Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
การแสดงนี้บันทึกเพื่อ Prime Video วันที่ 1 เม.ย. 2024
โรงละครเชลต์นัม เอฟวรี่แมน
นั่นไงโรงละคร
เป็นไงบ้าง "นั่นรถแทรกเตอร์เหรอ" "ใช่แล้ว"
น่าจะในนี้ ใช่แล้ว
เข้าไปเลย จะจอดในนี้แหละ ไม่เป็นไรหรอก
เรียบร้อย สําเร็จ
เคเลบมองโลก: ออนทัวร์
โรงละครเอฟวรี่แมน
- เข้าไปเลยครับ - ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ สบายดีนะ
เข้าไปเลยครับ ขอบคุณ
- เคเลบ - เข้ามาเลย
- เราพร้อมให้คุณขึ้นเวทีแล้ว - โอเค
- ผมพาเพื่อนไปด้วยได้ไหม - ไม่ได้ นี่มันการแสดงเดี่ยว
จะเอาไปด้วยได้ไง
สวัสดีครับ เชลต์นัม
ขอเสียงดังๆ ต้อนรับ
เกษตรกรออนทัวร์
ที่มาจากชิปปิงนอร์ตัน
เคเลบ คูเปอร์
สวัสดีครับ เชลต์นัม
น่าเสียดายที่ผมไม่ได้รับอนุญาต ให้เอารถแทรกเตอร์จริงๆ มาขึ้นเวที
ผมเลยเอานี่มาแทน มีตั้งสามแรงม้า
แล้วก็ทํามาจากพลาสติกล้วน
แค่ดึงผิวพุดดิ้งข้าวมันยังไม่มีแรงเลย
แต่มันก็ยังดีกว่ารถแทรกเตอร์ลัมโบร์กีนี ชื่อดังที่เราทุกคนรู้จัก
ผมโคตรเกลียดมันเลย
รถแทรกเตอร์คันนี้ขับเองได้ด้วย
ผมคงจะตกงานสักวัน ผมสัมผัสได้
มีคนถามผมตลอด "เคเลบ ทําไมถึงออกทัวร์"
และมันมีเหตุผลเดียว เหตุผลเดียวเท่านั้น
มันเป็นการเอาการเกษตรมาอยู่กลางเวที
ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องแบบนี้
มีคนถามด้วยว่า "เคเลบ ออกทัวร์ไม่ยุ่งเหรอ"
พอมาคิดๆ ดู ตอนนี้ผมมีลูกสอง
มีธุรกิจรับเหมาที่บ้าน
แถมเรากําลังถ่ายทํา คลาร์กสันส์ฟาร์ม ซีซั่นสี่อีกด้วย
บางคนอาจจะคิดว่า ผมหมกมุ่นกับรถแทรกเตอร์นิดหน่อย
แค่นิดหน่อย ไม่หรอก หมกมุ่นมากๆ ผมโคตรรักรถแทรกเตอร์
ผมรักมันมาก ผมทําทุกอย่างในรถแทรกเตอร์
อย่างขับพาคุณยายไปชอปปิงสุดสัปดาห์
- ใช่ไหมครับยาย - ใช่จ้ะ
ยาย
ผมขับพาลูกไปโรงเรียนด้วย แต่ผมพูดไม่ได้
ผมไม่ทําแบบนั้น เพราะมันไม่ถูกกฎหมาย
เวรละ
ผมไปผับแถวบ้าน แล้วก็ดื่มนิดหน่อย
อันนี้ก็พูดไม่ได้อีก เวรกรรม
พูดง่ายๆ คือผมใช้รถแทรกเตอร์ทําทุกอย่าง
ไม่นานมานี้มีการแก้ไขกฎหมาย
ที่ว่าใช้น้ํามันอะไรกับรถแทรกเตอร์ได้บ้าง
อย่างเช่น ถ้าผมพาคุณยาย ไปชอปปิงวันสุดสัปดาห์
ผมต้องใช้ดีเซลขาว
แต่ถ้าผมจะไถนาช่วงวันธรรมดา
ผมจะใช้ดีเซลแดงก็ได้
มันเป็นประโยชน์ทางด้านภาษี เพื่อให้เกษตรกรได้ประหยัดเงิน
ผมอยากย้อนกลับไปหน่อย
จํา คลาร์กสันส์ฟาร์ม ซีซั่นแรกได้ไหม
ตอนที่ผมเอาวาซาบิไปลอนดอน
- ทุกคนจําได้ไหม - จําได้
- ชอบตอนนั้นกันไหม - ชอบ
ดีใจที่ชอบ ผมต้องไปทําจิตบําบัด หลังจากนั้นสามวัน
จําได้ไหมว่าผมขับรถคันไหน
- แอล 200 - แอล 200 ใช่
ผมยังมีรถคันนั้นอยู่ แต่มีใครเดาได้ไหมว่า
คันนั้นผมใช้น้ํามันอะไร
แน่นอนว่าใช้ดีเซลขาว เพราะกฎหมายว่างั้น โอเคไหม
ผมว่าความหมกมุ่นกับรถแทรกเตอร์ของผม มันเริ่มตั้งแต่อายุยังน้อย
อันที่จริง ผมซื้อรถแทรกเตอร์คันแรก ตอนอายุแค่ 15
และตอนนี้ผมมีทั้งหมดนี่
เฟนดท์ นิวฮอลแลนด์
เคส
จอห์น เดียร์
และรถแทรกเตอร์ที่เริ่มธุรกิจของผม ตอนที่ผมอายุแค่ 16
ลัมโบร์กีนีสายพลัง
ลัมโบร์สายพลัง ปี 1998
ใช้งานได้ดีเลย
เอาละ ผมจะพาทุกคนไปนั่งรถเล่น
ตามผมมา
เวร ลืมกุญแจ
ไปได้สวยใช่ไหมล่ะ
ผมคงลืมเอาหัวไปด้วยแล้ว ถ้ามันไม่ได้ติดอยู่กับคอ
และผมว่าผมพูดแทน เกษตรกรทุกคนนะ ตอนที่ผมพูดว่า
เกษตรกรทุกคนมีที่ซ่อนอยู่ในฟาร์ม
ที่เอาไว้ซ่อนกุญแจทั้งหมด ถูกต้องไหม
ในฟาร์มมีความปลอดภัยสูง เอาจริงๆ
อันที่จริง มาคิดๆ ดูแล้ว
รถทุกคันมีกุญแจของตัวเอง
สตาร์ตคันของใครของมันแค่นั้น
แต่ที่แปลกคือคุณสามารถเข้าไปดูในเน็ต
ซื้อกุญแจพวกนี้มา แล้วเอามา สตาร์ตรถแทรกเตอร์ของผมได้หมดเลย
ในฟาร์มความปลอดภัยสูง เชื่อผม
นี่คือนิวฮอลแลนด์ ที 7.210
มีเทคโนโลยีล้ําสมัย หลังคามีจีพีเอส
ยังตกใจอยู่ที่มันยังอยู่ ยังไม่ถูกขโมย
เพราะนี่เป็นปัญหาจริงจัง ของการเกษตรสมัยนี้เลย
มีแกะมาทางขวา
อย่ามองตามัน
มันมาแล้ว ดูเหมือนมันกําลังเล็มพืชคลุมดิน
ถ้ามองตาแกะนี่เป็นเรื่องเลย
มันจะติดอยู่ที่รั้วแล้วตาย
เราถึงไม่มองมันตอนขับผ่านมันไป
ทางขรุขระนิดหน่อย หวังว่านั่งกันแล้ว
นั่งสบายมั่นคงในที่นั่ง
มันมองตาผม
ผมเกลียดแกะ
ดูมันสิ
รีบขับผ่านไปเร็วๆ ดีกว่า
ดูมันสิ
มันอยากสู้กับเรา ผมรู้ว่ามันอยาก ผมสัมผัสได้
แต่รู้ไหม ไม่มีที่ไหนที่ผมอยากอยู่
มากไปกว่าในรถแทรกเตอร์แล้ว
มันคือสวรรค์ของผม
เอาเจ้าคันนี้กลับโรงนา แล้วกลับขึ้นเวทีกันดีกว่า
ผมเริ่มหมกมุ่นกับรถแทรกเตอร์ ตั้งแต่อายุยังน้อยมาก
ผมจําได้ว่าตอนอายุสิบขวบ ผมช่วยพ่อในไซต์ก่อสร้าง
ตอนเดินลงมา ผมเคยช่วยงานทุกอย่าง
แล้วรู้ไหมงานที่ช่วยคืออะไร
"ไปเอานั่นมา ไปเอานี่มา" โอเคนะ
เคยมาหมดแล้ว
พ่อก็จะแบบ "เคเลบ เอาค้อนมาหน่อย" แล้วตอนผมเดินไปที่รถตู้
ตอนนั้นเราทํางานในที่ที่ชื่อฮุคนอร์ตัน
ผมจําได้ว่าตอนเดินไปที่รถตู้ ผมเห็นรถแทรกเตอร์ในทุ่งข้างหลัง
มันวิ่งไปมา ไปๆ มาๆ ทั้งวัน
ผมทึ่งกับล้อรถแทรกเตอร์ที่หมุนไปรอบๆ
แล้วตอนที่มันลุยโคลน
คือ...
แต่เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม มันน่าทึ่งมากใช่ไหม
อาชีพการทําเกษตรของผม เริ่มตั้งแต่อายุยังน้อยมาก
ผมเริ่มทําเกษตรตอนอายุ 12
และตอนอายุ 12 พ่อแม่ผม ก็หย่ากันแบบปัญหาเยอะจัด
ผมมาอยู่จุดนี้ได้ยังไง
และผมก็พูดกับตัวเองตลอด ผมเชื่อว่าการเกษตรช่วยชีวิตผมไว้
เพราะตอนอายุ 12 ตอนที่พ่อแม่ผมกําลังหย่ากัน
ผมกับแม่มาทางนี้ ส่วนน้องชายผมกับพ่อมาทางนี้
มันเลยแบ่งครอบครัวออกเป็นสองฝั่ง
และตอนนั้น แม่ผมก็เพิ่งเริ่มทําธุรกิจ ตัดแต่งขนสุนัขเคลื่อนที่
ที่แม่จะไปตามบ้านคน เสียบปลั๊กแล้วก็ตัดแต่งขนสุนัข
ความคิดดีมาก ดีเลยแม่
แม่
แต่เงินเข้ามาช้าเพราะตอนเริ่มธุรกิจ
ธุรกิจจะเงียบเหงามาก ผมเลยคิดกับตัวเอง "เอางี้นะแม่
"ผมอยากเป็นเกษตรกรตอนผมโตขึ้น"
ผมเลยได้งานแรกที่ฟาร์มตอนอายุ 12
ตอนนั้นผมทําฟาร์มโคนม รีดนมวัวพันธุ์บราวน์สวิส 120 ตัว
กับหุ่นยนต์สองตัว ดูแลผู้ติดตามทั้งหมด สนุกมาก
รีดนมวัว 120 ตัวและขายไข่
ตอนอายุ 13 ชีวิตผมเปลี่ยนไปอีกหน่อย
เพราะวันเกิดครบ 13 ปีของผม
แม่ผมไม่ได้ซื้อเอกซ์บอกซ์ เพลย์สเตชัน ทีวีให้
แต่ซื้อไก่มาให้ผมสามตัว
ไก่สามตัว
แล้วผมก็คิดกับตัวเองตอนอายุ 13 "รู้แล้ว คิดอะไรออกแล้ว
"ตั้งบริษัทเป็นของตัวเองก็ได้นี่"
ตอนอายุ 13 ผมเลยก่อตั้งบริษัทของตัวเอง
ชื่อว่าบริษัทเคเลบ คูเปอร์สแฮปปี้เฮนเอ๊ก
ชื่อยาวมากใช่ไหม
ดูจะเป็นความคิดที่ดีตอนนั้น
ธุรกิจไปได้สวยมาก ภายในสองเดือน จากวันเกิด 13 ปีของผม
ผมมีไก่ 450 ตัว
ธุรกิจบูมเร็วมาก
เริ่มทําธุรกิจกับไก่ 450 ตัวในสองเดือน ขายไข่สัปดาห์ละ 600 ฟอง
ผมขายไข่ในชิปปิงนอร์ตัน และสํารวจฐานลูกค้า
ซึ่งก็คือคนรุ่นเก่า
เพราะผมเดินไปทั่วชิปปิงนอร์ตัน กับตะกร้าไข่ของผม
ผมเคาะประตูบ้านคน ถามว่าอยากซื้อไข่สักโหลไหม
มีแต่คนรุ่นเก่าที่ซื้อไข่พวกนี้
ที่ผมรู้ตั้งแต่แรกๆ คือ
ทุกครั้งที่ผมเคาะประตูถาม "ซื้อไข่สักโหลไหมครับ"
ลูกค้าก็จะตอบ "เอาสิ ดื่มชาก่อนไหม" ผมก็ตอบ
"ผมมีไข่อีก 13 โหลต้องไปส่ง ต้องกลับไปที่ทํางานตอนสี่โมง
"ดื่มชาสักหน่อยก็ได้"
เพราะผมรู้ว่าถ้าผมดื่มชากับพวกเขา ผมจะขายให้พวกเขาได้อีกโหล
ผมขายไข่เก่งมากตอนนั้น
เก่งมากๆ เก่งจนน่ากลัว มาคิดๆ ดู
ทุกครั้งที่ผมเห็นชากับบิสกิต มันทําให้ผมพะอืดพะอมนิดหน่อย
ผมดื่มชาไปเยอะมาก กินบิสกิตไปเยอะมาก
แต่รู้ไหม มันทําให้ขายไข่ได้เยอะเลย
ผมเกลียดรูปนี้
ผมเกลียด เพราะหัวผมไม่ได้ทรงนั้น
แต่ผมดัดดูดีโคตรๆ เลยใช่ไหม หรือไม่จริง
ทีนี้ตอนอายุ 14 ผมคิด "จะพัฒนาธุรกิจไปเรื่อยๆ ยังไงดี
"มีไก่ 450 ตัว กําลังได้เงินดีเลย"
แล้วผมก็คิด "นึกออกแล้ว"
ไม่รู้ทําไมผมคิดงี้ แต่ผมคิดไปแล้ว
ผมซื้อแกะมาสามตัว แกะเฮบริดีนสามตัว
ไอ้พวกเด็กเปรตที่เห็นนี่แหละ
เหตุผลที่ผมทําแบบนี้ เพราะผมคิดกับตัวเองว่า
"นึกออกแล้ว ถ้าซื้อแกะพวกนี้มา ตอนเดินขายไข่
"ก็เอาไหล่แกะ กับซี่โครงแกะไปขายด้วยได้นี่"
และมันก็ได้ผลดีมาก ผมขายเนื้อลูกแกะได้เยอะเลย
แต่ตอนรับมือกับแกะ...
มันเหลือเกินจริงๆ ไอ้พวกนี้
ตอนอายุ 15 ผมคิดกับตัวเอง "ฉันมีสองธุรกิจที่กําลังไปได้สวยมาก
"แต่จะพัฒนาได้ยังไงอีก" แล้วผมก็คิด "รู้แล้ว
"ฉันไม่ได้เกิดมาในครอบครัวเกษตรกร เลยไม่ได้เติบโตมากับฟาร์ม"
แต่ตัวเลือกที่ดีสุดรองลงมาสําหรับผม คือการเป็นผู้รับเหมาทางการเกษตร
ตอนอายุ 15 ผมเลยซื้อรถแทรกเตอร์คันแรก
เป็นรถเคสอินเตอร์เนชันแนล 1394 รู้จักรุ่นนี้ไหมครับ
- รู้จักนะ มีคันนึงใช่ไหม - เรามีคันนึง
อย่างกากเลยใช่ไหม
รถแทรกเตอร์รุ่นนี้ห่วยบรมจริงๆ
นี่เป็นครั้งแรกตอนอายุ 15 ผมได้เรียนรู้ว่าความล้มเหลวคืออะไร
ผมไม่ชอบคําว่า "ล้มเหลว" เพราะผมเชื่อว่า
ทุกอย่างที่ทําคือการเรียนรู้เพื่อเติบโต
ถ้าทําอะไรล้มเหลว เราได้เรียนรู้จากความผิดพลาดนั้น
ตอนอายุ 15 ผมเริ่มทําธุรกิจนี้ได้ไม่นานก็ล้มเหลว
เพราะผมไม่ได้ทําอย่างนึงที่สําคัญ
ผมไม่ได้ไปเตะล้อรถแทรกเตอร์คันนั้น
ไม่ได้ดูดีๆ ว่ามันมีเครื่องยนต์ มีพวงมาลัย
ผมตื่นเต้นมากตอนอายุ 15 ที่จะได้ไปโรงเรียนแล้วพูด "ทายซิ
"ฉันมีรถแทรกเตอร์ แล้วนายล่ะมีอะไร
"ฉันมีรถแทรกเตอร์ ใช่แล้ว ฉันมี"
ได้อวดแล้วรู้สึกดีสุดๆ จริงๆ นะ ดีสุดๆ
ตอนผมซื้อรถแทรกเตอร์คันนี้มา แน่นอนว่ามันพังอยู่เรื่อยๆ
แล้วผมก็คิด "ไม่ไหวแล้ว"
ธุรกิจกําลังล้มเหลว ทุกครั้งที่ผมทํางาน
ผมทําให้ลูกค้าผิดหวัง ผมเลยตัดสินใจขายรถแทรกเตอร์คันนั้น
แล้วตอนนั้นเองที่โรงเรียนเริ่มไม่พอใจผม
เพราะตอนที่ผมเริ่มทําธุรกิจ แล้วทํางานเต็มเวลา
ผมเข้าเรียนห้าเปอร์เซ็นต์ได้
ผมคิดว่าก็ดีแล้ว
ผมคิดว่าดี แต่เปล่าเลย
โรงเรียนเริ่มปรับแม่ผม สัปดาห์ละ 50 ปอนด์ที่เข้าเรียนน้อยมาก
ตอนนั้นแม่บอกว่า "แม่จ่าย 50 ปอนด์ เรื่อยๆ แบบนี้ไม่ได้แล้วนะ"
ผมก็บอก "แม่ ใจเย็น"
รับเหมาเคเลบ คูเปอร์
ผมบอก "ผมหาเงินได้ ผมจ่ายเอง"
ผมเลยจ่ายค่าปรับอยู่ห้าสัปดาห์
พอโรงเรียนรู้เรื่องนี้เข้า ก็ไม่ชอบใจเอามากๆ
ก็เลยเรียกผมกับแม่ไปพบ
ผมจําได้ ผมนั่งในห้องประชุมนั้น
ทางโรงเรียนบอก "เคเลบ เราจะทําแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะ"
ผมก็บอก "ผมเห็นด้วย ครูเล่นให้ผมจ่ายสัปดาห์ละตั้ง 50 ปอนด์"
ผมบอก "เดือนละ 200 ปอนด์เลยนะนั่น ปีนึงก็ 2,400 ปอนด์
"และผมมาคํานวณดู มันคิดเป็น 15 เปอร์เซ็นต์ของกําไรบริษัทไข่ผมเลย"
แล้วครูก็บอก "คิดเลขเร็วมาก"
ผมบอก "ผมจะบอกอะไรให้อย่างหนึ่ง จะให้ผมไปนั่งในห้องเรียนแล้วถาม
"'เคเลบ แปดบวกสอง เท่ากับเท่าไหร่' ก็ได้
"แต่ผมไม่รู้หรอก ผมไม่ชอบที่แคบ ผมคิดไม่ออก
"แต่ถ้าเกษตรกรคนนั้นพูด 'เคเลบ มีวัวแปดตัวอยู่ตรงนั้น
"แล้วก็วัวสองตัวตรงนี้' ผมก็บอก 'จิ๊บๆ 12 ตัว จิ๊บๆ'"
ล้อเล่น 11 ต่างหาก
แล้วก็...
สิบตัวนี่หว่า
สิบตัว
แล้วครูก็บอก "มาตกลงกัน มาเจรจากัน"
โทษนะ "มาเจรจากัน" เหรอ
นี่เป็นครั้งแรก ที่ผมได้รู้ว่าการเจรจาคืออะไร
โรงเรียนชิปปิงนอร์ตัน
ตอนอายุ 15 ผมนั่งอยู่ตรงนั้น ครูพูด "เธอขาดเรียนเกรดเจ็ด เกรดแปด
"แล้วก็เกรดเก้าทั้งปี ตอนนี้เกรดเก้าผ่านมาแล้วครึ่งปี
"เพราะงั้นกลับมาเรียนเกรดสิบเลย
"หยุดเกรดเก้าที่เหลือไปเลย แล้วกลับมาเรียนเกรดสิบกับเกรด 11
"เพราะเธอต้องสอบจีซีเอสอี เข้ามหาวิทยาลัย"
ผมตอบว่า "ใช่ ผมอยาก เรียนเกษตรระดับสองกับระดับสาม"
ผมบอก "ข้อตกลงแบบนี้ก็แฟร์ ผมจะไม่เรียนเกรดเก้าที่เหลือ
"แล้วกลับมาเรียนเกรดสิบ แล้วเลือกวิชาสําหรับสอบจีซีเอสอี"
ผมเลยทํางานตลอดเกรดเก้า
ทีนี้ก็ถึงเกรดสิบ ผมกลับไปเรียน ผมเลือกวิชาสําหรับสอบจีซีเอสอี
แต่ไม่นานหลังจากนั้นผมก็รู้ว่า ทุกอย่างที่ผมจะทําในเกรดสิบ
ผมจะทําในเกรด 11 แล้วนั่งสอบ
ผมเลยออกมาอีก
แต่ผมไปโรงเรียนทุกวันศุกร์
เพราะตอนนั้นผมสร้าง ฐานลูกค้าไข่ขึ้นมาได้จากครูของผม
มีวันศุกร์นึง ผมเอาไข่ไป 20 โหล
และผมก็คํานวณดู ทําแบบนั้นผมได้เงินเยอะกว่า
ทํางานหกชั่วโมงในฟาร์มอีก
สมอง
อันนี้สําหรับเด็กๆ ตอนเกรด 11 ผมไปโรงเรียนทุกวัน
ไม่ขาดเลยสักวัน
ผมสอบจีซีเอสอีผ่านทุกวิชา ได้เกรดซีทุกวิชา
ผมเรียนเกษตรระดับสองกับระดับสาม
พอผมอายุ 18 ผมคิด "เรียนระดับสามไปแล้ว ทําอะไรได้บ้าง"
ผมทําทุกอย่างกับวัวได้
ทํางานที่ฟาร์มโคนมเดิมได้
ไปที่นั่นแล้วผสมเทียมวัวได้ ตัดแต่งกีบเท้าวัวได้
ผมบอกได้ด้วยว่า วัวตัวไหนป่วย แล้วรักษาวัวที่ป่วยได้
แต่ที่ผมทําไม่ได้คือออกไปปลูกข้าวสาลี
หรือข้าวบาร์เลย์หรือผักกาดก้านขาว
ผมเลยตัดสินใจทําเรื่องน่าหนักใจ ซึ่งก็คือออกจากงานประจํางานแรก
ทีนี้ผมไปทํางาน กับคนที่ชื่อฮาเวิร์ด พอลลิง
ฮาเวิร์ด พอลลิงสอนผม ทุกอย่างที่ผมรู้จนถึงวันนี้
เกี่ยวกับการปลูกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ผัดกาดก้านขาว การเพาะปลูก การไถดิน
ผมทํางานให้เขาสามปี และตอนนั้นเอง
ที่ผมเจอเจเรมีเป็นครั้งแรก
เพราะฮาเวิร์ดทําฟาร์มที่ชื่อว่า ฟาร์มโลเวอร์คอร์ทในแชดลิงตัน
แต่เขาเป็นผู้รับเหมา ให้ฟาร์มดิดดลี่สควอตด้วย
ร้านฟาร์มดิดดลี่สควอต
ผมจําได้ว่าปีที่สองที่ผมทํางานให้ฮาเวิร์ด ผมขับเข้าทางขึ้นบ้านจนรถแทบเหาะ
แล้วตอนนั้นเจเรมีก็อาศัยอยู่ ในบ้านกระท่อมหลังนั้น
เพราะเขาเพิ่งระเบิดบ้านเขาไป
ไม่รู้ว่ามีใครเห็นไหม บ้ามาก ผมรู้
ผมจําได้ว่า ผมเอาเครื่องพ่นยามาด้วย ผมกะจะพ่นข้าวบาร์เลย์
เขาออกมาหยุดผม
เราเจอกันเป็นครั้งแรกและคุยกัน
และเขาพูด "เคเลบ ช่วยอะไรหน่อย"
ผมก็บอก "ได้สิครับ อะไรล่ะ" เขาบอก "คืองี้
"ช่วยขับรถผ่านบ้านฉันช้ากว่านี้ได้ไหม
"เพราะแมวของลิซ่าวิ่งไปทั่ว และบ้านมันก็เก่าแล้ว มันสั่นสะเทือน"
ผมก็บอก "ได้ๆ ไม่มีปัญหา" ยังไงก็เถอะ
ผมขับเร็วที่สุด เท่าที่จะเร็วได้ผ่านบ้านหลังนั้น
แค่เพราะอยากให้เขาโมโห
มันสนุกมากเลย สนุกมาก
น่าเสียดาย ปีที่สามที่ผมทํางานให้ฮาเวิร์ด
เขาเป็นแค่เกษตรกรเช่าที่ และเจ้าของที่ก็อยากขายฟาร์ม
ฟาร์มที่เขาทําอยู่ตอนนั้น สุดท้ายขายได้ 20.3 ล้านปอนด์
นี่แหละคอตส์โวลส์ มีแต่พวกผู้ดีบัดซบ
เขาบอกผมว่า "เคเลบ ฉันไม่มีงานแล้ว"
ผมบอกว่า "ไม่เป็นไร ฮาเวิร์ด เป็นเกียรติที่ได้ทํางานให้คุณสามปี
"แต่ผมว่าได้เวลา ที่ผมจะทํางานให้บริษัทของผม
"ทํางานให้ตัวเอง แทนที่จะทํางานให้คุณ แล้วทํางานผมตอนดึก"
ผมจะทํางานให้บริษัทผม
ผมเลยทํางานที่บริษัทผม เขาเกษียณ
และตอนนั้นเอง ตอนที่ชาร์ลีผู้ร่าเริงเข้ามาหาผม
แล้วเขาก็บอก "เคเลบ ฮาเวิร์ดไม่ทําแล้ว เราต้องการผู้รับเหมามาดูแลฟาร์ม
"มาทํางานเป็นผู้รับเหมาสองเดือนได้ไหม
"จนกว่าเจเรมีจะเข้ามาดูแลฟาร์ม" ผมก็บอกว่า "ย้อนกลับไปใหม่ซิ
"เมื่อกี้ว่าไงนะ" เขาพูด "มาทํางานเป็นผู้รับเหมาได้ไหม"
ผมก็บอก "ไม่มีปัญหา ผมทําได้ แต่หลังจากนั้นพูดว่าไงนะ"
เขาบอกว่า "เจเรมีจะเข้ามาดูแลฟาร์ม" ผมบอกว่า "ไม่นะ เขาทําแบบนั้นไม่ได้"
เขาบอก "ก็แค่ทําฟาร์ม ทําตามที่เขาบอก"
ผมก็บอก "ก็จริง โอเค ได้"
ผมดูแลฟาร์มอยู่สองเดือน
ตอนนั้นเองที่มีการสัมภาษณ์คนอื่น
ให้มารับบทผมใน คลาร์กสันส์ฟาร์ม
แต่วันสุดท้าย ผู้กํากับเข้ามาทักผม
ตอนที่ผมกําลัง ไปที่รถแทรกเตอร์ เขาบอกว่า
"ไปหาเจเรมีที่ออฟฟิศแป๊บได้ไหม"
ผมก็บอก "ได้สิ"
และนั่นคือครั้งแรกที่คุณได้เห็นผม ใน คลาร์กสันส์ฟาร์ม ซีซั่นหนึ่ง
ผมรู้ว่าผมต้องการคนช่วย
เคเลบ ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมเลยเรียกเคเลบ คูเปอร์มาพบ
คนขับรถแทรกเตอร์ ที่เคยทํางานให้เกษตรกรคนก่อนหน้า
ตอนนี้ฉันวุ่นไปหมด
วุ่นไปหมดจริงๆ เพราะว่า...
นายทําฟาร์มนี้มาใช่ไหม
ครับ ผมทําฟาร์มนี้มาสามปี
- สามปีใช่ไหม - ครับ
ฉันทํามาเกือบ 24 ชั่วโมง
และที่ทําได้ก็แค่ปลูกไป 25 ไร่ อันนี้เนินแบรีใต้ใช่ไหม
ยี่สิบห้าไร่เหรอ
และบางส่วนก็ผิดพลาดนิดหน่อย
ที่เคยทํามา ใช้เวลาปลูกนานไหม
น่าจะประมาณอาทิตย์นึงเต็มๆ
แต่ทําทั้งฟาร์มต้องใช้เวลานานมาก
- นานไม่เป็นไร แต่อาทิตย์นึงเลยเหรอ - ครับ อาทิตย์นึง
และนั่นแค่ขั้นตอนเพาะปลูก
จากนั้นเราต้องเพาะเมล็ด โดยใช้เครื่องเจาะดิน
แล้วมันจะใช้เวลาเท่าไหร่
นานกว่านิดนึงเพราะ...
คุณมีเครื่องเจาะแบบไหน
อันสีแดง
เหลือเชื่อเลย
แดง หรือว่าส้มนะ
- ส้มแดง - ส้มแดง
แล้วทําอะไรอีกนอกจากงานนี้
ผมมีธุรกิจรับเหมาเป็นงานเสริม
บริการรับเหมาเคเลบ คูเปอร์
ผมมีเครื่องขุดหนัก 1.5 ตันด้วย
ผมทํางานขุดทั่วไป อย่างฝังท่อ
ท่อน้ํา ขุดฐานราก
- งั้นก็เป็นงานอยู่แล้ว - ครับ
- สัตว์ล่ะ - ผมมีแกะ 50 ตัวด้วย
ปกติผมจะพยายามขุนหมูปีละห้าตัว เอามาทําไส้กรอก พอร์คชอป
ตอนนี้ผมมีไก่ในฟาร์ม ประมาณ 120 ตัวด้วย
ผมขายไข่ให้คนในพื้นที่
อายุเท่าไหร่
- ปีนี้ก็ 21 - อะไรนะ
- ยี่สิบเอ็ด - นายทําให้ฉันรู้สึกสมเพชตัวเอง
ฉันอายุ 59 แต่ยังไม่เคยทําอะไรที่นายทําเลย
- แต่เป็นคนที่นี่ใช่ไหม - ครับ เกิดและโตที่ชิปปิงนอร์ตัน
- ไม่เคยไปจากที่นี่เลย - ไม่เคยไปเลย
- ไม่เคย - เคยไปลอนดอนไหม
ไม่ครับ เคยไปทริปศิลปะครั้งนึง
ผมอยู่แต่ในรถโค้ช
ไม่ชอบ คนเยอะเกิน
- แบนบูรีล่ะ - แบนบูรี ไปแค่ตอนจําเป็นจริงๆ
นอกจากจะอยากได้อะไรจริงๆ
แต่มีความสุขดีที่ชิปปิงนอร์ตัน
ชิปปิงนอร์ตัน แชดลิงตัน ฮีย์ธรอป นี่แหละผม
เหมือนพระมาโปรดเลยนะ
เหมือนพระเจ้าส่องลําแสงส่งนายลงมาเลย
ดี ไปดูรถแทรกเตอร์กัน
ตอนนี้ผมอยู่จุดไหน
ขอบคุณครับ
ผมอยากให้ดูคลิปนี้เพราะว่า...
แน่นอนว่าผมโตขึ้น
นั่นมันห้าปีก่อนแล้ว ตอนนี้ผมไว้เคราได้เต็มหน้าแล้ว
ผมว่าเวลามันเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ผมอายุ 25 แล้ว
และผมมีลูกสองคน
มีลูกชายชื่อออสการ์ อายุสามขวบ
แล้วก็มีลูกสาวชื่อวิลลา อายุเก้าเดือน
ลูกชายผมเป็นเด็กฟาร์มขาโหดขนานแท้
อย่างวันก่อน เขาให้อาหารวัว
เขารักฟาร์ม รักทุกอย่าง รถแทรกเตอร์ วัว รักทุกอย่าง
ผมกําลังให้อาหารวัวอยู่ แล้วผมก็เห็นเขาที่ประตูรั้ว
เขายืนที่ประตูรั้วแบบนี้ จับคาน
ผมก็คิด "ขอนั่งดูสักพักซิ ดูว่าเขาจะทําอะไร"
แล้วจู่ๆ เขาแลบลิ้นออกมา
ผมก็คิดอีก "เขาจะทําอะไรต่อ"
เขาเลียประตูรั้ว
จากฝั่งหนึ่ง แล้วยาวไป
จนสุดอีกฝั่ง
แล้วตอนท้ายเขาก็พูด "เจ๋ง"
ผมก็แบบ "เดี๋ยวจะต้องเสียใจ" แล้วเกิดอะไรขึ้น
สองวันต่อมา เขาต้องกินยาปฏิชีวนะ คอติดเชื้อ ป่วยหนักมาก
ผมเดินไปห้องนั่งเล่นแล้วถาม "จะทําแบบนั้นอีกไหม"
แล้ววันก่อน ตอนที่กําลังให้อาหารวัวอีก
เขายืนตรงนั้นแล้วทําแบบนี้
ผมก็แบบ "ทําไมเป็นแค่ลูกฉัน ฉันทําอะไรลงไป"
เขาดื่มนมเยอะมาก เยอะจนไม่น่าเชื่อ
มีลูกใครอีกไหมที่ดื่มนมเยอะ
เขาดื่มเป็นแกลลอนๆ เลย
บางครั้งที่บ้านนมเลยหมดเร็ว
แล้วคู่ชีวิตผมก็บอก "แวะไปซื้อนมที่ร้านมาหน่อยได้ไหม"
ผมก็บอก "ได้สิ"
ผมอยากพูดหน่อย ราวๆ แปดเดือนก่อน
นี่เป็นเรื่องจริงนะ แต่แปดเดือนก่อน
ผมไปที่ร้าน ซื้อนมมาครึ่งลิตร แล้วยืนอยู่ตรงนั้น
ตอนที่ผมยืนอยู่ มีเด็กหนุ่มคนนึง
น่าจะอายุสัก 13 มาทางขวามือผม
แล้วผมก็ถามคําถามเขาสั้นๆ
ผมพูด "โทษนะ รู้ไหมว่านมที่ดื่มอยู่นี่มาจากไหน"
ผมสาบานเลย คําตอบที่เขาตอบตอนที่ผมถาม
เขาบอกผมว่า "เคเลบ
"มันมาจากชั้นวางที่ซูเปอร์มาร์เก็ต"
ให้ตาย ผมใจสลายเลย
ผมก็เลยกะจะ ให้บทเรียนเขาตรงนี้ตอนนี้เลย
ผมเลยลองให้บทเรียน
ผมบอกว่า "นมมาจาก..." ก่อนที่ผมจะทันได้พูดอะไรด้วยซ้ํา
เด็กหนุ่มคนนี้บอกผมว่า "เคเลบ ผมยุ่งมาก"
ผมก็พูด "นายอายุ 13 ยุ่งทําอะไร"
เขาบอก "ผมต้องกลับไปเล่นเกม" ผมก็ถาม "เกมอะไร"
เขาบอกว่าเกม ฟอร์ทไนท์ ที่นี่มีใครเล่นเกมนี้บ้าง
มันฟังดูกากมาก
มันคืออะไร เอาจริงๆ
แล้วผมก็คิด "จะสื่อสารเรื่องนี้ แล้วสอนคนยังไงดี
"ว่านมที่ดื่มกันเนี่ยมาจากไหน" แล้วผมก็คิด "รู้แล้ว ฉันจะออกทัวร์
"และหวังว่าทุกคนจะนั่งสบายๆ ในที่นั่ง
"จะได้มาเข้าร่วมกองทัพรีดนมวัวกับฉัน
"และเราก็จะไปรีดนมวัวด้วยกัน" ตามผมมาเลย
นี่คือที่ที่สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น และผมจะสอนว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
ก่อนอื่น เราจุ่ม
จุ่มเสร็จแล้ว ทีนี้ก็เช็ด
ก็คือทําความสะอาดหัวนมนี่เอง
ลงไปจนสุด
เสื้อสะอาดของผม
เปื้อนขี้วัวไปแล้ว
ดูเหมือนพวกคุณชอบนะ ตรงนั้นน่ะ
ชอบไหม
หลังทําความสะอาด
คือช่วงที่เราจะเห็นของดี
หัวรีดนม
สวมอันแรก หาหัวนมแรก สวมแล้ว
อันที่สอง
เต้านมอยู่ต่ํามาก
ผมมั่นใจว่ามีคนดูสองสามคน ที่หันหน้าไปทางใต้
กําลังพูดถึงนม
คุณตรงแถวหน้านั่นน่ะ
ดูเหมือนคุณอยากได้นม เดี๋ยวเอาให้
มาแล้ว
ตอนนี้อุตสาหกรรมนมกําลังลําบากมาก
ผมอยากเน้นเรื่องนี้
มาเริ่มแบบนี้ดีกว่า คืนนี้มีเกษตรกรโคนมอยู่ที่นี่ไหมครับ
ยกมือขึ้น อยู่ไหนกัน
ข้างล่างตรงนั้นใช่ไหม ข้างบนอีกนิดหน่อย
ปรบมือดังๆ ให้พวกเขาหน่อยครับ
เรื่องที่ผมกําลังจะพูด ไม่น่ามีใครเคยพูดถึงมาก่อน
ดังนั้นบางคนอาจจะไม่เห็นด้วยกับผม
ไม่เป็นไร แต่ฟังผมก่อน
นมลิตรนี้ เกษตรกรมีต้นทุนผลิต อยู่ที่ 35 เพนนีต่อลิตร
แต่ในช่วงสองปีที่ผ่านมา โดยเฉลี่ย พวกเขาได้เงิน 32 เพนนีต่อลิตร
ขายนมในราคาที่ขาดทุน
บ้าใช่ไหม
ทําไมเป็นงั้นล่ะ
ผมไม่รู้ แต่เรื่องนึงที่ผมอยากถามคืนนี้คือ
ตอนนี้ทุกคนมีนมอยู่ในตู้เย็นสักครึ่งลิตรไหม
มีใช่ไหม
ถ้าไม่มี คุณก็คงเป็นวีแกน คุณอาจจะมาผิดโชว์แล้ว
ทีนี้ใครบอกได้บ้างว่า ซื้อนมครึ่งลิตรมาราคาเท่าไหร่
นี่แหละประเด็นที่ผมจะสื่อ
ไม่มีใครรู้ และทุกครั้ง ที่ผมถามคําถามนี้ ทุกคนก็จะแบบ
"ไม่รู้เหมือนกัน"
เพราะผมเชื่อว่า คนไปซูเปอร์มาร์เก็ตหรือร้านค้า
แล้วคิด "อ้อ นม ต้องซื้อนม"
ดูราคาเนื้อวัวกับเนื้อลูกแกะสิ แพงใช่ไหม"
นมคือสิ่งเดียวที่เราต้องมีติดตู้เย็นอยู่ตลอด
สําหรับชา กาแฟ เบคอน ข้าวโอ๊ตต้ม คอร์นเฟลกส์
ผมเลยไม่เชื่อว่ามีคนดูราคานม
แต่ถ้าราคานมเพิ่มขึ้นลิตรละสิบเพนนี จะมีใครสังเกตเห็นไหม
ไม่มีใช่ไหม แต่ผมจะบอกให้ว่าใครจะสังเกตเห็น
เกษตรกรโคนมจะสังเกตเห็น
ถ้าเงินสิบเพนนีนั้น จ่ายให้เกษตรกรโคนมโดยตรง
มันจะช่วยพวกเขาได้มาก
เพราะอย่างที่พูดก่อนหน้านี้ พวกเขาได้รับเงิน
น้อยกว่าต้นทุนที่เสียไป ในการผลิตนมหนึ่งลิตร
และตอนนี้อุตสาหกรรมนม ก็เจอกับกฎระเบียบที่ยุ่งยากมากขึ้น
ทําให้การทําธุรกิจให้มีกําไรเป็นเรื่องยากมาก
ตัวอย่างเช่น คุณมีกองขี้วัวขี้แกะอยู่ตรงนี้
ตอนนี้คุณต้องออกไปสร้างโรงนา คลุมกองขี้วัวขี้แกะของคุณ
เพื่อกันไม่ให้น้ําฝนเข้า
ก็ไม่เป็นไร แต่ใครต้องจ่ายค่าโรงนานั่นล่ะ
มีทุนอุดหนุนจากรัฐบาล จ่ายค่าโรงนาให้ครึ่งนึง
แต่เกษตรกรโคนม ก็ยังต้องจ่ายอีกครึ่งที่เหลือ
และอย่างที่ผมบอก ผมรับประกันเลย พวกเขาลําบากทางด้านการเงิน
ดังนั้นทุกท่านครับ สิบเพนนีที่ว่านี้
จะช่วยเกษตรกรโคนมท้องถิ่น ของคุณได้มากๆ
อยากได้นมนี้ไหม เอานะ
เอาไปเลย กินให้อร่อยนะ
อันนี้ไม่ได้พาสเจอร์ไรซ์ ขี้แตกแน่ ขอโทษด้วย
น้ํานมออกมาจากหัวนม
ลงท่อเข้าไปในถ้วยข้างล่าง
ซึ่งจากนั้นก็จะถูกปั๊มขึ้นไป ผ่านสายนี้เข้าแท็งก์
ได้ 19.4 ลิตร วัวตัวนั้นตัวเดียว
ถือว่าได้นมเยอะมาก
และสุดท้ายคือการจุ่มหัวนมหลังรีด
ซึ่งป้องกันไม่ให้เต้านมติดเชื้อ
เราก็แค่จุ่มหัวนมแต่ละหัว
หาหัวนั้นไม่เจอ เราจุ่มไปแล้ว
ตอนนี้เราก็ปล่อยวัวกลับออกไปกินหญ้า
ผมรักวัว มันมหัศจรรย์มาก ดูสิ
ดูทรงผมตัวนั้นสิ
ดีกว่าของผมอีก
และนี่คือวิธีรีดนมวัว และที่มาของนมที่คุณบริโภค
สนุกดีใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วใช่ไหมว่านมมาจากไหน
แน่นอนว่า ถ้าคุณรีดนมวัว 180 ตัวเหมือนที่นั่น
คุณจะได้ขี้เยอะมาก
ทีมงานไม่ให้ผมเอาขี้จริงมาขึ้นเวที ผมเลยเอานี่มาแทน
แต่ผมอยากเน้นเรื่องนี้ เพราะมีเกษตรกรแก่คนนึง โรบิน
เขาพูดประมาณนี้ "บายดีบ่"
วันนึงเขาพูดกับผม "เคเลบ ที่ไหนมีปุ๋ย ที่นั่นมีตังค์"
ผมไม่รู้เลยว่าเขาหมายถึงอะไร
จนกระทั่งผมซื้อ เครื่องโรยปุ๋ยคอกมาสองอัน
แล้วผมก็โรยขี้เยอะมากและมีคนจ้างให้ทํา
ผมอยากเน้นเรื่องนี้อีกครั้งเพราะว่า
เมื่อไม่นานมานี้ มีรายการทีวีสองสามรายการบอกว่า
"อย่ากินเนื้อวัว วัวกําลังทําลายโลก" แต่มันไร้สาระสิ้นดี
จะบอกให้ว่าทําไมผมคิดแบบนั้น
ที่ดินที่ใช้ทําฟาร์มได้ในอังกฤษ 80 เปอร์เซ็นต์เป็นทุ่งหญ้า
เราเลยต้องมีวัว และแย่หน่อย แกะ มาเล็มหญ้า
เพื่อให้การทําฟาร์มยั่งยืน
ทีนี้มันก็ทิ้งขี้ไว้เยอะมาก
ซึ่งสําคัญต่อสุขภาพดินของเรา
ตัวอย่างเช่น ถ้าเราทําฟาร์มแบบเข้มข้น 20 ปี
เราอาจจะไม่เหลือดินชั้นบนอีกต่อไป
ดังนั้นถ้าเราโรยปุ๋ยต่อไปเรื่อยๆ สุขภาพดินของเราจะเท่านี้เลย
แทนที่จะอยู่ข้างล่างตรงนี้
ทีนี้พูดถึงเรื่องจริงจังกันบ้าง
สุขภาพจิตของคนทําฟาร์มตอนนี้ย่ําแย่มาก
ผมคิดกับตัวเอง "จะเพิ่มการรับรู้ยังไงดี และอาจจะหาเงินไปด้วย"
และผมก็คิด "นึกไอเดียดีๆ ออกแล้ว ร่วมมือกับอาร์เอบีไอ
"ที่เป็นองค์กรการกุศลท้องถิ่น ด้านสุขภาพจิตในการทําฟาร์มไง"
ดังนั้น จากที่ผมเป็นนักร้องมืออาชีพ
อาร์เอบีไอ สถาบันการกุศลเพื่อการเกษตรหลวง
ผมจะทําเพลงการกุศล
ได้ฟังเพลงการกุศลของผมรึยัง
เพลงผมชื่อว่า ผมทนแกะไม่ได้
ผมจะไปยืนตรงนั้น แล้วซ่อนตัวเพราะอาย ขอให้สนุกนะครับ
คําชี้แจง: ไม่มีการใช้แกะในการถ่ายทํา
เพื่อความปลอดภัยของเราและแกะ
ผมทนแกะไม่ได้
ผมไม่ใช่นักร้อง ทุกคนรู้ดี
ผมเป็นเกษตรกร งั้นเข้าเรื่องเลย
ผมกําลังหาเงินให้อาร์เอบีไอ
สําหรับเกษตรกรทุกคน ที่ต้องการความช่วยเหลือ
ถ้าคุณรักผม คุณต้องรักรถแทรกเตอร์ของผมด้วย
เทย่า คู่หมั้นและแม่ของเด็กๆ
ผมเกิดมากับฟ.ฟาร์ม
งานเข้าตลอด รุนแรงต่างกันไป
ผมชอบวัวตอนมันอยู่ในโรงนม
ผมชอบหมูกับไก่ ชอบเทข้าวโพดไปรวมกอง
ผมบอกไปรึยัง ผมทนแกะไม่ได้
ผมทนแกะไม่ได้
เมื่อไหร่ก็ตามที่อากาศทําให้คุณซึมเซา
และคุณคิดว่าคุณเข้าเมืองดีกว่า
รอให้ถึงตอนเช้าที่สวยงาม
วันใหม่อาจนําพาเรื่องราวใหม่ๆ ได้
ไถดินเป็นเส้นตรงทําใจผมเต้นตุบตับ
ผมบอกไปรึยัง ผมทนแกะไม่ได้
ผมทนแกะไม่ได้
อย่าลืมพวกเราตอนกินอาหารหมดจาน
อาหารดีๆ ไม่เคยตกยุค
มันเป็นมากกว่าแค่งาน มันคือชีวิต
มันมีความหมายมากกับคนอย่างผม
จอห์น เดียร์ แมสซีย์และฟอร์ดดีต่อใจ
ผมบอกไปรึยัง ผมทนแกะไม่ได้
ผมทนแกะไม่ได้
มันอาจรู้สึกเหงาๆ ในห้องคนขับ
นึกถึงช่วงเวลาที่ยากลําบากที่เคยเผชิญ
แชร์ปัญหาเท่ากับแก้ไปแล้วครึ่งนึง ถ้าคุณรู้สึกหลงทางในสนาม
มาร้องเพลงไปพร้อมๆ กันและย่ําเท้า
ผมบอกไปรึยัง ผมทนแกะไม่ได้
ผมทนแกะไม่ได้
ผมว่าเราเห็นตรงกันเรื่องนึง ซึ่งก็คือ...
ผมไม่ใช่นักร้อง ทุกคน...
ผมขอไม่ร้องดีกว่า
หลังจากพักเบรก เราจะมีช่วงตอบคําถามกันสักเล็กน้อย
มีถังวางอยู่ตรงนี้ที่หน้าเวที
แล้วก็ที่โถงข้างหน้า ถ้าอยากถามอะไรผม
เขียนลงบนกระดาษนี้ แล้วเอาใส่กลับลงไปในถัง
ผมจะตอบให้ได้มากที่สุดหลังพักเบรก
ทุกคนไปหาอะไรดื่มก่อน ขอบคุณมาก
ช่วงพักเบรก เคเลบมองโลก: ออนทัวร์
ถังคําถาม
มีผมวันนี้ ผมหายวันหน้า
แทรกเตอร์ ทริปเปิลเอกซ์
ขอต้อนรับสู่สวรรค์แห่งที่สองของผม
ผมชอบทําผมมาก มีใครเป็นเหมือนผมไหม
ชอบใช่ไหม
มีคนถามผมบ่อยมาก "เคเลบ อยากตัดผมฟรีไหม"
"เอาผลิตภัณฑ์ฟรีไหม" ผมปฏิเสธตลอด
เพราะผมมีความสัมพันธ์พิเศษ กับช่างทําผมของผม
ซึ่งอยู่ที่นี่คืนนี้
สวัสดี โจน
มีคนถามผมตลอด "เคเลบ ทําไมทําผมหลายทรงจัง"
ก็มีเหตุผลอยู่สองสามข้อ แต่ข้อแรกคือ
พ่อผมหัวล้านทั้งหัวเลย ทั้งหัว
โอเคไหมพ่อ
ปรบมือดังๆ ให้พ่อผมหน่อยครับทุกคน
พ่อ
ยืนขึ้นหน่อยไหม
นั่นไง อยู่ตรงนั้น
เห็นไหม หัวล้านทั้งหัวเลย
ผมรู้ว่าสักวันผมต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
ผมเลยคิดกับตัวเอง
"ขอลองทําผมทุกทรงดูซิ
"จนกว่าจะเจอทรงที่ชอบ"
แต่ผมก็อยากรู้ว่า ผมจะหน้าตาเป็นยังไงถ้าหัวล้านจริง
ขอบคุณพระเจ้าที่มีฟิลเตอร์สแนปแชต ตอนนี้รู้แล้วว่าหน้าตาจะเป็นยังไง
น่ากลัวใช่ไหม ใช่ไหม
ตอนนี้คุณเข้าสู่ครึ่งหลังของโชว์
ซึ่งจะเป็นเรื่องทรงผมทั้งหมด
ตัวอย่างแรก ทรงโปรดของผมหนีไม่พ้นทรงผมดัด
ผมชอบผมดัดที่สุด อย่างเช่น ถ้าดูใกล้ๆ ตรงนี้
ตรงนี้ด้วย
มันปกปิดส่วนที่เถิก
มันเถิกอีกแน่ และที่สําคัญกว่านั้น
ดูความหยิกสิ แล้วดูความหนา สุดยอดเลยใช่ไหม
- ทุกคนชอบผมดัดกันไหม - ชอบ
แต่มีทรงนึงที่ผมลองแล้ว ทรงมัดจุก
จํานี่ได้ไหม
ทุกคนคิดว่าไง
โห่เหรอ ตายแล้ว
ผมเห็นด้วย ผมทําทรงนี้อย่างมั่นใจ อยู่ประมาณอาทิตย์นึง
เหตุผลก็คือ ถ้าดูใกล้ๆ ตรงนี้
และตรงนี้
จะเห็นว่าหัวผมกําลังล้าน
ตอนเด็กมีคนบอกผม "ถ้าใส่หมวกแล้วรวบผมตึงขนาดนั้น
"สุดท้ายผมจะหายหมดนะ เหมือนพ่อ"
และถ้าดูใกล้ๆ ตรงนี้
ซึ่งเป็นหน้าผากผม ไม่ใช่ให้ดูความสูงของหน้าผากนะ
แต่ให้ดูรอยย่นที่หน้าผาก
ไม่มีรอยย่นเลยใช่ไหม รู้ไหมทําไม
ไอ้มัดจุกเนี่ย มันดึงหนังหน้าผมขึ้นไปขนาดนั้นเลย
มีหัวนมเล็กๆ ที่คางเลย
แย่มากใช่ไหม แย่มาก
ทีนี้ทรงที่กําลังจะมา และพอมันมาแล้ว
ลุคนี้จะปังมาก
และทรงนั้นก็คือทรงหวีเสยแสกข้าง
แต่ผมบอกว่าลุคนี้จะปัง ผมจะบอกให้ว่ายังไง
ดูตรงนี้
ตรงนี้ด้วย
ผมจะดัดมัน
ใช่แล้ว บอกเลย ลุคนี้จะปังมากถ้าดัดแล้ว
อย่างปัง
แต่ระหว่างนี้ไปดูทรงอื่นต่อดีกว่า เพราะทรงนี้มันน่ากลัวอยู่
ผมจะไม่ลองทรงนี้
เพราะมันเรียกว่าทรงนกนางนวล
เหตุผลที่ผมจะไม่ลองแล้ว เพราะผมโคตรเกลียดนกนางนวล
ไปช่วงตอบคําถามกันเลยดีไหม
- ดี - ดีนะ โอเค ไปต่อช่วงตอบคําถามเลย
ขอวางไม้แป๊บ
โอเค ถอดผมบ็อบออกด้วย
สเปรย์ผมไม่เยอะ ผมของผมยังเหมือนเดิมไหม
ถังอยู่ไหน อ้อ อยู่นี่ โอเค
มาตอบคําถามให้ได้มากที่สุดกัน
ถามเกี่ยวกับแกะ ไม่ตอบ
"ชอบโมเมนต์ไหนที่สุด ตอนถ่ายทํา คลาร์กสันส์ฟาร์ม"
เป็นคําถามที่ดี
มีเยอะมาก แน่นอนว่า ตอนทะเลาะกันนี่ตลกทุกครั้ง
สําหรับพวกคุณนะ
แต่มันทําผมเครียดมาก
มันน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าอะไรจริงๆ
เพราะอย่างเช่น ผมดูเขาห่างไปสามทุ่ง
ขับเข้าไปชนเสาไฟ ซึ่งก็คือเจเรมี
ตอนที่ตลกสําหรับผม จําได้ไหม
ตอนที่ผมใช้บุ้งกี๋หน้ารถดันเสารั้ว
อย่าทําแบบนั้นนะ ไม่ดีต่อสุขภาพ และความปลอดภัย อย่าหาทํา
โอเคไหม
แต่บางครั้งเกษตรกรก็ทําแบบนั้น
และตอนที่ไปชนเข่าเขา มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
เขาป๊อดเอง
โมเมนต์ที่ผมชอบที่สุด ผมเดินไปแบบนิ่งๆ
ผมถาม "ให้ผมบอกลิซ่า ให้เอาถุงถั่วมาให้ไหม"
มีคนบอกผมว่าถ้าข้อศอกหัก เอาถุงถั่วแช่แข็งมาประคบแล้วจะหาย
ผมรู้ ผมพูดแบบนี้กับทุกอย่างเลย
"มีถุงถั่วก็หายแล้ว"
ออสการ์เลียเสาประตูรั้ว คอติดเชื้อ "เอาถุงถั่วมา หายชัวร์"
มีหลายโมเมนต์มาก
เหมือนนั่งรถไฟเหาะ ถ่ายทําสนุกมาก
แน่นอนว่าเรากําลังถ่ายซีซั่นสี่อยู่
หวังว่าจะมีต่อไปอีกหลายๆ ปี
แต่ทุกอย่างสุดยอด
มีไฮไลต์เยอะมาก
"มาเจาะดินปลูกพืชคลุมดินให้เราได้ไหม"
- "ลิตเติลดีนที่ฟาร์มโอเวอร์ตัน" - ครับ
เอานามบัตรผมไหม
เอาไหม
- ผมจะดีเอ็มหา - ดีเอ็มเหรอ ผมไม่เห็นหรอก
มีคนดีเอ็มหาผมเยอะมากแต่ละวัน
แล้วก็มีแต่รูปหัวนม แปลกมาก จริงๆ นะ
แต่ผมจะทําให้
เอาละ มาดูอีกคําถาม
แม่เจ้า
บนนี้ชักจะเริ่มร้อนแล้วสิ
ติดเรทอยู่นะ อยากให้ผม...
- อ่านเลย - จริงเหรอ
เทย่า ผมขอโทษนะ
คําถามถามว่า
"คุณเสียซิงในรถแทรกเตอร์รึเปล่า"
ตายๆ
ไม่ ในรถวีดับเบิลยูโปโล ยังไงก็เถอะ...
ต้องหลุดปากออกมาจนได้ใช่ไหม
- ต้องหลุดปากออกมาจนได้ - ไม่เห็นต้องหลุดเลย
คําถามสุดท้าย
แน่นอนต้องมีคําถามแบบนี้
"ทําไมเกลียดแกะมาก"
ที่ผมเกลียดแกะมากก็มีอยู่สองสามเหตุผล
ตอนเด็ก ผมเคยมีแกะ
พอผมเริ่มทํางานให้ฮาเวิร์ด ผมก็ได้ทํางานกับรถแทรกเตอร์มากขึ้น
โดยเฉพาะช่วงเก็บเกี่ยว
ผมเข้าไปในรถแทรกเตอร์ช่วงเก็บเกี่ยว กระโดดขึ้น สตาร์ตเครื่องเกี่ยวนวด
แล้วก็เริ่มตัดพืชผล โทรศัพท์ผมดังขึ้น
"หวัดดี เคเลบ เหมือนมีแกะนายมาติดที่รั้วเรา"
"ผมกําลังไป" หลังจากโดนฮาเวิร์ดด่า
พอผมลงไปที่ทุ่ง แน่นอนว่ามีแกะตัวนึงติดอยู่ที่รั้ว
แต่พอผมก้าวเข้าไปหามัน ในระยะหนึ่งเมตร เกิดอะไรขึ้นทุกคน
- ตาย - ยังไม่ตาย
มันหลุดออกมาได้ แล้ววิ่งขึ้นไปตามทุ่ง
ตอนผมยืนมองมันตรงนั้น มันมองผมกลับ
แล้วก็สบตากัน
อยู่สิบวิ ไม่ขาดไม่เกิน
- แล้วเกิดอะไรขึ้นอีกทุกคน - ตาย
ตาย
มันดึงดูดหนอนด้วย
ผมไม่ชอบนะที่เห็นสัตว์เจ็บปวด
แต่แกะตัวนั้นคิดอะไรอยู่ ตอนที่ผมเข้าไปช่วย
ไม่ใช่เรื่องที่หนอนจะฆ่ามันนะ
มันไม่ห่วงเรื่องนั้นแล้ว ทันทีที่ผมก้าวเข้าไปในทุ่ง
มันคงคิด "ต้องหนีแล้ว เกษตรกรคนนั้นจะฆ่าฉัน รีบเผ่นไป
"วิ่งไป วิ่งๆ" แล้วเป็นไงต่อ
สุดท้ายผมก็จับมันได้ สามชั่วโมงต่อมา ผมรักษามันหาย
- แล้วเป็นไงต่อทุกคน - ตาย
ยังไม่ตาย
ง่ายเกินไปแล้ว ง่ายเกิน
วันที่สองกลับไป เป็นไงต่อ
มันหงายหลัง ติดแหง็ก เพราะลุกขึ้นยืนสี่ขาไม่ได้
ผมเลยเข้าไปหา เดินกลับเข้าไป
จับมันยืนสี่ขา มันวิ่งขึ้นไปตามทุ่ง
สะอาดมาก แข็งแรงมาก
แล้วก็มองกลับมาอีก จ้องตาผม
แล้วก็ตายเฉยเลย
ผมโคตรเกลียดแกะเลย
แต่แน่นอน ผมมีสัตว์โปรด
ใครทายสัตว์โปรดของผมได้บ้าง
- หมู - หมู
ผมรักหมู ผมเองก็มีหมูอยู่สองตัว
จริงๆ ก็นี่เลย
ตัวนี้เฮเซล ซ้ายมือ
ส่วนนี่เมเปิล
ที่ตัวนึงชื่อเฮเซลก็เพราะว่า
ตอนที่เรารู้เพศลูกคนที่สองของเรา
ผมพูดกับที่รักของผม "ตั้งชื่อว่าเฮเซลได้ไหม"
เรารู้ว่าเป็นผู้หญิง "ตั้งชื่อว่าเฮเซลได้ไหม"
แล้วนี่คือคําตอบที่ผมได้ พูดแบบนี้เลย
"ไม่"
ผมรู้ว่าเราไม่ควรไปเถียง
ผมเลยซื้อหมูมาแทน แล้วตั้งชื่อให้มันว่าเฮเซล
ตอนนี้มันมีลูกอยู่ครอกนึง
ลูกห้าตัว กําลังหย่านม และเฮเซลก็แข็งแรงมาก
ทีนี้ ผมต้องพูดแบบนี้
เจเรมีมีหมูสองสามตัว ไม่รู้เคยเห็นกันยัง
เขาเป็นคนเลี้ยงหมูที่ไม่แย่เลยนะ
เขาเก่งทีเดียว
ผมรู้ น่าแปลก อย่างวันก่อน เขาวิ่งมาตามถนนเข้าบ้าน
ผมบอก "วิ่ง" แต่ "คลาน" น่าจะเหมาะกว่าเพราะเขาเหมือนฟอสซิล
เขาแบบ "ทายซิมีอะไร"
ผมก็ตอบ "อะไรล่ะ คุณมีสองแขน สองขา มีอะไร"
เขาบอก "ฉันมีลูกหมูแปดตัว แข็งแรงกันหมดเลย"
ผมก็บอก "เก่งมาก"
แล้วเขาก็เริ่มพูด ผมก็เบื่อแล้ว
"ผมรู้ผมสอนคุณหมดเลย แต่เก่งมาก"
รู้สึกเหมือนเป็นพ่อตัวน้อยที่ดี ถึงเขาจะอายุมากกว่าผมสามเท่า
แต่เป็นช่วงเวลาที่น่าภูมิใจของผม เขาเป็นคนเลี้ยงหมูที่เก่งมาก
อย่าบอกเขาเยอะเกิน เดี๋ยวเขาหลงตัวเอง
มีสัตว์โปรดอะไรอีกไหม
ผมกําลังนึกถึงสัตว์ที่อยากเผา ว่ามาเลย
นกนางนวล บอกไม่ได้ ว่ามาอีก
เอาเลย ว่ามาเลย
เกษตรกรที่นี่ อยากพูดอะไรก็พูดเลย เดี๋ยว
พูดอีกทีซิ
- แบดเจอร์ - แบดเจอร์ นั่นไงล่ะ
แบดเจอร์ ขอดูก่อนนะว่า แบดเจอร์ติดอันดับต้นๆ รึเปล่า
ขอผมคิดเรื่องดีๆ ที่แบดเจอร์ทําก่อน แป๊บนึง
มันมีประชากรเยอะเกิน และก็เป็นพาหะวัณโรค ไม่ดีใช่ไหม
มันแพร่ไปหาวัว นี่ก็อีกเรื่องที่ไม่ดี
เดี๋ยว ไม่ มันกินเม่น นี่ก็ไม่ดีอีก
- เราชอบเม่นใช่ไหม - ใช่
เดี๋ยว อันนี้ก็ไม่ดี
มันกินนกที่ทํารังบนดิน เราชอบนกด้วยใช่ไหม
- ใช่ - รู้ไหม
ผมทนแบดเจอร์ไม่ได้
แต่จะบอกให้ว่า อะไรติดอันดับต้นๆ ก็ต้องเป็นวัวแน่นอน
ผมรักวัว
รักพวกมัน
ด้วยเหตุผลสองสามข้อ
ผมว่าเหตุผลหนึ่งคือนิสัยของพวกมัน
ผมมีวัว 220 ตัว
มีอยู่ตรงนี้นิดหน่อย
จริงๆ เราขายไปแล้ว กินไปแล้ว แต่...
คุณเห็นมันบนจอ
คุณโอเคไหม คุณดูกลัวตอนผมพูดแบบนั้น
รสชาติมันดีมาก
นี่คือวัวของผมส่วนหนึ่ง ผมมีวัว 220 ตัวตรงนี้ และ...
มีพันธุ์เฮเรฟอร์ดสองสามตัว
มุ่งมั่นมาก
โอเค ปลอดภัยแล้ว ต่อได้
มีพันธุ์เฮเรฟอร์ดสองสามตัว มีพันธุ์แองกัสสองสามตัว
และถ้าดูวัวข้างหลัง จะมีพันธุ์เบลเยียมบลูอยู่สองสามตัว
ผมเลี้ยงวัวพวกนี้ไว้เอาเนื้อ
เมื่อกี้เห็นวัวสองตัวเดินนําหน้าผมไหม
ส่วนที่เหลือเดินตามหลังผม
เหมือนหมาเลย มันรักผม
แล้วก็มีสองตัวที่นิสัยแบบว่า "อย่ามายุ่งกับฉัน เคเลบ"
ผมก็ "ไม่ว่ากัน"
แน่นอน ผมพูดถึงนิสัย
มันมีวัวตัวนึงที่มองหน้าผมแล้วแบบ
"ฉันรักนายมาก เกาฉันหน่อย"
ก็เลยใช้เวลา 20 นาทีเกาท้อง เกาหัว
แปรงขนให้ ตัวผมเองน่ะทํา
และอื่นๆ
วันต่อมา ผมก็กระโดดเข้าไปในคอก
แล้วก็จะมีวัวตัวนึงที่จ้องตาแล้วแบบว่า
"ฉันโคตรเกลียดแกเลย"
ผมก็แบบ "ไม่ว่ากัน เพราะฉันก็เกลียดแกพอๆ กันแหละ
"เพราะฉะนั้น เราก็จะ วนเวียนแบบนี้ไปตลอดทั้งปี
"จนกว่าฉันจะกินแก แล้วแกก็จะรสชาติดีมาก"
เรื่องดีๆ อีกเรื่องของสัตว์ คือทักษะการสื่อสาร
เกษตรกรก็ด้วย พูดถึงเรื่องนี้แล้ว
พวกเขามีวิธีสื่อสารแปลกๆ
เคยได้ยินประโยคนี้กันไหม "อ่า มันไม่เป็นไรหรอก"
เคยได้ยินมาก่อนไหม รู้ไหมมันแปลว่าอะไร
ผมจะบอกความหมายให้ละเอียดเอง
มันหมายความแบบนี้ ตอนผมกลับบ้านจากผับสามชั่วโมงต่อมา
ผมถามที่รักของผม "คุณโอเคไหม" เธอบอก "ฉันไม่เป็นไร"
- เราเคยได้ยินแบบนี้กันใช่ไหม - ใช่
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามันแปลว่าเธอไม่โอเค
ดังนั้นตอนที่เกษตรกรพูดว่า "อ่า มันไม่เป็นไรหรอก"
ใช่ วัวอาจจะหลุดออกไป กระโดดผ่านสุสาน
แต่รู้ไหม
มันไม่เป็นไรหรอก มันเคยเกิดขึ้น มันน่าอายมากสุดๆ ไปเลย
แต่รู้ไหม มันไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็ดีเอง
ตอนเด็กๆ เกษตรกรเคยพูดกับผม
"ดูแลฟาร์มนะตอนฉันไปเที่ยว"
ผมถาม "เดี๋ยว ผมดูแลฟาร์ม ตอนคุณไปเที่ยวเนี่ยนะ"
เขาตอบ "ใช่" ผมถาม "จริงเหรอ"
"ใช่ แต่อย่าทําให้เป็นเรื่องแปลก" ผมก็บอก "ครับ ขอโทษ"
แต่เขาไม่เคยเอา รายการงานที่ต้องทําให้ผมเลย
เพราะกระดาษต้องเสียเงินซื้อ
เขาเขียนภาพร่างบนกําแพง ให้ผมแทนอย่างอันนี้
รู้ไหมมันแปลว่าอะไร
ง่ายๆ โดดขึ้นรถแทรกเตอร์ตอนเช้า
แล้วไปปลูกเนินแบรีเหนือ
นี่คือรูปทรงของทุ่งที่ว่า
ทุกคนเข้าใจนะ
แล้วอันนี้ล่ะ
ทรงผมจริงๆ ตอนนั้น ไม่ได้แย่ขนาดนี้ โอเคนะ
อันนี้แปลว่าไปที่โรงนา ปล่อยวัวออกมา
แล้วย้ายแกะไปอีกทุ่ง
ใช่ พวกมันจะตาย แต่ทําๆ ไปเถอะ
อันนี้สําคัญ รู้ไหมอันนี้แปลว่าอะไร
ต้นปี เกษตรกรจะลงทุนเงินจํานวนเท่านี้
แล้วตลอดทั้งปีก็จะลงเพิ่มอีกนิด
จากนั้นก็ลงเพิ่มอีกนิด
พอปลายปีก็ลงเพิ่มอีกนิด
พอขายพืชผล ก็จะได้...
เท่านี้กลับมา
เกษตรทุกคนถึงได้เป็นฮีโร่ของผม
ฮีโร่
ผมบอกชื่อเกษตรกร 15 คนตอนนี้ได้เลย
ที่ปลูกต้นไม้ ปลูกพุ่มไม้ สร้างเขื่อน
ทําไมพวกเขาใช้เงินตัวเองทําเรื่องพวกนี้
เพราะพวกเขารักสิ่งแวดล้อมและสัตว์ป่า
เหมือนกับคนอื่นๆ ทุกคน
แต่ก็มีคนโทษพวกเขาว่าทําร้าย สองสิ่งนี้อยู่ตลอด มันทําให้ผมหงุดหงิดมาก
พูดถึงฮีโร่ มีสองสามคน ที่ผมอยากกล่าวถึงเป็นพิเศษคืนนี้
มันยากขึ้นทุกทีที่ผมพูดแบบนี้ เพราะมันมีความหมายต่อใจผม
และคนแรกที่ผมอยากพูดถึงคือคุณตาของผม
น่าเศร้าที่ท่านเสียก่อนที่ คลาร์กสันส์ฟาร์ม ซีซั่นแรกจะออกอากาศ
เลยไม่มีโอกาสได้เห็น
แต่ผมหวังว่าผมทําให้ท่านภูมิใจมากๆ กับทุกอย่างที่ผมทําอยู่และทําสําเร็จ
ตอนเด็กผมเคยเดินเข้าบ้านแล้วพูด
"ตาต้องไม่เชื่อแน่" ตาก็ถาม "อะไรเหรอ"
ผมบอก "ตอนนี้ผมมีไก่ร้อยตัวแล้ว"
แล้วตาก็พูด "เก่งมาก"
แล้ววันรุ่งขึ้นท่านก็ไปชิปปิงนอร์ตัน
แล้วเล่าให้เพื่อนๆ ทุกคนฟัง "รู้ไหม เคเลบ หลานตัวน้อยของฉัน
"เขาอายุ 13 เขามีไก่ร้อยตัวแล้ว เขากําลังไปได้สวยมาก"
อีกวันถัดมา ตอนที่ผม เดินไปดื่มกาแฟกับคุณยาย
หรือไปจ่ายค่าไฟให้แม่นี่แหละ
ทุกคนเข้ามาทักผม
แล้วพูดกับผมว่า "ได้ข่าวว่า มีไก่ร้อยตัวเหรอ เคเลบ เก่งมาก"
ไม่ได้มีแค่คุณตาที่ชมว่าเก่งมาก
แต่ทั้งชุมชนของผมชมว่าเก่งมาก
ทีนี้ ฮีโร่อีกคนสําหรับผม ก็ไม่ได้เป็นฮีโร่มีชื่อเสียง
เขาเป็นเกษตรกรท้องถิ่น ผมพูดถึงเขาไปแล้ว
คนที่ชื่อฮาเวิร์ด พอลลิง
ผมอยากเน้นว่าเขาเป็นฮีโร่
เพราะเขาสอนผมทุกอย่างที่ผมรู้ เกี่ยวกับการเจาะดินปลูกข้าวสาลี
ข้าวบาร์เลย์ ผักกาดก้านขาว การเพาะปลูก การพ่นยา
แต่ที่สําคัญกว่านั้น เขาสอนความหมาย
ของคําคมที่โด่งดังประโยคนั้นที่ผมชอบพูด
และคําคมนั้นก็คือ
"ฝันไปก็ไร้ค่าถ้าไม่ลงมือทํา"
อย่างเช่น พอสองทุ่ม เขาก็จะบอกว่า
"เคเลบ สองทุ่มแล้ว จะกลับบ้านหรือจะปลูกให้เสร็จ"
ผมก็บอกว่า "เอางี้
"ผมจะไปปลูกให้เสร็จ"
เพราะผมรู้ว่าทุกชั่วโมงที่ผมทํางาน
ผมได้เงิน ดังนั้นผมก็สามารถ ต่อยอดทําตามความฝันได้
และความฝันนั้นจนถึงตอนนี้ ก็คือผมอยากซื้อฟาร์มเป็นของตัวเอง
วันที่ผมออกไปที่ฟาร์ม กับลูกสองคนกับว่าที่ภรรยาของผม
เดินไปแล้วพูด "ทุ่งตรงนั้น
"พ่ออยากปลูกข้าวสาลีตรงนั้น เพราะมันเป็นฟาร์มของพ่อแล้ว"
วันนั้นฝันของผมจะเป็นจริง
ฮีโร่อีกคนของผม
จริงๆ มีสองคนที่ก็อยู่กับเราในคืนนี้
คือแม่และพ่อของผม
แม่ แค่รู้ไว้ว่าผมรักแม่มาก ตอนผมพูดเรื่องนี้ และมันตลกมาก
โอเค ยาย ขอบคุณมากสําหรับรูป โทษยายสิ
โทษยายโน่น
ที่แม่มองผมแปลกๆ
เพราะแม่ผมมีกระต่ายอยู่ตรงหว่างขา
ผมเชื่อจริงๆ ว่า ถ้าแม่ผมไม่ได้ซื้อไก่สามตัวให้ผม
ผมก็คงไม่ได้เป็นผมในวันนี้
และแน่นอน ผมต้องขอบคุณแม่
เพราะทุกครั้งที่ผมบอก "แม่ ตอนนี้ผมมีไก่ 400 ตัว
"เราไปเอามาอีก 50 ตัวพรุ่งนี้ได้ไหม"
แม่ไม่เคยพูดว่า "ไม่เอาไก่มาเพิ่มแล้ว เคเลบ พอ"
แม่บอก "ได้ ไปกี่โมงล่ะ" เพราะแม่เชื่อในตัวผม
ว่าผมจะทําธุรกิจจากมันได้ และผมก็ทําได้ หาเงินได้เยอะด้วย
ขอบคุณมากอีกครั้ง
พ่อได้ฆ่าผมอีกแน่ เพราะพ่อเกลียดรูปนี้
พ่อก็สอนผมอยู่สองสามอย่าง
หนึ่งคืออย่าทําผมทรงนี้
ผมไม่มีทางทําผมทรงนี้หรอกพ่อ ไม่ต้องห่วง เราปลอดภัย
ผมต้องขอบคุณพ่อด้วย เพราะทุกครั้งที่ผมต้องการพ่อหรือคําปรึกษา
พ่อก็จะคุยโทรศัพท์กับผมตลอด หรือช่วยผมทําเรื่องแปลกๆ
อย่างสร้างบันไดช่วงสุดสัปดาห์ หรือติดตั้งอ่างให้อาหารลูกวัว
ให้มันง่ายขึ้นสําหรับผมกับทีม เพราะฉะนั้นก็ขอบคุณครับ
ดูเหมือนฮีโร่จะมีแค่นี้
มีอีกคนสิ
เพราะฮีโร่คนสุดท้ายคือเจเรมี คลาร์กสัน
คนนี้ไม่พูดถึงไม่ได้
เขากวนประสาทผมมาก
อะไรนะ
- หมายความว่าไง - คุณทําอะไรมา
- ขับขึ้นลงไง - ขึ้นลงแบบนี้เหรอ
เปล่า ขึ้นไปแล้วข้ามไปแบบนี้
ผมบอกว่าไงตอนแรก
บอกว่า "อย่าทําแบบนั้น" แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทําไมจะไม่ได้
เราจะไม่ติดป้ายรูปผมแล้วนะ
เราจะติดป้ายแบบนี้แทน "ทายซิใครเป็นคนเจาะตรงนี้
"เจเรมี เคเลบ"
แล้วมันเป็นยังไง
ผมบอกว่าทุกๆ แปดรอบถึงจะทํารางรถ
แบบนี้รางก็เต็มไปหมด
ตรงนี้มีแต่ราง โน่นก็รางนี่ก็ราง มีรางทุกๆ สามเมตร
ส่วนตรงนี้ไม่มีรางเลย
พอผมมาพ่นยาใส่ปุ๋ย
ผมจะรู้ได้ไงว่าต้องขับตรงไหน
เดาเอามั้ง
ไม่รู้ ไม่รู้ว่าฉันทําอะไรในนั้น
เดี๋ยวจะทําใหม่ดีๆ ยังทันการไหม
ไม่ทันการแล้ว มันเยินไปหมดแล้ว
เจาะก็ยังไม่ตรงเลย
เจาะไม่ตรงยังไง
มันตรงเหมือนวงเวียนเลยไง
เห็นไหม เขากวนประสาทผมมาก แต่ผมต้องขอบคุณเขา
เพราะเขาพาผมเข้ามาในวงการ ที่ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เข้ามาทํา
แน่นอนว่าผมพูดถึงวงการทีวี
ผมเชื่อจริงๆ ว่าชีวิตคือการเดินทาง
ในระหว่างทางก็จะเจออุปสรรค
อย่างตอนอายุ 21 ผมเจออุปสรรคจากการออกทีวี
จริงๆ ผมจะเลี่ยงมันก็ได้
แต่เพราะได้รับการสนับสนุนจากชายคนนี้
ผมเลยตัดสินใจพุ่งเข้าชนมัน
แน่นอนมันพาผมมาที่นี่
นี่คือโชว์ของผม
ทุกรูปที่ขึ้นจอนี้
ผมเลือกมาเองหมด
ผมเลยคิดว่า ผมอยากเอารูปเจเรมีมาขึ้น
ผมเลยเปิดดูโทรศัพท์
และก็เจอรูปที่แย่ที่สุดที่จะเอามาขึ้นจอ
ต้องขอบคุณเขาอีกครั้ง หวังว่าผมจะได้ สอนอะไรเขาบ้างเรื่องการทําฟาร์ม
ถึงจุดที่เขาคิดว่า "ฉันทําได้เองแล้ว"
แบบหมู
ที่สําคัญกว่านั้น เขาสอนผมเยอะมากเกี่ยวกับวงการทีวี
คุณคงคิด "ไม่น่ายากขนาดนั้นนะ ถ่ายทํารายการทีวี"
อย่างเรามา มีกล้องสองตัวมา
เขาถ่ายเรานั่นนี่ แต่จริงๆ มันมีหลายอย่างให้คิด
อย่างตําแหน่งตรงไหน ที่ทุกคนทางบ้านจะเห็นเรา
ที่สําคัญกว่านั้น คนที่พยายามจะสอนการทําฟาร์ม
มองเห็นเราในแบบที่ปลอดภัยด้วย
และอย่าหันหลังให้คนดูเด็ดขาด
พระเจ้าช่วย น่ากลัวจัง
เพราะผมเพิ่งมองบั้นท้าย
ไม่มีใครอยากเห็นหรอก ใช่ไหม
และเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาก ผมถือว่าเขาเป็นเพื่อนซี้ของผมเลย
บอกได้ถึงขั้นที่ว่าผมรักเขาเลย
ไอ้งั่งภูธร
เขาเป็นคนดี ผมว่าเราควรขอบคุณเขาสําหรับอีกอย่าง
เขาทําให้การเกษตร กลับมาเป็นจุดสนใจอีกครั้ง ใช่ไหม
ใช่
อีกอย่างที่ผมอยากเน้นคือ สุขภาพจิตและการทําฟาร์ม
ซึ่งผมแตะประเด็นนี้ไปแล้ว
แต่ผมอยากเอาสถิติมาพูดให้ฟัง
ซึ่งก็คือในปี 2021
เกษตรกร 36 คนจบชีวิตตัวเอง
สามสิบหก
ทําไมล่ะ ผมคิดว่ามีเหตุผลหลายอย่าง
อย่างเช่น กระแสเงินสดเป็นแบบนี้
ไม่รู้ว่าจะเลี้ยงครอบครัว หรือจ่ายค่าเช่าได้ไหม
ไหนจะสภาพอากาศ เพราะเราเปลี่ยนสภาพอากาศไม่ได้
แต่สภาพอากาศเปลี่ยนอะไร กระแสเงินสด
ผมเชื่อจริงๆ ตอนที่พูดแบบนี้
ผมเชื่อจริงๆ ว่าทุกคนควรไป งานแสดงเกษตรชุมชนของท้องถิ่นตัวเอง
ทุกคนไปงานแสดงเกษตรชุมชนไหม
ไป
ที่ผมบอกว่าควรไป เพราะมันทําสิ่งสําคัญอย่างหนึ่ง
นั่นก็คือมันทําให้เกษตรกรได้ออกจากฟาร์ม เพื่อวันสําคัญหนึ่งวันนั้น
ทุกครั้งที่ผมไปที่นั่น ผมเห็นเกษตรกรยิ้ม
คุยกับเพื่อนฝูง เพื่อนบ้าน ครอบครัว
ดูลูกๆ โชว์แกะ หรือแข่งม้าแคระรอบสนาม
เป็นวันที่ดีมากที่ได้ออกมาข้างนอก
เข้าไปในรถแทรกเตอร์คันเก่า ไม่ค่อยได้ยิ้มเพราะมันหนาวมาก
ผมคงจะยิ้มอยู่ ถ้าได้นั่งวัลตร้าหรือเฟนดท์คันนั้น
เพราะมันมีฮีตเตอร์
คืนนี้ผมอยากทําอะไรพิเศษนิดหน่อย
นั่นก็คือผมอยาก จัดงานแสดงเกษตรของตัวเอง
ตรงนี้ ตอนนี้เลย
เราจะเรียกมันว่า แกรนด์เทอร์นิป
แน่นอนว่าเป็นการแข่งรถแทรกเตอร์
และผมเชื่อว่า มีแขกคนพิเศษสองสามคนมาที่นี่ด้วยคืนนี้
เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้
ก่อนอื่นผมอยากขอบคุณเจบีที่มาคืนนี้
เพราะที่รักของผม หมกมุ่นกับคุณมาก ขอโทษด้วย
เชิญขึ้นมาเลย เจบี กิลครับทุกคน
ดิลวิน สัตวแพทย์จากซีรีส์ของเรา
ดิลวิน ขึ้นมาเลย
และลิซซี่ ผู้เชี่ยวชาญด้านแพะซีซั่นสาม
มาเลย ขึ้นมาเลย มาทางนี้
- มาอยู่กับผมตรงนี้เลย เป็นไงบ้าง - สบายดีนะ
ดิลวิน
- ขอบคุณ สบายดีไหม - สบายดี
แกรนด์เทอร์นิปของเคเลบ
เอาละ
เล่าให้เราฟังหน่อย ได้ข่าวว่าตอนนี้ทําฟาร์มเหรอ
- ครับ - ฟาร์มอะไร อัลปากาเหรอ
เจบี กิล สมาชิกวงเจแอลเอส
- ไม่ อัลปากาเนี่ยนะ - ก็ไม่รู้
หมู ไก่งวง
ไก่งวงเหรอ พันธุ์อะไร
เคลลี่บรอนซ์ พันธุ์ดีสุดเท่านั้น ที่สุดของที่สุดแล้ว
- รู้ดีนะเนี่ย - ใช่
คิดว่าจะชนะรึเปล่า แข่งรถแทรกเตอร์ครั้งนี้
- ขึ้นอยู่กับรถแทรกเตอร์ที่ผมได้ - มีรถแทรกเตอร์คันโปรดไหม
- มีครับ - รถอะไร
- จอห์น เดียร์ - โอเค
คุณเป็นคนขับจอห์น เดียร์
งั้นไปยืนรอข้างหลังจอห์น เดียร์เลย
เราจะมาคุยกับดิลวินบ้าง
- สวัสดีครับ ดิลวิน กลับมาอีกแล้วนะ - แน่นอน
ดิลวิน อีแวนส์ สัตวแพทย์คลาร์กสันส์ฟาร์ม
ผมเจอดิลวินน่าจะบ่อยกว่าเจอลูกผมอีก
- น่าจะใช่ - ผมอดคิดไม่ได้
เรื่องบิลค่ารักษาที่คุณส่งเข้ามา
แค่คิดถึงตัวเลขแล้วคูณสองซะ
แน่นอนว่าดิลวิน เป็นสัตวแพทย์จากซีรีส์ของเรา
คิดว่าจะชนะไหม
- ผมมั่นใจว่าชนะแน่ - มีรถแทรกเตอร์คันโปรดไหม
ผมโตมาพร้อมกับแมสซีย์ เฟอร์กูสัน
คุณได้คันแดง นั่นเคส เพราะมันสีแดง
- ได้ไหม - ได้อยู่
งั้นก็ไปยืน หลังรถแทรกเตอร์เคสรอเลยครับ
- สวัสดี ลิซซี่ - สวัสดีค่ะ
- อย่าส่งผมไปฆ่าแพะนะ - ไม่มีความเห็น
ลิซซี่ ไดเออร์ ที่ปรึกษาด้านแพะ จากคลาร์กสันส์ฟาร์ม
เจเรมีมีแพะตอนซีซั่นสาม ผมว่าเขารักแพะนะ
- มากเลย - ใช่ไหม เขาแปลกๆ นะ
แปลกมาก ผมพูดกับเขา เป็นแผนธุรกิจ เขามีแพะหนุ่ม 29 ตัว
เลยทําเงินไม่ได้ และเขาก็พูดว่า
"เคเลบ ฉันว่าจะปล่อยเช่าแพะ"
ผมพูดถูกไหม เขาพูดแบบนี้ใช่ไหม
- ใช่ - ผมถาม "เช่าอะไรกัน
"เราทําไม่ได้ มันผิดกฎหมาย"
เขาบอก "ไม่ จะให้เกษตรกรเช่า
"ให้ไปเล็มหญ้า ตรงที่รถแทรกเตอร์เข้าไม่ถึง"
ผมก็ "โอเค" เขาไปตกลงกับคนนึงไว้
คนนั้นบอก "เดี๋ยวนะ
"คุณควรจ่ายผมสิ เพราะผมให้อาหารแพะคุณนะ"
- ไม่ค่อยราบรื่น - ไม่ราบรื่นใช่ไหม
- บ้าบอมาก - เขาไม่ฟัง
พอใจกับรถแทรกเตอร์นิวฮอลแลนด์ไหม
- ฉันมีตัวเลือกไม่เยอะ - มีคันโปรดไหม
ฉันมั่นใจถึงขั้นที่ว่าคันไหนก็ได้เลย
- จริงเหรอ - จริง
ขอเสียงปรบมือดังๆ หน่อย ร้ายใช่เล่น
เอาละ เชิญหยิบพวงมาลัยขึ้นมาเลย
ผมจะนับสาม แล้วเริ่มออกตัว
ต้องอ้อมวงเวียนสองรอบ
แล้วข้ามสะพาน
จากนั้นก็ถอยหลังเข้าไปจอดในโรงนา
ทุกคน ผมไม่ได้บอกนะว่าจะง่าย
ในเส้นทางนี้ คุณอาจเห็น สิ่งกีดขวางอยู่สองสามอย่าง มีวัวแล้วหนึ่ง
- เรารักวัวใช่ไหม - ใช่
อย่าชนวัว
แล้วก็จะเห็นว่ามีแกะสองตัว ในเส้นทางนี้ด้วย
ระหว่างที่ผมออกทัวร์ ผมพูดตลอด
"ถ้าชนแกะได้ เอาไปเลยสิบปอนด์"
มีเด็กหนุ่มคนนึง อายุ 13 เขามาร่วมแข่งขันด้วย
ตอนเริ่มแข่ง เขาไม่ได้หวังจะชนะ
เขาชนแกะทุกตัวในเส้นทาง
ผมเสียเงินไป 50 ปอนด์ เพราะเรามีมากกว่าสองตัว
เราเลยเหลือแค่สองตัว
แต่ถ้าคุณชนแกะที่นี่ได้ ผมจะใจดี คุณจะได้ไปสิบคะแนน
ทุกคนพร้อมรึยัง
- พร้อม - พร้อมกันรึยังครับ
- พร้อม - พร้อมนะ
สาม สอง หนึ่ง ไป
เริ่มออกตัวเร็วมาก
มีชนกันนิดหน่อย เราไม่มีประกันนะ
รับได้แม่นมากครับ
- มันยังไง ลิซซี่ - ฉันรู้ ฉันทําไม่ได้
ไม่นะ ไม่
เดินหน้า เอางี้ ไม่
ไม่ มาทางนี้
วนรอบวงเวียน
ยากอยู่นะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ
ดูสีหน้าจดจ่อสิทุกคน
- นั่นแหละ - ไม่
ลิซซี่ คุณชนวัวกลางวงเวียน
ฉันรู้ ฉันขอโทษ
ไปข้างหน้า นั่นแหละ
ดีมาก วนกลับไป
- ลิซซี่ คุณดื่มมารึเปล่าเนี่ย - ใช่
ดื่มมาเหรอ
อย่าดื่มแล้วขับสิ
เดี๋ยว
เคส... ดิลวินนําอยู่ ต้องถอยหลังเข้าโรงนา
- เร็วเข้า เจบี ข้ามสะพานไป - ไม่นะ
- เร็วสิ ลิซซี่ เร็ว - มันไม่ได้ ไม่นะ
เจบีข้ามได้แล้ว
ชนแกะจนไม่เหลือชิ้นดี
ผมชอบ ดีมาก
- ไม่เป็นไร - ลิซซี่ ไหวไหมเนี่ย
ฉันใกล้แล้ว
สุดยอด เอาจริงเลยทีนี้
ไม่ชอบเจแอลเอสเหรอ
มันยังไง วงนี้ดีมากนะ
ถอยไปสิ
ไม่ได้
มายืนตรงนี้หน่อย ดี
เรามีใบประกาศมาให้ด้วย เพราะเราแข่งกันอย่างเอาจริงเอาจัง
เอาละ จะเริ่มจากที่สามก่อน
- ดิลวิน - เอาแล้วสิ
คิดว่าแข่งเป็นไง
ผมทําได้โอเคเลย จนมาถึงตอนถอยใช่ไหมล่ะ
ใช่
นี่เป็นการแข่งที่ดุเดือดที่สุด ที่ผมเคยเห็นมาในชีวิตนี้เลย
ผมอินกับมันมาก แล้วจู่ๆ
เจบีกําลังจะชนะ คุณไปชนข้างเขาซะงั้น
ภาพย้อนหลัง
มันยังไง
- นี่ใบประกาศของคุณ เล่นได้แฟร์ - ขอบคุณ
- ปรบมือดังๆ หน่อยครับทุกคน - ขอบคุณ
เริ่มได้ไม่ค่อยราบรื่น คืนนี้คุณดื่มไปกี่แก้ว
- แค่สองเอง - แค่สองเหรอ
- ใช่ - โปรดทราบ อย่าดื่มแล้วขับเด็ดขาด
คุณขับตกเวทีตั้งสองรอบแน่ะ
ภาพย้อนหลัง
- ไม่สิ สาม - ฉันซ้อมถอยอยู่
ขอบคุณมากนะครับที่รับให้ทุกรอบเลย
เพราะมันเป็นของมูลค่าตั้ง 300 ปอนด์
จากแอมะซอน
ยังไงก็เถอะ คุณได้ที่สอง ขอชมว่า "เก่งมาก" ดังๆ
- ขอบคุณค่ะ - ปรบมือดังๆ หน่อยครับทุกคน
ส่วนคุณทําได้ยอดเยี่ยมจริงๆ
ขอโทษทีนะ เทย่า ดูนะ เพื่อน
ผมจะพูดว่า "เพื่อน" เราเป็นเพื่อนซี้กัน
เพื่อนซี้
ยังไงก็เถอะ ที่หนึ่งเป็นของเจบี ขอบคุณมาก
ภาพย้อนหลัง
ขอบคุณมาก
หลังจากนี้แล้ว ผมว่าเรามา
จัดปาร์ตี้เกษตรกรรุ่นเยาว์กันดีไหม
- ดี - ดีนะ
อย่างเช่น มีใครอยากปามันฝรั่งใส่กันบ้าง
- อยาก - อยากนะ
น่าเสียดายที่ตอนผมเช่าที่นี่
เชิงอรรถสัญญาเขียนไว้ชัดว่า
"ไม่อนุญาตให้ปามันฝรั่ง" และพอมาคิดๆ ดูแล้ว
ผมรับรองได้เลย ถ้าเราเริ่มปามันฝรั่งกัน ผมปาโดนโคมระย้านั่นแน่
และต้องชดใช้ค่าเสียหายด้วย
เราเลยจะไม่ทําแบบนั้น
แต่ทุกคนรู้จักวงดนตรีชื่อดัง ที่ชื่อเดอะเวอร์เซิลส์ไหม
- รู้จัก - รู้จักใช่ไหม
แล้วรู้จักเพลงดังที่ชื่อ
ผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่ ไหม
รู้จัก
มีใครอยากร้องตามไปกับผม...
- และคุณไหม เอานะ - อยาก
แล้วงี้ล่ะ
เราร้องด้วยกัน ผม คุณ
และเดอะเวอร์เซิลส์
- สวัสดีครับ - ขอบคุณ
- พร้อมไหม
- พร้อม - ดนตรีมาเลย
ร้องตาม
ผมขับรถแทรกเตอร์ ผ่านกองฟางของคุณเมื่อคืน
ผมโยนคราดใส่หมาคุณให้มันเงียบ
มีบางอย่างบอกผมว่าคุณกําลังหลบหน้าผม
มาเถอะที่รัก คุณมีบางอย่างที่ผมต้องการ
เพราะผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
มาเถอะ มารวมใจกันเป็นหนึ่ง
ผมมีที่ 50 ไร่ คุณมีที่ 108 ไร่
ผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
เธอทําผมหัวเราะ
ผมจะอยู่ข้างคุณ ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
เราจะมีลูกแฝดสองกับแฝดสาม ผมถูกสร้างมาเพื่อความเร็ว
คุณรู้ว่าผมจะรักคุณ ที่รัก ดังนั้นยื่นมือมาให้ผม
แต่ที่ผมต้องการมากที่สุดคือที่ดินหลายไร่
เพราะผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
มาเถอะ มารวมใจกันเป็นหนึ่ง
ผมมีที่ 50 ไร่ คุณมีที่ 108 ไร่
ผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
ใครรักคุณ ที่รัก
เราเป็นคู่รักที่น่ารักมากใช่ไหมล่ะ ตอนงานเต้นเวอร์เซิลส์ครั้งก่อน
ผมใส่ปลอกหุ้มรองเท้าใหม่ กับกางเกงผ้าลูกฟูก
คุณใส่ชุดเดรสตัวเก่งตัวใหม่ ใส่น้ําหอมช่างเย้ายวนใจ
เราถ่ายรูปกันและเราจับมือกัน
เพราะผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
มาเถอะ มารวมใจกันเป็นหนึ่ง
ผมมีที่ 50 ไร่ คุณมีที่ 108 ไร่
ผมมีเครื่องเกี่ยวนวดใหม่
และผมจะให้กุญแจคุณ
คุณเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
รอจับจองที่ดินของคุณไม่ไหวแล้ว
ขอเสียงปรบมืออีกครั้ง ให้กับเดอะเวอร์เซิลส์
ตื่นเต้นมากเลย
ผมอยากพูดอีกอย่าง ขอบคุณมากที่มาที่นี่ในคืนนี้
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาที่นี่
และอย่าลืมว่า ฝันไปก็ไร้ค่าถ้าไม่ลงมือทํา
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณมาก ขอบคุณ
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร