SERIAL OPARTY NA FAKTACH, FABULARYZOWANY
Nie chcę o tym myśleć.
ROK 1978, MIASTO MEKSYK
Przepraszam...
ale nie potrafię.
Czyli... to koniec?
Cóż...
czuję, że...
mam wobec nich obowiązek.
- Czujesz się winny. - To też.
Nie chcę mieć takiej decyzji na sumieniu.
Od dzisiaj mów mi: "Zła decyzja”!
Maggie!
Nie mogę mieć więcej dzieci.
Nie chcę odbierać ci szansy na bycie matką.
Pozwól mi samej zdecydować!
- To mój problem, nie twój... - Mój też.
Nie chcesz zostawić Gracieli.
W porządku.
To twoja żona.
Jeszcze trochę odstaje.
Bo cały czas chudniesz.
Co się dzieje?
Wyglądasz na smutną.
Nic się nie dzieje.
Przecież widzę.
Jesteś nieobecna.
Jestem z tobą.
Twój tata jest nieobecny.
Odwróć się.
Jestem z tobą szczery.
Muszę myśleć o karierze i podjąć mnóstwo decyzji.
Nie wiem nawet, od czego zacząć!
CHESPIRITO: CHCĄC NIE CHCĄC
Jak ci się podoba ilustracja?
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Nie wygląda dobrze.
To wersja próbna.
Nie ma co wybrzydzać.
Chodzi mi o samo założenie.
Chavo to postać telewizyjna, nie filmowa.
Damy go tam, gdzie chcemy.
Najlepiej zostaw moje postacie tam,
gdzie po prostu pasują.
Zapominasz, kto tu jest szefem.
Ja ustalam zasady.
Kręcimy ten film.
Odmawiasz?
To żyła złota.
Mam być szczery?
Masz być rozsądny.
Przemyśl to.
CHESPIRITO PRZEDSTAWIA: "CHAVO SPOD ÓSEMKI - FILM”
Poczekaj!
- Czego? - Chcę porozmawiać.
Ale tylko o pracy.
Tak się nie da pracować.
Chcesz tutaj to omawiać?
Nie wiem.
Może lepsza kuchnia albo sala konferencyjna,
ale powinniśmy porozmawiać jak dorośli.
Zachowujmy się jak dorośli i skupmy się na pracy.
Obiecuję, że będę cię słuchać.
Podaj!
Mocniej.
Złapał!
Jest!
Dzięki.
Jesteśmy dobrym zespołem.
Nadal potrafimy rozpalić ogień.
Mówię poważnie.
Zobacz, co zbudowaliśmy.
Mam szczęście.
Oboje mamy.
Wiem, że nie było ci łatwo.
Tato!
Super!
Brawo!
- Co to? - Do filmu!
- Chavo będzie grał? - Nie Chavo.
- A kto? - Nowa postać.
W filmie?
To jest nam potrzebne.
Ty będziesz grał?
Nie ja, tylko Chanfle.
Chłopak od podawania piłek, który wiecznie marzy.
I zawsze nosi ze sobą piłkę.
- Chłopak od piłek? - I strzela piękne gole.
Nie rozumiem.
Potrzebujemy stadionu,
bo Chanfle pracuje dla największego klubu w Meksyku.
Możesz liczyć na Américę.
On pracuje dla Chivas.
Ty gnoju.
Później pogadamy.
O czym będzie film?
Daj mi go napisać.
Chanfle?
Kolejna postać na "cz”?
Jak Chivas.
Wypchaj się!
Zjeżdżaj stąd.
Jak idzie?
Dopieszczam tekst.
Cieszę się, że idzie dobrze.
- Skończyłeś? - Tak.
"El Chanfle”.
Pierwszy film napisany dla mnie.
To dziwne uczucie.
Ale przyjemne?
Tak.
- To piłka nożna... - No tak...
Zwykły facet,
rodzina, moje tematy.
Twoje?
- Coś nie tak z Chanfle? - Wygląda normalnie.
Jak idiota.
Dokładnie...
Biedny Valentino! Wygląda jak wariat.
To moja żona.
Twoja żona?
CAŁUJĄ SIĘ DŁUGO ON PŁACZE Z RADOŚCI
Jesteś w ciąży.
Chwila, co doktor powiedział?
Kto zagra ciężarną żonę?
Gdy strzelę gola, macie się cieszyć!
Cóż, pięknie ci z brzuchem.
Niezdarna grubaska.
Nieprawda.
Gdzie Chato i Angelines?
Palą.
Robimy próbę.
- Gol! - Gol!
Idealnie, kręcimy!
Gdzie Chato i Angelines!
Nigdzie nie idziesz.
Jak pucołowaty odejdzie, zawinę się z nim.
Dlaczego chcesz odejść?
Już mnie to nie bawi.
W programie z Marcosem będę mógł bardziej zabłysnąć.
- Zabłysnąć? - Tak.
Bez Chilindriny i Chavo?
- Może. - Bez pani Florindy?
Bez pani Clotilde?
Bez scenariusza Roberta Gómeza Bolanosa?
Gadasz jak Margarita.
Nie rozumiesz, że będę za tobą tęsknić?
Potrzebuję cię!
Ja za tobą też, moja wiedźmo.
Kocham cię.
Naprawdę.
Ja ciebie też.
Chespiro?
Wejdź.
Wiedz, że w Acapulco mówiłem poważnie.
Przypomnij mi.
Będę miał własny program.
Dobrze.
Jesteś wolny.
Mówię ci, żeby nie było nieporozumień.
Gdzie?
W tej samej stacji.
Znają potencjał Quico.
Program Quico...
Oczywiście.
Myślę, że się dogadamy.
Pogadaj z Ernesto.
Ostrzegałem.
Upewnij się, że Ernesto znajdzie dla ciebie miejsce.
Nie jest głupi.
Marcos...
dam ci jedną radę.
Nie utknij z Quico.
Masz talent, możesz stworzyć dowolną postać.
Wymyśl coś nowego.
Dzięki za ważną radę.
Skończyłeś, tak?
Pepe!
Ustaw statystów w kadrze.
Robimy próbę?
Wiesz co?
Myślę, że musimy znaleźć inne kadry do każdego gola.
Po przewrotce podnosimy kamerę,
a potem schodzimy w dół.
Ty zajmij się golami, a ja ustawieniem kamery, dobrze?
Ja robię swoje, a ty swoje.
Rób, co mówi.
- Zamknij się! - Nie obrażaj jej!
Zaraz dojdzie do rękoczynów.
Ja jestem reżyserem!
Widzisz, co zrobiłaś?
Tego już nie da się naprawić.
Wynoś się!
Wrócę na plan, jak dorośniecie!
- Porozmawiajmy. - Wszystko komplikujesz.
- Cisza na planie! - Margarita!
Nie teraz.
Proszę wszystkich o uwagę!
To ważne!
Kolega uważa, że wszyscy tu do niego należymy,
ale my wiemy, że to nie jest prawda.
A że już od jakiegoś czasu
gwiazdą programu nie jest Chavo,
tylko moja skromna osoba...
to informuję uprzejmie, że więcej mnie tu nie zobaczycie.
Quico znika bez śladu!
Zostawiam was z waszą aktorską szkółką.
Zostawiam wam również Ramóna.
O co ci chodzi?
Marcos, usiądź.
Nie udawajcie zdziwionych.
Wszyscy wiedzieliście, że mocno się posypało w Acapulco.
To koniec jednej ery i początek nowej.
Życzę wam powodzenia i...
do zobaczenia.
Co ty? Marcos, poczekaj!
Marcos! Marquitos!
Nie idź za nim.
Co się stało? Zostawiasz mnie?
A co mam zrobić?
Nie zmuszę cię, żebyś ze mną poszedł.
Chespiro był dla mnie zawsze w porządku.
Dlatego nie chcę ci tego odbierać.
Zostań z tymi barankami i bądź szczęśliwy.
Co ty gadasz?
Pucołowaty!
Widzisz, co zrobiłaś?
- Co? - To nie jej wina.
Mówię do ciebie?
- Ja mówię do ciebie. - A ja mówię do niej.
Traktuj ją z szacunkiem.
Odczep się!
Przestań ją obrażać!
A ty mi rozkazywać!
Mariano!
Przestańcie!
Błagam was!
Dość już tego!
Cały czas pchasz się w kłopoty.
Minęły czasy mistrza wagi piórkowej.
To oczywiste.
Gdybym był młodszy...
powaliłbym go jednym ciosem.
- Albo sam byś oberwał. - Nie ma szans!
- O co poszło? - Jakaś bzdura.
Spójrz na siebie.
Co się stało?
Intensywny koniec zdjęć.
Marcos ogłosił, że odchodzi.
Wszyscy byli podenerwowani...
wypiliśmy kilka drinków i wiesz...
Nie wiem.
- Co się stało? - Nic.
W przypływie emocji...
Mariano obraził Margaritę.
Gratulacje własnego programu.
Warunki Roberto są proste.
Jakie warunki?
Zgodził się, żebyś używał postaci Quico bez żadnych opłat.
To oczywiste.
Wystarczy, że uznasz Roberto za twórcę tej postaci.
Mowy nie ma! To moja postać!
To nie podlega dyskusji.
Chcę rozmawiać z twoim szefem.
Nie gadam z klaunami, tylko z właścicielem cyrku.
Właściciel nie rozmawia z małpami.
To proste.
Jeśli nie zaakceptujesz warunków Roberto,
nie dostaniesz programu w tej stacji.
Nie odpuszczę wam!
Razem z moimi prawnikami urządzimy wam piekło na ziemi!
Przestań mi grozić.
Nie wierzysz?
Spadaj, pajacu!
Wezwij ochronę. Niech go wyprowadzą.
Pokażą ci drzwi.
Co się gapisz?
Nie chcesz drinka?
Nie, dzięki.
Co mi chciałeś powiedzieć?
Przecież dobrze wiesz.
Atmosfera już nie ta, co kiedyś.
Tylko krzyki, ciosy i plotki.
To przejściowe.
Wyjdziemy z tego.
Marcos też ochłonie.
Nie sądzę.
Pucołowaty jest wściekły i będzie walczył w sądzie.
Myślisz, że to koniec?
Nadszedł czas, by zakończyć programy?
Nie wiem.
To twoja decyzja.
A ty co zamierzasz?
Zobaczymy po sekcji zwłok,
ale będzie dobrze.
Na pewno.
Chespiro...
bardzo cię kocham, stary.
Będę ci wdzięczny do końca życia.
Wiem, że nikt mądry by cię nie zostawił.
Ja jestem idiotą.
Przepraszam, to już koniec.
Idę z drugim idiotą.
Zobaczymy, jakie głupoty wymyślimy.
Czuję się fatalnie.
I jeszcze z takim brzuchem!
Co się tak wystroiłaś, mamo?
Mamy z tatą 23. rocznicę ślubu.
Dwudziestą trzecią?!
- Gratulacje! - Dziękuję.
Nie siedźcie zbyt długo.
Dobrze.
Sprawa Quico.
Opinia prawnika z Gildii Scenarzystów.
Jaka?
Jak to?
Ty stworzyłeś Quico!
Mamy na to dowody,
a Marcos podpisał wszystkie dokumenty.
I dobrze o tym wie.
Czyli wygrałeś.
Co teraz?
- Odgryziesz się? - Nie.
Nie warto.
Nie będę marnował na to energii.
Niech robi, co chce.
Mnie czekają nowe wyzwania.
I dobrze...
ale co to za nowe wyzwania?
Jeszcze nie wiem.
Mam mnóstwo wątpliwości.
Jest duża presja.
Ludzie na mnie liczą,
oczekują, że napiszę nowe postaci.
Rób swoje
i nie przejmuj się resztą.
- Zdrowie. - Dokładnie!
- Zdrowie. - Zdrowie.
Znowu spóźniony?
Znowu wkurzona?
Wiesz, jaki dziś dzień?
Nasza rocznica.
Wystawiłeś mnie.
Nie możesz sprowadzać całego związku do jednej daty.
Są ważniejsze rzeczy.
Jakie? Słucham.
Praca.
Ludzie.
Jacy?
Wiem, kto jest ważniejszy.
Trzymałam to ponad rok.
Co to?
Nie wiesz?
Oboje wiemy, do kogo należy.
Miałeś w walizce po powrocie z Chile.
Znosiłam to tak długo,
jak potrafiłam,
ale Acapulco niczego nie naprawiło.
Dlaczego?
Dlaczego teraz?
Bo zapomniałem o rocznicy?
Oczywiście, że nie!
Chodzi o uwagę!
Okazywanie zainteresowania.
Nie możemy tego ukrywać.
Bez wymówek.
Zabieraj stanik Margarity
i swoje rzeczy, i wynoś się!
Naprawdę mam odejść?
Ustaliliśmy, że spróbujemy jeszcze raz.
Nie dam rady.
Jestem rozbita.
Wykończona.
Mam dość wszystkiego i kręcenia się wokół ciebie.
Powiedz...
szczerze...
Jesteś tu szczęśliwy?
Zebrałam tu was, bo...
sytuacja się skomplikowała.
Rozwodzimy się z tatą.
Nie będzie już tu mieszkał.
Odszedł do Margarity?
Nie chodzi o Margaritę.
Ani o mnie.
Problem w tym, że świat waszego taty stał się zbyt duży.
Wasz tata się zmienił...
i ma inne potrzeby.
To wszystko.
Poradzimy sobie.
Marce...
Przepraszam.
ROK PÓŹNIEJ
Napiszę skecz zatytułowany...
"Moje życie to chaos”.
Przestań dramatyzować.
Rozwiodłeś się i tyle.
Wielu przez to przeszło.
Miłość się kończy.
Tak...
ale jestem w ważnym momencie życia.
Zakochałem się w innej kobiecie, jak nastolatek,
a mam 50 lat.
Aracuanes! Pracujecie?
- Nie, szefie! - Dobrze!
Co to?
Rozmawiałem z Crispínem.
- Z Crispínem z klubu? - Dokładnie!
Słuchajcie tego.
Robimy zlot wszystkich Aracuanes.
- Wszystkich? - Całej naszej paczki!
Będą Porterowie, Adrián i reszta!
Super. Kiedy?
Trzydziestego sierpnia.
Same staruszki.
Oni tak, my nie.
Trzydziestego sierpnia.
Jeden z najweselszych etapów mojego życia.
Chcielibyście cofnąć się w czasie?
Bywało gorzej.
Nie marudź, człowieku!
Ja marudzę?
Halo?
Graciela?
Już go wołam.
Już idzie.
Graciela.
Cześć.
Dzięki za telefon.
Nie możemy tak żyć.
Żyjmy inaczej.
Jak?
Powstrzymaj mnie.
Pomóż mi zostać.
Nie o to chodzi.
Mogłeś zostać.
Dla dzieci.
Musisz zbudować sobie nowe życie.
Nie chcę niszczyć starego, by budować nowe.
Każdy bierze odpowiedzialność za własne czyny.
Każdy.
Zrób to, co musisz.
Słuchaj głosu serca.
Pójdę już sobie.
Cześć.
Ukrywasz się, Roberto?
- Chciałeś rozmawiać? - Tak.
Szef chce, żebyś poleciał do Kolumbii.
Po co?
Żebyś pojawił się na Marszu Solidarności.
- Na czym? - Akcja charytatywna dla biednych.
Wystarczy, że pojawisz się z ekipą.
- Czemu nas nie zapytali? - Nie wiem.
Pogadam z nimi.
- Kiedy to ma być? - Trzydziestego sierpnia.
- Nie mogę. - Sprawa zaklepana.
Szef już się zgodził.
Muszę z nim pogadać.
Pana Figuerasa nie ma w Meksyku.
Pan Figueras nie jest panem mojego czasu.
Od kiedy zarządzacie moim życiem?
Od wielu lat.
Nie zauważyłeś?
ROK 1981, BOGOTA
Mam mieszane uczucia.
Wiem.
Czuję się winny, bo wiem,
że to, co tu robimy, jest tego warte.
Posłuchaj.
Chciałbym pogadać, ale muszę się przebrać.
Zostało 20 minut.
Słyszysz?
Ludzie na nas czekają.
Do zobaczenia.
Pan gotowy?
Nie wiem,
ale same chęci nie wystarczą.
Na dół.
The Chapulin Colorado!
WITAJ, CHAVO SPOD ÓSEMKI
Komik Chespirito przywiózł tu Chavo
i całą ekipę serialu.
Na ulicach zgromadził się tłum ludzi.
Rząd Kolumbii szacuje,
że to co najmniej trzy miliony osób.
Trzy miliony ludzi?!
Tata!
Zobacz jego minę!
Muszę odzyskać kontrolę nad życiem.
Kiedy ją straciłeś?
Sam nie wiem.
Szedłem przed siebie,
aż znalazłem się w miejscu,
w którym muszę znów poczuć, że jestem panem własnego życia.
Jak zamierzasz to zrobić?
Powoli.
Spokojnie.
Z tobą.
Czas zbudować coś nowego.
Zbudujemy to razem?
Tak.
Musisz się zaangażować.
Nie chcę cię zawieść.
Kocham cię, Maggie.
Dzieci są z ciebie dumne.
Dla ciebie.
Co to?
"Z sercem do przodu”.
Nigdy o tym nie zapominaj.
Neca...
pamiętam, jak mi powiedziałaś...
"Trzymaj się tego, co umiesz”.
Nie myśl tyle.
Myślałem, że mogę mieć proste życie.
Oglądać mecze w niedzielę...
Mieć rodzinę.
Masz rodzinę.
Wiesz, czego się nauczyłem?
Że pieniądze przychodzą i odchodzą.
Tak jak miłość...
prestiż...
ale czasu nie cofniesz.
Niech sobie pracują, gdzie chcą
Niech dadzą nam wreszcie odpocząć
My i tak będziemy wpadać do aptek i na bilard
Aracuanes, pracujecie?
Nie, szefie!
Dlatego trzeba dbać o wspomnienia.
A jeśli przydarzy się coś pięknego...
warto rozbawić choć kilka osób.
Kilka, które stały się milionami.
Oto Chavo spod Ósemki!
W tej roli superkomik Chespirito.
"Supergeniusze kwadratowego stołu”
w najwszechświatowszej telewizji!
Czerwony Konik Polny!
Czerwony Konik Polny?
Teraz wiem, że nie chodziło o mnie,
lecz o nas wszystkich.
- Jak leci? - Dobrze.
Spróbujmy jeszcze raz.
Do roboty!
I nawet jeśli nie znamy przyszłości...
Na miejsca.
Ludzie mają pewną przewagę.
Potrafimy odmienić swój los.
Każda historia ma swój początek.
Ale też swój koniec.
Na szczęście po drodze możemy się czegoś nauczyć.
Nawet ja się czegoś nauczyłem,
choć jestem niezdarny i wciąż się przewracam.
Dziś jestem pewien...
i czuję to w sercu.
Dla tych wszystkich ludzi...
było warto.
Dla nich...
warto było się pośmiać.
CHESPIRITO: CHCĄC NIE CHCĄC
PROGRAMY CHESPIRITO NADAWANO PRZEZ 50 LAT W PONAD 90 KRAJACH
I 50 JĘZYKACH
NAPISAŁ 690 ODCINKÓW, 20 FILMÓW, DWIE SZTUKI TEATRALNE,
TRZY TELENOWELE I TRZY KSIĄŻKI
STWORZYŁ PONAD 100 POSTACI
I DOTARŁ DO SERC PONAD MILIARDA WIDZÓW NA ŚWIECIE
JEGO WYSTĘPY NA ŻYWO ZGROMADZIŁY PONAD DZIEWIĘĆ MILIONÓW LUDZI
ROBERTO GÓMEZ BOLANOS 21 LUTEGO 1929 - 28 LISTOPADA 2014
Jaka piękna okolica!
To okolica Chavo!
Może nie warta majątku...
Ale naprawdę cudowna!
Wchodzę i sam nie wiem...
Zawsze bijesz mnie na powitanie!
To nie było specjalnie! Wpadłem na profesora Hiropresa!
Jirafalesa!
Tylko się nie denerwuj.
- Widziałeś Florindę? - Kłóci się z Ramónem.
Idź się powygłupiać do babci!
Pana babcia lubi cyrk?
Masz za swoje!
Nie dostaniesz, bo babcia była akrobatką.
- Co jest, Chavo? - Twój tata mnie uderzył!
Bo ta wiedźma znowu się go czepia.
Jak dobrze, że pana znalazłem!
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Dariusz Kuźma