CAT'S EYE – OCZY KOTA
NR 11 ZAPROSZENIE Z WYSPY RUNAN
Co za piękne ciało, bella donna.
Dzięki. Może też się przepłyniesz, Kamiya? Woda jest super.
Doceniam zaproszenie, ale tym razem pasuję.
Minął już dzień od zakończenia wyścigu.
Kazali nam się rozgościć,
ale nie dostaliśmy od Fundacji Toyo żadnych instrukcji.
Zabrali nam też telefony i urządzenia komunikacyjne.
Co oni właściwie próbują zrobić?
A może po prostu spędzisz miło czas, tak jak zasugerowali?
Hej, przestań!
Tylko ty spędzasz tu miło czas, Hitomi.
Co?
Myślę, że jestem dobrze przygotowana.
A właśnie, szkoda, że Toshi odpadł.
Ciekawe, czy nic mu nie jest po upadku z mostu.
Upewniłam się, że przeżył.
Gdyby tu był, ciężko byłoby ci pracować.
To prawda. A ta dwójka jest twarda, więc nic im nie będzie.
Czy wydostaniemy się kiedyś z tej dżungli?
Mam wrażenie, że chodzimy w kółko.
Telefony wpadły nam do wody, więc są bezużyteczne.
I jesteśmy głodni.
Myślałem, że jesteśmy o wiele bliżej ich rezydencji.
Hej!
Widzisz ich rezydencję?
To motylek w rzadkim kolorze!
Kogo to obchodzi? Zjeść go raczej nie możemy!
- Rany! - Co znowu?
Grzyb w rzadkim kolorze? Może jego zjemy?
Wygląda na trujący.
Dość tego.
Widzę kogoś.
Co? Gdzie?
Hej! Pomocy...
Czekaj. On ma broń.
Co?
Masz rację. Co to za jeden?
Na wyspę Runan wpuszczają tylko ludzi związanych z Fundacją Toyo.
To niebezpieczna banda. Podejdźmy bliżej.
Dobrze.
Czas na zmianę warty.
W końcu.
Ale masz pecha. Jesteś odpowiedzialny za sprzątanie.
Co? Jakie sprzątanie?
Nie słyszałeś?
Gdy wybiorą jednego kuriera,
zabiją pozostałych.
Po co się do tego posuwać?
Pewnie chcą chronić swoje sekrety.
Będziesz musiał zająć się ciałami.
Wyrzuć je do oceanu.
W tych okolicach pływa dużo krwiożerczych rekinów.
To jakiś obłęd.
Może damy sobie spokój z tym śledztwem?
Ty głupku!
Jako detektywi nie możemy być obojętni wobec morderstwa.
Śledźmy go i chodźmy do środka.
No nie. Stary, serio?
Gdzie jest toaleta?
Drzwi z tyłu po prawej.
Nie...
Wygląda na to, że nic się dzisiaj nie wydarzy.
Finaliści wyścigu,
natychmiast zbierzcie się przy basenie!
Ale może się mylę.
No to idziemy.
Mamy tu zaczekać, tak?
Dość mam już czekania.
Gdzie odbędzie się kolejny wyścig?
Lepiej, żeby dali nam obiecaną nagrodę.
Powtarzam! Finaliści wyścigu...
Chyba coś się zaczyna.
Musimy się pospieszyć.
Właściciel tej rezydencji chce was powitać.
Witajcie, panie i panowie.
Jestem właścicielem tej rezydencji i szefem Fundacji Toyo.
Shin Kaibara.
Ciekawe, czy on sam wybierze kierowcę.
Na to wygląda.
Pan Kaibara? Dość już na pana czekaliśmy.
Kiedy odbędzie się finałowy wyścig?
Wyścig?
Nie będzie już wyścigów.
- Co? - Co?
Jak to?
Wykazaliście się umiejętnościami prowadzenia
podczas ostatniego wyścigu.
Wszyscy przeszliście ten test.
Więc jak wybierzecie zwycięzcę?
Dobre pytanie.
Zebrałem was tu wszystkich,
by znaleźć kierowcę, który przewiezie moje dzieła sztuki w tajemnicy do kraju S.
Kraj S?
W takim razie czemu nie szukacie pilota?
Ruch lotniczy jest mocno ograniczony.
Najlepiej jest płynąć do Chin, a potem kontynuować do Kraju S drogą lądową.
Po drodze jest jednak dużo niebezpiecznych miejsc.
Poza umiejętnościami prowadzenia
potrzebujemy kogoś, kto będzie specjalistą od walki wręcz, samoobrony i broni.
Więc będziecie się zabijać, dopóki nie zostanie tylko jedna osoba.
- Zabijać się? - Nie to nam powiedziano.
Ja się wycofuję!
Proszę bardzo.
Ale żywy i tak stąd nie wyjedziesz.
Jak to?
Znacie nasz sekret, więc nie pozwolę wam wrócić żywymi.
Wybrany kierowca otrzyma hojną nagrodę.
Albo to, albo śmierć.
Wybór jest wasz.
Macie godzinę.
Jeśli zostanie więcej niż jedna osoba,
nakarmię wami rekiny.
Powodzenia.
Dajmy sobie chwilę, żeby ochłonąć.
Wzajemne zabijanie się to czysty obłęd.
Lepiej połączmy siły, żeby stąd uciec.
Nawet jak wymkniemy się z rezydencji,
wciąż jesteśmy na środku oceanu.
Poza tym pewnie nawet teraz nas obserwują.
Co?
Za godzinę wszyscy będziemy żarciem dla rekinów.
Nie mamy wyboru.
Mnie to wisi.
Hej, czekajcie. Chyba nie mówicie poważnie?
I co? Jak zareagujesz?
Sorki, ale najpierw załatwię osobę, która wygląda na najsłabszą.
Szybka jesteś.
Atakować bezbronną kobietę? Gdzie twoje maniery?
Kamiya?
Zejdź mi z drogi!
Co to był za dźwięk?
Ktoś krzyknął. Co się tam dzieje?
Szybko!
Nie masz dokąd uciec.
Nie widzę najważniejszej sceny.
Tak lepiej.
Dobra, użyła mojego drona.
Szlag, możesz przestać się ruszać?
Przestań się wygłupiać!
Hitomi!
Przestań! Zabieraj łapska!
Kamiya, zatrzymaj się!
Co?
To powinno wystarczyć.
Chwila, co?
Wy chyba jeszcze się nie znacie?
To pan Nagaishi. Opiekuje się nami.
Witam.
Dzień dobry... To wy się znacie?
- Aleś ty miły, Myszko. - Co?
Nie wierzę, że tak się narażałeś, by chronić Hitomi.
Ai!
Spokojnie, zniszczyłyśmy tu wszystkie kamery.
Rui też tu jest?
Nie mogliśmy się ujawnić, dopóki nas obserwowano.
Panie Nagaishi, pana gra aktorska była doskonała.
Tak myślisz?
Hitomi, świetnie się spisałaś, niszcząc tego drona.
No dobrze.
Przepraszam bardzo, ale co się tu dzieje?
CAT'S EYE – OCZY KOTA
Rozumiem.
Więc specjalnie bierzecie w tym udział, żeby odkryć powiązania
Fundacji Toyo z Syndykatem Cranaffa.
Tak.
Hitomi, proszę.
Dziękuję.
Kim są w ogóle ci ludzie z Syndykatu Cranaffa?
Tym zajmiemy się następnym razem.
Może teraz połączymy siły?
Możesz ukraść szafir, po który tu przyjechałeś.
Zawsze lepiej mieć więcej sprzymierzeńców.
Jeszcze tylko trochę...
Hej, co wy tu robicie?
Co? No, widzi pan...
Natychmiast schodzić.
Uczestników nigdzie nie widać.
No nie.
To kiepska zabawa.
Słucham?
Znalazłem dwóch podejrzanych typów przy rezydencji.
Podejrzanych?
Wszystko wygląda tu na takie drogie.
Wygląda na to, że kręcą dużo szemranych interesów.
Witajcie w mojej rezydencji.
Co mogę dla was zrobić?
Braliśmy udział w wyścigu.
Ale most się pod nami zerwał. Kręciliśmy się potem bez celu,
aż trafiliśmy tutaj.
Rozumiem.
Czemu w ogóle braliście udział w wyścigu?
Zaślepiła nas możliwość zdobycia dużej nagrody.
To dziwne.
- Co? - Co?
Jesteście detektywami, prawda?
Sprawdziłem was.
Detektyw Utsumi i detektyw Hirano
z posterunku policji w Inunari.
Wygląda na to, że prowadzicie śledztwo w sprawie Oczu kota.
Skąd pan to wszystko wie?
Tak się składa, że znam wielu policjantów.
W takim razie będę szczery.
Dostaliśmy informację, że wiele obrazów,
których właścicielem jest Hiroyuki Seguchi, przywieziono tutaj.
Istnieje możliwość, że te obrazy
zostały skradzione 15 lat temu z Muzeum Sztuki Harada.
Posiadanie broni i nakazywanie ludziom, by się wzajemnie zabijali.
Takich kwestii jako detektyw nie mogę zignorować.
Po co taka straszna mina?
Zmarszczki ci się zrobią.
Słucham?
Chcecie mnie aresztować?
Zgadza się!
Teraz jestem zajęty, ale później sobie pogadamy.
Do zobaczenia.
Hej! Chwila!
Kurde! Co się dzieje?
Stary!
Szlag!
- Pomocy! - Na pewno nie mam ich załatwić?
Dajmy im jeszcze pożyć.
Mogą nam się przydać.
Co?
Kaibara tu wraca.
Wszyscy na pozycje.
Brawo!
Nie sądziłem, że to właśnie ty przeżyjesz.
Ci faceci tylko się popisywali.
Szkoda, że nie widziałem cię w akcji,
bo rozbiłaś mojego drona.
Przepraszam. Była zdesperowana.
Z tego, co widzę, chyba jeszcze żyją.
Ja już wygrałam, więc proszę zdecydować, co z nimi zrobić.
Dobrze. Ja się nimi zajmę.
Więc ustalone? Ja będę kierowcą?
Zgadza się.
Aby uczcić twoje zwycięstwo, zapraszam cię dziś na kolację.
Przygotuję dla ciebie suknię godną twej urody.
Nie mogę się doczekać.
Do zobaczenia później.
Ci goście przyjechali na wyspę, żebyśmy nakarmili nimi rekiny.
Biedaczki.
A może wskoczycie do wody zamiast nas?
Wzywam wsparcie...
- Hejka! - Co jest...
Nie powinniśmy ukryć obrazów gdzieś indziej na wszelki wypadek?
Nie ma potrzeby.
Nikt nie będzie szukał na zatopionym statku 30 metrów pod wodą.
Na zatopionym statku?
Słyszysz mnie, Rui?
Wiem, gdzie są obrazy.
Ukrycie ich na zatopionym statku...
Co za misterny plan.
Ciekawe, jak je tam sprowadził.
Uważajcie na siebie.
I nie zapomnijcie o szafirze.
Ruszamy!
Co jest...
Rui! Ai!
Ai?
Ai!
Rui, gdzie jesteśmy?
Zapewne wewnątrz statku. Wciągnęło nas.
Co my tu mamy?
Dwie piękne syreny zawędrowały na nasz pokład.
Wybaczcie to nieeleganckie powitanie.
Witam na moim zatopionym statku.
Skąd się tu wzięliście?
Statek jest połączony z rezydencją pod wodą.
Niestety tego, co chcecie stąd ukraść, tutaj nie ma.
Powinnyście były zauważyć, do czego jestem zdolny.
Dziękujemy za tę radę.
A teraz zapraszam ze mną.
Kolacja gotowa.
Dobrze, już idę.
Tędy.
Dziękuję.
Podoba ci się suknia?
Tak.
Wyglądasz przepięknie.
Proszę siadać.
Zaprosiłem też innych gości.
Dobry wieczór, miło panią poznać.
Miło mi.
Co za wspaniały wieczór.
Towarzyszą mi trzy piękne panie.
To będzie cudowna kolacja.
Może najpierw przedstawi mi pan te dwie panie?
Właśnie miałem prosić cię o to samo.
To podsłuch, który mi założyłaś.
Wiem, że jesteście w zmowie.
Już od dawna chciałem z wami porozmawiać...
Oczy kota.
Dziwię się, że pan o nas słyszał.
Tak nazywa się nasza kawiarnia.
Nie. Nie mówię o tym.
Jesteście złodziejkami obrazów.
Skąd. Czemu pan tak sądzi?
Od początku sprowadzenie dzieł Cranaffa na wyspę
było ziarnem, które zasiałem, by zwabić tu Oczy kota.
Byłem pewien, że Oczy kota nabiorą się na ogłoszenie o poszukiwanym kierowcy.
Ja po prostu wygrałam i tyle.
To nie znaczy, że jestem w Oczach kota.
Jesteście silnymi przeciwniczkami.
Marszand o nazwisku Moriya próbował znaleźć o nas informacje.
Byłyście przy nim, gdy doszło do wybuchu.
Dałem wam bilety
na Wystawę Sztuki Budapesztu, by dowiedzieć się o was czegoś więcej.
Mój podwładny zrobił to za mnie.
Ten człowiek...
Co więcej, te same umiejętności prowadzenia
widziałem też u Oczu kota uciekających z Sali pamięci Seguchi.
W moim wyścigu
też pokazałaś niezwykły talent.
I jeszcze coś.
Gdy byłyście nieprzytomne, kazałem was przeszukać.
Znaleźliśmy to.
Jesteście Oczami kota, prawda?
Hitomi, Rui i Ai Kisugi.
To tylko wizytówka z naszej kawiarni.
Zmieniłyśmy je niedawno i jeszcze ich nie wystawiłyśmy.
Właśnie.
Rozumiem.
Skoro nie chcecie tego przyznać, może powinienem poprosić go, by sprawdził.
Kogo?
Powiedziałem mu, że złapałem Oczy kota. Mówi, że chce was poznać.
To przystojny detektyw, który dużo wie o Oczach kota.
Czeka w pokoju obok.
Patrzcie i podziwiajcie...
Detektyw Utsumi!
Napisy: Anna Kurzajczyk