Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αυτή είναι η Μάι.
Είναι ελεύθερο πνεύμα και το καμάρι του πατέρα της.
Δεν είναι δύσκολο να ερωτευτείς τη Μάι.
Αλλά κι αυτή ερωτεύεται εύκολα.
Κάποιος είπε κάποτε
"Μπροστά στα πλούτη, την ασφάλεια και το κύρος,
μπορεί ένα ελεύθερο πνεύμα να ρισκάρει
και ν' ακολουθήσει την καρδιά;"
Αυτό θα το δούμε.
UMJOLO: Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
Δεν θα πάρετε μια ανάσα;
Όχι; Εντάξει.
Οι σχέσεις είναι περίπλοκες.
Βλέπεις τους άλλους να είναι ερωτευμένοι,
ή να ποθούνται και να φασώνονται.
Ενώ εσύ περιφέρεσαι άσκοπα, δεν ξέρεις τι σου γίνεται.
Δεν ξέρουμε πού κατευθύνεσαι.
Τα πράγματα δεν πάνε καλά, και κλείνεις τα 30.
Λυπάμαι.
Θέλετε…
Θέλετε ένα ποτό ακόμα;
Φιλενάδα…
Εμείς θα πάμε σπίτι.
Τώρα, κοπελιά;
Γιατί; Θέλεις να μείνεις κι άλλο;
Ναι, λίγο ακόμα.
Μόνη σου, φιλενάδα;
Ναι, θα πιω άλλο ένα ποτό. Κλείνω τα 30, αγάπη.
Φιλενάδα. Είσαι σίγουρη;
Ναι.
- Τα λέμε σπίτι, ναι; - Ναι, εγώ πάω για τρελίτσες.
Έλα εδώ.
Σ' αγαπώ!
- Κι εγώ σ' αγαπώ. - Χρόνια πολλά, μωρή!
- Ευχαριστώ. - Άκου, μακριά από τους άντρες.
Οι άντρες είναι καθάρματα.
- Τα λέμε. - Τα λέμε σπίτι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΟΣ!
Γεια.
Με λένε Ζουέλι, από το Ζουελέτου.
Μάι.
- Μάι, από πού βγαίνει; - Μαϊμπούε.
Πολύ ωραίο.
Άκου, θα πάμε με την υπόλοιπη μπάντα για ποτό.
Θα ήθελα πολύ να έρθεις.
- Εντάξει. - Ναι;
Μόνο ένα ποτό.
- Ένα; - Ένα.
Ένα.
Έλα μαζί μου.
Δεν ξέρω τι κάνει εδώ αυτή η καρέκλα.
ΜΑΥΡΑ ΒΙΒΛΙΑ
Κι εδώ,
έχουμε τη Νάνα.
Νάνα, η Μάι. Μάι, η Νάνα.
- Γεια. - Γεια.
Είναι παιδική μου φίλη. Μαζί ανοίξαμε τα Μαύρα Βιβλία.
Είναι εκπληκτική συγγραφέας.
- Πάψε. - Αφού το ξέρεις.
- Ωραία. - Χαίρω πολύ.
Χαίρω πολύ.
Λοιπόν.
Από δω.
Λατρεύω τον Τόμας Σανκάρα.
Είπε ότι οι γυναίκες σηκώνουν το άλλο μισό του ουρανού.
Θεέ μου! Τέλειο τραγούδι!
Βλέπω τη λάμψη σου
Ο ήλιος έδυσε Και σε είδα πώς έλαμπες
Είδα την αγάπη σου
Θεέ μου.
- Καλά είσαι; - Ναι.
- Ναι; - Τέλεια.
- Εντάξει. - Είναι τα καλύτερα γενέθλιά μου.
- Σήμερα έχεις γενέθλια; - Ναι, κλείνω τα 30.
- Ψέματα. - Αλήθεια.
Φεύγουμε.
- Εντάξει, τα λέμε μετά. - Ναι.
- Γεια. - Γεια, παιδιά.
Σε παρακαλώ, μείνε λίγο ακόμα.
- Εντάξει. - Ναι.
- Να πάρει, πήγε κιόλας οκτώ. - Αλήθεια;
Πρέπει να πάω στους γονείς μου για πρωινό γενεθλίων.
Κανένα πρόβλημα. Θα σε πάω εγώ. Πού πας;
- Εντάξει. Στο Κουαμάσου. - Κουαμάσου;
Ναι.
Τι; Πηγαίνω συχνά στο Κουαμάσου.
- Εντάξει. - Ή μήπως φοβάσαι;
- Εντάξει, λοιπόν. Πάμε. - Πάμε.
…ήταν απίστευτο.
Εντάξει, γρήγορα.
- Μάι. - Γεια, μπαμπά.
Αμάν.
Και ποιος είναι ο φίλος σου;
Τον λένε Ζουέλι.
Ζουέλι τι;
Ζουέλι.
- Ζουέλι… - Ζουελέτου Νγκουένια.
- Εντάξει. - Ναι.
Εντάξει!
Κάτσε για πρωινό.
Γιατί καθαρίζεις συνέχεια το όπλο σου;
Δεν είσαι πια στρατιώτης της ΜΚ.
Αν γίνεις στρατιώτης,
πεθαίνεις στρατιώτης.
Δεν έφτιαξες το παράθυρο.
Δεν πρόλαβα.
Ναι, είναι πρόβλημα αυτό.
Θα το φτιάξω.
Ναι.
- Καλός φίλος, έτσι; - Ναι, μπαμπά. Ξέρει.
Αρκεί τόσο;
- Ναι, αρκεί, ευχαριστώ. - Εντάξει.
Πίνεις κιόλας χωρίς πρόποση;
Γεια μας.
Ναι.
Ωραίο είναι.
Ένα ποτήρι αρκεί.
Δίκιο έχει η μαμά. Πρέπει να φύγω.
Θα οδηγήσω, οπότε μια δοκιμή αρκεί.
- Χάρηκα που σε γνώρισα. - Ευχαριστώ.
Μάι, μπράβο.
- Καλός φίλος. - Να σε ξεπροβοδίσω.
- Μάι. - Ναι.
- Είναι καλός φίλος, Μάι! - Ναι.
- Ναι, μπαμπά. - Ευχαριστώ.
- Τίποτα.
Τι;
Ναι.
Λοιπόν…
Καληνύχτα.
- Ναι. - Καληνύχτα.
- Καληνύχτα. Ναι. - Ναι.
Φαντάσου να βλέπεις κάποιον που δεν συμπαθείς να έρχεται σπίτι σου.
- Τι συμβαίνει; - Δεν μου αρέσει αυτός, αγάπη μου.
Είναι καλό παιδί.
Τι καλό έχει; Δεν τον συμπαθώ. Είναι κακή επιρροή.
Ηρέμησε, Μαμπένγκου. Μη θυμώνεις. Άντε, πάμε.
Πού να πάμε;
- Δεν τον συμπαθώ. - Θα σου δείξω.
Γεια.
Ναι.
Μάι.
Μάι!
Μάι. Πού είσαι;
Μάι!
Άντε, φίλε.
- Αυτό τι είναι; - Είμαι ο Μάντλα.
Τι κάνεις εδώ;
- Τι; - Τι κάνεις στο σπίτι της κοπέλας μου;
- Ορίστε; - Για μένα ήρθε.
Έλεος, Σίζου. Μην αγριεύεις.
Αυτός είναι ο Μάντλα. Είναι…
- Καλεσμένος μου. - Χέστηκα. Η Μάι;
Δεν ξέρω.
- Γιατί; Τι έγινε; - Την παίρνω τηλέφωνο, μα δεν τη βρίσκω.
Έχασε το ραντεβού με τη Λέτου. Τι έπαθε; Δεν τα συνηθίζει αυτά.
Μάι.
Δεν υπάρχει δικαιολογία.
Θα σπάσω την πόρτα.
Τι συμβαίνει;
Μάι.
- Μωρό μου! Μια χαρά είμαι. - Ανησύχησα. Είσαι καλά;
Δεν απαντάς από χθες. Πού ήσουν;
Μωρό μου. Έκλεισε το κινητό από μπαταρία και παρακοιμήθηκα.
Συγγνώμη.
Από μπαταρία; Δεν έχεις φορτιστή;
Γύρισα…
Γυρίσαμε αργά χθες βράδυ από τα γενέθλιά μου.
Ναι, να πάρει, και ξέρεις ότι δεν αντέχει το αλκοόλ.
Ήπιε μερικά σφηνάκια κι έγινε λιώμα.
- Αγάπη μου, συγγνώμη… - Μωρό μου, δεν πειράζει.
- Συγγνώμη που σε ανησύχησα. - Ναι.
Συγγνώμη.
- Ευχαριστώ. - Ανησύχησα.
Ναι.
Στάσου. Τι εννοείς ότι γνώρισες κάποιον;
Επειδή ο σύντροφός σου ήρθε και σ' έψαχνε σήμερα.
Θέλεις ν' ακούσεις ή όχι;
Εντάξει, λέγε.
Ο σαξοφωνίστας με κάλεσε για ποτό μετά.
Και μετά πήγαμε σ' ένα τέλειο μέρος, ένα βιβλιοπωλείο που έχει.
Νόσι, δεν έχω δέσει με κανέναν όπως με τον Ζουέλι.
Με τον Ζουέλι;
Μέχρι κι ο μπαμπάς τον λατρεύει!
- Τον λατρεύει ο μπαμπάς σου; - Ναι!
Με πήγε στους γονείς μου, κι ο μπαμπάς τον κάλεσε για πρωινό.
Τα βρήκανε.
Κι εγώ ξαφνιάστηκα όταν είδα πόσο καλά τα πήγαιναν.
- Ποτέ δεν είναι έτσι με τον Σίζου. - Μάι.
Να επιστρέψουμε λίγο στην πραγματικότητα.
Τι συμβαίνει;
Φιλενάδα, παντρεύεσαι
σε τέσσερις εβδομάδες.
Παντρεύεσαι τον Σίζου. Τον Σίζου Τζάμα. Τον κληρονόμο της αυτοκρατορίας Τζάμα.
Βρήκες τον σύντροφο της ζωής σου.
Μην τολμήσεις να το αρνηθείς
και να τα διαλύσεις όλα εξαιτίας του απένταρου βιβλιοπώλη.
Που δεν έχει μία και παίζει σε τζαζ μπάντα.
Με τίποτα.
Ναι, καταλαβαίνω ότι θύμωσες.
Ήθελες να ξεσπάσεις επειδή σε έστησε ο άντρας σου.
Μα, Νόσι, δεν θύμωσα. Δεν είναι αυτό το θέμα.
Σταμάτα να καταστρέφεις κάτι καλό για κάτι ανύπαρκτο.
Σε παρακαλώ, φιλενάδα.
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
Τι έγινε; Γιατί μιζεριάζεις;
Βλέπεις εκείνον τον πίνακα;
Θα μου θυμίζει για πάντα εκείνη.
Ζουέλι, ή θα κάνεις κάτι για τον έρωτά σου
ή θα σιωπήσεις.
Πρέπει να κόψω τις ανοησίες. Με αναστατώνουν.
- Όχι. Δεν εννοώ… - Αυτό δεν είπες τώρα;
Πάρε πρωτοβουλία.
Ρώτα εμένα. Είναι βαρύ φορτίο να μετανιώνεις.
Για την ίδια μιλάμε, έτσι;
Γι' αυτήν που φορούσε το δαχτυλίδι κάποιου άλλου;
- Ναι, και; - Είδες πόσο μεγάλο ήταν;
Τεράστιο διαμάντι. Πώς να το συναγωνιστώ αυτό;
Μην ξεχνάς ότι πέρασε μόνη της τα 30ά της γενέθλια.
Θ' άφηνες αυτήν που αγαπάς μόνη στα γενέθλιά της;
Όχι! Να το κενό.
Κάνε την προσπάθειά σου.
Τόσον καιρό,
νόμιζα ότι εσύ ήσουν ο γενναίος.
Πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα. Είσαι όντως εσύ;
Εσύ είσαι αυτός;
Έκπληξη!
- Αγάπη μου, χρόνια πολλά. - Μωρό μου!
- Δεν ήταν ανάγκη. - Φυσικά και ήταν,
είναι τα τελευταία γενέθλια σου ανύπαντρη. Σύντομα θα γίνεις κυρία Τζάμα.
Στάσου.
Μαμπένγκου, τόσα μαχαιροπίρουνα.
Και πολλά ποτήρια.
- Απίστευτο. - Σε τι θέλεις βοήθεια, Νκόσι;
- Στις γαρίδες; Δεν τις έχεις συνηθίσει; - Σε τίποτα, Μζίζι. Όλα καλά, ευχαριστώ.
Εντάξει.
Ωραία.
Γιατί κάνεις έτσι;
Γιατί είσαι τόσο τσαπατσούλα;
Λοιπόν, πώς πάει η δουλειά, φίλε μου;
Τί είπαμε ότι είσαι, εργοδηγός;
Εργοδηγός είσαι;
Έχει καλά λεφτά αυτό;
Σταθείτε. Είπα κάτι λάθος;
Μζίζι, σε αντίθεση με αυτήν την καμένη κότα…
η δουλειά πάει καλά.
Μπορεί να γερνάω, αλλά έχω ακόμα λίγη δύναμη.
Πέρασαν τα νιάτα.
Αλλά δεν πειράζει.
Θα συνηθίσεις τα ψητά.
Έτσι είναι οι καμένες κότες.
- Ναι, κάρβουνο είναι. - Ναι.
Τρώγε, μεγάλε. Καλή όρεξη.
Να φέρω το δώρο αυτής της ξεχωριστής κυρίας.
Αγάπη μου.
- Αυτό για σένα. Χρόνια πολλά. - Ευχαριστώ.
Άνοιξέ το!
Πω πω.
Είναι πολύ ακριβό.
Ναι, αξίζει 200.000 ραντ.
Διακόσιες χιλιάδες;
- Μάι! - Φόρεσέ το!
Μάι, παιδί μου,
δεν γίνεται να φοράς τέτοια μέσα σε ταξί.
- Ισχύει. - Μην ανησυχείς.
- Θα της το βάλω στο χρηματοκιβώτιο. - Χάνεις το νόημα, αδερφέ.
Τι εννοείς;
- Ευχαριστώ. Είναι όμορφο. - Πολύ.
Πιο λογικό θα ήταν να της πάρει αμάξι.
Ναι. Καλώς ήρθες στα πλούτη.
- Στα πλούτη. - Παντρεύεται πλούσιο.
- Τι έγινε; - Ντουμάζιλε, είσαι καλά;
- Θεούλη μου. - Είσαι καλά;
- Τι έγινε; - Τι έπαθες;
- Έρχεται. - Τι έρχεται;
- Το μωρό. - Αυτά έχουν τα πλούτη.
- Είσαι έγκυος; - Είσαι έγκυος;
Ηρεμήστε όλοι και φέρτε μου πετσέτες.
Να της δώσουμε λίγο χώρο.
- Απίστευτο. - Μια πετσέτα!
Δεν έρχεται. Ήρθε ήδη.
Τις πετσέτες!
- Τι είδες, Μαμπένγκου; - Δεν είδα τίποτα, άντε!
Ένα μωρό;
Πάμε έξω, κύριε Τρελοκαπελά. Άντε.
Πάρε ανάσες.
Θεούλη μου!
Πάρε ανάσες.
- Έτσι. - Και καμένη κότα και τοκετός!
Τη βλέπετε; Ο έρωτας της ζωής μου.
Η γυναίκα μου!
Είσαι ωραία γυναίκα.
Στο μέγεθός μου.
Ως γυναίκα, θα ψάξεις δουλειά.
Κι όπου γυρίσεις, θα σου την πέφτουν.
Οι άντρες δεν ησυχάζουν.
Άντε χάσου!
- Ξέρεις κάτι; - Σιγά!
Ακούσαμε τις κραυγές
Εκείνων που χάθηκαν
Προσευχόμαστε γι' αυτούς
- Κύριε, να ζήσουν - Προσευχόμαστε γι' αυτούς
Μάι, σίγουρα είσαι καλά;
Γίνεται χαμός εδώ. Δεν σ' ενοχλεί;
Χαίρομαι που δεν χτύπησες στο πρόσωπο.
Και δεν έσπασες τίποτα.
- Ο γάμος προχωράει. - Δεν έχει σημασία αυτό τώρα.
Φυσικά και έχει. Τι λες; Ούτε εγώ θα τον ανέβαλλα.
- Σίγουρα είσαι καλά; - Μια χαρά. Λίγο ταραγμένη μόνο.
- Λίγο ταραγμένη. - Αμάν!
Αυτό ήταν.
Έχει έναν κρατούμενο. Δεν μπορούμε να κάτσουμε εδώ.
- Μαμά, σ' ακούει ο κόσμος. - Πώς μ' ακούν με τόση φασαρία;
Μαμά, σ' ευχαριστώ που ήρθες.
Αλλά η νοσοκόμα είπε ότι θα βγω σήμερα. Είμαι καλά, δεν χρειάζεται να μείνεις.
Είσαι μία από εμάς τώρα.
Σύντομα θα γίνεις η κυρία Σίζου Τζάμα.
- Συνήθισέ το. - Τι λέει;
Ακούστε, έκλεισα ραντεβού σε ιδιωτικό νοσοκομείο.
Για μια δεύτερη γνώμη, πριν μου πάρετε το κεφάλι.
Είναι πολύ καλός γιατρός. Συμμαθητής του μπαμπά, Σίζου.
- Σωστά, Ρόμπερτ; - Ναι.
- Αν συμφωνήσει ο πατέρας. - Θα συμφωνήσει ο κύριος Τρελοκαπελάς.
Εννοώ ότι θα συμφωνήσεις γιατί θέλεις το καλύτερο για την κόρη σου.
Ο κύριος Τρελοκαπελάς λέει ότι η Μάι είναι σε καλά χέρια εδώ.
- Είναι μια χαρά. - Θεέ μου.
Αγάπη μου, νομίζω πως πρέπει να πάρουμε μια δεύτερη γνώμη.
Ναι.
Να πάμε να δούμε την Ντουμάζιλε στη μαιευτική.
Πάω στην τουαλέτα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Ο ΓΑΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΗ;
Φιλενάδα, το καταλαβαίνεις ότι αυτός ο άντρας θα σε καταστρέψει;
Δεν έκανε κάτι κακό.
Σε χτύπησε ταξί.
Δεν το θεωρείς σημάδι;
Ναι, ότι πρέπει να προσέχω πού πάω.
Ακριβώς.
Μη διαλύσεις την όμορφη ζωή σου.
Μια ζωή, έκανα αυτό που ήταν λογικό.
Και για ένα βράδυ, έβαλα πρώτη τη Μάι κι έκανα αυτό που ήθελα.
Δεν μπορείς να χτίσεις μια ζωή πάνω σ' έναν ενθουσιασμό.
Πίστεψέ με, φιλενάδα.
Μαμά, γίνεται να είναι κάποια έγκυος και να μην το ξέρει;
Αυτό δεν είναι τίποτα.
Δεν περίμενα ποτέ ότι κάποια θα γεννούσε στην τραπεζαρία μου.
Θεούλη μου.
Πότε στην ευχή βρήκε χρόνο για ραντεβού;
Μαμά, πάντα υπάρχει χρόνος για ραντεβού.
Γιατί δεν κουτσομπολεύεις; Δεν έχεις κάτι να πεις;
Τι να πω;
Παιδιά, φεύγω. Τα λέμε μετά.
Να σε ξεπροβοδίσω. Πρέπει να συζητήσουμε κάτι.
Ρόμπερτ, μη φεύγεις έτσι.
Κάποια γέννησε στο πάτωμά σου, δεν λες τίποτα;
- Δεν θα το συζητήσουμε; - Όχι.
- Γεια, αγάπη μου. Πώς είσαι; - Γεια.
Λοιπόν, η κοπέλα σου θα πάει όλη την τάξη βαρκάδα.
- Ναι. - Στο λιμάνι του Ντέρμπαν.
- Είσαι καλή δασκάλα. - Ναι.
Τους προσφέρεις τα πάντα.
Οι γονείς μου θα χαρούν που θα σε δουν σήμερα.
Αμάν. Αγάπη μου, δυστυχώς, δεν μπορώ να μείνω πολύ σήμερα.
Σίζου.
- Έχω δουλειά. - Είναι Σάββατο.
Ξέρεις πώς είναι αυτά.
Εντάξει. Ακόμα δεν φτάσαμε, κι εσύ λες ότι θα φύγεις;
Δεν θέλω οι εργάτες να νομίζουν πως κάνω ό,τι θέλω
επειδή η εταιρεία είναι του μπαμπά.
- Εντάξει. - Σ' ευχαριστώ.
Μη μιλήσετε για πολιτική με τον μπαμπά σου όταν φτάσουμε.
Αστειεύομαι, Μάι.
Πλάκα κάνω, αγάπη μου.
Γεια!
- Πώς είστε, παιδιά; - Μια χαρά.
Θεέ μου, ελάτε εδώ.
- Χαιρετίσματα στη μαμά σας. - Ναι.
- Αντίο, Μάι! - Αντίο!
Τα λέμε μια άλλη φορά. Να είστε καλά.
- Ο γαμπρός μου. - Γεια, μαμά. Πώς είσαι;
Μάι μου.
- Γεια, μπαμπά. - Είστε καλά;
- Καλά, παιδί μου. - Σας έφερα κάτι.
- Πω πω! Ευχαριστώ, παιδί μου! - Πότε έφτιαξες το παράθυρο;
Πήρα και σ' εσάς κάτι.
- Ήρθε ο φίλος σου. - Ποιος;
- Σας πήρα αυτό. - Ο Ζουέλι.
- Ποιος; - Ήρθε ο Ζουέλι;
Ναι. Ήρθε χθες με εργαλεία να φτιάξει το παράθυρο.
Το ένα έφερε το άλλο. Ποτά, κουβέντα… Υπέροχα.
- Μάι, ποιος είναι ο Ζουέλι; - Είναι ένας εξαίρετος νεαρός.
- Το δώρο σας. - Κράτα αυτό. Χαλάρωσε.
- Θα το πάρω εγώ. - Ποιος σου είπε να το πάρεις;
Ευχαριστώ.
Κάτι ακόμα, έφτιαξα πολύ φαγητό.
Καθίστε να φάμε μαζί.
Μαμά, δεν θα μείνουμε πολύ.
Ο Σίζου θα επιστρέψει στη δουλειά.
Θεέ μου! Εγώ έφτιαξα ολόκληρο γεύμα, και δεν θα φάτε;
Καθίστε κάτω. Η Μαμπένγκου μαγείρεψε.
Θα φύγουμε μετά το φαγητό.
Περίμενε. Πες μου.
Ποιος είναι ο Ζουέλι;
Γεια.
- Πώς πάει; - Ζουέ.
Πιάσ' το αβγό και κούρευ' το.
Μπορώ να βοηθήσω;
Άσε με να βράσω στο ζουμί μου.
Εντάξει.
Κάτι ακόμα.
Μήπως…
Όχι.
Δεν ξανάρθε μετά από εκείνο το βράδυ.
Εντάξει.
Φυσικά.
- Εντάξει. Ευχαριστώ. - Λυπάμαι.
Γιατί δεν τρως;
Χόρτασα, μαμά. Ευχαριστώ.
Η Μαμπένγκου μαγείρεψε. Τρώγε!
Πώς είναι το φαγητό;
Θεούλη μου. Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Σίγουρα;
Μια χαρά είναι το παιδί.
- Πρέπει να πάω στην τουαλέτα. - Σίζου, είσαι καλά;
Μια χαρά είναι! Όχι!
Πάω να δω πώς είναι.
Γιατί τον κανακεύετε τόσο;
Εσύ θα έπρεπε ν' ανησυχείς πιο πολύ απ' όλους.
Γι' αυτό δεν θέλω να έρχομαι.
Σίζου.
Δεν γίνεται.
Μάι, η πόρτα δεν κλείνει.
Άσ' τη μισάνοιχτη. Δεν θα μπει κανείς.
Αυτό είναι γελοίο. Να πάω τουαλέτα με ανοιχτή πόρτα;
Θα προσέχω εγώ. Δεν θα μπει κανείς.
Άσ' το, Μάι. Πρέπει να φύγω.
Σίζου.
Θεούλη μου!
Είστε καλά; Γιατί φεύγει χωρίς να χαιρετήσει;
- Έπρεπε να φύγει. - Έτσι ξαφνικά;
- Προέκυψε κάτι επείγον στη δουλειά. - Είναι αγενής.
Ορίστε, κύριε.
- Ποιος νομίζεις ότι είσαι; - Όπα!
Τόλμησες να πας στους γονείς μου χωρίς να με ρωτήσεις;
Στάσου, περίμενε.
Όπα.
Εντάξει. Μάι. Ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Πού βρήκες τα κότσια να πας στους γονείς μου για επισκευές;
- Γεια, Μαϊμπούε… - Άσε τα "Μαϊμπούε".
- Εντάξει. Έκανα κάτι κακό; - Εσύ θα μου πεις, Ζουέλι.
Δεν ξέρω τι έγινε. Εσύ μπήκες μέσα φωνάζοντας.
- Δεν ξέρω τι συμβαίνει. - Πήγες στους γονείς μου, στον πατέρα μου.
Πέρασες ολόκληρη μέρα μαζί του.
Και δεν είχα νέα σου μετά από εκείνο το βράδυ.
Εντάξει.
- Σ' ακούω. Μάι. Σκόπευα να… - Ξέρεις κάτι; Δεν έχει σημασία.
Μείνε μακριά από τους δικούς μου και τη ζωή μου.
Μπορεί να είσαι γυναικάς, αλλά εγώ απαιτώ να με σέβεσαι.
Εντάξει, Μάι. Στάσου, άκου.
- Περίμενε. - Ζουέλι, πού πας;
Μαϊμπούε! Μάι!
Μάι.
Σε παρακαλώ, μη φεύγεις. Πες μου, σε παρακαλώ.
- Πες μου. Τι συμβαίνει; - Τι εννοείς;
Έρχεσαι εδώ φορώντας δαχτυλίδι αρραβώνα.
Και τώρα μου φωνάζεις. Τι κάνεις;
Φορούσα το δαχτυλίδι όλη νύχτα, και με φίλησες,
- κι εγώ… - Συγγνώμη.
Έπρεπε να πάρω τηλέφωνο.
Δεν πήρα επειδή φοβόμουν.
Φοβόμουν να σε κυνηγήσω ενώ ξέρω ότι είσαι δεσμευμένη.
- Άσ' το. - Αυτό που κατάλαβα σήμερα
είναι πως πιο πολύ απ' όλα φοβάμαι μη χάσω την ευκαιρία μου μαζί σου.
Δεν μπορώ.
Εντάξει.
Ναι.
Εντάξει.
Τι;
Εντάξει, λοιπόν…
Πες ότι μας δίνω μια ευκαιρία.
- Πώς θα γίνει αυτό; - Αυτό σημαίνει ναι;
Λες ναι;
Ναι;
Ρωτάω ποιο είναι το σχέδιο.
Ντουμάζιλε.
Σε στείλαμε εδώ για δουλειά.
Και τι κάνεις;
Μένεις έγκυος.
Γι' αυτήν τη δουλειά ήρθες;
Σου μιλάω!
Τα πόδια σου τ' ανοίγεις, αλλά στη μητέρα σου δεν απαντάς.
Σκληρό.
Ζητώ συγγνώμη από την οικογένεια Τζάμα
- για τη συμπεριφορά της κόρης μου. - Κοίτα…
Καταλαβαίνουμε. Μα δεν θα πούμε ότι δεν απογοητευτήκαμε.
Απογοητευτήκαμε πολύ.
Σίγουρα καταλαβαίνεις
ότι δεν θα χρειαστούμε πια τις υπηρεσίες της.
Φυσικά, καταλαβαίνω.
Κι εγώ απογοητεύτηκα πολύ.
- Δεν μπορείτε να με απολύσετε. - Πιο δυνατά. Δεν ακούω.
- Δεν μπορείτε να με απολύσετε. - Ντουμάζιλε!
Μάλιστα. Γιατί;
Το παιδί είναι της οικογένειας.
Δεν μπορείς να λες τέτοια πράγματα.
Εντάξει;
Αλήθεια είναι.
Ο μικρός είναι ίδιος ο παππούς.
Φέρε εδώ το μωρό. Να το δω. Φέρ' το εδώ.
Σίζου!
Θέλω να σε φιλήσω.
Τι συμβαίνει;
Άφησες έγκυο την Ντουμάζιλε;
- Τι; - Τι σκεφτόσουν;
- Τι λες, μαμά; - Εγώ δεν σε μεγάλωσα έτσι.
- Όχι, μαμά… - Τι σκεφτόσουν;
- Τι θα πούμε; - Μαμά;
Και η Μάι;
- Ο γάμος; - Σε παρακαλώ. Ηρέμησε. Σύνελθε.
Δεν είναι αλήθεια. Ντουμάζιλε, πες τους.
Το μωρό είναι ίδιο εσύ, Σίζου.
Εγώ είπα ότι μας μοιάζει.
Αυτό είναι τρέλα. Ντουμάζιλε, μίλα. Πες κάτι!
Γιε μου, η οικογένειά σου είμαστε. Δεν χρειάζεται να μας κρύβεις την αλήθεια.
Μπαμπά, γιατί να πω ψέματα;
Ντουμάζιλε, πες κάτι.
Εντάξει. Βλέπω ότι νιώθει άβολα.
Αφήστε με μόνο με τον γιο μου, να τα πούμε.
Ίσως ανοιχτεί
αν μιλήσει στον πατέρα του, ως άντρας προς άντρα.
Βγείτε έξω όλοι, παρακαλώ.
Μου μοιάζει;
Τι διάολο συμβαίνει, μπαμπά;
Δεν έχω πάει με την Ντουμάζιλε! Έχω μια όμορφη μνηστή.
- Γιατί να πάω με τη βοηθό μας; - Όπα.
Γιατί φωνάζεις;
Γιε μου, θέλω να σου μάθω κάτι για τη ζωή.
Η ζωή είναι γεμάτη λάθη.
Εντάξει.
Τι εννοείς;
Προσπαθώ να σου πω ότι το παιδί της Ντουμάζιλε ανήκει σ' αυτό το σπίτι.
Είναι Τζάμα. Είναι ο μικρός σου αδερφός.
Άκου, θέλω να με βοηθήσεις να το καλύψω.
Να σε βοηθήσω;
Με τη μητέρα σου πασχίσαμε για να χτίσουμε αυτήν την αυτοκρατορία.
Για να σας μεγαλώσουμε.
Αλλά τώρα ζείτε μια πολύ άνετη ζωή.
Αν το μάθει η μητέρα σου, χάθηκαν όλα.
Αυτό θέλεις;
Είσαι καλά;
Πώς θα γίνει, Ζουέλι;
Θέλω να είσαι μαζί μου.
Η ζωή μου είναι ωραία.
Αλλά θα ήταν καλύτερη μαζί σου.
Μα αυτό που θέλω εγώ δεν έχει σημασία.
Γιατί το λες αυτό; Εδώ δεν είμαι;
Πες μου, Μάι. Εσύ τι θέλεις;
Θέλω εσένα.
Μην το λες μόνο επειδή νομίζεις ότι αυτό θέλω ν' ακούσω.
Πες μου τι πραγματικά θέλεις, κατά βάθος, στην καρδιά σου.
Τι θέλεις στ' αλήθεια;
Τι θέλεις;
Θέλω εσένα.
Λοιπόν…
Ο Σίζου ομολόγησε ότι το παιδί είναι δικό του.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη από τη μητέρα.
Αλλά σας υποσχόμαστε ότι θα φροντίσουμε το παιδί.
- Ανήκει σ' αυτό το σπίτι. - Ναι.
Δεν πρέπει να το μάθει η Μάι.
Το συζητήσαμε με τον Σίζου. Τα συμφωνήσαμε ήδη.
Εσύ, τσιμουδιά.
Σίζου,
έχεις κάτι να πεις;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη που σας απογοήτευσα όλους.
Ειδικά εσένα, μπαμπά.
Ναι.
Όλοι κάνουμε λάθη, αγόρι μου.
Το θέμα λήγει εδώ.
Δεν θέλω να ξανακούσω γι' αυτό.
Εντάξει;
Εντάξει.
- Περιμένεις κάποιον; - Όχι.
Η Νάνα θα είναι.
Έλα.
Πάω να δω.
Ναι; Αμάν!
Θείε, Μαντοσίνι, τι κάνετε εδώ;
Θεούλη μου. Έτσι χαιρετάς τη γυναίκα σου;
- Τη γυναίκα σου; - Όχι, στάσου.
- Μη θυμώνεις. Να σου εξηγήσω. - Τη γυναίκα σου;
Θα σου εξηγήσω τι συμβαίνει. Άκου, Μάι. Να σου εξηγήσω.
- Τη γυναίκα σου; - Μη θυμώνεις, σε παρακαλώ, άκου.
- Πάμε μέσα. - Όχι.
- Έλα, Μαντοσίνι. - Μάι! Άκου!
Μη βιάζεσαι. Θα πέσεις. Άκου…
- Μαϊμπούε. - Γύρνα πίσω, αγόρι μου.
Άσε το κορίτσι.
Έλα εδώ!
Θεούλη μου!
Μπαίνουμε στο σπίτι σου χωρίς εσένα. Αυτά τα κορίτσια του Γιοχάνσεμπουργκ!
Κακό μέρος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ!
ΖΟΥΕΛΕΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟ
Αφήστε μήνυμα μετά τον ήχο.
Μάι, σε παρακαλώ. Άσε με να σου εξηγήσω.
Σε παρακαλώ.
Ανιψιέ.
Είναι σημαντικό να ορίσουμε ημερομηνία.
Ευχαριστώ πολύ, παιδί μου.
Δεν νομίζω να γίνει. Ευχαριστώ πολύ, Μαντοσίνι.
Όχι, αγόρι μου.
Δεν μπορείς να αποφύγεις τις υποχρεώσεις σου.
Πώς τις αποφεύγω όταν στέλνω σπίτι κάθε σεντ που βγάζω;
Ανιψιέ, η Μαντοσίνι είναι νέα.
Έχει μόνο ένα παιδί.
Το ετήσιο πένθος έληξε.
Πρέπει να βρει σύζυγο, για να κάνει κι άλλα παιδιά.
Είχε σύζυγο.
Άκου, ανιψιέ.
Αφού πέθανε ο μεγάλος σου αδερφός,
πρέπει να την παντρευτείς εσύ, είναι υποχρέωσή σου.
Δεν χρειάζεται να την παντρευτώ για να τη φροντίζω.
Και ποιος θα την παντρευτεί;
Θέλεις τα παιδιά της ν' ανήκουν σε διαφορετικά σπίτια;
Ζουέλι, μη μ' εκνευρίζεις.
Σκέψου λογικά!
- Κι εσύ να σκεφτείς πώς μιλάς. - Αγόρι μου, τώρα μου λες να σκεφτώ;
Θεούλη μου!
Παιδιά, σ' αυτήν την κουλτούρα,
όταν πεθαίνει ο σύζυγος μιας γυναίκας,
η οικογένεια την παντρεύει με τους αδερφούς του.
Ώστε να μεγαλώσουν τα παιδιά με το ίδιο επώνυμο, ειδικά αν η χήρα είναι ακόμα νέα.
Μα τώρα άλλαξαν οι εποχές.
Οπότε τίθεται το ερώτημα.
Ακόμα πρέπει να πάρεις τη θέση του αδερφού σου;
Ακόμα και στις σχέσεις;
Δεν ξέρουμε.
Όπου κι αν είσαι, μωρό μου, σ' αγαπώ
Δεν έχω δουλειά ούτε λεφτά
Όχι, φτάνει τώρα.
Όχι.
Φιλενάδα, έκλαιγες όλη μέρα χθες,
και κλαις ακόμα.
- Τι έγινε; - Δεν θέλω να το συζητήσω.
Έχεις πρόβα σε μία ώρα.
Δεν θα πάω.
Μάι.
Σήκω πάνω. Πιες τον καφέ. Και φάε τη φρυγανιά.
Και πες μου τι συμβαίνει.
Επειδή έχω μπερδευτεί.
Τι έγινε;
Κοιμήθηκα μαζί του.
Με τον σαξοφωνίστα.
- Κοιμήθηκες μαζί του; - Και είναι παντρεμένος.
Θεούλη μου. Χρειάζομαι αλκοόλ.
- Μου έπεσαν πολλά. - Οι άντρες είναι καθάρματα!
Νόμιζα ότι ήταν διαφορετικός, ότι είχαμε κάτι ξεχωριστό, ότι…
Ξέχνα τον. Έχεις έναν άντρα που σ' αγαπάει.
- Πρέπει να του το πω… - Μην τολμήσεις!
Δεν γίνεται. Θ' αρχίζαμε τη ζωή μας μ' ένα ψέμα.
Δεν εξομολογείσαι σε άντρα. Μην κάνεις το λάθος.
Τι θα κάνω;
Άκου εδώ.
Το πρώτο που θα κάνεις
είναι να σηκωθείς και να πας στην πρόβα νυφικού.
Δεύτερον,
μην πεις λέξη απ' όσα μου είπες σε κανέναν.
Κατάλαβες;
Και μετά, όσον αφορά τον μπατίρη τον σαξοφωνίστα σου,
δεν θα τον αναφέρουμε ποτέ ξανά.
- Ευχαριστώ, Μαντοσίνι. - Πήγαινε αυτό στην κουζίνα.
Μαντοσίνι, περίμενε ένα λεπτό.
Πριν πας στην κουζίνα, κάθισε. Πρέπει να συζητήσουμε κάτι.
Όχι, Ζουέλι.
Αυτά τα συζητούν οι άντρες, δεν μπλέκουν τη γυναίκα.
Μιλάμε για τη ζωή της.
Μαντοσίνι.
Ναι, αδερφέ.
Θέλεις να με παντρευτείς;
Αδερφέ, αν θεωρείς ότι αυτό είναι το σωστό και για τους δυο μας,
ευχαρίστως.
Όχι, εγώ σε ρωτάω,
αν είχες την ευκαιρία να επιλέξεις ποιον θα παντρευτείς,
θα επέλεγες εμένα;
Αν τη θεωρείς την καλύτερη επιλογή.
- Όχι, εγώ ρωτάω… - Ζουέλι. Την άκουσες.
- Όχι, θείε, άσε με να τελειώσω. - Ζουελέτου!
Μαντοσίνι, κοίτα. Να μην ανησυχείς για σένα και το μέλλον του ανιψιού μου.
Θα συνεχίσω να σας φροντίζω όπως πριν. Μέχρι να σταθείς στα πόδια σου.
- Δεν γίνονται έτσι αυτά. - Θείε!
Δεν θα το κάνω αυτό.
Σ' το είπα. Δεν θα την παντρευτώ επειδή το είπες!
- Όπα! - Όχι,
όλοι έχουν δικαίωμα να επιλέξουν ποιον θα παντρευτούν!
Πρέπει να βρει κάποιον που θ' αγαπάει.
Αγόρι μου!
Δεν θα το κάνω.
Ζουελέτου!
Αγόρι μου!
Δεν ακούς, αγόρι μου.
- Πενήντα χιλιάδες. - Είσαι τρελή;
Κάθε μήνα.
Πενήντα.
Και θέλω ν' ανακαινίσετε το διαμέρισμά μου.
Κι έναν χρόνο άδεια μητρότητας.
Αλλιώς, θα πω στην κυρία Τζάμα ότι δεν είναι του γιου της.
Είναι του άντρα της.
Εντάξει.
Νομίζω πως όλες θα θέλατε μια μιμόζα.
Ναι, γλυκιά μου. Παρακαλώ.
Εγώ δεν θέλω, παιδί μου. Ευχαριστώ.
Εντάξει, λοιπόν.
Έτοιμο το νυφικό μου;
- Ναι… - Κοίτα…
Αγάπη μου.
Ξέρω ότι έχεις διαλέξει νυφικό.
Αλλά αφού είμαστε εδώ, γιατί να μη δοκιμάσεις κι άλλα;
Δεν σε πειράζει, καλή μου, έτσι;
Όχι, μαμά.
Θα τα φέρω.
Είναι Swarovski. Εκπληκτικό.
- Πολύ όμορφο. - Είναι πολύ βαρύ,
δεν θα μπορεί ν' αναπνεύσει.
Το ποτό σας.
Φιλενάδα, σύνελθε.
Προσποιήσου ότι το απολαμβάνεις.
Τελειώνουμε, σε παρακαλώ.
Σ' αρέσει;
Όμορφο είναι.
Αυτός ο χυμός με πείραξε. Νιώθω σαν να αιωρούμαι.
Απλώς πιες τον.
Να δοκιμάσω το νυφικό μου τώρα;
- Έχουμε κι άλλα. - Μαμά, δεν είμαι η κούκλα σου.
Δεν είμαι το έργο σου. Άνθρωπος είμαι, με αισθήματα.
Κι έχω ένα νυφικό που θέλω να δοκιμάσω τώρα. Σε παρακαλώ.
Μαϊμπούε!
Δεν πειράζει. Θα φέρω το νυφικό σας και θα είστε κούκλα.
Ευχαριστώ.
Θα τραγουδώ
Η ομορφιά
Ενός άντρα είναι οι αγελάδες του
- Τι σ' έπιασε; - Αγάπη μου.
Μάι, θα είσαι κούκλα, παιδί μου.
Θα ζήσεις την καλή ζωή που πάντα ευχόμουν για σένα.
Μαμά, να σου φέρω νερό.
Μαμπένγκου, τι ήπιες;
Πίνω εγώ;
Μάι, τι ήπιε η μητέρα σου;
- Μια γουλιά ήπιε. Την ξέρεις. - Το βλέπω.
- Είσαι μεθυσμένη. - Μαρτυριάρα.
Μπαμπά, κάθε μήνα τα ίδια λέμε.
Όσα έχω τα χρωστώ σ' εσένα και τη μαμά. Σε παρακαλώ, με χαρά το κάνω.
Εντάξει, παιδί μου. Σ' ευχαριστώ.
Κι εγώ είμαι ευγνώμων.
- Σ' αγαπώ, μπαμπά. - Εντάξει.
- Σ' αγαπώ, μαμά. - Γεια.
Τα λέμε.
Γεια.
Το μόνο που μ' ανησυχεί ακόμα είναι η σκεπή που στάζει.
Χρόνια είναι έτσι.
Γιατί δεν τη φτιάχνουμε;
Ακόμα μαζεύω τα χρήματα.
Ενώ έχουμε τόσα λεφτά;
Όχι, Μαμπένγκου, δεν τ' αγγίζουμε αυτά τα λεφτά.
Ούτε γαμήλια δεξίωση δεν μπορούμε να κάνουμε εδώ με τη στέγη να στάζει.
Δεν φταίει αυτό.
Οι Τζάμα ξεκαθάρισαν
ότι δεν θέλουν να κάνουμε τίποτα, δεν είμαστε του επιπέδου τους.
Ξέχνα τους Τζάμα.
Έχουμε πρόβλημα στη σκεπή.
Μέχρι και στην πόρτα της τουαλέτας. Όταν φυσάει, ανοίγει.
Θέλει κι αυτή φτιάξιμο.
Έχω πάνω από δέκα χρόνια ν' αγοράσω κουρτίνες.
Πολλά ζητάω;
Είσαι μεθυσμένη!
Σίζου;
Σίζου!
Έρχομαι.
- Πες μου. Γιατί δεν μπορώ να οδηγήσω εγώ; - Επειδή δεν ξέρεις πού πάμε.
Δικό μου μπάτσελορ είναι. Πρέπει να έχω λόγο σ' αυτό.
Φοβάμαι μήπως δεν είναι μπάτσελορ.
Δεδομένου ότι άφησες ήδη έγκυο την Ντουμάζιλε.
- Δεν το έκανα αυτό. - Ψέματα.
- Αλήθεια λέω. - Σίζου.
- Έλα τώρα. - Ρε φίλε.
Σοβαρά μιλάω. Του μπαμπά είναι.
Τι;
Μου ζήτησε να το πάρω πάνω μου, γιατί θα φρίκαρε η μαμά.
Τι;
Είναι αλήθεια;
- Ναι. - Ρόμπερτ!
Το πήρες εσύ πάνω σου;
Τι να έκανα;
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Με την υπηρέτρια!
- Λίντουε, άκου… - Μη με πιάνεις στο στόμα σου.
Δεν ξέρω πού ήταν τα χείλη σου!
Όχι, τα χείλη μου…
Με ρεζίλεψες.
Ξέρω ότι οι άντρες είναι άπιστοι.
Αλλά στο σπίτι μου, με την Ντουμάζιλε;
Συγγνώμη.
Πώς…
Πώς μπορώ να επανορθώσω;
ΜΑΓΙ, ΜΙΛΗΣΕ ΜΟΥ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ
Γεια.
Ευχαριστώ, Μαντοσίνι. Δεν ήταν ανάγκη.
Ο θείος είναι δυσαρεστημένος.
Θα του περάσει.
Κι εσύ;
Τι εγώ;
Καταλαβαίνεις γιατί πήρα αυτήν την απόφαση;
Καταλαβαίνω και είμαι ευγνώμων.
Ο αδερφός σου ήταν υπέροχος άντρας.
Ναι, ήταν μοναδικός.
Ελπίζω να ξαναβρώ τέτοια αγάπη,
και ίσως τώρα μπορώ.
Έχεις την ευκαιρία.
Έτσι είναι.
Πες μου. Η γυναίκα που ήταν εδώ όταν ήρθαμε.
- Ναι; - Θέλεις να την παντρευτείς;
Ναι, αλλά δεν το βλέπω.
Έλεος, αδερφέ.
Ξέρει ότι δεν είμαστε παντρεμένοι;
Δεν ξέρω αν έχει σημασία πια.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Πες μου γι' αυτή.
Τη λένε Μαϊμπούε.
Τη φωνάζουν Μάι.
Είναι…
Ρε φίλε.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ
Εντάξει, μωρό μου.
Ξέρω ότι δεν μπορώ να πω τίποτα για να σβήσω τον πόνο που προκάλεσα.
Απλώς ένιωθα ξεφτίλας, δεν ένιωθα αρκετά άντρας για σένα.
Με τις δυσκολίες μου, ξέρεις.
Και ήθελα να τονώσω τον εγωισμό μου. Συγγνώμη, μωρό μου.
Εντάξει.
Σου πήρα αυτό για να σου δείξω πόσο λυπάμαι.
Θεέ μου.
Ναι.
Φτιάχνουν ακόμα τόσο μεγάλα διαμάντια;
Αγάπη μου!
- Σ' αρέσει; - Όχι.
- Όχι; - Όχι.
Ρόμπερτ. Όχι.
Δεν θα μ' εξαγοράσεις με διαμάντια.
- Όχι. - Ναι.
Όχι, μωρό μου. Δεν σ' εξαγοράζω, μωρό μου.
Σου δείχνω πόσο λυπάμαι.
Το πρόβλημά μου ήταν η δυσκολία που έχω εκεί κάτω.
Δεν έχεις δυσκολία. Απλώς είσαι κάθαρμα!
- Ναι, είμαι κάθαρμα. - Ζητάς συγγνώμη;
- Ναι. - Ξέρεις, υπάρχει κάτι…
Δεν ξέρω αν το έχεις ακούσει κι εσύ.
Λένε ότι πιο εύκολα δέχεσαι μια συγγνώμη στη νότια Γαλλία.
Ναι, φυσικά. Θα σε πάω όπου θέλεις.
Θα σε πάω όπου θέλεις, αγάπη μου.
- Και το Range μου κάνει περίεργο θόρυβο. - Ναι;
Άλλοι οδηγούν ωραία αμάξια σαν την BMW X7.
- Είμαι σε κακή κατάσταση. - Ναι. Όχι.
Δεν είναι πρόβλημα αυτό. Το αμάξι δεν είναι πρόβλημα.
Η BMW θα σου ταίριαζε. Μια μαύρη.
- Μια Χ7. - Είναι και αξιόπιστη.
- Ναι. - Και ευχάριστη στην οδήγηση.
- Σαν εμένα. - Λοιπόν;
Συγγνώμη, μωρό μου. Δεν θα ξαναγίνει.
Ναι.
- Δηλαδή, θα την πάρω; - Φυσικά.
- Θα την πάρω; - Φυσικά.
Ναι.
- Με τίποτα, Σίζου! - Δική σου.
- Τι; - Σου την πήρα.
Για μένα;
Κατάλαβα πόσο χαζό ήταν να σου πάρω κολιέ για τα γενέθλιά σου,
- ενώ μετακινείσαι με ταξί. - Θεέ μου!
ΝΕΟ ΑΜΑΞΙ, ΝΕΟΣ ΕΑΥΤΟΣ! #ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ
#ΜΕ ΚΑΚΟΜΑΘΑΙΝΕΙ #Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΝΗΣΤΗΡΑΣ
#ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ & ΤΟ ΝΕΟ ΜΩΡΟ
Αδερφή.
Ακόμα εδώ είσαι. Αύριο δεν παντρεύεσαι;
Ηρέμησε. Τελειώνω.
- Εντάξει, η ώρα η καλή. - Ευχαριστώ.
- Εντάξει, γεια. - Ευχαριστώ. Γεια.
Να περάσω;
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Ήρθα να εξηγήσω.
Δεν χρειάζεται.
Δεν είμαι η γυναίκα του Ζουέλι.
Μη λες ψέματα για χάρη του.
Δεν λέω ψέματα.
Σε παρακαλώ, άσε με να σου εξηγήσω.
Εντάξει.
Ακούω.
Όμορφη κόρη μου.
Σήμερα ήρθε η ώρα να λάμψεις.
Νάνα.
Βοήθησέ με. Η παλιομηχανή δεν παίρνει μπρος.
- Πήγαινέ με εσύ. - Πού;
Σ' ένα λάιβ. Νάνα, μη ρωτάς. Απλώς πήγαινέ με.
- Πού είναι το λάιβ; - Δεν ξέρω ακριβώς, είναι μεγάλη εκδήλωση.
- Σε ικετεύω, Νάνα, μη ρωτάς. - Μα δεν σου αρέσουν οι εκδηλώσεις.
Με τα λεφτά που θα πάρω,
θα πληρώσω το νοίκι που χρωστάω για το βιβλιοπωλείο.
Νάνα, σε παρακαλώ!
Εντάξει, καλά.
Θα σε πάω. Αλλά δεν θα μείνω.
- Δεν θα μείνω. - Σ' ευχαριστώ, Νάνα.
- Και θέλω λεφτά για βενζίνη. - Θα περιμένεις. Δεν έχω τώρα.
Και τι θα βάλουμε; Νερό;
- Αδερφέ μου. - Μάλιστα.
- Μας αφήνεις λίγο μόνους; - Ναι.
Με τη νύφη και τη μητέρα.
Τι έγινε, μπαμπά;
Δες αυτό.
Το βλέπεις αυτό;
Μάι…
Είναι τα λεφτά που δίνεις σ' εμένα και τη μητέρα σου
από τότε που δουλεύεις.
Δεν τ' αγγίξαμε.
Θέλω να πω, η επιλογή σου πρέπει να βασίζεται στην αγάπη,
- όχι στην ασφάλεια ή τα λεφτά. - Θεούλη μου!
Μπαμπά, γιατί το λες αυτό τώρα;
Μαμά;
Πρέπει να πάμε.
Άνοιξε την πόρτα, τότε.
- Τι έγινε; - Βάλε μπρος. Πάμε!
- Γρήγορα, βάλε μπρος! Φεύγουμε! - Όπα.
Για λάιβ δεν ήρθαμε εδώ;
Άκου, Νάνα. Είναι ο γάμος της Μάι.
- Τι; - Δεν θα κάτσω να βλέπω
αυτήν που αγαπώ να παντρεύεται άλλον.
Όχι. Τι περιμένεις;
- Βάλε μπρος να φύγουμε! - Όπα. Ηρέμησε, Ζουέλι.
Φίλε, θέλω να καταλάβεις ότι είσαι καλλιτέχνης.
Ήρθες εδώ για δουλειά.
Κι εγώ θα τους ψυχαγωγήσω;
- Ναι. - Αρνούμαι να το κάνω!
Η Μάι έκανε την επιλογή της.
Πρέπει να το αποδεχτείς.
Δεν μπορώ.
Φίλε, σκέψου ότι είναι ευκαιρία να βάλεις μια τελεία.
Ευκαιρία να πεις αντίο.
Ήξερες ότι ήταν εδώ;
Κι εγώ ξαφνιάστηκα.
Ας μην περιμένουμε άλλο.
Κύριε Τζάμα, πάρε αυτήν τη βέρα και φόρα τη στη σύζυγό σου.
Και πες της τους όρκους σου.
Μαϊμπούε Νκόσι.
Από τότε που μπήκες στη ζωή μου,
όλες μου οι μέρες είναι όμορφες.
Είναι πιο φωτεινές χάρη σ' εσένα.
Η τρυφερότητα
και η ευγένειά σου…
με κάνουν ευτυχισμένο.
Ανυπομονώ να κάνω οικογένεια μαζί σου.
Ν' αγαπιόμαστε για την υπόλοιπη ζωή μας. Για πάντα.
Σ' αγαπώ, Μανκόσι.
Αμήν.
Σίζου.
Είσαι πολύ καλός μαζί μου.
Κι έχουμε περάσει υπέροχες στιγμές.
Ανυπομονώ να χτίσω τη ζωή μου μαζί σου.
Αμήν, ποίμνιο.
- Αμήν. - Αμήν.
Ποίμνιο, μην το καθυστερούμε άλλο.
Αν υπάρχει κάποιος σε αυτήν την εκκλησία
που έχει αντίρρηση γι' αυτόν τον γάμο,
να σηκωθεί και να μιλήσει τώρα.
Παρακαλώ, μιλήστε τώρα.
Προφανώς, δεν υπάρχει κανείς.
Από τα βάθη της καρδιάς μου, με χαρά
σας ονομάζω συζύγους.
- Μπορείς να φιλήσεις τη… - Νύφη!
Ευχαριστώ.
Μάι.
Είσαι καλά;
Αγάπη μου, περιμένουμε να υπογράψεις.
Μάι, σε ρώτησα, είσαι καλά;
- Ναι, μια χαρά. - Υπόγραψε, τότε.
Συγγνώμη, πάτερ, αλλά αφού παντρευτήκαμε ήδη,
γιατί να υπογράψω εδώ;
Είναι νομικό έγγραφο που σε κάνει κυρία Τζάμα.
Δηλαδή, δεν είμαστε παντρεμένοι μέχρι να υπογράψω;
Αυτό που σε κάνει νομικά κυρία Τζάμα
είναι αυτό που περιμένουμε να υπογράψεις.
Υπόγραψε, αγάπη μου.
Δεν μπορώ.
- Τι έγινε πάλι; - Τι συμβαίνει, Μάι;
Μάι;
Μάι! Τι συμβαίνει;
Μάι!
- Μάι! - Μάι!
- Ασφάλεια! - Μάι!
- Ασφάλεια! - Αφήστε ήσυχη την κόρη μου!
- Μάι! - Αφήστε την ήσυχη!
- Όχι! - Μάι!
Ζουελέτου!
- Ζουέλι. - Μαϊμπούε;
Αμάν.
Τι έγινε; Τι συμβαίνει;
- Θα μας δώσω μια ευκαιρία. - Μάι!
Πάμε.
Πάμε!
Πολλοί νοιάζονται για το τι θα πει ο κόσμος.
Σκεφτείτε το, εσείς θα ζήσετε με τις συνέπειες των επιλογών σας.
Ακούστε.
Καταλαβαίνω ότι το καθήκον είναι σημαντικό,
μα όχι σε βάρος του πεπρωμένου σας.
Υποτιτλισμός: Σοφία Κοκκινά