Gu-cheon.
Estás ben?
Hai un motivo polo que o príncipe invocou os gwi apestados.
Pronto caerá unha gran desgracia sobre palacio.
Maxestade, ese asento é…
A vida do monarca corre perigo.
Maxestade.
- Iso non é… - Xa o sei todo.
O espírito pretende asasinar o rei.
Unicamente eu podo asumir o trono vacante.
Unicamente eu.
Soamente eu
podo protexer este palacio e a casa real!
Soamente eu!
Só eu…
Só eu podo protexer todo. Unicamente eu.
Soamente eu.
Conselleiro!
- Conselleiro! - Conselleiro de Estado!
Conselleiro!
Conselleiro, está ben?
Podería ser obra do príncipe herdeiro o que sucede en palacio?
Gu-cheon.
Que acabas de dicir?
Algo sucede en palacio, pero ti tampouco tes bo aspecto.
É porque o espírito do príncipe é cada vez máis forte.
Por iso vou recluílo aquí dentro.
Recluílo? En lugar de enviar a súa alma ao alén?
Imposible. Devorou os gwi apestados e as súas almas uníronse.
Santo ceo.
Non me mires coma se fose morrer.
E non engruñes o nariz. Estás fea.
Desde que tes os ollos do gwi-mae non tes bo aspecto.
Ao igual que o do pozo…
Temes que perda a cabeza e mate alguén?
Iso non sucederá.
Recluír un espírito é cen veces máis doado que destruílo.
Recluílo funcionará.
Funcionará, non?
O rito de apazugamento axudará.
Se acalmamos as almas dos gwi apestados,
debilitaremos o espírito do príncipe.
Acompáñote á túa alcoba.
Non é necesario, non estou enfermo.
Si o estás.
Á noite acabará todo.
Exacto. Sexa cal sexa o resultado.
Que farás cando todo acabe e marches de palacio?
Beberei sen sensatez e durmirei durante tres días.
Non me refería a iso.
Como desexas vivir?
E que queres facer coa túa vida?
Nunca o pensara.
Pero volverei ao templo.
Como? Odiabas o monxe superior
e pretendes volver?
Verás,
a uns catro lis ao sueste do templo
hai un río que flúe por un cantil escarpado.
E alí foi…
onde morreu miña nai.
Nin morto podo marchar do templo.
Laméntoo.
Estás no palacio por culpa miña.
- Non terías que… - Utilizáchesme ao teu antollo.
É algo tarde.
Mesmo ao final, escolles palabras ofensivas.
Quería ser sincera contigo.
Esta noite has morrer.
O que debía morrer con súa nai.
O que non debía vivir,
nin como humano nin como espírito.
Esta noite has morrer.
O que debía morrer con súa nai.
O que non debía vivir,
nin como humano nin como espírito.
Has morrer.
Que dixo o gosuyeochil, princesa?
Tartaruga, tartaruga,
asoma a cabeza.
Do contrario,
asareite e comereite enteira.
Quédache moito?
O rito empezará pronto, á hora do boi.
Case está.
Mediteino.
Irei contigo ao reino dos gwi.
Díxenche moitas veces
que alí non durarás.
Nin o consideres.
Xa está.
Marcho.
Un momento.
Bebe isto.
Recuperarás a enerxía yang. Está feito con ingredientes raros.
Vaia, non debías…
Debiches darmo antes.
Que amargo.
Podo axudar en algo?
Non.
Princesa,
o espírito do príncipe tamén vai por ti,
así que agóchate ben.
Que sucede?
Antes de vir,
visitei os apousentos de miña avoa.
Por que fuches?
Trátala coma unha inimiga…
Estarás medio día inconsciente.
Por que?
- Por que? - Non me recoñezo.
En canto oín o gwi-mae dicir que ías morrer esta noite,
actuei sen pensar.
Es o único en palacio en quen podo confiar.
Así que…
non te deixarei morrer sen facer nada.
Salvareite
aínda que sacrifique a miña vida.
Grazas por protexerme todo este tempo.
A partir de agora,
asumirei os teus deberes.
O rito de apazugamento vai empezar.
O feiticeiro ten un plan enxeñoso.
Maxestade.
Non montes unha escena.
O príncipe herdeiro está aquí.
Á fin convertícheste nun ak-gwi.
Non intentes entremeterte.
Estarás aldraxado e resentido.
Enténdoo.
Matoute teu pai, así que é natural.
Irmán!
Abandonoume porque oía as voces dos mortos
e deixou morrer a miña nai.
Eu tamén desprezo a padre, irmán!
Díxenche que non te entremeteses.
Non te deixarei morrer sen facer nada.
Aínda que sacrifique a miña vida.
Non queres que o faga?
É a única forma de salvar a princesa.
Ía arriscar a súa vida por min.
Debo facer o mesmo.
Desde que nacemos,
os humanos avanzamos cara a morte.
Nin o status dunha persoa
nin a súa natureza
importan.
Ao final, a morte é igual para todos,
así que non hai que penar
nin sentirse aldraxado.
Con razón o palacio está repleto de enerxía yin.
Eras ti.
Gwi-mae primordial.
Dareiche
o que queiras.
A cambio,
concédeme o teu poder
para salvar a princesa.
Canto falta, maxestade?
Para deter a peste,
primeiro pasastes pola espada vós, os indefensos.
Sen o voso permiso,
destruín os vosos destinos.
Con todo, non fun quen de deter nada.
Só oio os vosos lamentos cargados de rancor.
Nunca poderei redimirme…
deste crime.
Non busco o perdón.
Se o desexades…
podedes quitarme a vida.
Pero se ma perdoades,
acollerei aqueles que sobreviviron.
Vosos pais,
irmáns,
fillos.
Todos os vosos parentes.
Coidarei de todos ata a fin…
como pai desta nación.
E por este crime polo que non pago nesta vida
responderei unha e outra vez no alén.
Deixade atrás o voso resentimento…
e cruzade ao alén.
Liberádevos do pesado lastre
neste mundo…
e cruzade…
ao outro lado.
Estaba esperando que marchasen os gwi apestados.
Non pode…
Non pode acabar así.
Tanto desexas matar a teu pai?
Verás,
levo toda a vida atormentado pensando que matei a miña nai.
Temendo converterme en ak-gwi,
obrigueime a vivir
para non acabar coma ti.
Por que chegas ao punto de converterte en ak-gwi?
Quería ser rei.
Pero iso xa non importa.
Este palacio, onde non podo reinar…
Estes plebeos…
Quen vive en palacio…
e alén destes muros…
matareinos todos.
Quería, ante todo, evitar destruír a túa alma.
Non podes destruírme.
Se destrúes a alma de alguén,
ti tamén te acabarás convertendo nun ak-gwi.
Xa o sei.
Pero se non te mato,
non romperei a maldición e a princesa morrerá.
Desde que coñecín o gwi-mae primordial
estou listo para ser un ak-gwi.
Acabouse.
Garda real!
Eunuco xefe Kim!
Maxestade.
Gu-cheon!
Dareiche a enerxía yang que me queda…
para que volvas.
Gu-cheon, esperta, por favor.
Gu-cheon.
Colle a miña enerxía yang.
Non podes morrer así.
Non te deixarei ir.
Non.
Por favor.
Gu-cheon.
Suficiente.
Chegados a este punto,
fareino ao grande.
Xa son un ak-gwi.
Antes de que un gwi-mae devore a miña alma…
Maxestade.
Non houbo máis casos de peste.
Os ritos concluíron sen incidentes
e a inquietude do pobo estase a calmar.
Moi ben.
Podes retirarte.
Maxestade.
As estrañas calamidades dos últimos días no palacio
cesaron.
Marchamos.
Con todo,
a raíña viúva, na súa residencia privada,
non está no seu acordo.
E o príncipe Iksang?
Investígano en segredo
por traer un feiticeiro e celebrar ritos contra a súa maxestade.
Moi ben.
Podes retirarte.
Pasaron tres días.
Princesa.
Talvez é hora de desistir.
A última vez pensamos que morrera
mais espertou, non si?
Por moi poderoso que sexa…
Todos din
que está morto.
Non chores.
Non está morto.
Mira.
A nena chora.
Deixa de importunarnos
e regresa dunha vez.
Se non atopas o camiño…
fai soar a campá para que poida atoparte.
Ggeomeoksali.
Ese ser chámase ggeomeoksali.
Non é ordinario.
Aliméntase da enerxía yang dos vivos, non dos sitios.
Dos vivos…
Está vivo.
A uns catro lis ao sueste do templo
hai un río que flúe por un cantil escarpado.
E alí foi
onde morreu miña nai.
Nin morto podo marchar do templo.
Por favor…
Sabía que estarías aquí.
Acabouse.
Podes saír de palacio,
como desexabas.
Así que…
non fiques aquí só
e regresa comigo.
Dixeches que vivías sen propósito, que eras incapaz de morrer.
Vive.
Vive coma un espírito.
Pero vive!
Estasme escoitando?
Dixeches que o máis importante para ti era a túa vida, non?
Crías que me alegraría
de que renunciases á túa vida para salvarme?
Desgraciado.
Volve dunha vez ou irei sacarte eu a rastro!
Princesa.
Santo ceo.
Canto ruído.
Volves chorar.
Regresaches.
Preparaches a túa partida?
Si, maxestade.
Con todo,
é unha despedida grandiosa.
Non pretende deixarme partir tan facilmente, non si?
Sei por todo o que pasaches…
en segredo aquí dentro.
E sabes
demasiado sobre o palacio e sobre min…
non é certo?
En pé.
A xente cambia
cando consegue o que quere.
A súa promesa era en van, maxestade.
Volves ver algo?
Os espíritos dos reis
e os incontables príncipes que non ascenderon ao trono están aquí.
Podes retirarte.
Perdóame a vida?
Xa veremos.
Non cambiará de opinión de súpeto e me matará, non?
Santo ceo.
Que fas aí quieto?
Collícheslle aprecio ao palacio?
Vas a algures?
Vou contigo.
Que?
Por que?
Desviácheste do teu camiño para axudarme.
Agora tócame axudarte.
Santo ceo.
Non será doado.
Despois non te lamentes.
Vamos.
Santo ceo.
Subtítulos: María Suárez Seijas