullie weten dat papa eigenlijk godsammeklote wou zeggen, toch?'
En als godsammeklote al op je tong ligt...
...is het moeilijk schakelen naar 'verdorie'.
Dat lukt niet.
Op mijn leeftijd zou ik door mijn rug gaan met zo'n omwenteling.
Als je papa ooit met een nekbeugel ziet weet je dat hij 'godverkut' wou zeggen...
...maar er nog net 'goh, jeetje' van kon maken.
Je wil geen foute woorden zeggen waar je kinderen bij zijn
Dan krijg je de rest van je leven een por van je vrouw elke keer dat ze het zeggen.
Maar het leuke is, je kunt zien...
...waar ze een woord geleerd hebben puur van hoe ze het zeggen.
Bijvoorbeeld, als je kinderen een slecht woord op school hoorden.
Een van de jongens kwam thuis. Hij danste door de kamer en scandeerde...
'Shit, shit, shit, shit, shit, shit, shit, shit, shit, shit.'
Mijn vrouw keek me aan of het mijn schuld was.
Maar dat had hij niet van mij.
Ik stoot nooit mijn teen en dan...
...teendansend door de kamer.
Je kunt ook zo zien wat ze van jou hebben geleerd.
Mijn zoon bouwde een Lego-setje aan de eettafel.
En het hele ding stortte in.
En bij het instorten deed hij van...
'Fuck dit stomme ding.'
Ik wist het meteen. Van mij geleerd.
Dat was precies wat ik doe.
Alsof ik mijn spiegelbeeld zag.
Niet alleen de foute woorden die zo misstaan als een kind het zegt.
We vertellen onze kinderen bepaalde woorden nooit te zeggen.
Goor is zo'n woord dat ik hen smeek nooit te zeggen.
We zeggen hen, gebruik nooit het woord stom.
De ergste is haat.
Kinderen zeggen de hele dag dat ze iets haten.
En we zeggen: 'Haat zeggen we niet. Niet lekker' of niet mijn ding.'
Dat moet echt in hun hoofd zitten.
Een van mijn jongens rende onze slaapkamer in.
'Papa, weet je wie ik haat?'
Ik zei: 'Jongen, zeg nou niet haat.
Niet leuk, niet lekker, niet mijn ding.'
Ik zag dat hij overstuur was. 'Wat wilde je zeggen?'
Hij zei: 'Die rotvent die Martin Luther King vermoordde.'
Onmiddellijk dacht ik, gebruik hier absoluut het woord 'haat'.
Het laatste dat je wil is dat je kind zegt: 'Weet je wat ik niet leuk vind?
James Earl Ray, dat was niet zo mijn ding.'
'Excuseer, kijk, het stoplicht.
Witte man.'
Mijn kinderen kan ik nooit haten.
Nooit, mensen.
Ik kan mijn kinderen niet haten.
Maar wel is het gezond...
...om een mentaal lijstje bij te houden van drie dingen...
...die ze nu doen die ik het meest haat.
Ik haat hoe ze dobbelstenen rollen.
Ze kunnen twee dobbelstenen nooit op tafel houden.
Zodra ze gaan rollen...
...weet je het al. Te wild.
Ze zeggen: 'Hoe werkt Monopolie?' Ik leg dat uit.
Houd allebei de dobbelstenen op tafel. Dan win je.
We zitten aan een ontbijttafel.
Niet aan de goktafel in het Bellagio.
Hier is mijn impressie van bordspelletjes met mijn kinderen.
Soms krijg ik de dobbelsteen en dan wacht ik even.
Omdat ze niet weten dat ik hem heb.
En dan is het zo vredig onder de bank.
Ik beweeg mijn voeten een beetje.
Een teken dat ik nog leef.
Ik rust hier even uit.
Oogcontact met een spin.
'Dag maat.
Heb jij kinderen?'
Ik haat hoe ze dobbelstenen rollen.
Ik haat het als ze midden in de nacht wakker worden.
Mijn kinderen hebben nu de nachtmerrie-leeftijd.
Dan komen ze naar onze slaapkamer.
En als ze komen, weten mijn vrouw en ik dat één van ons...
...het komende uur bezig is ze weer in slaap te sussen.
Dit is nu supertraumatisch voor mij.
Als de deurklink rammelt, denk ik...
...misschien hebben we mazzel en is het een inbreker.
Misschien een inbreker die stilletjes wat spulletjes meeneemt.
Een inbreker die ik niet een uur op zijn rug moet wrijven.
Ik nam een fatale beslissing vorige zomer.
Mijn zoon had een nachtmerrie en kon niet meer slapen.
Ik dacht, over zijn rug wrijven, dat helpt vast.
Maar nu vindt hij dat zo heerlijk...
...nu doet hij net alsof.
Hij komt onze kamer in...
...en ziet er niet uit als een doodsbang kind.
Hij zegt: 'Het slechte nieuws...
...de skeletman was er weer.
Het goede nieuws, ik heb mijn hemd al opgetrokken.'
Ik heb een goede tip voor ouders...
...met een kind dat altijd vraagt om rugje wrijven.
Neem een stukje plakband...
...en doe het over zijn mond.
Ik haat hoe ze dobbelen.
Ik haat het als ze me 's nachts wakker maken.
Voor de derde kniel ik neer.
Ik haat hoe ze steeds over lava praten.
De hele tijd praten ze over lava.
Dat ligt aan die scholen. Ik snap...
...dat jonge kinderen moeten leren over vulkanen en lava.
Maar thuis komen dan al die lava-vragen. En ik weet echt niets over lava.
Het enige dat ik weet is dat als ze het van dichtbij zien...
...ik een slechte vader ben.
Ik probeerde honderd miljoen keer...
...de auto in een microscopisch plekje te parkeren.
Als ik omkijk, kijken twee onwetende gezichtjes me aan.
Ze zeggen: 'Als je lava aanraakt, ga je dan dood?'
Ik kan mijn kinderen niet haten of pijn doen.
Ik zou ze nooit pijn kunnen doen. Echt, ik zou ze nooit pijn kunnen doen.
Maar ik geef toe, soms...
...trek ik hun trui op topsnelheid uit.
Aan het eind van een lange dag, en ze hebben niet de gratie...
...om mee te werken met uitkleden. Elke laag die ze dragen...
...ruk ik naar boven.
Want, en het is beschamend om te zeggen...
...dat moment voelt goed. Als het even blijft haken...
...als het zo blijft haken...
Ik doe Clockwork Orange zodat mijn kinderen inzien wat ze mij aandoen.
Het is niet permanent.
Het gaat altijd weer omlaag, oké.
Je perspectief op bijna alles verandert als je kinderen krijgt.
Die van mij zijn acht, zes en twee.
En om eerlijk te zijn, het is nu een spookachtige ervaring...
...als we een uitnodiging voor een bruiloft krijgen.
Er kunnen dan twee dingen gebeuren.
Ofwel staat in de uitnodiging...
...'Kinderen liever niet meenemen'.
Dan moeten we een oppas regelen.
Voor een avond, of soms een heel weekend. Dat is niet fijn.
Maar het is nog veel erger als er staat: 'Kom met je hele gezin...
...om onze bruiloft te vieren'.
Dat lijkt alleen een goed idee als je een onwetend, ongetrouwd stel bent.
Kinderloos, ongetrouwd, dan denk je nog, leuk idee...
...kinderen op onze bruiloft. Dan weet je nog niet...
...dat kinderen elke dag ruïneren. Gewone en bijzondere dagen.
Met drie jonge kinderen naar een bruiloft...
Dan heb ik de zenuwen.
Als ik de dansvloer op moet en de vader-dochterdans onderbreek.
Zo van: 'Sorry voor de onderbreking, gefeliciteerd, wat een prachtige bruid.
Maar de kinderen aten de bruidstaart op.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. De taart is op. En die was vast erg duur.
Ook wel uw schuld. Wij hadden hier niet moeten zijn.
Denk niet dat dit ongestraft blijft, dat mijn kids een enorme taart opaten.
Ze zijn nu de hele nacht wakker. En morgen diarree van die cake.
En bedankt dat ze kleine kostuums moesten dragen.
U weet dit nog niet.
Maar kinderen gaan zo graag naar een bruidshuis...
...waar ze stil moeten staan voor een man met spelden in zijn mond.
Bedankt voor de kostuumpjes. Die hadden we moeten kopen.
Want ik denk niet dat dat duurder was dan de belachelijk hoge huurprijs.'
'Mijn vrouw zit al in de auto. Ik moest gedag zeggen.
Ze zit passief-agressief op d'r telefoon.
Voor ze naar het toilet ging, zei ze: "Zorg dat ze niet aan de taart komen."
Ze praat nu nooit meer met me.
Ik hoop dat jullie altijd samen blijven. Zo niet, dan poep ik op je gazon.
Bedankt. Fijne avond. Prachtige bruid.'
Geef toe, een vaccinatiepas laten zien...
...om een restaurant in te gaan tijdens Covid was niet...
...zoals Duitsland in de Tweede Wereldoorlog?
Geef toe. Want...
...elke keer als ik mijn vaccinatiepas moest laten zien bij een restaurant...
...zeiden ze zo vaak sorry.
'Sorry, het spijt ons zeer. Mogen we even naar je pas kijken?
Of een foto van je pas op je telefoon?
Of wil je een foto van mijn pas laten zien?
Of laat zien dat je telefoon foto's kan maken?
Dan mogen we u naar uw tafel brengen.'
Ik heb veel films gezien over Duitsland in de Tweede Wereldoorlog.
Maar de Gestapo was nooit zo beleefd.
Er was niet één scene waar de Gestapo de deur intrapte en zei...
...'We willen je papieren zien...
...sorry hoor, mag dat even?
Dat pasjes-controleren gedoe moet nog steeds.
Wij vinden het ook irritant.
Dit is echt ons minst favoriete element...
...van bij de Gestapo werken.
Maar ja, onze baas hè?
Dat is zo'n nazi.'
Dat is een bijzonder beledigend accent voor Duitsers.
Net een Amerikaanse cartoon over een Duitser.
In een show waren er Duitsers in het publiek.
Na de show kwamen ze naar mij. 'Doe je vaak een Duits accent in je show?'
Ik zei: 'Ja, ik vind dat leuk.'
'Wat denk je als een Duitse komiek een Amerikaans accent doet in een show?'
Ik zei: 'Ik ga nooit naar een Duitse komiek.'
Hoeveel dingen moeten er misgaan in mijn leven...
...om in een podiumclub te zijn en iemand zegt: 'Applaus voor Klaus', en ik denk...
...oh, wauw, ik blijf even kijken.
Ik zit in mijn stoel, en ineens zegt hij...
...en de Amerikanen zeiden: 'Ik wil 20 kip McNuggets'.
En ik denk: zo klinken we niet.
Na dat onbeleefde antwoord herstelde hij zich.
'Zou je een Afrikaans accent doen op het podium?'
'Nee', zei ik. 'Natuurlijk niet, ik peins er niet over.'
Hij vroeg: 'Waar is dan de grens?'. Ik zei: 'De grens...
...voor accenten die een witte komiek kan doen in 2024?'
De grenzen van Europa.
Dat is de grens. Tussen Finland en Italië, tussen Portugal en Oekraïne.
Turkije blijf ik af. Dat is de grens.
Dan kun je een gezonde carrière verwachten.
Ik laat zien hoe dat werkt.
Mijn impressie van een Zweed die bij een Chinese ober bestelt.
'Ja, hallo, heb je kip met nasi vandaag?'
'Nee, is op.'
Ik koos expres Zweeds.
Ik weet zeker dat een Zweeds accent nooit beledigend is.
Dat is volledig gebaseerd op het feit dat de Muppetshow nooit geannuleerd is.
Hoe kan dat acceptabel zijn?
Hoe kon de Zweedse kok acceptabel zijn?
Nou ja, als kind was dat mijn eerste indruk van Zweden.
Ik dacht dat alle Zweden zo waren.
Imbecielen die onbehouwen met keukengerei zwaaiden.
Stel je voor hoe het zou klinken...
...als ze een Pakistaanse kok hadden gekozen?
Dat ga ik niet doen. Joh.
Maar nu weet ik wel hoe het klinkt als 1500 kontjes tegelijk samenknijpen.
Mijn kinderen hebben geluk.
Ze hebben al hun vier grootouders in hun leven.
Ze zien ze de hele tijd. In het echt, en ook via FaceTime.
Ze gaan dagelijks met hen om.
Dat is heel anders dan ik met mijn grootouders.
Mijn vader liet me eens per jaar met mijn oma bellen.
Als een kidnapper die het gegijzelde kind...
...met de politie laat praten.
'Zeg oma gedag', zei hij. Ik zei: 'Hallo', en dan nam hij weer over.
'Nu weet je dat hij nog leeft', zei hij.
Stop 5 dollar in zijn verjaardagskaart en zet het bij het kruispunt.
Heerlijk dat mijn ouders met mijn kinderen omgaan. Heel bijzondere belevenis.
Ik vind het geweldig.
Het enige is dat hun opvoedstijl van met jou vroeger anders is...
...dan de opvoedstijl die jij nu inzet.
Het is erg lang geleden dat mijn vader jonge kinderen had.
Maar hij was vocaal, van de oude stempel.
Hij verhief zijn stem tegen mij en mijn broer.
Geen gelekaartensysteem, maar een rodekaartsysteem.
Luisterde je niet, dan kreeg je een uitbrander.
Wij doen een niet-confronterende, moderne opvoedstijl, zonder schelden.
We zeggen het anders.
Als het mis is, zeggen we: 'Ik zie dat je overstuur bent.
Ik wil je authentieke gevoelens niet bagatelliseren...
...maar ik moedig je aan de tijd te nemen om eraan te werken als het jou uitkomt.
En onthoud het belangrijkste: dit is net zo goed jouw huis als het onze.'
Soms valt mijn vader terug op zijn oude gewoonten.
Hij zegt: 'Stoppen, nu' en ze gaan door. Dan valt hij meteen tegen ze uit.
Als hij tegen ze tekeergaat, kom ik meteen tussenbeide.
Ik snijd hem de pas af. 'Pa, niet op jouw manier, op onze manier.
Ik wil jouw manier niet invalideren. Ik wil je niet teleurstellen.'
Maar ik geef toe, als mijn pa de kinderen een uitbrander geeft...
...zeg ik altijd stop.
Maar er is altijd een stemmetje in mijn hoofd...
...dat gniffelt en roept: 'Trek maar flink van leer, ouwe.
Laat maar eens zien hoe goed ze het hebben.'
Want ik moet iets toegeven.
Ik weet niet of de moderne opvoedstijl werkt.
Ik zie geen dagelijks resultaat.
Onlangs beet mijn kind van 8 mijn kind van 6.
Een gemene beet. Zomaar ineens.
Hij zag hem daar staan en ik zag zijn intentie. 'Ik ga hem nu bijten.'
Als een robot 'start bijtprotocol'. Hij vloog erop af.
Hij beet met alle macht, en zei: 'Ik beet hem niet.'
Maar ik zag de tandafdruk.
Als ik dat armpje meeneem naar de tandarts...
...kunnen ze er een beugel mee maken.
Ik was zo kwaad. Ik doe dit zelden, maar ik zei...
'Strafminuten in de andere kamer.' En gooide de deur dicht.
Mijn plan was hem vijf minuten te laten nadenken over zijn misdraging.
Vijf minuten reflectie op de consequenties van zijn gedrag.
Maar ik ben zo'n moderne softie, na tweeënhalve minuut dacht ik al...
hij heeft levenslang therapie nodig.
Dit is onomkeerbaar trauma.
Ik moet laten zien dat hij mijn kleine knuffel is.
Dat ik altijd van hem hou, wat dan ook. Ik opende de deur. Ik dacht...
...hij zit vast in tranen op de vloer.
Nee hoor. Hij leunde tegen het raam.
Hij keek zorgeloos uit over de stad.
Alsof hij in een Franse New Wave film zat.
Alleen dan zonder baretje en sigaret.
'Beet ik hem?
Misschien.
Maar in het leven ben je de bijter...
...of de gebetene.'
Ik heb een theorie, mensen.
Die gaat zo.
Ik denk dat mijn kinderen hun kinderen uitbranders zullen geven.
Het slaat vast een generatie over.
's Nachts praten mijn kinderen hier vast over. Dan zeggen ze...
'Als ik groot ben, gaat die ineffectieve onzin van pa overboord.
Ik ga schelden, net als opa.'
Nummer twee: 'Zeker weten, ik word geen watje zoals papa.
"Je gevoelens bagatelliseren", echt? Wees een vent.'
De wereld kan ons betere ouders maken.
Dat denkt mijn vrouw. Ze stuurt me die Instagram-mama dingen.
Instagram-mama's die hun wijsheid delen.
Maar als ze er zo goed uitzien, hebben ze heel andere kinderen dan wij.
Keurig kapsel, professionele verlichting...
Nee, dat is niet aan ons besteed.
Het advies is vaak cryptisch.
Er was er eentje bij waar een vrouw heel kalm zegt...
...'Positieve feedback is erg belangrijk voor een kind.
Als je je kind 's morgens zegt dat hun handschrift mooi is...
...zijn ze minder geneigd hun broertje in het gezicht te meppen.'
Geen idee of dat zo is.
Want ik vergeet dat tot het te laat is.
Ze gillen tegen elkaar. Ik ren erheen...
...en zeg: 'Je hebt een prachtig handschrift.'
Er is...
...een Instagram-mamastijl die ik leuk vind.
Ze houden zich nauwelijks staande in de chaos. En ze maken een video.
Met hun telefoon, als in Blair Witch Project.
Ze verstoppen zich in de kast voor de kinderen hen vinden.
'Hoi, ik heb niet veel tijd.
Ik weet nu hoe je viltstift van het behang kan krijgen.
Je doet gewoon... oh, ze vonden me.'
Mijn vrouw en ik zien onze ouders heel vaak.
Dat schiep meteen een band.
Als we een gezin zouden stichten, zouden onze kids ons...
...net zo vaak willen zien als wij onze ouders.
Toch hebben onze families ook wel eens een dingetje.
Vroeger aan de eettafel was de regel 'alleen praten als ik je iets vraag'.
'Het moet relevant zijn voor het gesprek'.
En zeker 'nooit praten als iemand nog het woord heeft.'
Maar bij mijn vrouw thuis was het meer 'roep maar zodra je iets denkt'.
'Begin met praten voordat je erover nadenkt.'
'Probeer de gedachtegang te volgen buiten je hoofd met je oren.
Alsof je het voor het eerst hoort.'
Wat ook cool is, de familie van mijn vrouw...
...belt een afhaallijn.
En pas als ze de persoon aan de lijn hebben...
...vragen ze wat iedereen wil.
Ze geven intussen wat milde kritiek op het restaurant.
Zo van: 'Zullen we de balletjes nemen?' Iemand roept: 'Nee joh, die zijn klef.'
'Nee, we nemen geen balletjes.'
De familie van mijn vrouw is joods. Dat zei ik nog niet.
Ik heb het wel aangegeven.
Als joodse mensen het ergens over eens zijn...
...wil ik graag weten wat dat is.
Let wel, het gaat hier strikt om pro-semitische grapjes.
Ik hou met heel mijn hart van mijn joodse vrouw en joodse kinderen.
Ik heb geweldige schoonfamilie. Ze zijn altijd gemakkelijk te vinden.
Als je ze zoekt, zitten ze altijd met hun neus in mijn zaken, verdomme.
Klop eerst.
We moeten binnenkort een moeilijk gesprek voeren met de kinderen.
De grootouders van mijn vrouw overleefden de Holocaust.
En dat moeten we ooit een keer uitleggen.
Het probleem is dat kinderen je onderbreken met vragen...
...waar je niet op voorbereid bent. En dan ga je de mist in.
Onlangs zei mijn vrouw tegen de jongens...
'Mazzelaars, je kent alle vier opa's en oma's.
Je oma kende geen van haar grootouders.'
'Wat was er gebeurd dan?', vroeg hij. 'Ze stierven in de oorlog', zei ze.
'Waren ze soldaten dan?' vroeg hij.
Ze zei: 'Niet alleen soldaten sterven in een oorlog.'
Hij dacht even na en zei: 'Oh...
...ze waren drummers?'
Want hij had het prentenboek over de revolutie gezien.
Dus hij bedacht heel slim dat soldaten in gevaar zijn, maar de drummers...
...lopen voorop, dus die gaan er het eerst aan.
Geen goede tijd om drummer te zijn, de revolutie.
Drumtalent was toen geen goed idee.
Als je hoorde dat ze drummers zochten...
...was je blij, wauw, geweldig. Geen strijd.
We blijven in een leslokaal en oefenen voor de parade.
En we doen een concert voor de overlevenden.
Ze staken hun hand op. Ik kan drummen.
Goed zo, doe de drum aan en loop voorop.
Wat? Voorop?
Ja, jij, nog een drummer en een fluitist. Die ontkent...
...'het is een piccolo'. 'Leuk geprobeerd, fluitist.'
Mijn vrouw zegt dat ik ook joods moet worden.
Haar argument: iedereen denkt al dat ik joods ben.
Oké, ik ben een kwart joods.
Elke joodse persoon ooit zegt: 'Jij bent toch ook joods?'
Ik ben ook een kwart Zweeds. Maar geen enkele Zweed ooit...
Zo praten ze echt, mensen. Geen excuses voor hun accent.
Waarom zou de Muppetshow liegen?
Zo praten Zweden en lab-assistenten.
Ik ontdekte onlangs dingen over mijn afkomst.
Ik deed mee aan die geweldige show op PBS, Finding Your Roots.
Met professor Henry Louis Gates. Echt een geweldige show.
Briljante man.
Ik ontdekte een aantal dingen over mijn familie die ik nooit wist.
Ik stam af van joden uit Litouwen.
Joden uit Litouwen, van de uitdrukking...
...'We moeten als de sodemieter weg uit Litouwen'.
Maar ik was geen goed subject voor de show Finding Your Roots.
Want ik ben niet snel geschokt of verbaasd.
Het leukste is, als ze de informatie presenteren...
...over je afkomst en je bent geschokt en verbaasd.
Omdat ik dat niet snel ben, was het een saaie aflevering.
Henry Louis Gates keek me aan en zei...
'We konden een van je voorouders natrekken tot het jaar 1650.
We vonden hun naam in een stadsregister...
...van het jaar 1650.
Hoe voel je je daarbij?
Als je bedenkt dat we familie van jou...
...tot het jaar 1650 konden traceren?'
Het enige dat ik kon bedenken was: 'Ik wist wel dat ik van mensen afstam.'
Als hij zei: 'Je bet-over-grootmoeder was een zeemeermin'...
Ik was wel een keer per ongeluk geschokt.
Je zit tegenover hem aan tafel.
Daarop ligt een dik boek met gegevens.
Hij zet het verhaal op.
En bij het presenteren...
...vraagt hij de pagina om te draaien om het te zien.
Toen zei hij: 'Je bent een artiest.' Ik zei: 'Ja, klopt.'
'Ken je nog iemand in je familie die optreedt?'
'Nee, ik ken niemand in mijn familie die ook een podiumartiest is.'
Hij zei: 'Draai de pagina maar om. Want dit is heel cool, wat je gaat zien.'
Ik draai de bladzij om. Het was een rouwartikel in een krant.
Mijn overgrootvader had zelfmoord gepleegd.
En Henry Louis Gates zegt: 'Wat staat er?'
Ik zei: 'Oh. Alleen dat...
Mijn overgrootvader. Hij pleegde zelfmoord.'
Henry Louis Gates was professioneel en zei: 'Mijn excuses, ik maak een fout.
Dat halen we eruit.'
Toen zei hij: 'Blader nog eens om.'
Op de volgende bladzij stond dat mijn opa in een schooluitvoering meedeed.
'Cool toch hè?', zei hij. 'Nou Henry...
...je kunt niet per ongeluk een rouwartikel voor zelfmoord tonen...
en dan dit.'
Alsof een goochelaar zegt: 'Is dit jouw kaart?'
En jij zegt: 'Nee, dat is een foto van je penis.' 'O shit.
Is dit jouw kaart?
Schoppen negen? Is dit jouw kaart?'
Je denkt nog steeds aan die dick pic?'
'Ja natuurlijk, gast.'
Dit is de avondtijd waarop veel komieken...
...hun anti-transmateriaal ventileren.
Wees gerust, ik heb geen anti-transmateriaal.
Alleen maar liefde en respect voor de trans-gemeenschap.
Het frustreert me altijd als mensen het presenteren als...
...iets dat voor hen ongemakkelijk is, zo'n transitie.
Dat ze aan een nieuwe naam moeten wennen.
Een ander voornaamwoord. Andere contactinformatie.
Iets veranderen in de emailmap.
Maar laten we even eerlijk zijn.
Wat is moeilijker voor jou?
Als iemand besluit een transitie te doen naar een andere sekse ...
...of als iemand in je leven morgen besluit...
...veganist te worden?
Wat is er moeilijker voor jou in jouw leven?
Want vijf jaar geleden besloot mijn broer veganist te worden.
Nu, vele diners later, echt waar...
...ik zou liever hebben bij het volgende Thanksgiving diner...
...dat mijn pa aankondigt dat hij nu een vrouw is...
...dan een diner waarbij mijn broer steeds vraagt of er boter in zit.
Ik zeg dan: 'Er zit overal boter in, verdomme.
Dat is de ware zin van Thanksgiving. Overal boter indoen.'
Zo begon Thanksgiving in de VS. De inheemsen kwamen.
'Dit is mais', zeiden ze. De pelgrims zeiden...
...'We doen er boter op en we noemen het kolfjes.'
De inheemsen zeiden: 'O mijn god, dit is veel lekkerder.
Hoe kunnen we iets terugdoen?' De pelgrims zeiden...
...'Ideetje, maar we zeggen het nog niet.'
'Witte man'.
Mijn broer is hardcore. Eet ook geen honing.
Volgens hem noem je veganisten met honing bijganisten.
Ik merkte dat hij geen honing at toen hij bij mij thuis was.
Ik gaf hem een granolareep.
Hij zag er hongerig uit. Maar...
...hij pakte het op en las eerst de ingrediënten.
Als er een logo voor veganistisch was...
...zou het een persoon uitbeelden die ingrediënten leest.
'Een probleemingrediënt gevonden'.
Ik wou dat ik ook vegan kon zijn. Elk argument voor veganistisch klopt.
Beter voor de planeet. Humaner.
Het beste argument is dit, mensen.
Mijn broer ziet er veel gezonder uit dan ik.
Als je een foto ziet van hem en mij samen zou je gisteren stoppen met vlees.
Hij straalt als de zon. Naast hem...
...lijk ik een vent met een zaklamp op een veerboot.
'Dichte mist, maar we gaan het redden.'
Ik zei al iets over mijn schoonouders. Ik wil speciaal noemen...
...mijn fantastische schoonmoeder.
Ik heb echt de allerbeste schoonmoeder ter wereld.
Wat ik het leukst aan haar vind...
...is dat ze het soms met me eens is dat mijn vrouw wel heftig is.
Soms maken mijn vrouw en ik ruzie waar ze bij is.
Dan maakt ze oogcontact van een afstandje.
Zo van 'sorry'.
Wel non-verbaal.
Het kan alleen waardevol zijn als het
bij non-verbale erkenning van het gedrag...
...van mijn vrouw blijft.
Als ze partij zou kiezen voor mij, dat zou desastreus zijn.
Elke echtgenoot hier weet dat het gemakkelijker is...
...het met hen eens te zijn als ze over iets klagen.
Ontelbare keren, aan het einde van de avond...
...we gaan naar bed, en mijn vrouw zegt...
...'Ongelooflijk, van mijn moeder moet ik aardiger doen tegen je.'
Mijn enige reactie is: Nou, wat vreselijk...
...dat zijn haar zaken niet.'
Mijn vrouw is best gemeen.
Mensen...
Maar alleen tegen mij, hoor. Ze is superlief voor de kinderen.
Dat is beter dan andersom. Als mijn vrouw aardig tegen mij was...
...maar gemeen tegen de kinderen, wat een nachtmerrie.
Ik kom thuis, ze rennen op me af...
'Man, doe iets, we zijn ook jouw kinderen'.
'Praat niet met mij. Ik wil niet dat ze weet dat we vrienden zijn.'
Trouwens, dit is geen aanval op mijn vrouw.
Ik verdedig haar gemeenheid.
Mijn vrouw werkt zo hard. Drie kinderen.
Ze is zo opgebrand. Ze heeft een fulltime baan.
Mijn vrouw is advocaat.
Ze slaagde voor het Bar-examen voor advocatuur in New York.
De New York Bar, dat is de moeilijkste. Daar slaagde ook Rudy Giuliani.
Ik snap het, altijd moe, en toch heeft ze veel geduld met de kinderen.
Soms moet ze haar hart luchten bij mij. Dat verdien ik ook.
Ik ben zo irritant. Dit soort dingen doe ik.
Hierdoor verdien ik haar gemeenheid.
Derde kind en ik kan nog steeds de wandelwagen niet inklappen.
Geen idee. Ik zie een wandelwagen zoals een hond een origami ziet.
Geen idee hoe dat invouwt.
Ik schud en rammel wat.
Oké, snel vraagje tussendoor aan de vrouwen hier.
Ooit gedacht, toen je man probeerde de wandelwagen in te klappen...
...ongelooflijk dat...
...ik ooit dacht dat deze man seksueel bevredigend zou zijn?
Als hij zegt: 'Nu weet ik het.'
'Bijna'. En je zegt: 'Daar zit een knopje.'
'Nee, ik denk dat ik er bijna ben.
Nog een paar keer pompen.'
Wil je iets hartverscheurends horen?
De eerste keer dat mijn vrouw die grap hoorde...
...zo hard heeft ze nog nooit gelachen.
Pijnlijke lachbui.
Ze gilde het uit vanuit het publiek. 'Amen, maat.
Preken maar.'
Maar perfect is mijn vrouw niet.
Er zijn wel dingen die ik aan haar wil veranderen.
Als ik iets kon veranderen, dan eerst haar vaardigheid als projectiespreker.
Ze zegt belangrijke dingen tegen me met haar rug naar me toe of als ze wegloopt.
Met zachte stem.
Dingen als 'het gasbedrijf...
...was hier vandaag, en er is een giftig...'
Hier maken we vaak ruzie om. Ze zegt dan:
'Weet je nog, over een uur diner met Harris.'
'Wat? Wanneer zei je dat?'
'Maandag toen ik het in de mailbox fluisterde.'
En nog iets wat ik veranderen wil: haar cafeïnedrankje.
Ze drinkt matcha latte.
Als je niet weet wat dat is, zal ik vertellen wat het niet is.
Beschikbaar op de kaart van de koffieshop waar je bent.
Het is onbeleefd om zoiets te bestellen.
'We doen een bakje, wat wil je?' Net zoiets als...
...'We halen pizza, wat wil jij?' en jij zegt: 'Quiche Lorraine.'
Dat gaat hem niet worden. 'Gewoon vragen.'
Nee, ik kan het niet vragen. Ik wil niet voor lul staan.
Mijn vrouw vindt het denk ik alleen lekker omdat het moeilijk te krijgen is.
Ik zeg dat omdat...
...mijn vrouw 'dienstbaarheid' koos als liefdestaal.
Kennen jullie dat concept?
Voor degenen die het niet kennen, dit is het concept.
Vijf liefdestalen tonen hoe mensen liefde willen ontvangen.
Dienstbaarheid, aanraken, tijd, cadeaus en positieve woorden.
Ik weet niet wie dat bedacht heeft.
Ik weet wel dat hun liefdestaal dienstbaarheid is.
Want dit is de grootste nepperij. Dat dienstbaarheid...
...op die lijst staat met vier heel redelijke dingen.
Zo gaat het als jij 'aanraken' wil en je vrouw 'dienstbaarheid'.
Als ik thuiskom, wil ik een knuffel. 'Repareer de boiler'.
Tijd samen: 'Wil je een eindje lopen?' 'Oké, als je eerst de goot schoonmaakt.'
Als een klantenkaart: Goud, Platina, Zilver...
...en Schoonmaken als we landen.
Prima voorbeelden die laten zien hoe moeilijk...
...het is met een komiek getrouwd te zijn.
Ik sta hier op het podium en vertel jullie wat ik van mijn huwelijk vind.
Dus ja, dat is echt zwaar.
Getrouwd zijn met een komiek.
Maar het is ook zwaar een getrouwde komiek te zijn.
Als je getrouwd bent...
...en je maakt ruzie, moet je...
...altijd woorden zeggen...
...die de situatie zo snel mogelijk de-escaleren.
Maar als je een komiek bent, komen zulke woorden niet in je op.
Als je een komiek bent, denk je tijdens een ruzie alleen...
...'dit grapje kan ik maken om het erger te maken.'
Een voorbeeld. Mijn jongens zijn fan van de superhelden.
Ze vragen me er van alles over.
'Wie wint als Batman en Spiderman vechten?
Wie is sterker, Hulk of Thor?
En wie is sneller, Superman of Flash?'
De aloude stripboek-vragen. Ik was erg trots dat ze zulke vragen bedachten.
Ik zoek het op, op YouTube. En ja hoor, een clip van drie minuten...
...toonde Superman die langs Flash flitste.
'We kijken deze video', zei ik.
De rode draad is dat onze kinderen weinig schermtijd hebben.
Niet dat we betere ouders zijn.
Maar dat onze kinderen beter worden dan die van jullie.
Een jongetje op elke knie, telefoon in de aanslag.
We zien Superman en Flash.
Mijn vrouw komt binnen. 'Wat doen jullie?'
We zien hoe Superman langs Flash flitst.
'Wat, een cartoon?'
Ik kon het niet helpen. Ik zei: 'Nee, de echte.
Ongelooflijk hè, ze filmden de echte.'
Ze probeerden niet om de echte...
...er was een natuurdocumentaire in de woestijn.
En toen zagen ze die blauwrode...
...ze waren gewoon...' Ze was de kamer al uit.
Ze zei vast: 'En van mijn moeder moet ik aardiger doen.'
Nog een voorbeeld.
We gingen op vakantie.
We gaan door de beveiliging op de luchthaven van New York.
De agent vindt een kuipje hummus in de handtas van mijn vrouw.
Hij zei: 'Sorry, dat mag niet mee.'
Mijn vrouw zei: 'Maar dat heb ik vaker gedaan hoor.'
Dat was minder overtuigend dan ze dacht.
Want hun antwoord was: 'Dit mag niet mee.'
Mijn vrouw zei: 'Maar het is niet vloeibaar.'
Ze zeiden: 'Het is ook niet droog.'
En echt waar, in dat soort gevallen heeft de agent altijd gelijk.
Ik stond aan haar kant natuurlijk.
Iedereen neemt hummus mee.
Waarom vraag je het juist haar?
In elk vliegtuig zie je tegenwoordig wel zeven mensen met kuipjes hummus.
Maar van haar pakten ze het af. Ze was overstuur toen we wegliepen.
'Ongelooflijk', zei ze.
'Ja', zei ik. Al zei ik niet precies wat ik ongelooflijk vond.
Ik was eerlijk zonder de waarheid te zeggen.
Het had daarbij gebleven, maar toen we teruggingen...
...naar het vliegveld, stopte mijn vrouw onderweg.
Ze kocht een kuipje hummus.
Iets groter dan die vorige.
En ze vonden het weer.
Nu zat het in een supermarkttasje.
Dan vraag je er toch om?
Ze haalden het eruit en zeiden: 'Je mag geen hummus meenemen.'
Ze zei: 'Maar dat heb ik eerder gedaan.'
Ze zei niets over de vorige keer.
Toch namen ze de hummus in beslag. Toen we door beveiliging waren, zag ik...
...dat ze overstuur was. Dan moet ik mijn mond houden.
Dat weet ik. Dan moet ik mijn mond houden.
Maar ik kon het niet helpen. Ik lachte...
...breeduit en zei: 'Volgende keer lukt het vast wel.'
Ze is hier vanavond, weet je.
Nee, ze is er niet.
Ben je gek?
Als ze hier is, vertel ik niet het hummusverhaal waar we nooit over praten.
Maar echt, ik ken mijn vrouw.
Een vrouw van substantie.
Ze is een vastberaden doordouwer. Volgende keer krijgt ze haar hummus mee.
Ik geloof in haar. Het gaat haar lukken.
Op de luchthaven doet ze de handtas open.
Ze pakt een zakje kikkererwten en een mixbeker.
Ze kijkt die agent recht in de ogen en zegt...
...'Agent, alles hier is toegestaan.' Ze knikken.
Ze weten dat ze er niets tegenin kunnen brengen.
Ter ere van haar overwinning, maken alle agenten op de luchthaven...
...een erepoortje waar ze doorloopt.
Hun magnetische staf als een zwaard.
Ze loopt door de vertrekhal onder de erepoort.
Passagiers scanderen haar naam.
Ze gooien chips voor haar voeten als bloemblaadjes.
Als we in het vliegtuig zitten, maakt ze haar hummus.
'Wie wil er hummus, kinderen?' En in koor zeggen ze: 'We haten hummus.'
En ik fluister: 'Vind ik niet lekker.'
Mijn kinderen zagen nog nooit mijn show. Onlangs nam ik ze mee.
We hadden onze jubileumshow, 10 jaar.
En president Biden was er.
Bedankt, dat is aardig.
President Biden was de gast op de show.
Wanneer maak je dat ooit nog mee dat mijn kinderen de president zien?
De volgende president is misschien niet een goede invloed. Ik nam ze mee.
De kinderen mochten de president ontmoeten.
Het leukste als je kinderen de president ontmoeten...
...is niet hoe hij zich gedraagt, maar hoe elk kind zich gedraagt.
Verschillende persoonlijkheden, snap je. Eerst mijn oudste.
Dat is het liefste jongetje ter wereld.
Hij probeert zo hard, als oudste kinderen vaak doen, alles goed te doen.
Hij droeg zijn mooiste kleding, van de schoolfoto.
Hij liep op hem af, keurig netjes, 'Dag Mr President.
Ik heet Ash, zo fijn u te ontmoeten.' Zo trots op hem.
Mijn hart smolt over zijn optreden.
Toen de middelste.
Dat is die in de lobby geboren is.
En zo gedraagt hij zich ook.
Ik kan niet helemaal uitleggen wat het is.
Maar als je niet wist wie hij was...
...en je zag hem, denk je dat is die in de lobby is geboren.
Hij koos ook zijn eigen kleding uit.
Een treinconducteurjasje en een zonnebril.
Hij danste de kamer in.
Toen hij binnendanste, was...
...mijn oudste zo beschaamd, hij hief zijn vuist.
Toen herinnerde hij zich mijn compliment over zijn handschrift en...
Goed. Hij danste de kamer in en begon te zingen.
Joe Biden, Joe Biden, Joe Biden
Vlakbij hem riep hij luidkeels in het gezicht van de president...
...'U bent mijn favoriete president!'.
Dit verraste Biden zo ontzettend...
Zelfs Joe Bidens favoriete president is niet Joe Biden.
Hij keek me aan van 'kent hij Obama niet?'.
Want als hij mij leuk vindt, vindt hij Obama geweldig.
Mijn dochter Addie van tweeënhalf was de beste.
En de president ging geweldig met haar om.
Het was zo ontroerend, hoe lief hij was.
Hij zat op de bank om haar in de ogen te kijken.
Ze kwam op hem toe. Hij pakte iets uit een tas.
Het was een pluchen hond. Zijn hond Commander in het Witte Huis.
Hij wist dat niet, maar in januari was ik in het Witte Huis...
...en ik had drie pluchen Commanders meegekregen.
Die had ik mijn kids gegeven.
Maar hij haalde zo'n hondje uit de tas en gaf het aan Addie en zei...
Ik nam dit voor je mee.
Ze keek ernaar en zei: 'Maar die heb ik al.'
'Wat, echt, heb je die al? ' 'Ja', zei ze. 'Die heb ik thuis.'
Hij houdt hem nog steeds vast.
'Wil je er nog eentje? ' 'Nee', zei ze.
Ik was zo zenuwachtig eerder.
Mijn dochter is een Trump-fan, weet je.
Niet over sociaal beleid, maar over belastingen.
En dat NAVO-landen meer moeten betalen.
Niet over praten als je haar ontmoet.
Dat is iets vreemds, weet je. Ik groeide op in de buitenwijken.
Ik wilde altijd graag in New York wonen.
Mijn kinderen wonen in New York City. Zij willen naar een buitenwijk.
Mijn ouders wonen er nog steeds, in hetzelfde huis, in een saaie wijk.
Als we erheen gaan, zeggen ze...
...'Wanneer verdien je genoeg om hier te wonen?'
We wonen in New York en voor kinderen is dat eigenlijk niks.
Wat New York geweldig maakt, zegt hen niets.
Ze zeggen nooit: 'Opa heeft een voortuin en achtertuin.
Maar wij kunnen naar het theater lopen.'
Ik heb zo'n stadsappartement.
Woonde je ooit in New York, dan vind je het geweldig.
Zo niet, dan zeg je: 'Nou ja, oké.'
Dit krijg je in een superduur appartement in New York.
Het is nooit helemaal donker. Het is nooit helemaal stil.
We wonen bij een universiteit dus bijna altijd om 01:00 uur 's nachts...
...roept iemand iets als: 'Krista zegt dat we daarheen moeten.'
Dan roepen mensen naar die roeper.
Die hoort het niet de eerste keer.
'Krista is niet bij ons.'
Roeper 1 roept dan:
'Krista gaat daarheen.'
Je wil het raam openen en roepen:
'Krista is dood, maten.
Jammer maar helaas, ze is dood.'
Verwarming in onze flat?
Ja hoor, ouderwetse radiators.
Als je ze aanraakt, ben je dood voordat je verbrandt.
Het is lava, zo te zeggen.
Denk ik.
Radiators, charmante nostalgie in vooroorlogse gebouwen.
Welke oorlog weet ik niet.
Dat is niet het enige charmante.
We hebben een overbuur...
...die Pruisen kan aanwijzen op de kaart.
Net als Pruisen na de wereldoorlog heeft zij ook geen grenzen meer.
Ik wilde mijn zoon de deur uitwerken voor school.
Ik kreeg hem de gang in. Maar hij had een moeilijke ochtend.
In de gang worstelde hij zich los...
...en rende terug naar huis.
Ik rende achter hem aan, zijn schoenen in mijn hand...
...en liet de deur open.
Ik zette hem in de stoel om zijn schoenen aan te doen.
Ik was boos en hij huilde.
Het was een ellendige morgen. Opeens horen we...
slaap kindje slaap
daarbuiten loopt een schaap
We draaien ons om...
...en de buurvrouw was zo binnengelopen.
In haar nachthemd.
Met een uitgewassen kleur als een Victoriaanse verschijning.
De geest van een meisje dat verdronk in de dorpsput.
Ze was thuis, hoorde een kindje huilen, en meteen...
...kwam ze het kindje kalmeren.
Ze zong een spookachtig rijmversje net als in horrorfilms.
Maar het heeft een gelukkig einde. En daarmee neem ik afscheid.
Want op het moment dat ze binnen schuifelde...
...keken mijn zoon en ik elkaar aan...
...en we wisten dat we dezelfde gedachte hadden.
Hij keek naar haar...
...en dan naar mij, en zei: 'Fuck dit.'
Ik zei: 'Je hebt zojuist je collegegeld betaald, jongen.'
Ontzettend bedankt, Chicago. Een fijne avond gewenst.
Ondertiteld door: Cornelia Dieleman