Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
„MIŁOŚĆ TO JEDNA DUSZA W DWÓCH CIAŁACH” ARYSTOTELES
Cytując pewnego tancerza:
„Miłość zjawia się bez ostrzeżenia.
Nie da się jej przewidzieć”.
To ukryte tęsknoty.
Pasja nie do opisania.
Piękno i elegancja.
Dzikość i zaciekłość.
Subtelna gra w dawanie i branie.
Komu szepczemy nasze uczucia?
Co skłania nas, by uścisnąć czyjąś dłoń?
Być może taniec to idealny sposób...
by pobudzić w sobie miłość.
Bezbłędne kroki.
Nienaganna postawa.
Tańczy przepięknie, ale brakuje czegoś kluczowego.
Odpowiedź poznałem...
około rok temu.
ROK WCZEŚNIEJ
Za nami 31. taneczne mistrzostwa Japonii.
Mistrzowie tańca latynoamerykańskiego,
Shinya Suzuki i Aki Tajima.
31. TANECZNE MISTRZOSTWA JAPONII
Mistrzowie tańca standardowego,
Shinya Sugiki i Fusako Yagami.
Brawo!
„Cesarz” triumfował też w brytyjskiej wielkiej trójce.
Nienawidzę go.
Nie umiem tego wyjaśnić, ale wkurza mnie.
Gratulacje!
Zapraszamy szanownych mistrzów do tańca honorowego.
Przygotujcie się.
W zawodach tanecznych wyróżnia się dwie grupy tańców.
Shinya Sugiki specjalizuje się w tańcach standardowych.
To walc, tango, walc wiedeński, wolny fokstrot i quickstep.
Pięć rodzajów.
Moja specjalność to taniec latynoamerykański.
Cha-cha, samba, rumba, paso doble i jive.
Również pięć tańców.
Tancerze z różnych grup nie rywalizują ze sobą.
Z jednym wyjątkiem...
TANIEC STANDARDOWY
Tanecznych mistrzostw świata.
10 Dance weryfikuje umiejętności we wszystkich rodzajach tańców.
Niełatwo w ciągu jednego dnia wykonać aż 40 tańców,
każdego z własnymi rytmem i krokami.
TANIEC LATYNOAMERYKAŃSKI
To wiele godzin koncentracji.
Prawdziwy sprawdzian dla ciała i umysłu.
Wytworny triathlon.
To właśnie ten wyjątek.
10 Dance.
Gratulacje.
Dawno nie tańczył pan w Japonii. Jakie to uczucie?
Tak, minęło trochę czasu.
Pokazaliśmy się od nowej strony.
Wygrał zawody od razu po powrocie z trasy.
Shinya Suzuki przy nim blednie.
Shinya Suzuki i Shinya Sugiki.
Nazywają się podobnie, ale różnią się stylem tańca.
Szczerze mówiąc, nie tańczą na tym samym poziomie.
- Chodźmy. - Dobrze.
Przepraszam.
Co?
Shinya Sugiki zaprosił nas na 10 Dance? Kiedy to się stało?
Przed chwilą.
Odmówiłem.
Mówisz serio?
Moglibyśmy się podszkolić pod okiem Shinyi Sugikiego.
No i?
Co w tym takiego niesamowitego?
O co ci chodzi?
Myślisz, że to proste zawody?
Trzeba być strasznie wytrzymałym.
Pięć tańców z dwóch grup.
Każdy po cztery razy: dwie rundy, półfinał i finał.
To 40 piosenek.
Nasze maksimum to 20. To byłoby dwa razy więcej.
Miło byłoby dać się mu poprowadzić, choćby tylko w ramach ćwiczeń.
Nieważne.
Kobiety w tańcu latynoamerykańskim zawsze grają rolę porzuconej suki.
Mam tego dość.
Mówiłaś, że nie jesteś typem księżniczki.
Wcale nie!
Jesteśmy mistrzami kraju, a oni mistrzami świata...
Wicemistrzami.
Wicemistrzami świata.
Nigdy nie byłem mistrzem świata.
Wiem, czemu nigdy nie wygrałeś.
- Nie chcą, by Azjaci... - W końcu cię wywalą.
Mistrzowie kraju rywalizują za granicą, ale ty cały czas odmawiasz.
Jestem płotką, która lubi wygrywać.
- Daj mi spokój. - Wygrywać w swoim stawiku.
Myliłem się co do ciebie.
Widać talent i kondycja to nie wszystko.
Słucham?
- Wszczynasz kłótnię? - Sądziłem, że jesteśmy rywalami.
Ale nie jesteś wart mojego czasu.
Nie uciekaj.
Niech będzie.
Podołasz?
Nie polegniesz?
Pokażę ci, co potrafię.
Na to liczę.
Poprowadzę cię do finału,
Latynosie.
Co powiedział?
Shinya.
Nazwał mnie „Latynosem”,
bo płynie we mnie latynoamerykańska krew.
W głębi duszy tego pragnę.
Dreszczu oddania się namiętności.
Durniu.
Wstawaj!
Dzieńdoberek.
Wrzuć coś na siebie, bo się przeziębisz.
Które są twoje? Te?
Hej. Ubierz się.
Pobudka!
Co za burdel.
Serio?
Ty też się ubieraj.
Ruchy. Raz, raz!
No już!
W co ty sobie pogrywasz?
Robimy to czy nie?
Przecież się zgodziliśmy.
Wiem, że szanse są niewielkie.
Ale tylko zwycięzców 10 Dance można uznać za najlepszych tancerzy.
Nauczysz ich tańców latynoamerykańskich, a oni nas tańców standardowych.
- Możemy zostać mistrzami. - Pieprzenie.
Mam to gdzieś.
Chodzi o sposób, w jaki na mnie patrzy.
Wkurza mnie!
Nie krzycz, świrze.
Szybko.
No szybko!
- Znasz drogę? - Tak.
Fusako Yagami to pewnie niezła suka. Lepiej jej nie wkurzać, nie?
- Skąd mam wiedzieć? - Boję się.
Chodź.
STUDIO TAŃCA
Co za miejsce.
Dobry wieczór.
Spóźniliście się 30 minut.
Niech partnerka włoży suknię.
Przepraszamy.
Pokażę ci szatnię.
- Proszę. - Ale wielka.
- Rozgość się. - Dzięki.
- Wezmę twoją kurkę. - Dziękuję.
Dzięki.
Myślisz, że się dogadają?
Bez obaw.
Sugiki bardzo nalegał na Suzukiego.
Uparcie niczym dziecko w napadzie złości.
Chciałabym to zobaczyć.
Na razie sprawdźmy trzymanie.
Dobrze.
Znasz tańce standardowe?
- Ukończyłem kurs. - Rozumiem.
W porządku. Prowadź mnie.
Punkty kontaktu niżej.
Od brzucha po kolana.
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, natural turn.
Walc to forma zalotów.
Ale trzymanie jest mocne jak w kajdankach.
Wygląda elegancko, ale partner kontroluje każdy twój ruch.
Wybaczcie, że tak długo.
- Co się stało? - Otarł się o mnie wackiem.
- Przepraszam za niego. - Spokojnie.
Zaczynamy?
Dobrze.
- Twój poziom to podstawowy? - Tak.
- Pokażę ci punkty kontaktu. - Dobrze.
To co?
Kontynuujemy?
- Zawsze możesz zrezygnować. - Raz, dwa i obrót.
- Wyciągnij ręce... - Dwa, trzy, cztery.
Dwa, trzy. Hokey stick.
Dwa, trzy, cztery.
Dwa, trzy. New York.
Dwa, trzy, cztery.
- Wystarczy. - I jak?
Tragedia.
Ruchy biodrami są sztuczne.
Zobacz.
Obserwuj moje ciało.
Cztery.
Dwa, trzy, cztery.
Widzisz?
To nie tylko ruchy biodrami.
Całe ciało musi falować.
I trzy, i cztery.
Poczuj jego ciężar.
Wykorzystaj go.
Kręgosłup.
Łopatki.
Aż po ruchy ramion.
Dwa, trzy, cztery.
- Widzisz, jak się pocę? - Tak.
- Teraz rozumiesz? - Dobrze to wyjaśniłeś.
- Wspaniałe ruchy biodrami. - To moja praca.
Załapałeś?
- Rób to co ja. - Dobrze.
- Połóż dłonie na biodrach. - Dobrze.
Dwa, trzy, cztery.
Wolniej.
Dwa, trzy, cztery.
Aki, licz.
- Dwa, trzy, cztery. - Trzy, cztery.
Jeśli walc to eleganckie zaloty,
taniec latynoamerykański to dziki erotyzm.
Liż, ssij, daj rozkosz.
To miało być seksowne?
Cztery!
Dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa, trzy.
Przepraszam za Shinyę. Bywa taki wulgarny.
Nie szkodzi.
Jesteście parą?
Kiedyś próbowaliśmy.
Teraz chcę tylko rozwijać naszą relację taneczną.
A ty i Sugiki? Tańczycie tak romantycznie.
Kiedyś byłam nikim.
To dzięki Sugikiemu jestem teraz w tym miejscu.
Bezgranicznie mu ufam. To wszystko.
Nigdy nie czułam od niego miłości.
I nie potrzebuję jej.
Do pierwszego pociągu jeszcze trochę.
Możesz odpocząć tutaj.
Robisz to codziennie?
Przysiągłem sobie,
że już nigdy nie przegram.
Publika zaakceptowała wyniki. Nie byłem dość dobry.
Powiedziałeś, że lubisz wygrywać.
Też lubię być przed innymi.
- Jestem zwykłą płotką. - Nie dajesz z siebie wszystkiego.
Skąd taka myśl?
Dobrze znasz odpowiedź.
Czułem porywający wiatr.
Gładził mnie po twarzy i wzbudzał moją duszę.
Niczym gorące wiatry Hawany.
Moja dusza została w Hawanie.
Królestwie słońca, muzyki i tańca.
Ale choćby Ziemia była płaska,
Hawany stąd nie widać.
Dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa, trzy.
- Twarz w prawo. - Raz, dwa, trzy.
I od nowa.
Raz, dwa, trzy.
Raz.
Jeszcze raz.
Zaczekaj.
Mogę włączyć muzykę?
- Nie jesteś... - Puszczę.
Nie jesteś gotowy.
Zepsuty?
Twoje ciało musi zapamiętać każdy takt.
Taką mam metodę.
- Chcę muzykę! - Jeszcze raz.
Dobrze.
Dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa... trzy.
Co?
Niemiło prowadzisz.
Twoje trzymanie jest samolubne i niepewne.
Przestań narzekać i po prostu daj się prowadzić.
Co?
Tańczysz walca jak pucybut.
To znaczy?
To elegancki i wyrafinowany taniec.
A przy tym bezlitosny.
Kobiety godzinami wyginają się w obcasach.
Odczuwają ból...
bliski torturom.
Czemu miałyby tak cierpieć dla tak wulgarnego partnera?
- Co? - Poczuj się jak one.
Opuść łopatki i rozłóż ręce.
Biodra bez zmian, pierś w prawo.
Ramię do prawej.
Wyciągnij szyję. Jak najbardziej.
W lewo. Dobrze.
Stań na palcach.
Wyżej.
I stój tak.
Bardzo dobrze.
Widzisz, jakie to trudne?
Gdy partnerka potrzebuje pomocy,
tylko prawdziwy dżentelmen zaoferuje jej rękę i pomoc.
„Po prostu daj się prowadzić”.
Natural turn.
Running spin turn.
Chassé roll.
Left whisk.
Standing spin.
Syncopated running finish.
Throwaway.
Oversway.
I jak?
Czujesz się księżniczką?
Zjemy razem kolację?
Co to?
Kurczak koronacyjny.
Podany z okazji koronacji Elżbiety II w 1953 roku.
Morele, które właśnie zjadłeś, ułożono na kształt klejnotów.
Danie zrodzone z potrzeby racjonowania
zachwyca gości na całym świecie.
Zdejmij łokcie ze stołu.
Jem tak, bo jest pyszne.
To oczywiste.
Pycha. Smakuje jak curry.
Hej, poproszę wina.
Nie trzymaj kieliszka przy nalewaniu.
Podczas bankietu kieliszek trzyma się za nóżkę.
Słuchaj.
Jaki to ma związek z tańcami standardowymi?
Nie widzę w tym sensu.
Wyobraź coś sobie.
Pokonujesz rywali w 10 Dance i zostajesz mistrzem świata.
Robisz wrażenie na gościu, który zaprasza się na przyjęcie.
I nie jest to szkolna potańcówka.
Na miejscu czekają twoi przyszli sponsorzy.
Rozumiem.
A więc to kolejna lekcja.
Jasne.
Też cię czegoś nauczę.
- Smakuje ci? - Tak.
Tak smakuje Kuba.
Do dna.
- Wolę nie... - Pij.
Flick!
Nuda!
Pij!
A więc to Cesarz?
Fantastycznie!
Salud!
- Salud! - Salud.
Hej! Wstawaj.
Uśmiechnij się.
No dalej!
Udawaj, jeśli musisz. Uśmiechnij się!
Nie myśl.
Nie licz. Poczuj rytm!
W tańcu latynoskim to ciało odtwarza muzykę.
Gdy królowa Elżbieta II serwowała kurczaka koronacyjnego,
Castro rozpoczynał rewolucję na Kubie.
Być może był to symbol podziału między nami.
SZKOŁA TAŃCA
To coś jak fala.
Biegnie aż po koniuszki palców.
Trzymając go za dłoń, czuję jego emocje.
Rozumiesz?
Tę próżną wyższość.
Zaborczość. Pragnienie dominacji.
I nagły przebłysk czułości.
Kiełkującą nadzieję.
Nie umiem tego wyjaśnić. Chodzi o całość jego emocji.
Rozumiesz?
Brzmisz jak zakochany.
Co?
To niedorzeczne.
Zobacz.
Sugiki.
Tak?
Halo?
Nie słyszę. O co chodzi?
Kolejny etap tanecznych mistrzostw Wielkiej Brytanii.
- Wielkiej Brytanii? - Półfinał tańca latynoamerykańskiego.
Paso doble.
Co ty tam robisz?
Nie wspomniałem?
Wyleciałem nazajutrz po spotkaniu.
- Nie mówiłeś. - Rozumiem.
- Co roku tu wygrywam. - Nie w tym rzecz.
Muszę kończyć.
Zaczekaj, do licha.
Tak?
Wracaj szybko.
- Co powiedział? - Musimy wygrać Open.
- Co? - I obronimy tytuł All Japan.
A potem...
10 Dance.
Pokonamy Sugikiego i wygramy.
Panie i panowie,
czas na półfinał tańców standardowych.
W grze pozostaje 12 par. Powitajmy je na scenie.
98. MISTRZOSTWA WIELKIEJ BRYTANII
Wszyscy obecni.
Pierwszy taniec: walc angielski.
To Martha Milton.
Przewodnicząca WDL?
I mentorka tancerzy z Azji.
Sugiki jest niezwykle ważny dla popularyzacji tańca w Azji.
Czemu tak upierasz się przy tym przesadzonym trzymaniu?
Tylko przytłaczasz Fusako. W waszym tańcu nie ma jedności.
Lepiej odejść u szczytu chwały.
Wyobrażasz sobie, co będzie, gdy publika się tobą znudzi?
Martha.
Alberto Boemer przez 11 lat był mistrzem tańca latynoskiego.
A ja ani razu.
Taniec to nie tylko technika i wytrzymałość.
Wszystko spaja miłość,
a u was jej nie czuję.
- I powoli zatrzymaj się. - Świetnie.
Partner jest tuż obok...
Świetnie. Dobra robota.
- Dzięki. - Dziękujemy.
Kiedy wróciłeś?
Dziękuję.
- Do zobaczenia. - Do widzenia.
Spróbujemy dziś z muzyką.
Dwa, trzy. Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy. Z wdziękiem.
Dwa, trzy, raz i od nowa.
Dwa, trzy. Raz...
Powiedz...
dorastałeś w domu Marthy Milton?
Tak.
Na początku mieszkała z nami moja matka.
Czułem się, jakbym miał dwie.
Pewnego dnia pojechaliśmy do Blackpool Tower.
Było tam jej zdjęcie.
Wyglądała, jakby unosiła się w tańcu z Kostuchą.
Chciałbyś tak tańczyć?
W takim razie, Shinya...
musisz dorosnąć.
Być mężczyzną, którego inni podziwiają.
Prawdziwym dżentelmenem.
Chciałeś być jak tamten tancerz?
Nie.
Chciałem zastąpić tego pięknego, ale i upiornego człowieka.
Ale popadłem w obłęd.
Jaka jest Kuba?
- Kuba? - Tak.
To muzyka.
Taniec. Rum.
Romans i morze.
Kubańczycy szybko się zakochują i szybko się pobierają.
Jak moja matka.
Przenosiliśmy się po każdym jej ślubie.
Jak błękitne jest tam niebo?
Bardzo.
Pary chodzą na plaże, bo często są puste.
Spędzamy czas pod palmami
i nikt nam nie przeszkadza.
Pocałuj mnie
Pocałuj mnie czule
Jakby ta noc miała być ostatnią
Pocałuj mnie
Pocałuj mnie czule
Bo boję się, że potem cię stracę
Pocałuj mnie
Pocałuj mnie czule
Jakby ta noc miała być ostatnią
Pocałuj mnie
Pocałuj mnie czule
Bo boję się, że potem cię stracę
Powoli, powoli,
szybko, szybko.
Utrzymaj połączenie.
Wdech.
- Tutaj. - Dobrze.
O tak.
Dobrze.
Mogę napić się wody?
Shinya ma obsesję na punkcie Sugikiego.
Naprawdę?
Wiele lat temu zobaczył go na nagraniu.
Powiedział, że to idealny tancerz.
I że wygląda, jakby tańczył w cierpieniu.
Szybko, szybko.
Teraz podeprzyj się nogą.
Na nagraniu tańczyłaś tango w czarnej sukni.
To chyba nie byłam ja.
Nigdy nie miałam takiej sukni w zawodach.
Wracamy do ćwiczeń?
Krok, krok.
Postawa.
Szyja.
Szybko.
Nie spiesz się.
I wolno.
Chwyt!
Postawa!
Rotation. Razem!
Nie tańcz sam!
Odsapnijmy.
Napij się wody, Aki.
Czym się niby różnimy?
No...
Gdy tańczę z Suzukim, dobrze wiem, gdzie powinnam być.
Bez względu na to, co robimy.
Jest asertywny, ale też taktowny.
Moje ciało chce być mu posłuszne.
Z tobą czuję się, jakbyś mówił:
„Świetnie się bawię, a ty?”.
Czasami mi to pasuje, a czasami nie.
Wiesz, co Sugiki powiedział Fusako przed ich pierwszymi zawodami?
„Yagami...”
Jako twój partner sprawię, że będziesz tańczyć najwspanialej.
Od dziś każda tancerka będzie zachwycać się twym pięknem.
„Chciałabym nią być”.
To przyniesie mi największą radość.
Cholera! Też chciałabym usłyszeć takie słowa.
W jego zachowaniu czuć... finezję.
- A w twoim nie. - Finezję?
- Tak. - To znaczy?
- Pewną subtelność. - Nie kojarzę.
Przy okazji.
Kobieta z tamtego nagrania to nie była Fusako.
- Co? - Nie nosi czarnych sukni.
Wracajmy do ćwiczeń.
Cześć!
Nie wiem, o co chodzi.
Nie umiem tego załapać.
Ostatecznie to on ma kontrolę.
Sądziłem, że to ja wykorzystuję jego,
ale jest na odwrót.
Wciąż wytrąca mnie z równowagi, droczy się ze mną.
Nie wiem, kim dla niego jestem.
Zakochałeś się.
Daj spokój.
Pociąga cię?
Szczerze.
Facet też może pociągać.
Stary!
Skoro tak, zapomnij o nim. Bylebyś nie żałował.
Kochaj mnie, całuj mnie
Albo zapomnij już o mnie
Nikt nie wie, co przyszłość przyniesie
Musimy żyć chwilą
Uśmiechnij się i zaakceptuj mnie
Bo mamy tylko jedno życie
Nikt nie wie, co przyszłość przyniesie
Musimy żyć chwilą
Nie umiesz żyć bez tańca?
A ty?
- Proszę. - Dzięki.
Mogę o coś spytać?
Jasne.
To było trzy lata temu.
Podczas mistrzostw w Anglii.
Kim była twoja partnerka w czarnej sukni?
To nie była Fusaki.
Tak twierdzi Aki.
Udaje, że nie pamięta.
Nie.
Faktycznie może tego nie pamiętać.
To było trzy lata temu podczas mistrzostw świata.
Tańczyliśmy razem od niedawna.
Publika była ciekawa mojej nowej partnerki.
Wszyscy ją obserwowali.
Była skrajnie zestresowana.
To stało się podczas quickstepa, ostatniego tańca półfinału.
Tancerze często upadają,
ale to skończyło się poważnie.
Wtedy to się stało.
Całkiem się załamała.
Wiele lat wcześniej, gdy tańczyła z ówczesnym partnerem,
też spowodowała upadek rywalki.
Nigdy się po tym nie pozbierała.
A jednak...
kazałem jej ubrać suknię i tańczyć w finale.
Ciekawi cię, jak to zrobiłem.
Bezlitośnie ją zbeształem.
Reagowała na mój głos. Uśmiechała się na mój sygnał.
Tańczyła tak, jak ją prowadziłem.
Popraw chwyt.
Do prawej strony.
Popraw chwyt.
Bardziej!
Za mocno.
Unieś ciało. Wyżej!
Właśnie tak.
Dalej!
Ganiłem ją tak do końca tańca.
I...
choć wstyd to przyznać,
spodobało mi się kontrolowanie jej.
To pokazuje, jakim jestem człowiekiem.
Dalekim od dżentelmena.
Bardziej jak Kostucha.
Po co...
zadałem mu to pytanie?
Potraktowałem ją bardzo źle.
Nie rozmawiaj z nią o tym.
Jego słabość...
miała mi coś dać?
Nuda.
Odmów, a przestanę.
Nim się zorientowałem, straciłem kontrolę.
Mogłem się tylko poddać
woli Boga Tańca.
Nie zmieniaj się.
Bądź Kostuchą.
A ja będę aniołem, który pokona Kostuchę z Blackpool.
Kiedy to się stanie,
w końcu uwolnię cię od cierpienia.
Zawsze cię podziwiałem.
Polećmy za ocean.
Na mistrzostwa świata w Blackpool.
Twoje pierwsze zawody
na arenie światowej.
2 MIESIĄCE PÓŹNIEJ
To Martha, przewodnicząca WDL.
A obok mistrz świata, zdobywca nagrody Carla Alana.
Dalej dyrektor turnieju i magnat wyróżniony medalem
za wsparcie finansowe zawodów.
- Fusako. - Cześć.
Poznajcie się. Nino, choreograf. Fabio, projektant kostiumów.
A to Catherine, fryzjerka i wizażystka.
Mój europejski zespół.
Witajcie.
Jesteś tym drugim Shinyą?
- Miło cię poznać. - Wzajemnie.
Przystojniak.
Chodźmy.
Alberto, mistrz tańca latynoskiego.
Shinya.
To Giulio, mistrz świata w tańcach standardowych.
Kopę lat.
Miło, że jesteś.
A to partnerka Giulia.
Lilia, „Światowa Wróżka”.
Była dziewczyna Sugikiego.
Chcę ci coś powiedzieć.
Od razu po zawodach Liana i ja bierzemy ślub.
Dzięki za to wyznanie.
- Mamy twoje błogosławieństwo? - Oczywiście.
Gratulacje.
Wiesz co, Sugiki?
Wkrótce będziesz widział tylko mnie.
Panie Moretti.
Miło poznać. Shinya Suzuki.
Planuję wygrać kolejne mistrzostwa w tańcach standardowych.
Jestem wielkim fanem.
Proszę mnie zapamiętać.
- Dobrze idę? - Tak.
Proszę.
Jak się czujesz?
Harmonogram zawodów.
Myślałem o tańcach standardowych, a nie tylko latynoamerykańskich.
Mówiłem ci.
Zaczekaj z debiutem do 10 Dance.
Chcesz sam pokonać Giulia.
Rób, co ci każę.
Tak spychasz ludzi na skraj.
Tak było z Fusako.
A teraz ze mną.
Oszukujesz sam siebie.
Dlatego dziewczyna cię rzuciła.
Skup się na zawodach.
Jasne?
Postanowiłam, że nie będę już z tobą tańczyć.
Zamiast tego wybrałam Giulia.
Muszę wybrać ścieżkę, która zapewni mi mistrzostwo.
Zostając z tobą,
nigdy tego nie osiągnę.
Wiem to.
Skąd w niej ta pewność...
że nigdy nie wygram?
Po co wciąż próbuję, skoro nie dane mi wygrać?
Taniec to nie tylko technika i wytrzymałość.
Wszystko spaja miłość.
Nie wygram dzięki miłości.
Dziękuję.
Proszę.
Dzięki.
73. MISTRZOSTWA ŚWIATA
Podczas mistrzostw świata
o tytuł rywalizuje ponad 200 par.
Rywalizacja jest zacięta i brutalna.
Nieliczni, którzy przetrwają,
ścierają się ze sobą,
by wyłonić mistrzów świata w tańcach standardowych i latynoskich.
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję.
Podobno kilka lat temu Sugiki myślał o odejściu.
Po zerwaniu z Lianą nie mógł znaleźć dobrej partnerki.
Kolejne kandydatki nie akceptowały jego surowych wymagań.
Zostałam tylko ja.
Najgorsza ze wszystkich.
Wciąż żyje na krawędzi.
Wierzy, że tylko cierpienie rozwija.
Chciałabym zobaczyć, co kryje się za tym wszystkim.
Czas na finał w tańcach latynoamerykańskich.
Powitajmy naszych uczestników.
Pierwszy taniec: cha-cha.
Ciała najlepszych tancerzy opowiadają historię.
Czasami jest ona niczym pradawne drzewo,
majestatyczne i złowrogie.
A czasem magiczna, niczym skrzydła u stóp.
Numer 23 jest świetny. Kto to?
- Shinya Suzuki. - Kto?
- Słyszałeś o nim? - Nie. To jakiś amator?
Pewnie tak.
Stał się dla mnie ostatnim promykiem nadziei.
Jego przytłaczające energia
dawała mi motywację.
Boże! Nigdy o nim nie słyszałam.
Kim jest ten Japończyk?
To bijatyka, a nie konkurs tańca.
Sędzia zapewne obniży ocenę, ale ciężko oderwać od niego wzrok.
Czas na wyniki 73. mistrzostw świata
w kategorii tańców standardowych.
Na pierwszym miejscu...
Giulio Moretti i Liana Javalanka.
Na drugim miejscu...
Shinya Sugiki i Fusako Yagami.
Na trzecim Dusan Novak i Waleria Orłowa.
To było kilka lat przed tym, jak zaczął tańczyć z Fusako.
Tango tej młodej pary było...
pełne pasji.
Shinya był zakochany w Lianie.
Ale po oświadczynach coś się zepsuło.
Giulia i Shinya mają podobny poziom.
Ich umiejętności są wyrównane.
Ewentualne różnice są naprawdę znikome.
Ale to Giulio zajął pierwsze miejsce.
Shinya nie ma tego czegoś, by się wyróżnić.
- Taka prawda. - Nie zgodzę się.
Wszyscy łakną jego obsesyjnej determinacji.
Podziwiają jego dzielną walkę,
która kończy się fiaskiem.
Pewnie tylko Shinya wierzy, że ma szansę na wygraną.
Co ty pieprzysz?
- Słucham? - Nie mów tak.
Zrób coś z tym!
Skoro różnice są znikome,
Sugiki ma szansę stać się lepszy.
Pomóż mu wygrać!
Spokojnie, bonito.
Możecie pomóc mu w wygranej.
- Nie... - Zróbcie to, kurwa!
Calme.
Co za bzdury!
- Nie możemy nic zrobić. - Przepraszam.
- Kurwa! - Panie i panowie.
Czas na specjalny taniec honorowy.
Powitajmy na parkiecie
Lianę oraz Shinyę.
Zamiana partnerów?
- Shinya i Liana? - Fantastycznie!
W środku całej tej szarady
Shinya odgrywa rolę idealnego dżentelmena.
Nawet ja chcę być jak on.
Idealny kochanek,
którym każdy chce być.
Świetny debiut.
Gdzie Tajima?
Nie wiem.
Rozumiem.
Jak ci z tym, co się stało?
To nic takiego. Zerwaliśmy dawno temu.
Przestań udawać.
Wiesz, czego nie znoszę?
Kłamstw.
Zdrady.
Nie wybaczyłbym tego.
Myślisz, że wciąż myślę o Lianie?
Że już nie spojrzałem na inną kobietę?
Że nie przestałem jej kochać?
Tak myślisz?
Co?
Jeśli publikę ujęła nasza „historia miłosna”, świetnie.
Dzięki temu nikogo nie interesował taniec Giulia.
Co, do licha?
Słucham?
Co jest z tobą nie tak?
Pasuje ci to?
Zadałem ci pytanie.
No mów!
Mówiłeś, że chcesz być najlepszy.
Co się stało?
Po wszystkim?
Nie możemy być razem.
Zatracę się, jeśli przekroczymy granicę.
Do licha.
- Przecież... - Jesteś moim rywalem.
Bądź szczery
To nie ma sensu.
Nigdy nie staniemy się jednością.
Shinya.
Zrozumiałam coś.
Stać mnie na więcej.
Oboje nas stać na więcej.
Posłuchaj.
Czemu się poddajesz?
Masz taki talent!
Chodź.
Co?
Założysz to?
Ładna, prawda?
W tę stronę? Czy odwrotnie?
6 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
TANECZNE MISTRZOSTWA AZJI 2026
Pierwszy raz te mistrzostwa wzbudzają takie zainteresowanie.
Racja.
Szkoda, że nie ma Giulia i Alberta.
Wymówili się konfliktem harmonogramów.
Shinyę stać na wygraną?
Góra trzecie miejsce.
Organizatorzy wydali sporo pieniędzy, by ściągnąć tancerzy z zagranicy.
Muszą oczekiwać czegoś w zamian.
Taki jest ten świat.
Sugiki jest tu gościem specjalnym.
Wiedziałeś?
Jesteśmy już tylko rywalami.
Gdy zobaczyłem go w Blackpool...
zrozumiałem, czym jest taniec.
Publika i tancerze razem.
Pochłonięci w emocjach.
Też chcę powalić publikę.
Zaraz ostatnia runda.
Finaliści, proszę tędy.
Kolejne wydarzenie to finał tańców latynoamerykańskich.
Tak blisko, a tak daleko.
Taniec to nie tylko technika i wytrzymałość.
Wszystko spaja miłość.
Po raz kolejny
tegoroczni triumfatorzy kategorii tańców standardowych,
Leonardo Fontana i Sofia Rossi!
I triumfatorzy kategorii tańców latynoamerykańskich,
Alessandro Leon i Annamaria Valentini!
Wielkie brawa dla naszych mistrzów!
Wrócą później, by wykonać taniec honorowy.
A teraz pokaz naszych gości specjalnych.
Mistrzowie Wielkiej Brytanii w tańcach standardowych,
Shinya Sugiki i Fusako Yagami.
Zatańczysz ze mną?
Pierwszy taniec to walc.
Piękny walc angielski.
Tango.
Niesamowite tango!
Wolny fokstrot.
Co za elegancja.
Quickstep.
Czwarty taniec.
I cha- cha.
Poczujcie ten rytm.
Samba.
Niech całe ciało wibruje!
Rumba.
Taniec miłości.
Paso doble.
Poczujcie prawdziwą pasję!
Jive!
Poczujmy ten swing. Oto jive!
Walc wiedeński.
Ostatni taniec to walc wiedeński.
Do zobaczenia w finale 10 Dance.
Napisy: Krzysztof Zając