Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Meron akong ikukuwento sa inyo.
Isang kuwento ng Pasko.
Ako si Kate.
Ako 'yan, 20 taon na ang nakararaan.
Pagkatapos ko magkolehiyo, nagtrabaho ako
sa magandang architecture firm sa Boston.
Babaguhin ko na sana ang mundo.
At nabago ang mundo ko noong sumayaw ako sa party
kasama ang med student na si Everett.
Obsessed kami sa isa't isa.
'Yong pakiramdam ng "nakakabaliw na unang pagibig"
kung saan di ka na nag-iisip.
Pinagdaanan nating lahat 'yon.
Kaya noong umuwi si Everett para maging doktor,
siyempre, sumama ako
sa kanilang mahiwagang bayan, na kung tawagin ay Winterlight.
Seryoso, para siyang lumaki sa Yankee Candle.
Ang hirap umalis.
Nagpakasal kami, nagkaanak,
at natuklasan kong ang small town doctors, trabaho talaga ang tunay na asawa.
Para akong single mom na may wedding ring.
At ang career ko bilang architect?
Plot twist. Naging handywoman ako.
Lumaki ang mga bata.
Nagkalayo ang loob namin ni Everett.
Hindi na kami masaya.
At 'yong "Babaguhin ko ang mundo"?
Actually, ipapakita ko na lang ang kuwento.
Sige, sigurado na ba kayong magdi-divorce na kayo?
- Oo. - Siguradong-sigurado.
Well, bilang Mayor ng Winterlight at kaibigan n'yo, mukhang mali 'to.
Christina, di porke't divorce na, hindi na kami team.
Well, sa batas, oo.
Ni hindi nga divorce ang tawag namin dito. "Maayos na paghihiwalay" lang ito.
Oo, ilang buwan na kaming hiwalay, at mas masaya kami.
Mas healthy na paraan 'to para tapusin ang pagsasama.
Puwede bang wag natin ipagkalat? Alam mo naman ang mga tao dito.
- Salamat. - Muffins?
Di kayo puwedeng mag-divorce pag gutom.
- Ayos. - Salamat, Buck.
Di mo ba narinig? Di 'yon ang tawag nila do'n.
Tinatawag nila 'yong "maayos na paghihiwalay."
- Wow. - Ano'ng nakakatawa rito?
- Akala ko magdi-divorce na kayo. - Hindi, a. "Maayos na paghihiwalay" 'yon.
Ay, seryoso ba?
Guys, hindi naman palaging pangit ang divorce.
Pangit 'yon.
Alam kong ito ang unang Pasko na hiwalay kami,
pero magse-celebrate kami nang magkasama.
- Oo. - Oo. Bilang normal na pamilya.
Gagawin namin ang lahat ng tradisyon
- ng pamilya Holden. - Tama.
May Christmas dinner kami
at lahat ng kainan sa Mothership.
Magtutulungan lang. Madali lang.
Magiging totoo kami sa isa't isa
at sisimulan ang mga sasabihin namin sa
"Pakiramdam ko."
Naku po!
Hindi.
- Sige, tara na, hon. - Oo.
Heto, umorder ka.
- Uy! - Kumusta?
Sorry, na-late ako. Naipit ako sa open house.
Hi.
Well, di para sa lahat ang open house ng maliit na bahay.
Alam mo na, lalo na kapag over 4'11" ka.
- Naku. - Kumusta ang meeting kay Christina?
Parang public event.
Pero ano ba'ng aasahan pag sa coffee shop nakipag-divorce?
So, nasabi mo na kay Everett na lilipat ka?
Hindi pa nga.
Akala ko ba maging totoo kayo sa isa't isa?
Oo, pero hindi tungkol dito. Di ko rin sasabihin sa mga bata.
Ito na ang huling Pasko namin sa bahay na 'to,
at gusto kong maging masaya 'to.
Di ako makapaniwala, ibebenta mo ang Mothership.
April, may trabahong naghihintay sa 'kin. Kailangan ko ang suporta mo.
Girl, gusto mong wag akong maging makasarili,
na napakalaking pabor.
Girl, kalahati na ng buhay ko, nasa bayang 'to. At ano'ng ginagawa ko?
Nagpapalaki ng mga anak?
Pumapasok sa mundo ng mga elite handyman?
Oo, at pagtatayo ng worm farm kapalit ng baked goods.
Magtatapos na ng high school si Gabe ngayong taon,
at nasa kolehiyo na si Sienna.
Pagkakataon ko na para kumawala.
Nandito na ang mga duwende ni Santa!
- Inimbitahan mo ang mga tatay ni Everett? - Duh. May joint custody kami.
Hi.
Ayun ang Katie namin.
Katie-patatey.
Hello.
- April, ibuhos mo na. - Ako na ang bahala.
Hindi ko alam kung ano ang lulutuin mo. So, may dala akong sweet potato casserole.
Ang bait mo naman. Ngayon may dalawa na tayo.
- Ay. - Wag susubukang sapawan si Kate sa Pasko.
O Easter.
- Uy, mga Lolo. - Uy.
- Nakakatuwang makita kayo. - Tumatangkad ka kada kita natin.
- Oo. - Talaga?
Tingin ko, mas lumiliit kayo kada kita natin.
- Kaya walang may gusto sa teenager. - Uh-huh.
Ay.
Sila 'to. Paparating na sila.
- Sila? - Oo, naku, hintayin mo.
Okay.
Kailangan mo ng tulong?
- Hi, anak ko! - Hi.
Hi. Okay. Sige.
- Hi. - Hi.
- Hi, Nigel. - Hi!
Natutuwa akong— A, oo.
- Hi. - Ay.
Okay.
Okay, Nigel, kilala mo na si Mama Kate.
- Oo. - Ito ang mga lolo ko, sina Mike at Daryl.
- Hello. - Hi.
- Si Ninang April. - Hello.
At ang aking, wow, nakababata pero mas matangkad na kapatid, si Gabriel.
Guys, siya si Nigel.
- Hello! - Hi, Nigel.
Masaya akong makilala kayo. Sana may dinala ako.
Teka, meron pala. May dala 'kong wand!
Accio Christmas magic!
May dala ka talagang wand?
- Oo. - Meron.
Gamit ko para akitin ang magandang dalagang 'to.
Aww.
Wingardium leviosa!
- Wingardium levi— - Okay.
Pumasok na tayo.
Oo. Okay.
Ang galing no'n.
Kailangan mo ng tulong?
- Okay na siya. Tara. - Okay lang.
- Wow. - Nasaan si Katie?
Grabe, hindi talaga ako makapaniwala, magkamukha talaga kayo.
Palagi nilang sinasabi 'yan, pero di ko naman makita.
Ang layo.
So, Nigel, pumapasok ka rin ba sa Oxford, o sa ibang lugar?
- Naku. Hindi nagkokolehiyo si Nigel. - Mama.
Di naman talaga.
Tinitingnan ko 'yong emblem sa jacket mo.
Ano'ng sabi? "Griffin-duff"?
"Gryffindor."
Oo. Nagtatrabaho si Nigel bilang Harry Potter tour guide.
Trabaho pala 'yon?
- Parang. - Magaling siya do'n.
Ako ang pinakamagaling. Marunong akong mag-Parseltongue.
Sabi ni Sienna, may kakaibang tradisyon daw kayo.
Oo, na ibo-boycott ko ngayong taon.
Ikaw 'yon, Ma. Mag-enjoy ka do'n. Okay?
Enjoy.
Ano'ng mga tradisyon 'yon?
Gumagawa at nagpapalitan kami ng handmade na regalo.
Oo. Mga regalong mula sa puso.
Di tulad ng mga totoong regalong galing Amazon.
At di bumibili ng mga palamuti si Kate.
Puro popcorn at pine cone.
Ginagawa naming palamuti kung ano'ng makita namin.
- E, 'yong mga ibon? - Ay, gusto ko 'yon.
Gumagawa kami ng ibong origami,
tapos sinusulatan namin isa-isa ng mga ipinagpapasalamat namin.
Parang ang saya nga.
Puwedeng sabihin na gano'n.
Puwede ding nakakahiya.
- E, 'yong libro? Hindi 'yon weird. - Totoo.
Sa Christmas Eve, nilalabas at binabasa nina Mama at Papa ang family scrapbook.
- Aww. - Sobrang cute.
Ay, sabi ni Everett, kumusta raw.
Pupunta siya, pero may pasiyente pa siya.
Si Betty nga. Laging nagtatrabaho.
Sino si Betty?
Betty at Al ang tawagan ng mga magulang ko. Wag mo nang itanong.
Excited na akong makilala siya. At ang bago niyang girlfriend.
- Ano? - Ano?
- Aray! Bakit mo 'ko sinipa?
Wag mong sabihin 'yan.
- Nakatingin siya sa 'kin. - Wag kang tumingin. Umiwas ka.
Kate, binabasa ko 'tong tungkol sa geothermal energy.
- Gusto kong malaman ang opinyon mo. - Hindi. Nigel?
Nigel? Nigel, nakikita pa rin kita.
Nigel?
Nigel. Wag, Nigel.
Sabihin mo na.
Hindi sinabi sa 'yo ni Papa?
Ano'ng di sinabi ng papa n'yo?
Na may dine-date siya.
Hindi, kakakita lang namin ng papa n'yo.
Kung may dine-date siya, sasabihin niya.
Okay, so, may dine-date si Everett. Ano naman?
Alam n'yo 'to?
Aksidente naming nalaman.
Sumumpa kami na maglihim, na alam mong ayaw ko, di ba?
At alam n'yo?
A, nahulaan ko na lang. Alam mo na, ang daming clue.
Sinabi sa 'kin nina lolo.
Hindi kaya!
Baka may nasabi ako.
Na aksidente rin.
A. Kain lang kayo ng tanghalian.
May gagawin lang ako saglit. Excuse me.
Pag-uusapan natin 'to pagbalik ko.
- May gusto ka pang malaman? - Oo. Lahat.
At aalis na siya.
Sana sinabi ko sa kaniya.
May dine-date ka? Kakahiwalay pa lang natin.
Al, may pasyente ako.
At mahaba na ang nine months.
Alam ng mga tatay mo. Alam ng mga bata.
Kahit 'yong weird na boyfriend ni Sienna.
Alam ko.
Magbibihis na 'ko.
Ayokong malaman mo sa ganitong paraan.
Di lang ako makahanap ng tiyempo para sabihin sa 'yo.
Pakiramdam ko, kapag hindi ka nagsasabi ng totoo sa 'kin,
hindi kita puwedeng pagkatiwalaan.
Pakiramdam ko, naging totoo naman ako sa 'yo
tungkol sa lahat maliban dito.
Hindi ko lang masabi, Al, at
pasensiya na.
Ayos lang.
Hayaan na natin.
- Sino siya? - Tess ang pangalan niya.
At may ginawa siya dito,
nag-shopping, nadulas sa yelo, napilay ang ankle,
at kailangan niya ng doktor,
so, ako 'yong doktor.
So, lumabag ka ng ethical law at dinate mo siya?
Di naman gray area 'yon.
Ay, di 'yon gray area?
- Hindi. - A.
- Hindi. - Okay.
Salamat sa pagiging tapat.
Gusto ko na siyang makilala.
Ayos.
Duda talaga ako no'ng sinabi ni Buck 'yong maayos na paghihiwalay n'yo—
- August, gusto mo pa? Ha? - Ayos na ako. Salamat, Doc. Paalam, Kate.
Maglagay ka naman ng garland. Para sumigla nang kaunti.
Sira na naman ang heater ko.
Di ako makabili ng heater o asawa para ayusin.
Well, gusto mo bang maglagay ng heat pump?
- Ano 'yon? - Compressor.
- Gumagamit ng thermodynamics para— - Naku, Kate Big Word Alert.
Di na ako nakikinig.
Gusto mo bang pumasok at mag-tsaa at magpapaliwanag ako ng thermodynamic?
Tsaa, naiintindihan ko. Hindi 'yang herbal.
So, ano'ng itsura niya?
Alam ba ng lahat ng tagarito?
Nasa book club ako. Tsismis at inuman ang ginagawa namin.
Isang dekada na kaming di nagtsitsismisan.
Di pa kami nagkita.
Di mo tiningnan sa social media? Anong klaseng ex ka?
- Ayoko siyang i-stalk. - Ganiyan ang sinasabi nating lahat.
Di naman totoo. Ano'ng pangalan?
Tess Wiley.
Dito ko nakita ang bagong girlfriend ni Herb.
Kahit di ko siya halos nakilala sa personal.
Medyo pangit siya pag walang filter.
Uy. Bingo.
- 'Yan ang dine-date ni Everett? - Mm-hmm.
Sigurado ka ba?
Pangalan niya 'yan.
Okay. Ano'ng ginagawa niya?
Nag-uukit siya ng butter.
Art 'yon sa ilang parte ng mundo.
Sa mga walang kuwentang parte.
Well,
buti naman.
'Yan lang ang masasabi mo? Ano ba? Mas malungkot pa siya sa malamig na sabaw.
Masaya ako para kay Everett.
Oo naman.
Sarap sa pakiramdam pag nag-downgrade sila, 'no?
Okay, mga gamit para sa paggawa ng dekorasyon.
Gumawa ako ng dalawang listahan.
At kung mabilis kayo, may candy cane ang lahat.
I love Christmas!
Ayos. Hahanapin ko na siya.
Libre lang 'yan.
Okay. Go, Gabe.
Kate.
- Hi. - Hi. Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng ibig mong sabihin? Palagi naman akong nandito.
Meron ka ba no'ng cute at maliit na boteng recycled?
Gusto kong gumawa ng pabango ngayong Pasko.
At kailangan ko rin ng pako.
Hay naku. Wala kaming kahit ano niyan. Kailangan kong umorder niyan.
- Ba't 'di ka bumalik bukas? - Wala kang pako?
- Wala. - Nasa aisle one 'yon.
- Wala. Inilipat ko sila. - Ang weird mo.
Wala roon. Inilipat ko.
- Saan mo inilipat? - Maraming bumibili dito.
- Hindi mo naaalala nang tama. - Hindi.
- Laging nasa aisle one 'yon. - Kate, tigil.
Siguradong nandito 'yong mga pako.
Oh my God.
Sino 'yon?
Si Kate.
Si Kate!
- Kate! - Di pa ako handa.
Hi, Kate. Ako si Tess.
Ang dami nang naikuwento ni Everett tungkol sa 'yo.
Hello.
Nag-uukit ka ba ng butter?
Nag-uukit...?
Hindi. Sa suot kong 'to, hindi.
Alam kong di pang-hardware store ang suot ko.
Nasa Zoom meeting ako, tapos hinatak niya lang ako.
- Well, kasi... - Para mamili ng dekorasyon sa Pasko.
Kung ayos lang sa inyo, papatayin ko pa 'yong matandang kapitbahay kong si Doris.
Uy, nandito ka rin pala.
Uy, kumusta, Papa? Sino siya?
- Tess, ito si Gabe. - Gabriel.
- Ang anak ko. - Ang matapang na bombero.
- Oo. - Okay, Gabe. Tara na.
- Pero... - Ma, nakita mo ba si N—
- Aba, nandito siya. - Papa!
- Naku. - Hi.
Masaya akong makita ka. Diyos ko. Na-miss kita.
Ikaw siguro si Sienna.
Nag-aaral ka ng economics at management sa Oxford, tama?
- Ang talino mo siguro. Hello. - "Talino." Wow. Sino ka?
Ito si Tess, at di siya nag-uukit ng butter,
kung ‘yan ang iniisip mo.
- May mga gamit na ako! - Si Nigel.
A, nandiyan ka pala.
Masaya akong makilala ka. Oo.
- A. Okay. - Ang tatay ng dilag.
Ay.
Ay. Okay. Ayos lang.
- Ayos lang, babe. - Ayos lang.
- Nice to meet you. - Nice to meet you.
Ikaw siguro si Nigel,
ang eksperto sa Harry Potter. Di ba?
"Wizard ka, Harry."
Sino ka?
- Siya si Tess. - Tess.
Ako nga.
Ay, tumitingin lang ako ng recipe.
Sabi mo, e.
Natapos mo ba ang college essay mo?
- Hindi. - Hindi?
Bakit gustong-gusto mo 'kong paalisin?
Hindi. Gusto ko lang magkolehiyo ka.
Oo, kasi tingin mo college ang kailangan para makaalis dito, 'no?
Ano'ng masama sa bayang 'to? Di ko maintindihan.
Paano kung gusto ko rito?
- Di natin 'to pag-uusapan. - Okay.
Gusto ko lang gawin mo ang essay mo, okay?
Magandang umaga.
Uy. Gabe, handa ka na?
Sige. Sa kotse lang ako.
Heto, magdala ka nito, anak.
Hmm, tingnan mo nga naman.
Puwede mo bang kausapin ang anak natin tungkol sa college essay niya
at mga scholarship application niya?
Gusto niyang maging bombero, magligtas ng buhay.
Puwede mo bang ipaalala kung ba't tayo tutol do'n?
Gusto mo ba talagang makipagtalo sa 'kin ngayong umaga?
- Hindi. - Di magandang ideya 'yon.
Sang-ayon ako sa 'yo. Pinag-aalala mo ako.
Pakiramdam ko, nagse-stress baking ka ngayon.
Naka-recover na ba tayo sa nangyari?
Hindi na yata ako makaka-recover.
Pakiramdam ko, siguro dapat maghapunan tayong lahat mamayang gabi.
- Kasama si Tess? - Oo, kasama si Tess.
Saan siya magsi-stay?
Ewan. Siguro kung saan mo siya nakuha.
Okay, well, sige,
pakiramdam ko, magandang ideya 'yan.
Naiilang tayo sa harap ng mga bata, at dapat nating gawing normal 'yon.
Ayos. Pakiramdam ko, siguro mga 7:30, sa bahay ko.
Pakiramdam ko, okay 'yan. Oo. 7:30, sa bahay mo.
Ayos. Pakiramdam ko, kukuha ako ng mga muffin mo.
Okay, Pakiramdam ko, gusto mo talaga ang mga muffin ko.
HANDY HOLDEN'S WAG MAGHINTAY, TAWAGAN SI KATE!
Isang hapunan lang 'to, okay?
Tapos magsisimula na tayo sa mga tradisyon natin.
Gusto ko lang kayong makausap.
Alam n'yo, itong bagong yugto sa relasyon ng mga magulang n'yo,
medyo kakaiba sa pakiramdam, 'no?
- Hindi. - Oo, hindi naman.
Ang makitang may kasamang iba ang papa n'yo, baka mahirap para sa inyo.
Palagi ko naman siyang nakikitang may kasamang ibang tao.
- Ako rin. - Ano?
Hindi, ibig kong sabihin, maliban sa 'kin.
- Ay. - Di kami nagbago ng papa n'yo.
Kami pa rin 'to, naniniwala sa parehong bagay.
Naniniwala nga lang kami mula sa magkaibang bahay.
- Seryoso ba 'to? - Wow.
Ang sarap.
Ano'ng tingin n'yo sa bahay?
Matagal ko nang gustong itodo ang Pasko.
Congratulations. Naririnig ko na ang pagtunaw ng polar ice caps.
Sobrang "sarap, malinamnam, nanunuot sa tiyan" nito.
Puro ako takeout. Gusto ko 'to. Di ako marunong magluto.
- Ang sarap nito. - Oo.
Salamat.
Wow, mahilig ka talaga sa pipino.
Ay, hindi, si Betty. Ayaw niya 'to.
Pasensiya na, gusto ko lang malaman, bakit Betty at Al ang tawagan n'yo?
Ako na. Siya ang kauna-unahang environmentalist na nakilala ko,
at tinatawag ko siyang Al dahil kay Al Gore.
- A. - Oo.
At may kanta kasi si Paul Simon, alam mo 'yon.
You can call me Betty
Betty, you wanna call me?
Call me Al
Uy. Maganda ang boses mo.
Ayun, nadala lang kami, nakasanayan na.
- Kalokohan. - Hindi! Ang sweet nga, eh.
May boyfriend ako noon na "The Missile" ang tawag.
Pero 'yon ay dahil dati siyang nagtrabaho sa Air Force.
- Oo. - Mm-hmm. Oo, sige.
Anyway, masasabi kong ang galing n'yong dalawa.
May no-contact policy ako sa lahat ng ex ko.
Puro ghosting, unfollow, delete, paulit-ulit. Wala na talaga.
Ang galing. Nakakatuwang malaman. Oo.
Gusto mo ba akong mawala?
- Hindi. - Hindi?
- Hindi. - Gusto mo akong umalis?
Hindi. Masaya akong nandito ka.
- Kumusta 'yong ankle mo? - Ayos naman.
Oo, magaling na bago ang Thanksgiving. Oo.
- Nagde-date na kayo mula Thanksgiving? - Medyo.
Hindi naman nagde-date. Nag-uusap lang.
- Oo, pero palagi. - Palagi.
Palagi talaga. Inaabot ng ilang oras araw-araw.
Kaya noong inimbitahan ako ni Everett dito,
akala ko medyo weird, pero ewan ko.
Alam ko lang na kailangan kong gawin 'to.
Oo. At mula no'n, sa kusina ko na siya nagpapatakbo ng empire niya.
Empire?
A, bale, global non-profit 'yon.
Tumutulong ako sa mga kababaihan na magnegosyo. Gusto ko lang ng pagbabago.
Wow. Ang astig. Paano mo nagawa 'yan?
Diyos ko. Mahabang kuwento.
Siguro ang pinakamagandang payo,
maghanap ka lang ng gusto mo at mag-focus ka do'n.
Focus lang sa goal.
Ituring mong lahat ng distraction na pagka-off track. Nasa TED Talk ko 'yan.
- Ayan na. - Wow.
Totoo. No'ng isang araw,
nanaginip akong nagtatanggal ako ng bara sa drain,
gusto ko nang sumuko pero nagpatuloy lang ako,
at alam n'yo? Tingin ko, nakagawa ako ng malaking pagbabago
sa buhay ng shower na 'yon.
Naalala ko na. Sabi ni Everett, isa kang handywoman.
Handy person ba? Sorry. Ano'ng tawag mo sa sarili mo, Kate?
Nahihiya, Tess.
- Uy, tama na. Hindi. - Hindi.
Si Al 'yong glue na nagbubuklod sa Winterlight.
Totoo.
Di ko alam ang mangyayari sa bayang 'to pag wala siya.
Pasensiya na, pero pag sinasabi mong "bayang 'to," sobrang charming.
Parang pakiramdam ko, nasa American movie ako.
Darating ang big city girl sa magandang bayan, mai-in love.
Parang The Holiday, alam n'yo?
Pero, sa pelikulang 'yon, patay na ang asawa.
Pero ikaw, hindi ka patay,
at salamat sa Diyos, dahil napakasama no'n,
at ayaw ko 'yon.
At, a...
Dapat yata tumigil na ako sa pagsasalita.
- Ayos lang. - Sorry.
- Ayos lang. - Taga-New York ka?
Oo, may penthouse ako sa New York
at magandang apartment sa London tuwing pupunta ako do'n,
na puwede n'yo palang hiramin.
Oo, maganda ang lokasyon.
Dalawang kanto mula sa Leadenhall Market,
kung saan, siyempre, doon nila kinunan ang...
- Diagon Alley. Oo. - Diagon Alley.
Ano?
Alam kong gusto mo 'yon.
- Nakapunta ka ba sa set? - Oo. Maraming beses, sa totoo lang.
Magkaibigan kami ng mga producer, kaya napakasuwerte ko.
Wow. Five points para sa Hufflepuff.
Oo. Maraming salamat, wizard.
Spoiler, kilala ni Tess ang lahat, at nagawa na niya ang lahat.
Well, maliban sa mag-Pasko kasama ang poging doktor
at nakakatuwa niyang mga anak.
At 'yon ay kung hindi mo sila kasama, pero dapat kasama mo sila.
Oo. Ang totoo, marami kaming gagawing espesyal, kakaiba para sa iba,
na holiday traditions.
Makakasali kami
dahil inilipat ko na ang appointments ko sa umaga. Kaya libre na kami.
Sayang naman.
Okay 'yan, kaya lang bukas ng umaga, umagang-umaga pa lang,
may espesyal akong sorpresa sa mga bata, mami-miss mo 'yon.
Excited na 'ko.
Ta-da!
Bagong tradisyon!
Di lang ito tree farm.
May tren sila,
may hot cider sila.
- Picture kasama si Santa. - Picture?
Hindi. Picture kasama si Santa? Ano kami, five years old?
Nakakatawa, ginagawa 'yon ng lahat ng mga teenager.
Hashtag lighten up. Pasko na.
Kailangan bang gawin 'to ng alas-otso ng umaga?
Gusto natin ng pinakamagandang puno.
Mauna sa mga tao.
Sabi n'yo, gusto n'yo ng normal na Pasko. Heto na ang normal! Tama.
Kaya maghahanap tayo ng puno.
At magiging masaya 'to!
Talaga ba?
Gabe, kunwari, parang scavenger hunt 'to. Mahilig ka sa scavenger hunt.
Maghanap ka ng punong maganda ang hugis at may espasyo sa mga sanga.
Gaya niyan?
Tapos na.
Hindi ko maintindihan.
Matagal n'yo nang gustong pumili ng totoong Christmas tree.
Pahingi ng cider.
Oo, ako rin. Salamat, Ma!
Kung gusto mo, dito lang ako.
Okay.
Ho, ho, ho. Merry Christmas.
Merry Christmas. Puwedeng patulong sa puno ko?
Depende 'yan. Naging pasaway ka ba o mabait?
Tutulungan ka ni Santa. Curious lang siya.
Pa'no kung mabait pag tinulungan mo 'ko at pasaway pag hindi.
Gusto ni Santa 'yan.
Kukuha tayo ng buhay na Christmas tree. Wala kaming masyadong customer.
Dapat i-promote mo.
Kayang sumisip ng buhay na puno ng daan-daang carbon sa buhay nito.
Nakakatuwa sila.
Tingin ni Santa, ikaw ang pinakamagandang tree lover na nakita niya.
Naku.
Salamat.
So, magpapanggap ka lang ba sa buong pag-uusap na 'to?
Hindi, dahil hindi ako si Santa,
so technically, hindi si Santa ang kinakausap mo.
Chet Moore.
Kagagaling lang sa Portsmouth. Sosyal na kasi do'n.
Kate Holden.
- Ano'ng ginagawa mo? - Naghahanap ako ng wedding ring.
Nilalandi mo ba 'ko?
Oo. Matalino ka, nakakatawa, maganda, at mukhang single, na bakit nga ba?
Ano sa tingin mo?
Ilang taon ka na?
Twenty-eight. Kaedad mo.
Magaling ka.
Salamat.
Oo, sinubukan ko ang Krav Maga. Hindi para sa akin. Medyo marahas.
- A. - Oo.
- Ha. - So, nagyoga na lang ako.
- Okay. - Oo.
Oo.
Salamat.
Walang problema.
Nagkakabit ako ng Christmas lights, nagju-jumpstart ng lowbatt na baterya,
may sarili akong snowplow kung kailangan mo.
- Aba, madaming kayang gawin. - Oo.
- Salamat sa pagtulong sa 'kin. - Uh-huh.
Pwede din kitang pasalamatan, labas tayo minsan para kumain.
Naku.
At lolokohin si Mrs. Claus? Hindi ko hahayaang gawin mo 'yon.
Hindi. Naka-open relationship kami. Ayos lang.
Kung di niya alam, di siya masasaktan.
Ito ang card ko. Tawagan mo ako minsan.
Number ko. Marami akong kayang gawin.
- "Chet Moore." - Oo.
"Marami akong kayang gawin."
Ako 'yon.
- Bye. - Kita tayo.
- Salamat. - Uh-huh.
Bye, Ma.
Sa'n kayo pupunta?
Kikitain namin sina Papa at Tess sa bayan.
Pero oras na para sa origami.
Puwedeng mamaya na lang?
Di nag-o-off si Papa sa trabaho, at ayaw naming ma-miss 'to, kaya...
Sige. Ayos lang.
Mag-enjoy kayo.
- Bye, Ma. - Bye.
Di ako makapaniwalang nag-off si Everett sa trabaho.
Oo. So, mukhang puwede naman pala.
Yayaman ako sa komisyon ko dito.
Drone ng pamangkin ko. Medyo mahina ulo no'n.
Naisip ko, kung kaya niya, ako rin.
- Tingnan natin. - Ilag!
- Sorry. - Diyos ko naman!
Yuko ka lang. Sinusubukan ko.
- Diyos ko po. - Ay.
Tanda mo no'ng nag-start ako ng negosyo, di siya nag-o-off para magbantay sa bata?
So, nilagyan ko ng insulation ang attic habang karga ko si Gabe.
Tanda ko. Attic ko 'yon.
Ang dami mong solar panel sa bahay mo.
Kapag nagkabagyo, may sapat akong kuryente sa baterya—
Ilag!
Sorry.
Sorry! Sorry talaga!
Diyos ko naman!
Okay. Aayusin ko na.
Nag-iipon ka nga raw ng kuryente para pailawan ang Times Square.
Well, siguro nga.
Lintik! Ano ba'ng problema mo?
Okay, nakuha ko na. Hindi, nawasak na.
Pinag-shopping kami nina Papa at Tess.
Ano?
Ay, tapos may cute akong jumper.
Uy, Ma, tingnan mo lahat ng 'to.
Bagong pantalon, bagong coat na pamares.
Di pa yata ako nagkaroon ng magkapares, buong buhay ko.
- At nasabi ko bang bago? - Oo. At bago, walang butas, at kasya.
Sige, pero hindi naman basahan ang mga damit na binili ko,
walang butas, at kasya din sa inyo.
Ginamit lang saglit,
na alam n'yong mabuti para sa Earth.
Ay, Ma, sabi rin ni Tess, puwede akong mag-intern sa kompanya niya.
Oo. Sabi niya, may katangian daw ako ng lider na hinahanap niya.
Isa kang lider. Sinabi ko na sa 'yo 'yan.
Tingnan mo 'to.
Ano 'yan?
Pocket fireplace. Tingnan mo.
May apoy. Walang apoy. May apoy. Walang apoy.
Gets na namin.
Para akong dragon.
- Ay, sina Papa at Tess na 'yan. - Teka, kauuwi n'yo lang.
- Magsi-sled kami. - Kailangan ko ng sapatos.
Excited na 'ko!
- Di kita pinagkakatiwalaan sa apoy. - Sobrang excited na 'ko!
Ayos lang ako!
Aw. Hi, Kate.
Maganda 'yan.
Oo, maganda 'to.
At pag nasira 'to sa loob ng isang linggo, puwede nang itapon sa tambakan.
Whoa!
Uy, ano'ng problema mo?
Well, Everett,
Pakiramdam ko, masama ang loob ko
na ginugol ko ang buong buhay nila
para kapag Pasko,
hindi sila maging materialistic.
Pakiramdam ko, bumili ka ng Christmas tree nang wala ako.
At pakiramdam ko, di ko na kailangang ipaalam sa 'yo ang bawat gagawin ko.
Itong, "Pakiramdam ko, pakiramdam ko."
Ayoko ng "pakiramdam ko"!
- Uy. - Uy.
Uy, babalik kami mamayang hapunan.
Sige, pero kailan tayo gagawa ng origami?
Mamaya na lang.
Okay. Enjoy kayo.
Ibalik mo ang mga damit!
Ibalik mo ang puno.
Ibalik mo ang mga damit!
- Ibalik mo ang puno. - Ibalik mo ang mga damit!
Ikaw na sa mga damit, ako na sa puno.
Mag-enjoy kayo.
Di niya 'to gagawin kung siya lang.
Dine-date niya si Satan Claus.
Sobrang lupit.
Ginagamit niya ang saya laban sa 'yo.
Masaya akong kasama.
Ano?
Puwede akong maging masaya kasama.
Papakitaan ko sila.
Alam mo kung sino pa ang tingin kong masaya? Si Chet.
Grabe, may mas gaganda pa ba sa lugar na 'to?
Wow. Uy, tingnan mo!
- Uy! - Uy!
Kumusta?
- Hi. - Uy.
Al, ano'ng ginagawa mo rito?
May date ako.
'Tong lalaking 'to.
- Siya si Chet. - Musta?
May date ka.
Sa kaniya. Sa taong nagngangalang Chet, 'no?
Everett.
Ikaw 'yong lalaki sa Christmas tree farm, tama?
- Oo. - Uy, kumusta?
Pare ko.
- Okay. - Ay.
- Okay. - Babe.
- Okay. - Naku.
- Babe. - Grabe 'yon.
- Diyos ko. - Sorry.
- Ako na ang susunod. - Musta, pare?
Hi. Gets mo na, di ba?
Wow, ang lakas mo.
Oo. Malakas siya.
May ibibigay ako sa 'yo. Chet Moore.
Marami akong kayang gawin.
"Chet Moore. Marami akong kayang gawin."
- Oo. Marami nga siyang kayang gawin. - Napakarami.
Nandito. Isinulat mo mismo dito, 'no?
- Oo. - Parehong side.
Oo nga.
Nakakatuwa si Chet. Pakitaan mo.
Gawin ko ba 'yong... Alam mo na, 'yong...
- Oo, gawin mo. - Okay.
- Gawin mo nga. - Oo.
Parang may pamilya ng mga beaver na naglalaro sa loob.
Ma, okay ka lang?
Okay na okay.
Mag-sled tayo.
- Okay. - Tara.
- Okay. - Tara na.
Mag-slide tayo.
'Yan ang sa 'yo? Kita tayo mamaya.
So, nasaan si Chet?
Nakikipag-usap ba siya nang masinsinan sa puno?
Nasaan si Tess? Nasa pekeng Zoom kasama ang U.N.?
Ba't ka ba nagagalit?
Nag-off ako para makasama ang mga anak natin.
Na hindi mo nagawa noon.
Baka di ka nga magtrabaho sa Bisperas ng Pasko.
Magtatrabaho ako. Sobrang busy no'n. Alam mo 'yon.
Para sa mga matatakaw
at makakapunta kaagad sa doktor sa Newberry.
Winterlight 'to, okay?
- Hindi ka Johns Hopkins. - Naku. Heto na naman.
Siguro kung hindi ka nahuhumaling sa sarili mong career...
Inuulit na naman niya.
...baka may sarili rin akong career. Pero hindi. Hinila mo 'ko sa bayan na 'to.
Hindi kita hinila.
Dinala kita sa lugar na pinakamamahal ko
dahil ikaw ang pinakamamahal ko.
Minahal.
Alam mo na 'yon.
Alam ko naman palagi.
Nakakainis.
Naku.
Ayun na siya.
Okay na sled 'yon.
Well, masuwerte ka.
Tara na.
Isasabay na kita.
Ang karwahe mo, binibini.
Ako nang magmamaneho.
Ba't kailangan mong kontrolin ang lahat? Maupo ka lang.
Sige.
Pero wala kang hahawakan.
Di ako makakapangako.
Ilang pulgada lang ng coat ang layo ng braso ko mula sa kahit ano.
- Heto na. - Talaga? May nararamdaman ako.
Wag mong pansinin 'yan. Tara na.
Uy, tingnan mo. Magpapadausdos sina Mama at Papa.
Heto na.
Teka. Masyado mong pinapabilis.
Wow. Ang bilis nila.
Oo, at talagang nakakapit siya sa kaniya. Naku po.
- Di ko makontrol ang gravity. - Matatamaan mo si Nigel!
- Tabi! - Nigel!
- Tabi! - Diyos ko!
- Bagsak si Nigel. - May harang!
- Bagsak na siya! - Matatamaan natin.
- Diyos ko! Bitaw. - Bitaw?
- Bitaw! Talon na! - Anong "bitaw"?
- Aray. - Ayos ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Hindi ka okay.
- Kilala kita. Okay? - Okay.
- Naku po. - Hala ka.
Kita mo? Medyo malamig 'to.
- Heto na. Ready? - Oo.
Oo. Pasensiya na.
Okay, hingang malalim.
Ayos. Exhale.
Oras ng kamatayan, 3:58.
Ayos ka lang. Walang nabali. Baka may kaunting pasa lang.
Sabi ko sa 'yo, ayos lang ako.
Pasensiya na. Dapat nakinig ako sa 'yo.
Mas marami kang medical experience kaysa sa 'kin.
Well, kinasal ako sa doktor.
Diyos ko, ang ganda mo.
Betty?
Bakit, Al?
Pakitanggal ng kamay mo sa loob ng sweater ko.
Ay, oo. Sige.
Uy, naipit lang ang zipper na ito.
May gusto bang kumain?
- Oo. Gutom na ako. - Okay lang siya.
- Sandali! - Ako na ang bahala.
- Chet, heto. - Oo.
Heto na.
May problema?
- Oo. Marami, sa totoo lang. - Okay.
Nawala ang AirPods ko sa snow
at nasira ang sled ko, at di na raw maaayos.
Wala akong magagawa sa AirPods mo, pero kaya kong ayusin ang sled mo.
Parang may turnilyo ako dito. Teka lang.
A! Masuwerte ka.
Hindi nga?
Nagpapadausdos ka nang may screwdriver?
Kahit saan, may screwdriver ako.
May isa pang bagay na baka matulungan mo ako.
Ano 'yon?
Well, bago pa lang kaming nagde-date,
at napanood ko siyang sobrang komportable sa kaniyang
dating asawa.
A, 'yon? Hindi.
Hindi.
Malakas kasi pagkakabagsak ko, at doktor ko siya.
Propesyonal 'yon,
'yong nasa damit ko 'yong kamay niya.
Oo. Wala kang dapat ipag-alala.
Pero mayroon akong isang personal na tanong.
Ano 'yon?
Patawad, pero
bakit mo siya hinayaang makawala?
Guys, ilan?
Dalawa?
Kukunin ko lahat.
Sir Gandalf.
Harry Potter 'yon.
Oo, hindi ko alam kung ano 'yon.
Uy, August. Ano'ng ginagawa mo? Dito ka nagtatrabaho?
Oo, seasonal.
Principal ako sa middle school, Dok, hindi si Jeff Bezos.
Nagustuhan ko siya sa The Fly, pare. Ang galing.
Si Jeff Goldblum 'yon.
- Iisa lang sila. - Sorry.
Hindi. Okay, bibili ako ng limang cider. limang hotdog. Mustard lang.
Ayos. At para sa bago ni Kate?
Ay. Dalawang cider. Dalawang veggie na hotdog.
Pero gusto ko mas malutong. Malutong. 'Yong maiisip kong karne 'yon.
Oo, di siya ang bago ni Kate.
- Hindi? - Hindi.
Wala akong pakialam sa tawag. Ba't mo siya hinayaang makawala?
Hindi ko siya hinayaang makawala.
Ideya ko 'yon.
Sorry, so, nakipaghiwalay ka sa kaniya matapos niyang mag-Clooney?
Hindi siya nag-Clooney. Teka, ano 'yon?
Matalino si Everett, mabait, at nakakatawa at matagumpay. Family man siya.
Doktor siya at sobrang guwapo pa.
Para siyang unicorn.
Parang si Clooney. Clooney-corn.
- Puwedeng wag ka nang mag-"Clooney"? - Pasensiya na.
Matalino si Kate. Maganda si Kate. Ang ganda ng tawa ni Kate.
May power drill si Kate na kayang butasin ang kahit ano.
Tama na sa kaka-"Kate."
Kasal siya sa trabaho niya.
Sinabi ba niya sa ’yo na ginugol niya ang buong oras niya sa pagiging doktor?
Oo. Na-miss niya raw ang kuryente at toilet paper.
Kalokohan 'yan.
- May kuryente at toilet paper kami. - Hindi 'yan ang sinabi niya.
Mas may pakialam siya sa compost pile niya kaysa sa relasyon niya.
Parang sumasalamin sa relasyon n'yo?
Interesting 'yan.
Ang mas interesting, matapang na sinabi sa 'kin ni Kate,
busy ka pag birthday niya at ilang beses mong nalimot
ang anniversaries n'yo.
- Sinabi niya 'yon? - Oo.
Sabi niya rin na may limang minutong shower rule
at ikaw ang gumagawa ng toothpaste mo?
Wala namang nagsa-shower nang higit limang minuto
maliban na lang kung gago ka.
At sabi niya, gusto niya ang cinnamon toothpaste ko.
Kate.
Walang may gusto ng cinnamon toothpaste.
Ewan ko. Nawalan na yata siya ng gana na ayusin 'to.
- Sorry, parang ang sakit no'n. - Oo, masakit.
Ano'ng naramdaman mo?
Nag-iisa.
Oo, para akong mag-isa.
At binungangaan ko yata siya tungkol sa mga bata at sa bahay
at tungkol sa palagi siyang wala, na sinuko ko ang lahat para sa kaniya.
Siguro, nawalan lang siya ng interes na ayusin 'to.
Ikamamatay mo bang samahan siya?
Ikamamatay mo ba kung binilhan mo siya ng indoor grill?
Heto.
Salamat. At siya nga pala, walang panghuhusga o reklamo mula sa akin.
Alam mo naman, ang kawalan mo, biyaya ko.
Ang kawalan mo, biyaya ko.
Bye, guys. Salamat. Balik kayo.
Mas maganda siguro kung may bibilihin kayo sa susunod.
Katie! Halika dito.
Sabihin mo, mukha ba silang nakapalibot sa campfire
o parang tumatawag sila ng kaluluwa?
O, honey. Kaya kong baguhin. Puwedeng gumawa ng iba.
Nawalan ako ng mga anak.
Ano? Ano'ng sinasabi mo?
- Daryl, kumalma ka. - Narinig mo ba ang sinabi niya?
- Narinig ko. - Ano'ng sabi?
Hinga. Ayaw kong mahimatay ka
at tumama ang ulo mo sa kaldero o ano.
Bakit di ka mag-check ng stock? Lagi kang pinapakalma no'n.
Titingnan ko ang stock. Kakalma ako do'n.
Okay. Sandali lang.
Katie, heto.
Okay.
Sige, sabihin mo kay Mikey lahat.
Dinala nina Tess at Everett ang mga bata sa magarang snowmobile adventure.
Siguradong ibabalik naman nila sila.
Mas gusto nila siya kaysa sa akin.
Kalokohan.
Parang dumating sa bayan ang Christmas fairy.
Ano? Christmas fairy?
Oo, at pinapaulanan niya sila
ng materialistic consumer magic.
Ewan ko. Hindi ko alam.
Akala ko espesyal ang Pasko natin.
Alam mo, Katie,
parang di ito tungkol kay Tess.
- Ha? - Mahirap wakasan ang pag-aasawa.
At mahal n'yo pa ang isa't isa.
Binabaliw namin ang isa’t isa.
Naku.
Nakakabaliw si Daryl.
Halimbawa,
hindi niya maligpit ang susi ng kotse niya.
Ano 'yon?
Hindi ko alam.
Pero alam namin kung paano tatapusin ang araw.
Uupo kami sa La-Z-Boys, may beer sa kamay,
nanonood ng Gayle King, magkadikit ang mga paa.
Ang ganda.
Maganda nga.
Hindi ko nga gustong makipag-divorce.
Tingnan mo ngayon. Wala na si Everett, pati mga anak ko.
Katie, isa kang kahanga-hangang ina.
Talaga?
Sina Gabriel at Sienna, mga normal na bata sila.
Na-hypnotize sila sa makikinang.
Pero maniwala ka, lilipas din 'yon.
- Totoo ba? - Oo.
- Talaga? - Oo.
Sa loob ng ilang araw, Pasko na at puro na naman regalo.
Oo.
Kailangan kong manalo.
Buweno.
Tingin ko, 'yong undisputed champion ng Holden gingerbread bake-off,
kailangan nang umuwi at linisin ang rolling pin niya.
Tama.
- Oo. - 'Yon ang gagawin ko.
- Oo! - Oo.
- Oo.
- Okay. Salamat, Mike!
Nakikinig ka pa rin, Daryl?
- Hindi ako nakikinig. Ang ganda no'n. - Oo.
Ang saya ko na gagawin natin 'to nang magkasama.
Kumusta naman?
Maayos naman.
- Ba't di ka tinutulungan ni Nigel? - Ay.
Nandoon siya, naglalaro ng online Quidditch.
- May iba pa bang Quidditch? - Tumahimik ka.
Committed naman siya, karespe-respeto din naman.
- Salamat. - Oo.
Sana lahat, may respeto.
Anak, gusto ko si Nigel.
Talaga.
Pero napakaseryoso mong tao,
at mayroon kang napakagandang hinaharap.
- Nigel, siya ay— - Masaya.
Nakakatawa.
Si Nigel ang vibe na kailangan ko.
- Minamaliit mo siya. - Ipasa mo!
Ayos! Nakuha ko! Boom!
Ako si Daniel Radcliffe.
Nag-aral siyang maging chef.
Magulang niya ang may-ari ng maliit na pub sa magandang Yorkshire village.
Magtatrabaho siya do'n sa summer.
- Bibisitahin ko siya. - Hindi.
Parang kumunoy ang maliliit na bayan. Lumayo ka do'n.
- Hello sa pamilya ko. - Hi.
- Hello. - Nakilala n'yo na ang sugar daddy ko?
Yo. Kumusta, fam?
- O. - Ako ang Notorious B.I. Gingerbread.
Oo nga.
- Gusto ko 'tong maliliit na straw. - Di 'yan straw.
O. Hello, Christmas.
Kumusta, bartender?
- May ganiyan din akong damit. - Talaga?
- Masakit ba sa likod? - Oo.
- Di ba? Kakaiba nga. - Hello.
Sorry, na-late kami.
- Hi. - May ayaw pumunta.
Everett. Sorry.
Di ko alam kung paano gawin 'to, at ayaw kong matalo.
Kaya salamat sa pagsabi sa lahat.
Masaya lang 'to. Walang kompetisyon.
Magaling.
Sige, Tess at Everett, bakit di na lang kayo dito?
At mga Papa? Teka. Nasaan ang bahay?
Ang totoo, iniwan namin sa tindahan kasi ngayong taon, presenters kami.
Okay? Ako si Noel Fielding mula sa The Great British Bake Off.
- Sino ka? - Ako si Jeff Probst mula sa Survivor.
Diyos ko. Gusto ko 'yong banda na 'yon.
- Husay. - Isang kanta lang patok.
Narinig mo na 'yong "Heat of the Moment"? Sobrang ganda.
- Okay. - Okay.
Pero paborito n'yong gumawa ng Gingerbread Holden's Hardware.
Mas konti ang kalaban.
Okay. Hindi ito kompetisyon.
- Hindi ito kompetisyon. - Hindi ito kompetisyon.
- Ba't may kindat? - Hindi, masaya lang 'to.
- Ano 'yon? - Masaya lang 'to. Wala.
- Doon. Oo. - Oo?
Kulang ng espasyo. Tama. Okay 'yan.
- Maganda 'yan. Ang ganda. - Okay.
Diyos ko.
Pinapahiya niya ang sarili niya sa pakikipaglandian.
Kita sila ng mga bata.
Tingin ko, pinapagaan niya ang loob niya
at nawala sa kanya ang pinakamahalaga sa kanya.
Gusto kita.
Magsalita ka pa.
Gusto mo ba siyang pagselosin?
Mukha ba akong immature?
Hindi. Siyempre hindi. Siguro kaunti. Gusto mo ba?
Hindi.
- Ilalagay kita sa counter. - Wag na.
- Magandang idea 'to. - Hindi.
Sundan mo lang ako. 'Yan, magaling.
Puwede bang hiramin ko muna 'to?
- Kumusta ka? - Hi.
- Kumusta ka? - Naku, hi.
- Nanonood ba siya? - Hindi ko alam. Oo.
Talaga? Nanonood siya?
Kaunting ganito.
Aba, okay. Ay.
Ngayon, pinapahiya niya ang sarili niya.
- Bakit ka nangingialam? - Hindi.
- Pababa nang pababa. - Okay. Baba.
- Bam, bam, bam. - Baba pa.
- Whoa. - Ay!
May nalaglag ba ako?
Ay. Paumanhin, binibini.
Ay!
Masyadong malakas, ha?
Ano'ng ginagawa niya?
Isa sa mga side hustle ko ang pagiging exotic dancer.
Okay.
Bakers! May limang minuto pa kayo.
- Ano'ng ginagawa mo rito? - Bawal tumingin, espiya ka.
Hindi ito kompetisyon, naaalala mo? Hmm?
- Nasaan ang partner mo? - Nainip siya.
Inaaliw niya si April.
Ang saya n'yong dalawa.
Kayo rin.
Puwede ba kitang makausap?
Oo. Bilisan mo dahil tutulungan mo pa 'ko na dalhin 'to sa kabila.
- Okay. Sandali. Halika. - Ay.
Sandali lang, ha? Gusto ko lang...
- Gusto kong humingi ng tawad. - Ayos lang.
Nasisira naman na ang coat ng mga bata. Kailangan nila ng bago.
- Hindi. Hindi 'yan. - Mm-hmm.
Sorry at di ako naging mabuting asawa.
- Ano? - Tama ka.
Puro ako trabaho.
Kayo ng mga bata ang nahirapan.
Nananaginip ba ako?
Prank ba 'to?
Hindi.
Hindi, nag-isip-isip lang ako nitong nakaraan, alam mo?
Ang mga tatay ko ang unang gay couple dito na nagkaanak.
Medyo kakaiba 'yon, kaya takaw-atensiyon sila. May...
May maganda at may hindi maganda.
Para kaming nasa experiment na pinapanood ng mga tao.
Kaya ba ng gay couple na magpalaki ng bata?
At dinibdib ko 'yon.
Alam mo 'yon?
At may kailangan akong patunayan para sa kanila.
At siguro naging workaholic ako dahil doon, kaya patawad, Kate.
Sorry talaga.
Di mo sinabi sa 'kin 'yan.
Hindi ko din talaga alam.
Kinailangan ko pa ng siyam na buwang hiwalayan.
Mas madaling sisihin ka sa lahat kaysa tingnan ang sarili ko.
At sana mas maayos na sa susunod.
Sa susunod?
Oo.
Mas mabuting asawa, mas mabuting ama.
Hindi kita maintindihan.
Ibig kong sabihin, kami ni Tess, kung ikakasal ako ulit,
kung magkakaanak ulit ako,
magiging mas mabuti na 'ko dahil sa 'yo.
Dahil sa marriage natin,
kaya salamat.
Sige, heto na.
Hmm.
Parang hindi pang-Pasko, pero magaling.
Anak, nag-aalala ako sa 'yo.
Salamat.
Sige.
So, ano'ng ipapakita n'yo sa 'min?
Wala. Pasensiya na. Wala na 'to.
Ano ba. Sobrang pangit ba?
Humanda kayo. Boom.
Oi.
May kuwento ba ito?
Pumalpak kami.
- Oo. - Oo.
Nagsalita na ang tribo.
- Bawi na lang next year. - Salamat.
At ngayon, sa wakas, heto na ang bahay na hinihintay nating lahat.
Katie.
WELCOME SA WINTERLIGHT
Mukhang nahanap na natin ang nanalo.
Puwede mo bang ipaliwanag 'to?
Oo naman.
Ilang taon na ang nakalipas, dumating ako sa Winterlight.
Nagpakasal ako.
At isinantabi ang mga ambisyon ko
at pakiramdam ko, isa akong malaking talunan.
- Ay. - Pero ayos lang.
Mali ako doon.
Akala ko ang layunin ko
ay para tulungan ang mundo sa pamamagitan ng green architecture,
pero mukhang ang layunin ko
ay para turuan ang dati kong asawa paano maging mabuting ama at asawa
sa susunod niyang asawa't mga anak.
Hindi na ako makapaghintay na makaalis sa lugar na 'to.
Ginawa ni Chet ang reindeer.
Oo. Nakakain ang dumi ng reindeer.
Ha. Magaling.
Maraming salamat sa araw na ito. Nag-enjoy ako. Ang saya nito.
Susunduin ko ang kambal ko sa Tiny Toes.
- Teka, may kambal ka? - Oo. Male nanny rin ako.
- Siyempre. - Pakatatag ka.
Tawagan mo ako. Saka
patira naman?
Sige na. Isang fist bump lang.
Okay.
Ayos.
Salamat, binibini.
Gusto mo 'yon?
- Ay. - Kailangang matanggal 'yan.
- Ayaw ko niyan d'yan. - Okay.
- Miss na kita. - Bye.
Anong di ka na makapaghintay na umalis dito?
Sa kainan, sobrang init. Ang init, di ba?
- Al? - Ha?
Ano'ng nangyayari?
Pagka-graduate ng high school ni Gabe,
lilipat na ako sa Boston.
- Ano? - Mama.
Naku po.
Katie, bakit?
Nakabalik ako sa dati kong trabaho.
Isa pang pagkakataon para sa 'kin.
- Paano ang bahay natin? - Ibebenta ko para sa bagong buhay ko.
Okay, sandali. Sinasabi mong ibebenta mo ang bahay natin,
pero di mo man lang hiningi ang opinyon ko?
So, ito ang ideya mo ng pagiging totoo?
Sasabihin ko sana sa inyo. Totoo. Hinihintay ko lang matapos ang bakasyon.
Ayaw kong sirain ang Pasko.
Well, hindi ako aalis, kaya...
Ibebenta ang Mothership? Para ka na ring nagbenta ng anak.
Talaga bang iiwan mo kami? Akala namin gusto mo rito.
Hay, Katie, malungkot nga talaga ang araw na 'to.
Ako, sa lahat ng tao?
Di mo masabi sa 'kin?
Ang sarap.
Gumawa ako ng apology scone.
Galit pa rin ako sa 'yo. Di 'yon mababago ng baked goods.
Patawad, hindi ko sinabi ang tungkol sa bahay.
Ayaw kong magbago ang Pasko natin,
pero mukhang nagbago pa rin sa ibang dahilan.
Pinapatawad na kita. Ang sarap ng mga scone na 'to.
Salamat, Nigel.
At napagdesisyunan kong di ko na ipipilit
na sumali kayo sa tradisyon ng pamilya natin.
Puwede n'yo nang gawin ang gusto n'yo.
Nasa tamang edad naman na kayo.
Kahapon, parang baliw ka. Ngayon, parang sinapian ka.
Ito ang bagong ako, Gabe.
Gabe, kumusta ang essay?
Gusto kong maging bombero, Ma. Buo na ang desisyon ko.
Tama, at pag nagkolehiyo ka na sa ibang lugar,
makikita mo na marami ka pang pagpipilian.
Okay.
Kakausapin ko siya.
Okay. Salamat, anak.
Gaya ng sinabi ni Albus Dumbledore,
- "Harry, dapat—" - Hindi, wag.
Sige, kung gano'n, sasabihin ko na.
Parang pinakakinatatakutan mo
na magaya sa 'yo ang mga anak mo,
at mula sa perspective ko,
hindi naman masama 'yon.
Salamat, Nigel. Napakabait mo.
- Hi. - Hi.
Wow. Sobrang
ganda mo.
Salamat.
- Ikaw rin. Ganda ng tux mo. - Salamat.
Napupunit na tux 'to. Parte ng exotic dancer routine ko.
Ipapakita ko sana sa 'yo, pero masyadong matrabaho
na ibalik ulit ang mga Velcro. Ang hirap.
- Sa susunod mo na lang ipakita. - Oo.
- Mamaya, kung gusto mo. - Okay.
Oo. Gagawin ko.
Sige.
- Milady. - Salamat.
Di na 'ko nagbababad sa malamig, Icy Hot na lang ako.
- Ano? - Ayos siya. Ang sarap. Diyos ko.
- Hi, Chet. Tulungan kita sa coat mo. - Ay. Okay.
- Oo. Ayan. - Kalma lang.
Medyo naipit. Kilala ko siya! Katabi niya ang wizard.
Kumusta, pare? Uy, kumusta?
Heto, pakihawak saglit.
Ay, bumili ka ng pocket fireplace?
Oo, papalitan ko 'yong kay Nigel na binasag ko, di ba?
Nakakatawa, hindi ka mukhang lasing.
Puwede mo bang bantayan si Chet?
Naman!
Mabuti. Nandito si Kate.
At si Chet.
Wow.
- Uy, guys. - Hi.
Dito muna tayo saglit. Salamat.
Gusto ko lang mag-toast.
Gamit ang apple juice dahil pabalik na ako sa clinic.
Gusto ko lang sabihin
na masaya ako para sa 'yo,
na makukuha mo na ang buhay na gusto mo,
at deserve mo talaga 'yon.
At kung maibabalik ko ang nakaraan, tutulungan na kita noon pa.
So, para kay Al, tama?
- Para kay Al! - Para kay Al!
- Para kay Kate. - Kate!
At gusto ko ring idagdag, maraming salamat sa pagpunta.
Unang beses ko 'tong mag-host ng Christmas dinner,
kasi kadalasan kapag Pasko, nasa soup kitchen ako,
nagpapakain ng mahihirap at mga nangangailangan at walang tirahan,
kaya alam n'yo na... Pero okay din nito.
Alam kong gusto n'yo nang magbukas ng regalo,
kaya tingin ko, dapat kumain na tayo agad.
- Tara na. Sige na. - Sige.
Tara.
Kain na tayo.
Sa akin galing 'yan.
Ang bait mo naman.
Salamat.
Stella McCartney 'yan.
Wow.
- Kilala mo ba kung sino 'yon? - Oo. Salamat.
May regalo rin ako.
Alam ko na 'to.
Naku, hindi.
Ginawa ko 'to.
- Ginawa mo. - Oo.
Gusto nila ang sombrero ko, okay? Maalamat sila.
Oo, mismo.
'Yong lagi kong suot? Gawa ni Kate.
Uy, gusto ko ang sombrero ko.
Salamat, Pa.
Oo, para sa 'kin, sobrang...
warm nito.
Pa, buksan mo 'yong malaki. Galing kay Mama 'yan.
- Alam mo na, baka sombrero. - Okay.
Ay, ang bigat.
- Kailangan mo ng tulong? - Hindi na.
- Sigurado ka? - Oo.
- Tulungan mo na. - Salamat.
- Ano 'yan? - Wow! Sa wakas. Hindi nga?
Hindi nga?
Indor grill. O?
Diyos ko! Teka lang, guys. Wag kayong pumalakpak.
Okay na 'ko, naiiyak ako. Wag n'yo 'kong tingnan.
Akala ko, biro lang na gusto niya niyan.
Di biro 'yong gusto kong mag-ihaw nang nakasalawal.
Okay, sorry. Sige.
Al, salamat.
Pasensiya ka na kung natagalan.
Hindi.
Para sa 'yo 'to.
- Ako'ng bahala. - Oo.
- Pero galing sa 'kin. Salamat, Chet. - Salamat.
Ang pabango ko.
Oo, tama.
Sana kaamoy.
Sabi nina Papa, di ka kumuha ng bote,
kaya naisip kong subukang gayahin ang amoy mo.
Grabe, hindi ako makapaniwala.
Sakto ang amoy.
Paano?
Well, matagal ko nang naaamoy 'yon.
Tess!
- Baka 'yong pabango. - Eto.
Heto.
Mukhang mamahalin.
Dapat lang.
Singsing ba?
Well, ano 'yan?
AirPods.
- Wow. - Maganda.
Oo, kasi nawala mo sa sledding 'yong sa 'yo.
Oo, tama.
Pasensiya na, kasi binigyan mo ang dati mong asawa
ng signature perfume niya na ikaw ang gumawa,
at binigyan mo ako ng AirPods.
- Tess, di kailangang gawing issue. - Oo.
Ayaw ni Kate ng binili. Sinusubukan kong maging mabuting dating asawa.
Tama, oo, hindi. Tama ka. Pasensiya na.
Ginawa kong awkward ang sitwasyon.
Gumagabi na. Aalis na kami.
- Marami pang regalo. - Hindi.
- Tara na. 'Yong susi mo. - Gusto kong umaalis. Ang saya.
Okay, tara na, Chet.
- Ba't ba di mo nahahanap ang susi mo? - Kasi...
- May nakakita ba sa susi niya? - Heto na.
Buti naman.
- Love you. - Love you.
- Mag-dessert kayo.
Gusto nilang umalis, hayaan mo sila.
Ingat.
- Halika rito. Yakap. - Sige.
- Love you. - Aalis na rin siguro kami.
- Bye. - Tingnan n'yo, may apoy.
- Woah! - Gabe, layo ka diyan!
Kalma. Hanapin ang labasan. Wag nang babalik sa loob. Yuko lang.
Umatras ang lahat!
Atras!
- Pasensiya na. - Ano'ng ginagawa mo, Chet?
- Whoa! - Hindi!
Anong...?
Salamat sa Diyos!
Woah, woah, woah!
Wow!
Umatras kayo!
Wag!
Wag kang tumingin!
Mag-ingat ka.
- Ang sakit sa kilay. Ang init! - Chet, nasaan ang damit mo? Tabi!
- 'Yon. Galing! - Ayos!
- Ayos, Gabe.
- Ang galing mo, anak! - Ganiyan nga!
Okay.
Uy.
- Ano'ng nangyari? - Regalo ko 'yan kay Nigel.
Para sa akin?
Oo.
- Nigel. - Nigel.
- Kasalanan ko. - Wala kang kasalanan.
Hindi, itong lahat ng 'to.
Ipinagmamalaki kong umiiwas ako sa mga problematic na relasyon.
Iniiwasan ko ang ideya ng mga lalaking, alam mo na, parang masyadong perfect.
At lahat ng 'to ay isang malaking red flag.
Hindi ko ginustong makipag-date sa doktor sa probinsiya
at sa asawa niya at kung sinuman 'yong Nigel.
- Oo, naiintindihan ko. - Pero salamat sa AirPods.
Siguro kausapin mo siya.
Dapat ba?
Hay.
Pasensiya na kanina.
Ayos lang. Lagi kong sinasabi, kung walang away, di pamilya 'yon.
Natutuwa lang ako na nandito ka at ang pantalon mo.
Fire retardant 'to. Gumagamit ako ng nagliliyab na puppets sa palabas ko.
Mahirap ilarawan, pero ipapakita ko sa 'yo minsan.
Okay.
So, aalis ka na talaga, 'no?
Oo, sana sinabi ko sa lahat nang mas maaga.
Well, open naman ako sa LDR.
Alam mo, maraming magagandang mga beer museum sa Boston, kaya...
Hindi. Pasensiya na.
Naiintindihan ni Chet at umaasa siyang magbabago ang isip mo.
- Hindi. - Sayang.
Pero salamat kasi pinaramdam mong espesyal ako sa panahong kailangan ko.
Mabuti kang tao.
Ikaw rin.
Ay!
Okay.
Bye, Chet.
- Sige. - Sige.
Ay!
Kita tayo ulit, a?
Sige.
Kasama ka namin sa lahat ng 'to.
Di ko naisip na magiging ganito kahirap na iwan ka.
Salamat sa lahat.
Aw. Walang anuman.
Teka, ano ngang ginawa ko?
The best kang anak.
Well, napakalakas ng hangin, nagigising ako.
- O? - Mm-hmm.
- Puwede ba tayong magyakapan? - Oo naman.
Ayos.
Uy, nagising ba kayo sa hangin?
Oo.
Parang ang grabe do'n. Diyos ko.
- Ano'ng ginagawa mo? Gabe! - Okay.
- Pasensiya na.
Diyos ko.
Gusto mo ring mayakap?
Hindi.
Siguro.
Halika rito.
Puwede mo ring ipatong ang ulo mo sa balikat ko. Legal 'yon.
Ay, okay.
Oo.
Mga anak ko.
Sino 'yan?
Pustahan, si Chet 'yan.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Bakit wala ka sa clinic?
Naglagay ako ng karatula, pinapapunta ko sila sa Newberry.
Late na ba 'ko?
- Para saan? - Sa Christmas Eve book night.
Ako na lang ba ang may pakialam sa pagpapatuloy ng tradisyon ng pamilya?
Ano ba naman? Makikiraan.
Tingnan n'yo kung sino ang nasa pintuan.
Uy, kumusta, Papa?
- Oh. - Oo.
Papa n'yo.
Sabihin mo ang totoo, ampon ba ako?
Ako ang ama mo. Ako ang papa mo.
Ooh.
Heto na ako, mainit-init pa. Okay.
Ooh, oras na.
Di naman natin kailangang basahin lahat, di ba?
- Hindi. - Napakadami niyan.
Hindi namin kayo papahirapan nang gano'n. Hinding-hindi.
- Oo. - A. Unang pahina.
Ito ang unang picture namin. Kami ng mama n'yo.
Grabeng ganda. Tingnan n'yo kung gaano kaganda ang mama n'yo.
Hindi ka naman pangit.
Naiiyak ako.
Baka umiyak ako.
Ang saya no'n.
Ay, oo.
Nagustuhan ko.
Dapat na siguro akong umalis.
Salamat ngayong gabi.
Wala 'yon.
Akala ko inayos na natin 'tong pinto? Buwisit na lumang bahay 'to.
Hoy!
Okay lang, Bahay. Hindi niya sinasadya.
Pasensiya na, Bahay. Hindi ko sinasadya.
Napakaraming bagay na hindi naayos.
At napakarami ding maayos.
Oo.
- Sobrang sarap. - Napakasarap.
- Wow. - Sobrang sarap na itlog.
- Merry Christmas, mga antukin. - Merry Christmas.
Pasko na. Iki-kiss ko kayo.
Hi, Ma. Merry Christmas.
- Mag— - Pati ako.
Okay.
Nigel. Merry Christmas.
Ilalabas ko 'yong truck.
- Ihahatid ko kayo sa papa n'yo ng 9:00. - Hindi ka sasama?
Pagkatapos ng kagabi? Hindi, ayos lang ako.
Marami akong gagawin dito.
Nabago 'yong plano.
Maglalakad tayo.
Hello, pamilya ko.
Ayos lang kayo?
Bakit?
'Yong bagyo.
'Yong bagyo sa loob o 'yong bagyo sa labas?
'Yong bagyo sa labas.
Wala akong heater, wala akong kuryente, at natumba ang puno.
Kaya oo, ayos ako.
Kawawa naman.
Ay, Tess.
Sorry, maingay ba?
Ano'ng ginagawa mo?
Aalis na ako. Uuwi na ako.
Okay, pero sarado ang mga kalsada, kaya baka hindi ligtas.
Kung nakakatawid ako sa Africa, Kate, mukhang kaya ko naman ang Winterlight.
Pero salamat.
Okay.
Alam kong kailangan namin ni Everett ayusin ang boundaries namin.
At ito ba ay parang mahiwagang boundaries
na ginagawa kang invisible?
Dahil 'yon lang ang paraan para hindi siya sumigla
tuwing nandiyan ka.
Pero salamat sa pagtanggap sa 'kin at para na din sa sombrero.
Kailangan ko nang umalis.
Diyos ko. Akala ko itinulak ka niya sa hagdan.
Tess, saan ka pupunta? Ha? Walang kuryente at napakalamig.
At nakasuot ka ng vinyl coat.
Ayos lang ako.
Meron ako no'ng magandang sombrero ni Kate, di ba, Betty?
- Ayaw mong pag-usapan ito? - Ang alin? Ano'ng ginagawa natin?
Ano sa tingin natin ang mangyayari?
Siguro noong napilayan ako,
tumama rin ang ulo ko dahil bakit ako nasa North Pole
kasama ang kung sinong nakilala ko four weeks ago?
Parang pareho tayong may pinagdadaanang manic episode.
At mukhang walang nakapansin
dahil pareho tayong kaakit-akit at matangkad.
Well, kahit papaano masarap 'yong sex.
Oo.
Oo, pwede na. Papunta na doon.
Oh. Hoy!
Sige, aalis na ako. Ikaw na ang bahala
sa lahat ng ito.
Merry Christmas, Betty.
Merry Christmas.
Hoy!
Merry Christmas!
Ano...? Chet?
Siyempre!
Bakit ba siya pakalat-kalat?
Emergency response team volunteer ako. Ito ang Big Leplowski.
Siyempre.
Pa-interstate ako. Baka na-plow na 'yon ngayon.
Hindi, hindi ko pa nagagawa.
Kukuha ako ng helicopter. Wala akong pakialam, ilayo mo na 'ko dito.
Kailangan ko nang mag-New York.
- Gusto ni Chet ang New York. - Siyempre.
At isa ba 'to sa 'yong
stripper outfits?
Puwede kung gusto mo.
Pag-usapan natin 'yan mamaya.
- Bye, Kate! - Bye, Chet!
Bye sa 'yo!
- Ako si Everett, pero... - Okay. Sige, Kate.
Tara na.
Ayaw kong magmukhang masama, pero
baka pwedeng saka na 'to pag may kuryente na.
O kanselahin na lang.
Ilang senyales pa ba ang kailangan para matanggap na di natin taon ngayon?
Ano ba'ng pinag-uusapan natin? Wala tayong kakanselahin, okay?
Pasko ito.
- Tara na. - Saan pupunta?
Sa bahay, siyempre.
Hindi ko alam kung bakit di ko naisip 'to. Duh.
May kuryente sa Mothership.
Init, pagkain. Pasko ngayon! Oo!
Maglibot tayo sa 'tin, baka may kailangan ng tulong.
Magandang ideya.
- Uh-huh. - Paano ako?
Ikaw sa regalo?
Maghanda ka ng marami, i-salvage natin kung anong pwede.
Sige po, ma'am.
Ayos. Kukunin ko ang bota ko. Magkita tayo doon.
Okay, okay.
- Anak? - Mm-hmm?
Sorry, galing ka sa weird na pamilya.
Puwes,
ako, hindi.
Ngayong matanda na ako, mas gusto ko ang weird na pamilya.
Gusto ko pala ng weird.
Well, oo nga, si Nigel.
- Ma. - Biro lang.
At saka, okay na kami.
Sige. Magkuwento ka pa ng magpapasaya sa 'kin.
Wag kang mabibigla,
pero nakatingin ka sa presidente ng Oxford Sustainability Initiative.
At nagbo-volunteer ako sa Scrap Lab sa composting system.
Proud na proud ako sa 'yo!
Anak ko!
Ito ang pinakamagandang regalo sa Pasko.
- Mabuti. - Salamat sa pagsabi.
Walang anuman.
Sino 'yan? May Taser ako. Oh.
Si Gabe, Miss West.
Ay.
Ba't di muna kayo tumuloy sa Mothership?
May kuryente kami do'n.
Di ako makalakad. Masakit ang tuhod ko sa Zumba.
- A, Zumba. - Puwede ka naming buhatin.
Kaya ba?
Oo.
Ano'ng nakakatawa?
Pasok na kayo.
Okay, halika na.
Handa na?
- Salamat. - Oo.
Merry Christmas!
Narito ang mga katulong ni Santa.
May tao ba?
Ang weird. Pinuntahan natin ang lahat ng bahay,
at walang tao. Paano nangyari 'yon?
Hindi ko alam.
Sige.
Isa pa?
Whoa.
Well, nalutas na ang misteryo.
Oo.
Bakit ang hirap?
Diyos ko, pasensiya na. Salamat.
- Hello! - Uy!
- Ano'ng ginagawa n'yo sa bahay ko? - Magyeyelo sila kung wala ka.
Sabi sa 'yo, tingin nila may power plant ka sa basement.
Siguro nga.
Hindi 'yon ang dahilan. May insidente raw
sa pagitan n'yo at walang kalaban-labang gingerbread house?
- Ay. - At ang pag-alis mo sa Winterlight.
Kaya nagpasya kaming sabihin sa 'yo kung gaano ka kahalaga sa 'min.
Oh Kate, sana lang pahalagahan ka ng mga architect na 'yon.
Sabihin mo, dahil nilagyan mo ng buhay ang bubong ng City Hall,
bumalik na ang mga ibon dito.
Para akong nagtatrabaho sa fairy tale.
Nag-aalinlangan ako, alam mo naman,
pero 'yong mga appliances na sinabi mo, ang laking tipid.
Nakabili ako ng revenge wardrobe.
Sobrang ganda ko.
Oo naman.
Buweno.
Sasabihin ko sa kanila.
- Mami-miss ka namin, darling. Cheers. - Cheers.
Cheers!
Cheers.
Ang init!
Ay, pasensiya na, pinakialaman ko ang kusina mo. Nakasanayan lang.
Kung gusto mong tikman,
binago ko 'yong treacle tart recipe ko para gawing vegan.
- Talaga? - Oo.
Wow.
- Masarap? - Diyos ko.
Sobrang sarap.
Sa tingin ko rin.
Hindi, buti na lang.
Di sakop ang plant-based arts sa Basic Pâtisserie Program ng Cordon Bleu,
kaya ipapangalan ko 'to sa 'yo.
- Salamat. - "Tarty Kate."
Para tuwing maiisip ko ang tart, ikaw ang maiisip ko.
Susubukan kong kumbinsihin sina Mama at Papa na i-serve 'to sa pub.
- Maganda 'yan. - Oo.
Napaka-sweet mo, Nigel.
Salamat sa pagiging mabuti sa anak ko.
Nakikita kong napapasaya mo siya.
Ano pa ba ang gugustuhin ko?
Masaya kaming nandito ka.
Naku.
Nakakatuwa ka.
- At medyo baliw. - Oo.
Gusto ko 'to!
Pa... ano'ng ginagawa mo? Natutulog ka? Gumising ka.
- Honey? - Binuksan ko...
Naku.
Ano'ng ginawa mo sa kaniya kagabi?
Nag-club kami.
Nag-club kayo.
Ma, may huling regalo ako sa 'yo.
Essay ko 'to.
- Naku! - Isa itong himala sa Pasko.
- Okay. - Hindi, okay. Sige na. Tumayo ka.
- Tumayo ka. - Drumroll.
Tama.
Parinig nga.
Naku, hindi.
Okay.
"Ako si Gabriel Holden."
"Ang paksa ng sanaysay na ito ay ilarawan ang taong tinitingala ko,
isang taong nagpabago ng pananaw ko sa mundo."
"Naisip kong piliin si Fire Chief Phil,
na kahanga-hangang tao, at sa tangkad na 6'8", lahat tayo tinitingala siya."
"May isang taong matibay ang paniniwala
at matinding determinasyon
na nagpabago ng pananaw ko sa mundo,
o ugat ng pananaw ako sa mundo,
at 'yon ay ang nanay ko, si Kate Holden."
"Akala niya, sumuko siya sa career
kung sa'n napabuti niya sana ang mundo."
"Pero alam kong araw-araw na niya itong ginagawa."
"At di man laging magara,
pero tinuruan niya ako kung paano magpabuti ng buhay ng iba."
"Mula sa pagkakabit ng compostable toilet ni Doris
hanggang pag-promote ng organic house cleaning business sa shelter,
tumutulong siyang gumawa ng pagbabago sa mundo, paunti-unti."
"Lagi niyang sinasabi, 'Malaki ang nagagawa ng maliit na bagay.'"
"Siya ang dahilan kung ba't gusto kong tumulong sa iba."
"'Bigyan ako ng lakas para magligtas ng buhay' ang motto ng bombero."
Whoa!
Napakaganda no'n.
Hindi ko 'to makakalimutan.
Sana nga. 'Yan ang huling kopya ko.
Hindi mo na kailangan 'yan. Magiging bombero ka, di ba?
- Ano? - 'Yon ang hilig mo.
Gusto kong gawin mo ang gusto mo.
Suportado kita 100 percent.
Okay.
At Sienna, kung gusto mong bumisita sa pamilya ni Nigel sa village,
ayos lang sa 'kin.
At kung gusto mong magpakasal at tumira doon balang-araw—
Nagde-date lang kami.
Ibig sabihin, matatawag na kitang Papa?
- Uy. - Uy, Betty.
Ano'ng ginagawa mo rito?
- Ayos ka lang? - Oo.
Nag-iisip lang.
Tungkol sa?
Tungkol kay Chet.
Ibig kong sabihin...
Well, nakausap mo na ba si Tess?
Hindi.
Hindi, in-unfollow ko lang siya,
ghinost, at dinelete.
Well...
may balita ako sa 'yo.
- Talaga? - Kinausap ako ni Chet.
At may ticket sila ni Tess sa The Lion King.
Ang cute naman.
Ang cute. Bagay naman sila sa isa't isa.
Tapos na sila.
Ang papeles ng divorce natin.
Al, ayaw kong makipag-divorce.
O maghiwalay.
Uulitin ko.
Ayaw kong mawala ka.
Dalhin mo ako sa Boston.
Paano na ang practice mo?
Isasara ko.
Pakiusap, Al, ang dami mong nagawa para sa akin.
Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa mawala ka.
Kung gano'n, sasabihin ko sa 'yo...
na hindi na ako aalis.
Ano?
Kailan mo 'to napagdesisyunan?
Ngayon lang.
Sino ba'ng niloloko ko? Hindi kita kayang iwan.
- Kausap mo 'yong bahay, di ba? - Oo.
So, pakiramdam ko, nabigo tayo sa maayos na paghihiwalay.
At pakiramdam ko, ayoko na ulit marinig ang salitang 'yan.
Betty, hindi ito ang hinaharap na inasahan ko.
Pero 100 percent akong sigurado
na ito ang gusto ko.
Halika rito.
So, ang epic Christmas story ko ay may masayang wakas.
Nagbukas ako ng sustainability company.
Gumagawa ako ng pagbabago sa komunidad
at binabago ang mundo, paunti-unti.
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
At 'yong pakiramdam ng "nakakabaliw na unang pag-ibig"
na akala ko nawala na sa pagitan namin ni Everett?
Nandiyan lang pala, naghihintay sa amin.
- Isang oras na akong naghihintay. - Naku.
Lagi kang nagtatrabaho.
Naku.
- Nakuha mo ba ang mushroom burgers? - Oo.
E, 'yong pang-indoor grilling mo?
May pit mitts na ako.
Buti masaya ka.
Oo.
Kailan lumubog ang araw?
'Yong photovoltaic panels na kinabit ko, may light sensor, at kapag madilim,
dapat iilaw sila.
Ayan na.
Ang ganda.
Mahal kita, Betty.
Mahal kita, Al.
Nagsalin ng Subtitle: Joanna Mae Uy