Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Oto Mayi.
Wolny duch i oczko w głowie swojego ojca.
Z łatwością można się w niej zakochać.
Ona zresztą też zakochuje się dość łatwo.
Ktoś kiedyś zapytał:
„Czy w świetle bogactwa, bezpieczeństwa i statusu
wolny duch może zapomnieć o rozwadze
i pójść za głosem serca?”.
Sami musimy się o tym przekonać.
UMJOLO: MÓJ POCZĄTEK I KONIEC
Może chcesz zrobić sobie przerwę?
Nie? Jasne, rozumiem.
Randkowanie jest skomplikowane.
Oglądasz, jak inni się zakochują,
pragną siebie nawzajem i podążają za tym głosem.
Tymczasem ty błądzisz bez celu i zastanawiasz się, co z twoim życiem.
Nie wiadomo, w jakim kierunku zmierzasz.
Nic idzie po twojej myśli, choć właśnie obchodzisz trzydzieste urodziny.
Przykro mi.
Może…
Może zamówić następną kolejkę?
Stara…
Zbieramy się do domu.
Już?
A co? Chcesz jeszcze zostać?
Tak, jeszcze chwilę.
Sama?
Na jednego drinka. W końcu to moja trzydziestka.
Jesteś pewna?
Tak.
- Widzimy się w domu? - Tak, muszę wykorzystać zdobycz.
Chodź tu.
Kocham cię!
- Też cię kocham. - Sto lat, suczko!
- Dzięki. - Trzymaj się z daleka od facetów.
Faceci to świnie.
- Ostro. - Do zobaczenia w domu.
ROZDZIAŁ 1 TEN JEDYNY
Hej.
Cześć.
Jestem Zweli. Zwelethu.
Mayi.
- To skrót od? - Mayibuye iAfrika.
Świetne imię.
Razem z kumplami z zespołu wybieramy się jeszcze na parę drinków.
Mam nadzieję, że do nas dołączysz.
- Dobrze. - Tak?
Na jednego drinka.
- Jednego? - Jednego.
Chodź ze mną.
Nie wiem, czemu to krzesło tu stoi.
A tutaj
siedzi Nana.
Nana, to Mayi. Mayi, poznaj Nanę.
Hej.
Nana to moja znajoma z dzieciństwa. Razem założyliśmy Black Books.
Jest wybitną pisarką.
- Przestań. - Wiesz, że mam rację.
- Ale super. - Miło cię poznać.
Ciebie też.
No dobrze.
Tędy.
Kocham Thomasa Sankarę.
Powiedział, że kobiety podtrzymują połowę nieba.
O Boże! Kocham tę piosenkę.
Widzę twój blask
Słońce zachodzi Widziałam, jak lśnisz
Widziałam twoją miłość
O Boże.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Tak? - A nawet świetnie.
To najlepsze urodziny, jakie miałam.
- Masz dzisiaj urodziny? - Tak. Trzydzieste.
- Ściemniasz. - Mówię serio.
Zbieramy się.
- Jasne, do zobaczenia. - Pa.
- Miłego. - Pa.
Zostań jeszcze, proszę.
Okej.
- O cholera. Jest już ósma. - Naprawdę?
Muszę jechać do rodziców na śniadanie urodzinowe.
Nie ma sprawy. Zawiozę cię. Gdzie mieszkają?
- To w KwaMashu. - KwaMashu?
Tak.
Czasem tam jeżdżę.
Boisz się ze mną jechać?
- Nie. Ruszajmy. - W drogę.
…to było szalone.
Szybko.
- Mayi. - Cześć, tato.
Kim jest twój przyjaciel?
Ma na imię Zweli.
Zweli jaki?
To Zweli…
Zwelethu Ngwenya.
Dobrze.
No dobrze.
Zjedz z nami śniadanie.
Czemu ciągle czyścisz swój pistolet?
Nie jesteś już żołnierzem.
Kiedy stajesz się żołnierzem,
umierasz jako żołnierz.
Wciąż nie naprawiłeś okna.
Nie miałem na to czasu.
Wiem, że to problem.
Naprawię je.
Tak.
- Dobry znajomy, tak? - Tak, tato. On wie.
Tyle wystarczy?
- Wystarczy, dziękuję. - No dobrze.
Nawet się ze mną nie stukniesz?
Na zdrowie.
Smaczne.
Jedna szklanka wystarczy.
Ma pani rację. Czas się zbierać.
Będę prowadził, więc nie mogę przesadzać.
- Miło było cię poznać. - Dziękuję.
Nieźle, Mayi.
- Dobry kolega. - Odprowadzę cię.
- Mayi. - Tak.
- Jest dobrym kolegą! - Tak.
- Wiem, tato. - Dobrze.
- Dziękuję panu. - Dobrze.
Co?
Nie wiem.
No to…
Dobranoc.
- Dobranoc. - Tak.
Wyobraź sobie, że gościsz w domu kogoś, kogo nie lubisz.
- W czym problem? - Nie spodobał mi się.
Porządny z niego chłopak.
Co w nim porządnego? Nie polubiłam go. Ma na nią zły wpływ.
Spokojnie, MaBhengu. Zajmę cię czymś innym.
Czym niby?
- Nie lubię go. - Zajmę cię czymś.
Pa.
Mayi.
Gdzie ty jesteś, Mayi?
Mayi!
Co jest?
- A ty to niby kto? - Mandla.
Co robisz u mojej dziewczyny?
- Co? - Pytam o coś.
Co tu robisz?
- Co? - Przyszedł do mnie.
Matko, Sizwe. Nie wkurzaj się bez powodu.
To Mandla. Jest moim…
- Gościem. - Mam to gdzieś. Gdzie Mayi?
Nie wiem.
A co? Co się dzieje?
Próbuję się do niej dodzwonić.
Nie przyszła na spotkanie.
Co z nią? To do niej niepodobne.
Mayi.
Nie ma na to wymówki.
Wyważę te drzwi.
Co się dzieje?
Mayi.
- Skarbie, wszystko gra. - Martwiłem się.
Od wczoraj mnie ignorujesz. Gdzie byłaś?
Telefon mi padł i ja spałam jak dziecko.
Przepraszam.
Telefon ci padł? Nie masz ładowarki?
Wczoraj bardzo późno wróciłyśmy z…
imprezy urodzinowej.
Wiesz, że nie może za dużo pić.
Wypiła parę kielonów i ją zmiotło.
- Kochanie, przepraszam… - Wszystko okej.
- Przepraszam, że się martwiłeś. - Tak.
Bardzo przepraszam.
- Dzięki. - Tak bardzo się martwiłem.
Chwila. Jak to kogoś poznałaś?
Bo tak się składa, że twój chłopak szukał cię od rana.
Chcesz się dowiedzieć czy nie?
Dobra, dawaj.
Saksofonista zaprosił mnie na drinka ze znajomymi z zespołu.
Poszliśmy do świetnej księgarni, która do niego należy.
Nosi, nigdy nie spotkałam kogoś, z kim czułam taką więź jak ze Zwelim.
Zwelim?
Nawet mój tata go polubił.
- Twój tata? - Dasz wiarę?
Podrzucił mnie do rodziców i tata zaprosił go na śniadanie.
Dogadywali się.
Naprawdę byłam w szoku, jak dobrze im się rozmawiało.
- Sizwe nigdy tak nie traktował. - Mayi.
Wystarczy. Wróćmy na ziemię.
Co się w ogóle dzieje?
Stara, bierzesz ślub
za cztery tygodnie.
Wychodzisz za Sizwe. Sizwe Jamę.
Spadkobiercę imperium Jamów.
Znalazłaś już swojego życiowego partnera.
Nie waż się zaprzepaścić wszystkiego
przez jakiegoś księgarza bez grosza przy duszy.
Nie ma kasy i gra w zespole jazzowym.
Nie ma opcji.
Rozumiem, że się złościsz.
Chciałaś się odegrać, bo twój facet nie przyszedł.
Nie byłam zła. W ogóle nie o to chodzi.
Nie niszcz czegoś dobrego przez coś, co nie istnieje.
Proszę cię.
KOBIETY PODTRZYMUJĄ POŁOWĘ NIEBA
Co się dzieje, smutasku?
Widzisz ten obraz?
Zawsze będzie mi o niej przypominał.
Zweli, albo coś zrobisz ze swoim zauroczeniem,
albo o tym zapomnij.
Muszę skończyć z tymi głupotami. Rozpraszają mnie.
- Nie o to mi chodziło. - Nie to miałaś na myśli?
Przejmij inicjatywę.
Trudno jest dźwigać na barkach ciężar niewykorzystanych szans.
Mówimy o tej samej osobie?
Tej, która miała na palcu pierścionek?
- I co z tego? - Widziałaś, jaki był wielki?
Ogromny diament. Jak mógłbym z tym konkurować?
Ta dziewczyna bawiła się sama w swoje trzydzieste urodziny.
Czy pozwoliłbyś na to, aby ukochana osoba spędziła urodziny w samotności?
Nie. Masz szansę.
Spróbuj szczęścia.
Odkąd się znamy,
to ty byłeś tym odważniejszym.
W mgnieniu oka to się zmieniło.
To naprawdę ty?
Naprawdę?
Niespodzianka!
- Sto lat, kochanie. - Skarbie.
- Nie musiałeś tego robić. - Jasne, że musiałem.
To twoje ostatnie urodziny przed ślubem.
Wkrótce będziesz panią Jamą.
Chwileczkę.
MaBhengu, zobacz, ile tu sztućców.
I ta zastawa. Dużo tu tego.
- Dziwne. - Pomóc ci w czymś, Nkosi?
Chodzi o krewetki? Nie przywykłeś do nich?
Nie, Mzizi. Wszystko w porządku, dziękuję.
To dobrze.
Świetnie.
Co z tobą?
Czemu jesteś taka niezdarna?
Jak tam w pracy, brachu?
Przypomnisz mi, kim jesteś? Brygadzistą?
Jesteś brygadzistą?
Płacą za to godziwie?
Powiedziałam coś nie tak?
W pracy idzie mi znacznie lepiej,
niż tobie przy pieczeniu kurczaka.
Może i się starzeję, ale nadal mam sporo krzepy.
Młodość mamy już za sobą.
Ale to nic.
Przywykniesz do takich smaków.
Tak smakuje pieczony kurczak.
- Chyba spalony. - Ta.
Jedz śmiało, smacznego.
Pójdę po prezent dla mojej wybranki.
Kochanie.
- To dla ciebie. Sto lat. - Dziękuję.
Otwórz!
Musiał być drogi.
Owszem. Kosztował 200 000 randów.
Dwieście tysięcy?
- Mayi! - Załóż go!
Mayi, dziecko,
to nie jest rzecz, którą można nosić, jeżdżąc taksówką.
- Racja. - Niech się pan nie martwi.
Przechowa go w moim sejfie.
Chyba nie zrozumiałeś przekazu.
Jak to nie zrozumiałem?
- Jest piękny. - Tyle pieniędzy.
Lepiej, jakby kupił jej nowe auto.
Witamy w bogactwie.
- Za bogactwo. - Wżeni się w majątek.
- Co znowu? - Dumazile, wszystko gra?
- Boże. - Dobrze się czujesz?
- Co jest? - Co się dzieje?
- Zaraz będzie. - Co będzie?
- Dziecko. - Typowi bogacze.
Jesteś w ciąży?
Uspokójcie się i przynieście ręczniki.
Dajcie kobiecie przestrzeń.
- No nie. - Ręcznik!
Nie będzie go zaraz, bo już tu jest.
Dajcie ręczniki!
- Co tam widzisz, MaBhengu? - Nic, idź stąd.
Dziecko?
Wyjdźmy stąd, panie czapeczko.
Oddychaj.
Boże.
Oddychaj.
- Właśnie tak. - Jak nie kurczak, to poród.
Widzicie ją? To miłość mojego życia.
To będzie moja żona.
Piękna z ciebie kobieta.
Taka, jak lubię.
Będąc kobietą, zwyczajnie starasz się dotrzeć do pracy.
Ale gdziekolwiek się pojawisz, jesteś nagabywana.
Mężczyźni nie dają spokoju.
Odwal się!
- Ej, wiesz co? - Hej!
Słyszano krzyki
Tych, co zbłądzili
Módlmy się za nich
- Panie, niech żyją - Módlmy się za nich
Jesteś pewna, że wszystko dobrze?
Ale zamieszanie. Odpowiada ci to?
Całe szczęście, że nie masz ran na twarzy.
I że nie połamałaś kości.
- Ślub może się odbyć. - To nie jest teraz ważne.
Oczywiście, że jest. Co ty gadasz? I tak bym go nie przesunęła.
- Na pewno wszystko gra? - Tak. Jestem tylko roztrzęsiona.
O nie!
No i proszę.
Tam jest więzień. Nie możemy przebywać z więźniami.
Mamo, ktoś cię usłyszy.
Jak, skoro panuje tu taki zgiełk?
Doceniam, że pani przyszła, ale pielęgniarka powiedziała,
że zostanę dziś wypisana.
Jestem cała, więc nie musi pani zostawać.
Jesteś już jedną z nas.
Wkrótce będziesz panią Jamą.
- Przyzwyczaj się. - Co ona gada?
Umówiłam wizytę w prywatnym szpitalu.
Zasięgniemy tylko drugiej opinii. Nie zagryziecie mnie.
Lekarz jest świetny. Chodził do szkoły z tatą Sizwe.
- Prawda, Robert? - Tak.
Chodźmy, jeśli on się zgodzi.
Pan czapeczka na pewno tego chce.
A jest tak dlatego, bo zależy mu na tym,
by jego córka miała wszystko.
Pan czapeczka uważa, że jego córka jest tutaj w dobrych rękach.
- Tutaj. - Mój Boże.
Druga opinia to całkiem dobry pomysł.
Tak.
Może powinniśmy odwiedzić Dumazile na oddziale położniczym.
Idę do toalety.
ROZDZIAŁ 2
MAŁŻEŃSTWO TO WIĘZIENIE?
Nie widzisz, że ten chłopak zmarnuje ci życie?
Nie zrobił nic złego.
Wpadłaś pod samochód.
Czy to nie jest znak?
Znak, że muszę uważać, jak chodzę.
No właśnie.
Nie marnuj pięknego życia, które zbudowałaś.
Przez całe życie robiłam to, co podpowiadał mi rozum.
Przez tę jedną noc
robiłam to, czego chciało serce.
Nie możesz budować życia na podstawie chwilowego uniesienia.
Zaufaj mi.
Mamo, można być w ciąży i o tym nie wiedzieć?
To jeszcze nic.
Ale nigdy nie myślałam, że ktoś urodzi na podłodze w moim domu.
Mój Boże.
Kiedy znalazła czas na randkowanie?
Zawsze znajdzie się na to czas, mamo.
Czemu z nami nie plotkujesz? Nie masz nic do powiedzenia?
A co mam niby powiedzieć?
Muszę iść. Do zobaczenia później.
Odprowadzę cię. Muszę zamienić z tobą słówko.
Robert, nie możesz tak uciekać.
Urodziła na twojej podłodze, a ty co?
- Nic nie powiesz? - Nie.
- Hej, kochanie. Jak tam? - Hej.
Więc twoja dziewczyna może zabrać całą klasę na rejs łodzią?
- Tak. - …jutro w porcie Durban.
- Twoi uczniowie mają dobrze. - Tak.
Dostają wszystko.
Moi rodzice chętnie cię dziś zobaczą.
Niestety nie będę mógł zostać, kochanie.
Sizwe.
- To przez pracę. - Jest sobota.
Wiesz, jak to jest.
Nawet nie jesteśmy na miejscu, a ty już mówisz o powrocie?
Nie chcę, by pracownicy myśleli, że robię, co chcę,
bo pracuję w firmie taty.
- Rozumiem. - Dziękuję.
Tylko nie rozmawiaj ze swoim tatą o polityce.
Tak tylko mówię, Mayi.
Żartuję sobie.
Hej!
- Co tam u was? - W porządku.
Chodź tutaj.
- Pozdrów ode mnie mamę. - Dobrze, proszę pani.
- Pa, pani Mayi. - Pa.
Do zobaczenia. Trzymajcie się.
- Mój zięć idzie. - Dzień dobry, co słychać?
Moja Mayi.
- Cześć, tato. - Co u was?
- Wszystko dobrze. - Mam coś dla pani.
- Dziękuję, synu. - Kiedy naprawiłeś okno?
Mam też coś dla pana.
- Twój kolega naprawił. - Który?
- Proszę bardzo. - Zweli.
- Kim jest Zweli? - To on tu był?
Wczoraj przyjechał z narzędziami i naprawił okno.
A później samo już jakoś poszło. Drinki, rozmowa…
Mayi, kim jest Zweli?
Zweli to przystojny młodzieniec.
- To pana prezent. - Przyniosłam ci, trzymaj.
Zabiorę to od ciebie.
A kto cię o to prosił?
Dziękuję pani.
Przygotowałam mnóstwo jedzenia.
Usiądź. Zjemy razem obiad.
Nie możemy zostać na długo.
Sizwe musi wrócić do pracy.
Matko! Przygotowałam ucztę, a wy nic nie tkniecie?
Siadać. MaBhengu ugotowała.
Pójdziemy zaraz po obiedzie.
Powiedz mi,
kim jest Zweli?
Hej.
Jak ci idzie?
Jak po grudzie.
Mogę jakoś pomóc?
Sama się o to pomartwię.
Dobrze.
Jeszcze jedno.
Czy…
Nie.
Nie było jej tu od tamtego wieczoru.
Tak myślałem.
- No dobra, dzięki. - Przykro mi.
Czemu nic nie jesz?
Jestem pełny, dziękuję.
MaBhengu ugotowała. Jedz!
Jak ci smakuje?
Boże, wszystko dobrze?
Tak, jest okej.
Na pewno?
Nic mu nie jest.
- Muszę iść do toalety. - Sizwe, wszystko gra?
Nic mu nie jest.
Pójdę sprawdzić.
Czemu tak się nim przejmujesz?
To ty powinieneś martwić się o niego najbardziej.
Dlatego nie chcę tu przyjeżdżać.
Sizwe.
No nie.
Te drzwi się nie zamykają.
Zostaw uchylone. Nikt nie wejdzie.
To niedorzeczne. Jak mam skorzystać z toalety?
Będę tu stała. Nikt nie wejdzie.
Mniejsza o to. I tak muszę wracać.
Sizwe.
Boże!
Wszystko u was dobrze? Czemu wychodzi bez pożegnania?
- Musiał już iść. - Tak po prostu?
Coś pilnego w pracy.
Gdzie jego maniery?
Proszę, to dla pana.
Za kogo ty się uważasz, do cholery?
Skąd pomysł, by jechać do moich rodziców?
Zaczekaj.
Proszę, uspokój się.
Kto ci pozwolił do nich jechać i naprawiać rzeczy?
Cześć, Mayibuye…
Nie bajeruj mnie tu.
- Zrobiłem coś nie tak? - Ty mi powiedz.
Nie rozumiem. To ty wparowałaś tu z krzykiem.
Nie wiem, co się dzieje.
Przyjechałeś do mojego domu rodzinnego.
Spędziłeś z moim tatą cały dzień.
A do mnie nie odezwałeś się nawet słowem.
Już dobrze.
- Rozumiem. Planowałem… - Wiesz co? To już nie ma znaczenia.
Trzymaj się z dala ode mnie i mojej rodziny.
Możesz się mieć za kozaka, ale nie pozwolę się tak traktować.
Spokojnie, Mayi. Posłuchaj.
- Zaczekaj. - Gdzie idziesz, Zweli?
Mayibuye! Mayi!
Nie uciekaj, proszę. Porozmawiaj ze mną.
- Wyjaśnij mi, co się dzieje. - W sensie?
Przychodzisz tu z pierścionkiem na palcu.
A później na mnie krzyczysz.
Miałam go na sobie, kiedy mnie całowałeś.
- No i… - Wybacz.
Powinienem był zadzwonić.
Ale po prostu się bałem.
Bałem się walczyć, wiedząc, że jesteś zajęta.
- Odpuść. - Coś sobie dzisiaj uświadomiłem.
Najbardziej boję się tego, że nie dam nam szansy.
Nie mogę.
Jasne.
No dobrze.
Co?
Posłuchaj…
A co, jeśli dam nam szansę?
- Jak miałoby to działać? - Zgadasz się?
Naprawdę się zgadzasz?
Tak?
Pytam tylko o to, jaki masz plan.
Dumazile.
Przyjechałaś tutaj do pracy.
A ty co?
Byłaś zajęta zachodzeniem w ciążę.
To należy do twoich obowiązków?
Zapytałam o coś.
Nogi rozłożyć potrafisz, a odpowiedzieć matce już nie.
Grubo.
Uniżenie przepraszam całą rodzinę Jama
za zachowanie mojej córki.
Cóż…
Rozumiemy. Ale nie będziemy udawać, że nas nie zawiodła.
Bardzo nas zawiodła.
Na pewno zrozumiesz, dlaczego uznajemy,
że jej usługi nie są nam już potrzebne.
Rozumiem, oczywiście.
Sama jestem zawiedziona.
- Nie możecie mnie zwolnić. - Mów głośniej.
- Nie możecie mnie zwolnić. - Dumazile!
Tak? A to dlaczego?
Bo to dziecko rodu Jamów.
Lepiej nie żartuj z takich tematów.
Rozumiesz?
Ale to prawda.
Wygląda tak samo jak dziadek.
Daj mi tego bobasa. Niech się przyjrzę.
Sizwe!
Chcę cię pocałować.
Co się dzieje?
Zapłodniłeś Dumazile?
- Co? - Coś ty sobie myślał?
- O czym ty mówisz? - Nie tak cię wychowaliśmy.
- Mamo… - Coś ty sobie myślał?
- Co ludzie powiedzą? - Mamo?
A co z Mayi?
- Co ze ślubem? - Uspokój się i weź się w garść.
To nieprawda. Powiedz im to, Dumazile.
To dziecko wygląda jak ty, Sizwe.
Wygląda jak my.
To szaleństwo. Dumazile, powiedz coś!
Przecież jesteśmy rodziną. Nie ma sensu ukrywać teraz prawdy.
Po co miałbym kłamać, tato?
Dumazile, no powiedz coś.
No dobrze, widzę, że nie czuje się teraz swobodnie.
Dajcie mi proszę chwilę sam na sam z moim synem.
Może się otworzy,
gdy odbędzie z ojcem męską rozmowę.
Wyjdźcie wszyscy.
Wygląda jak ja?
Co tu się odwala, tato?
Nigdy nie spałem z Dumazile! Mam wspaniałą narzeczoną.
- Po co mi służąca? - Hej.
Nie trzeba tak krzyczeć.
Synu, powiem ci teraz coś o życiu.
Życie jest pełne błędów.
Jasne.
Do czego zmierzasz?
Chodzi mi o to, że dla dziecka Dumazile jest miejsce w tym domu.
Jest z rodu Jama. To twój młodszy brat.
Chciałbym, żebyś pomógł mi to ukryć.
Mam ci pomagać?
Wraz z twoją matką ciężko pracowaliśmy,
by zbudować to imperium.
Wychować ciebie i twoją siostrę.
Masz teraz bardzo wygodne życie.
Jeśli twoja matka się dowie, to będzie koniec.
Tego chcesz? Naprawdę tego chcesz?
Wszystko w porządku?
Jak my to zrobimy, Zweli?
Chcę z tobą być.
Mam dobre życie.
Ale bez ciebie nie będzie pełne.
To, czego chcę, nie ma znaczenia.
Dlaczego tak mówisz? Przecież tu jestem.
A czego ty chcesz, Mayi?
Ciebie.
Nie mów tak tylko dlatego, bo chcę to usłyszeć.
Musisz zadać sobie pytanie, czego pragniesz w głębi serca.
Co, jeśli tak naprawdę chcesz właśnie tego?
Czego chcesz?
Ciebie.
Chcę ciebie.
No dobrze…
Sizwe przyznał, że to jego dziecko.
Chciałbym cię przeprosić.
Obiecujemy, że dziecku niczego nie zabraknie.
- Tutaj jest jego dom. - Tak.
Mayi nie może się dowiedzieć.
Rozmawialiśmy już o tym i też tak uznaliśmy.
Ty już nic nie mów.
Sizwe,
może ty chcesz się czymś podzielić?
Chcę przeprosić za to, że was zawiodłem.
Zwłaszcza ciebie, tato.
W porządku.
Wszyscy popełniamy błędy.
I na tym skończmy.
Nie chcę już o tym słyszeć.
Jasne?
Jasne.
- Spodziewasz się kogoś? - Nie.
To pewnie Nana.
Chodź.
Sprawdźmy, kto to.
Tak? O nie!
Wujku, Madosini, co wy tutaj robicie?
Rany, w ten sposób witasz się z żoną?
- Z żoną? - Chwileczkę.
- Zaraz ci to wyjaśnię. - Z żoną, Zweli?
Wszystko ci wyjaśnię.
Posłuchaj mnie, Mayi.
- Twoją żoną? - Nie denerwuj się, proszę.
- Chodźmy do środka. - Nie.
- Chodź. - Mayi!
Ej!
Nie biegnij, coś ci się stanie.
- Mayibuye. - Wracaj tu, chłopcze.
Zostaw tę dziewuchę.
Chodź tutaj!
Boże!
Wchodzimy do twojego domu bez ciebie!
Ech, te baby z Johannesburga.
To złe miasto.
ROZDZIAŁ TRZECI DOŻYWOCIE!
KOMÓRKA
Zostaw wiadomość po sygnale.
Mayi, proszę. Pozwól mi wyjaśnić.
Proszę.
Bratanku.
Najwyższy czas na ustalenie daty.
Dziękuje ci, moje dziecko.
Jakoś tego nie widzę.
Dziękuję, Madosini.
Nie, chłopcze.
Nie możesz wiecznie uciekać od odpowiedzialności.
Jaka z tego ucieczka, skoro wysyłam do domu wszystkie pieniądze?
Madosini wciąż jest młoda.
Ma tylko jedno dziecko.
Skończyła już okres żałoby.
Musi znaleźć męża i mieć więcej dzieci.
Miała już męża.
Posłuchaj mnie.
Po śmierci twojego starszego brata
musisz zająć jego miejsce jako jej mąż. To twój obowiązek.
Nie musimy być małżeństwem, żebym jej pomagał.
A kto inny się z nią ożeni?
Chcesz, żeby jej dzieci były z różnych rodzin?
Nie denerwuj mnie, Zweli.
Bądź rozsądny, pomyśl.
Może sam skorzystaj ze swojej rady.
Teraz jeszcze każesz mi myśleć?
No nie wytrzymam!
W tej kulturze jest tak,
że gdy kobieta straci męża,
rodzina chce, by ponownie wyszła za mąż za któregoś z pozostałych braci.
Głównie chodzi o to, żeby dzieci wychowywały się pod tym samym nazwiskiem.
Ale czasy się zmieniają.
Dlatego musimy zadać sobie pytanie.
Czy to nadal podchodzi pod braterski obowiązek?
Nawet w kwestii randkowania?
Kto to wie?
Gdziekolwiek jesteś, skarbie, kocham cię
Nie mam pracy ani grosza przy duszy
Dobrze, dosyć tego.
Nie.
Przepłakałaś wczoraj cały dzień, stara.
I nadal płaczesz.
- Co się dzieje? - Nie chcę o tym gadać.
Za godzinę masz przymiarki.
Nie pójdę tam.
Mayi.
Usiądź, proszę. Napij się kawy.
Zjedz tosta.
I powiedz, co cię gryzie.
Bo nie ogarniam.
Co się stało?
Spałam z nim.
Z tym saksofonistą.
Spałaś z nim?
A on ma żonę.
O rany. Muszę się napić.
- Gruba akcja. - Faceci są zjebani.
Myślałam, że jest inny. Myślałam, że to coś wyjątkowego, że…
Pogoń go. Masz chłopaka, który cię kocha.
- Powiem Sizwe… - Ani mi się waż!
Muszę to zrobić.
Nie możemy żyć w kłamstwie.
Facetom nie wolno przyznawać się do niczego.
To co mam zrobić?
Posłuchaj.
Najpierw się ogarniesz,
wstaniesz i pojedziesz na przymiarkę.
Poza tym
nikomu nie piśniesz ani słowa o tym, co właśnie mi powiedziałaś.
Rozumiesz?
A co do tego biednego grajka,
nigdy więcej o nim nie wspominaj.
- Dziękuję, Madosini. - Odnieś to do kuchni.
Proszę, zostań na chwilę.
Zanim pójdziesz, usiądź na moment.
Musimy coś omówić.
Nie, Zweli.
To męska sprawa. Nie angażujmy w to kobiety.
Mowa o jej życiu.
Madosini.
Tak?
Chcesz za mnie wyjść?
Jeśli uważasz, że to dobre dla nas obojga,
zgodzę się na to.
Nie. Pytam o to,
czy jeśli miałabyś wybrać, kogo chcesz poślubić,
wybrałabyś mnie.
Jeśli uważasz, że to najlepsza opcja.
- Nie o to pytam. - Zweli, słyszałeś.
- Nie. Wujku, daj mi dokończyć. - Zwelethu!
Zrozum. Nie chcę, byś martwiła się
o przyszłość swoją i dziecka.
Nadal będę o ciebie dbał.
Dopóki nie staniesz na nogi.
- To nie powinno tak wyglądać. - Wujku!
Nie zrobię tego.
Nie ożenię się z nią tylko dlatego, że ty tak chcesz.
- Ej! - Nie.
Wujku, każdy ma prawo wyjść za tego, za kogo chce.
Madosini ma prawo kogoś pokochać.
Chłopcze!
Nie zrobię tego.
Ej, Zwelethu!
Chłopcze!
Nie słuchasz mnie, chłopcze.
- Pięćdziesiąt tysięcy. - Zwariowałaś?
Co miesiąc.
Pięćdziesiąt.
I trzeba wyremontować mój pokój.
Rok urlopu macierzyńskiego.
W przeciwnym wypadku pani Jama dowie się, że wcale nie ma wnuka.
Ale ma pasierba.
Dobrze.
Myślę, że przyda się wam mimoza.
Oj tak, bardzo chętnie.
Nie trzeba, dziecko. Dziękuję.
No dobrze.
Suknia już gotowa?
- Tak… - Cóż…
Moja droga.
Wiem, że nastawiłaś się na tę konkretną.
Ale skoro już tu jesteśmy, może przymierzysz też inne?
Chyba nie masz nic przeciwko?
Nie, mamo.
Zaraz je przygotuję.
Są od Swarovskiego. Zachwycające.
- Piękna. - Waży jakąś tonę,
nie będzie mogła w niej oddychać.
Napij się.
Weź się ogarnij.
Chociaż udawaj, że ci się to podoba.
Już prawie koniec.
Podoba ci się?
Jest ładna.
Od tego soczku robi mi się wesoło. Czuję się, jakbym fruwała.
Po prostu pij dalej.
Mogę przymierzyć swoją?
Jest jeszcze kilka.
Nie jestem laleczką.
Nie jestem twoim projektem, tylko osobą, która ma uczucia.
I wybrałam sukienkę, którą chciałabym teraz przymierzyć.
Mayibuye!
Zaraz ją przyszykuję. Będzie w niej pani pięknie.
Dziękuję.
Będę śpiewać,
Prawdziwe piękno
Chłopa to jego krowy
- Co w ciebie wstąpiło? - Coś dobrego.
Będziesz wyglądała przepięknie, Mayi.
Czeka cię dobre życie, o którym zawsze marzyłam.
Przyniosę ci wody, mamo.
MaBhengu, coś ty piła?
To ja coś piłam?
Co piła twoja matka?
- Wzięła łyczka. Wiesz, jak z nią jest. - Przecież widzę.
- Jesteś pijana. - Skarżypyta.
Tato, rozmawiamy o tym co miesiąc.
Mam to wszystko dzięki wam.
Proszę, to dla mnie ważne.
Dobrze, dziecko. Dziękuję.
Jestem wam wdzięczna.
- Kocham cię, tato. - Okej.
- Kocham cię, mamo. - Pa, pa.
Do zobaczenia.
Pa, pa.
Teraz martwi mnie tylko przeciekający dach.
Borykamy się z tym od lat.
Dlaczego go nie naprawisz?
Ciągle na to oszczędzam.
Przecież mamy dużo pieniędzy.
Nie, MaBhengu, tych pieniędzy nie ruszamy.
Nawet nie możemy zrobić tu wesela, przez ten głupi dach.
Wiesz, że nie o to chodzi.
Jamowie nie ukrywają tego,
że nie chcą naszej pomocy przy weselu,
bo jesteśmy od nich gorsi.
Zapomnij o Jamach.
Mamy problem z dachem.
Z drzwiami do toalety zresztą też. Otwierają się, kiedy wieje.
Je też trzeba naprawić.
Od dziesięciu lat nie kupiłam nowych zasłon.
Naprawdę proszę o tak wiele?
Jesteś pijana!
Sizwe?
Już idę.
Przypomnij mi, dlaczego nie mogę prowadzić?
Bo nie wiesz, dokąd jechać.
To mój kawalerski. Powinienem o tym decydować.
Bałabym się tego, co wymyślisz.
Zwłaszcza, że już zdążyłeś zapłodnić Dumazile.
- To nie ja. - Ty.
- Naprawdę nie. - Sizwe.
- Przestań. - Słuchaj.
Mówię poważnie. To ojciec.
Co?
Poprosił mnie, żebym wziął na siebie winę.
Co?
To prawda?
Czy to prawda?
- Tak. - Robert!
Wziąłeś to na siebie?
To ojciec. Musiałem.
To nie jest twój obowiązek.
Służącą, Dumazile!
- Lindiwe, słuchaj… - Nie wymawiaj mojego imienia.
Nie tymi zdradzieckimi ustami.
Moje usta…
Zrobiłeś ze mnie idiotkę.
Wiem, że faceci zdradzają.
Ale w moim domu i to z Dumazile?
Przepraszam.
Jak…
Jak mogę ci to wynagrodzić?
MAYI, POROZMAWIAJ ZE MNĄ PROSZĘ
ODCZYTANO
Hej.
Dziękuję, Madosini, ale nie musiałaś.
Wujek wydaje się wkurzony.
Przejdzie mu.
A ty?
Co ze mną?
Rozumiesz, dlaczego podjąłem taką decyzję?
Rozumiem i jestem ci wdzięczna.
Twój brat był wspaniałym mężczyzną.
Tak, był wyjątkowy.
Mam nadzieję, że znów znajdę taką miłość,
i teraz mam na to szansę.
Tak, masz taką możliwość.
Faktycznie mam.
Czy ta kobieta, która tutaj była, kiedy przyjechaliśmy…
- Tak? - Chcesz się z nią ożenić?
Tak, ale to się raczej nie wydarzy.
Rany, bracie.
Ale wie o tym, że nie jesteśmy małżeństwem?
Teraz to już bez znaczenia.
Nigdy nie wiadomo.
Opowiedz mi o niej.
Ma na imię Mayibuye.
Mówią na nią Mayi.
Jest…
Kurczę.
PRZEPRASZAM CIĘ, KOCHANIE WYBACZ MI
No dobrze, kochanie.
Wiem, że nic nie cofnie bólu, który ci zadałem.
To dla mnie upokarzające, że nie czuję się dla ciebie wystarczająco męski.
Wiesz, z moimi problemami.
Chciałem podbić swoje poczucie własnej wartości. Przepraszam, skarbie.
No dobrze.
Chciałbym ci w ten sposób udowodnić, że szczerze żałuję.
O Boże!
Tak.
Nie wiedziałam, że diamenty mogą być takie wielkie.
Kochanie!
- Podoba ci się? - Nie.
- Nie? - Nie.
Nie, Robert.
Czemu chcesz mnie ugłaskać diamentami?
- Nie. - Tak.
Nie, skarbie.
Nie próbuję cię przekupić.
To tylko wyraz mojej głębokiej skruchy.
Mój problem był między moimi nogami.
Nie masz problemu, tylko jesteś psem na baby.
- Tak, jestem psem. - Żałujesz?
- Tak. - Wiesz, bo mówią…
Nie wiem, czy o tym słyszałeś.
Podobno przeprosiny najlepiej działają na południu Francji.
Oczywiście. Zabiorę cię, gdzie chcesz.
W każde miejsce na świecie, kochanie.
- No i silnik w aucie nie brzmi najlepiej. - Naprawdę?
Dzieci jeżdżą lepszymi samochodami, takimi w stylu BMW X7.
- A ja co? - Rozumiem.
To żaden problem. Zajmiemy się samochodem.
Czarne BMW by do ciebie pasowało.
- X7. - To niezawodne auto.
- Tak. - I dobrze się prowadzi.
- Tak jak ja. - No więc?
Przepraszam, to się nie powtórzy.
Tak.
- Dostanę je? - Oczywiście.
- Naprawdę dostanę? - Jasne.
Tak.
- Nie żartuj, Sizwe! - Jest twój.
- Co? - Kupiłem ci go.
Mnie?
Zrozumiałem, że naszyjnik był głupim prezentem.
- Przecież nadal jeździsz taksówkami. - Boże!
NOWE AUTO, NOWA JA! #BĘDZIEJEŻDŻONE #NAROBIĘKILOMETRÓW
#ROZPIESZCZONA #NAJRZECZONY
#WOŻĘ SIĘ Z UKOCHANYM
Siostro.
Ciągle tu jesteś? Nie wychodzisz jutro za mąż?
Spokojnie, już kończę.
- Życzę ci cudownego ślubu. - Dziękuję.
- Dobrze, to pa. - Dziękuję, pa.
Mogę wejść?
Co ty tutaj robisz?
Muszę ci wszystko wyjaśnić.
Nie ma potrzeby.
Nie jestem żoną Zweliego.
Nie musisz dla niego kłamać.
Nie kłamię.
Pozwól mi wyjaśnić.
Dobrze.
Słucham.
Moja cudowna córeczko.
To twój wielki dzień.
Nana.
Pomóż mi. Ten głupi motor nie odpala.
- Podwieź mnie. - Gdzie?
Na występ. Wystarczy tych pytań. Podwieź mnie.
Gdzie masz ten występ?
Nie wiem, ale to duża impreza.
- Błagam, Nana. Nie pytaj. - Zweli, przecież nie lubisz imprez.
Nana, z pieniędzy za tę fuchę
będę mógł opłacić połowę zaległego czynszu za Black Books.
Nana, proszę!
Dobrze, już dobrze.
Tylko cię podrzucę, nigdzie nie zostaję.
- Tylko podwózka. - Dziękuję, Nana.
I oddasz mi za paliwo.
Ale to później, teraz nie mam.
To na czym pojedziemy? Na wodzie?
- Bracie. - Tak?
- Możemy chwilę porozmawiać? - Tak.
Z panną młodą i jej matką.
Coś nie tak, tato?
Spójrz na to.
Widzisz to?
Mayi…
To pieniądze, które nam oddawałaś,
odkąd zaczęłaś pracować…
Nie wydaliśmy ani centa.
Chcę powiedzieć, że powinnaś kierować się sercem.
- Nie pieniędzmi czy bezpieczeństwem. - Boże!
Dlaczego mówisz mi to teraz?
Mamo?
Musimy już iść.
To otwórz drzwi.
- Co jest? - Odpalaj, jedziemy!
- Dawaj, szybko! Spadamy! - Zaraz.
A co z występem?
Posłuchaj, Nana.
To ślub Mayi.
- Co? - Nie dam rady.
Ukochana idzie do ołtarza z innym.
Nie. Na co jeszcze czekasz?
- Włączaj silnik i jedziemy! - Spokojnie, Zweli.
Musisz zrozumieć, że jesteś artystą.
Przyjechałeś do pracy.
Czyli mam być dla nich rozrywką?
- Tak. - Ale ja nie chcę!
Mayi dokonała wyboru.
Musisz to zaakceptować.
Nie mogę.
To dla ciebie szansa, żeby zamknąć ten rozdział.
I żeby się pożegnać.
Wiedziałeś, że tu będzie?
Obaj byliśmy w szoku.
Nie ma co zwlekać.
Panie Jama, proszę wziąć pierścionek
i nałożyć go małżonce.
A następnie wygłosić przysięgę.
Mayibuye Nkosi.
Odkąd pojawiłaś się w moim życiu,
każdy dzień jest wspaniały.
Jesteś światłem mojej codzienności.
Twoja rozwaga
i dobroć…
dają mi szczęście.
Chcę zbudować z tobą rodzinę.
Chcę kochać cię przez resztę swych dni.
Teraz i na zawsze.
Kocham cię, MaNkosi.
Amen.
Sizwe.
Jesteś dla mnie taki dobry.
Przeżyliśmy wiele pięknych chwil.
Nie mogę się doczekać naszej przyszłości.
Amen, zgromadzeni.
Amen.
Zgromadzeni, bez zbędnego przedłużania.
Jeśli ktoś zna powód, dla którego ci dwoje
nie mogą połączyć się węzłem małżeńskim,
niech przemówi teraz…
Lub zamilknie na wieki.
Chyba nie ma nikogo takiego.
Z nieukrywaną radością mogę was teraz ogłosić
mężem i żoną.
- Możesz pocałować… - …pannę młodą!
Dziękuję.
Mayi.
Wszystko w porządku?
Kochanie, czekamy na twój podpis.
Mayi, wszystko gra?
- Tak, mamo. - To podpisz.
Wybacz, ojcze, ale jeśli już złożyłam przysięgę,
to po co ten podpis?
Żeby w oczach prawa zostać panią Jama.
Czyli bez podpisu nie ma ślubu?
Nie jesteś oficjalnie panią Jama,
dlatego czekamy na podpis.
Podpisz, kochanie.
Nie mogę.
- Że co? - Co się dzieje, Mayi?
Mayi?
Mayi! Co się dzieje?
Mayi!
- Ochrona! - Mayi!
Ochrona!
Zostawcie moją córkę!
- Mayi! - Zostawcie ją!
- Nie! - Mayi!
Zwelethu!
- Zweli. - Mayibuye?
O nie.
Co się dzieje?
- Daję nam szansę. - Mayi!
Uciekajmy.
Szybko, uciekajmy.
Zbyt wielu ludzi przejmuje się tym, co powiedzą inni.
A przecież to nasze życie i sami stawiamy czoła konsekwencjom swoich wyborów.
Słuchajcie.
Obowiązek to ważna rzecz,
ale nie może stawać na drodze przeznaczeniu.
Napisy: Julia Antoniewicz