Ogień piekielny.
Uznacie go za inteligentnego.
Nie macie rozmyślać nad tym, dokąd pójdziecie,
gdy opuścicie ten świat.
Jedno jest pewne. Powinniście to wiedzieć,
musicie to wiedzieć i się z tym zmierzyć.
Umrzecie.
Pewnego dnia weźmiecie swój ostatni oddech,
wasze serce zabije po raz ostatni…
Nie będzie już życia w waszym ciele.
Jesteście gotowi?
Wiem, że przygotowaliście dom.
Wiem, że przygotowaliście dochody.
Wiem, że przygotowaliście sypialnię…
To moje rzeczy na obiad.
SARDYNKI - ZUPA
Wszystko w porządku?
Pa, mamo.
W piekle nie ma przebaczenia.
Ten, kto idzie do piekła, pozostaje w piekle.
Przepraszam, to film dla dzieci.
To co tu robisz?
Idę po kierownika sali.
Dobra. Okej.
Co z tobą nie tak?
Wiem, że Max Cady jest twoim ojcem.
I wiem, że kazał ci nękać Zacka.
Nękać…
Tak jak wtedy, gdy ktoś siedzi pod twoim domem,
idzie za tobą do kina
i kupuje bilet na ten sam film?
On cię wykorzystuje.
Pierdol się.
Rozumiem cię.
Też miałam przerażającego tatę.
Zmienił nasze życie w piekło, a potem nas porzucił.
Ale gdyby wrócił do domu,
zrobiłabym wszystko, żeby go uszczęśliwić.
Myślisz, że jestem…
jego marionetką?
Podejmuję samodzielne decyzje.
Chciałam się zabawić z zakłamanymi prawnikami, którzy umieścili go w klatce.
Nie wiem, co sobie wmówiłaś,
ale mylisz się.
Wiem, kim jesteś.
I wiem, co zrobiłaś.
Hej. Hej!
Nie pozwolę ci skrzywdzić mojej rodziny.
To ty krzywdzisz swoją rodzinę, jebana oszustko.
Mąż cię nienawidzi.
Twój syn jest pojebany.
A Natalie, z której chcesz zrobić swoją sucz?
Jest teraz moją suczą.
Nie znasz mojej córki.
- Znam. - Nie.
Włącznie z piercingiem na jej lewym cycku.
Wiesz, co jest szalone?
Sutki twojej córki i syna smakują podobnie.
Nie waż się mówić o moich dzieciach.
Nie są już twoje…
O Boże.
Nie rusza się.
W porządku?
- Czy… - Spierdalaj!
PRZYLĄDEK STRACHU
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „EGZEKUCJA”
NA PODSTAWIE FILMÓW „PRZYLĄDEK STRACHU” SCENARIUSZ:
Dobra, podsumujmy…
Wałęsanie się, kradzieże sklepowe
i atak mrożonymi rybami na ciężarną.
To pewna nowość.
Chwileczkę.
- Hej, Ned. - Hej.
- Znasz Toma Bowdena? - Toma?
Powoływał mnie kiedyś na świadka mimo mojego trudnego charakteru.
Ned Carson.
Rano przyjmowałeś zgłoszenie o zaginięciu dziewczyny.
Jak się nazywała?
Nevaeh Valentine.
- Rozmawiam z jej mamą. - Żartujesz.
- Jak idzie? - Dziwnie.
Zgłosiła zaginięcie córki,
ściągnęliśmy ją na posterunek, ale nie jest zbyt pomocna.
No cóż, Anna rozmawiała wczoraj z dziewczyną.
Wiesz, gdzie jest?
To córka Maxa Cady’ego.
Jeśli chcecie ją znaleźć, przesłuchajcie go.
Co mówiła podczas rozmowy?
No cóż…
Omawialiśmy to już z Graysonem.
- Tak. - Anna zagadnęła dziewczynę.
Ta zaczęła rzucać wredne teksty o naszych dzieciach.
A potem uciekła.
Zgadza się?
Zgadza się.
Uciekła.
PRAWNICZKA CADY’EGO ATAKUJE NASTOLATKĘ!
O cholera!
- Widziałaś to? - W porządku?
Skoczyła jak kozica.
Co to?
Filmik, na którym mama atakuje moją przyjaciółkę Amber.
Przyjaciółkę?
Amber…
Wiecie, za co kocham to miejsce?
Można wrócić do biura spacerkiem.
- Widzimy się na miejscu. - Na razie.
Tamtego wieczoru u ciebie nam przerwano.
I tak sam bym to przerwał.
Tom.
- Tom. Hej. - Hej…
Z tą dziewczyną nie jest tak, jak myślisz.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Daj mi chwilę, Lex.
Chodź ze mną.
Twoja córka nękała moją rodzinę.
Tak. To nie do przyjęcia, Tom. Ale nic o tym nie wiedziałem.
Jest kompletnie szalona, ma problemy emocjonalne.
A najzabawniejsze jest to…
Nie uwierzysz. Nawet nie wiem, czy naprawdę jest moją córką.
- No weź. - Nie poznałem jej.
- Pisała do więzienia… - Nie wierzę ci.
- Zaczekaj. - Hej…
Tom. Nie odrzucaj mnie.
Nie tym razem.
Proszę, wysłuchaj mnie.
- Słucham dowodów, Max. - Dowodów.
Mam dla ciebie dowody.
Zaloguję cię do więziennej poczty.
- Sprawdzisz maile. - Cholera.
Możesz wszystkie przeczytać.
Odezwała się do mnie.
Uważała, że mnie z Anną skrzywdziliście…
Zamknęliście jej ojca, odebraliście go, jakkolwiek chcesz to ująć.
Miała obsesję.
Kazałem jej zostawić was w spokoju.
Przeczytaj te maile.
Przeczytaj je, Tom.
Zaczekaj.
NATALIE CO ODBIŁO MAMIE???
Mówiłaś, że z nią gadałaś,
a nie złapałaś za twarz i wrzuciłaś pod samochód.
Nie rozumiesz. Mówiła straszne…
Nieważne. To nagranie to jebana katastrofa!
Tu nie chodzi o nagranie, Tom!
Ten psychopata chce zniszczyć naszą rodzinę!
Na razie to ty wyglądasz na psychopatkę.
Nie wiem, czy Max ją do tego skłonił.
- Chodzi ci o te pieprzone wiadomości? - Tak, pieprzone wiadomości.
Myślisz, że tylko tak się ze sobą komunikowali?
Myślisz, że przez rok pisali fałszywe maile?
Tak. Dlaczego nie?
Wierzysz Maxowi bardziej niż żonie?
Znowu pijesz?
Nie wierzę, że to mówisz.
Wiesz, co myślę?
Myślę, że się boisz,
bo jeśli mam rację, to nie wiesz, co robić.
I co wtedy?
Co wtedy?
Mamo. Gdzie jesteś?
Musimy porozmawiać z Natalie.
Ty musisz z nią porozmawiać.
Natalie, to był wypadek.
Zrobię wszystko, co się da, żeby usunięto nagranie.
Wiem, że popełniłam błąd, ale musisz o pewnych rzeczach wiedzieć.
- Amber… - Okej.
Czemu próbowałaś zabić pierwszą dziewczynę, z którą chcę chodzić?
Co?
Ta dziewczyna ma na imię Nevaeh.
Co?
- O czym ty mówisz? - To córka Maxa Cady’ego.
Czy zrobiłaś sobie…
piercing?
Zmusiła cię do przekłucia sutka?
Do niczego mnie nie zmusiła.
O Boże.
Okaleczyła cię.
- I okaleczyła Zacka. - Okaleczyła? To tylko piercing.
O co chodzi z Zackiem?
To z Nevaeh Zack rozmawiał online.
Przykro mi.
Obrała sobie ciebie za cel, bo Max chce nas skrzywdzić.
Bo nie mogłaby mnie polubić, prawda?
Nie możesz z nią rozmawiać.
Ani się z nią kontaktować.
Rozumiesz?
Nie mów o tym Zackowi, dobrze?
Zajmiemy się tym z ojcem.
Co teraz, Max?
Jesteś wolny, możesz zrobić wszystko.
O czym marzysz?
Ja? O niczym. Jestem prostym człowiekiem.
Chyba nie zdajesz sobie sprawy,
jak znany i atrakcyjny rynkowo jest chwilowo Max Cady.
No tak.
Tata mojej znajomej…
Jest właścicielem kilku hotelu w Atlancie.
Mówił, że jeśli użyczysz restauracji swoje nazwisko, on wyłoży pieniądze.
Ale…
Przeszłość to przeszłość.
I… Nie.
Prowadzenie restauracji… To straszna harówka.
A co gdyby prowadził ją ktoś inny?
Nawet coś już ma, ale musiał zwolnić szefa kuchni…
Co gdyby wykorzystał twoje stare menu?
Mógłbyś wskrzesić Melissę.
Nie, to powinna być inna nazwa.
Cześć, Max.
Hej.
O rany. Co za przypadek, że się spotykamy.
Minęło tyle lat.
Rety. Widzę, że jesteś zajęty.
Może wpadnę potem do ciebie?
- West Jones, prawda? - Chodź.
Co jest, kurwa? Co ty tu robisz?
Czemu ze mną nie rozmawiasz?
Dlaczego miałbym z tobą rozmawiać? Jesteś pojebana.
Dlaczego?
Jest już ze mną lepiej.
Teraz jest już lepiej.
Wszystko poukładaliśmy.
Biorę odpowiednie leki.
Ja… Dobrze sobie radzę.
Nie.
Co?
Jezu.
Kochanie.
Znów się zranimy?
To wszystko?
Myślałeś o mnie, kiedy byłeś w więzieniu?
Każdej nocy przed snem myślałam o tobie,
żeby odwiedzić cię w snach.
To byłaś ty?
Tak.
To zawsze jestem ja, Max.
Tak.
Jesteś obrzydliwym, chorym dziwadłem z urojeniami…
Nie mógłbym cię pokochać.
W twojej obecności mam ochotę…
wymiotować.
Znajdź mnie jeszcze raz, a cię zajebię.
- Nie kłamałam. - Ale to zataiłaś.
Pominęłaś napaść i wypadek samochodowy.
Nic jej się nie stało.
Uciekła.
Jak kozica?
Popełniłam błąd, ale przyznała się do nękania mojej rodziny.
- Musicie to zbadać… - Nie, nie.
Nic nie musimy, okej?
Anno, nie aresztowaliśmy cię tylko dlatego,
że jej matka nie wniesie oskarżenia.
Czas na szczerość.
Masz coś wspólnego ze zniknięciem tej dziewczyny?
Widzieliście, jak ucieka.
Ja nie… Nie mam pojęcia, dokąd pobiegła.
Zrobimy tak.
Więcej z nią nie rozmawiaj.
Nie rozmawiaj z nikim, kto ma z tym związek.
Jeśli znów wspomnisz o tej sprawie,
to będzie znaczyło, że zjebałaś.
Okej.
Dobrze.
Dzień dobry.
Co się stało? Wszystko okej?
Tak, w porządku. A co?
Czekałam aż do zamknięcia kuchni, ale już nie wróciłeś.
- Cześć. - Hej, Catherine.
Jak tam, Cat?
Poza tym, że oskarżono mnie o zabicie męża?
Byłam na miłym pedikiurze.
Jasne. Usiądź.
Chciałbym porozmawiać o wstępnym przesłuchaniu.
Widzę, że przed tobą jest osiem spraw.
- Pięć. - Tak.
Pięć. Co oznacza, że zaczniemy pewnie 19-go.
Wydajesz się nieco zdekoncentrowany.
Sprawy rodzinne.
- Bez obaw. Skupiam się na sprawie. - To dobrze.
Mój mąż, niech spoczywa w pokoju, też się zdekoncentrował.
Naszą nianią, Yadirą.
I moją przyjaciółką, Cindy.
I z tego, co wiem, jeszcze przynajmniej czterema kobietami.
Oraz czarującym młodym człowiekiem, poznanym w klubie golfowym Crosswinds.
Znasz go?
Tak. Po prostu…
Nie chcę, żebyś był zdekoncentrowany.
Co sugerujesz?
Cóż, sugeruję…
Myślę, że to ona cię rozprasza.
Ma zostać odsunięta.
Nie chciałam tego mówić przez telefon, ale masz problemy.
- Wiem… - Napaść?
On chce zniszczyć moją rodzinę.
Rozumiem, dlaczego tak myślisz.
Paloma zajmie twoje miejsce na nadchodzącym przesłuchaniu.
- No weź. - Pracuj z domu do zakończenia tej sprawy.
To nie w porządku.
Nie chodzi o to, co jest w porządku.
Chodzi o to, jak to wygląda.
Pamiętaj o tym.
Skoczyła jak kozica.
Jak kozica. Jak kozica.
Jak kozica…
Co dalej…
Co ty tu robisz?
Co to jest?
Wciąż masz dziewięć palców u nóg?
Hej.
Porozmawiaj ze mną.
Nie jestem mamą ani Tomem.
Co jest, kurwa?
Tak myślałem, że wyczułem ściemę.
Pijesz od rana?
Ty jebany gnojku.
Wszyscy mają cię nienawidzić, żebyś mógł się czuć jak ofiara?
Nie jesteś ofiarą. A my cię nie nienawidzimy.
Chyba już nie wiesz, jak mnie kochać.
Prawda?
Czemu to mówisz?
To powiedziałaś naszej wspólnej znajomej.
Zamknij się! Pierdol się!
- Nat, przestań! - Zack, przestań.
Kurwa, zabiję cię. Przestań.
- Hej! Złaź z niego! - Złaź!
Co wy wyprawiacie?
- Hej. - O kurwa.
- Zaatakowała mnie. - Nienawidzę cię.
Jest wściekła przez swoją dziewczynę. To o nią chodzi.
Prosiłam, żebyś nie mówiła mu o Nevaeh.
Jasne. Kochasz swoje tajemnice.
- Prawda? - Co to niby znaczy?
Dlaczego Max cię nienawidzi?
Bo poszedł do więzienia.
Za morderstwo, którego nie popełnił, prawda?
Myślałam, że zabił żonę.
Może nadal tak myślę. Ale go reprezentowałam.
Okej, mamo.
Co to jest?
Nie wiem. Znalazłem to przy garażu.
Klienci mają prawo określać, kto ich reprezentuje.
A ty masz prawo powiedzieć jej, żeby spierdalała.
Lexi, załatwię ci świetne sprawy.
Ta miała pomóc mojej karierze.
I wykonałam większość pracy.
Starsi prawnicy zawsze to robią.
A potem zostają odsunięci bez powodu?
Hej.
Zachowujesz się tak, bo mieliśmy chwilę bliskości?
Pocałowałaś mnie. To nie była chwila bliskości.
Okej, Tom.
Będziemy udawać, że to między nami nie buzowało?
Hej… Catherine ci ufa.
Możesz ją przekonać.
Albo stracić jej zaufanie. I wtedy stracimy klientkę.
Chce, żebyś ją reprezentował, a jeszcze bardziej,
żebyś ją przeleciał na stole w konferencyjnej.
- To niestosowne? - Ja jestem niestosowna?
Spójrz w lustro.
Całe to flirtowanie i gaslighting.
Nie wspominając o mikrodawkowaniu.
Ty mi to dałaś.
Jesteś moim szefem. Nie powinieneś tego przyjmować.
Wiesz…
Nie jestem typem osoby, która…
…groziłaby, że powie twoim wspólnikom czy żonie.
Grozisz mi?
Nie słyszałeś, co właśnie powiedziałam? Nie.
Mówię tylko o tym, co wykazałoby śledztwo działu HR.
Muszę to przemyśleć.
Przemyśl to. Byle nie trwało to za długo.
Odkąd wyszedł, dzieją się złe rzeczy.
To jasne, że wykorzystuje tę dziewczynę jako konia trojańskiego.
Próbuje wpływać na moje dzieci, zwrócić je przeciwko nam.
Mam prześwietlić Maxa Cady’ego?
Musimy znaleźć Nevaeh.
Zacznijmy od jej matki, Faith.
Wiesz, że uwielbiam Zacka i Nat.
I zawdzięczam ci wszystko.
Uratowałaś mi życie. Ale teraz to ty musisz mi zaufać.
Zostaw to glinom.
Stracisz pracę. Albo jeszcze więcej.
Jebać to. Sama to zrobię.
- Sama znajdę tę dziewczynę. - Hej.
Faith. Nazywam się…
Gdzieś panią widziałam.
Na nagraniu, na którym wrzuciła pani moją córkę pod samochód?
Przepraszam.
Przesadziłam, ale też jestem matką, a moje dzieci są w niebezpieczeństwie.
Uważam, że Max Cady manipuluje pani córką. Jeśli mi pani pomoże,
wsadzimy go z powrotem do więzienia, a pani córka wróci do domu.
Proszę tu nie wracać.
Tom. Od dawna nie jesteś już prokuratorem.
Przypominam ci więc,
że wygaszanie niewygodnych pytań, zanim zostaną zadane,
dużo lepiej wpływa na ciśnienie.
Więc mam robić to, czego chce Lexi? To sugerujesz?
- Cóż… - To przypomina szantaż.
Skoro alternatywą jest dochodzenie HR-owe…
Wybaczcie, panowie.
Tom.
Chcę jeszcze raz podziękować za to, że mnie wcześniej wysłuchałeś.
Nie ma sprawy.
Wybacz, że się zdenerwowałem.
Fałszywe oskarżenia to dla mnie… czuły punkt.
Porządny z ciebie człowiek.
Nie wiem, czy zabił żonę, czy jej nie zabił.
Ale jest aroganckim gnojkiem.
Czemu kobiety lubią takich facetów?
Nie żałuję, że go wsadziliśmy.
Muszę lecieć. Ja stawiam.
Dzięki.
Dziękuję.
Co pijesz?
Uzbrojony.
Zack?
Co ty wyprawiasz?
Nic.
Dobrze się czujesz?
Kocham cię, mamo.
Pomyliłam się.
Nie boi się pani Maxa, tylko Nevaeh.
Nie chce pani, żeby córka wróciła.
Pewnie dziwnie jest zmienić strony, co?
Tak. To bardziej abstrakcyjne.
Reprezentowałem naród.
Teraz moi klienci to jednostki, nie naród.
Masz teraz na głowie trudną sprawę?
Chodzi ci o sprawę Catherine Buckley?
Nie… Co ja tam wiem?
Po prostu widzę…
Widzę, że coś cię gryzie.
Mylę się, mecenasie?
No cóż, chodzi o…
konflikt ze współpracowniczką.
Nie nazwałbym tego wymuszeniem, ale wywiera naciski.
I co z tym zrobisz?
Nie wiem.
Masz bohatera, Tom?
Bohatera?
Bohatera. Kogoś, kto cię inspirował.
Kogoś, kto…
Nie wiem, może trener albo ktoś z wojska?
- Z marines. - Marines.
Wzorzec dobrego człowieka. Masz kogoś takiego?
Mój starszy brat, Nathan.
Co doradzałby ci Nathan?
„Rób, co należy”.
Właśnie. Kazałby ci o siebie walczyć, prawda? Być mężczyzną.
Co to właściwie znaczy?
Wiele rzeczy.
Zadam ci jeszcze jedno pytanie.
Okej.
Czego boisz się najbardziej?
Tego, co wszyscy. Tego, że coś się stanie moim dzieciom.
Nie. Chodzi mi o coś, co czułeś, zanim urodziły ci się dzieci.
Coś, co zawsze tam było. Co to takiego?
Czy ja wiem…
Wiem, co to takiego.
- Widzę to. - Tak?
- O tak, widzę to. - To słucham.
Widzę, czego się boisz. To…
Gotów?
Entropia.
Chaos. Nieład.
Rozpad.
Wiem, czym jest entropia.
Oczywiście, że wiesz. Bo zajebiście się tego boisz.
To ewidentne.
Ale powinieneś czasem stracić kontrolę.
Bo to życie, które prowadzisz…
Coś w tobie powoli umiera.
Powinien mi pan zapłacić za sesję, mecenasie.
Cholera, to miejsce też powoli umiera.
Wynośmy się stąd.
Kilka miesięcy po tym, jak nas złapano,
dałam mu znać, że jestem w ciąży. Ale…
Nie mogłam mu się na wiele przydać.
Nie pracowałam już w departamencie więziennictwa.
To on to pani zrobił?
To podbite oko?
Max?
Nie. Nie widziałam go od lat.
To Nevvy.
I nie ma pani pojęcia, gdzie jest?
Nie.
Nawet nie zgłosiłam jej zaginięcia.
Sama to zgłosiła.
Chciała, żebym była podejrzaną.
Mocno wbił w nią szpony. Tak jak kiedyś we mnie.
On ma taką… Ma wyjątkową władzę nad ludźmi.
Odbywała z nim wideorozmowy. Z jednorazowych komórek, z Tarwater.
Powoli ją zmieniał.
Przepraszam.
Wiem tylko, że rozmawiali o jego religii.
Sam ją stworzył.
Wciągnął ją w to. To dzieło Szatana.
Tylko pani i ja wiemy, kim naprawdę jest Max.
Musi mi coś pani dać. Cokolwiek.
Jeśli powie mi pani, gdzie ona jest, skłonimy ją do zeznania,
że Max ją od dziecka urabiał.
I wtedy Max trafi do więzienia.
Zapewnimy Nevaeh pomoc, której potrzebuje.
Wiem, gdzie ona nocuje.
Powiem pani.
Proszę nikomu nie mówić, że z panią rozmawiałam.
Nie może wiedzieć, a tym bardziej powiedzieć Maxowi.
Dobrze.
Często tak masz?
Ja…
Nie szukam nowej kobiety na każdą noc.
Nie.
Chcę mieć rodzinę.
Powiedz mi,
jak poznać cudowną kobietę?
Tak jak ty to zrobiłeś. Jak?
To proste.
Idziesz na prawo, zostajesz zastępcą prokuratora,
dostajesz głośną sprawę.
Mecenasie. Szkoda, że nie poznaliśmy się w innych okolicznościach.
Cholera.
Hej, Tommy.
O cholerka.
Ostatnio zrobiło się gorąco, nie?
Przez chwilę myślałem, że…
Wiesz?
Co pijesz? Postawię ci drinka.
- Nie, dzięki. - Nalegam.
Korzystałem z twojego basenu. Nie przyjmuję odmowy.
Co pijesz?
Nie postawisz nam drinków.
Ja postawię nam drinki.
- Tak. - Max.
- Jestem Ollie. - Okej.
Znam cię, Max. Jesteś sławny.
WYSŁANO Z WIĘZIENIA STANOWEGO NEVAEH VALENTINE
PEWNEGO DNIA CIĘ TU ZABIORĘ
A ja zastanawiałam się… Jak wygląda moja twarz?
Potrzebujemy dziesięciu kafli na wpłatę.
Zostanę przy funduszach indeksowych.
Co za rozczarowanie, Tommy.
Myślałem, że lubisz ryzykować.
Stary.
Pewnie wisisz mu z sześćdziesiąt…
- To się zdarzyło raz czy dwa. - Hej, Trish!
- Serio? - Tak.
Chodź, słonko. Już późno.
- Chodźmy. - Chcę skończyć drinka.
- No chodź. - Stary. Ona nie chce iść.
- Wiesz co? Spierdalaj, Max. - Puść ją.
- Nie dotykaj mnie. - Puść.
Przesadziłeś. Spierdalaj!
Co jest, kurwa?
- Skurwysynu! - Hej.
Cholera.
Faith?
Faith.
NUMER ALARMOWY
Dzień dobry. Musimy porozmawiać o…
delikatnej sprawie.
Tom, porozmawiajmy później.
Chętnie poznam twoją wersję.
Lex, nie zrobiłaś nic złego.
Catherine po prostu chce cię odsunąć.
To wszystko?
Nie wiem, co tu się dzieje.
Zaszło nieporozumienie.
Nieporozumienie?
Źle zrozumiałam twoje wiadomości?
To sprawa dla HR-u. Nie musimy ich słuchać.
Jakie wiadomości?
Te, które mi wczoraj nagrałeś.
Marzysz, żebym cię przeleciał, co?
Grasz w swoje gierki, ale ja wiem, czego chcesz.
Więc flirtuj dalej, ocieraj się o mnie tak, że mi staje.
- To… To nie ja… - Sprawdźmy, co się stanie.
Myślisz, że jestem pieprzoną zabawką?
Mam dość tych jebanych gierek.
Kurwa, jestem mężczyzną. Walczę o siebie.
Nie.
Czekajcie.
Nagrał to ktoś inny.
Powinieneś zostać w domu.
Dopóki tego nie ogarniemy.
WSZYSTKO OKEJ? ODEZWIJ SIĘ. PRZEPRASZAM, MOJA MAMA TO WARIATKA.
WIEM, ŻE MAX TO TWÓJ TATA. CHCĘ TYLKO POGADAĆ.
Romeo.
Piękny dzień.
Nie będę przeszkadzać.
Max.
Romeo.
Co?
Chcesz o coś zapytać?
O twoją córkę.
Hej.
Hej…
Co robisz w domu?
Zawiesili mnie wczoraj.
Mnie też.
Ale teraz już ci wierzę.
Miałaś rację co do Maxa.
- Co jest, kurwa? - Ładny pies.
Dzięki. Nazywa się Romeo.
Mówisz po hiszpańsku?
Umiesz powiedzieć: „Romeo”?
Romeo.
- Nieźle. - Natalie!
Chodź.
Co ty tu robisz, Max?
Wyprowadzam psa.
Romeo.
Wita się.
Wracaj do domu.
Dobra. Nie ma problemu.
Wracam do domu.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK