1
00:00:19,185 --> 00:00:20,186
กูชอน!

2
00:00:21,646 --> 00:00:22,897
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม

3
00:00:23,398 --> 00:00:27,944
ที่ผีองค์รัชทายาท
เรียกเหล่าผีห่าย็อกบยองกวีเข้ามามีเหตุผลอยู่

4
00:00:29,863 --> 00:00:32,699
ทั่วทั้งวังกำลังจะเกิดหายนะครั้งใหญ่

5
00:01:20,872 --> 00:01:24,375
พระพันปีพ่ะย่ะค่ะ พระที่นั่งนั้น…

6
00:01:44,854 --> 00:01:50,485
พระชนมชีพของฝ่าบาทกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย

7
00:01:50,568 --> 00:01:52,112
พระพันปีพ่ะย่ะค่ะ

8
00:01:52,195 --> 00:01:56,407
- เรื่องนั้นไม่เป็นความจริง…
- ข้ามาที่นี่เพราะข้ารู้ทุกอย่างแล้ว

9
00:01:58,993 --> 00:02:02,372
ว่าผีร้ายตั้งใจจะปลิดชีพองค์ราชา

10
00:02:03,998 --> 00:02:08,795
ผู้ที่จะขึ้นมานั่งบนราชบัลลังก์นี้แทนได้
มีข้าเพียงผู้เดียว

11
00:02:09,671 --> 00:02:11,631
มีเพียงข้า

12
00:02:12,966 --> 00:02:14,801
มีเพียงข้า!

13
00:02:15,301 --> 00:02:20,723
ที่จะปกป้องวังและราชวงศ์ได้!

14
00:02:21,224 --> 00:02:22,934
มีเพียงข้า!

15
00:02:23,852 --> 00:02:25,478
มีเพียงข้า

16
00:02:26,646 --> 00:02:31,151
มีเพียงข้าที่จะปกป้องได้ มีเพียงข้า

17
00:02:32,026 --> 00:02:33,111
มีเพียง…

18
00:02:35,572 --> 00:02:36,781
- ใต้เท้า!
- ท่านใต้เท้า

19
00:02:36,865 --> 00:02:38,825
- ใต้เท้า!
- ท่านอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย

20
00:02:39,534 --> 00:02:40,618
ใต้เท้า

21
00:02:40,702 --> 00:02:41,953
- ใต้เท้า!
- ใต้เท้า

22
00:02:44,497 --> 00:02:46,291
- ใต้เท้า
- ท่านเป็นอะไร

23
00:03:33,213 --> 00:03:39,135
(บูรพาอาถรรพ์)

24
00:03:39,219 --> 00:03:43,014
เรื่องราวทั้งหลายที่เกิดขึ้นในวังตอนนี้
เกี่ยวข้องกับองค์รัชทายาทหรือเปล่า

25
00:03:44,641 --> 00:03:45,600
กูชอน

26
00:03:47,143 --> 00:03:48,102
กูชอน

27
00:03:51,481 --> 00:03:53,233
เมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไรนะ

28
00:03:54,651 --> 00:03:56,486
ข้าพูดว่าสถานการณ์ในวังดูไม่ปกติ

29
00:03:56,986 --> 00:03:58,321
และท่านก็ดูอาการไม่ดีเลย

30
00:04:01,950 --> 00:04:04,535
เพราะผีองค์รัชทายาทแข็งแกร่งขึ้นน่ะ

31
00:04:06,955 --> 00:04:10,083
ข้าจึงจะผนึกผีองค์รัชทายาทเอาไว้ในนี้

32
00:04:10,166 --> 00:04:12,835
"ผนึก" รึ ไม่ส่งวิญญาณไปปรโลกหรอกรึ

33
00:04:12,919 --> 00:04:17,465
ผีองค์รัชทายาทกินพวกผีห่าย็อกบยองกวีเข้าไป
ทำให้วิญญาณปะปนกันจนทำเช่นนั้นไม่ได้

34
00:04:19,592 --> 00:04:21,010
ให้ตายเถอะ

35
00:04:21,594 --> 00:04:24,055
เลิกมองข้าเหมือนข้ากำลังจะตายเสียทีเถิด

36
00:04:27,433 --> 00:04:29,394
หยุดทำหน้ายุ่งได้แล้ว มันทำให้ท่านดูขี้เหร่นะ

37
00:04:29,477 --> 00:04:32,397
อาการของท่านดูไม่ดีเลย
นับแต่ได้พลังเนตรของกวีแม

38
00:04:34,232 --> 00:04:39,404
- หากเป็นเช่นนี้อาจเหมือนตอนกวีแมบ่อน้ำ…
- กลัวว่าข้าจะเสียสติไล่ฆ่าคนหรือ

39
00:04:43,366 --> 00:04:44,701
จะไม่เป็นเช่นนั้นหรอก

40
00:04:45,743 --> 00:04:49,998
เพราะการผนึกวิญญาณ
ง่ายกว่าการทำลายเป็นร้อยเท่า

41
00:04:50,081 --> 00:04:52,208
แค่ผนึกไว้ได้ก็พอแล้ว

42
00:04:54,168 --> 00:04:55,545
จะสำเร็จไปด้วยดีใช่ไหม

43
00:04:56,170 --> 00:04:58,423
พิธีอุทิศส่วนกุศลจะมีส่วนช่วยมาก

44
00:05:01,050 --> 00:05:03,303
หากทำให้ผีห่าย็อกบยองกวีสงบลงได้

45
00:05:03,803 --> 00:05:05,930
ผีองค์รัชทายาทก็จะอ่อนกำลังลง

46
00:05:08,349 --> 00:05:10,435
ข้าจะไปส่งท่านถึงเรือนที่พัก ข้าไปด้วย

47
00:05:10,518 --> 00:05:12,437
ไม่เป็นไร เห็นข้าเป็นคนป่วยรึ

48
00:05:17,275 --> 00:05:18,776
ก็ท่านเป็นคนป่วยจริงๆ นี่

49
00:05:23,948 --> 00:05:27,535
ทุกอย่างจะจบลงในคืนนี้สินะ

50
00:05:28,119 --> 00:05:31,080
ใช่แล้ว เดี๋ยวจะได้รู้แล้วว่าจะเละเป็นโจ๊ก
หรือเรียบร้อยเป็นข้าวสวย

51
00:05:33,666 --> 00:05:36,753
เมื่อทุกอย่างจบลงและได้ออกไปจากวัง
ท่านอยากทำอะไร

52
00:05:38,254 --> 00:05:42,216
เมาหัวราน้ำแล้วนอนหลับสักสามสี่วัน

53
00:05:42,967 --> 00:05:44,427
ไม่ใช่อะไรเช่นนั้นสิ

54
00:05:45,470 --> 00:05:47,013
ข้าหมายถึงจะใช้ชีวิตอย่างไร

55
00:05:47,638 --> 00:05:49,515
จะใช้ชีวิตทำอะไรต่างหาก

56
00:05:52,018 --> 00:05:53,686
ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเช่นกัน

57
00:05:54,562 --> 00:05:56,314
แต่ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องกลับไปที่วัด

58
00:05:57,106 --> 00:06:02,111
ไหนท่านบอกว่าเกลียดท่านเจ้าอาวาส
แต่ยังจะกลับไปที่วัดนั่นอีกหรือ

59
00:06:02,862 --> 00:06:03,821
เพราะว่า

60
00:06:04,572 --> 00:06:07,116
จากทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัดไปราวสี่ลี้

61
00:06:07,617 --> 00:06:10,453
มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลเลียบหน้าผาที่ทอดยาว

62
00:06:11,537 --> 00:06:12,830
บริเวณใกล้ๆ นั้น

63
00:06:15,041 --> 00:06:17,126
คือจุดที่ท่านแม่ข้าเสียชีวิต

64
00:06:20,296 --> 00:06:23,007
เพราะฉะนั้นต่อให้ข้าตายไป
ก็ไม่มีวันไปจากวัดได้

65
00:06:27,804 --> 00:06:29,055
ข้าขอโทษ

66
00:06:34,644 --> 00:06:36,854
ข้าดึงดันลากท่านเข้ามาจัดการเรื่องผีในวัง

67
00:06:38,356 --> 00:06:39,565
ทั้งที่ท่านไม่รู้อีโหน่อีเหน่…

68
00:06:39,649 --> 00:06:42,860
ที่ผ่านมาใช้งานข้าแทบตาย
ตบหัวแล้วเพิ่งจะมาลูบหลังกันรึ

69
00:06:44,320 --> 00:06:45,655
เอาเถิด

70
00:06:46,197 --> 00:06:48,616
ท่านช่างมีพรสวรรค์
ในการพูดให้ผู้อื่นเจ็บช้ำน้ำใจเสียจริง

71
00:06:49,200 --> 00:06:51,452
ข้ารวบรวมความกล้าเปิดใจพูดกับท่านแท้ๆ

72
00:06:53,371 --> 00:06:57,917
จะต้องตายในคืนนี้

73
00:06:59,085 --> 00:07:01,796
เจ้าผู้ที่ไม่ได้ตายไปพร้อมมารดา

74
00:07:02,839 --> 00:07:05,591
ผู้ที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่…

75
00:07:06,175 --> 00:07:10,430
ผู้ที่ไม่ใช่ทั้งคนและผี

76
00:07:12,515 --> 00:07:16,185
จะต้องตายในคืนนี้

77
00:07:16,811 --> 00:07:19,730
เจ้าผู้ที่ไม่ได้ตายไปพร้อมมารดา…

78
00:07:19,814 --> 00:07:22,108
ผู้ที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่…

79
00:07:23,901 --> 00:07:29,824
ผู้ที่ไม่ใช่ทั้งคนและผี

80
00:07:30,700 --> 00:07:33,411
จะต้องตาย…

81
00:07:35,163 --> 00:07:37,874
กวีแมโครงกระดูกขานั่น
พูดว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง

82
00:07:41,878 --> 00:07:48,509
เต่าเอ๋ยเต่า

83
00:07:49,010 --> 00:07:54,557
ยื่นหัวออกมา

84
00:07:55,141 --> 00:08:00,313
หากชักช้าลีลา

85
00:08:00,813 --> 00:08:06,360
ข้าจะเผาเจ้ากิน

86
00:08:06,861 --> 00:08:08,279
เตรียมการใกล้เสร็จหรือยัง

87
00:08:09,030 --> 00:08:11,491
พิธีอุทิศส่วนกุศลจะเริ่มเมื่อเข้ายามฉลู

88
00:08:12,116 --> 00:08:13,451
ใกล้จะพร้อมแล้ว

89
00:08:33,513 --> 00:08:35,139
ข้าลองคิดดูแล้ว

90
00:08:37,683 --> 00:08:40,186
ข้าจะข้ามไปภพนั้นกับท่าน

91
00:08:44,899 --> 00:08:47,026
ข้าบอกท่านหลายครั้งแล้วไม่ใช่หรือ

92
00:08:47,735 --> 00:08:49,904
หากเข้าไปในภพนั้น ท่านไม่รอดแน่

93
00:08:50,905 --> 00:08:52,573
อย่าแม้แต่จะคิดเลย

94
00:09:02,500 --> 00:09:03,709
เรียบร้อยแล้ว

95
00:09:05,461 --> 00:09:06,587
ข้าไปละ

96
00:09:07,088 --> 00:09:08,506
ช้าก่อน

97
00:09:15,137 --> 00:09:16,264
ดื่มสิ

98
00:09:17,139 --> 00:09:19,100
ยาช่วยเพิ่มพลังหยาง

99
00:09:19,183 --> 00:09:20,643
ทำมาจากสมุนไพรหายาก

100
00:09:22,687 --> 00:09:25,398
ท่านไม่ต้องทำเช่นนี้ก็ได้…

101
00:09:29,735 --> 00:09:32,530
มีของดีเช่นนี้ก็น่าจะเอามาให้ตั้งแต่แรกสิ

102
00:09:35,283 --> 00:09:36,701
ยาอะไรขมเช่นนี้

103
00:09:39,579 --> 00:09:41,664
ท่านไม่มีอะไรให้ข้าช่วยจริงหรือ

104
00:09:45,585 --> 00:09:46,711
ไม่มี

105
00:09:48,588 --> 00:09:49,589
องค์หญิง

106
00:09:50,089 --> 00:09:52,758
ผีองค์รัชทายาทคิดจะเล่นงานองค์หญิงเช่นกัน

107
00:09:54,677 --> 00:09:56,387
ท่านซ่อนตัวไว้ให้ดีล่ะ

108
00:10:06,814 --> 00:10:07,815
ทำอะไรของท่าน

109
00:10:10,735 --> 00:10:12,194
ก่อนจะมาที่นี่

110
00:10:13,446 --> 00:10:15,781
ข้าแวะไปที่ตำหนักของเสด็จย่า

111
00:10:15,865 --> 00:10:17,199
ท่านไปที่นั่นทำไม

112
00:10:18,034 --> 00:10:19,869
เสด็จย่าที่ท่านมองเป็นศัตรูไปแล้ว…

113
00:10:38,721 --> 00:10:41,140
ท่านจะสลบไปหนึ่งยาม

114
00:10:48,439 --> 00:10:49,357
ทำไม…

115
00:10:50,941 --> 00:10:53,527
- ทำไม…
- ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน

116
00:10:54,028 --> 00:10:57,031
พอได้ยินกวีแมพูดว่าท่านจะต้องตายในคืนนี้

117
00:10:57,531 --> 00:10:59,659
ข้าก็เตรียมการทุกอย่างโดยไม่ได้หยุดคิดด้วยซ้ำ

118
00:11:06,499 --> 00:11:09,377
ท่านคือคนเดียวที่ข้าเชื่อใจและพึ่งพิงได้ในวังนี้

119
00:11:09,960 --> 00:11:11,003
เพราะฉะนั้น

120
00:11:13,673 --> 00:11:15,841
ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านตาย

121
00:11:21,055 --> 00:11:22,932
ข้าจะต้องช่วยชีวิตท่านให้ได้

122
00:11:24,308 --> 00:11:26,143
แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตข้าก็ตาม

123
00:11:41,701 --> 00:11:44,203
ขอบคุณท่าน
ที่คอยปกป้องข้าตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

124
00:11:52,211 --> 00:11:54,130
เพราะฉะนั้นนับแต่นี้ไป

125
00:11:55,506 --> 00:11:57,550
ข้าจะทำหน้าที่ของท่านเอง

126
00:12:23,701 --> 00:12:25,953
พิธีอุทิศส่วนกุศลกำลังจะเริ่มแล้วพ่ะย่ะค่ะ

127
00:12:26,454 --> 00:12:29,248
ดูเหมือนว่าร่างทรง
ได้เตรียมกลอุบายไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ

128
00:13:27,723 --> 00:13:28,724
ฝ่าบาท

129
00:13:29,475 --> 00:13:31,268
อย่ากระโตกกระตาก

130
00:13:49,829 --> 00:13:51,997
รัชทายาทมาแล้ว

131
00:15:00,482 --> 00:15:03,235
สุดท้ายแล้วทรงกลายเป็นอักกวีหรือเพคะ

132
00:15:04,945 --> 00:15:06,572
อย่าได้คิดขัดขวางข้า

133
00:15:07,823 --> 00:15:09,575
ความโกรธเคืองความคับแค้นนั้น

134
00:15:10,701 --> 00:15:12,202
หม่อมฉันเองก็เข้าใจดีเพคะ

135
00:15:13,621 --> 00:15:16,332
ทรงถูกปลงพระชนม์ด้วยน้ำมือพ่อตัวเอง
ไม่แปลกที่จะรู้สึกเช่นนั้น

136
00:15:21,003 --> 00:15:21,879
เสด็จพี่!

137
00:15:26,342 --> 00:15:28,928
เสด็จพ่อทรงทอดทิ้งหม่อมฉัน
เพราะได้ยินเสียงคนตาย

138
00:15:30,220 --> 00:15:32,431
อีกทั้งยังปล่อยให้ท่านแม่ของหม่อมฉันตายเพคะ

139
00:15:32,514 --> 00:15:35,267
หม่อมฉันก็เกลียด
เสด็จพ่อเหมือนกันเพคะ เสด็จพี่!

140
00:15:43,484 --> 00:15:45,527
ข้าบอกแล้วว่าอย่ามาขัดขวางข้า

141
00:19:03,225 --> 00:19:05,185
ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านตาย

142
00:19:07,020 --> 00:19:08,981
แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตข้าก็ตาม

143
00:19:43,140 --> 00:19:44,975
นี่เจ้าห้ามข้ารึ

144
00:19:55,777 --> 00:19:58,530
นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยองค์หญิง

145
00:20:03,368 --> 00:20:05,329
องค์หญิงยอมเสี่ยงตายเพื่อช่วยชีวิตข้า

146
00:20:06,872 --> 00:20:08,290
ข้าต้องตอบแทนสิ

147
00:21:10,185 --> 00:21:11,603
คนเรานั้น

148
00:21:12,771 --> 00:21:17,025
เดินหน้าไปสู่ความตายนับตั้งแต่ลืมตาดูโลก

149
00:21:19,111 --> 00:21:21,029
ไม่ว่าจะอยู่ในชนชั้นวรรณะใด

150
00:21:21,905 --> 00:21:24,074
ไม่ว่าจะเป็นคนเช่นไร

151
00:21:25,033 --> 00:21:26,660
ก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงนี้

152
00:21:30,789 --> 00:21:35,043
สุดปลายทางของโชคชะตา
มีความตายรอทุกคนอยู่อย่างเท่าเทียมกัน

153
00:21:36,253 --> 00:21:37,879
ไม่จำเป็นต้องโศกเศร้า

154
00:21:38,588 --> 00:21:40,757
หรือคับแค้นใจ

155
00:23:00,837 --> 00:23:03,548
พลังหยินรุนแรงในวังที่ข้าสัมผัสได้มาตลอด

156
00:23:04,841 --> 00:23:06,385
มาจากท่านหรอกหรือ

157
00:23:07,552 --> 00:23:09,054
กวีแมปฐมกาล

158
00:23:12,307 --> 00:23:13,642
ข้าจะทำตาม

159
00:23:14,267 --> 00:23:16,144
สิ่งที่ท่านต้องการ

160
00:23:16,645 --> 00:23:17,604
แลกกับ

161
00:23:19,064 --> 00:23:20,857
การที่ท่านมอบพลังให้ข้า

162
00:23:22,567 --> 00:23:24,277
เพื่อให้ข้าช่วยองค์หญิงด้วยเถิด

163
00:27:18,261 --> 00:27:21,848
อีกนานแค่ไหนพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

164
00:27:38,657 --> 00:27:41,159
ข้าผู้เป็นประมุขของแผ่นดิน

165
00:27:42,327 --> 00:27:46,456
สิ่งที่ข้าทำเป็นอย่างแรกคือการหันคมดาบ
ใส่ท่านทั้งหลายผู้ไร้ทางสู้เพื่อยับยั้งโรคระบาด

166
00:27:47,582 --> 00:27:50,210
ข้าตัดชะตาชีวิตของทุกท่าน

167
00:27:51,127 --> 00:27:52,879
ทั้งที่พวกท่านไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ

168
00:27:55,757 --> 00:27:58,760
แต่กลับไม่สามารถหยุดยั้งสิ่งใดได้ตามที่หวัง

169
00:27:59,552 --> 00:28:04,099
ข้าได้ยินเพียงเสียงคร่ำครวญ
ด้วยความโศกเศร้าและคับแค้นของทุกท่าน

170
00:28:09,396 --> 00:28:11,815
เป็นบาปที่ไม่มีวัน

171
00:28:15,485 --> 00:28:16,653
ชำระล้างได้

172
00:28:19,322 --> 00:28:22,325
นี่ไม่ใช่คำพูดด้วยหวังขออโหสิกรรม

173
00:28:24,035 --> 00:28:26,246
หากต้องการชีวิตข้า

174
00:28:29,999 --> 00:28:32,293
จะเอาชีวิตข้าไปในตอนนี้ก็ย่อมได้

175
00:28:36,464 --> 00:28:38,800
แต่หากโชคชะตายังอนุญาตให้ข้ามีชีวิต

176
00:28:40,343 --> 00:28:42,971
ผู้ที่ถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังการจากไปของทุกท่าน

177
00:28:44,222 --> 00:28:45,306
พ่อแม่

178
00:28:46,182 --> 00:28:47,267
พี่น้อง

179
00:28:48,435 --> 00:28:49,436
ลูกหลาน

180
00:28:49,936 --> 00:28:51,938
ทุกคนในครอบครัว

181
00:28:54,482 --> 00:28:56,568
ในฐานะพ่อของแผ่นดิน

182
00:29:01,281 --> 00:29:04,784
ข้าจะโอบกอดและดูแลทุกคน
จนถึงช่วงเวลาสุดท้าย

183
00:29:13,168 --> 00:29:16,296
และบาปนี้ที่ไม่อาจชดใช้ได้ในชาตินี้

184
00:29:17,714 --> 00:29:20,759
ข้าจะขอชดใช้ในปรโลกเรื่อยไปจนกว่าจะหมดสิ้น

185
00:29:24,095 --> 00:29:26,473
โปรดปลดปล่อยความอาฆาตที่พันธนาการท่านไว้

186
00:29:30,268 --> 00:29:32,020
และไปสู่ปรโลก

187
00:29:35,440 --> 00:29:37,734
จากนี้ไปสัมภาระหนักหนาทุกสิ่งอัน

188
00:29:39,611 --> 00:29:41,654
โปรดทิ้งมันไว้ในภพนี้

189
00:29:44,783 --> 00:29:46,326
และเดินทาง…

190
00:29:50,038 --> 00:29:51,664
ข้ามไปสู่อีกภพหนึ่งเถิด

191
00:30:34,499 --> 00:30:38,920
ข้ารออยู่เลย จังหวะที่ผีห่าย็อกบยองกวีออกไป

192
00:31:53,286 --> 00:31:54,495
จะจบลง…

193
00:31:56,372 --> 00:31:58,625
จะจบลงเช่นนี้ไม่ได้

194
00:32:11,304 --> 00:32:13,473
อยากฆ่าพ่อตัวเองขนาดนั้นเลยหรือ

195
00:32:15,433 --> 00:32:16,935
ตัวข้าน่ะ

196
00:32:19,437 --> 00:32:22,690
ทนทุกข์ทรมานมาตลอดชีวิต
ด้วยความคิดที่ว่าข้าเป็นคนทำให้ท่านแม่ตาย

197
00:32:24,025 --> 00:32:27,612
หากข้าตายไป บาปนั้นจะทำให้ข้ากลายเป็นอักกวี
ข้าจึงทนกัดฟันมีชีวิตอยู่

198
00:32:27,695 --> 00:32:29,948
เพื่อที่ข้าจะไม่กลายเป็นเหมือนท่านในตอนนี้

199
00:32:31,366 --> 00:32:35,078
แต่เหตุใดท่านถึงขนาดยอมกลายเป็นอักกวี…

200
00:32:57,642 --> 00:32:59,852
ข้าอยากขึ้นเป็นกษัตริย์

201
00:33:01,562 --> 00:33:04,273
แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญสำหรับข้าอีกแล้ว

202
00:33:05,274 --> 00:33:08,528
ทั้งวังที่ข้าไม่ได้ครอบครองราชบัลลังก์

203
00:33:09,904 --> 00:33:11,906
ทั้งพวกราษฎรต่ำต้อย

204
00:33:15,284 --> 00:33:16,703
ทั้งผู้คนในวัง

205
00:33:20,289 --> 00:33:23,001
ทั้งผู้คนนอกวัง

206
00:33:25,211 --> 00:33:26,963
ข้าจะฆ่ามันให้หมด

207
00:33:31,134 --> 00:33:34,595
ข้าอุตส่าห์ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ทำถึงขั้นทำลายวิญญาณ

208
00:33:35,388 --> 00:33:37,765
เจ้าทำลายข้าไม่ได้หรอก

209
00:33:38,474 --> 00:33:40,518
หากทำลายวิญญาณของผู้อื่น

210
00:33:40,601 --> 00:33:44,230
ผลกรรมนี้จะทำให้เจ้าต้องกลายเป็นอักกวี

211
00:33:55,158 --> 00:33:56,659
ข้ารู้อยู่แล้ว

212
00:33:57,577 --> 00:33:59,662
แต่หากไม่ฆ่าท่าน

213
00:33:59,746 --> 00:34:01,873
ก็จะทำลายคำสาปไม่ได้ และองค์หญิงจะต้องตาย

214
00:34:03,499 --> 00:34:06,252
นับตั้งแต่ตอนที่ข้าได้พบกับกวีแมปฐมกาล

215
00:34:06,753 --> 00:34:08,838
ข้าก็เตรียมใจไว้แล้วว่าข้าต้องกลายเป็นอักกวี!

216
00:35:04,060 --> 00:35:05,937
ทุกอย่างจบลงแล้ว

217
00:35:27,083 --> 00:35:29,210
ใต้เท้า!

218
00:35:46,978 --> 00:35:48,020
หัวหน้าขันที!

219
00:35:51,607 --> 00:35:52,650
ฝ่าบาท

220
00:36:05,788 --> 00:36:07,498
กูชอน!

221
00:37:18,819 --> 00:37:21,656
ข้าขอมอบพลังหยางที่เหลืออยู่ให้ท่าน

222
00:37:28,412 --> 00:37:29,872
กลับไปสู่ภพนั้นเถิด

223
00:38:27,263 --> 00:38:28,889
กูชอน ฟื้นขึ้นมาเถิด

224
00:38:28,973 --> 00:38:29,890
กูชอน

225
00:38:44,280 --> 00:38:47,158
รับพลังหยางของข้าไปนะ

226
00:38:50,661 --> 00:38:52,872
ท่านจะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ

227
00:38:53,497 --> 00:38:55,124
ข้าไม่ยอมปล่อยท่านไปหรอก

228
00:38:56,292 --> 00:38:57,293
ไม่นะ

229
00:38:59,420 --> 00:39:00,338
ไม่ได้นะ

230
00:39:02,590 --> 00:39:03,632
กูชอน

231
00:39:10,723 --> 00:39:12,516
พอได้แล้ว

232
00:39:30,409 --> 00:39:32,244
ในเมื่อเป็นเช่นนี้

233
00:39:32,912 --> 00:39:35,081
มาเล่นสนุกกันสักยกดีกว่า

234
00:39:36,123 --> 00:39:39,001
ข้าต้องกลายเป็นอักกวียังไม่พอ
หากวิญญาณจะถูกกวีแมกินอีกละก็…

235
00:40:01,273 --> 00:40:02,149
ฝ่าบาท

236
00:40:02,650 --> 00:40:05,986
จากรายงานโรคระบาด
ไม่มีจำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นพ่ะย่ะค่ะ

237
00:40:06,487 --> 00:40:08,906
พิธีอุทิศส่วนกุศลในทุกเมืองก็สำเร็จราบรื่น

238
00:40:08,989 --> 00:40:12,618
สามารถเรียกขวัญและกำลังใจ
ของราษฎรกลับมาได้เป็นอย่างดีพ่ะย่ะค่ะ

239
00:40:13,119 --> 00:40:14,662
ข้ารู้แล้ว

240
00:40:15,663 --> 00:40:17,289
เจ้าออกไปได้แล้ว

241
00:40:24,755 --> 00:40:25,840
ฝ่าบาท

242
00:40:27,466 --> 00:40:30,261
เหตุอาเพศที่เกิดขึ้นในวังช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

243
00:40:31,220 --> 00:40:33,013
หายไปหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ

244
00:40:46,610 --> 00:40:47,736
ไปกันเถิด

245
00:41:00,082 --> 00:41:01,000
อย่างไรก็ตาม

246
00:41:02,960 --> 00:41:05,212
พระพันปีซึ่งเสด็จออกไปประทับอยู่ที่จวนนอกวัง

247
00:41:06,297 --> 00:41:08,507
มีรายงานว่าทรงพระสติฟั่นเฟือนไปแล้ว…

248
00:41:16,432 --> 00:41:18,726
องค์ชายอิกซังล่ะ

249
00:41:23,772 --> 00:41:25,441
กำลังมีการสืบสวนลับ

250
00:41:26,400 --> 00:41:29,236
เรื่องที่องค์ชายทรงเรียกตัวร่างทรง
มาทำพิธีไสยศาสตร์มนต์ดำ

251
00:41:29,737 --> 00:41:31,363
เพื่อลอบทำร้ายฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ

252
00:41:34,366 --> 00:41:35,659
เข้าใจแล้ว

253
00:41:36,577 --> 00:41:37,953
เจ้าไปได้

254
00:41:39,622 --> 00:41:41,290
สามวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ

255
00:41:50,841 --> 00:41:52,051
องค์หญิงเพคะ

256
00:41:55,137 --> 00:41:58,307
ถึงเวลาต้องยอมถอดใจแล้วหรือเปล่าเพคะ

257
00:42:03,103 --> 00:42:05,272
ครั้งก่อนข้าก็คิดว่าเขาตายไปแล้ว

258
00:42:06,357 --> 00:42:07,900
แต่เขาก็ฟื้นขึ้นมาไม่ใช่หรือ

259
00:42:08,400 --> 00:42:10,528
ต่อให้เป็นกูชอนก็เถิด…

260
00:42:13,989 --> 00:42:15,115
ทุกคน

261
00:42:16,033 --> 00:42:18,661
ต่างก็พูดว่าเขาตายแล้วทั้งนั้นเพคะ

262
00:42:21,121 --> 00:42:22,623
อย่าร้องไห้

263
00:42:25,084 --> 00:42:26,001
เขายังไม่ตาย

264
00:42:40,307 --> 00:42:41,433
ท่านดูสิ

265
00:42:43,894 --> 00:42:45,104
เด็กน้อยกำลังร้องไห้

266
00:42:46,939 --> 00:42:50,609
หยุดทำให้ผู้อื่นร้อนอกร้อนใจ
แล้วกลับมาเสียทีเถิด

267
00:42:57,032 --> 00:42:59,201
หากท่านหาทางกลับมาไม่ได้…

268
00:43:01,495 --> 00:43:05,124
ได้โปรดสั่นกระดิ่งให้ข้าตามหาท่านเจอด้วยเถิด

269
00:43:24,518 --> 00:43:25,936
กอมอกซารี

270
00:43:26,562 --> 00:43:28,897
เจ้านั่นคือ "กอมอกซารี"

271
00:43:28,981 --> 00:43:30,190
เจ้านั่นมันไม่ธรรมดา

272
00:43:30,274 --> 00:43:33,485
มันไม่ได้สิงอยู่ที่ใดที่หนึ่ง
แต่มันตามติดคนเป็น คอยดูดกินพลังหยาง

273
00:43:34,194 --> 00:43:35,487
"คนเป็น"…

274
00:43:39,408 --> 00:43:40,951
เขายังมีชีวิตอยู่

275
00:43:55,549 --> 00:43:58,052
จากทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัดไปราวสี่ลี้

276
00:43:58,552 --> 00:44:01,138
มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลเลียบหน้าผาที่ทอดยาว

277
00:44:04,224 --> 00:44:05,434
บริเวณใกล้ๆ นั้น

278
00:44:06,185 --> 00:44:08,520
คือจุดที่ท่านแม่ข้าเสียชีวิต

279
00:44:09,772 --> 00:44:12,650
เพราะฉะนั้นต่อให้ข้าตายไป
ก็ไม่มีวันไปจากวัดได้

280
00:44:27,790 --> 00:44:28,791
ได้โปรด

281
00:44:53,232 --> 00:44:54,775
ข้ารู้ว่าท่านอยู่ที่นี่

282
00:45:04,702 --> 00:45:06,120
ทุกอย่างจบลงแล้ว

283
00:45:09,456 --> 00:45:11,542
วังหลวงที่ท่านอยากหนีไปให้ไกล

284
00:45:13,377 --> 00:45:15,003
ตอนนี้ท่านสามารถออกไปได้แล้ว

285
00:45:15,838 --> 00:45:16,922
เพราะฉะนั้น

286
00:45:18,507 --> 00:45:20,217
อย่ามัวอยู่ที่นี่เพียงลำพัง

287
00:45:22,136 --> 00:45:23,804
กลับไปด้วยกันกับข้านะ

288
00:45:26,223 --> 00:45:29,393
ท่านเคยบอกว่า
ท่านมีชีวิตอยู่ไปวันๆ เพราะท่านตายไม่ได้

289
00:45:29,893 --> 00:45:30,853
ถ้าเช่นนั้นก็มีชีวิตอยู่ต่อ

290
00:45:33,188 --> 00:45:35,482
ถึงแม้ท่านจะใช้ชีวิต
ราวกับผีท่ามกลางผู้คนเช่นเดิม

291
00:45:37,359 --> 00:45:38,235
แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อ

292
00:45:42,030 --> 00:45:43,991
ท่านได้ยินข้าหรือเปล่า

293
00:46:15,397 --> 00:46:18,650
ท่านเคยบอกข้าว่าชีวิตท่านสำคัญที่สุดไม่ใช่หรือ

294
00:46:20,986 --> 00:46:23,447
หากท่านยอมสละชีวิตท่านเพื่อช่วยข้า

295
00:46:26,158 --> 00:46:28,202
คิดว่าข้าจะดีใจหรืออย่างไร

296
00:46:47,262 --> 00:46:48,472
ไอ้คนเลว

297
00:46:50,307 --> 00:46:53,769
กลับมาเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ข้าจะไปลากคอเจ้า!

298
00:47:46,154 --> 00:47:47,322
องค์หญิง

299
00:48:26,278 --> 00:48:27,279
เฮ้อ

300
00:48:33,201 --> 00:48:34,620
เสียงดังเอะอะจริง

301
00:48:40,250 --> 00:48:41,543
ร้องไห้อีกแล้ว

302
00:49:30,884 --> 00:49:32,844
หาทางกลับมาจนได้สินะ

303
00:49:35,472 --> 00:49:37,557
เตรียมพร้อมไปจากที่นี่แล้วรึ

304
00:49:38,225 --> 00:49:39,518
พ่ะย่ะค่ะ

305
00:49:42,312 --> 00:49:43,438
แต่ว่า

306
00:49:45,148 --> 00:49:47,192
ช่างเป็นการอำลาที่เอิกเกริกเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ

307
00:49:51,279 --> 00:49:55,200
กระหม่อมคิดอยู่แล้ว
ว่าฝ่าบาทคงไม่ทรงปล่อยกระหม่อมไปง่ายๆ

308
00:49:55,701 --> 00:49:58,412
ข้าล่วงรู้ถึงความลับเรื่องต่างๆ

309
00:50:00,831 --> 00:50:03,250
ที่เจ้าประสบพบเจอในวังนี้

310
00:50:03,333 --> 00:50:04,584
และเจ้าเองก็

311
00:50:06,253 --> 00:50:08,714
รู้ความลับของข้าและความลับของวัง

312
00:50:11,967 --> 00:50:14,386
มากเกินไปเช่นกัน เจ้าว่าไหม

313
00:50:20,600 --> 00:50:21,560
ลุกขึ้นได้

314
00:50:26,815 --> 00:50:28,942
ว่ากันว่าคนเราก่อนและหลังได้ปลดทุกข์

315
00:50:30,527 --> 00:50:32,112
จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

316
00:50:33,530 --> 00:50:36,491
คำสัญญาของฝ่าบาท
ช่างไร้น้ำหนักเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ

317
00:50:51,048 --> 00:50:52,924
เจ้ามองเห็นอะไรอีก

318
00:50:55,677 --> 00:50:56,845
กระหม่อมเห็น

319
00:50:58,305 --> 00:51:02,684
วิญญาณอดีตกษัตริย์และเหล่าองค์ชายมากมาย
ที่ไม่ได้ขึ้นครองราชบัลลังก์พ่ะย่ะค่ะ

320
00:51:20,827 --> 00:51:22,287
เจ้าไปได้แล้ว

321
00:51:22,370 --> 00:51:24,456
ทรงไว้ชีวิตกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ

322
00:51:31,963 --> 00:51:33,673
เดี๋ยวก็รู้

323
00:51:56,738 --> 00:52:00,450
คงไม่เปลี่ยนใจกะทันหันแล้วฆ่ากันทีหลังใช่ไหมนะ

324
00:52:04,663 --> 00:52:05,789
เฮ้อ

325
00:52:13,922 --> 00:52:15,465
ทำไมยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นเล่า

326
00:52:20,846 --> 00:52:22,806
รู้สึกอาลัยอาวรณ์ที่ต้องไปจากวังรึ

327
00:52:25,433 --> 00:52:26,518
ท่านจะเดินทางไปไหน

328
00:52:27,769 --> 00:52:29,271
ข้าจะไปกับท่าน

329
00:52:29,354 --> 00:52:30,313
อะไรนะ

330
00:52:31,398 --> 00:52:32,274
ทำไม

331
00:52:41,241 --> 00:52:44,327
ท่านยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเรื่องของข้า

332
00:52:45,745 --> 00:52:47,664
คราวนี้ให้ข้าช่วยท่านบ้าง

333
00:52:49,332 --> 00:52:50,250
จริงๆ เลย

334
00:52:56,631 --> 00:52:58,091
งานหนักมากนะพ่ะย่ะค่ะ

335
00:52:59,593 --> 00:53:01,970
อย่ามางอแงทีหลังก็แล้วกัน

336
00:53:07,601 --> 00:53:08,643
ไปกันเถิด

337
00:53:12,189 --> 00:53:13,023
จริงๆ เลย

338
00:53:50,310 --> 00:53:55,232
(บูรพาอาถรรพ์)

339
00:56:50,407 --> 00:56:53,368
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์