‫ارائه‌ شده توسط وب‌سایت دیجی‌موویز ‫© DigiMoviez.Com ✦
‫« کریسمس مبارک »
‫« خانواده‌ی لندی: ‫راد، دیردری، شین و کوری »
‫« منی »
‫« رود لاندی، مشاور املاک ‫خونه‌ی همسایه‌تون رو من فروختم! »
‫« به جاده‌ی طولانی بهبودی روانی خوش آمدید »
‫« نقشه‌ی فرار! اتاق من، ‫دریچه هوا، ماشین، آزادی! »
‫« عشق برادرانه، تا ابد پایدار »
‫« برادر کوچک »
‫داداشی‌ها تا ابد
‫مارکوس؟
‫کجا میری؟
‫از اینجا می‌زنم بیرون، رفیق. ‫داداشم بهم نیاز داره.
‫مطمئنی فکر خوبیـه؟
‫به آخرین ایمیلی که فرستاده نگاه کن
‫«کاش اینجا بودی»
‫«اگه پات به نیویورک رسید، یه ندا بهم بده»
‫اون مغروره و به رو نمیاره، ‫ولی عملاً داره ازم کمک می‌خواد
‫حس می‌کنم زیادی رفتی توی بحرش
‫چطوره ببینیم نظر ماتیلدا چیه؟
‫اون میگه ندای قلبت رو دنبال کن
‫مرسی، ماتیلدا
‫خداحافظ، کیث
‫- بیا. بگیرش ‫- اوه
‫تو رابطه آدم خیلی بخشنده و همراهیـه
‫نه، پیش خودت باشه
‫تو سنگ و تکیه‌گاهِ اونی
‫« نگهبانی »
‫« پینشل »
‫لعنتی. من کجام؟
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی ‫DigiMovieZ@
‫وقتشـه برم سراغ نقشه‌ی دوم
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫نه، نه، نه، نه!
‫می‌دونم. من هم نگرانشم
‫« مرکز بیداری روانی »
‫وای لعنتی
‫یوهو!
‫دارم میام پیشت، داداش بزرگه
‫- چطوری شدم؟ ‫- ها؟
‫- بهتره وقتی وارد میشن، بایستم ‫- منظورت چیه؟
‫این آدما توی تلویزیون برو بیا دارن، میان. ‫تصویر واسشون مهمـه.
‫- درسته ‫- نظرت در مورد این چیه؟
‫دکمه‌ی کُت بسته
‫اینجوری
‫اوه
‫چطوره... یکم پاهات رو جمع‌تر کنی
‫ژستم ضایع‌ست؟
‫خیلی‌خب، چطوره از پهلو وایستم؟ ‫سرم رو بندازم پایین، توی فکر، متین
‫وقتی اومدن داخل...
‫راد، آروم باش
‫اینا به خاطر شخصیتت می‌خوان ‫توی برنامه‌شون باشی،
‫نه ظاهرت
‫به خاطر این بیزنس املاکی که ‫خودت از صفر ساختیش
‫لازم نیست براشون نمایش بازی کنی. ‫نمایش خود تویی.
‫- واقعاً؟ ‫- صد درصد
‫ضمناً منی که دستیارتم، ‫بهترین موقعیت رو دارم
‫میا، تو نبودی از پس ‫هیچ کدوم اینا بر نمی‌اومدم
‫- مرسی ‫- ایناهاشش!
‫- سلام! ‫- سوپراستارمون اینجاست
‫- از دیدن‌تون خوشحالم ‫- واو
‫راد، یادم رفته بود از نزدیک ‫چقدر غول‌تشنی، رفیق
‫آره، هیکلش قشنگ دو طبقه‌ست، نه؟
‫آره. الان دیدمت زهره‌ترک شدم
‫- آره، عین موجود آزمایشگاهی هستی ‫- آره. خیلی گنده‌ای
‫گنده‌بک
‫- آره ‫- آره
‫خب، قبول شدم؟ ‫رفتم توی لیست‌ نهایی‌تون؟
‫چرا بهت بگیم وقتی می‌تونیم ‫نشونت بدیم؟
‫- بشینیم ‫- آره
‫توی این فصلِ «نیویورک هاسلرز»،
‫هیلی بویاجیان و کیران فرانسیس برگشتن
‫من فوت‌فتیش دارم ‫(فوت واحد اندازه‌گیری)
‫عاشق فوتِ مربع هستم ‫[ هیلی بویاجیان، کارگزار املاک ]
‫بعد از یه دوره مبارزه با سرطان مغز، ‫پدرم متأسفانه از دنیا رفت.
‫ولی در عوض، یه آپارتمان ‫به رادیولوژیستش فروختم
‫ولی یه مشاور جدید وارد ‫صحنه‌ی نیویورک شده
‫اسمش راد لندیـه
‫نیومده که با کسی راه بیاد. ‫اومده قراردادها رو جوش بده.
‫من شرکتم رو از صفر ساختم؛ ‫آجر به آجر، با هر فایل ملکی یکی‌یکی
‫یه پسرک تپل اهل نیوجرسی بودم
‫داروندارم یه مجوز املاک بود و ‫یه رؤیای بزرگ
‫اگه هم این اسم براتون آشناست، ‫درست فکر کردید
‫راد، برادر کوچیکه‌ی
‫جاش لندی‌ـه؛ میلیاردرِ مدیر ‫صندوق پوشش ریسک و
‫یکی از چهره‌های معروف شهر
‫دی‌جی، خَیّر، سرمایه‌دار
‫همه‌فن‌حریفـه
‫به عبارت دیگه،
‫عقده‌ی حقارت و حس رقابتِ راد، ‫به بزرگی نیویورکـه
‫شاید من تازه‌واردِ محله باشم،
‫ولی حاضرم هر کاری بکنم تا ‫از زیر سایه‌ی برادرم بیرون بیام
‫آیا راد، تنها عضو خانواده‌ی لندی می‌مونه که ‫باید یه چیزی رو ثابت کنه؟
‫جوابش توی این فصلِ ‫«نیویورک هاسلرز» معلوم میشه
‫عالی بود
‫نگاه کن، زبونش بند اومده
‫زبونش بند اومده. هیجان‌زده شدی، نه؟
‫آره. یادم نمیاد چیزی از ‫سایه‌ی برادرم گفته باشم
‫آره، نگفتی
‫ما با هوش‌مصنوعی چندتا دیالوگ ‫واست اضافه کردیم
‫باحال نیست؟ همیشه از این کارها ‫می‌کنیم. ولی موقتیـه. غصه نخور.
‫چندتا گزینه داریم
‫این عضله‌های گنده رو ساختم که ‫حس کنم آدم‌بزرگ شدم،
‫نه نوچه‌ی توسری‌خورِ داداشم!
‫- این یکی رو دوست داشتم ‫- خیلی خوبـه. کاملاً هم قابل‌درکـه
‫قلبم واست تیر می‌کِشه
‫همیشه دوم بودی. ‫همیشه نادیده گرفته شدی.
‫ولی حالا، بالاخره فرصتش رو داری که بدرخشی
‫- آره... ‫- نه، ببین، لطفاً هر چی هست بگو
‫ما عاشق بازخوردیم. ‫بهمون بازخورد بده.
‫آ...
‫چطوره کمتر از جاش حرف بزنیم و ‫بیشتر از خودم؟
‫- چقدر کمتر؟ ‫- آره، مثلاً چند درصد کمتر؟
‫صفر درصد چطوره مثلاً؟ ‫جاش صفر درصد؟
‫بعدش میزان حضور خودم بشه 100 درصد
‫آها، یعنی نمی‌خوای ‫زیر سایه‌ی برادرت بمونی
‫دقیقاً همون حرفی که ‫توی مقدمه‌ی برنامه زده شد
‫آره، من هم متوجه مشکل نمیشم
‫ببینید رفقا، من به شدت واسه ‫این فرصت هیجان‌زده‌ام،‌ خب؟
‫می‌دونم حضور توی برنامه‌تون ‫چه منفعتی برای خودم و شرکتم داره
‫الان هم بهتون میگم که ‫قراره حسابی بترکونم
‫چون من آماده‌ام با سگ‌های گنده ‫برم توی بازی
‫ولی اگه قراره با این زاویه بریم جلو،
‫ببخشید، فقط فکر نمی‌کنم مناسب باشه
‫واو
‫- گمونم منظور راد اینه که... ‫- حسش کردی، لنور؟
‫حسش کردم. اوهوم
‫- این دقیقاً زاویه‌ی مد نظر ماست ‫- آره
‫خودشـه. اگه بتونی این روحیه و ‫انرژی جاه‌طلبی‌ رو بیاری به برنامه‌مون،
‫دیگه نیازی به جاش نداریم
‫- اوهوم ‫- شک نکنید میارمش
‫خودم سگ گنده میشم
‫واق واق واق
‫نه
‫- این صدای سگ دست‌آموزه! ‫- هیچ شباهتی به صدای واق‌واق راد نداره
‫مگه نه، سگ غول‌تشن؟
‫درسته
‫« واسه کونِ تپلت جون میدم » ‫« توی شرط‌بندی کونی شدم » ‫« بوق نزن، آبم میاد! »
‫سلام داداش. داشتم فکر می‌کردم
‫از آخرین باری که همدیگه رو دیدیم ‫خیلی گذشته
‫اینم می‌دونم که برنامه‌هامون ‫تقریباً هیچوقت جور در نمیاد
‫ولی داشتم ایمیل آخرت رو می‌خوندم و ‫یه دفعه یه جرقه توی ذهنم زد
‫آخرش که نوشته بودی «بعداً می‌بینمت»، ‫با خودم گفتم
‫«اگه بعداً همین الان بود چی؟»
‫راستش زندگیم خیلی عالیـه
‫- این اواخر یه بند توی سفر بودم ‫- اوه!
‫اوقات بیشتری رو توی طبیعت گذروندم
‫دوست‌های جدید پیدا کردم
‫عه، صبح بخیر
‫شما بازیتون رو بکنید
‫سلام. خوشمزه‌ست؟
‫- پیشخدمتی؟ ‫- نه، صرفاً واسم سؤال شد
‫بگذریم، می‌دونم چقدر سرت شلوغـه، ‫پس یه لطفی به جفت‌مون می‌کنم
‫درستـه. دارم میام دیدنت، داداش بزرگه!
‫عه!
‫می‌خواستم غافلگیرت کنم و ‫یهویی بیام دم خونه‌ات،
‫ولی زیادی هیجان‌زده بودم
‫عین موقعی که یه هفته جق نمی‌زنی و ‫بالاخره یه دختر رو می‌بینی و
‫حتی نمی‌تونی کیرت رو از شلوارت ‫در بیاری و می‌پاشی به در و دیوار!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫ازت خواستم تا میرم دستشویی ‫حواست به لپ‌تاپم باشه
‫یه لحظه وایستا، رفیق. ‫تمرکز کردم.
‫«می‌پاشه به در و دیوار»
‫« از مارکوس پینشل به ‫روابط عمومی کارگزاری املاک شهر »
‫دارم میام دیدنت، داداش بزرگه!
‫گوه توش
‫آهای میا. نمیای؟
‫از این به بعد کل تمرکزمون رو ‫میذاریم روی این برنامه
‫- واسمون میشه برگ‌برنده ‫- خیلی هیجان‌انگیزه
‫حتی اگه اتفاق غیرمنتظره‌ای هم ‫بیفته، می‌تونیم...
‫- میا، می‌دونی که من از غافلگیری بدم میاد ‫- درسته
‫هر چی که پیش بیاد، ‫مطمئنم ترتیبش رو میدی
‫هر چی سرعت کار بالاتر بره،
‫حتی ریزترین مانع هم می‌تونه کلی آسیب بزنه
‫می‌دونستی اگه یه راننده فرمول‌یک ‫با سرعت کامل به یه سنگ‌ریزه بخوره،
‫ماشینش واقعاً منفجر میشه؟
‫- جدی؟ ‫- آره، می‌ترکه
‫واسه همین وظیفه‌ی توئـه که از شر ‫سنگ‌ریزه‌ها خلاص بشی. داشتی می‌گفتی؟
‫داشتم...
‫داشتم می‌گفتم که...
‫ماشینت بیرون منتظرتـه
‫گفتما یه صدای قشنگ اون بیرون شنیدم
‫« کارگزاران شهر بزرگ ‫تعریف تازه‌ای از املاک »
‫سگ توش
‫ترجمه از: امیر ستارزاده و امیرعلی ‫illusion & H1tmaN
‫شهر نیویورک، من اومدم!
‫آره
‫این فسقلی‌ها رو نگاه کن
‫داداشی‌ها!
‫دیردری، این رویداد بی‌نظیره
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم ‫- آخی! جلسه‌ات چطور بود؟
‫- دو روز دیگه فیلم‌برداری رو شروع می‌کنیم ‫- چی؟ جدی میگی؟
‫آره
‫بالاخره رفتم توی جمع کله‌گنده‌ها
‫فقط... می‌خوام بدونی که
‫همه‌ی فداکاری‌هایی که خانواده‌مون کرده،
‫قراره حسابی نتیجه بده
‫خیلی برات خوشحالم
‫خیلی‌خب، بهتره برگردم سر کارم
‫هنوز چند نفر دیگه هستن که ‫باید پاچه‌خواری‌شون رو بکنم.
‫- کارت رو بکن. کجا باید بشینم؟ ‫- میز پنج. برادرت اونجاست
‫آره!
‫برگشت گفت: «این قلعه‌ایـه که ‫آقای قلعه‌زاده ساخته!»
‫ظاهرم چطوره؟ صورتم پُف‌کرده‌ست؟ ‫اون همیشه اگه صورتم پُف باشه، گوشزد می‌کنه
‫راد، عالی هستی. خب؟ ‫بهت اطمینان میدم
‫جرج کلونی رفیق مشروب‌خوریمـه
‫برو پیش‌شون
‫گفتم «خیلی ممنون بابت این کیف»
‫برگشت گفت «بازش کردی؟»
‫یه میلیون دلار داخلش بود. ‫خیال کرده بودم هدیه خودِ کیفـه!
‫هدیه به این میگن. سلام! پس اومدی
‫بیا بغلم، گنده‌بک
‫چه خفن شدی
‫صورتت چی شده؟ ‫وزنت رفته بالا؟ خوب شدی
‫- واسه جاش کار می‌کنی؟ ‫- چی؟ کی، اون؟
‫نه، این داداش کوچیکه‌ی منـه. ‫راد لندی. مشاور املاکـه.
‫اوه
‫در ضمن، قراره توی فصل جدید ‫نیویورک هاسلرز باشم
‫وای خدا. عالیه. ‫حالا بگو ببینم چی هست؟
‫یه رئالیتی‌شوی مشهور
‫واست عالیـه! دقیقاً ‫باید همین کار رو بکنی
‫ملت عاشق این شوهای واقعیت‌گرا هستن
‫کمک‌شون می‌کنه یادشون بره که ‫زندگی‌شون چقدر نکبت‌باره
‫تبریک میگم. لیاقتش رو داری
‫- مرسی ‫- پس قراره خونه‌ی جاش رو بفروشی؟
‫داری خونه‌ت رو می‌فروشی؟
‫آره، وقتش شده. خدایی بد نبود، ‫ولی آره دیگه.
‫نه. نمی‌خواد خونه‌ی داداش بزرگه‌اش رو ‫بذاره واسه فروش
‫قطعاً نمی‌خواد با شخصیتِ ‫بیزنسی برادرش طرف‌حساب بشه
‫«پایین‌تر از قیمت؟!»
‫بیا برو پایین‌ِ این ببینم بابا!
‫یوهو!
‫واو
‫پنج‌هزار دلار از خانواده‌ی بلومنفلد
‫کمک خیلی بزرگی می‌کنه
‫ممنون
‫گمونم امشب همگی با ‫خیال راحت‌تری می‌خوابیم
‫چون می‌دونیم که اونا قراره ‫راحت‌تر بخوابن
‫این مهم، بدون کمک‌های مالی ‫سخاوتمندانه‌ی شما عزیزان ممکن نبود
‫اوه
‫راد لندی، شوهرم
‫ده هزار دلار؟
‫وای خدا
‫عزیزم، عاشقتم
‫من هم همینطور
‫خب، انگار دیگه امشب ‫کمک‌مالی دیگه‌ای نداریم
‫من هم از تک‌تک‌تون خیلی خیلی سپاسگزارم
‫من یه فیلم کوچیک دارم
‫عه...
‫خیلی‌خب، گمونم واسه امشب ‫یه فیلم ویژه داریم
‫سلام دیردری. منم پاریس
‫وقتی جاش از بنیاد «خواب‌پناه» بهم گفت،
‫دیوونه‌اش شدم
‫هر کی منو بشناسه، می‌دونه ‫هیچ‌چیزی برام مهم‌تر از
‫حل بحران بی‌خانمانی توی آمریکا نیست
‫واسه همین صد هزار دلار ‫به جنبشت کمک می‌کنم
‫- وای خدا! ‫- همینطور به این کارِ خیر ادامه بده
‫- دوستت دارم، جاش ‫- خدای بزرگ!
‫- جاش، بلند شو ‫- نه
‫- خواهش می‌کنم. نه، کوتاه نمیام ‫- نه، نه، نه
‫خیلی‌خب!
‫چرا همیشه باید یه سروگردن بالاتر از من باشه؟ ‫می‌خواد چی رو ثابت کنه؟
‫خونه‌ی 19 میلیون دلاریش رو ‫گذاشته فروش و به من نگفته؟
‫چرا حست رو بهش نمیگی؟
‫من که نمیرم التماسش رو بکنم ‫فروش خونه‌اش رو بسپره به من
‫دقیقاً همین رو می‌خواد. ‫فقط می‌خواد به من کیر بزنه.
‫«صورتت چی شده؟»
‫- «وزنت رفته بالا؟ ولی خوب شدی» ‫- جدی خوش‌تیپ شدی
‫قصدش تیکه انداختن بود
‫طوری هم وانمود می‌کنه انگار تابحال ‫اسم برنامه‌ی نیویورک هاسلرز رو نشنیده
‫با اون‌همه سلبریتی دوستی، ولی ‫تابحال اسم هیلی بویاجیان رو نشنیدی؟
‫من که باورم نمیشه، داداش
‫از یه جایی به بعد اینقدر ‫پول دادن دیگه کمک نیست
‫حالا فکر کن با چه دردسرهای مالیاتی‌ای ‫باید دست‌وپنجه نرم کنی
‫اصلاً دلم نمی‌خواد جای تو باشم
‫هنوزم سرش بحث می‌کنیم؟
‫نه. درست میگی. تموم شد
‫مکسین
‫دختر خوشگله کیه؟
‫مگه قرار نشد هر حیوون خونگی ‫معلول سر راهی‌ای رو نیاریم خونه؟
‫توی لیست کُشتار بود
‫بعلاوه، موقتیـه. ‫فردا مراسم واگذاری حیواناتـه.
‫درگیر کارهای زیادی شدی
‫- بس نیست؟ ‫- نه واقعاً
‫ما باید کلی مراسم‌ پرزرق‌وبرق راه بندازیم
‫تا این پولدارهای عوضی راضی بشن ‫پول بدن
‫ولی وقتی خرج‌ها رو جمع می‌زنم، ‫حس می‌کنم داریم بی‌خودی زور می‌زنیم
‫آهای! بس کن!
‫خدایا. دارید مکسین رو می‌ترسونید
‫- بهت گفتم بهش پیامک نزن ‫- آخه خودت هیچ حرکتی نمی‌زدی
‫چتونـه شما دوتا؟
‫یه دختر جذاب هست که ‫تازه از «لارنس» منتقل شده و...
‫من اول دیدمش و خاطرخواهش شدم. ‫شین می‌دونست من روش کراشم.
‫فقط به این دلیل با تو حرف می‌زنه که ‫به من برسه، طبیعتاً
‫یعنی امکان نداره از کوری ‫خوشش بیاد، نه از تو؟
‫- بابا، مامان داره سکته می‌کنه ‫- شین، مامانت سکته نکرده
‫فقط دل‌رحمی خاصی ‫واسه آدمای مظلوم داره
‫آخی، مظلوم
‫بسه
‫- باشه ‫- کوری، بیا اینجا
‫می‌دونی که برادر من هم بچگی ‫خیلی بهم زور می‌گفت
‫همیشه دخترها رو میاوردم خونه
‫صبحش، می‌دیدم یواشکی ‫از اتاق جاش میومدن بیرون
‫بعد از یه شب سکس حرفه‌ای
‫می‌دونم. خیلی در موردش حرف زدی
‫آره، ولی آیا گذاشتم زورگویی‌هاش و ‫قدرت جنسی ذاتیش منو شکست بده؟
‫نه. همین واسم شد انگیزه که ‫گنده‌تر و قوی‌تر بشم
‫می‌خوای حریفای سنگین‌تر رو بزنی؟ ‫باید یاد بگیری از محدودیت‌هات رد بشی
‫باشه، رفیق؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب
‫الو؟
‫باید ازم تشکر کنی
‫- خودمم ‫- دارم کمکت می‌کنم
‫- وای خدا. حالش خوبه؟ ‫- هیس! هیس!
‫البته. الان میام
‫از بیمارستان بود. ‫برادرم با ماشین تصادف کرده.
‫دکتر شاو به بخش فوریت‌ها
‫مشکلی نیست. اون سرسختـه. ‫از پسش بر میاد.
‫- شما راد لندی هستید؟ ‫- خودمم
‫- برادرم حالش خوبه؟ ‫- خوب میشه
‫تصادف سنگینی داشته. ‫شانس آورده.
‫- به‌هوش اومده؟ میشه ببینیمش؟ ‫- آرامبخش زدیم ولی به زودی به‌هوش میاد
‫- باشه ‫- دنبالم بیاید
‫این دیگه کدوم خریـه؟
‫- این که برادرش نیست ‫- مطمئنید؟
‫ببخشید. حتماً یه اشتباهی شده. ‫ما دنبال جاش لندی می‌گردیم.
‫مارکوس پینشل نه؟
‫مارکوس چی‌چی؟!
‫اینجا نوشته «لطفاً با راد لندی، ‫داداش بزرگه‌ام، تماس بگیرید.»
‫« سال 1998 »
‫« همون برادری باش که همیشه می‌خواستی، ‫همین امروز داوطلب شو! »
‫« با هم آشنا بشید »
‫خیلی‌خب، مارکوس
‫اسم این بازی «اسب»ـه، ‫اگه درست پرتاب نکنی، یه حرف می‌گیری
‫- فهمیدی؟ ‫- آره
‫وای گوه توش
‫انگار خیلی درد داره. ‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫تابحال کسی اینو ازم نپرسیده بود
‫یه لطفی بهم بکن
‫به هیچکس نگو وقتی با من بودی ‫آسیب دیدی، وگرنه توی دردسر میفتم
‫متوجه نمیشن. زیاد آسیب می‌بینم
‫- کلاهت رو پس می‌خوای؟ ‫- نه، مال خودت
‫الان دیگه برادریم، نه؟
‫برادر تا ابد؟
‫برادر تا ابد
‫راد
‫- راد! ‫- چیه؟
‫چه خبره؟ این یارو کیه؟
‫باورم نمیشه، ولی گمونم ‫این داداش کوچیکه‌امـه
‫که از یه مراسم خیریه توی مدرسه پیداش کردم
‫تو داداش بزرگه شده بودی؟ ‫بهم نگفته بودی
‫خیال کردم اینطوری رزومه‌ی ‫اَپلای دانشگاهم بهتر دیده میشه
‫گمونم کلاً پنج بار با هم رفتیم بیرون
‫معلومـه تأثیر بزرگی روش گذاشتی که ‫خواسته باهات تماس بگیرن
‫اصلاً همدیگه رو نمی‌شناسیم. ‫به نظرت عجیب نیست؟
‫- سی سالـه که باهاش حرف نزدم ‫- داداش؟
‫خودتی؟
‫یه چیزی بگو
‫- می‌خوای چی بگم؟ ‫- هر چیزی
‫سلام رفیق. چطوری؟
‫واقعاً خودتی
‫یا فرشته‌ای هستی که خودت رو به شکل ‫مورد اعتمادترین آدم زندگیم در آوردی
‫تا کمکم کنی از پل صراط رد بشم؟
‫- من نمی‌خوام بمیرم! ‫- نه، نه! آروم! منم! منم!
‫البته که خودتی
‫منو باش خیال می‌کردم عوض شدی
‫خب، این‌همه سال کجاها بودی و ‫چی کارها می‌کردی؟
‫خب...
‫تازه یه پروژه‌ی بلندمدت رو تموم کردم و ‫یکم وقت آزاد پیدا کردم
‫پس طبعاً اومدم دیدن داداش بزرگه و ‫خانواده‌ی دوست‌داشتنیت
‫ولی توقع نداشتم همسرت اینقدر ماه باشه
‫خیلی خوشگلـه
‫لقمه‌ی گنده‌تر از دهنتـه، داداش
‫- آره ‫- یعنی کیر به بالا زدی
‫کیر به پایین نزدی، کیر به بالا و ترقی زدی
‫- خوشحالم که بالاخره دیدمت، مارکوس ‫- الحق که بانوی خوش‌شانسی هستی
‫این آقای متشخص یکی یه دونه‌ست
‫اون مهربون‌ترین و بخشنده‌ترین ‫مردیـه که به عمرم دیدم
‫با اینکه کلی عضله‌ی ‫ورزشکاری و ورزیده داره،
‫قوی‌ترین عضله‌اش قلب بزرگشـه
‫وای خدا. خیلی مهربونـه
‫پس اومدید
‫جمع‌تون هم که جمعـه
‫راحت باشید. فقط باید ‫کیسه و لگنش رو عوض کنم
‫بریم که این کاتر (سوند) رو در بیاریم
‫ممنون، پرستار سونج. ‫خیلی بهم لطف داری.
‫ماشالا چقدر هم مایعات مصرف کردی
‫- منو میگه ها ‫- خیلی‌خب
‫دیردری، نباید بری دنبال پسرها؟
‫- وای خدا. پسرها! ‫- نه
‫حال شین و کوری چطوره؟
‫- اسمشون رو می‌دونی؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫خیلی‌وقتـه که می‌خوام واسه ‫اون وروجک‌ها عموبازی در بیارم
‫آره
‫ولی حیف که اینجا گیر افتادی
‫نه زیاد. همین عصر مرخص میشه
‫- دکتر گفت جمجمه‌اش آسیب دیده ‫- واسه قدیمـه
‫یکی از پدرخوانده‌هام یه شب مست کرده بود،
‫منو گذاشت توی یه ماشین لباسشویی قدیمی، ‫بعدم از بالای تپه قلش داد پایین
‫اینجا یه فرورفتگی بزرگ دارم. ‫عین جالیوانی می‌مونه.
‫وای خدا. چقدر عذاب کشیدی
‫جایی داری که بتونی فعلاً بمونی ‫تا اوضاعت بهتر شه؟
‫راستش نه، ولی وقتی بچه‌ی بهزیستی باشی،
‫عادت می‌کنی هر جایی واست بشه خونه
‫ولی تو که بچه‌ی بهزیستی نیستی. ‫کمِ کم 40 سالتـه.
‫چطوره یکی دو شب پیش ما بمونی
‫- چه فکر بکری ‫- اوهوم
‫- یه لحظه ما بریم و برگردیم ‫- حتماً
‫عاشق انرژی‌شونم
‫چیکار می‌کنی؟ این یه توله‌سگ نیست ‫که قراره خلاصش کنن، خب؟
‫معلومـه هیچکس رو نداره که بهش رو بزنه
‫- تازه، این‌همه راه رانندگی کرده تا تو رو ببینه ‫- این واست مشکوک نیست؟
‫مثلاً باید چیکار کنیم؟ ‫هیچ‌جای دیگه‌ای نداره که بره
‫طولی نمی‌کشه که مجبور بشه ‫کون بده تا پول مسافرخونه‌اش در بیاد
‫می‌فهمم، ولی زمان‌بندیش افتضاحـه
‫فردا فیلم‌برداریم شروع میشه
‫بیخیال. فقط واسه یه شبـه
‫- خدای بزرگ ‫- فقط یه شب
‫یه نفس عمیق بکش
‫گوه توش!
‫خدا رو شکر
‫کاتر زتا جونز هم پرونده‌اش بسته شد! ‫(کاترین زتا جونز، بازیگر)
‫آخیش!
‫سینوس‌ها و راه دماغم رو هم باز کرد
‫نگران نباشید. قرار نیست ‫این زحمت‌ها به گردن‌تون بیفته
‫هر چند، شاید مجبور بشه چند روزی از ‫لگن استفاده کنه، تا مدفوعش سفت بشه
‫- عالی شد ‫- صحیح
‫فقط اگه میشه، یه چندتا سؤال ‫در مورد مراقبت‌هاش دارم
‫حتماً. می‌بینم‌تون، فعلاً
‫آره
‫پرستار سونج حرف نداره. بین‌ خودمون، ‫گمونم می‌خواد بهم کُس بده
‫- خوش به حالت، رفیق ‫- می‌خوام وحشیانه باهاش سکس کنم
‫همون اول گفتی شنیدم
‫- اگه جور شد بهت خبر میدم ‫- لازم نیست
‫می‌دونم، ولی هوات رو دارم
‫رسوم برادریـه
‫باورم نمیشه اون تصادف افتضاح با کامیون
‫آخرش شد بهترین اتفاقی که برام افتاده
‫خوشحالیم که کمکت می‌کنیم
‫مگه نه، راد؟
‫وایسا. ماشینت اینـه؟! ‫تابحال سوار اینا نشده بودم
‫به شیشه‌اش دست نزن
‫اصلاً به هیچی دست نزن
‫اینو با اولین پول کمیسیون ‫درست‌وحسابیم خریدم
‫- پس ارزشش واسم بیشتر از یه ماشین عادیـه ‫- فهمیدم. بذار یکم برم عقب‌تر
‫- نه! آهای! چیکار... آهای! ‫- وای نه. شرمنده. بذار...
‫آخ!
‫یه رفیق توی اتوموبیل‌زون دارم
‫- برات بی‌رنگ درش میاره ‫- عیب نداره
‫برگام. محله‌تون اینجاست؟
‫چی؟! شوخیت گرفته؟ ‫رفیق، خونه‌ات اینـه؟!
‫راد قبل اینکه حتی ‫بذارنش واسه فروش پیداش کرد
‫معلومـه! اون مشاور املاکـه
‫خفن‌ترین شغلی که وجود داره
‫تبلیغ روی نیمکت‌های اتوبوس. ‫خونه‌های بازدید عموم.
‫با اون بازوهات که عین ‫موشک‌های بالستیک هستن،
‫تابلوهای «فروشی» رو می‌کوبی توی چمن
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، رفیق
‫به نظرت می‌تونی یادم بدی؟ ‫می‌خوام ازت یاد بگیرم، استاد
‫به این سادگی‌ها نیست. سال‌ها ‫طول کشید تا آزمونش رو قبول بشم
‫لازم نیست هیچ کاری بکنی. ‫فقط بذار تماشا کنم و یاد بگیرم.
‫- من خوب یاد می‌گیرم ‫- آره
‫مطمئنم می‌تونی یکی دوتا نکته بهش یاد بدی
‫می‌دونی چیه، دیردری؟ ‫من مارکوس رو میارم. تو برو داخل
‫باشه
‫وقتشـه بازاریابی املاک رو ‫از استادش یاد بگیرم. به‌به!
‫آخ
‫یکم درد گرفت
‫چه ابزار قشنگی
‫راد؟
‫اونجایی؟
‫اوه
‫چرا اومدی اینجا؟
‫منظورت چیه؟
‫توقع داری باور کنم هیچکس دیگه‌ای رو ‫نداشتی که بهش زنگ بزنن؟
‫اومدی تیغ بزنی؟ ‫اگه آره، بگو چقدر می‌خوای
‫بابت چی؟
‫بابت اینکه مستقیم سوار ‫تاکسی بشی و نیای داخل
‫جدی‌جدی که خیال نمی‌کنی ‫ما برادر هستیم، مگه نه؟
‫ایمیل‌هامون چی؟
‫- چه ایمیلی؟ ‫- خیلی‌خب، الان فهمیدم داری سر به سرم میذاری
‫گوش کن
‫- میای داخل؛ خب؟ ‫- آره
‫میگی «ممنون. نه، ممنون»
‫چون یادت افتاد که باید بری ‫پیش خانواده‌ی واقعی‌ات
‫نه خانواده‌ی الکی‌ات
‫شین! کوری!
‫یه نفر اومده که می‌خوایم باهاش آشنا بشید
‫این برادر کوچیکه‌ی باباتونـه، مارکوس
‫پسرها. بیاید بغلم ببینم
‫یالا
‫- خیلی‌خب ‫- این یارو کیه؟
‫من بدجور گیج شدم
‫آره، نمی‌دونستم برادر کوچیک‌تر داری
‫حالا برادر که نمیشه گفت، ولی بیخیال
‫چه مدت قراره اینجا باشه؟
‫راستش، گمونم بهتره برم
‫به این زودی؟ تازه اومدی که
‫مگه نگفتی جایی واسه رفتن نداری؟
‫آره
‫همین رو گفتم
‫بعدش فهمیدم بهتره که ‫پیش خانواده‌ی واقعیم باشم
‫تا خانواده‌ی الکی‌ام
‫راد بهت گفت اینو بگی؟ ‫چقدر پول بهت پیشنهاد داد؟
‫راستش به رقم توافقی نرسیدیم
‫آره، بهش توجه نکن
‫این روزها سرش خیلی شلوغـه. ‫ربطی به تو نداره.
‫اتفاقاً یکم حس کردم
‫پسرها، چندتا ملافه‌ی اضافه و ‫بالش واسه عمو مارکوس بیارید
‫وای خدا. من عمو مارکوسم!
‫ته و توش رو در میاریم که ‫چی داره اذیتت می‌کنه، داداش
‫کم‌کم دارم به این نتیجه می‌رسم که ‫اومدنم اتفاقی نبوده
‫آخ!
‫وای!
‫اینی که حس می‌کنی کفشمـه. ‫کیرم راست نشده.
‫چرا این لامصب اینقدر لیزه؟
‫به پرستار سونج گفتم حسابی ‫زخم‌هام رو وازلین بزنه،
‫همه‌جا وازلینی شد
‫وای!
‫وای! گوه توش!
‫آخ
‫مجبور شدیم بذاریم ‫توی دفتر من بمونه
‫نتونستی از پله‌ها بیاریش بالا. ‫اقلاً اون پایین جاش امن‌تره.
‫جدی؟
‫وقتی باهات ازدواج کردم
‫می‌گفتی «تنها چیزی که مهمـه ‫خانواده‌ست»، پس چی شد؟
‫آره، خانواده‌ای که فامیلم باشه. ‫اون برادر واقعیم نیست.
‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫شاید یه دلیلی داشته که ‫به زندگیت برگشته
‫یا شاید هم ناراحتم
‫چون یه غریبه توی خونه‌مون خوابیده
‫موقعی هم که می‌بردمش بالا، ‫برگشت گفت کیرش راست نشده
‫- ولی قطعاً کیرش راست شده بود ‫- به هر حال می‌مونه. باهاش کنار بیا
‫اصلاً نمی‌تونم باهاش کنار بیام
‫باید فردا برم جلوی دوربین، ‫ولی الان استرس خفه‌ام کرده
‫- قبلش هم استرس خفه‌ات کرده بود ‫- جدی؟
‫آره بابا چیز خاصی نیست که
‫فقط پای کل آبرو و زحماتم وسطـه
‫هر چی
‫خیلی‌خب، شاید این مارکوس داره ‫احساسات قدیمیت رو زنده می‌کنه
‫مثل رابطه‌ات و مسائل بین تو و جاش
‫نور قرمز رو روشن می‌کنم، دیردری
‫شب بخیر
‫راد و دیردری
‫امروز، آغاز یک سفر زیبا برای شماست
‫شما در کنار هم فقط عشق پیدا نکردید،
‫بلکه اعتماد و احترام و شادی هم ساختید
‫وقتی با هم وارد این فصل تازه می‌شید،
‫امیدوارم روزهاتون پر از خنده و ‫دل‌هاتون پر از مهربونی باشه...
‫آهای. شرمنده
‫- صداش رو خیلی بلند کردم؟ ‫- نه، مشکلی نیست. طوری نیست
‫- خیلی باعث افتخارمـه که... ‫- داری فیلم عروسی‌مون رو می‌بینی
‫آره، خوابم نمی‌برد. ‫امیدوارم پُر رویی نکرده باشم.
‫سال‌ها بود که ندیده بودمش
‫موهام رو نگاه
‫خوشگلـه
‫کلش خیلی خوشگلـه لامصب
‫عروسی‌مون حرف نداشت
‫نه، فقط خود عروسی نه. ‫عشق‌تون بی‌نظیره.
‫انرژیش پخش شده. ‫توی چهره‌ی همه معلومـه.
‫شماها چیزی که همه‌مون ‫دنبالش هستیم رو پیدا کردید
‫ما اون‌موقع خیلی خوشحال بودیم
‫اوه اوه. چرا فعل گذشته؟
‫حس می‌کنم ناراحتی
‫- اوضاع بین‌تون مرتبـه؟ ‫- اوه
‫دیر وقتـه. بعیده دلت بخواد ‫قصه‌اش رو بشنوی.
‫آره، درست میگی. ‫نمی‌خوام بشنوم.
‫باااااید بگی بشنوم!
‫زود باش، دختر. ‫بین‌ خودمون می‌مونه.
‫نمی‌دونم
‫آخه راد...
‫بدجور روی این برنامه‌ی ‫واقعیت‌نما تمرکز کرده
‫- شده وِرد زبونش ‫- آها
‫گمونم بزرگ شدن زیر سایه‌ی برادرش ‫بدجور داغونش کرده
‫که اینطور. رابطه‌شون پیچیده‌ست
‫آره، من...
‫من شوهرم رو پس می‌خوام
‫آره. بذار حدس بزنم
‫از آخرین باری که دکتر بازی داشتید ‫خیلی گذشته
‫اوه
‫رو چه حساب اینو میگی؟
‫طبق تجربه‌ام،
‫هیچی مثل حسِ ناامنی، میل جنسی ‫مرد رو سریع خاموش نمی‌کنه
‫خیلی‌خب
‫گمونم آره، چند وقتی میشه سکس نکردیم
‫ولی همه‌اش تقصیر اون نیست. ‫من هم سرم شلوغ بوده.
‫البته
‫ولی ممکنه اینطور باشه که حواس‌پرتیِ راد
‫یه خلأ درست کرده و تو داری ‫با پروژه‌های خودت پرش می‌کنی؟
‫یعنی خودت رو وقفِ همه کردی، جز خودت
‫از این زاویه بهش نگاه نکرده بودم
‫انگار توی این مسائل خیلی سررشته داری
‫آره. خب...
‫از قضا توی مجتمع آپارتمانی که ‫قبلاً زندگی می‌کردم
‫پر از تراپیست بود
‫آها
‫وقتی هم از سر کار برمی‌گشتن خونه، ‫سیر تا پیاز رازهای بیماران‌شون رو می‌گفتن
‫ولی خوشحالم که این‌موقع اومدم پیش‌تون. ‫داداش‌مون داره عذاب می‌کشه.
‫فکر می‌کنه باید نقشِ یه آدم دیگه رو بازی کنه،
‫تا لیاقتِ محبت ما رو داشته باشه
‫آره، انگار خیلی توی عذابـه
‫من راد قدیمی رو برمی‌گردونم و
‫به هر قیمتی که شده دوباره ‫اون جرقه رو روشن می‌کنم، عزیزم
‫حالا، امیدوارم ناراحت نشی
‫رفتم سر یخچال و ‫یه شراب سفید ناب پیدا کردم
‫- اوه ‫- سفیدیش به شما نمی‌رسه البته
‫- اوه ‫- بانو؟
‫بله، لطفاً
‫چشم
‫- نوش ‫- نوش
‫این خوراک کدو با لبای آدم بازی می‌کنه
‫ممنون، کوری. راستش دستور پختش رو ‫از سومین پدرخوانده‌ام یاد گرفتم
‫این تنها چیزیه که ازش برام مونده، ‫بعد از اینکه 11 سپتامبر
‫توی یه آتش‌سوزیِ نامربوطِ کازینو مُرد
‫خیلی‌خب، باید بریم، کله‌خر
‫- صبح بخیر، داداش ‫- آره، صبح بخیر
‫می‌بینم که رفتی سراغ کمد لباس‌هام
‫عیبی نداره؟ قول میدم ‫قبل رفتن بشورم‌شون
‫لازم نیست
‫نه، خیلی خیلی هم لازمـه
‫من یه بیماری دارم که ‫عرقم ممکنه بوی شاش گربه بده
‫- می‌دونی چیه؟ اصلاً لباس‌ها مال خودت ‫- مرسی، قشنگم. برو بترکون، ملکه
‫- می‌بینم‌تون پسرها ‫- آهای، کجا میری؟
‫مراسم واگذاری حیوانات
‫دیروز که بهت گفتم. ‫توی تقویم هست.
‫نه. پس اون چی؟ ‫من اولین روز فیلم‌برداریمـه
‫مارکوس یه فکر خیلی خوب داشت
‫با خودم گفتم، از اونجا که گفتی ‫کار املاک رو یادم میدی،
‫چطوره امروز همراهت بیام؟
‫نه
‫نه، نه، نه، نه. اصلاً و ابداً
‫- نگرانی مزاحمت بشم ‫- این یکی از دغدغه‌هامـه، آره
‫من باید برم. خودتون حلش کنید. ‫موفق باشی.
‫هیچی واسه حل کردن نیست. ‫اون نمیاد.
‫اگه واقعاً نمی‌خوای بیام، برام قابل احترامـه
‫- اصلاً نمی‌خوام سربار باشم ‫- چه خوب که درک می‌کنی
‫آره، می‌تونم همینجا بپلکم. ‫مشکلی نیست.
‫مطمئنم یه سرگرمی پیدا می‌کنم
‫وای لعنتی! خوراکم داخل فر موند!
‫تف توش! وای!
‫آتیش!
‫واااااای!
‫بخورش، کونده!
‫یوهو!
‫چیزی نمونده بود کل خونه آتیش بگیره
‫باورت میشه؟
‫سیب بزرگ همینـه! ‫(لقب شهر نیویورک)
‫حالت چطوره، نیویورک؟!
‫هورا!
‫آره!
‫خدایا. بیا داخل!
‫پشمام، رفیق
‫- واقعاً زندگیم شده این؟ ‫- من هم همین برام سؤال شده بود
‫نزدیک محله‌ی قدیمیم هستیم
‫بهتره یه سر بریم زمین بسکتبال. ‫هنوز یه مسابقه‌ی مجدد بهم بدهکاری.
‫- اصلاً نمی‌دونم چی میگی ‫- الکی نگو، یادت نرفته، کیونی
‫آخ! دارم ماشین می‌رونما!
‫راستی، باید ازت معذرت بخوام
‫اونقدر که تمرکزم روی سلامت روان خودم بود
‫نیازهای تو رو فراموش کردم
‫اخیراً اتفاقی افتاده که ‫باعث بشه استرس بگیری؟
‫آره، همین
‫- جنابعالی ‫- آره، ولی به همین ختم نمیشه، مگه نه؟
‫از حرفای دیردری فهمیدم که اخیراً ‫زدی جاده خاکی
‫- خودش بهت گفت؟ ‫- نه
‫باهام در میون گذاشت ‫چون دوستت داره
‫چی گفت؟
‫توی لفافه گفت که احتمالاً ‫توی رابطه‌ی جنسی‌تون مشکل دارید
‫درک می‌کنم
‫شاید اگه من هم عین تو تحت فشار بودم، ‫دچار اختلال نعوظ می‌شدم
‫من اختلال نعوظ ندارم، خب؟
‫با اطمینان میگم مشکل هر چی که هست، ‫توی ذهن خودتـه
‫احتمالاً سایز کیرت کاملاً معمولیـه
‫ولی کنار بدنِ گنده‌ات کوچیک دیده میشه
‫حتی اگه اونقدر حواسم پرت بود که ‫با همسرم سکس نداشتم، که اینطور نیست،
‫ولی اگه اینطور هم بود...
‫واسه اینه که می‌خوام دیردری ‫بهترین زندگی ممکن رو داشته باشه
‫واسه این هدف هم باید ‫دو برابر بیشتر کار کنم
‫راد، خیلی می‌خوامت، ‫ولی واقعاً خری
‫این چیزهای مادّی ‫اصلاً واسه دیردری مهم نیست
‫باید کمتر به خودت سخت بگیری و ‫کیرت رو برای زنت سفت و سخت کنی
‫یه شب قرار ببرش بیرون و
‫بعدش یه سکس عاشقانه باهاش بکن
‫باغچه‌اش رو بیل بزن
‫یا تقه‌اش رو بزن
‫همینـه! این اون راد قدیمیـه
‫واقعاً ممنونم که اینجوری ‫باهام درد دل کردی
‫من درد دل نکردم. ‫از این خبرها نیست.
‫جاشی!
‫رفیق، بفهمه اینجام حسابی غافلگیر میشه!
‫- نه، ما... کیر توش ‫- دادا، چطوری؟!
‫- راد؟ ‫- سلام، جاش. این مارکوسـه
‫یه مراسم خیریه توی مدرسه رفته بودم و ‫اون شده بود داداش کوچیکه‌ام
‫الان هم بنا به دلایلی اینجاست
‫که اینطور. باشه. ‫زنگ زدم حالت رو بپرسم.
‫اون شب انگار یکم گرفته بودی
‫می‌دونم به خاطر اون برنامه خیلی تحت فشاری
‫ولی مراقبت از سلامت روانیت خیلی مهمـه، خب؟
‫داری به اون سنی می‌رسی که ‫بعضیا یهو می‌زنن به سیم آخر و
‫کل خانواده‌شون رو نابود می‌کنن
‫می‌دونی چیه؟ چطوره یه جلسه ‫با مشاورم برات ترتیب بدم؟
‫البته مشاور سابقم
‫الان دیگه من شدم مشاورش، ‫خیلی عالی بوده
‫آهای، جاش، جاش. ‫من خوبم. خب؟
‫خداییش همه‌چی مرتبـه. ‫اگه بدونی چقدر روی فرمم.
‫اتفاقاً توی راهم و دارم میرم ‫فیلم‌برداری برنامه‌ام
‫پس همه‌چی ردیفـه. خیلی‌خب، خداحافظ
‫رسیدیم
‫آهای. نگران نباش
‫دوربین‌ها هم به اندازه‌ی من عاشقت میشن
‫آره، مرسی. فقط همینجا بمون، خب؟
‫- توی ماشین؟ ‫- آره
‫- توی این گرما خطر نداره؟ ‫- یکی از شیشه‌ها رو یکم میدم پایین
‫اگه کار فوری پیش بیاد چی؟
‫تحت هیچ شرایطی از این ماشین بیرون نیا
‫به هیچ چیزش هم دست نزن، خب؟
‫وگرنه اون یکی پات رو می‌شکونم
‫آخ
‫روز فیلم‌برداری مبارک. آماده‌ای؟
‫- باید حرف بزنیم ‫- اوه اوه
‫توی دردسر افتادم؟
‫یادت میاد، چند سال پیش
‫داداش کوچیکه‌ی دوران مدرسه‌ام ‫یهویی بهمون ایمیل زد
‫- و بهت گفتم ترتیبش رو بدی؟ ‫- آره
‫همون پیام آماده‌ای که همیشه برای ‫آدمای خل‌وضع می‌فرستیم رو براش زدی، آره؟
‫آره
‫ولی بعدش بازم بهمون ایمیل زد
‫طبق دستورالعمل جلو رفتی و ‫پاکش کردی، درسته؟
‫خیلی غم‌انگیز بود
‫اون تک و تنها بود و انگار ‫خیلی صمیمی بودید
‫من هم از زبون تو جوابش رو دادم
‫- میا، می‌دونی چیکار کردی؟ ‫- شرمنده
‫خیلی سرت شلوغ بود و
‫می‌دونستم که نمی‌خوای بهش پشت کنی
‫- انگار بدجور بهت نیاز داشت ‫- وای خدا
‫کلی مشکلات داشت. من هم ‫اون موقع کلی مشکلات داشتم.
‫یادت هست بابام مادرم رو ول کرد ‫رفت با اون مرده تو کلاس پیلاتس؟
‫چندین هفته خوابم نمی‌برد و ‫مارکوس هوام رو داشت
‫واقعاً شنونده‌ی خوبیـه
‫پس بگو چرا خیال می‌کنه ‫اینقدر صمیمی هستیم. کیر توش!
‫بهت نگفتم چون نمی‌خواستم ‫توی برنامه خللی ایجاد کنه
‫دیگه دیره. همین الان توی ماشینمـه
‫و نمی‌تونم از شرش خلاص بشم!
‫« محل فیلم‌برداری »
‫چه خبرا؟ من کیرانم
‫سلام. راد هستم. ملاقاتت ‫باعث افتخارمـه. خیلی طرفدارتم.
‫مرسی رفیق. برات هیجان‌زده‌ام
‫تست بازیگری مهمیـه
‫نه، راستش قبلاً به لیست ‫بازیگرهای اصلی اضافه شدم
‫اینطوری بهت گفتن؟
‫بذار حدس بزنم. ‫واست تیتراژ ساختن؟
‫آره
‫اگه به ازای هر بدبختی که ‫براش تیتراژ ساختن و
‫هیچوقت به پخش نرسید ‫چون روز اول گند زد
‫یه دلار بهم می‌دادن،
‫الان می‌تونستم کل این ساختمون رو نقد بخرم
‫- اقلاً یه رویکرد انتخاب کردی؟ ‫- رویکرد؟
‫لنور گفت سیس گنده‌لات و ‫سگ بزرگ رو برام می‌پسنده
‫متأسفانه همین الانش گردن‌کلفت داریم. ‫هیلی‌ـه.
‫می‌تونی اون غریبه‌ی مرموزی باشی که
‫هیچکس نمی‌دونه طرف کیه
‫از وقتی چیس گریر یه سکته‌ی خفیف زد و ‫بعدش سکته‌ی معمولی و
‫بعد هم اوردوز کرد، کسی ‫سراغ این رویکرد نرفته
‫چرا اون‌همه قهوه خوردم؟
‫باید برم بشاشم
‫خب دیگه حسش از بین رفت
‫بازم برگشت
‫خیلی‌خب دوستان
‫قراره از این صحنه شروع کنیم که
‫راد و کیران سر فروش یه خونه رقابت می‌کنن
‫- خب؟ یه مشت ستاره ‫- آره. قراره...
‫ببخشید. می‌خواستم ازتون بپرسم
‫چطوره اگه شانس باهام یار بود و ‫معامله رو جوش دادم، یه تکیه‌کلام بگم؟
‫این به ذهنم اومد:
‫«منشن موفقیت‌آمیز بود» ‫(منشن = عمارت)
‫«منسون موفقیت‌آمیز بود»؟
‫چرا باید به «چارلز منسون» اشاره کنی؟ ‫(قاتل سریالی)
‫نه. «منشن موفقیت‌آمیز بود». چون ‫معمولاً میگن «مأموریت موفقیت‌آمیز بود».
‫- اوه. وای خدا. این که خیلی بدتر شد ‫- آره
‫- به نظرم... بیخیالش ‫- فعلاً سراغش نرو
‫- باشه ‫- فعلاً
‫حله، حله. مشکلی نیست
‫- بریم یه ضبط بگیریم ‫- برو بریم
‫خیلی‌خب دوستان. ‫بریم واسه جادوی تلویزیون.
‫آماده
‫باور کن
‫غریبه‌ی مرموز برات جوابـه
‫- سر همین برداشت اول برم سراغش؟ ‫- شاید همین برداشت اول و آخرت باشه
‫اکشن
‫سلام
‫- من کیران هستم از... ‫- می‌شناسمت
‫بدجور طرفدارتم
‫سلام عرض شد
‫راد لندی هستم. ‫مشاور املاک شهر بزرگ.
‫شاید باهام آشنا نباشی. ‫چون توی سایه‌ها فعالیت می‌کنم.
‫چه غلطا؟
‫زندگی عجیبـه
‫قبلاً هر روز از جلوی این خونه رد می‌شدم
‫وقتی پدرم رو می‌بردم شیمی‌درمانی
‫همین فکر که یه روز بتونم این خونه رو بفروشم، ‫کمکم کرد اون دوران رو تحمل کنم
‫معماریش خیلی به دلم نشسته
‫من اصولاً در مورد خانواده‌ام هیچی نمیگم
‫خیلی‌خب. کات
‫- چـ... خوب بود؟ ‫- خب این...
‫دوست داشتیم که ‫این حرکت رو امتحان کردی
‫تلاش بدی نبود
‫یه برداشتی بگیریم که ‫از این حرکت‌ها نزنی
‫الان دیگه مثل یه موج شده
‫نکن، مارکوس. قوانین رو می‌دونی
‫به هیچی دست نزن. ‫از ماشین پیاده نشو.
‫اینجا لیوانی چیزی نیست؟
‫لیوان بیگ‌گالپ. همه تو ماشین‌شون ‫یه لیوان بیگ‌گالپ دارن.
‫کیر توش!
‫آها
‫دیدن این ملکِ زیبا ‫واقعاً برام یه موهبت بود
‫آره. الحق که طراحی و ساختش شاهکاره
‫در این زمینه من سر رشته دارم. بیا
‫اون پورشه 911 من رو بیرون می‌بینی؟
‫ارزشش برام بیشتر از یه ماشین ساده‌ست
‫می‌دونم این خونه هم برای تو ‫ارزشش بیشتر از این حرفاست
‫خیلی‌خب. ته دیوونگیـه ‫ولی کاش جواب بده
‫خیلی‌خب. وای خدا. گردنم
‫فقط باید کیرم رو توی موقعیت مناسب قرار بدم
‫آهان! آره!
‫پیروزی!
‫ماشینی با این کیفیت، ‫خودش یه سرمایه‌گذاریـه
‫چون هر چیز باارزشی، ‫با گذشت زمان گرون‌تر میشه
‫عین این خونه
‫آخ. چقدر زیاده
‫وای! نه، نه، نه، نه!
‫بند نمیاد!
‫وای! ریخت توی دماغم!
‫نکته اینه که تو یه مشاوری می‌خوای
‫که ارزش واقعی کارِ دست و ‫کیفیت ساخت رو بفهمه و
‫خونه‌ات رو یه چهار دیواری عادی نبینه
‫خونه انعکاسی از خودمونـه
‫تو قلب و روحت رو اینجا گذاشتی
‫عین من که شرکتم رو ساختم و کردمش ‫یکی از بهترین آژانس‌های املاک نیویورک
‫اینو جای دستمال استفاده می‌کنم
‫آخ! خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. هیچکس چیزی ندید
‫باید همینطوری دستمال بکشم
‫و...
‫وای، بگا رفتم. ‫کیر توش، کیر توش.
‫می‌دونم وقتی یه پیشنهاد رو قبول می‌کنی، ‫برای ارزش کار و تلاشت یه رقم تعیین می‌کنی
‫- و قول میدم که... ‫- ببخشید. باید کات بدیم
‫یه یارویی اون بیرون ‫داره به سر تا پای ماشین می‌شاشه
‫شیشه رو هم شکست. ‫یه ماشین اومد رد شد و در رو از جاش کند.
‫وای خداااااا!
‫ضبط رو ادامه بده. ‫به دردمون می‌خوره.
‫وای نه
‫چیزی نیست. نگران من نباشید. ‫من داداش کوچیکه‌ی راد هستم.
‫شرمنده مزاحم شدم
‫یه مشکل فوری داشتم، ‫ولی الان همه‌چی ردیفـه
‫خدایا، مارکوس، چه غلطی کردی؟
‫وایسا. این برادرتـه؟
‫نه، نه، سال‌ها پیش ‫یه مراسم خیریه شرکت کردم و
‫ایشون شد برادر کوچیکه‌ام
‫گوش کن، راد، می‌تونم همه‌چی رو توضیح...
‫- کون لقت! ‫- وای! زد و در رفت
‫- پشمام ‫- زنگ می‌زنم پلیس
‫- دوچرخه‌ی برقی کوفتی ‫- سنگینی‌ات رو بنداز روی من
‫ببخشید. شما؟
‫من میا هستم، دستیار راد
‫انگار یه وجه مشترک داریم. جفت‌مون هم ‫خیال می‌کنیم راد رئیسـه.
‫آخ!
‫انگار حالش خوبه. بیاید برگردیم داخل
‫- نه، یه لحظه وایسا ‫- آره، من ردیفم
‫یه چسب‌زخم یا چندتا دستمال بدید ‫خوب میشه
‫چقدر خونش زیاده!
‫- امدادگر. امدادگر ‫- اوه اوه
‫- مغزش زده بیرون ‫- زخم شدید
‫وای نه
‫سرم چقدر درد می‌کنه
‫مطمئنی نمی‌خوای آمبولانس بیاد؟
‫نه، تا وقتی داداش بزرگه‌ام پیشمـه، ‫هیچ مشکلی ندارم
‫صحیح
‫مارکوس، گفتی اهل کجایی؟
‫- تازه تصادف کرده. چطوره بذاریم... ‫- وای!
‫من بچه‌ی بهزیستی بودم و هی ‫از این خونه به اون خونه می‌رفتم
‫اگه بگم اهل کجا نیستم راحت‌تره
‫16تا خانواده به سرپرستی گرفتنش. ‫باورتون میشه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫حدس زدم
‫طبق چیزهایی که راد بهم گفته بود
‫بگذریم، بعدش یه روز زندگیم ‫زیر و رو شد
‫روزی که وارد «انجمن مسیحی ‫مردان جوان» شدم و
‫واسه برنامه‌ی «داداش بزرگه، ‫داداش کوچیکه» ثبت‌نام کردم و
‫با این شاهزاده‌ی فرشته آشنا شدم
‫وقتی توی چشمام نگاه کرد و ‫گفت تا ابد برادر هستیم،
‫می‌دونستم دیگه قرار نیست ‫توی این دنیای بگایی تنها باشم
‫مطمئنم اونقدری که خیال می‌کنی داغون نبوده
‫شوخیت گرفته؟ ‫رسماً رید به همه‌چی
‫فاجعه بود. داشت عالی پیش می‌رفت
‫همه دوستش داشتن. ‫بعدش بهم کیر زد.
‫می‌دونستم قراره بهم کیر بزنه، ‫اون هم نامردی نکرد و کیر زد
‫باشه، فهمیدم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫یعنی...
‫برنامه برات خیلی مهمـه و ‫الان به حمایت ما نیاز داری
‫- آره، درسته ‫- پس بیا اینجا
‫بیا اینجا. بیا اینجا ببینم
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، سعی کن ریلکس کنی، خب؟
‫همینـه
‫ببین، من خیلی براش زحمت کشیدم...
‫کل زندگیم همیشه حس کردم انگار...
‫انگار چی؟
‫حتی نمی‌دونم چطوری بیانش کنم. ‫انگار از بقیه کمترم.
‫- انگار باید همیشه خودم رو ثابت کنم ‫- وای خدا
‫راد، مجبور نیستی ‫چیزی رو ثابت کنی
‫عزیزم
‫عزیزم، الان وقتش نیست، خب؟
‫خواهش می‌کنم
‫مطمئنی؟
‫از آخرین باری که دکتر بازی کردیم ‫خیلی گذشته
‫اینو از کجا یاد گرفتی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- این کار توصیه‌ی مارکوس بود، نه؟
‫از همون جلسه‌ی تراپی که ‫نصفه‌شب داشتید؟
‫- مهم نیست توصیه‌ی کی بوده ‫- امان از دست این یارو
‫این دیوونه‌ی روانی به خونه‌مون نفوذ کرده!
‫- خدایا. آروم باش ‫- حالا واسه ما شده مشاور ازدواج؟
‫عمراً از اون توصیه‌ی زناشویی بگیرم. ‫من و تو هیچ مشکلی نداریم.
‫- جدی؟ ‫- وارد این بحث نمیشم
‫باید یکم ورزش کنم تا خالی بشم
‫نمیشه در موردش حرف بزنیم؟
‫چرا با مارکوس در موردش حرف نمی‌زنی؟ ‫ظاهراً ایشون عقل‌کلـه
‫کیر توش
‫آره! منو بُکن!
‫از دکتر کتامین گرفتم
‫- بدجور می‌خوام امتحانش کنم! ‫- خیلی توپـه
‫میشه بگی شبیه «اوا لونگوریا» ‫توی سریال «کدبانوهای وامانده» شدم؟
‫شدی عین «اوا لونگوریا» توی ‫سریال «کدبانوهای وامانده»
‫لعنتی! خیلی حشری شدم!
‫سلام داداش
‫صدامون خیلی زیاد بود؟
‫آره
‫شرمنده. تقصیر منـه. ‫یکم جیغ‌جیغو هستم.
‫آره خدایی. پرستار سونج رو که یادت هست؟
‫صد البته. سلام، پرستار سونج
‫سلام، راد. چه خونه‌ی قشنگی. ‫مرسی که میزبان‌مون بودی.
‫یادم رفته بود. با دوست‌پسرش یائیر ‫آشنا شدی؟
‫فکر نکنم
‫سلام. من خوشم میاد تماشا کنم
‫یائیر چوب‌کاری می‌کنه. ‫پیشنهاداتش خیلی ناب هستن.
‫اگه تو و دیردری خواستید درد دل کنید، ‫میذارم‌تون توی زنجیره‌ی ایمیل
‫- سعی می‌کنیم صدامون بالا نره ‫- من که قولی نمیدم
‫وای لعنتی!
‫عزیزم، بیدار شو
‫حالا می‌خوای حرف بزنی؟
‫مارکوس داره توی دفتر من ‫پرستار سونج رو می‌گاد
‫چی؟
‫تازه کجاشو دیدی؟ ‫دوست‌پسر دیوثش
‫لخت نشسته روی صندلی چرمی‌ام
‫دارن تری‌سام می‌زنن ‫یا فقط داره تماشا می‌کنه؟
‫- سؤالت اینـه الان؟! ‫- خب خیلی فرق داره
‫جفتش به یه اندازه زشت نیست؟
‫فکر کن ببین چقدر عذاب کشیده. ‫فقط می‌خواد یکم حال کنه.
‫اقلاً یکی داره حال می‌کنه
‫واو
‫واو!
‫- وای خدا، چقدر حال داد ‫- آره. برادرت خیلی مهربونـه
‫- وای خدا. خیلی نازنینـه ‫- آره
‫- یائیر! ‫- دادا، بنازم، دست‌خوش
‫- از دیدنت خیلی خوشحال شدم ‫- صد درصد. مفتخرم کردی
‫آخیش!
‫خیلی حال داد
‫خیلی‌خب. خوشم اومد
‫من هم همینطور
‫خیلی‌خب
‫الان هم دارن روی کاپوت ماشینت ‫سکس می‌کنن، عزیزم. صرفاً جهت اطلاع!
‫ها؟
‫آبم می‌خواد بپاشه!
‫دزدگیر ماشینت هم روشن شد
‫اینجا رو باش. حالا خانواده‌ی مایرسون هم دارن تماشا می‌کنن
‫صبح قراره زنگ بزنن بد و بیراه بارمون کنن
‫یه داروی ضدافسردگی جدید مصرف می‌کنم. ‫سه سال طول می‌کشه که آبم بیاد!
‫- من که دارم نتیجه می‌گیرم! ‫- آقا رو باش. تقه‌هاش خیلی ضعیفه
‫باید پیش تو شاگردی کنه
‫وای خدا!
‫« ماکارونی و پنیرِ کرافت »
‫این چه مرضیه؟
‫« مارکوس پینشل » ‫« واحد روانپزشکی »
‫مچت رو گرفتم
‫- چی شده؟ ‫- آره بابا. داستان چیه؟
‫قراره بهتون بگم داستان چیه
‫بشینید
‫راد، هرچی که هست... ما هوات رو داریم ‫و ازت حمایت می‌کنیم
‫عالیه. چون یه چیزی پیدا کردم. ‫یه چیز نگران‌کننده
‫گندش بزنن
‫روی بدنه‌ی کاره یا ناحیه‌ی کشاله؟
‫روی هیچ...
‫ای خدا
‫باید جوابش رو بدم
‫پرستار سونج هم یه مشکلِ مشابه داره
‫- الو؟ ‫- سلام ستاره‌ی تلویزیونی!
‫کار رو در آوردی
‫جدی؟ عالیه
‫آره، شما باهم جادویی هستین
‫- من و کیران؟ ‫- تو و مارکوس
‫شبکه خیلی ازش نتیجه گرفته
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫داداش سفیدپوست سخت‌گیر و پیرتر و پولدار،
‫که دوباره با برادر گمشده‌ی سختی‌کشیده،
‫تنوع نژادی، جوون‌تر و بگی‌نگی جذاب‌ترش ارتباط برقرار کرده
‫واقعاً کلاسیکه، راد
‫- آره، باشه ‫- همه‌چیز داره
‫از فرش به عرش رسیدن. محقق شدنِ آرزو
‫داغون شدنِ ماشین مرد سفیدپوست. ‫بیننده‌خوره
‫یه بار هم ببینیم که داره به آقا فشار میاد
‫- واسه یه بار تو زندگیش ‫- فقط یکمی
‫بگذریم، فقط می‌خوایم شما دوتا یه سر بیاید
‫که یه سکانس آغازین جدید ضبط کنیم ‫که دوتاتون توش هستین
‫- اون توی سکانس آغازین باشه؟ ‫- آره
‫مارکوس واقعاً جایگاهت توی برنامه رو تثبیت می‌کنه
‫وگرنه، فقط یه کودن کت‌شلواریِ دیگه هستی ‫که داره آپارتمان می‌فروشه
‫- به اون نیاز نداریم ‫- بیشتر از این نمی‌خوایم
‫ولی هی، ببین، اگه فازش رو نداری، ‫همیشه می‌تونیم فقط روی مارکوس تمرکز کنیم
‫یه حرکتِ «فِرِش پرینسی» بزنیم
‫- آره، یا بدیمش به هیلی ‫- حال کردم
‫مارکوس رو به عنوان داداش کوچیکه‌ی اون معرفی کنیم
‫- صبرکن، چی؟ ‫- سکسیه
‫هی، بگذریم، می‌خوایم تا بعدازظهرِ امروز یه تصمیمی بگیریم. باشه
‫- خدافظ. جدی خدافظ ‫- بای داداش. مثل داداش می‌خوامت
‫می‌گفتی؟
‫آره... می‌گفتم...
‫همونطور که متوجه شدی، مارکوس،
‫من با اینجا بودنت ۱۰۰ درصد موافق نبودم
‫چی؟
‫کسی دیگه هم متوجه شده بود؟
‫با این وجود...
‫...ممکنه که خیلی زود درباره‌ات قضاوت کرده باشم
‫گردن خودمه
‫فقط تزلزل‌های خودم بودن که از کنترل خارج شده بودن
‫- بابتش عذر می‌خوام و... ‫- اوه...
‫...خوبه که برگشتی به زندگیم
‫چی گفتی، داداش؟
‫آره بابا، تیکه‌ی آخرش رو مِن‌مِن کردی
‫گفتم خوبه که برگشتی به زندگیم
‫- گریه نکن مارکوس، محکم باش ‫- اوه...
‫فقط قشنگ‌ترین حرفی بود که تا حالا شنیدی
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم عزیزم
‫آخی...
‫فکر کردم گفتی یه چیز نگران‌کننده پیدا کردی
‫پیدا کردم
‫تو اعماق خودم
‫عالیه
‫خب... من هم اخبار بزرگی دارم
‫با داداش بزرگ‌ها و داداش کوچیک‌ها تماس گرفتم،
‫و داستان‌تون رو بهشون گفتم ‫و بابتش دیوونه شدن
‫اینقدر دیوونه که می‌خوان تو رو ‫داداش بزرگه‌ی افتخاریِ سال کنن
‫داداش بزرگه‌ی سال؟
‫آره! بهتره بگی داداش بزرگه‌ی قرن!
‫می‌تونیم یه رویداد تجدیدِ دیدار بذاریم
‫که می‌خوایم داداش بزرگ‌ها و کوچیک‌هایی
‫که مدتیه همدیگه رو ندیدن، بهم برسونیم، ‫مثل تو و مارکوس
‫و حدس بزن چیه
‫می‌خوان مارکوس جایزه رو بهت بده
‫شگفت‌انگیز نیست؟
‫ببین دی. داره گریه می‌کنه
‫خدای من
‫بذار اشک‌هات جاری بشه
‫هوم
‫در نیویورک هاسلرز، یه فصل جدید
‫و یه دلیل جدید برای قیافه گرفتن داریم
‫وقتی دوتا مرد رو اضافه می‌کنیم
‫هیچ لحظه‌ی برادرانه‌ی کسل‌کننده‌ای نداریم، ‫وقتی این دو نفر باشن
‫نمی‌خوام از طرف داداش بزرگم صحبت کنم، ‫ولی یه نعمتی به ما داده شده
‫می‌تونیم باهم زندگی کنیم، باهم کار کنیم، ‫بریم خونه و درباره‌ی کار باهم صحبت کنیم
‫اون نفسش رو میده بیرون. من میدم داخل
‫انگار یک ارگانیسم هستیم
‫می‌خواستیم استیج رو بهتون نشون بدیم. ‫یه طراح نورپردازی عالی داریم
‫روی استیج هم، یه عکس‌برداری عالی داریم
‫که همه کلاه داداش بزرگه و کوچیکه‌شون رو می‌پوشن
‫به نظرم خیلی بامزه می‌شه
‫اولش یکم در موردت تردید داشتم
‫فکر می‌کردم فقط یه کودن کت‌شلواری دیگه باشی ‫که آپارتمان می‌فروشه،
‫ولی وقتی با داداشت دیدمت،
‫تو احساس داری
‫منم از احساس خوشم میاد
‫می‌خوایمش
‫و بوم! عمارت انجام شد
‫عمارت انجام شد!
‫خیلی بامزه‌ست. معمولاً میگن «ماموریت،» ‫ولی تو به‌جاش گفتی عمارت
‫- آره ‫- قشنگ بود
‫راستش امروز سالگرد فوت پدرمه که مُرده
‫باشه، فکر کنم صحنه رو گرفتیم دوستان
‫آره، دیگه تمومه. ممنون از همه
‫- عالیه ‫- عاشقشم
‫- عالیه. عالی بود ‫- خدای من، مارکوس
‫- بله شِف ‫- تو خیلی بامزه‌ای
‫« پارک اِسلوپ، خیابان دوم پلاک ۲۹۸۱ » ‫« قیمت: ۴ میلیون و ۷۰۰ هزار دلار »
‫« دیوارِ معاملات » ‫« همیشه معامله رو نهایی کن »
‫هی! ‫« رادوپُلی »
‫موفق شدیم!
‫زندگی‌مون رویاییـه. مگه نه داداش؟
‫آره
‫زندگی‌مون رویاییـه
‫حالا نقشه‌مون چیه؟
‫نقشه؟
‫مشکلِ مارکوس
‫مشکل؟
‫چشم نداری مگه؟
‫من همون آندرداگِ الهام‌بخشی بودم ‫که همه ازش حمایت می‌کردن،
‫حالا زمان دوربینـم داره سقوط آزاد می‌کنه
‫تو و من... تو بند اعدامیـم، رفیق
‫می‌دونم ایده‌آل نیست، ولی ارتباطش به برنامه منم
‫مگه نباید واسه من خوب باشه؟
‫جیل زرین همین فکر رو می‌کرد
‫وقتی دوستش بثنی فرنکل رو
‫به ستِ زنان خانه‌دار واقعی نیویورک سیتی دعوت کرد
‫حالا بثنی محبوب‌ترین مارگاریتای رژیمی جهان رو داره،
‫و جیل توی بوکا زندگی می‌کنه،
‫جایی که حتی یه فرنچایزِ زنان خانه‌دار ندارن
‫- چی کار کنیم؟ ‫- کنیم؟
‫تو روباه رو آوردی توی لونه مرغ
‫حالا باید یه سگ بزرگ پیدا کنی که بیرونش کنه
‫- یه ده‌تایی و تمام ‫- یه لیستینگِ ده میلیون دلاری؟
‫و تمام
‫یه کار کیری برجسته
‫چیزی که بتونن یه قسمت باهاش بسازن،
‫که توجه رو روی تو نگه داره و نه مارکوس
‫هرچی که باشه، بهتره سریع فکرش رو بکنی،
‫وگرنه داداش کوچیکت دوتامون رو می‌فرسته بوکا
‫و هیچوقت سگ بزرگه نمیشی
‫سلام. یه لحظه وقت داری صحبت کنیم؟
‫هوم
‫سلام علیکم
‫سلام!
‫قهوه درست می‌کنی، ها؟
‫- آره، می‌زنی؟ ‫- چرا که نه
‫راستش من با عسل و یکم فلفل کاین می‌خورم
‫- دست بردار ‫- قوی‌ترش می‌کنه
‫چی؟ من اینجوری می‌خورم
‫- بس کن ‫- آره. همین الان دارم اونجوری درست می‌کنم
‫- کیری رندوم بود ‫- اینجوری دوستش دارم. آره
‫ای خدا. چه عجیب
‫باشه، بفرما
‫- نوش جان ‫- آره...
‫می‌شه آهنگ بذارم؟
‫آره. راحت باش
‫صبرکن ببینم
‫هوباستنک؟
‫اینقدر اذیت نکن، دختر
‫وسط روز آهنگ استنک لامصب رو گذاشتی؟
‫آره. یکی از موردعلاقه‌هامه
‫واقعاً تلخ و شیرینه، ولی بازم...
‫- روحیه‌بخش، آره! ‫- روحیه‌بخش. می‌خواستم همین رو بگم
‫این که یه جورایی آهنگ موردعلاقه من و راده
‫کلی توی یه ایمیل درباره‌اش حرف زدیم. ‫یه جورایی راست کارمونه، می‌دونی؟
‫- راست کارتون؟ ‫- آره
‫- تو و راد ‫- آره
‫حتماً
‫هی، می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫تو دستیار راد هستی
‫توصیه‌ای داری که چطوری... باهاش ارتباط بگیرم؟
‫توی ایمیل‌ها یه جادویی بین‌مون بود، ولی از وقتی اومدم اینجا،
‫انگار نمی‌خواد من باشم
‫فقط... می‌خوام اون شور و هیجان قدیم رو برگردونم
‫از چیِ ایمیل‌هاش خوشت می‌اومد؟
‫ای بابا دختر، می‌تونم بگم همه‌چیزشون
‫خیلی بانمک و باهوش بود
‫ایموجی‌بازیش قوی بود
‫آره
‫فقط خیلی باهم ارتباط می‌گرفتیم، می‌دونی؟
‫گوش کن
‫اون خیلی روی برنامه متمرکز بوده،
‫و یه احساس تزلزلی درباره‌ی کل ماجرا داره
‫هوم!
‫پس اگه فقط هر از گاهی ‫بذاری اون در مرکز توجه قرار بگیره...
‫صبرکن. کل توجه‌ها رو مال خودم کرده بودم؟
‫- فقط یکمی ‫- ای خدا، نمی‌دونستم
‫ممنون میا. خیلی حال کردم که کنارت کار کردم
‫- منم همینطور ‫- آره
‫باشه، تا بعد
‫- خدافظ ‫- خدافظ
‫از دید من، یه موقعیت عالی واسه توئه،
‫نه فقط از نظر مالی، بلکه همینطور حرفه‌ای
‫توی برنامه حضور داشتن باعث می‌شه ‫خونه‌ات به قیمت عالی فروش بره،
‫ولی همزمان، می‌تونی برند شخصیت رو تبلیغ کنی
‫رادی، رادی، رادی، ریلکس باش بابا
‫اینقدر داری برام تبلیغش می‌کنی که ممکنه رگ‌به‌رگ بشی
‫می‌خوای خونه‌ام رو واسه برنامه لیست کنی؟ ‫پایه‌ام
‫- واقعاً؟ ‫- حتماً. چرا که نه؟
‫در واقع، باید همین آخرهفته انجامش بدیم
‫یه مهمونی بزرگ بگیریم، چندتا مهمون ویژه ‫واسه دوربین دعوت کنیم. تو هم خانواده رو بیار
‫یه روز باحال ازش در میاریم
‫جاش... مرد، نمی‌دونی این چقدر برام ارزش داره
‫هوای داداش کوچیکه رو داریم
‫پس به تهیه‌کننده‌ها بگم که لیستینگ رو به من میدی؟
‫چطوره اون رو واسه برنامه بذاریم کنار؟
‫جالب‌ترش کنیم
‫آره. آره
‫آره. البته
‫- ولی لیستینگ رو بهم میدی دیگه، نه؟ ‫- اصلاً نگرانش نباش
‫خب... اوضاع بین تو و راد چطوره؟
‫نمی‌دونم
‫حس می‌کنم داره از نظر احساسی ‫باهام بازتر برخورد می‌کنه،
‫و من خودم رو بیشتر در دسترس قرار دادم، ‫ولی به نظر نمیاد علاقمند باشه
‫هنوز خیلی درگیر خودشه
‫وقتی چاره‌ای نداری، باید اقدامات سخت انجام بدی
‫شاید بد نباشه که به خوردنِ کونش فکر کنی
‫جان؟
‫صبرکن. تا حالا انجامش ندادی؟
‫- نه! ‫- تو...
‫صبرکن. یه جورایی چندش نیست؟
‫خدای من. شوخیت گرفته؟
‫- قدیمی‌ترین شکل عشق‌بازیه ‫- نه
‫اینکه با زبون برن توی غار مزه‌هات ‫نهایی‌ترین ریستِ کاملـه
‫صبرکن. ریست کامل؟
‫تا حالا گوشیت رو برداشتی که بخوای کلش رو پاک کنی؟
‫وقتی کسی بیاد سوراخ کونت رو مثل جویی چست‌نات بخوره
‫همین بلا سر مغز انسان میاد
‫- خدای من ‫- تنظیمات کارخونه رو برمی‌گردونه
‫- داری جدی میگی ‫- معلومه!
‫اگه می‌خوای درگیری‌هاش تموم بشه، ‫باید بری تو کونش
‫و شخصاً فکر می‌کنم دادن بهتر از گرفتنه
‫خدای من
‫تو یه چیز دیگه هستی
‫خدای من
‫- سلام ‫- وای!
‫بعدش اون واسه من کوکی درست کرد
‫چقدر بانمکه، نه؟
‫همه توی داداش بزرگ‌ها و کوچیک‌ها
‫واقعاً شگفت‌انگیز بودن
‫حس می‌کنم بالاخره هدف واقعیم رو پیدا کردم
‫هوم
‫خوبی؟ ساکتی
‫فقط درکش نمی‌کنم. ‫چرا جاش گذاشته انجامش بدم؟
‫چی کار؟
‫که خونه‌اش رو بیارم توی برنامه
‫آخه هدفش چیه؟
‫شاید چون ازش خواستی و بهت اهمیت میده
‫قطعاً به این خاطر نیست
‫حتی نگفت لیستینگ به من می‌رسه یا نه
‫حس می‌کنم داره یه تله‌ای برام می‌ذاره. ولی چی؟
‫باشه، دیگه از این کسشعرها خسته شدم. بزن بغل
‫چی؟ چرا؟
‫خسته شدم از بس همه‌اش درگیر خودت بدی،
‫اینقدر به خاطر برنامه و داداش کیریت استرس داشتی
‫به اندازه‌ی یه راهبه‌ی نوجوون تنگی
‫- جان؟ ‫- شنیدی. بزن بغل دیگه!
‫چیه؟
‫یه مدتی هست این کار رو نکردیم
‫- زیپت گیر کرده ‫- کمربند دوتا چفت داره
‫- خدایا! ‫- باشه، باشه
‫- اگه بتونم... اگه بشه... ‫- صبرکن. شیشه رو بیار پایین
‫از پنجره برو بیرون، تا شلوارت رو در بیارم
‫- خیلی‌خب. باشه ‫- برو برو برو. خودشه
‫- خدا لعنتش کنه، زودباش! ‫- خودشه
‫- باشه. می‌خوام... اگه بتونم... ‫- خودشه
‫برگرد. برگرد!
‫- باشه ‫- اونجوری
‫اون ماشین باباتونه؟
‫- آره انگار ‫- صبرکن. دارن چی کار می‌کنن؟
‫چرا بابا اون سمتیه؟
‫برام منطقی نیست که داستان چیه
‫یه روز منطقی می‌شه، پسرم
‫یه روز منطقی می‌شه
‫وای
‫راد، خیلی باحال شدی
‫ممنون میا. خوشگل شدی
‫فیلمبرداری رو شروع کردن. ‫همه منتظرتن
‫نخیر، منتظر نیستن
‫وای
‫سلام. نعنایی‌ترین نوشیدنی‌تون، لطفاً
‫عالیه
‫هوم. هوم
‫آها
‫اوه!
‫وای! پشم‌هایم!
‫این گوریل پشت‌نقره‌ای باشکوه رو باش
‫آتیلای خوشرهیکل
‫صبر ندارم که عقب وایسم ‫و درخشیدنت رو ببینم، جیگر
‫عقب بمونی؟
‫آره! اون مرکز توجه، امشب فقط مال خودته رفیق
‫من رفیق پایه‌ام. تو پادشاهی، مرد. ‫بغل بده
‫ممنون مارکوس. خیلی ممنون
‫- وای! ‫- سلام
‫باشه
‫سلام
‫- خدای من. خوشگل شدی ‫- ممنون
‫عاشق این لباستم. من رو یاد کیم کوچولو ‫تو فیلم موردعلاقه‌ام از میسی می‌اندازه
‫- سوپا دوپا فلای ‫- ...فلای
‫- چه باحال ‫- از ذهنم برو بیرون
‫فقط کیمچی کوچولو صدام کن
‫- سلام ‫- آره
‫- شوخی کردم. میا رو ترجیح میدم ‫- باشه، آره
‫نگاش کردم و گفتم خشکی. سلام
‫- داداش بزرگه ‫- سلام
‫مرد، اینجا رو هر بار که می‌بینم خفن‌تر می‌شه
‫مرد، فقط به خاطر انعکاس خودته، مشتی
‫گفتی چطوری اینجا رو گرفتی؟ ‫باید بشنویدش
‫راستی. خواستم درباره اون توصیه‌ای ‫که درباره‌ی راد داشتی ازت تشکر کنم
‫راستش الان یه لحظه‌ی قشنگ و واقعی بین‌مون برقرار شد
‫داره خیلی نتیجه میده
‫- آخه نگاش کن ‫- یک دو سه
‫اه!
‫خدای من
‫هی، می‌خوای باهم عقب بمونیم ‫و ببینیم سگ بزرگ کارش رو بکنه؟
‫خوشحال می‌شم
‫باشه
‫می‌دونید، جاش خودش تمام بخش‌های این خونه رو طراحی کرده
‫پس باید حتماً واسه یکی از علایق واقعیش جا می‌ذاشته،
‫هات پاتِ چینی
‫و ترکیب موردعلاقه‌ام فیش بالز ‫و کلم ناپاست،
‫البته تا فردا که یه موردعلاقه‌ی جدید داشته باشم
‫فیش بالز، ها؟
‫نمی‌دونستم ماهی‌ها خایه دارن
‫هیس، هیس
‫لعنتی. شرمنده
‫داشتم از اتاق کناری گوش می‌کردم و دست خودم نبود
‫زمان‌بندی راد واقعاً...
‫همون داداش کوچیکه‌ایه که بهم می‌گفتی؟
‫آره. امشب قراره عقب وایسه
‫نه نه. این چه حرفیه. ‫مارکوس، بیا داخل. بگیر بشین
‫- اونجا؟ ‫- آره، زودباش
‫می‌دونی چیه؟ ‫من دارم کارم رو این بیرون می‌کنم، پس...
‫اینجا کارت رو بکن
‫باشه
‫دیردری ماجرات رو برام گفته،
‫و باید بگم که مرد، روم تاثیر گذاشت
‫خیلی‌ها در حقت بدی کردن،
‫ولی بازم کلی عشق واسه بخشیدن داری
‫ولی می‌دونی چی میگن؟
‫داداشِ داداشم داداشِ خودمه
‫رفیق خودم
‫ایول
‫- یه فیش بال بهت بدم، مارکوس؟ ‫- آره، البته. من عاشق هات پات هستم
‫یه مدتی دوتا خواهر چینی ۹۵ ساله ‫به سرپرستی گرفته بودنم
‫اینجا چی هست؟
‫شوی زورو. دابای‌چای
‫- یو وان! ‫- یو وان!
‫اوه!
‫ممنون
‫- سرخ شدم؟ ‫- قراره یه اِمی دیگه بگیریم
‫وای. چه مسترِ جاداری
‫داداش، الان فکر کنم بهش میگن خواب اصلی
‫من نمی... باید کاتش کنیم
‫- نه، ضبط رو ادامه بده ‫- اینجاست که جادو رخ میده، ها؟
‫- یعنی چی؟ ‫- مسائل مربوط به سکس رو میگم
‫یارو خیلی بامزه‌ست، مرد
‫هی، صحبت از جادو شد، بذارید دستشویی رو بهتون نشون بدم
‫یه دقیقه بهمون وقت بدین
‫جادوی واقعی اینجا اتفاق می‌افته
‫کی می‌خواد کونِ عزرائیل رو بخوره؟
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم. جاستین تیمبرلیک بهم دادشون
‫گفت همون جنسیه که زده
‫وقتی آهنگ فیلم ترول رو نوشته،
‫پس می‌دونی که باید خوب باشه
‫حالا، راد که سوبره، واسه همین مصرف نمی‌کنه
‫- یعنی مارکوس، مال خودته، عزیزم ‫- خیلی‌خب
‫- نه. سوبر کجا بود ‫- چی؟
‫خدای من
‫هی
‫وای!
‫- نمی‌دونستم اینقدر اهل پارتی هستی ‫- هر روز، داداش
‫خب، جاستین گفت فقط یه ذره بزن
‫- اینش رو نگفتی ‫- خب، کسی دیگه می‌زنه؟
‫- نه ‫- باشه، بیاید بریم
‫- صبرکن. تو نمی‌زنی؟ ‫- کی، من؟
‫نه مرد، فقط می‌خواستم میزبان خوبی باشم. ‫تنها موادی که من می‌زنم آهنگه جیگر
‫آره، من هم نیستم
‫باشه
‫الان داری بگامون میدی
‫می‌بینی که داستان چیه؟
‫- جاشی! ‫- داداش داداشم داداش منه
‫- مارکوس این لیستینگ رو می‌دزده ‫- لیستینگ مال منه
‫تو فقط یه کودن کت‌شلواری دیگه هستی ‫که داره آپارتمان می‌فروشه
‫هیچوقت سگ بزرگ نمی‌شی
‫باید مارکوس رو از جاش دور نگه داری، جنده کوچولو
‫- جنده ‫- راد
‫راد. آهای؟
‫این یارو چه مرگشه؟
‫باورم نمی‌شه من، تو و راد ‫چقدر وجه اشتراک داریم
‫آره، خیلی عجیبه
‫حس می‌کنم جهان من رو جویده ‫و تف کرده تو دهن تو
‫آره، مثل یه خانواده سه نفره‌ی بدون سکس هستیم
‫یه هزارپای انسانی با علایق مشترک
‫آهنگ آخر هم واسه داداش جدیدم مارکوس!
‫هی، داداش مرد!
‫ها؟
‫- این... ‫- مارکوس
‫- ها؟ ‫- به کمکت نیاز دارم
‫به کمک من نیاز داری؟ ‫خدای من. راستش اضطراب گرفتم
‫برو روی عرشه. خب؟ همونجا منتظرم بمون
‫تحت هر شرایطی، تا سیگنال ندادم نیای داخل
‫باشه. حتماً
‫راد، خوبی؟ ‫شبیه ژامبون لعاب‌دار شدی
‫خوبم. بیس داره کیرم رو می‌خوره
‫خدای من
‫اینجایی رفیق. همه‌جا دنبالت بودم
‫آره، فقط دارم منظره‌ی شگفت‌انگیزت رو ‫تو خاطرم ثبت می‌کنم که بعداً باهاش جق بزنم
‫می‌فهمم. خودم خیلی باهاش جق زدم
‫- اصل مطلب، رفیق ‫- آره
‫واسه دادنِ لیستینگِ خونه‌ام به راد عجله نکردم
‫شاید حتی جوری رفتار کردم ‫انگار تمایل دارم به تو بدمش،
‫که حاشیه رو زیاد کنم
‫چیزی که برنامه‌سازها خواستن رو بهشون دادم
‫ولی می‌خوام امشب سلطان یه بُرد سنگین داشته باشه. می‌گیری چی میگم، درسته؟
‫آره البته. تمام هدف من همینه
‫راد، شین رو دیدی؟
‫دیردری، واسه این کارها وقت ندارم. ‫دارم یه کار مهم رو انجام میدم
‫چی؟
‫- انگار داری می‌رقصی ‫- آره، رقص خیلی مهمیه، خب؟
‫دوربین رو روی خودم نگه می‌دارم ‫و مارکوس رو از جاش دور می‌کنم
‫- خدای من ‫- جاش کجاست؟
‫جاش کجاست؟ جاش کجاست؟
‫- جاش کجاست؟ جاش کجاست؟ ‫- نمی‌دونم
‫جاش کجاست؟
‫کیر توش!
‫برمی‌گردیم داخل
‫مردم رو جمع می‌کنیم، بهشون اعلام می‌کنیم
‫Hvi
‫- فقط یه درخواستی دارم ‫- هوم؟
‫می‌شه من خبر خوش رو بهش بدم؟
‫داداش داداشم داداش خودمه
‫- ردیفه ‫- آره!
‫آره!
‫نه! نه! نه!
‫لعنت بهش!
‫- خدای من. خدای من ‫- چی؟ چی؟
‫نفس نمی‌کشه. کسی نای‌شکافیِ اورژانسی بلده؟
‫من بلدم. یکی از مامان‌های ناتنیم تکنسین اورژانس بود
‫ببخشید
‫لعنتی. شرمنده
‫دارم میام پایین!
‫خدای من. راد توی جیبش یه نِی فلزی داره
‫باهاش مواد زده. وقت نیست که بیشتر توضیح بدم
‫- بگیر ‫- آره. باشه
‫وقتی زدم تو گلوش،
‫تو بهش فشار بیار که سرعت تنفسش کند بشه
‫باشه
‫لعنتی!
‫خدای من
‫باهام بمون، رفیق
‫اه
‫خدای من. داره نفس می‌کشه!
‫مار... مارکوس، نجاتش دادی!
‫مارکوس یه قهرمانه!
‫ممنون. من... اوه
‫- فوق‌العاده بود ‫- خدای من
‫- نه. خواهش می‌کنم. یعنی... ‫- تو واقعاً ستاره‌ای
‫هرکسی جای من بود همین کار رو می‌کرد
‫اوه
‫- معجزه بود! ‫- خدا رو شکر که بودش
‫- شگفت‌انگیز بود ‫- کاری نکردم واقعاً. خدای من
‫شما خیلی لطف دارید. ممنون
‫- شما هم همین کار رو می‌کردین ‫- قهرمان!
‫- بز. بهترینِ زمان ‫- بس کن
‫- فقط خوشحالم که سالمه ‫- آره!
‫همه بیاید واسه مارکوس دست بزنیم!
‫اون یه قهرمانه، درسته؟
‫اشتباهه!
‫راد، چی کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم عزیزم
‫فقط می‌خوام بدونم کِی قراره مسخره‌بازی رو بذاریم کنار
‫و دیگه تظاهر نکنیم که این غریبه، این شیاد، بخشی از خانواده‌مونه
‫راد، الان داری چی میگی داداش؟
‫به من نگو داداش، خب؟ ‫توی بالکن با جاش دیدمت
‫می‌خواستی لیستینگ این خونه رو ‫از دست من بقاپی
‫چی میگی؟ نخیر، اینطور نیست
‫چطوری به حرف‌هات اعتماد کنم؟
‫کل این مدت داشتی بهمون دروغ می‌گفتی. ‫هی، این رو ببینید
‫شناختیش؟
‫لعنتی
‫این مچ‌بند بیمارستانی مارکوسه ‫که میگه توی یه بخش روانپزشکی بوده!
‫اون یه بیمار روانیه که فرار کرده
‫چی شد؟
‫حالا حرفی نداری که بزنی، ها؟
‫از این یکی نمی‌تونی فرار کنی، رفیق
‫اه...
‫راست میگه
‫بهتون دروغ گفتم
‫می‌ترسیدم اگه حقیقتش رو بگم ‫دیگه قبولم نکنید
‫اینقدر آدم‌ها من رو نپذیرفتن...
‫که...
‫...دیگه از خودم متنفر شدم
‫یه جای ماجرا، اینقدر... تنها بودم
‫که فکر می‌کردم یه کار ناجور بکنم
‫واسه همین با پای خودم رفتم به یه مرکز ریکاوری و...
‫...اصلاً کمکی نکرد
‫گمونم فقط سرنوشت اینه که تنها بمونم
‫متاسفم بهت دروغ گفتم، راد. ‫ولی درک نمی‌کنم
‫- ایمیل‌هامون، یه ارتباطی باهم داشتیم ‫- اون نبوده که ایمیل‌ها رو نوشته
‫من بودم
‫ای خدا...
‫خدا لعنتش کنه. داشتی کت‌فیشم می‌کردی؟
‫کت‌فیش نبود، مارکوس
‫- تمام حرف‌هام توی اون ایمیل‌ها واقعی بود ‫- کیر توش
‫فقط تظاهر می‌کردم یکی دیگه هستم
‫باشه، شاید مفهوم فنی کت‌فیش‌کردن همین باشه
‫- آره ‫- ولی چرا؟
‫چون من اصلاً نمی‌شناختمت!
‫تو یه غریبه‌ای
‫خیلی متاسفم، مارکوس
‫منظوری نداشت
‫چرا، داشت
‫ولی عیب نداره
‫خدا لعنتش کنه
‫مارکوس، صبرکن!
‫فقط تنهام بذار
‫و کات!
‫فکر کنم گرفتیمش. ‫کار همه خوب بود
‫- تماشایی بود ‫- آره. هی، سفر به سلامت، خب؟
‫فوق‌العاده بود
‫ایول، سگ بزرگ
‫باشه مارکوس، یادت باشه، اگه این رفت توی سبد، یه ۰ گنده می‌گیری
‫هی راد!
‫بیخیال!
‫- اون یارو کیه؟ ‫- داداش بزرگم جاش
‫از دانشگاه اومده خونه ‫و توی گلدمن ساکس کارآموزه
‫می‌تونه به اندازه وزن خودش ‫پرس سینه بزنه و با دخترها سکس می‌کنه
‫- خیلی خفنه ‫- از تو خفن‌تره؟
‫بزن بریم! می‌خوام کمکم کنی ‫برم به یه پارتی دبیرستانی
‫- ببخشید مارکوس، باید برم ‫- هفته آینده همین موقع؟
‫آره. حتماً رفیق. بهت زنگ می‌زنم
‫اون دیگه کدوم خری بود؟
‫فقط یه حرکت خیریه‌ای احمقانه‌ست ‫که دارم واسه دانشگاه انجامش میدم
‫بله؟
‫سلام داداش بزرگه‌ی سال!
‫فقط خواستم یه آماری بگیرم و مطمئن بشم ‫واسه فردا آماده‌ای
‫هنوز میریم اونجا؟ ‫فکر کردم همه‌چیز رو خراب کردم
‫- چی... منظورت چیه؟ ‫- ها؟
‫نمی‌دونم. اینکه مارکوس رو جلوی همه خراب کردم؟
‫- اینکه داداشم رو انداختم توی بیمارستان؟ ‫- اوه
‫اون‌ها رو میگی. آره، مشکلی نیست
‫یعنی قطعاً قراره شرور داستان باشی
‫- فاز شیطانی و جامعه‌ستیزانه داشت ‫- اوه!
‫اینجوری بود که «این هیولا رو کی بزرگ کرده؟» واقعاً
‫تماشاش سخت بود
‫ولی شبکه عاشق شده. ‫دارن باهاش حال می‌کنن
‫تنها مشکل اینه که، پایان‌بندی خیلی خوبی نداریم
‫هوم
‫و تنها چیزی که تماشاگران بیشتر از یه شرور نمادین نیاز دارن
‫به رستگاری رسیدنه
‫واسه همین فکر می‌کنیم اگه مارکوس ‫بهت جایزه بهترین داداش بزرگه‌ی سال رو بده
‫بهترین پایان‌بندی واسه آرکِ فصلی توئه، داداش
‫آره
‫می‌دونید، بعد از کارِ اون شبم،
‫فکر نکنم مارکوس بیادش، پس...
‫اونش رو بسپار به ما
‫آره، ما... قبلاً تو این شرایط بودیم
‫جدی؟ انگار که خیلی خاصه
‫ماجرای مارکوسش با ما
‫تو فقط بیا و خودِ عالیت باش
‫- هیجان‌زده شو. خب؟ ‫- باشه، ما واقعاً تو رو مثل خانواده می‌بینیم
‫- جدی. دوستت هم داریم ‫- دوستت داریم
‫اگه کار داشتی به دستیارم زنگ بزن
‫« ۳۶۷ ایمیل از مارکوس »
‫خدای من
‫راد عزیز، بابت ایمیل آخرت ممنون
‫حرفت در زمان تخلیه و محاکمه ‫خیلی آرامش‌دهنده بود
‫تو بهترین داداش بزرگه‌ای هستی ‫که آدم می‌تونه بخواد
‫راد، داداش بزرگه، چطوری؟ ‫ممنون بابت توصیه‌ای که بهم کردی. اون...
‫خب، یه بار دیگه هواپیمام سقوط کرد،
‫و بازم دچار عذاب‌وجدان بازمانده‌ی شدید شدم. کیر تو زندگیم
‫سلام داداش. فقط الان خیلی احساس تنهایی می‌کنم
‫خیلی قدردانم که می‌تونم به تو تکیه کنم
‫رفیق! حدس بزن چی شد؟
‫اون روزی یه اسب دیدم،
‫و یادم انداخت وقتی خودمون اسب‌بازی می‌کردیم.
‫یادته فکر می‌کردم اسمش فاحشه‌هاست؟
‫بار بعدی که ببینمت ‫اولین باری که می‌کنم که ببرمت زمین بازی
‫دوباره مسابقه بدیم
‫سلام راد. خیلی قدردانم که می‌تونم تو رو داداشم صدا کنم،
‫تنها خانواده‌ای که رهام نکرده
‫داداش تا ابد
‫« ریتز » ‫« امشب! جوایز داداش بزرگه »
‫« داداش بزرگه » ‫« داداش کوچیکه »
‫« داداش بزرگه‌ی سال - راد لندی »
‫پسرها، خیلی ممنونم که واسه سخنرانی بزرگم اومدین
‫به خاطر تو نیومدیم. به خاطر مامان اومدیم
‫آره، راستش خوش نداریم جایزه بهت بدن
‫واسه کمک به کسی که زندگیش رو نابود کردی، پس...
‫اعتراف می‌کنم، کار ضعیفی بود
‫ولی میگن مارکوس امروز میادش،
‫پس شاید آشتی کردیم و ادامه دادیم
‫ما میریم صندلی‌هامون رو پیدا کنیم
‫همه هم راضی‌ان
‫شگفت‌انگیزه. عزیزم، خیلی عالی بودی
‫آره. ممنون
‫می‌دونم منتظر این برنامه بودی
‫- اگه کارِ من باعث شد... ‫- بهش... عادت کردم
‫صاف برگشتم سر جایی که بودم، ‫یه رویداد بزرگ واسه یه هدف جعلی برگزار کردم
‫از شبت لذت ببر
‫- اومدی پس ‫- سلام. مارکوس رو دیدی؟
‫نه. تعجب نمی‌کنم اگه دیگه هیچوقت نخواد من رو ببینه
‫واقعاً؟ فکر کردم باهم جور شدین
‫ازم خوشش می‌اومد. ولی تازه داشت باهام آشنا می‌شد
‫تو رو دوست داشت
‫اومدی پس! خیلی خوشحالم که اینجایی
‫مارکوس؟
‫مارکوس، خیلی خوشحالم که اومدی
‫خواهش می‌کنم داداش بزرگه. ‫هیچ‌جوره از دستش نمی‌دادم
‫ببین چه زود باهم آشتی کردن. خوشم اومد
‫آره، ولی اون مارکوس نیست
‫مگه پلیسی؟
‫نه، بدله
‫اون قراره جایزه‌ات رو روی استیج بهت بده،
‫بعدش صورت واقعی مارکوس رو
‫با وی‌اف‌ایکس روی اون قرار میدیم
‫- می‌شه؟ ‫- میگه می‌شه؟
‫آره، می‌شه
‫اکثر سخرانی‌های اسکاری که می‌بینی، ‫مردم سرشون شلوغه، پس همین کار رو می‌کنن
‫ما انجامش میدیم. پس اون جایزه‌ات رو بهت میده
‫سخنرانیت رو می‌کنی، بعد مارکوس
‫قراره بغلت کنه و بگه...
‫دوستت دارم داداش بزرگه
‫میگه دوستت دارم داداش بزرگه. اشکم در اومد
‫- کاربرهای اینترنت هم عشق می‌کنن ‫- این می‌شه یه لحظه‌ی وایرال
‫می‌دونید، بهتر شد که ماتیلدا باهام کات کرد،
‫چون قرار گذاشتن با یه سنگ خیلی سخت بود
‫ولی این رابطه جدید،
‫از نظر جنسی خیلی نرم‌تره،
‫و بوش...
‫باشه. باشه کیث. اون... اشتراک‌گذاریِ... خیلی خوبی بود
‫دیگه متوقفش کنیم. ‫بعداً ادامه‌اش بدیم، باشه؟
‫ای خدا!
‫آخ
‫مارکوس؟
‫مارکوس، صحبت کرده بودیم
‫- نمی‌تونیم دوباره بستریت کنیم ‫- چرا؟
‫همین الان اون یکی سقفی که خراب کرده بودی رو تعمیر کردیم
‫چرا از در اصلی نیومدی داخل؟
‫گفتم که. می‌خواستم یواشکی برگردم داخل
‫از اول نیاز نبود یواشکی بری
‫داوطلبانه اینجا بودی
‫دکی، حس می‌کنم به حرفم گوش نمیدی
‫نه، تو گوش نمیدی. ببین، می‌دونم زندگی سختی داشتی
‫ولی از نظر پزشکی مشکلی نداری
‫فقط... یه جورایی عجیبی و به شدت تنهایی
‫شوخیت گرفته؟ نگام کن. من داغونم
‫رفتم بیرون و جامعه من رو جوید و تفم کرد بیرون
‫نیازت دارم، دکی. نیازت دارم
‫- کیرت رو می‌خورم ‫- چی؟
‫برات ساک می‌زنم. شما نگاه نکنید!
‫- می‌خورمش ‫- مارکوس. مارکوس، گوش کن
‫اگه دچار فروپاشی روانی نشی...
‫...کاری... از دستم برنمیاد
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫- می‌خوام پاشی ‫- ببخشید. کار نادرستی بود
‫- دارم پا می‌شم ‫- باشه
‫خوبم
‫- باشه ‫- و دارم میرم
‫خوبه. خوبه
‫نه نه نه!
‫دوباره؟
‫دوباره نه
‫- چطوره دکی؟ ‫- مارکوس
‫این به قدر کافی برات فروپاشی روانی محسوب می‌شد؟
‫- من دیوونه‌ام مشتی! ‫- کیر توش
‫باعث افتخارمه که چنین جایزه ویژه‌ای رو اهدا کنم،
‫جایزه‌ای که فقط به لایق‌ترین داداش بزرگه‌ها می‌رسه
‫کسی که قابل اطمینان و فروتن باشه و همیشه داداش کوچیکش رو در اولویت بذاره
‫مردی که هیچوقت به نیازمندی پشت نمی‌کنه...
‫- سلام، سر و وضعت خوبه عمو جاش ‫- ...با اینکه انجامش به نفعش باشه...
‫دکترها میگن قراره کامل خوب بشم
‫اون چیه دیگه؟
‫حنجره مصنوعی
‫موقتیه
‫ولی مایکل داگلاس هم از همین‌ها داشت
‫بعد از اینکه به خاطر خوردن کسِ زنش سرطان گلو گرفت
‫- آره ‫- ولی شوهر من نه، رادِ من نه
‫پس لطفاً به داداش بزرگه‌ی سال‌مون خوش‌آمد بگید،
‫راد لندی
‫دوستت دارم داداش بزرگه
‫ممنون دیردری، به خاطر اون معرفی به شدت خیرخواهانه
‫ممنون داداش بزرگ‌ها و کوچیک‌ها که این جایزه رو به من دادین
‫ممنون مارکوس، که وارد زندگیم شدی
‫و آخه، نگامون کنید
‫این همه سال گذشته و پیوندمون نمی‌تونه از این قوی‌تر باشه
‫حتی گاهی یادم میره که ما واقعاً داداش نیستیم
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫هرچی الان گفتم کسشعر بود
‫- داره چی کار می‌کنه؟ داستان چیه؟ ‫- داره چه گهی می‌خوره؟
‫خیلی‌ها تو این سالیان مارکوس رو ناامید کردن
‫فکر کنم شاید بدترین‌شون من باشم
‫کل زندگیم،
‫شدیداً دنبال این بودم که داداش بزرگتر خودم
‫بهم احترام بذاره
‫داداشم جاش،
‫یکی از خفن‌ترین آدم‌هاییه که تا حالا دیدم
‫از لحظه‌ای که تونستم راه برم،
‫فقط می‌خواستم رضایتش رو به دست بیارم
‫مرد، حتی وقتی داشتمش هم نتونستم ببینمش
‫اون مرد از بیمارستانی مرخص شده که خودم انداخته بودمش اونجا،
‫که فقط امروز به خاطرم اینجا باشه
‫حقیقت اینه که اون هیچوقت براش مهم نبود ‫که من چقدر موفق هستم
‫برای مارکوس هم مهم نبود...
‫یا همسرم دیردری...
‫که کنارم ایستاد، با اینکه تبدیل به کسی شدم ‫که نمی‌شناختش
‫و خدای من، اونجور عشقی رو راحت می‌شه ازش سوءاستفاده کرد، نه؟
‫ولی برادر بودن یعنی عشق بی قید و شرط
‫خانواده بودن یعنی همین
‫خدای من، مارکوس این رو درک می‌کرد
‫من نمی‌کردم
‫واسه همین نمی‌تونم این جایزه رو قبول کنم
‫هی راد،
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم. ‫ماشینم رو بیار. بیرون منتظرم باش
‫نه، باید برگردی اونجا
‫اون نشد پایان. ‫در قبال برنامه یه وظیفه‌ای داری
‫کیر تو برنامه. استعفا میدم
‫- عزیزم، متاسفم که رویدادت رو خراب کردم ‫- خیلی خوشحالم که خرابش کردی
‫رادِ پشتیبان رو بفرستید
‫دوستت دارم داداش بزرگه
‫- منم دوستت دارم مرد ‫- آره
‫می‌خوام از زنم دیردری تشکر کنم، ‫واسه اون معرفی به شدت خیرخواهانه
‫همچنین مایلم تشکر کنم از...
‫راد
‫وقتی دیدم اونجوری حرف دلت رو زدی ‫بهم شجاعت داد که بگم،
‫من همیشه یکم بهت حسودیم می‌شده
‫- تو به من حسودی کنی؟ ‫- بیخیال. زندگیت رو ببین
‫این زن خوشگل رو ببین
‫دوتا بچه خفن. اونوقت من چی دارم؟
‫- یه خونه ۱۹ میلیون دلاری ‫- آره
‫و یه مک‌لارن پی۱
‫و هر شب یه مدل اینستاگرامی توی تختمه
‫دوتا باغ انگور دارم
‫و با رابرت داونی جونیور و سیمون بایلز یه چت گروهی داریم
‫ولی مهم چیزیه که تو داری
‫خانواده‌ات، که میراثته،
‫و من فقط خوشحالم که بخشی ازش هستم
‫هی
‫باید برم. منتظرم نمونید
‫صبرکن. کجا میری؟
‫میرم داداش کوچیکم رو برگردونم
‫باورم نمی‌شه می‌ذاری این ماشین رو برونم
‫چرا؟ یه ماشینه دیگه
‫حالا نقشه چیه؟ ‫ممکنه رسماً هرجایی باشه
‫فکر کنم بدونم کجاست
‫سلام هم‌اتاقی. دلم برات تنگ شده بود
‫وای. اون کیه؟
‫خدای من!
‫تویی، ولی با گوشت درست شدی
‫باید هر هفته یه جدیدش رو درست کنم، ‫وگرنه حشره جمع می‌شه
‫قشنگ‌ترین کاریه که تا حالا کسی برام کرده
‫مرد، تو خیلی بهتر از رُست بیف هستی
‫برات واژن درست کردم
‫« به کارولینای شمالی خوش آمدید »
‫« رنسانس ریکاوری »
‫لعنتی!
‫قفله
‫گمونم یه هتل رزرو می‌کنم و صبح می‌تونیم برگردیم
‫راد؟
‫مارکوس؟
‫لعنتی
‫- شرمنده ‫- نه، من شرمنده‌ام
‫خیلی به خاطر پنجره‌ام قلمروطلب هستم
‫ویژگی سمی منه
‫- دنبال کی می‌گردی؟ ‫- مارکوس پینشل
‫- سه پنجره اونورتر، یکی بالا ‫- ممنون
‫لعنتی
‫یکی داره از دیوار بالا میاد
‫بذار حدس بزنم. بازم گرینچ اومده
‫نه، این بار نیست. ‫یه مرد بزرگ و قویه
‫راد؟
‫چی می‌خواد؟
‫مارکوس می‌خواد بدونه چی می‌خوای
‫بگو می‌خوام صحبت کنم
‫می‌خواد دبیرستانم رو آتیش بزنم
‫چی؟
‫اومدم داخل
‫وای
‫خدایا
‫باشه، دوربین‌ها کجان؟
‫دوربین نیست
‫فقط خودمم
‫حالا داستان چیه؟ بالاخره دلت برام سوخت؟
‫خب، نگران نباش. ‫من دقیقاً جایی‌ام که بهش تعلق دارم
‫به ترحم تو نیاز ندارم
‫نیومدم که بهت ترحم نشون بدم، مارکوس
‫فقط می‌خوام صحبت کنیم
‫بببین، نمی‌دونم به خاطر این برنامه چِم شده بود
‫فقط همیشه می‌خواستم داداش بزرگم ‫یه جور خاصی نگام کنه
‫حقیقتش... که بعد از رفتنت فهمیدم،
‫جوری که می‌خوام جاش نگام کنه
‫جوریه که تو نگام می‌کنی
‫از بچگی دنبالش بودم
‫کل مدت جلوم بوده
‫تو داداشی هستی که همیشه می‌خواستم، مارکوس
‫فقط متاسفم که هوات رو نداشتم
‫و منظورم فقط این چند ماه گذشته نیست
‫و متاسفم وقتی والدینت مردن نبودم،
‫که مجبور شدی بری به اون یتیم‌خونه‌ی دانبار
‫ایمیل‌هام رو خوندی؟
‫تک‌تک‌شون رو
‫متاسفم داداشت مَنی رو از دست دادی
‫مجبور بودی تنهایی دردش رو تحمل کنی
‫آره. منی بهترین دوستم بود
‫هیچوقت نتونستم بهش بگم که دوستش دارم
‫خب، من نمی‌خوام جاش رو بگیرم
‫ولی می‌خوام بدونی از اینجا به بعد،
‫هوات رو دارم،
‫داداش
‫- فکر کردم گفتی داداش نیستیم ‫- آره، کسشعر زیاد گفتم
‫ولی من و تو،
‫تا ابد داداشیـم
‫اگه از ته دلت نیست نگو
‫جراتش رو ندارم
‫خب پس می‌شه دوباره بگی؟ ‫چون خیلی از شنیدنش خوشم اومد
‫داداش تا ابد
‫خیلی‌خب
‫- موفق باشی ‫- می‌بینمت دکی
‫سلام
‫سلام مارکوس
‫باید یه چیزی رو بهت بگم
‫آره
‫من آدم... بی‌نقصی نیستم
‫خیلی چیزها هست که میگم کاش... انجام نداده بودم
‫ولی دارم بیشتر یاد می‌گیرم
‫هیچوقت نمی‌خواستم اون کارها رو باهات بکنم
‫واسه همین، باید قبل از رفتن بهت بگم...
‫♪ که فقط می‌خوام بدونی ♪
‫♪ یه دلیل پیدا کردم ♪
‫♪ که آدم سابقم رو تغییر بدم ♪
‫♪ دلیلی واسه شروع تازه ♪
‫♪ و دلیلش... ♪
‫ببخشید. من...
‫الان نمی‌تونم انجامش بدم، میا
‫می‌فهمم. یکم طول می‌کشه ‫که اعتمادت رو دوباره جلب کنم
‫چی؟ نه
‫شوخی می‌کنی؟ اون لحظه رو ترکوندیم
‫یه آهنگ هوباستنک باهم خوندیم
‫خیلی جذاب بود
‫امشب قراره سوراخ‌های همدیگه رو نابود کنیم
‫احتمالاً صبح هم دوباره انجامش بدیم. ‫جلسه کوتاهی می‌شه
‫- می‌خوام تا سر کار لنگ بزنم، دختر ‫- بله لطفاً
‫فقط... من و راد یه کار ناتمومی داریم
‫♪ من و داداش کوچیکم ♪
‫باشه، از پسش برمیایم عزیزم. ‫من نمی‌ترسم
‫مطمئنی می‌خوای انجامش بدی؟
‫- حتماً ‫- یه مدته که منتظرشی، ها؟
‫- آها ‫- باشه، آسون شروع می‌کنیم
‫یه پا، با دست چپ
‫باشه. شانس تازه‌کارها بود
‫عیب نداره. چیزی نیست
‫- خیلی آسونه، سگ بزرگ ‫- فقط دارم گرم می‌کنم
‫اینجا رو باش
‫نه!
‫- پشمام ‫- کیر توش!
‫- خدای من. مارکوس خوبی؟ ‫- یا خدا!
‫خدای من
‫اهمیت نده عزیزم
‫- دوباره لطفاً ‫- باشه باشه. بنداز
‫نمی‌ترسم. دارم رعد و برق رو میارم
‫- خدای من! ‫- پشمام
‫- خدای من. خوبی؟ بسه دیگه ‫- اوه!
‫نه. توپ کوفتی رو بهم بده
‫- باشه ‫- اینجا رو باش
‫احتمالاً به خاطر ضربه‌مغزی‌ایه که شدی
‫- دوباره ‫- پشمام. دوباره. اون واسه گم کردن بود
‫هی! یاد بگیر. کوبی!
‫- صبرکن. این سبد خرابه ‫- یه چیزیش هست
‫دیدی؟
‫آره!
‫ایول!
‫- زودباش دیگه. زودباش دیگه ‫- باشه
‫- مال تو. بگیر ‫- مارکوس!
‫♪ من و داداش کوچیکم ♪
کاری از: امیر ستارزاده و امیرعلی ‫illusion & H1tmaN
‫آگهی برادران املاکی، صحنه اول، برداشت اول
‫- سلام. من راد لندی هستم ‫- منم مارکوس لندی هستم
‫و ما برادران املاکی هستیم. ‫ما نیازهای املاکی‌تون رو جدی می‌گیریم
‫و می‌تونیم کمک کنیم تا خونه‌ی همیشگی‌تون رو پیدا کنید
‫یا مناسب‌ترین خونه‌ی کرایه‌ای ‫که نیازهاتون رو برآورده کنه
‫- درسته مارکوس؟ ‫- درسته راد
‫ولی یادتون باشه، هیچی ابدی نیست، ‫چیزی هم به اسم مناسب نداریم
‫در نهایت، همه آخرش با خالق‌مون ملاقات می‌کنیم
‫کات. می‌شه یه نسخه‌ی سرحال‌ترش رو امتحان کنیم؟
‫می‌خواستم واقعی باشه
‫- نه. فقط دوباره بگیریم ‫- باشه
‫می‌خوای کمرت رو ماساژ بدم؟
‫عمراً
‫یه ماساژ کمر نیاز داری
‫منم توی بانکوک یادش گرفتم
‫یه مدتی درد داره
‫ولی باید بهم اعتماد کنی
‫وای!
‫ببخشید. فکر کردم دیدم که آتیش گرفتی
‫برو توی...
‫خدا رو... اوه
‫آره. بهم بگو آشغال‌دونیِ فرگل راک
‫اون رفرنس رو نمی‌شناسم
‫خب، کارِ کمتر شناخته‌شده‌ی جیم هنسونـه!
‫زانو بزن جنده
‫می‌خوای توالتم بشی؟
‫ببخشید. چی بود... برگردیم بهش
‫آگهی برادران املاکی، صحنه اول، برداشت پنجم
‫سلام. من راد لندی هستم
‫منم مارکوس لندی. ما برادران املاکی هستیم
‫و اگه از خونه‌ای که براتون پیدا کردیم ‫خوش‌تون نمیاد،
‫به دوبرابر قیمت ازتون پسش می‌خریم
‫- نه. کات. کات. اون کار رو نمی‌کنیم ‫- چرا؟
‫- بوم اومد توی کادر ‫- لعنتی. ببخشید. شرمنده
‫کیر توش! کیری. خیلی کودنم
‫- کارت فوق‌العاده‌ست، خب؟ فقط آروم باش ‫- به من میگی دروغگو، داداش؟
‫- آره، گمونم میگم ‫- تو...
‫- بچه‌ها... ‫- آروم! آروم!
‫مریل استریپ ۲۰ ساله که سخنرانی پذیرش رو انجام نداده
‫یه مرد فیلیپینی کوچیک به جاش میاد،
‫که چهره‌ی مریل استریپ رو روش قرار میدیم
‫که جواب هم میده
‫بذار اسپاتت کنم
‫و سه
‫و... چهار
‫و... مسواک نزدم. خیلی شرمنده
‫تو سنگ منی، کوه منی. همه‌چیز منی
‫- و... ‫- ولم کن دیگه!
‫باشه، خیلی‌خب. باشه
‫موفق شدم!
‫یکم برو چپ
‫- دوربین چپ. اون سمت ‫- یکم سمت راستت
‫- خدای من! ‫- می‌شه بریزی تو دهنت؟
‫رفت تو دماغم! رفت توی...
‫این شوخی زننده‌ست
‫و من توی پروژه‌ای که اینقدر چندشه نخواهم بود
‫این با طعم کونِ راد خیلی خوب در میاد
‫دیگه می‌خوای چی کار کنیم، خل و چل کوچولو؟
‫۶۹، ۷۲، ۸۳
‫هیچکدوم رو بلد نیستم
‫جان تَش آهنگ تم اِن‌بی‌اِی واسه اِن‌بی‌سی رو ‫با اون پیانو ساخته
‫و آهنگ کیری خوبیه
‫آگهی برادران املاکی، صحنه اول، برداشت ۳۹
‫برادران املاکی با حجم ماهیچه رقیب رو شکست میدن!
‫مطمئن می‌شیم که هیکلی‌ترین و بادکرده‌ترین...
‫- کات کن مرد. نمی‌تونم ‫- جدی؟
‫بیخیال بابا! اینقدر راد قورت داده نباش!
‫این جوک کل مدت جلوی چشم‌مون بود
‫در نیویورک هاسلرز، یه فصل جدید
‫و یه دلیل جدید برای قیافه گرفتن داریم
‫وقتی دوتا مرد رو اضافه می‌کنیم
‫هیچ لحظه‌ی برادرانه‌ی کسل‌کننده‌ای نداریم، ‫وقتی این دو نفر باشن
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جدیدترین آدرس سایت بدون فیلتر ‫zaya.io/digimovie
‫دیجی موویز در شبکه‌های اجتماعی ‫@DigiMoviez