Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ruchy, panowie.
Szybciej. No jedź!
Czemu jedziesz lewym pasem?
JUŻ WYJECHAŁEŚ? JUTRO WAŻNE SPOTKANIE!
MAM PLANY Z DZIEĆMI.
NGEMA – PROWINCJA GAUTENG
ALE PRZYJADĘ Z SAMEGO RANA…
Dobra!
Dobrze, już dobrze!
Nandi!
Nandipha!
Yoh.
Pewnego dnia mnie zabiją.
Już idę, skarbie. Zabije nas, słowo daję.
Nie mamy czasu.
Zabije nas.
Tak, wiem.
- Czekaj. - Na co?
Zmieścimy się wszyscy w aucie?
Yoh.
Joseph Ngema, nie mogę teraz rozmawiać.
Proszę zadzwonić później.
- Siku mi się chce. - Chodźmy do łazienki.
Udało się!
Zdążyliśmy!
Jesteśmy na miejscu.
Nie.
Spóźniliście się. Znowu.
Bo w pracy…
Dużo się działo. Tak, wiemy, Joseph.
Lily.
Jestem twoim ojcem.
Mów do mnie Baba.
Baba.
- Cieszycie się z wycieczki do Zanzibaru? - Tak!
Bo ja tak. Będziemy się świetnie bawić.
- Będzie super. - Piona, Zamo.
Nie to nie.
Nie wierzę.
Widziałeś filmik z roztańczoną panią zawiadującą ruchem?
Nawet robi bhebha.
ZWYKŁY DZIEŃ W PRACY.
Kumam.
Spóźniłeś się, Baba.
To był ostatni apel w semestrze. I wygrałam nagrodę w moim roczniku.
- Wszystko cię ominęło. - Słuchajcie.
Przykro mi.
Możecie się streszczać?
Naprawdę mi przykro.
Ale musicie zrozumieć jedną rzecz.
Gdybym nie pracował, nie robilibyście tylu super rzeczy
i nie lecielibyśmy na Zanzibar.
Tego chcecie?
Stać was na odrobinę wdzięczności.
- Lily. - Wejdź do auta.
Dora.
Proszę. Nasza kolej się nimi zająć. Ugotowałam obiad.
Przepraszam, ale kim jesteś?
Dora. To moja żona.
Jesteśmy małżeństwem od trzech lat.
Znasz ją.
Niedługo skontaktują się z tobą moi prawnicy.
Chodźcie.
Skarbie? Zamo.
Zamo.
Szalona baba!
Tym razem obyło się bez liścia.
To jakiś progres.
W rzeczy samej.
NAJGORSZE WAKACJE POD SŁOŃCEM
Straciliśmy pierwszą lokatę w rankingu papieru toaletowego w RPA.
- Dzięki, Mavis. - Luz.
Muszę ciąć koszty.
Nie stać mnie na zatrudnianie was obu w tym dziale.
Od przyszłego miesiąca
tylko jedna osoba zajmie się marketingiem Roll With It.
Przepraszam.
Konkurencja nas zabija.
GDZIE JESTEŚ? MIAŁEŚ BYĆ NA MEDIACJI.
PEWNIE ZAPOMNIAŁEŚ. ZNOWU! HALO!
Może zaczekać.
Wszystko OK.
Żeby zabezpieczyć sobie posadę
nowego kierownika działu marketingu Roll With It,
musicie opracować nową, nietuzinkową kampanię,
która przywróci nam pierwsze miejsce producenta papieru toaletowego.
Mówię o kampanii na dużą skalę.
W poniedziałek zaprezentujecie wasze pomysły zarządowi i interesariuszom.
W ten poniedziałek?
Tak.
Masz inne plany?
Nie, ale mam wtedy coroczny urlop.
Obiecałem żonie i dzieciom,
że zabiorę ich na niezapomniane wakacje na Zanzibar.
- Myślę… - Jojo.
John?
John? Śpisz?
Skończyłeś przynudzać?
Co powiesz na urlop bez powrotu?
Jeśli on odpadnie, to mam tę fuchę?
Będę tam.
Na bank.
Dobrze.
Van Niekerksowie sądzą, że zapomnieliśmy o etosie.
Chcą przywrócić wartości rodzinne, które wnieśli ich rodzice.
- Ponad 30 lat temu. - Trzydzieści.
Mamy z nimi spotkanie w jakimś kurorcie.
Thembi załatwi nam rezerwację.
W niedzielę zrobimy próbę generalną przed poniedziałkiem.
Macie ich wprawić w osłupienie.
Nasze stanowiska są na szali.
- Mam pytanie. - Tyrone?
A co z osobą, której propozycja nie zostanie wybrana?
W takim wypadku wzrośnie sprzedaż papieru,
bo będziesz go potrzebował do ocierania łez na bezrobociu.
Bezrobocie.
Tsholo, nie było go na ostatnim szkolnym zebraniu córki.
- Na sesję też się spóźnił. - Czekaj…
- Spóźniłeś się? - To ona…
Mam sporo problemów w pracy!
Tylko praca i praca.
Dzięki niej nasze dzieci chodzą do najlepszych szkół
i mają to, na co zasługują.
Co miesiąc płacę alimenty. Zawsze.
W terminie.
Ilu facetów może powiedzieć to samo?
- Cóż… - Właśnie.
Ciężko pracuję dla dzieci.
Naprawdę ciężko.
- Nie tak jak mój ojciec, który… - Zaczyna się.
Nie mieliśmy grosza.
Niczego nie mieliśmy.
A spójrz na mnie teraz.
Dziesięcioletni Joseph…
Już wiesz, czemu się z nim rozwiodłam.
- Nie mogę… - Z nim byłam samotną matką.
- I bez niego nią jestem. - Bo…
- Łożę na jej wydatki… - Zajmowałam się dziećmi.
- …nie wiem… - Dobra, dość.
Nie zmienię warunków umowy opieki nad dziećmi.
- Dzięki Bogu. - Panie Ngema.
To pana wakacje z dziećmi.
Od jutra są pod pana opieką, tak?
- Właśnie, bo… - Nie.
To pana ostatnia szansa,
żeby dobrze przed nimi wypaść, pamięta pan?
Jeśli to się nie stanie, zarekomenduję zmianę umowy
na korzyść Dory.
Chciałem tylko…
Zaszły drobne zmiany w planie podróży.
- Nic więcej. - OK.
Lecimy do Durbanu.
Do Durbanu?
Dzieci myślą, że na Zanzibar.
O czym ty mówisz?
Co się stało?
Nic.
Źle mi z tym, jak się wczoraj zachowałem.
Chcę im to wynagrodzić.
Tyle i aż tyle.
Pomyślałem, że zrobię to starym sposobem.
Zorganizuję rodzinny wyjazd.
Pojedziemy autem.
Żeby stworzyć wspólne wspomnienia.
Kto by chciał lecieć na Zanzibar? Beznadziejne miejsce.
Wszędzie chodzą goli faceci i gołe laski… Nie.
Kto chciałby tam lecieć?
W Durbanie wzmocnimy naszą więź.
- Gdy Joseph… - Dora.
Nie kombinuj, jasne? Nie kombinuj.
Dzieci zadzwonią do ciebie, jeśli zajdzie taka potrzeba.
A taka potrzeba nie zajdzie. Prawda, Joseph?
Prawda.
To będzie piękna, miła, rodzinna wycieczka.
Będzie super.
- Durban? - eThekwini.
Chwilunia.
Obiecałem Junestarsom Zanzibar. Nie mogę tak nagle zmienić planów.
Zostanę wyrzutkiem.
Junestar-co?
Moim followersom.
Możemy w domu mówić w języku zulu?
Spróbujmy. Proszę.
Pytanie. Mama wie, że tu jesteś?
Nie lubi gości.
Nie jestem gościem, a waszym ojcem.
Powiedz lepiej, o co chodzi.
To kolejne ćwiczenie w związku z rozmowami mediacyjnymi?
Nie, dziecko.
To okazja, żebyśmy spędzili czas w rodzinnym gronie.
Nie ma lepszego sposobu niż wyjazd autem.
- Autem? - Tak.
- Że niby my? - Tak.
Nie samolotem?
No to w zasadzie jestem skończony.
Ale plaża aktualna?
Tak, ale w przydomowym ogródku.
Wszędzie dobrze, ale w domu…
Obiecujesz, że będziemy codziennie chodzić na plażę?
I zero spotkań i telefonów z pracy.
Tak nam obiecałeś, Joseph.
Oczywiście. Jestem na urlopie.
Przysięgasz?
Przysięga to mocne słowo, młoda damo.
Tylko tak można coś obiecać na 100%.
Dobrze, ale obiecaj mi, że od teraz będziesz na mnie mówić Baba.
Dobrze, Joseph.
Uroczyście…
przysięgam.
Idziemy na plażę!
Gorzej być nie mogło.
Nie taki content planowałem. Muszę wszystko zmienić.
Dobrze się zaczyna.
Idziemy na plażę!
Zaplanowałam sobie cały wyjazd.
Podczas lotu
chciałam się uczyć do prawka i poczytać przepisy.
I liczyłam, że na wyjeździe poćwiczę sobie praktykę.
Miałam plany, Joseph.
Chciałam jeździć wózkiem golfowym.
A teraz muszę wszystko zmienić.
Prawo jazdy? Masz dopiero 16 lat. Jeszcze zdążysz.
Nadal jesteś młoda.
- Słucham? - Idziemy na plażę!
Za pół roku mam osiemnastkę.
Dałaś się nabrać!
Ale mi się udał żart.
Przecież wiem, że masz 18 lat!
Doskonale o tym wiem.
Osiemnaście?
- Dobra. - Powoli.
Nie spiesz się.
Powolutku.
Dokąd idziemy?
- To stopień? - Nie.
Ale z ciebie tchórz.
Stań tutaj.
- Dobra. - Trzy, dwa, jeden.
Voilà!
Z jakiej to okazji?
Muszę ci coś powiedzieć. A potem to uczcimy.
- Siadaj. - Skarbie.
Usiądź.
Dziękuję, skarbie.
Ale pięknie.
Kochanie.
Twoje marzenia w końcu się spełniają.
Dorę potrącił autobus?
- Rower? - Daj spokój.
Znalazłem sposób, by nasza rodzina mogła stać się sobie bliższa.
Przecież taki był cel wycieczki na Zanzibar.
Zanzibar to przeszłość.
Mam nowy pomysł.
Genialny.
Rodzinna wycieczka autem.
- Autem? - Tak.
Utkniemy z twoimi dziećmi w aucie?
Przecież to okropny pomysł. Dzieciaki nas nienawidzą.
Nieprawda.
Junior napisał ci, że cię nienawidzi.
Tak wyraża miłość.
Posłuchaj, skarbie.
Powinnaś się cieszyć.
W końcu zacząłem cię słuchać.
No już.
Dobrze. Pojadę.
- Ale… - Tak?
Tylko jeśli nie będziesz pracował. Masz nie brać laptopa.
Przysięgasz?
Przysięgam.
- Dobrze. - Będzie cudownie.
Jutro rano jedziemy do KwaZulu-Natal.
- Autem. - Yoh.
To już chyba wszystkie.
A pogoda…
Niezła, nie?
- Co to? - Pięknie wyglądasz, nana.
- Bardzo ostro. - Oj, wiem.
Przepięknie.
To będą udane wakacje.
Tak.
Idziemy na plażę!
- Lily! - Idziemy na plażę!
Doprowadzasz mnie do szału.
Sąsiedzi. Hałas.
Uspokój się.
Użyj słuchawek. Wnerwia mnie ten dźwięk.
A mnie twoja twarz.
Słaby tekst. Dziecinny.
Zamo!
- Oddawaj telefon! - To se go weź.
Przestańcie.
- Oddawaj. - Zamo! Junior!
Jeśli nie przestaniecie, nie dam wam kieszonkowego. Serio.
Tak to się robi.
„Tak to się robi”.
Zrobię fotkę, dobra?
Super pomysł. Wyślij ją mamie.
Ustawcie się.
A kto mówił, że to fotka z wami?
Junestar robi tylko selfie.
- Przetłumacz. - Chce być sam na zdjęciu.
To po co pytał?
Nieważne. I tak mamy kiepskie światło.
Po co pytał?
To nie była propozycja fotki?
Rany!
Zbierajmy się.
Co on robi?
Myślisz, że to dobry pomysł, Baba?
Nie potrzebujemy tych rzeczy.
Wasz tata jest świetnym kierowcą.
Ruszamy.
Chce mi się siku.
Miałaś mnóstwo czasu, żeby pójść do łazienki.
- A teraz… - Ale wtedy mi się nie chciało.
Muszę siku.
NOTATKI NA PONIEDZIAŁEK
ZAŁĄCZAM WYTYCZNE. MASZ NIE DAĆ PLAMY!
Wszyscy cali?
Baba.
Nie zauważyłem jej.
Ale było super! Ja chcę jeszcze raz!
Co?
Złapaliśmy gumę.
Dzwonię do mamy.
Co? Czemu?
Jesteśmy jedną z tych rodzin, która ma wypadek na wakacjach.
Zamo, nie musimy do niej dzwonić. Jasne?
To po prostu rodzinna, wakacyjna przygoda, jak za starych czasów.
Utknęliśmy na drodze krajowej N3.
To nie przygoda. To miejsce przyszłej zbrodni.
To nie idziemy na plażę?
Bynajmniej! Wieczorem będziemy na miejscu.
W końcu muszę popracować…
nad moim zamachem.
Kijem golfowym.
- Od kiedy interesujesz się golfem? - Skarbie.
Kocham Tigera Woodsa. Przecież wiesz.
Wymień innych golfistów.
Zajmijmy się oponą, dobra?
Jak rodzina. Wspólnie.
Obiecuję, że będzie fajnie.
Chodźcie. Zróbmy to razem.
Zostawiłem lewarek.
„Nie potrzebujemy tych rzeczy!”
„Jestem świetnym kierowcą”.
- Tak. - Sprawdziłam w Google.
Stacja benzynowa jest dwa kilometry stąd.
No to nie najgorzej.
Nie najgorzej na co?
Słuchajcie…
Musicie mi pomóc.
Nawet jeśli go wypchniemy i tak musimy zmienić oponę.
A przecież nie masz do tego narzędzi.
Słyszeliście Nandi.
Warsztat jest niedaleko. Będziemy jechać powoli.
Wolicie tu zostać czy być bezpieczni w warsztacie?
- No to jazda. - Dobrze.
Zróbmy to.
Junior!
- Ruchy! - A mój content?
Daj telefon siostrze. Ona nagra.
Chodź.
- Stań tu. - Tak.
Tam…
Nie. Lily…
No dobra.
Zaczynajmy!
Nie przestawaj, Nandi! Gazu!
I o to chodzi!
Widzicie? Praca zespołowa popłaca.
Weźmy chipsy.
I fantę.
O nie.
- Widział mnie? - Kto?
Schowaj się.
Zamo…
Zamo!
Themba.
Też jedziesz do Durbanu?
Super, serio.
Planujesz wybrać się na Beachfest?
- Cassper występuje. - Pewka!
Bet?
Kocham Casspera.
Super. W dechę.
Gdzie się zatrzymujesz?
Może się spotkamy.
Stary, spadajmy.
Muszę lecieć. Zobaczymy się na Beachfest?
W pierwszym rzędzie.
„Kocham Casspera Nyovesta”.
Czemu się tak drzesz?
- Podoba ci się. - Co?
- Tak. - Nie!
Nie udawałabym, że lubię piosenkarza dla faceta.
Chodźmy już.
Mój Boże.
Joseph?
Tyrone?
Co ty tutaj robisz?
To co ty. Jadę do kurortu złożyć ofertę.
Ale wziąłem ze sobą rodzinę.
Wykorzystam ją, przedstawiając ofertę.
Po to ją zabrałeś?
Jak inaczej mam im udowodnić, że jestem najlepszym kandydatem?
Ty jesteś rozwodnikiem… Pewnie ciężko ci to zrozumieć.
Jak idzie praca nad ofertą?
Świetnie! Muszę ją tylko doszlifować.
Super! Moja jest prawie gotowa.
Wspaniale!
Wspaniale.
Gdzie moje maniery. Poznaj moją rodzinę.
Chodź.
Skarbie, to Jojo z pracy.
Ty-Ty, gdzieś ty był? Tęskniłam.
Nie było mnie tylko sekundkę.
Wybacz, Jojo. Zapomnieliśmy się.
Wszystko w porządku?
Tak.
Po prostu…
Hej.
Jesteś spięty.
No dobra.
Moja żona jest duchową uzdrowicielką.
Jak sangoma, tylko bez kości.
Jeśli potrzebujesz…
DUCHOWA UZDROWICIELKA
…zadzwoń.
W porządku.
Jojo?
Cześć, skarbie.
Co robisz?
Dziewczyno, jak wino
uderzasz do głowy.
Aniele, tak wiele
dla ciebie bym zrobił.
Tyrone.
Tyrone?
Z pracy.
Często o nim mówię.
Wspominasz tylko o jakimś dziwaku, który cię wkurza.
To Nandi, moja żona.
Niezła z niej żartownisia, nie?
- Ach, Tyrone. - Tak.
- A nie ten drugi. - Tak.
Nie ma innego.
Musimy lecieć.
Dzieci zostały same.
Jako odpowiedzialni rodzice musimy iść.
Pa, pa.
Do zobaczenia w kurorcie.
Nie martw się.
Wygraną masz w kieszeni.
Co Tyrone miał na myśli, mówiąc o kurorcie?
To w jego stylu.
Zawsze gada od rzeczy.
Mówi co popadnie.
Póki co, to ty bredzisz jak potłuczony.
Skarbie.
Czemu o nim rozmawiamy?
Nie powinniśmy skupić się na tej cudownej wycieczce?
Jest wspaniale, nie?
Czemu pajacujesz?
Ja? Pajacuję?
Dzieci… Gdzie są dzieci?
Dzieciaki psują mi harmonogram.
Nie wiem… Tu są!
Moje dzieci wróciły! Wspaniale!
Gdzie Lily?
Była z tobą.
Zostawiłam ją z tobą przy kasie.
Typowa Lily.
Sto lat Sto lat
Niech żyje, żyje nam Niech żyje nam
Joseph!
To moi nowi przyjaciele!
To Thando, a to Siyamthanda, a to…
- Czas na nas. - Co?
Nie słyszę cię.
Baba. Aplikacja ostrzega, że jedziesz o 60 km/h za szybko.
Lepiej nie gazować na zapasowej oponie.
Zamo, powiedz aplikacji, żeby się nie wtrącała.
Ja zawsze wygrywam.
- Baba. - Co?
Policja nas złapała!
Dzień dobry. Jeździ pan według swoich zasad?
Wie pan, jak szybko jechał?
Około 67 km/h za szybko.
Jest pan odważny. Zna pan kampanię o bezpiecznej jeździe?
Dzięki, Zamo.
Wlepił mi 5000 randów kary!
Muszę siku.
Bezołowiowa 95, do pełna.
- Idź siku. - Chodź, Lily.
Idź.
Ruchy, późno się robi.
Joseph, udało ci się.
Powinieneś jeździć zgodnie z przepisami.
Tyrone.
Zwłaszcza, że twoja córka chce zdobyć tymczasowe prawko.
Uczę się do egzaminu na prawko.
Tymczasowe już mam.
Ja sam uczyłem jeździć mojego syna.
Zdał za pierwszym razem. Ot tak.
Mój tata nie ma czasu mnie uczyć.
Joseph.
Widzisz? W rodzinie Ngema są same komediantki.
Dobrze wie, że ciągle jej pożyczam auto.
Podczas tej wycieczki chciałem ją poduczyć.
Będzie prowadziła auto przez część trasy.
- Tak? - Tak.
Niespodzianka.
Wiecznie zaskakuję dzieciaki.
Miło cię znów widzieć, Nandi.
Joseph opowiadał, jak chętnie pozwala córce prowadzić auto.
Baba, nie mogę prowadzić, jeśli w aucie są pasażerowie.
No i potrzebujemy znaku L na tylną szybę.
Wystarczy na ciebie spojrzeć, by wiedzieć, że jesteś lamerska.
Junior.
Ruszajmy.
Chodź.
Skarbie?
Co mnie ominęło?
Kochanie, to Ngemasowie.
Dojechali.
Cześć.
Czemu ta dziwna rodzina się na nas gapi?
Też chciałabym wiedzieć.
Zamo, umiesz prowadzić, prawda?
Tak, uczę się od roku.
Wyjedź ze stacji.
Za zakrętem zamienimy się miejscami.
Nic nie zobaczą.
Nie. Dam sobie radę.
Zapnijcie pasy.
Dobra.
Wszystko sprawdzone.
Nomzamo. Ruszamy.
Moja mama nauczyła mnie prowadzić.
Mawiała: „Zamknij oczy i wyobraź sobie miejsce docelowe.
A wtedy wszystko się ułoży”.
To okropna rada.
No dobra.
Jedź.
Powoli. Prawie to masz.
Skręć. Nadal skręcaj.
O rany. Czy my w ogóle jedziemy?
Zamknij się, Junior. Bezpieczeństwo przede wszystkim.
Czekajcie. Gdzie Lily?
Eish. Poszukam jej.
Kolejnym razem dam ci się zsikać w majtki. Obiecuję.
Nigdy nie dojedziemy nad morze.
Wiecie co?
Trzeba nagrać, jak Zamo prowadzi.
Wyślę filmik do waszej mamy.
Niech wie, że się dobrze bawimy.
- Kto nagra? - Dobra.
- Nie, spokojnie, ja to zrobię. - Nandi?
Zuch. Dzięki, Junior.
Hej, followersi Zamo.
Zamo prowadzi auto i idzie jej to naprawdę słabo.
- Sami zobaczcie. - Co ty robisz?
To relacja na żywo!
Oddawaj telefon, Junior!
Niech ktoś mu go zabierze.
Oddaj telefon siostrze.
- Nie. - Oddawaj!
Oddaj telefon. Proszę.
- Junior! - Oddawaj!
- Oddaj go. - Nie!
Nie żartuję. Ona prowadzi.
Nienawidzę cię! Oddawaj!
Słuchajcie!
- Ej! - Czemu nie reagujesz, Joseph?
Czemu nie patrzysz na drogę?
Zamo!
- Zamo. - Junior.
Oddawaj!
- Oddaj go. - Ej!
Oddawaj telefon.
- Halo. - Oddawaj. Natychmiast!
- Wiecie co? - Znajdziemy łazienkę.
Auto odjeżdża.
Nie. Mój telefon.
Mój laptop.
Mój flaming!
Moje peruki.
Mój telefon.
Na pewno nie zdam egzaminu.
Moje peruki.
Tak!
Baba?
- Mama dzwoni. - Nie odbieraj.
Wtedy nabierze podejrzeń.
Odbierz telefon, proszę.
Dobra.
Dora. Jak leci?
Czemu odbierasz telefon Zamo?
Bo jej tu nie ma.
Dobrze się bawi.
Nie może teraz rozmawiać.
Przekaż telefon któremuś z dzieci.
Pływają, Dora.
- Pływają? - Słyszysz wodę?
Mamy jasny, piękny, słoneczny dzień.
Dzieci dobrze się bawią…
To burza?
Dora? Halo.
- Nie słyszę cię… Halo. - Przekaż telefon Zamo!
Co tak słabo? Uciskaj mocniej.
Mocniej już nie mogę.
Ale ja chcę mocniej!
I co teraz?
Może para gospodarzy nam pomoże.
Lećcie, ja się tym zajmę.
Zabiorę bagaże.
- To jakiś żart? - Szybko.
WYCHILLUJ
No dawaj.
Proszę.
Proszę, stary.
Alleluja!
A ja mam jednorożca.
KIM JESTEŚMY? ROLL WITH IT
Dziękuję za jednorożca.
- A ja mam jednorożca. - Moja rodzinka wróciła.
Dobrze wyglądacie.
Schludnie, sucho i kolorowo.
A to co?
To w zamian za flaminga.
I za to cię kocham.
Dlatego cię poślubiłem.
Jesteś taka dobra. Masz dobrą duszę.
A skoro mowa o dobrych duszach,
ubezpieczyciel wysłał pomoc drogową.
Nowe auto dostaniemy dopiero jutro.
- Jutro? - Tak.
A gdzie będziemy spać?
Dzwoniłem wszędzie. Wszystkie hotele są zajęte.
Czego się spodziewałeś? To w końcu wakacje.
Tęsknię za mamusią.
Nie wierzę, że to mówię, ale ja też.
Joseph, to był okropny pomysł. Możemy wracać do domu?
W końcu mówisz coś, z czym się zgadzam.
Nie, skarbie.
Czemu?
Bo jesteśmy Ngemasami!
Ngemasowie się nie poddają.
Dziesięcioletni Joseph powiedziałby…
„Ngemasowie się nie poddają”.
Dziesięcioletni Joseph to głupek.
Joseph
Ngema.
Tak?
Gdzie auto?
Nawet nie mamy gdzie spać, skarbie.
Spokojnie.
Znam bardzo przytulny pensjonat.
Jest naprawdę w porządku.
- Masz do nich numer? - Lepiej.
Zawiozę was tam.
- Naprawdę? - Tak.
- Zawieziesz nas do eThekwini? - Nie. Czemu akurat tam?
To bardzo daleko,
a nawet mój silnik zawodzi.
Spodoba się wam w tym pensjonacie.
Jest naprawdę wyjątkowy.
Gdy go zobaczycie, od razu poprawi się wam nastrój.
Chodźmy.
Skarbie.
Jedziemy.
Baba.
Nie możemy wsiadać z auta z obcymi.
To nie obcy. Przysłał go ubezpieczyciel.
Obiecuję, że jeśli dziś umrę…
To będziemy ci wdzięczni.
Junior.
Chodźcie. Ruchy.
Nandi.
Chodźcie. Dziękuję, Lily.
Zamo.
Zamo!
- Dziękuję. - Dobra.
Stary.
Mówiłeś, że to pensjonat.
Nie.
Przyjrzyj się. To jest właśnie ten pensjonat.
Wiesz co?
Moja mama prowadzi 17-gwiazdowy hotel.
Twoja mama?
Tak. Mówią na nią Mamuśka Rosie.
Witajcie w pensjonacie u Mamuśki Rosie.
Powiedz, że żartujesz.
Mówiłem, że szukam pensjonatu,
ale w mieście, a nie tutaj.
Nie mogę was tam zawieźć, bo muszę pomóc kolejnym osobom.
- Ugość ich, mamo. - Dobrze.
Wszystkie pokoje są zajęte.
Ale został jeden pokój rodzinny.
Macie szczęście!
Chodźcie za mną.
Chłopcy zabiorą wasze bagaże.
Ja też dzieliłem łóżko z mamą.
Czemu?
Mieszkaliśmy na zapleczu.
Było ciasno.
Tak jak tu.
A też było tak do bani?
Nie.
Dzięki niej było fajnie.
Jak to możliwe?
Wstawajcie.
No już.
Proszę was.
Chociaż raz bez zawahania zróbcie to, o co proszę.
Nandi, mówię do ciebie.
Zamo, proszę.
Junior, Lily.
- Wstawajcie. - O co mu chodzi?
Coś wam pokażę.
Dlatego było fajnie.
Tak!
Chodź, Lily.
Tak!
Łóżko się zawali.
Zamo, brzmisz jak mama.
No chodź, Zamo.
- Daj się ponieść. - Zabaw się!
Chodź, córeczko.
Junior! Zamo, dawaj.
DZIĘKUJĘ
Przykro mi.
Nie chcę wymówek. Chcę auto.
Jestem zdesperowany.
Dlatego płacę comiesięczną składkę. Żeby mieć auto, kiedy go potrzebuję!
Nie dbam o to.
Załatw to!
Coś nie tak?
Mam dostać auto za kilka godzin.
Ale to za późno.
Muszę być w Durbanie przed wieczorem.
Ta wycieczka była błędem.
Mam auto.
Mogę ci je pożyczyć.
A zmieścimy się wszyscy?
Z bagażami?
No pewnie.
Mam jeden warunek.
Musi wrócić do mnie w takim samym stanie, w jakim ci je wydaję.
Dobrze.
Inaczej czekają cię
przykre konsekwencje.
Przeczeszę cały świat
i cię znajdę.
Zrozumiano?
Zwrócę auto.
W jednym kawałku.
- Obiecuję. - Dobrze.
Moja komórka?
Dziękuję.
To twoje auto?
Moja duma i chluba.
Nie ma innego?
Nie musisz jechać do Durbanu?
Tak. Gdzie kluczyki?
Chodź za mną.
Auto nie ma kluczyków.
Silnik uruchamia się w specjalny sposób.
Pokażę ci.
Połącz ze sobą te kable.
To nasze auto?
Widzicie, jakie jest piękne?
- Widzicie? - Mamuśka Rosie.
Czy jest bezpieczne?
Bardzo. Wszystko…
Ostrożnie.
Czasem jest problem z drzwiami.
Wsiadajcie. Zamknę je, gdy będziecie w środku.
Chłopcy, weźcie bagaże.
Wsiadajcie.
Potem wyjdziecie przednimi drzwiami.
Wszyscy, bez wyjątku.
Ostrożnie, skarbie.
Proszę.
- Mam wsiadać? - Tak.
- Pomogę ci. - Dobra.
Włóż kolejną walizkę.
- Pociągnij drzwi. - Z tyłu.
Włożyłam telefony do ryżu, jak prosiliście.
Nasze telefony.
Tylko jeden nie chce się włączyć.
Daj.
Mój telefon nie działa.
Możesz używać mojego.
Podzielimy się.
Dobra.
Zapewnijcie Dorę, że wszystko jest OK.
Kwaterunek jest cudowny, a miejsce jest piękne.
Bardzo was proszę.
Dziękujemy za auto.
Chyba kogoś brakuje.
Lily.
Eish.
Lily.
- Czas na nas. - Ale tam jest plaża.
Moglibyśmy spędzić na niej dzień.
Wiem, ale mamy bardzo napięty harmonogram.
Ale obiecałeś, Joseph.
To prawda.
I obiecuję, że gdy znajdziemy się w hotelu,
od razu pójdziemy na plażę.
Polubcie mój profil na Facebooku!
Zatrzymaj się, skarbie.
Zatrzymaj auto.
Nie mogę. Musimy dojechać do hotelu.
To jest ważniejsze.
Naprawdę. Spójrz.
Spójrz.
Dobrze!
- Dobrze? - Tylko na chwilę.
- Tak! - Chodźmy!
Zawracamy i idziemy na plażę!
Idziemy na plażę!
Proszę, macie swoją plażę.
To teraz lecimy do hotelu.
Uciekamy!
Hej, czekajcie!
Musimy jechać do hotelu i się zameldować!
Nandi!
Lily!
Hej, Lily!
Czekajcie!
Posłuchajcie mnie!
Słuchajcie!
Mówię poważnie. Dajcie spokój. Musimy jechać.
Macie naprawdę dobre życie.
Obiecałem 10-letniemu Josephowi,
że jego rodzina nigdy więcej nie zazna biedy.
Widzisz, jak żyjemy?
Moja mama pewnie jest ze mnie dumna.
Powiedz mi coś.
Naprawdę masz się za ojca roku, nie?
Wiesz, jaki masz problem?
Dzieciaki, które urodziły się po 2000 roku, są niewdzięczne.
Skoro tak mówisz.
Co będę studiować?
Księgowość.
Nie!
Nie. Medycynę, tak?
Będziesz świetną lekarką.
Baba, lekcje pływania, nauka jazdy, komórka
i niespodziewane wakacje są miłe.
Ale wolałabym ojca, którego interesuje moje życie.
Idę na inżynierię lądową.
Miałem to na końcu języka.
Zobaczcie, co znalazłam z ciocią Nandi.
Ale fajnie, pokaż.
Urocze.
Ta jest dla mnie.
Zamo, podaj mi telefon.
Zróbmy sobie wspólne zdjęcie.
Chcesz mieć zdjęcie z nami?
- Ze wszystkimi? - Nawet ze mną?
Luzujcie. Storisek zniknie za 24 godziny.
Nie podniecajcie się.
Ustawcie się.
Dobra, zapozujmy.
Czas na fotkę.
Pięknie.
- Wyszło. - Możemy kupić lody?
No pewnie.
Zabierz ze sobą siostrę.
Chodźmy na lody!
Nam też kupcie lody.
Proszę.
Tak!
- Chodźmy na lody! - Tak!
Chcę waniliowe.
Chyba się do nas przekonały.
Mówiłem ci, bądź cierpliwa.
Nie, skarbie.
- Nie. - Kochanie.
- Nie odbieraj. - Posłuchaj mnie.
- To Dora. - Czemu chcesz od niej odebrać?
Dora…
chce wiedzieć, co u dzieci.
Nie mogę się z nią kłócić. Daj mi to załatwić.
Pozwól mi z nią porozmawiać.
- Skarbie. - Wybacz. Zaraz wrócę.
- Hej, Dora. - Dora?
Przepraszam.
- Przepraszam, bracie. - Że co?
Nie wiem czemu, ale na wyświetlaczu mam numer mojej byłej żony.
Nieważne.
Wyślij mi na maila swoją prezentację przed wieczornym spotkaniem.
Dobra. Jasne.
- Tak. - Natychmiast!
- Oczywiście. - Teraz.
- Tak. - Muszę znaleźć internet.
Nie obchodzi mnie to.
- Teraz. - Tak.
Gdzie on jest? Gdzie go schowałem?
Serio?
Nie ma go.
- Skarbie. - Tak?
Wezwij Ubera i zabierz dzieci do hotelu.
Muszę wrócić do Mamuśki Rosie.
Czemu?
Zapomniałem o czymś ważnym.
O czym? Sprawdziłam pokój przed wyjazdem.
Schowałem coś pod materacem.
Co takiego?
HALO. WYSYŁASZ?
PREZENTACJA TYRONE’A JEST NIEZŁA
Joseph?
Chodzi o laptopa.
Laptopa?
Przysięgałeś.
Wiem.
Wiem, skarbie.
Pozwól mi tam pojechać.
Na szali jest wszystko.
Przyznaj to w końcu.
Nie kochasz nas, tylko pracę.
Nie przyjechałeś tu dla dzieci ani na wakacje.
Zabrałem je tu, bo je kocham i chcę z nimi spędzić czas.
Mogę stracić pracę.
Potrzebuję laptopa, bo jutro mam prezentację.
Prezentację?
Nie miałem wyboru.
Wolałbym weekend z dziećmi.
- Słuchajcie. - Co?
Nie możemy znaleźć Lily.
Gdzie ona jest?
Lily!
- Chodźmy. - Tutaj.
Lily!
Lily! Przepraszam.
Lily!
Lily, musimy jechać!
Pomocy! Porywacz!
- Pomocy! - To nieporozumienie!
Chwileczkę.
Jesteś nienormalny. Co ty robisz?
- Ruchy. - Proszę, to nieporozumienie.
To nie tak.
- Gadaj zdrów. - Mogę to wyjaśnić.
- Wiesz, ile razy to słyszałem? - Wiem.
- Zachowaj to na jutro.
Opowiesz wszystko sędziemu.
- Jutro? - Zamykaj.
Dziś niedziela. Sędzia przyjdzie jutro.
To stanowczo za późno!
- A co mnie to obchodzi? - Mogę odzyskać telefon? Proszę!
Grasz mi na nerwach. Otwieraj.
- Moja żona i dzieci… - Wyłaź!
Idziemy.
Budź się.
Dzwoń.
Telefon nie działa.
Mogę prosić o przysługę?
Daj mi moją komórkę, żebym mógł zadzwonić do dzieci.
To twój problem, nie mój.
Marnujesz mój czas.
Halo, Maureen.
Tu Joseph.
Kol… przyjaciel Tyrone’a.
Najlepszy przyjaciel.
Mogę z nim porozmawiać?
Proszę?
Chcę zgłosić zaginięcie dziecka. Silindile Ngema.
Ma osiem lat.
Zgubiła się na plaży. Nie możemy jej znaleźć.
Ma słaby pęcherz, więc…
Siema!
Poczekaj, Nandi rozmawia przez telefon.
O Boże.
Martwiliśmy się.
Byłam przy akwarium
i widziałam rekiny i rybki.
To dziwne, ale nie mieli syrenek.
Gdzie Joseph?
- Pewnie u Mamuśki Rosie. - Czemu?
Sporo cię ominęło.
POLICJA
Dobra.
Dzień dobry.
Zgłosiłam zaginięcie dziecka.
Silindile Ngema. Ale znaleźliśmy ją.
Nikt nie odbierał, więc przyszłam osobiście.
Mówił prawdę.
Proszę pani, pani mąż… Nie.
Strasznie dużo gada.
- Mój mąż? - Nandi?
- Tyrone? - Świetnie.
Skoro ty tu jesteś, to ja nie muszę wpłacać kaucji.
Co? Jakiej kaucji?
Podobno niesłusznie go aresztowano.
I to do ciebie zadzwonił?
Ja tam cieszę się, że tu jesteś.
Martwiłem się, że spóźnię się na wieczorne spotkanie.
Oby i jemu się udało.
W sumie to nie.
Nieważne.
Do widzenia.
Proszę pani. Proszę szczegółowo opisać,
co się stało z dzieckiem, żebym mógł wypuścić pani męża.
Nie zadzwonił do nas.
- Nie rozumiem. - Myślał o spotkaniu.
- Nie o dziecku. Niech spędzi tu noc. - Co?
Niech nocuje w areszcie.
- Niewiarygodne. - Tak.
Ludzie z Johannesburga tacy już są.
Banda gamoni!
Dobra.
- Dziękuję. - Nie ma za co. Do widzenia.
Załatwiłam nam lot na jutro.
Musimy wracać?
To nawet nie są prawdziwe wakacje.
Wybrał pracę, a nie nas.
Zawsze wybiera pracę.
Nie ma nic przeciwko, żebyś tu gnił.
Mówię o twojej żonie.
Jest tutaj?
Powiedziała, że dziecko się odnalazło.
Dzięki Bogu.
Powiedział jej pan, że tu jestem?
Nie pomogło, że spotkała tu tego drugiego czarnego.
Odwróciła się na pięcie i wyszła.
- Wyszła? - Tak.
Jak to?
Mówił pan, że do niej dzwoniłem?
I że nie zmrużyłem oka, myśląc o niej i dzieciach?
Powiedział jej pan?
- Co pan robi? - Powiedział jej pan, że ją kocham?
Jestem do niczego.
- Stracę pracę i dzieci. - Ej, grubasie.
Spadaj stąd.
Zabierz stąd tego grubasa.
Pozbądź się go. To trwa zbyt długo!
Widzi pan? Przez pana mnie gnębią.
- Wyłaź. To mnie gnębią. - Przeszkadza nam.
- Wsadzę ci kulkę. - Dwa fagasy.
Nie dotykaj policjanta!
Co jest z ludźmi z Johannesburga? Spadaj stąd.
- Dostałeś naganę. - Pa, pa.
NADMORSKI PATROL POLICJI
Stary.
Spieszy mi się. Szybko.
Mam spore kłopoty.
Biegnij!
Szybko. Dawaj!
Dziękuję.
Czas wracać do domu.
Serio? Dlaczego ja?
Schowajcie się.
Szybko!
Co?
- Kto to? - Jej obiekt westchnień.
Zamknij się.
Pogadaj z nim.
- Niby o czym? - Bądź sobą.
Lepiej nie.
Nie słuchaj go. Jesteś wystarczająca.
Idź.
No już.
Dawaj.
Hej, Themba.
Zamo?
Stalkujesz mnie?
Co? Nie.
Jestem tu z rodziną. Chciałam się przywitać,
ale w pełni rozumiem twoje obawy.
- Nie to miałam na myśli. - Luzuj, żartuję sobie.
Dlatego nie powinna być sobą.
Idziesz z nami na Beachfest?
Nandi.
Wiedziałam, że to ty.
Cześć.
Dasz wiarę?
Jeden z naszych mężów dziś straci pracę.
Nie wierzę, że do tego doszło.
Ty-Ty i Jojo zawsze byli…
zespołem, nie?
- Wielka szkoda. - Maureen.
Co masz myśli, mówiąc, że jeden z nich
straci pracę?
Mówię o ofercie.
Dlatego tu jesteśmy.
Boże. Nie kłamał.
O której jest prezentacja?
Za dwie godziny!
Muszę lecieć.
Tyrone zaangażował nas w swoją prezentację.
Cieszę się. Jestem z niego dumna.
Niech wygra lepsza rodzina.
Połamania nóg.
Mamy problem.
Mogę iść na festiwal?
Wiem, że mamy lot, ale możemy go przełożyć?
Zwołuję szybką naradę rodzinną.
- Co? - Narada rodzinna.
Proszę.
- Daj mi chwilę. - Jasne.
Co?
O co chodzi?
- Co? - Wasz tata…
Myślałam, że ściemnia, ale faktycznie może stracić pracę.
Joseph na pewno ma plan. Nigdy nie odpuszcza pracy.
Nie jestem taka pewna.
Czemu?
Jest w areszcie.
Miałam wpłacić za niego kaucję,
ale byłam na niego zła.
To mama.
Mama.
Co zrobiłaś?
Mama dzwoni.
Daj mi telefon.
Świetnie. Teraz na pewno nie odpuści.
Mam pomysł.
Ale potrzebujemy auta…
Takim złomem nie pojadę.
Narada dobiegła końca?
Musimy lecieć.
Nie wierzę, że to powiem.
Mam rodzinną sytuację kryzysową i muszę się tym zająć.
Zgadamy się w Johannesburgu.
Jeśli nie będę się uczyć.
Jasne, spoko.
Trzymam cię za słowo.
Dobra…
Wszystko gotowe. Mogą państwo jechać na lotnisko.
Mam pomysł.
Możemy pożyczyć jedno z aut?
Na chwilkę. Zaraz je oddamy.
Mogą mnie za to zwolnić.
A teraz?
Proszę je zwrócić za godzinę.
Zamo, łap.
Na pewno chcesz, żebym prowadziła?
Tylko tak się nauczysz. Chodźcie.
Dobra.
W porządku.
Zamknij oczy, myśl o miejscu docelowym,
a wszystko się uda.
- Pa, pa! - Pa!
Wymeldowali się?
Spieszyli się na lotnisko.
- Mówili, o której mają lot? - Nie.
Eish, wyłączyli telefony.
- To moja ładowarka. - Dolicz to do rachunku.
Ludzie z Johannesburga są dziwni.
Tak!
Tak.
O nie. Znowu gliny.
O nie!
Dobra.
Tutaj, proszę pana.
Rany.
To nie tak, jak pani myśli.
Spieszę się. To rodzinna sytuacja kryzysowa.
Wie pan, kim jestem?
Zawiaduje pani ruchem ulicznym.
Nie.
Jestem viralową sensacją.
Zawiaduję ruchem i tańczę.
To ja.
- Ja. - Media społecznościowe, co nie?
Tak.
Ponad pół miliona wyświetleń.
Więc to ty jesteś na Insta i na tym Clock Clock-u?
Jestem wszędzie.
Błagam, pożycz mi swój telefon.
Padła mi bateria. To ważne.
Moje dzieci są na lotnisku. Wylatują.
Jeśli wejdą na pokład samolotu, więcej ich nie zobaczę.
- Ktoś je porwał? - Nie, są z macochą.
Yoh!
Drugie żony… same z nimi problemy.
Wiem, co mówię, bo sama nią jestem.
Daj mi chwilę.
- Proszę. - Odblokowana?
Jak się ją obsługuje?
- Naciśnij przycisk. Tu. - Który?
- Ten. - Tu? Junior.
Nie wylatujcie. Błagam was. Już do was jadę.
Dobra, to teraz do rzeczy.
- Racja. - Nie.
Nie może pan jechać tym złomem.
Nawet drzwi pan nie ma. Za to jest grzywna.
Niech pan wysiada!
Drzwi odpadają.
Szybko.
Mama znowu dzwoni?
Znacie tę sławną tańczącą policjantkę?
Którą? Tę od Tobetsy?
Teraz nie czas na filmiki.
Napisała do mnie na priv.
Junior.
Nie wylatujcie. Błagam was. Już do was jadę.
- Odtwórz ponownie. - Dobra.
Taksówka Mamuśki Rosie! Patrzcie!
Zadzwoń do niego.
Tu Joseph Ngema.
Nie mogę teraz rozmawiać. Zostaw wiadomość.
Napisz do zawiadowczyni ruchem. Niech tata wraca do hotelu.
Proszę się nie martwić. Odnajdzie pan swoje dzieci.
A co do pana żony…
- Aresztuję ją. Nie zna mnie. - Nie, ona…
To nie tak. Serio?
Mój telefon.
Proszę trzymać kierownicę.
To wiadomość od pana syna.
- Kierownica! - Proszę spojrzeć.
Tato, wracaj do hotelu. Powtarzam:
jeśli to oglądasz, wracaj do hotelu. To ważne.
Nie zabijaj nas!
Zabójstwo?
- Nie. - To nie zabójstwo!
Nie wiedziałam, że jest tak źle.
Nie. Wzywam posiłki.
- Zgłoś się, stary. - Nie ma potrzeby.
Nie.
Wiem, że stracił pan wiarę w policję.
Ale ja panu pomogę.
Nomzamo, Junior, Silindile Ngema.
Hej, mamo.
Kiedy przyleciałaś?
Pierwszym lotem z Johannesburga,
jak tylko wyczułam, że coś się święci.
Święci?
Święci? Nic się nie święci.
Co to?
Co z jej okiem?
Ma reakcję alergiczną na farbę do malowania twarzy.
Pani Ngema.
Tak.
Gdzie on jest?
Ja…
Wie pani co? Nieważne. To koniec jego kariery.
To wyjazd służbowy?
- Nie. - Nie, mamo. Wyjaśnimy ci to.
Nie ma potrzeby. Idziemy.
Nie, mamo.
Jazda!
Czekajcie.
Słuchaj…
Słuchajcie…
Niech nikt się nie rusza!
Nie.
To znowu ty?
Przepraszam.
Jeszcze nie wszystko stracone.
Oszukałeś mnie. A co więcej uczysz moje dzieci kłamać.
Dzwonię do prawnika. Mam ciebie dość.
- Co ty tutaj robisz? - Co to za pytanie?
Jak możesz o to pytać?
Przyleciałam uratować dzieci. Bo zawsze dajesz ciała.
Brawo, Dora.
Masz rację.
Dałem ciała.
Od lat to robię.
Ale wiem, co teraz powiedziałby mały Joseph.
To nie jest najlepsza chwila.
Byłoby mu smutno, gdyby zobaczył, kim się stałem.
Czemu nie powiedziałeś nam prawdy?
Wybacz, skarbie. Chciałem to naprawić.
Nie chciałem, żebyście myśleli, że nie mam pieniędzy.
Nie dbam o twoje pieniądze.
To ciebie chcę. Chcę tworzyć z tobą rodzinę.
Naprawdę?
Co tu się, do diabła, dzieje?
Panie van Niekerk,
bardzo przepraszam.
Nie jestem dobrym kandydatem. Tyrone jest dziwny,
ale zna się na rodzinie lepiej ode mnie.
Pewnie chcecie mnie aresztować
za marnowanie zasobów policji.
Chcę, żebyście wszyscy stąd wyjechali.
Johannesburg was wzywa. Wyjedźcie stąd.
Co robisz?
I właśnie tak, proszę państwa, wygrywa się prezentację ofertową.
Nie rozumiecie?
Teatralność, wzniosłe mowy.
Nawet wynajął znaną tańczącą policjantkę.
Wiecie co?
Zgadzam się z Zamo.
Wiele razem przeżyliśmy,
a nadal trzymamy się razem.
Wszystkie dowody mam na telefonie.
To najlepsze wakacje z babą pod słońcem. Bardzo go kocham.
Kochanie.
Dla rodziny jest w stanie zrobić wszystko.
Tak.
Jak papier toaletowy w waszych domach,
rodzina nigdy was nie zawiedzie.
Nawet w najbardziej gównianej sytuacji.
Dlatego papier Roll With It jest najlepszym wyborem.
Bo na rodzinę zawsze można liczyć.
To moja prezentacja ofertowa.
Co pan na to?
Genialna!
Papier toaletowy Roll With It.
Bo na rodzinę zawsze można liczyć.
Nowy slogan i kampania.
Gratulacje, ma pan to zlecenie.
Wiedziałem, że przesadziliśmy z układem tanecznym.
Wiedziałem, że się zgrywasz.
Nie.
- Nie podejmę się. - Skarbie?
Za mało czasu spędzam z dziećmi.
Dłużej tak nie mogę.
Moja córka chce zostać inżynierem budownictwa lądowego.
A syn kończy 12 lat.
Mam 13 lat.
Tak.
A moja młodsza córka ewidentnie ma problem z pęcherzem.
Dora,
wybacz, że cię oszukałem.
Ale chciałem dostać szansę.
Aby stać się lepszym ojcem.
Mam nadzieję, że nie zadzwonisz do prawników.
Chyba dasz sobie radę.
Nie.
A jeśli zaproponujemy elastyczne godziny pracy?
To dużo pracy. Sam nie dam rady.
Potrzebuję Tyrone’a.
Zdajemy się na ciebie.
Przecież chcieliście kogoś zwolnić.
Myślę, że po prostu pozbędziemy się Johna.
I tak nikt go nie lubi.
Umowa stoi?
Tak!
- Tak, umowa stoi. - Tak!
Chodźcie, rodzinny okrzyk!
Trzy, dwa, jeden…
Ngema!
- Słuchasz? Zaczynamy. - Tak.
- Nagrałeś? - OK.
Kochanie.
Skarbie,
chyba jestem gotowa.
Na co?
Na dziecko.
- Dziecko? - Dziecko!
Dziecko?
Baba.
Muszę siku.
Baba?
- Baba? - Joseph?
Baba?
- Joseph? - Baba?
Baba?
Tato?
- Joseph? - Baba!
NAJGORSZE WAKACJE POD SŁOŃCEM
- Co tam, ludzie? - Chcę posłuchać…
Wiecie co?
Może razem wymienimy oponę? Całą rodziną.
Mój Boże.
Junior. Proszę!
A mój content?
Daj telefon siostrze. Ona nagra!
Mój Boże.
Chwilowo kto inny będzie nagrywał.
NAJLEPSZE NAJGORSZE WAKACJE.
Napisy: Małgorzata Banaszak